장음표시 사용
381쪽
364 1 Aarva su Ac Iev Mcompositionem amicabilem, exponi necesse haberet ideoque nolentes et contra sententiam atque conssilia sua inuitos ad accommodamentum
descendisse. Quod igitur isti hoc secerint, qui non solium propriis
viribus ac potentia niterentur, verum etiam multis aliis amicitiis ae foederibus starent sulciti quanto magis nos, quibus solummodo nostra desensio resipicienda uerit, ad praescindendam omnum non 1 rio quaesitae pacis uspicionem impulibs utile. Qito in specie res cum Imperatore concernit, Legatos, quantum pote, operam dedisse, quo ea, quae Caesar contra Instrumentum Pacis sit brugensis hactenus S. R. Maiestati in dubium vocavit, hic penitus complanarentur; ut sunt medietas Ciuitatis Bremensis, Secularisatio Capituli ibidem: μ' aeloneum. Varnem dense, ' et resiqua Legatos vero Caelareos ad hoc adigi noluisse, dicentes ista Polonicum ad bellum minus pertinere. Quapropter ita conuentum esse, ut, quidquid circa res Imperii conre uersiae intercesserit, iuxta Imperii et Pacis Germaniae leges absque strepitu armorum componatur, aut decidatur, et stetur ab utraque parte per omnia dispositioni pactorum Osiaabrugensitum, et Constitutionibus Imperii. Cum lectore, dum praeterea nihil esset o tinendum, cuncta eum in statum posita, quo suerunt ante hoc bel, lum. Quippe ciuitatem Bremensem, una Quod collegium sacrum atque ipsa
eum ipso Praesulatu, cessam sibi Pace conditoria Caroli M. celebritate inelitam, Uuestphalica Sueci contendebant quum Sueci iam ante instituerant soluaere Ca e contrario remenses priscam liberta sar autem fidei tutelaeque suae eommentem hac ipsa Pace, Art. X. g. g. stabili datum habebat. De quo , ENDO cui adserenda etiam Ius Rer Suec. l. m S.I. Sed nec pius,
Imperator remam, tamquam Imperii inquit, a Minisero Sureis profriebatur Ciuitatem, ad proxima comitia euoca circa abolendum Caesaris edictum, quouerat. me qua re Sueci primum apud hie Capitulares me menses in tu elam suam Caesarem grauiter conquesti deinde susceperat, iusso ut eorum Collegia inte-bem armis sub ditionem cogere sunt ad gra per serent. Nam Regina quum pergressi. Vid. νυν κND Rr Ius er pacta facis me halicae ea Couegia diseSuecie. Lib. XXIV. g. 6. Exuso soluisset, precario Mosia, quoad viue-Comm. de rebus Caroli Gustavi, Lib. I. ror, rarios reditus indulserat, transa-Sg. 3 - 4t consis FANNERI Hist mone, ea super re, cum sngulis inita. Comit. Imp. U IRIS. 6o-ερ et VII Conf. FANNERV loe comm. Lib. 49. Scripta peculiaria, in utramque par VII. SS. 3 sq.
temtum edita, recenset cHR GODO FR.
382쪽
MENf. MA IV 363lum. Sicuti quoque respectu orientalis Pomeraniae Recessus Stetinensis An. MDCLIII. et post modum sequuta separatio atque tradiistio prouinciae, secundum Instrumentum Omabrugense, facta suerint. Loquutos quidem Legatos Brandeburgicos de permutatione urbis Stetini aduersus quoddam aequivalens in Marchia; μ' noliros autem Legatos, sibi huius rei nihil commis una, respondisse. Discurrisse tamen eosdem aliquando cum Legato Mediatore Quodsi Electo S. R. a. testati pro teloneo seu vectigali marino in Orientali Pomerania, Praesecturas Loehenitet, mereaden et Suet, et praetereas Imperialium, pro quibus Elbinga tradi a Polonis Serenisi alectori debeat, cedere velit. Legationem S. R. Maiestati id relaturum esse ad quod illos responsi nihil dedisse. Eamdem Legationem Electoralem Brandeburgicam in hoc pacis negotio, ac in omnibus sere Articulis articulose laborasse, si sorte possent ossicere, ut quid obreperet, speciem prae se ferens, pacta et foedera inter Regem Poloniae et Electorem Aia. DcLvir. Velauiae, et Bidgoscii vel Brombergae inita, a Suecia adprobari et confirmari. Qtiibus mederibus Elector non tantum partes S. R. M. Sueciae deseruit, et Polonicas amplexus est, sed etiam hostem se Regis Regnique Sueciae declarauit Vnde idem postea cum Austria foedere
Praeter alia scripta sngularia, ab aliis laudata, etiam Epistola edita est Ducis Merapolitani Gustrouiensis, cui Responso S.I. M. Sueciae, Quer telonio et munimento ad ostium arnae; 1661. 4.
commemorata ea ab Consultiss. OEL RI-ci, mi O, in Bibliotheca Iur Pomer niea pag. a.
v VFENDOR FIVS l. c. p. 32. tam
Brandeburgie nihil aliud obtineri pol rat, quam ut omnia in satum ante heia Ium reponerentur, simul Reeessus lamit neus si maretur. - Recessum hunc Li. mitaneum Stetinensem aliquoties mem rauimus Acta ipsa telini late perse
deb. Lib. III. 33 4s ues. De traditione autem idem Rer Suecie. Lib. XXV se ait Tradebatur quoque ab Henore diploma Cesponis locorum Pomeraniae, quae in Regni Sueciae ditionem pervene raut quo et agnati Hectoris, oriasianus murimus, Chriseianus et Gemtus subserimere. His confectis Mun e funio ulterio Pomerania deductis Meciacis praejidiis Hectori tradita fuit. . Certe Brandeburgicum Electorem. tum quoque inhiasse Stetino, etiam id argumento est, quod urbe hac sibi concessa iure suo in Elbingam cedere haud
abnuebat Attis v FENDOR FLVS Rer.
Brandeb. Lib. VIII. I. p. - Simul iubebat, O nosyri velut proprio motu ud Polanos iacerent, si Poloni Setinum et Oderam curare possint, hune iure in E . bingam quaesito cessurum. Sed Iohannes Casmirus ait Ia lumeros trahebat Ura per temporum iniquitatem, et repugnam
383쪽
se iunxit, et cum copiis Imperatoriis Pomeraniam,'tiam una cum Ducam remensi et Verdensi inter se diuisissent, adortus est. Fuisse haec scilicet tentamina Brandeburgicae verum Stimicam Legationem istiusimodi velut parum conuenientia admittere declinasse. In duobus
tantum, ob metum rumpendorum tractatuum, morem gerere nos Brania
de burgicis oportuisse nimirum consentiendum fuisse I Vt foedera, quae S. R. gloriossimae memoriae Maiestas cum lectore pepigerat in Prusita, per hoc instrumentum, et quidem eius Articulum xxv. abolerentur a Certo super Elbinga disponeretur. Quoad primum Electorales retraditionem originalium valde diuque vrsisse, nostros contra neutiquam consensisse, sed potius ad Tractatum Labiauiensem ab An. MDc Lur mense Nouembri, se retulisse. Tandem eo peris uentum eue, ut pacta utrimque anni hilarentur, illisque in perpetuum, et quidem iisdem verbis, quibus S. R. M. gloriolissimae beataeque memoriae in modo allegato Tractatu Labiauiensi ipsi in suit, renun-eiaretur. Ciuitatem Elbingam quod concernat, Brandeburgicam Legationem acriter postulasse, ut immediate a Suecia in manus Electoris illa tradatur, siquidem Sua Serenitas vi foederis Bidgosiciani, eum Rege Poloniae initi, ius in eam adquisiuisse Pactum enim fuit, et in Comitiis Vatiauiae confirmatum, ut Elbinga Electori Brandeburgico in hyp thecam cederet, donec eidem thalerorum Imperialium a Polonia soluantur. Initio quidem ipsam quoque Poloniam traditionem hano petiuisse postea vero cupiuisse, ut, si Suecia tradere illam ciuitatemm euacuationis termino nollet, Legati tamen lenipotentiarii declarassent, quod, quando hoc deinceps a Polonis fiat, seaetionem id Pacis huius interpretari Rex Regnumque Sueciae haud velint. Cautum enim est, Articulo Instrumenti secundo, quod civitates Prussiae Regalis priuilegiis suis frui debeant, quibus usae sunt ante hoc bellum Alienatiotibus Gallis atque ordinibus Imperii, per De quo facile mecum ambigant, uinei non osse, quum etiam sbi, circa qui vWENDOR FI a redant, alia iustis a Iu postulata, remittendum fue omnia ex Suecicis ac Brandeburgicisis rit. A Meet eauillabantur, retinum nimentis narranti. Nam erimum is comm. Eoingae pretium quate et amplius ex de Carolo Gustauo Lib. VI. g. s. p. sis. cedere qua urbe et Mericae res in Gem e fortasse inquit, de coniunctione eum νvania carere nequeant. Caesare ad diuturnitatem non sat prolixa
384쪽
MENS MAIus 367 natio autem ista hisce contraria videtur, quamuis cessio aliter, quam saluis iisdem priuilegiis fieri non debet. Dissicilem admodum resolutionem Legatos nostros Elbingensium Deputatis communicasse, qui deliberato adquieuerint, contentosque se reddiderint, ut tempore permutationis ratificationum Pacis Elbinga Regi Reipublicaeque Poloniae, necvlli alii, retradatur ac restituatur. Dedissse tamen nos Regi Poloniae et Electori Brandeburgico Articulum declaratorium separatum, qui principali Instrumento insertus non est, cuius haec praecipuo sunt verba: Quod ea, quae in Instrumento Pacis, Art. II. de redintegratione iuri uindisponuntur non obstare debeant, quo minus S. S. HElbinga iure, quod Eidem competere posset, tenenda tradatur salui de cetero eiusdem ciuitatis priuilegiis et immunitatibus, tam in Ecclesiasticis, quam Politicis, aluo itidem iure Retractus Conuentionalis Ser. Regi et Reipubl. Polonae, quoad Elbingam. ' Videri potest totus Articulus ii pra, sub Acto Olivae, d. Mnc '' Perguiu, quandoquidem Poloni haud obscure nobis indicia praebuerint, quod Electori Elbingam numquam tradituri sint Rex et Resip. Poloniae, suasisse Legationem nostram Elbingentium epulatis, periculum faciant collectandae summae V Imperialium, quae Electori intra tempus traditionis vel restitutionis1bluerentur; quod effecturos quoque per Anglicanos mercatores illi haud desperent. E contra Regem Polonia promisisse, quod huius summae solutio nequaquam grauatura sit Ciuitatem Elbingensem, siquidem Rex et Resip. eamdem pecuniam eidem soluere sese obstringerent. Causi in istam Elbingensem altioris esse indaginis, et probe considerandum, quaenam adhibenda sint media, quibus traditio Electori fienda impediatur. Simul autem metuendum esse, ne is tam ratificationis suae extraditionem dismilem reddat, quam restitutionem locorum Pomerariae differat. Hinc igitur dissicultate quoque non carere S. R. M.
Dido sibi pollicebatur, eIut qui nuper expedi na. - Id deinde copiosius explanavittione in Pomeraniam, citra Asius on Reri Brandeb. Lib. VIII. gg. 6 as. sensum fuserta uo parum suspicionis cons. S. 3 et 3 . iniecerat. inde et hue sque Hector in eius inuasonis partem non Iteritis vene. go vero illius exemplum inseruirat, quan ut ne fuam ditionem copiis Actis Publicis Pacisc. o. LXV. p. iii. Cae areis tran tum daret, negata anno ratia indicaui Obs. V. p. a I.
385쪽
. nostri Clementissimi ratiliabitionem Armuli istius separati, quem
Legati nostii contra suam et Polonorum voluntatem, inseruiendo tempori ac necessitati, subscribere adacti fuerinti Promissam quidem Elsctoralibus ratificationem se tamen se alem illam negligi posse existimare, ita ut sorte sumiat, quod S. R. . hoc directe non improbet, verum ea, in quae S. R. Maiestatis Legatos, pacis promouendae cauΩsa, consentire oportuit, Regi ac Reip. Poloniae tamquam rerum suarum dispentatoribus, libera relinquat, praesertim quum haec quoque separata ratificatio superflua videatur, dum Elbinga statim intra dies quatuor a permutatis ratificationibus instrumenti Pacis, vigore Artiaculi, II. . I sit euacuanda, atque in manus Serenis Regis Poloniae restituenda. Quod si vero Elector ob metum suturum, loca in P merania, ante dictam ratificationem restituere non posse praetenderet, et hunc praetextum quaereret, cum in casum fore conducibile, ut separati Articuli confirmatio, ad euitandum omne incommodum sit ad manus quandoquidem, bene perpenss omnibus, fateri demum oporteat, quod, rebus inmania, cum Belgis Foederatis et Mosco vii nunc stantibus, Elector Brandeburgicus haud ostendendus, sed potius necet se sit, quo S. R. . saepe memoratum separatum Articulum, secundum conuentam sermulam, ratificet. Qiload reliqua, ad Instrumentum P cis ipsum S. Excellentiae se reserunt, eiusque Copiam transinittunt, quo ratificatio remoram, si sorte ventus aut aliud, dum de Pace eum Dania concluta nihil adhuc constaret, insertunium marinum impediamenti quid caussetur, postea ne patiatur. Esse autem quatuor modo nominati Instrumenti exemplaria authentica conficienda niivirum pro Rege Poloniae unum, pro Republica Polona alterum, pro Caesiare temtium, et quartum pro Electore. In cuius ingrossatione quaenam praecipue obseruanda, mox infra hic exhibetur. Hisce ita recensitis, omnia lummatim comprehenderunt, videlicet S. R. Maiestati iam plenissime patere, quam periculosae conium esturae tractatum reddiderint dimillimum, quomodo res toties, immo sere seinper, velut in acie nouaculae constiterint, atque ex argi
mentis memoratis, lapsili propinquae suerint, si loco realitatis nectenda mora, vel nodus tu scirpo quaerendus suisset. .apropter se Niam sperare, quo S. R. . hunc Legatorum elum, datamque ex do
386쪽
uotione subiectussima aebitam operam, qui salutem periclitantis patriae
cunctis considerationibus aliis praeposuerint, clementer adspectura, nec eorum voluntati humillimae, aut, si non omnia ex voto obtineri, vel, sese inuitis, in quibusdam consentiri necessitas cmagitarit, negligentiae aliquid imputatura, sed potius periculo, cui status Regni lubiectus fuit, et adhuc est, adscriptura sit. Prouocant deinde ad conis scientiam, quibus S. R. Μ. mandata in omnibus sancta norma su rint, quam cunctis, quae occurrere hactenus ilerent, accommod uerint, et tandem per Dei gratiam eo selicitatis progressi fuerint, ut illud plus sexaginta annorum bellum atque de Regno controuersia, dicitus sit extincta, Livonia pretiosa Coronae Regiae margarita, .
R. M. in perpetuum cesserit, eidemque pax ista, ne gleba quidem
terrae, multo minus diminutione aliqua dignitatis aut commodi, vel vlla sub aliquo satisfactionis titulo pecunia constiterit, verum cuncta cum recuperatione amistarum in Pomerania, aliisque emolumentis adisdem si praebuisse in restituendis locis Pomeraniae, amemunda, et occupatis in Ducatu Holsatiae Mesuicensi, utpote quae loca simul omnia per integrum adhuc mensem, post commutata ratificationes Pacis, immo traditionem Elbingae Electori sectam, retinere voluissent; nunc vero, sicuti Mariaeburgin et Stuma, intra dies octo a subscripta Pace, Muinium, et, si quae armis Suecicis huc usque insideruntur alia I ca Curiandiae, intra octiduum notitiae Generali Suecicorum excreutuum Duci per tubicinem sectae, et Elbinga, quarto post commutatas ratificationes die, Poloniae restituentur, ita Pomeraniae et Mega poleos occupata, exceptis ollino, Danam et Greiffenhagen quatuordecim dierum spatio a die permutationis ratinabitionum, et tandem modo diis cla, Vollinum, Dammac Grettsenhagen, ut et loca Hollatiae, intra alias duas septimanas sequentes euacuatum iri quemadmodum etiam Dux Hol satiae Stesuleensis, datis reuersalibus de non vindicando, restitue dus sit, utpote vigore Instrumenti Pacis, Articulo xxis et xxv I tam
ab Imperatore, quam Electore Brandeburgico, huic pacificationi inclusiis. Hinc incidenter mentionem quoque iaciunt, Ablegatum Pris cipis Neoburgici Don Miaminin summo studio tum apud Legationem Suecicam, tum Polonicam, Caeseream atque Electoralem, tum etiam Tu Aa a
387쪽
Legatum Mediatorem Gallicum, pro inclusione )omini sui laborasse; nullis autem rationibus persuaderi sibi Legatos Brandeburgicos passos suisse, quippe vi expresse declarauerint, si modo memoratus Princeps inchideretur, e fici penitus subscribere nolle quare protestatum A legatum fuisse, et huiusce rei gestae Attestatum a nobis, Polonis, et Mediatore petitisse quod nostra Legatio ipsi denegare haud potuerit, sed diligentiae suae documentum illi dederiti Uid hoc Attestatum seu Documentum apud Acta Legationis huius, in Cancellaria Regiamo umiae sub No ii .' Cum voto et gratulatione finiuntur litterae, in duis plo expeditae et transmissae. Quibus includuntur in eo ritu a schedula
In ingrossatione Instrumenti Pacis ratificandi i In originali Caesareis dando, omittenda sunt in Epilogo verba: Cum Illustriss at in Excellentisi. Uno mediatore. In eo, quod dabitur Polonis, omnium
Potestatum tituli abbreviabuntur cum tribus eiceterationibus, nempe Suecicus, post Magnus Princeps inlandiae et et etc. Polonicus, post Magnus Dux Linuantiu et et etc. Caesareus, post Arthidux friae etc. et etc. lectoris, post na eburgi, in Prusia Ducem emetc. etc. In tribus reliquis, scilicet quae dabuntur Caesari, Electori et Galliae, ponentur tituli toti in Caesaris et Electoris Articulis propriis, sed in his, quae Regem Sueciae et Regem Poloniae inuicem concernunt solos, manebunt abbreviationes, ut supra. In S. R. . Sueciae Dia. Nostri Clementissimi titulo, quoties totus exprimitur, ne omittantur Scaniae et Livoniae tituli, suo quisque loco. In eodem adponantur Iuliaci, Cliuiae et montium in Electoris omittantur titulo. Porro litteras hodie dant S. Excellentiae adin Campi Marestallum, Comitem Duglassium, psque pacem notificant, transmissis Articulis Icitu illi necessariis cumprimis hil ce litteris eumdem instruunt, ut Commissarios regundorum finium ordinet, quo Commissio, de qua f. r. An iv disponit, iusto tempore inchoari ac finiri possit. Scriptae item eodem hodierno sunt litterae notificatoriae ad Serenes Ducem
. Istius testimonii tabulae etiam ad Inde deseriptum dedimus in Actis Publ. seruantur inter Acta Metriae Cancella Pacifie. o. LXII p. si '. riae Minoris Regni Poloniae. Exemplum
388쪽
Holstitiae eiusque Celsitudini transmissa xxis et xxvr Articulorum Copia, quibus et euacuatio locorum, in Ducatu Hollatiae Stesiuicensi occupatorum, et Serenissimi Ducis plenaria restitutio, atque in Pacem hanc inclusio continentur facta quoque mentione Reuerialium de non vindicando, supra in Protocollis hisice verbolenus insertorum. Excusant autem Suae Excellentiae moram, quod per occlusum litterarum commercium ante communicari cum Su Celsiitudine haud integrum fuerit. Legationem Suecicam satisfacere suo ossicio voluisse quod metuerent, ne Confoederati nimis duras praescripturi fuissent condi tiones, ubi cum illis solum tractare oportuusta Ducem.
Litteras ad Illustriss atque Excellentiss inii Legatos nostros Labi uiae d. in Mart. proxime praeteriti, dederat Celsissima Princeps, Anna Maria de Radaiuli Birsorum Ducissa, venustas admodum et vere supplices, quibus restitutionem bonorum suorum, tam paternorum, quam maternorum, petiit. Cuius quidem epiuolae originale apud Acta Legationis huius, in Cancellaria Regia Holmiae, sub No. ii 7 videre est. Ad hasce litteras itaque hodie respondent S. Excellentiae e cusantes moram, quod nunc demum respondean Factum id esse, non quod Eius Celsitudinis negotii ac desiderii, quod summa, qua potuerint, diligentia urierint atque tractauerint, obliti essent; sed quia dis ficultas obtinendi petitum non ante certum resiponsum permiserit. Iam quum pax Diuini Numinis auxilio conclusa sit, specialem quoque Araticulum xvii. cuius apographum Ducissae transmittitur,) illius in gratiam Instrumento Pacis inscrtum esse, securamque Suas Excellentias reddere Suam Celsitudinem, quod nihil magis in votis habeant, quam ut iste, quem libenter in se receperit Suecica Legatio, labor exiguus,
Ducissae et acceptus, et omni ex parte prostiturus sit. Curialibus consuetis finiuntur litterae, ab omnibus quatuor Legatis subscriptae. Responderunt etiam Suae Excellentiae breuiter ad litterasin. Regni AMehithalassi Comitis Urangelii, quarum mentionem heri Protocollum
secit inclusaque Copia, ad Epistolam, quae ad S. R. . scribebatur, se
389쪽
c uum per Articulum conuentum L. qui etiam inter non inserem Instrumento Pacis est, Din Commissarii Plenipotentiarii Polonia ei polliciti essentim Sumicis, seriam operam suam illico post subseruptam Pacem interponendi, ut Ciuitas Gedanensis vel priuati mutuum dent quadraginta mille thalerorum Imperialium, quam quidem lummam pecuniariam Suecia intra sex metues a die numeratae pecuniae, dataeque mutuae utriusque partis paciscentis Commissariorum Obligationis, rite solutura sit nihil autem hactenus effectui daretur, sed praeter n. Morstynium Dnn. Legati Polonici profecti essent omnes: Dn a weydenhain cum Credentialibus ad Gedanenses missus est. Su serat enim hoc Dn Comes Schlippenbachius, et votum suum obtinuit:
ut habet Prot olium, . maii supra.
Actum Dantisci, die fiet fi Maii.
Onuentum erat oliuae, ut intra octiduum post subscriptionem Pacis, Instrumentum eius in pergameno scriptum et subscriptum tradatur. Quocirca Secretarius Caelareus, quum d huius mensis esset Sobothi, ceu illius diei Protocollum resert a Secretario Suecico petiit, quo quam primum id fieri potest, exemplaria pergamenea comficerentur, quia ipsi Viennam iter maturandum instaret nec penes se moram futuram, sed paucis diebus sua habiturum quoque parata, Sue- cicus pronauerat. Nunciato hinc inde, ingrossationem factam, subscruptaque authentica in pergameno esse, ad mandatum Illustria atque Εκ-cellentissimnn. Legatorum nostrorum Secretarius Suecicus se edanum recepi Dum enim Caesareus primus Sobothi Cancellariam nostram visitasset, et aestum permutationis Instrumenti Pacis, in charta subscripti, ibi perfecisset alternatio aliud non postulauit, inprimis quum Legato Gallico et Polonica Legatione prosectis, per quos gradatim alias fieri blebat, Mediatio nulla inter Legatos Suecicos et Caesareos esset. Instituta ergo est in Cancellaria Caesareae Legationis reuiso, et quum hodie absolui non posset, die sequenti commutatio pergamenei facta est Suecica et Caesarea. Nimirum vespere Suecicus Caesareum
390쪽
exemplar ito, et Caesareus Suecicum suo sigillo irrotulatum chartis, clauserunt, et mane, postquam per noctem quisque situm custodiisset,
aperuerunt, ct conferre realsumserunt. Interuenit etiam Secretarius Electoralis Brandeburgicus, rogauitque, ut una opera etiam illa auscultarent authentica, quae inter Suecicam, Caesaream et Electoralem Legationes sint in charta pergamen hinc inde commutanda. Consen-1itin est lucrandi temporis caussa absque praeiudicio praerogatiuae. Sed unicum tantum ille habuit paratum, nempe pro Dran Caesareis, in quo erat omissa in Epilogo mentio Mediatoris; quod, ut dixit, ideo
primum fecerat ingrossari, ob urgens iter Caelaret Secretarii, ceu modo supra indicatum est. Ergo reuisa sunt, quae aderant parata. Quo facto, d A Maii, sita inuicem commutauerunt Suecicus et Caesareus, item Caesareus et Brandeburgicus. Suecicum autem iam reuisum, a Suis Excellentiis subscriptum exemplar pergameneum Secretarius Sue- cicus papyro inuolutum, et sigillo Secretarii Electralis aliquoties ab extra ceratum, secum tulit Sobothum, donec Brandeburgicum, quod intra octiduum, licet Dii. Mediator absens subscribere non possit, paratum promittebatur, aderit retinendum. Nec nostris pergameneis adhuc
nomen et sigillum suum adposiveratin. Mediator, utpote Maii Oliva Aulam Polonicam sequendo prosectus quare illius subscriptio usque ad
praesentiam eiulalem circa tempus ratificationum disterenda suit. S. E
cellentiae Dian. Legati nostri heri subscripterant Sobothi, praetermn. Comitem xenstierna, qui id hodie Dantisci fecit. Dii deii sola Caesiarea in pergameno iam ante suum arsa uiam abitum subscripterat. μrata ac desectus in hisce tribus revisis authenticis pergameneis, nostro videlicet cum Dian. Caesareis commutato, Caesareae Legationis nobis extradito, et nostro cum Dnta. Electoralibus commutando, obseruata sunt ista. In Suecico, pro Brande burgicis, Prooemio sue Introitu, p. a. in a. Episcopatu positum sui pro Episcopus quod correctum est iam per Cancellistam. In Caesareo, Magnus exstat pro Magnus Gabriel. Quum autem sine magna eaque indecenti alitra corrigi ncquiret, ita mansit. Caesareo, Art. I. in fine scriptum fuit pra clucium, pro praeiudicium quod emendatum est per Cancellistam Caesareo, Art. II. in principio, in verbis: quae durante hoc vllimo bello etc. omittam sui hoc estimo. Quod additum est, manu Secretarii