장음표시 사용
511쪽
Initio quidem miram tam in Polonorum, quam in Suecorum animis, cupidinem pacis intellexi. Res autem non sere nullius difficulatatis aut morae videbatur, quum nondum etiam de loco et tempore i stituendorum tractatuum satis conuenisset. n. de Lumbres nulli operae parcebat, ut ad liquidum perducerentur ac perficerentur isti tractatus adnitebatur quoque simul cum Polonis impedire, ne quid, quod ad pacem inter Regiam Vestram Maiestatem et Regnum Sueciae pertineret, ibi susciperetur ' Quippe agitari iam Halaiae a R. V. M. id negotium non posse autem duobus simul locis de concilianda pace commode agi et ob locorum distantiam, quod litterae ex uno loco in alterum perserendae essent, longam tractatibus iniectum iri moram. Ego quidem Polonos ab isto dimouere proposito, secundum clementissimum M. V. mandatum, magnopere adlaboraueram sed persipecta summa rei dissicultate, immo impossibilitate, humillimas ad R. V. M. die V. Nouembris h. n. An Mic Ix. dedi litteras, ' in quibus adcurate pericripsi, quantum ubique adpareret pacis studium, et quam exigua sipes eius impediendae, aut otiam essiciendi, ut liceret quemquam R. . . nomine iis tractatibus interesse. Diea: Noubr. Redditae mihi sunt litteraein Iulii, d. 3. N vembr. scriptae, quibus mihi significabatur, R. V. M clementissime velle, ut, quanto maximo possem studio, Polonis persuaderem, R. V. M. nihil separatim aut ab iis seorsum acturam; vique, quum primum foret occasio, Regi Poloniae ante oculos ponerem, quanta in eum essent V. . merita quot commodis Regna eius, auerso ab iis recept
que inmanici Regni viscera hoste tam potenti essent adsecta quantum . cons. πν Nn RF vs Rerum Poloniae non prius fueredere optaret, Brandeb. Lib. VIII 8 49 p. sos cete quam Daniea quoque pax infortu esset. rum Lumbranus haud alieno a Daniae in Unde Horenclauio Legato Sueeico intionibus animo erat quin potius iis alio Gallia, iniungebatur, apud Cardinalem modo prospeetum cupiuisse, auctor et tessari Regi pacem utrinque cordi esse; νυν κNDOR FIVS comment de re vi ut umbranus negotium serio mbus caroli Gustaui, Lib. I. g. 8. Fufi gere iubeatur. sus erat Mahia, Lumbranum tigatorum eongressum havd adeo urgere, quod dem die, litteras alias adin A. metuat, ne ob utrinque eminens in pacem tum misit, quibus de peculiari mandato, sudium pax ibi propere nimium coires sibi ad obeundum pacis negotium pern Cuius rei caussa erat, quos Gauu pasem cetario, exquirebat item alias ad Da.
512쪽
tum denique e re utriusque R. . esset, non dimittere, quam sponte offerret sortuna, occasionem opprimendi hostis tam infesti, qui consilia Regnis ipfbrum perniciosissima suusset molitus. Gedanum eo tempore nondum aduenerat Poloniae Rex itaque haec ego apud Legatos, qui iam tum aderant, Polonorum Foederatorumque crebro et diligenter commemoraui, adlatis, quae mihi quidem ad rem apissisimae visae sunt, rationibus Has adiuvabant a R. V. M. id temporis in Fionia prospere gesta. Facile enim omnes intelligebant, R. V. M. Lctoria illa egregie suram, neque passuram umquam esse, ut tam tura atque festinata pace laeti armorum siccessus inhiberentur. Crebris interim epistolis voluntatem R. V. M. exquirere non destiti utrum scilicet mihi esset Gedani manendum, an Aula, quae tum habebatur
Taucheli, quindecim a Gedano milliaria distat, selianda deque impe
trandis litteris commeatus, ac libero ad Pacifidationem accessu omniabus viribus laborandum: id quod valde necessarium videbatur esse, pr pterea quod incidere multa possent, in quibus R. V. M. commodice Llet prospiciendum. Simul etiam petii supplex a R. V. M ut, si ad pacis tractatum admitterer, de negotiis, quae mihi expedienda essent, adcuratius et plenius edocerer.' Die Subiectissima relatione R. . . certiorem feci, ad- uenus Regem Poloniae Dirsia uiam, quod oppidum quatuor milliarium spatio abest a Gesano exposui quoque de variis difficultatibus, quas, ne Olivae fierent tractatus, nectebant Suecorum Commissarii de si bita, quamquam haud diuturna, post victoriam Fionensem consili rum inter Polonos mutatione de mora, tractatibus haud dubie iniicien
ehimum Gersdorsum, agnum Regii Pa Io Ionia procrastinarentur. Sureis sum latii Magistrum, cui Suecorum Polon cessum exspectantibus tractatuum Hamirumque contentiones super loco pacis ensium. Qui si prouenirent, pacem P ro et modo tractandae paci exposuit; lonis immani pretio redimendam fore.
referens etiam negare Suecos Danicis
Legatis littera commeatus, eo quod in Talis in primis est epistola d. to utiles et superuacaneae illae forent, quum Decembris. n. perscripta Praestolabatur iam de peculiari pace, inter Danos ac tum maxime istiusmodi mandatum ParcSuecos, Hamiae ageretur. Et hae ipsa bergius, quod spei non nihil adsulgebat. Danicae paeis tentamina scribit in alia ore, ut per Suecos liceret una cum quadam ad Regem epistola d. Is Noubr. teris Foederatis etiam Daniae Regem sis st. n. esse in caussa, quam tractatus eum tractatibus comprehendi.
513쪽
iicienda, ob varia eaque magni momenti postulata, utrimque statim ab initio facti. Die 26. Noubr. st. v. Sueci, post longa moras ac tergiuers tiones, tandem consenserunt, ut suae de pace ageretur, hisci ine conditionibus I ri coenobium ipsis olis, ipsorumque usibus cederetur: Lut munire illud, et praesidio Suecim tutari liceret: s Vt omnes copiae hostiles, dum tractatus fierent, ab hoc coenobio trium milliarium spatio remouerentur MVt duae naues cursbriae ad oliuam in ancoris tenerentur, iisque ad perserendas in Sueciam litteras liber concederetur itus reditusque ' Dum aliquot dierum spatio de his conditionibus deliberant Regis Regnique Poloniae praecipui Consiliarii, Gedanum cum tota Aula Rex et Regina d. V Deiscembris veniun Sequenti diemn Morstinius Regni Reserendarius,
inussit me, tum propter veterem, quae inter me et fratrem eius inte
cesserat Halaiae, amicitiam, tum etiam ut de tempore, quo ad R. . admitti vellem, deque ipsius admissionis modo rituque, fieret a me certior. Dixi ei me tempus admissionis, quod Regiis Maiestatibus placeret constituere, praestolaturum ceterum optare, ut idem seruaretur
modus, quo Batauorum Legati, aliique ad S. R. M. Deputati Extrao dinarii, recepti essenti ae res nihil habuit dissicultatis. Die A Decbr. Aditu mihi ad utramque Maiest Regiam dato, ' expositi R. . . iussu diligentissime, quam sincera utrimque amicitia viguisset quae inde commoda ad utriusque Vestrum redundassent Regna quantae curae id sibi esse volvvsset R. . . t Poloniae Regem
RegnunI- cons. svr Rri nonrrus com stola die . Decembris data, quam in- menti de rebus Caroli Gustaui Lib. I. dicasse satis sit. Sed vero Orationem S. T. et quae nos supra commemoraui eius adiualem Latinam ad Regem Pol mus, Act Pac Oliva. I. Obs VIL p. 63 sq. niae, huic Diario adiecimus lubra de- Paullo plura de his conditionistus promtam ex Regio Tabulario Halaiensi. narrauit in litteris ad . . oe ipso In eamdem sententiam litteras ipse die scriptis. Praestat Iegi ipsam Lega Danorum ex ad Regem Poloniae lamtionis Suecim Vltimam Rasolutumem, olim dederat L ss Febr. An. MDCLI . super loco tractatuum quam ex codice quae exstant in ONDOR PII Actis Zaluseiano protuli in Actis Pubi P etfie Publ. T. VIII. p. si R. deinde alias, No. II pag. 2 sq. d. 4 Nouembris a. e. scriptas, quae nec- mane primam audientiam ipsi fac dum publici iuris iactae sunt. ctam descripsit pleniore ad Regem epis De quo nonnulla ex ROCHO VIo,
514쪽
Regnumque a bello grauissimo et imminenti summo periculo liberaret; quo quantisque ob eam rem dissicultatibus R. V. M. Regna implicata
tenerentur quanta porro animi constantia tam et multis et magnis belli malis obuiam iuisset R. V. M. nec se ullo aut Foederatorum suasu, aut aliorum Principum rogatu adduci passa esset, ut in tractatus separatos discedcret, intenta potius omnibus votis ad uniuersalem pacem adipiscendam, qua R. M. Poloniae et Foederatis plena redderetur securitas, et damnum omne resarciretur denique non tantiim sperare, sed etiam confideres R. M. fore, ut in hoc rerum statu Pol niae Rex pro virili non minorem fidem animique magnitudinem acthiberet, eaque omnia repudiaret, quae siue utilitati R. V. M sue communi bono obessent. Commonstraui denique praesentem temporum conditionem, et quo in loco utriusque R. . res essent constitu-tM. Quae quum dixissem respondit Rex Poloniae, nihil sibi essee imio M. V. in se adfectu certius et exploratius; data sibi esse lucule ta valde illius specimina inprimis agnoicere se gratissimo animo, quod absque praesenti R. V. M. auxilio ipse, Domusque Regia uniuersa, et Regnum adeo totum, continuis flusibus agitata, in extremum peruentura diaerimen fuissent. Tanti beneficii memoriam ex animo effluere suos numquam passurum, sed omni tempore, quibuscumque in rebus, ad reserendam gratiam promtissimum paratissimumque ore. Nee,
quae omnium prima sibi data suisset grati animi significandi occasio, eam a se neglectam esse, ita in Iuliam cum aliquot militum milliabus Cetarnecio: ' sedulam se porro operam daturum, ut, quoad fieri asse
UFENDOR In atque ex Iitteris i meraria prouocari diserimina obstrepen-psitas Regis Danorum ommemoraui ad tes. - Subabitum flagrantissime ab eo vas ToRI I Diarium, p. 96. n.' stis Commissarii Dani postulauere, ut oris, nunc addam locum alium insignem, o tu u lineamenta in ectym transferrecHo vix climact. II p. 396 sq. Haud inoris penicilio pateretur, memoriam exile, inquit ille, eas inter gentes om sui inter gentes amicas eis in imagina paraueratfbi nomen rarnecius minei relicturus. Quod di abnuit fucataepibus viris ob militarem indolem asinus laudis contemtor iue reponens, res stus militi ex perieulorum participio ea quae nimbrica Chersoneso praeclararus, illustrisane gloria, on tamen inui gesa sint, monumentum se fore amodiae expers, quum laudarent visrexuum perennius fine tandem exolatus obiter fortes damnarent ut praecipitem ignaui, ingendi sui copiam scit . sanguinis r qua magnitudin animi eminebant, ac digentior, quam colorum.
515쪽
se posset, R. V. M. Regnorumque rationibus consuleretur. In pra senti quidem pacificationis negotio omnia sua vota ac desideria ad unuuersalem pacem tendere velle se in eo consilio firmiter permanere, atque in suturis traftatibus ante omnia R. V. M utilitati prospicere. Ceterum M. V. vehementer se gratulari insignem victoriam , quam in Fioni in I ita ab hoste reportasset, elicesque porro armorum pringressus acl precari. Accessi dein sollemni more Sereni imam Reginam, dictaque utriusque R. . . nomine plurima salute, commemorataque amicitia et perpetuo adsectu in Regiam Domum Polonicam, additisque precibus, ut in conseruanda salute publica opprimendoque communi hoste operam benigne iungeret, responsum tuli humanissimum, ain risque ac studii in R. V. M. plenissimum. Addidit praeterea, gratulaturam se sibi fortunaeque suae, si quid R. V. M. gratum et iucundum posset efficere. Admissionis meae ratio et modus talis erat. Missi sunt ad me satellitum Praefectus, aliusque Aulicus, velut Cerimoniarum Magister, cum Regia heda, sex equis iuncta. Ab eo Aulico perductum usque ad primos aedium Regiarum gradus excepit me Mareschallus Aulae, et ingens Aulicorum numerus, a quibus ad vestibulum Cubiculi Regii comitatus, atque a supremo Cubiculario ad Regem stim introductus. Simili ritu ad Reginam, atque inde rursus ad rhedam, tandemque domum deductus sui. Adeo non haec tantum, sed et reliqua omnia, ex summam. V. M. dignitate acta sunt. Die LDecbr. Post trium mensum obsidionem, Hauptum deditionem sucit Gedanensibus, egressu sique inde est Generalis excubiaruna Praefectus, anhriartus, cum sexcentis circiter veteranis Derditionis huius formulam R. V. M. transimisi cum litteris, d. . Decbri subiectissime datis, insimulque retuli, petiisse a me aliquoties Praesidem et Senatum Gedanen Ioin, ut R. V. M. nomine litteras commeatus
darem, quibus et bona Adolphi Ducis, et milites Succi, qui Hatipui praesidio fuissent, a nauibus Danorum bellicis tuti praestarentur, donec vel Stratfundam, vel Calmariam, vel Blehingam, vel Oelai diam
de rebus Caroli cumiui Lib. VI S. 73. ram Pacis, p. 3ι. n.
516쪽
diam perducerentur. Dictitabat quoque Consul et Senatus Gedanensis, ad res cum Suecis transigendas, impositam ipsis necessitatem fuisse promittendi, se omnem operam daturos esse, ut illis talia diaplomata impetrarent.
Statim ex quo adeundi salutandique Regias Maiestates mihi priamum data facultas est, summos conueni Regni Administros, qui cum
Rege Poloniae aduenerant quorum sunt praecipui agnus Cancellarius, Vice- Cancellarius, Lubomirseius Regni areschallus, et Magnus Cancellarius Lithuaniae. His ante omnia de R. V. M. gratia ac beneuolentia certioribus sectis, quantum potui, diligentissime expositi, quo iure et quo commodo uniuersalis pax fieri posset quantopere vi res communis hostis stactae essent, et quantum confideret Maiestas V stra, suturum, ut Rex et Respublica Poloniae pacem separatam notilent, utpote quae R. V. M omnibusque adeo Foederatis fraudi foret.
Sed quamuis hi Administri omnem talis efficiendae pacis suspicionem a se amoliri studerent, seque ab elusinodi proposito alienissimos esse
simularent non poterant tamen inprimis Magni Cancellarii Poloniae et Lithuaniae consilia sua adeo tegere, ut nullam plane mihi praeberentiuspicandi ansiun, capta iam esse conciliandae pacis aut partic laris, aut quibuscumque certe conditionibus ineuiidae auspicia. Iidem Administri biduo post me reuiserunt ac tum quidem luculentius a Gparebant eorum ista consilia, quae R. V. M litteris .a: Dee scriptis
obsequiosissime indicaui rimirum, nullis eos ne propriae quidem virulitatis rationibus dimoueri posse a particularis pacis proposito, quum primum Sueci ad eam adduci se passu i essent. Praecipue vero Magnus Poloniae Cancellarius multa questus est de adflicto Regni statu, de grauibus belli calamitatibus, quibus ciues tot annis pressi, et tantum non oppressi essent.' Addebant, comperisse se ex Morstinio, qui Halaiae esset, M. v. decreuisse pacem inire cum Suecis, si Hagense Compactum reciperent. Tum vero omne belli onus super ipsos venturum, calamitatesque suas in dies magis ac magis auctum iri Totam Poloniam omnibus votis pacem poscere ac nihil non metuendum esse a Rr a sub-
Idem ho praeter alia, de eodem epistoIa ad Dn. Iulium illo ipso die perpaullo pluribus reser Parsbergius, in scripta.
517쪽
subditis, nisi pax quam celerrime restitueretur. Se autem operam daturos, ut tractatus, quantum fieri posset, differrentur, eo quidem consilio, ut eodem sere tempore componi utrimque bellum posset. Altero die, postquam haec acta essent, Regias aiestates iterum adure mihi datum fuit Promittebat Rex et adseuerabat, ante duas tresue hebdomadas haud inchoatum iri pacificationem Regina vero, ut vel eadem velpera ad tractatus descenderetur, optabat, mota inprimis epistola quadamin. Morstinii, Halaiae d. ' Dec. data, qua Batavis cum Rege Sueciae, de Elbingensi raelatu, iam conuenisse reserebat; illosque omnem moturos lapidem, ut pax inter R. V. M. et Sueciae Regnum coalesceret. Nihil magis ad aliquid agendum obstabat, quam istiusmodi requentiores litterae Morstinii quippe euribribus publicis semper ab eo nuncium adserent bus, id unum tubium a me agi, ut pacis raelatus omnibus modis procrastinarentur, quo maiorem interea Dan secultatem bene paciscendi haberent. ita de re, item de iis omnibus, quae quotidie gesta sunt, crebris litteris R. V. M. e liorem feci MDCLXD ed. Ianuar. n. n. Gedano transierunt oliuam Commissarii Sueci, Magnus de la Garde, Schlippenbachius, Oxenstiernius Comites, et Guldenhlouius constitutumque erat, ut initium consultationum fieret die decimo mensis eiusdem.
. Die . Ianuar. st n. Rex Poloniae professus est mihi, se dubia tare haudquaquam, quin Dani, ut primum aequis conditionibus possent,
In iis lectu Inprimis dignae sunt reos Iuxta et Brandeburgicos Legatos. Iitterae, die φ Decembr. ad Daniae Re Lumbranum quoque, iussu Regis sui, s gem seriptae, quibus de illo, cum Re dulam operam daturum, talis ut pax conisge Reginaque Poloniae colloquio copio ciliaretur Ad extremum de Lubomie sius retulit. simul necessarium esse, ut scio addit eum inprimis Daniae comm Legatus Danicus, legitima potestate in dis fauere ideoque de communi pace structus absque mora mittatur ad Oli spem largam sacere. mare et talia Par Guenses tractatus Hac ratione pacem ergius aliis litteris . . ad Regni su- communem potissimum promoueri posse premum Aulae Magistrum perseripsit. eiusdemque sententiae esse etiam caesa Coni PASTOR Hilarium p. v.
518쪽
possent, pacem essent facturi, praesertim quum eius conc liandae negotium tanta studiorum contentione agerent Angli, Galli et BatauI. Itaque sibi esse prospiciendum luis rationibus, utque succederent tractationes, serio agendum. Qitum igitur nihil quidquam proficerem,seustraque esse intelligerem omnia, quae de R. V. . summo studio communis pacis Regi Poloniae testificatus fueram, eodem die. nimirum . Ianuarii. n. litteras ad R. . . dedi humillimas, quibus exposui tum de isto consilio, tum de Administris Polonicis, qui, ut praecipitato proposito aliquam speciem conciliarent, spargebant in vulgus rumores de subitis et inopinis Colacorum ac Mostorum progressibus, dictitantes, ni extremum adire periculum vellent, bellum cum vno hoste componendum esse, ut maiore vi alteris illud inferrenti
Diei. Ianuar. st. n. Exhibebantur Procuratoria Commissariorum Suecicorum, ut et Caesareorum, Polonorum, Brandeburgicorum 'Die IO. Ianuar. st. n. Poloni ac Sueci, antequam de aliis rebus ageretur, primo omnium in id consenserunt, ut intra proximas octo hebdomada conditiones pacis expedirentur, bellumque inter pibs componeretur, siue accessite essent Poloniae Foederati ad eamdem pacis Formulam, siue minus.' Cui decreto et ego, et Legati Caesi rei ac Brandeburgici vehementer intercedebamus irrito prorsus conatu.
Poloni enim, ut sunt propositi tenacissimi, a consilio semel inito ne nunc quidem absterreri se patiuntur. Sed ego nihilominus, qui viderem, tam certam atque artiam hanc temporis definitionem R. V. M. maximo suturam esse damno, semel atque iterum coram cum utraque Maiestate Polonica loquutus '' ostendi, quantam iam communis holiis
Secundum ea quae PASTORI, cons. PASTORI, ad h. d. sin Diario p. s. tradit ista Procuratoria quamquam spatium octo hebdomadum eum diplomatibus die superiore, h. e. haud indicat de hoc tamen et aliunde octauo Ianuarii, iam commutata fuerant satis constat. Nam et Anonymus A Insequenti die a Legatis inprimis caesa mi Diarii Polonici qui rebus intersuit. rianis disceptatum super Procuratorio Regem voluisse tradit, ut intra sex aut Suecico, in quo sociorum belli nulla men octo hebdomadas tantae molis negotium lio, Deo speciosius ab istis pactionibus conficeretur. caussa Danica excluderetur. De qua plura In epistola. d. . Ianuarii adam dixi ad PasTORI Diarium p. s6. n.' gem suum missa, scribit Pars rgius con-
519쪽
cepisset utilitatem, Polonis ad separatos tractatus inductis quantum damnum R. . . ac Confoederatorum rebus ista separatione inferretur quam insigniter illud augeretur, concessa Suecis tanta tamque do finita temporis breuitate, intra quod vel neglectis sociis pax fieret. Praeterea enixe petii, ut priusquam inchoarentur tractatus, constumeretur, licere R. . . sitiorum aliquem, cui ius potestasque agendi rite data esset, ad eos ablegare aut ut seruentibus tractatibus nihil
neque decerneretur, neque concluderetur, nili: quod cum R. V. M. et ceteris Foederatis communicatum, et consensu omnium comprobatum esset. Quae desideria mea quamquam nec Polonis grata, nec multum, licet insistente me, valitura esse facile animo praeuidebam: tentabam tamen, noua in dies postulando, variasque dissicultates nectendo, ea, quae impediri prorsus non possent, aliquantulum remor ri. Respondit Rex ipse Poloniae: Regnorum suorum subditorumque summam miseriam immensumque detrimentum, quod ex bello tam diuturno tamque lanesto, ex tot tantisque internis dissidiis, ex intagni denique Moscorum potentia adlatum sibi esset, pacem non suadere tantum, sed etiam exigere. Ceterum velle se, ut, quidquid R. V. M. commodis adiuuandis postulaturus essem, litteris consignesum tradorem id quod die postero a me factum. Traditi libelli exemphim ad R. V. M. una cum pleniore rerum gestarum narratione d , Ianuar obsequentissime transmisi. Ab Regina nullum aliud respo sum tuli, praeter id, quod crebro ingeminabat: Monsieur, nous sevoulon lalaix, a quotque prix que e soli et achea, que Dieusi Votis punira, si Volis talchcet Sempecher lataix: et id genus alia. Die A Ianuar. Primae a paciscentibus exhiberi debuerant Propositiones. Illa vero Suecorum, negantium se agere velle scripto cum
ueniendi Regem Poloniae copiam bi s Memoriale S.I. M. Poloniae a L isse datam dies, Ianuarii. Postea. quae inato Danie porrectum medani, d. 16 hoc loco repetit demum addit, non se Hanuarii, supra descripsi in Actis P . desperare de felici negotii Danici laeces Pacific. o. XVIII. p. s. su, ni Regina Poloniae, auidissima Istorum scriptorum, siue Actorum eis, obicem illi poneret Femina est, Publicorum, Designationem mecum M. inquit, indocilis aequi bonique, at hun ignissime communicatam infra adtuli fas ingen aisoni libro sub A. In ea litterae quidem Mazariniad
520쪽
absentibus, sed voce atque coram, non fuit receptas praesertim quae nec stillis, nec subscriptione ulla erat munita.
Di Ianuar. n. Morstinius Regni Reserendarius, me inuist, mihique retulit, lectorem Brandeburgicunt Regi Poloniae exemplum mitisse litterarum Mazarini Cardinalis , quibus is fgnificasset, Regem suum omnibus modis id acturum, ut pax inter Suecos atque Foederatos coiret, eumque, ni Elector loca, ab se occupata, ante diem Februarii ultimum restitueret, copiis suis mandasse, ut illo piis die impressionem in prouincias Imperii Germanici sacerent. Qitae quidem cuncta de industria ad me sunt delata, ut maturandae pacis caussam et supremam necessitatem inde intelligerem. Diesset Ianuar. Relatio ad M. V. a me missa est cum exemplo ternarum Propositionum Suecis factarum, quibus etiam Foederat rum postulata continebantur. His addidi exempla litterarum Regis Galliae ad Germaniae Principes, itemque Magarini Cardinalis ad Ele-c om Brandeburgicum. Sed cum haec, tum alia scripta, ad hos tractatus pertinentia, huic quoque narrationi adiungentur.' Qtium primum deinde cursoris publici facultatem habui, tres Propoliti
ne Suecorum , a Dia de Lumbres Foederatis traditas, transinisi, cum
iisque una exemplum Declarationis, super admissione Administri R. V. M. Iureicis Commissariis datae, qui sic in eam consensuros simulabant, existimantes, admissione tali aperte reiecta, magnam tractatibus moram adlatum iri. Eodem tempore nonnullae Regis Succorum, ad Commissarios bos, epistolae sunt interceptae,' in quibus mandatum erat, ut, quam primum fieri posset, tractatus rusticos, nulla prorsus habita rerum Danicarum ratione, ad finem perducerent. Atque
ad Principem Electorem Brandebur cum et, quae notis scriptae erant, enodata memorantur quarum exemplum ad me vulgabantur. De quo quum si grau missum exhibui, ubi Illae autem Re ter quererentur, Foederati cauisiabam gis Galliarum, ad Principes Germanos, tur, tuis tantum litteris securitatem penitus flentio praetermittuntur, nec in promissam, qua per e stares tabe
manus meas per tenerunt larios ferrentur, non quae publicis, FENDORν Ius comm de re redariis traderentur. Exempla littera-bus caroli Gustaui Lib. VI. g. r. Iu rum litam vid. in D DARI EUROP.