장음표시 사용
491쪽
Appendix ad Commentarios Graecae linguae. cossim. Pretice a Μemm. Car combien qu'il se te que retaxie te seu Monseur Bude ne dolve donner moine de cratnte aessis, qui Ie uoudront achever, qne donnoit a tora las petam le tabIeau, qu'Apelles mourant a voit Iaisse impartiit: ita Histor. lib. 3I. cap. Io. Apelles inchoaverat aliam Ventrea Cois, superaturus etiam suam illam priorem. Invidit mors acta parte et nec qui succederet operi ad praeseripta lineamea inventus est. J & se puisse a mon iugement dite Siceluyla tau regard de ses commentatres, ce qula dit Ciceron des coo ' mentatres de Cesar Cicer. edit. I 339. Brut. I 41. eest G: ' omnes sanos a scribendo deterruit et ' i'ay esperance a P molns de faire cognoistre, que telle entreprise ne me aucunement d'outrecuid ance ou presumption, mais pleto que lardent desie dlavancer rhonneur des lettres Grec m'a fait exposer te mi en a tous dangeIS. Liber annotationum uberiorum in Τhucydidem. nagiv. I I92. Pras ad Lem . pag. 3, 4. O rauud. Lat. in De Mara iis Indis. Libellus Dion. Halle. de Τhucydidis idiomatis expositus pili
ter & locupletatu . Thucyd. 3392. Praef. ad lis. p. q. Annotationes in Herodotum, di quorundam locorum mos dationes: quandoquidem vetere exemplari video me ante hel Iorum nostrorum finem potiri haud posse. Herad. I 392. Praefu
Libellus Lectionum ex Platone excerptarum, cum annotatios bus, emendationibus & si exemplaris cujusdam fieret copii insignium locorum illustratione. Plato. II 37. Tom. 3. ana t. i Steph. pag. 79. Seholia Graeca in Τheoetitum multo emendatiora di auctiori
Omnes leges, non solum quae apud oratores Veteres & Ptmosthenem sunt, sed etiam quae in aliis omnibus Graecis Mei'ribus extant, in unum corpus collectae, & eum aIiis recentiorita comparatae. Orat. Vir. IITI. Epistol. pag. penast. Huipsmodi oppi
492쪽
Sam. Petitus edidit voeatum, Leges AttIc. Claud. Moret i 63 4 Interpretatio relIquarum orationum nam septem tantum eum Demosthenica pro Ctesiphonte verterat Latina cum annotationibus. Grat. Vet. IIII. Episto pag. ula. Scholia in Isocratem. inustic. in epistes. praefix. Harpo. erat. I 6I4. Eruditissimus Henricus Stephanus Isecratis verba ex Harpocrationis & Suidae fontibus hausta, quae in fine edi- tionis Aldinae leguntur, notis & animadversionibus illustrata' reliquit: quae res pene nobis persuasit meditatum eum fuisse' aliquando in Authoris hujus integrum opus scholia edere. Annotationes in Laertium quas in editione priore a 37s. ad finem usque non perduxerat, di in secunda II94 omiserat peris sectae & reeognitae. Dig. Laert. I 94. p g. 8. 9.Versus alii, qui Lucae & Ioannis necnon Ast Apostolla. ra et Mai complectuntur, una eum reliquis seorsum editi. μυ. Test. . ad calcem κεν ἀλαων post Praefat. Annotationes in varios Nov. Testam. locos, quae in 'perLoti editione si 3 εὶ erant, atque aliae, cum nova Graec. N. T. concordanti editione. niae. Haec quidem prodiit anno I 394. sed
Appendix ad N. T. GL Lat. concordantias. Concorae I I94. lactis ProverbIa quaedam ErasmIaias addenda. Adet. Erasm. II 8. H. s. ad tia. Iege prius p. 24Q. Volumen unum uarium & multipIex, complectens quaecun que apud omnes Lat. Ling. scriptores antiquos, Poetas, OratoreS, historicos, necnon etiam grammaticos de Graecis Latina facta re periuntur ; eadem methodo, qua in Lexico Ciceroniano usus est. Leric Cicerau. II 37. ad Lector. p. 6.
Veteres Latinae Linguae interpretes r qui liber Ciceroni, LiviI, Plinii, aliorumque doctiss. pariter & elegantissimas interpretatisones complectetur. Glossor. II 3. ad Lector. Liber de Latinitate prisca. De Latin. fabo susina. III 6. p. 367. De vario Linguae Latinae abusu. uiae Distoc pag. 3. ' De
493쪽
De sermon s brevitate. Dion. Alm. III 7. Protegam. at nἱ θ Solis. p. I. ubi lectorem ad eum librum quasi prodiisset: icti Liber, qui complectatur castigationes in reliquos Cicerotis ii bros, quos tunc, dum variis typographicis occupationibci opprimebatur, non potuit colligere; quas enim in promptu la dibat, praecipitare coactus est. Caslig. in Ciceron. II 7. 98.
Schediasma de delectu in diversis apud Uirgilium lestionis adhibendo, quod inchoatum reliquit e simulque Vistilia ἀρχώων. ιδεα ων sive νεωτερίζων, - Α'& ανεέων, οἰεe i ο γ vel G, ararζόι θ', motur
vel οι -γλλάκ-ς imitatus est, vel aliquid ludii adhibitoque, qui nondum adhibitus est ; delectu, nova quam poetae nostri in futando solertia squa velut oculos passibili patefacta 3 cuius unum & alterum specimen ibidem iiij
Virgil. II 83. epist. σά Th. Reding. De toto interpretandi genere. Lexie. Ciciron. IIIJ. ώων
Annotationes In Tibullum, Propertium, ovidium. On Cicer. IIII. p. rg. 37. Io9. Notae in Catullum, Tibullum, tirpertium. Index Biblioth. Barber. Horatiana quaedam, exercitationis gratia, in Graecum seripo conversa; h quibus hunc affert versum ; Horat. Epod. l. t atqsepulta membra different Iupi. δ' Ιαι vis mis λωρ ιαλη. A c0I. I III pag. 379. Iambi de virtutibus, & iis potissimum , quae in principi esse potissimae existimantur. Praefat. ante lib. vi Ari te . Diis. θHigor. Appendix ad Proodop. Senec. ubi ipsa scriptura veteri φου fidelissime poterit repraesentata ad venandam ex illius vespiveram omnes hortabitur. Schedia m. IIS9. p. 3I f. Liber de poeticis adminiculis & ornamentis r abi de vera scribendi carminis methodo agetur. Digr. . select. I 37o. , Mad Othon. pa . 2, porri
494쪽
Poetae, in quorum potissimum epigrammatis observanda artificia viderentur; quales Antipater uterque, Leonides, Lucillius,Lucianus, Nicarchus, Philippus, Macedonius.-tholog. I I 66. ad Lector. Henricus quidem in Poetitit, eui a teneris se fuisse deditum scribit lege supra p. I98. , multum se exercuit, varia Compo fuit de variis rebus carminum genera ; Ideoque satis idoneus esse potuit huius Artis magister, qui ad illam tyronibus facem Praeserret. Verum, sibi ipse licet mirum in modum placuerit1 nonnullis tamen & natis celth non obes e iudicibus inconcinnus& multus fuisse visus est. lege supra p. 272. Mercerius autem De epigr. p. 236 multa ejus laudat Epigrammata. Ποαοι πιδἰ τε Βακχοι. Neque quivis Cyclicus versuum scriptor Poetae nomen meretur. Multi, qui nesciunt, in Vita Minerva audent versus fingere et Imb aliquando Bavius magis sibi plaudit quam Mato. Multi in Poetices studio praecepta
dare melius norunt, quam iis uti; censorem agere , quam
Poetam. Iulius Scaliget eandem in suis Poematibus, quam in Poetice , non adeptus est laudem; neque Iose phus eius filius eandem in Latinis, quam in Graecis versibus ;quem cum Grotio collatum huic postponit Uavassor. De epigr. pag. 2o I. Henrici Stephani iudicium Iulii Scaligeri judicio lege supra) praefert Renatus Rapinus, cui id contigit, quod pau'cissimis, ut non solum de Poetica praecipere, sed & in eadem specimina edere optimδ calluerit. Libri de origine mendorum, in authoribus Graecis & Latinis. quos c 1 3 37 promiserat se propemodum non sine magno studiorum commodo prolaturum. Castitat. in cicer. p. 98. IIO. I 3. An t. ιπ Sophoc. II 68. p. 23. 'eudocte. T. p. 2o. 2I. ubi ha
bentur haec: Nec dubitabit, quisquis Canteri de ratione emen- dandi Graecos Authores syntagma cum illo Hentici Stephani v tractatu contulerit, quin istud ad illius exemplum scriptum sit. Quin etiam Franc. Robortellum in distribuenda in classes sua disputatione de arte sive ratione corrigendi anti- quotum libros fuisse illo Henrici Stephani tractatu adjutum' constaret. Ex quibus sere credideris eum tractitum aliquando
495쪽
De PhilIppo Macedonum rege in Graeciam variis artibus olim grassato, & de Turcograeciae rege in Germaniae vicina Ioca grassante, ae in ipsam grassari conante. Hor. Steph. Grat.
De Republieli Germaniae: eui Τypographicum prelum, duobus foliis excusis. finem reliquis non potuit imponere 3 quod pographus, qui ad nundinas Francsordienses properabat, illisse retardatum iri viderit. Ibid. p. 2o4. Encomtum artis equestris. Almetivem. P. 93. Le correcteur du mauuais langage Fransola. Dialeg. da Nisu
De rancien Langage Fransois. uid. Descriptio Hungariae 3 unde affert sequentia carmina. De Lipi. Latin. II93. p. 389-Τerra potens armis laetisque uberrima glebli, Frumentis dotata bonis, fluviisque beata, Ac dives pecoris, generosae vitis abundans, Et superum cultu stelix, fulvoque metallo; Pannonia antiquis, a post'ris Hungara fertur Europae stabilis Turca indignante column .QuIs tandem, quum haec recenseat, quae tot a tanta in literarum incrementum moliebatur illis, quae praestitit, haud minora ; non optaverit, ut Henricus noster, domi potius quam ubique, id est, nusquam habitasset sese continuisset suae provinciae finibus i totumque illud, quod in rebus alienis aulisque Principum perdidit, otium in ossicina Typographica consumpsisset : Hic certe minoricum sumptu majori cum lucro & sibi & aliis vixi siet. Si autem per bella Civilia suamve Religionem steterit, quominus in patria moraretur; viro literato
496쪽
rato licuit in alio quovis solo pedem figere. Roberto patri adeo desultorium non erat ingenium; Hic enim, quum Parisiis diutius artem quiete exercere non posset, non tanquam erro fugitivus & incerti Laris, modo in hunc modo in illum transvolavit locum, sed Genevam abiit, ubi sede suarum fortuis narum fixa rem smul & gloriam reperite multo igitur licet pauciores, quam filius, annos numer verit, hic tamen plus viae, ille plus vitae habuisse censebitur. Mors Henrici Stephani virorum cum literatura artisque typographicae peritia tum summa dignitate illustrium mortes habuit, quae ipsi praeirent & succederent: obierunt inter illos Franciscus Raphelengins anno suae s9' Is97. mense Iulio ' Christophorus Plantinus is98. r. Iul s eodem anno, ' Abrahamus Ortelius & Nathan Chytraeus; inter hos, ' Georgius Elector Brandenburgensis
Ian. 8. & Philippus II Rex Hispaniarum Septembri.s Henricus paucis ante oblium mensibus suum generum Isaacum Casaubonum Monspelii visitavit,esque suam operam ultro pollicitus est, quam circa notarum in Athenaeum editionem posset praestare.' Alineloven. p. 116. ' Calvia. t Ex casaubon' Epist. II pati
497쪽
' Is demum, quum patriam oblivisci non posset,
Lugdunum se contulit ; ubi anno ' I s98'fere sepimagenarius,ineunte ' martio,. ' opibus atqueetiam imgenio destitutus in nos comi vitae & tot extablatis pro republica literaria laboribus finem fecit. Defunctus Henricus sibi superstites reliquit filias Florentiam L Dionysiam ; filium Paulum, qui epitaphium carmen in Patrem scriptum biennio post cnm Graeco- Latinis Nov. Test Concordantiis Ioanni Castolio apud Britannos misit. Parenti dulcissimae ac pia
Τtistes exequiae, tristes mihi laneris horae Aecipite has lachrymas, & vos narrate Parenti Post illum defunctae animae, mea pectora quantus Moeror agat, quanto turbentur poctora fluctu et ' Τhuan. Histor in fine lib. 11 o. Sie etiam R;ecies. 3 circa Febr. vel Mart. Buchosterur in Indie. Chron. quod Almeloueenius pag. III. scribit eum deprompsisse ex Calaub. Epist. I 64. Annus autem supra millesimum quingentesimum octavus Se nonagesi mus labebatur, in cujus initio, quantum ex Casau ni literis video, diem obiit supremum. Nam literae 3. Id. Mart. 3 98. Monspelli datae eius mortem reserunt. ' Κonig. Biblioth. ex Tol lio de Instet. Liter. pag. 37. De quibus deinceps. t ann. ιος initio Concord, Quintus
498쪽
Quantus ad aetherios gemitus pervenerit axes. Ex oculis ergo, ergo Parens discedere nostris Te potuisse putem ρ dulcis Pater, optime Patrum, Extinctum te crediderim Iucemque perosum Et Lugdunaeo requiescunt ossa sepulchro p At vivIt meus ille theus, me cernit & audit. Φ - Iam mihi responde genitor dulcissime, nam TC. Per cineres oro, per amatae pignora matris, . Fallor, an exspectem vocis responsa serenae pEheu chare Pater, Metus mihi nuntius ergo Iverit, & tenues nunc tantum amplectimur umbras. Accipit haec, vos 3 quae vertitis omnia Parcae, Parcae lugubres, quae me privastis alumno, Nulli parcentes Pare1, Genitotis adempti En querimur casum t sed quem Iugemus ademptum Reddite, Quae vobis tanta est jactura relicto pinas si non moveo, surdas si tangimus aures, AEtheria meus ille meus nec vescitur auIa, Sed dulces natos & coniugialla vincla Deseruit, vocesque pias non amplius audit ima potes exaudi Genitor duliissime, & hauri Has oculis Iachrymas, Saltem nunc alloquor umbras tSi inihr nil aliud superest, Tua dulcis imago Vivit, δι ante oculos semper manet aurea nostios. 1 licet amplecti, manes amplector am ii, osculor de chari pectiisque oculosque Parentis. Plangite amicorum turba ossiciosa, Aeoque Condoluisse maIla veniant solatIa moesto. Vos facti vates inspergite vestra sepulchro' Munera, quae possunt ciueres placare sepulti. Illum non oculis morientem Graecia siceu Cernere sustinuit, sensitque ex funere vulnus r. . Vos quoque Piorides Latio ingemuistis amatae.
In laudes chari sed non licet ire paxentis
499쪽
Exhaustae noctes, seriεsque immensa laborum, Dignus honos tumuli, domino pro absente loquuntur, Et sunt magna satis gelido monumenta sepulchro.
Ex quorum versuum unO Et Lugdunino requissctant Usa sepulabro J liquet non eum sed alium quempiam Henrici enim plures'numeryntiu i, iussie, cujus ossa in coemeterio sacelli S.; Benedicti Parisiis requiescere testis oculatus 'Αlmeloueenis narravit &familiarissimus amicus.
Saeculum hoc ab humani genern r demptione decimum quintum partiti sunt int*r se. Robertus pater & Henricus filius: Id scilicet illius natales inchoarerunt, clausit hujus obitus et in quibus ' quod in Τypographis rarissimum) Convenerunt
sides & Iiteratura; ' In eo enim hominum ge- nere vulgaris saepe literatura occurrit; cum bona fide conjuncta, aut cum magna ignOIantia ma- jor conjuncta perfidia. In Robertomtamen uti longe minor sui ostentatio neque omnino inferior in re literaria typographicave peritia ac industria, ita major in agnoscendo , quicquid opis ab aliis accepisset, probitas quaedam & ingenuitas saepius, quam in Henrico , apparrat. Ille in Thesauro Latino quot doctorum ' vimrum recenset nomina, quorum auxilio usus est: Hic in Graeco Fri-
500쪽
eetici S34burgii non meminit, ef qui eum adeo juvit egregie, ut potissima Gmci Thesauri pars ' ejus labore conste: At quia thesaurus ille qta
cum Patris titio s.collatus posteriores seret reliquorum omnium, quae peregit, operum principatum t nuit, honoris laudisve, cujus semper suit avidior, sociuim alium noluit praeter patrem, quem operis illius inceptorem k magna ex parte architectum agnovit. - Praeterea forsan eum puduit se
a tuo ualC1pulo adjutum fateri , quanquam Praeceptori maximae id gloriae vertatur, si eum initituerit discipulurii, a quo in suis studiis auxilium aliquat'domutuetur. 3 Antea nihilominus observatnm est Hemico eorum , qui ipsi adjutores fuernnt, me
De Henrici fide & integritate nonnulli graviter senserunt ; inter quos M Boeclerus Politianum P quem infidelitatis Hemicus accusat tuetur, k h contrario Henricum mirius fidum interpretem pronun dat. Scaliger in Scaligeranis si modo omnia, Utae in iis continentur, fide digna sint haec hahet, si ii tam religiose observas ent importuni isti 'correctores, cujusmodi habemus Henricum ' Stephanum, qui omnes, quotquot edidit ed live libros, etiam meos, suo arbitrio jam corrumpit, & deinceps cbrrumpet & alios multos, non ha-
Melch. Adam. in Uit. Sytb. y lege prius p.89. ' lege Prius msm in vita H. S. ' Almeloveen. p. iv. 3 lege prius. : Alme'