장음표시 사용
91쪽
quas noctivagi fures seu reptu, seu portatilium scalarum usu penetrare possent, serreis cancellis exterius obstruaeit, pellucidoque vitro, de ligneis valvis interius conclusit. Hinc Superiorem domus contignationem , seu Dormitorium , cubiculis aliquot, aliaque necessaria ossicina, & aperto intemplum oratorio adauxit, in quo Principum oratores, & Romani Proceres, Cardinales, Praelati, qui ad Lucam frequenter adventabant, sacrificiis, quae in templo offeruntur, secreto int resse possent. Post haee, toto tecto prioris aedificii dejecto , tertiam Contignationem superstruxit, cujus ea pars, quae plateam respiacit, constat Bibliotheca, qua hactenus utimur, cum suo procestrio, Archivo scripturarum, & vicino cubiculo , in quo haec scribens habito, omnibus amplis, ae delitiosi prospectus cubiculis, Cardinalis Treji pecuniis absolutis. Alteram alam huic adversam occupat nostrum Vestiarium Petri Pavonii sumptibus erectum , cum aliquot minoribus cellis , & alia majori, in qua Lucas ipsie vivebat & mortuus est. Tertia , quae in harum medio transversa , majusculae notae aspirationis formam eum illis essicit, cursus est cum uno cubiculo habitabili, ossicina sutoria, & descensu scalarum, quae in inserius Dormitorium ducunt. Supremum autem hoc aedificium duobus brachiis templum versus complectitur supremam fornicem peristylii, quam Lucas coistis quadratisque lateribus , ad ambulationis usum, ac dimittendos in Cisternae compluvium imbres bis operuit, totumque intermedii vacui circuitum ferreis clathris ad pectus altis ei reumcinxit; Bibliothecam
deinde, & subjecta cubieula ruinam minitantia, ducto ab imis
fundamento antemurali confirmavit.
ATque haec omnia oportuit Lueam facere, ut Inchoatum illud parvumque Hospitium suorum Collegialium Fratrum habitationi , & sacris litterariisque exercitiis aptum essiceret . Crescebat interea Collegium eo usque, quod in decem palmorum cellulis habitarent fratres bini ternique, quando Emanuel a Moura Lumiarium Comes, & Marchio Castri Roderici, vir civili prudentia, nec minus magnificentia & auctoritate quam Justitia, &pietate illustris, Romam appulit, a Philippo IV. Hispaniarum Rege ad Urbanum VIII. Pontificem destinatus Orator: qui eum
pro sua benevolentia, & praedecessorum successerumque Oratorum consuetudine Lucam nostrum domi inviseret, & Coenobium
universum perlustrans conspiceret, tot animas aura patriae sal herrima nutritas , in Romano caumate tam anguste constringi, ut vix unus halitum emittere posset, quin alius eumdem inhauriret, tanto incommodo compassus nullius rogatu nutuue, sed propriae pietatis impulsu , statim jussit exeavari novi operis landa
92쪽
menta, profundisssimas fossas solida materia replevit, cryptas aliquot concameratas, aperto ad horti planum ingressu & fenestris construxit, quarum fornices continuum pavimentum praestant superstructis ossicinis, amplae culinae, aulae capitulari, triclinii L.
Fratrum regulari ritu accumbentium capacis, atque huic a nexae cellae penuariae. Supra haec erexit Dormitorium seu cursum concamerat
eum bini ordinis cubiculorum, numero undeviginti, quorum interior series lapideis columnis suspensa, novi peristylii integro Iateri, & alterius lateris initio arcuatum te tum exhibet. Voluit vero Marchio Dormitorium altera concameratione in altum duplicare , & hanc iterum plano tecto pro Studentium deambulati ne, & prospectu coronare ; sed Lucas apud se reputans, nec necessaria tot cubicula, & superbum fore tam longum, latum,altumque solarium, rogavit Marchionem ut, paupertatis nostrae hum litatisque memor , magnificentiam suam his terminis arctari sineret, & aedifieandi finem Leeret. Ille tamen interim majus
illud cubiculum, in quo Lueam habitasse dixi superius, construxit , & retro totum aedificium, sed aliquot passibus diisitum, aliud
a iundamentis erexit, cujus inferiora spatia parietibus discrimi nata , cum adiuncto hortulo, variis valetudinarii ustibus inserviunt. Superior pars ita secretae necessitati Fratrum accommodata
est, ut ipsi Dormitorio, structili ponte desuper arcuato conjuncta, commodissimum habeat accessum, absque incommodisque alibi quandoque sentiuntur . Majoris quoque sabricae murum sictisque ad horti finem produxit, ut ea parte montis clivum suspendat, & planam aream superius essiciat, quae medicis herbis
pro infirmorum Fratrum valetudine Curanda conseritur. Majoris
quoque horti descensum latis viginti graduum scalis ex Tyburtino lapide commodum nobis reddidit. Porro qua mente, qua promptitudine, qua liberalitate haec di alia nobis praestiterit singularis hic benefactor, Lucas ipse, benefactoribus suis ubique gratissimus, in epistola, per quam quase tum Annalium Tomum dedicavit Marchioni, melius quam ego meis possem, hujusmodi suis verbis declaravit . uotis illa quam essus in aedem hane notam tiberalitas quam frequentes rerum Funmrie , quam continuum noHrae indigentiae levamen Z quam familiaris denique, o paternus ad nos accessus t Mutiis aureorum miliisus d
mum capacissimam adstetisti , adjectam ornacti, ornatam tuo fuimpatrocinio. Pulchrius o nosilius hoe beneficium, quod nulla fuerit
dilatione suspensum , nullis precisus redemptum, nultis meritis comparatum . Pio in Gentem msernam Audio , o summa in me sene olentia accessim , viserus a patria exules propter fi2em Orthodoxam extorreret. vidim in parvo ni usi compresses, o conses Iim nullo rogante, nullo Tom. I. k mo-
93쪽
monente , justicti dilatari spatia , habitaculum ampliari , er quisu, dolebas domum esse a vim , profusis fricti sumptibus augussam.
uemadmodum Sol nou expectat preces o praestigias ut exoriatur, hyillico fulget , ita neque Tu expectaveras preces , neque plausius, uecommodares; sed sponte incom uiser, o alienigeaas , radios sparsiime beneficentiae. Aetate plenum, dixit Senator ille Romanus, peregrinam gentem publicis beneficiis obligare , o non tantum Compatristas ad submatiae lucra admittere , quansum quoque ipsos advenas in vitare. ViriRi Domine , mirim; quid enim se dignum reddere, aut qua facultate beneficium tot pulchris notis diHiactum Iiceat compensare iam, o triumphum auxim. Statuim ut munus tuum penes nos totum remaneret , nee quidpiam ad te rediret: ipsum grati animi tessimonium metuicti adhiberi. Volui eandido marmori ean dam mentem, o senseficii memoriam committere , o nositissima Remmata operis fronte explicare , quibus o ingratiiudinis notam repefierem , o honoris incrementum adveherem , dum tui esse videremur. Prorsus noLim , sed
pie Fuccensens dixim: Nosi tanti emere inanis gloriose auram , o vanum hominum anciusum; eaduca fiunt icta , o peritura , sempiterua appeto, o solidiora praemia; his sustractis nomm mihi exproba et
juHisimus retrisutor: jam recipim mercedem tuam. O Chrimanam vocem l O aequam mundanarum celeritam ue rerum ammationem Nemo non gaudet seneficium suum latius patere : ferme omnes , non tam senescere delectat, quam mideri senescisse: Tu seneficia ma vis nota solis, quibus prosunt, o ei dumtaxat manifem , quem celare non potes qui oecutia videt in assecondito, qui tam Iiseraliter seneficia compensat, quam secreto cernit esse conata. Absconde tamen quan m licea Ventis , o tenebris involve quantum libeat, res ipsa nobis tacentius loquetur . ipsa se extollet, o propaiabit auetorem. Mures quam putas olliga-Hi: nobis continuo augmento a emunt alii; o perpetua successione longo tractu seneficium cum suo auctore trans te adpoHeros . In te speciosum ect , quod celes et in me turpe , si taceam . Inficiandi genus evilentium , ignosce , ne videar ingratus , non furtive , non in angulo, non ad aurem , sed in contione admotis arbitris desitum agnosiam . Permitte itaque , ut loquar; noli me hae injuria premere, ut vi am , o moriar ingratus. Admitte exiguum hoe munusculum perpetui obsequii sacramentum, non accepti miseria pretium , ut me devinctum,
oberem; sed pignus , ut Osctringam . Haec Lucas de Marchionis erga nos assectu & munificentia. Justum tamen existimans , ut obligationis nostrae diuturnum aliquod monumentum eXtaret, iecit, quod omnium maxime peroptabat pius Heros, ut essent continua precum suffragia , quae ne oblivione, vel posterorum ignorantia omitterentur, Lucas duratura petitione semel exegit, incisa marmori supra portam Resectorii interius hac rei memo
94쪽
In Cubiculorum autem singulis a fronte ingredientium collocati sunt lapides his & smilibus memoriae 1timulis incisi.
Frater , eaelum impetra teliae Iargitori . Frater , ora in abscondito pro piastico benefactore. Frater , qui rellam extruxit tuas preces reposcit. Deinde communibus aliorum eleemosynis , alterum illud
inferioris Claustri latus per Marchionem inchoatum, duorum arcuum peristylii spatio produxit, in quo scalam peperini lapidis aedificavit, qua ex Dormitorio in Claustrum per gradus triginta quatuor quadrato flexu descenditur, & sub illa statuit officinam sabri lignarii; superius autem ad dextrum latus descendentis unum cubiculum, & ex altera parte supra Claustrum aliam cameram duarum mensura protensam , in qua deinde valetudinarii pharmacopaejam collocavit. Τertium peristylii latus , seu porticum Claustri, quae e regione prioris a sacello saneti Francisci ad
portam aulae capitularis extenditur, integram a fundamentis extrinit, ejusque sornicem superius quadratorum laterum se diali pavimento contexit, & murulo ad genua elevato praeclusit. Quarto demum latere conclusurus peristylium retro summum
Templi sacellum , erexit scalarum gradus triginta tres, per quos ex infimoClaustro reflexo ductu in illud subdialeClauiiri solarium standitur, inchoatis etiam illis , qui in suturam olim Bibliothecam sursum ducerent. Pone scalas autem interius, aulam sch Iastieis lectionibus destinatam , ac desuper quatuor cubicula suis testudinibus concamerata construXit, donec ampliorem aulam
pro Theologicis lectionibus , & publicis etiam disputationibus
decentius, & majori sacrorum reverentia, quam in Templo habendis, & desuper illam ampliorem Bibliotnecam eum secretio inrum scripturarum Archivo per benefactorum liberalitatem aedificare possiet. Iecit autem pos inodum altissima hujus operis su damenta, eaque qua lata, qua longa aula est, crassa testudine jum xit , & evecta terra excavavit, ut siccius foret aulae pavimentum,& ut terrae humore situque non facile sordesceret. Atque haec ultima ipsius in Collegio fabrica fuit, quam post ejus mortem diversorum largitionibus, & communibus eleemosynis continua vit,qui Guardianatus ossicio sub ipsius morte langebatur R.PJoa nes Hesienanus, adjuncta ea parte Claustri ae Dormitorii, quae scholae majoris, & Bibliothecae muro innititur , erectisque ac tectis ipsis harum parietibus, qui adhue, dum haec scribianus , rudes & imperfecti remanent, ea quoque parte nondum Tom. L k a se-
95쪽
elevata , in qua Archivum, & Bibliothecae procestrium, atque scala in hoc sursum ducens construenda sunt. I Ucas autem translatis Fratribus ad novum hoc aedificium,
priorem culinam in commune calefactorium , ejusque promptuarium in Fratrum tonitrinam accommodavit, & vetus triclinium, aperta ex veteri Sacrario porta, principalem ejus par- .
tem effecit, pulchrisque & nitidis armariis , peculiari artificio epolita nuce, Religiosorum artificum opera fabricatis, ad reponendam omnem 1acrificii & altarium supellectilem instruxit; atque hanc ipsam omnigenam pro usu sacrifieii, pro Sacerdotum , Altariumque ornatu, pro Templi quoque parietibus majori solemnitate decorandis, honestissimam sane, juxta professionis nostrae statum procuravit. Et praeter illa sanetorum Leontii&Floriani Martyrum integra lipsana, aliasque sanctorum reliquias ornatis thecis inclusas, constanti studio, longa expectatione tandem effecit, interposita Religionis Μinistrorum Generalium opera , ut hi a trito haberet reliquiam sancti Isidori agricolae, templi nostri Tutelaris, quam ut Magistratus Matritensis, in hunc sui quoque Oppidi Patronum devotissimus, honorificentius
mitteret, curavit fieri sesquipalinax in taeeiter sancti Agricolaestivam regentis statuam, e solido argento, pondo unciarum penecentum, eamque cum inclusa in ejus aperto pectore parte ossis Sancti, de incisa circa basim donationis memoria , pro Comentu& Templo Romano sancti Isidori, ad instantiam ordinis sancti
Francisci. Sed oportuit nihilominus, ut laborasset L,ucas, &cum potenti adversario contendisset, ne Romam advecta reliqui
alibi, quam in sancti Isidori collocaretur. Acceptaem denique solemni supplicatione, & aliis necessariis ritibus ad nos e vicina domo Advoeati Herculis Ronconii adduxit ipso die festo Sancti, qui apud nos est decimus quintus mens s Maii. Quoniam autem
proprium Sancti Oiscium recitare eatenus nobis concessum non
fuit, sed illud quod Consessorum non Pontificum commune est , in Sancti solemnitate cantabamus; Institit Lucas attribui scutia-im Fratrisus G1 Dentus sanctι I riri in Monte Piario peritandi ost
eium proprium sancti I dori Titularis , ad usum Curi GHialae a sanctae
memoriae Ursano VIII prosatum : Et Emistentissimi Patres Sacrorum Rituum Confregationi Praepositi , ob peculiarem erga eamdem Congregatioηem Oratoris religioηem, Fratribus predictis gratiam petitam indulserunt , di x. Punii Moetivi. Construxit quoque Lucas intra Sacrarium in loco prioris Capituli secretum sacellum, in quo sacrificium commodius offerre possent, seu domestici, seu Brenses, qui aliqua valetudinis, aut alia eausa id in publico Templo praestare prohiberentur. Quemad-
96쪽
em dmodum Lucas ut sundator, & perpetuus curator
domus reliquas ejus ossicinas conveniente supellectili s us-- scienter instruxit, sic post Sacrarium, Bibliothecae in primis, & Archivo instruendis, quorum usus tum ipsi praesertim Lucae, tum aliis Collegii Patribus, vel docendo, vel scribendo semper intentis , maXimus futurus erat, copiose providit. Neque inutilibus libellis pluteos complere satagebat, qui ad numerum tantum, & ostentationem inserviunt, sed quos ipsius , Vel ali rum studiis necessarios utilesque censebat; cujusmodi comparavit selectorum voluminum omnigenae eruditionis typis editorum circiter quinque millia, majori parte magna, in forma solii, nulla duplicata, nisi sorte rarum aliquod diversae editionis: id enim ipsius jussit mihi semper incubuit, ut si quem invenirem librum nulla diversitate bis positum, hune e vestigio seponerem , vel cum aliis commutandum, vel postea Capranicensibus mitte dum. Reliqui suis elassibus per alphabeti litteras & codicum numeros distribuuntur, ut Auctorum iudice alphabetico has notas demonstrante opus quodlibet facile reperiatur. Praeter hunc vero, & alium indicem, in quo libri eo ordine descripti sunt, quo in scamnis repositi, ad hoc , ut si desit aliquis liber , facile reperiatur quis suerit. Considerans Lucas , quamis specialis essset utilitas , & frequens necessitas prompte porrigendi eorum Vitas , qui sanctimonia vel singulari pietate illustres essent, tum pro conscribendis Annalibus, tum pro usu Sacrae Congrega tionis Rituum, in qua Servorum Dei acta ad Canonizationem discutiuntur, & conficiuntur ossicia peculiaria peregrinorum Sanctorum, in diversis Ecclesiis, Dioecesibus, & religiosis ordinibus celebranda; in quibus ossiciis ordinandis ipsius Lucae opera saepius utebatur Sacra Congregatio, tum etiam quod cum antiquorum Sanctorum reliquiae ex Romanis Coemeteriis concede rentur, qui illas accipiebant, crebro Lucam accedebant, ut indicaret , ubi vel eorum integrae vitae, vel sparsa notitia haberi posset ; hinc mihi tunc juveni Bibliotheeae praesecto , tametsi quotidianis scholarum exercitiis occupato, post ordinatam Biabliothecam , & conscriptos alios indices, imposuit, ut universa Bibliotheca sellatim pervoluta, singularum personarum, quas re perirem, ejusmodi sanctitatis, miraeulorum, aut singularis pietatis nota claruisse, nomina deseriberem, & per alphabetum ordine distribuerem, subscriptis cuilibet iis Auctoribus,quotquot in Bibliotheca nostra ejus notitiam aut notabilem mentionem haberent , adnotato volumine & solio: quod etiam, ut alia, praestiti; magno sane meo labore, sed majori voluptate &sructu, magnoque deinceps usui Lucae & aliorum, hodieque meo: nauus
97쪽
schedulae meae, postquam eas ordinatim illis imposui, amanuensis calamo descriptae duo crassa volumina Consecerunt, quorum
exemplaria nuper sibi describi secit S. D. N. Alexander VII. cui
olim visa placuerunt. Ad conservationem autem librorum obtinuit Lucas ab Urbano VIII. Pontifiee litteras Apostolicas , quibus Sua Sanctitas interdicit o probiset, ne qui uam furvis auctoritat ungens quo is sibros, quintermi, Ioba impresset,sive manuscripta, tam per Lucam praedictum, suam per quoscumque alios Christi fideles rictae Bis theeae hactenus donata o assigηata, seu inpossispum donanda or assignaada ,
quo is praetextu , aut fuaesito colore , o ex quacumque eausa , ratione , meI Oee one e dicta Astiotheca extrahere , seu aliis personis accom
modare , vel ut extrahantur, seu accommodentur permittere, aut consen
tire audeat, seu praesumat, sus excommunicationis , o moris activae , o passivae poenis per eontra facientes incurrendis. Quod adeo unia versaliter injunctum observatumque voluit Urbanus, ut dum Lucas aliquos ob dignitatem personarum excipi posse diceret, id omnino noluerit Pontifex, amrens eo magis esse his prohibe dam extractionem librorum; nam quo major eli personarum dignitas, & potentia, eo dissicilius ipsis libri negari, aut ab eis recuperari possunt. Permisit Pontis ipsus Collegii Fratribus, urBbroi ci quinternastia ejusmodi e dicta Bibliotheca ad eorum celisias Hudii ergo asportare possint, dummodo prius in libro, a pro tempore existente Bibliotheeario retivendo , Gγi seu tisrorum, quo seu qui i volent, ut' fertur inseriptionem, ad ectum illum , seu illoa Bibliorhecae praedicta poHea reHitu/ηdisreisua . Quod ita observabat Lucas , ut Collegii seholaribus nullum librum concedi permiti
Tet, Praeter unum aliquem minoris formae e spiritualibus , cujus
Iectio animae impinguandae , & ascetieae doctrinae prodesset, aut serte alium amoenioris litteraturae; reliquum seholasti eis dictatis intentos eos voluit . Imo ipsis Patribus in docendo , vel ad prelum scribendo occupatis non alios libros ad cubicula concedebat, quam eos, qui ex prosem tractabant illas materias, quas quisque Patrum conscribebat; ceterum pro incidente aliquo puncto, vel horulae studio ad communem Bibliothecam eos recurrere volebat: nam ejusmodi Bibliothecam communem esse negabat, di frustra instructam, si communi advenientium usui pro omni occasione ad manum inservire non posset, eum libri percellas
distracti, quaerentibus praesto non serent. Religioso Bibliothecae custodiae & obsequiis praesecto, quem semper voluit essejuvenem aliquem ex scholaribus activum , & eruditionis avidum, quiquς sciret adventantibus satisfacere, ipse plerumque praesens instrue bat, dirigebat in opere, &si quando lassum solabatur , si negligentiorem dulciter concitabat. Nam dum ipsi per valetudinem
98쪽
licebat, non alio utebatur musaeo, quam ipsa Bibliotheca, pr pter varietatem, & multitudinem librorum, quae requirebant us studia. Etiamsi vero tanta suerit cura servandi libros , & ex ipsius Pontifieii diplomatis praescripto, ejusdem exemplar ad valvas Bibliothecae continuo aExa maneat, non eo magis defuit quispiam , qui satagebat privata sua summa publicis aliorum libris exornare , quos melius, Vel aliunde comparasset, vel etiam omisisset. Casum refero, quo & librorum custodes discant, quam non debeant omnibus aeque fidere, & habeat lector meus, in quo videat Lucae nostri in re sua tractanda moderationem, prudentiam , &curam famae proximi. Ipsum in Collegio crebro conveniebat vir Princeps in cujus simulatu, & aulae munere non infimo fuit quidam , qui decere se libros domi habere credebat. Quoties ergo Princeps cum Luta moram trahere volebat toties ille volebat cum libris esse, seu potius libros esse cum ipso. Tandem deprehensus est, nam dum Bibliothecarii oculum effugere conaretur, in pejorem incidit, ex diversa senestra visus magnum Tomum, operum Francisci Suarii nova toga donare . Dillimulatum interim I sed postquam abluit Princeps, res Lucae revelata sui . Ille Vero quantumvis conservandae Bibliothecae ad passonem usque Zelosus , non excanduit tamen, aut mali quidquam in hominem protulit; sed imposito reserenti silentio, mox libros oculis perlustrat, & plures abesse cernens, tacitus indoluit. Polt paucos inde dies , ea hora , qua sciebat cum Principe ablaturum domo hominem , ipse domum accessit, cumque petitum ab co Principem abesse dicerent, ille de altero sciscitatur ,& ad ejus cubiculum recta pergens , sorte fortuna reperit famulum apertis soribus aliquid officii sui tunc exercentem. Intrat Lucas ea familiaritate , qua in tota Principis domo pollebat, videt non contemnendam portionem selectorum codicum, laudat mutaum, lustrat libros,& quanquam ex aliis Religiosorum Bibliothecis plura, ex sua tamen S. Isidori reperit volumina xxii. omnia e scamnis in mensa
collocat, & catalogum inde sibi describit : sed ne famulus quidem heri sui factum detegeret, Lucas ipsum admonuit, ne lis bros illos moveret, se quippe in illis notasse , quod venienti domino usui foret, tantum famulus illi porrigeret schedam, in qua Lucas ad ipsum scripsit, se oblata occasione vidisse satis ornatum ejus musaeum , quod cum aliis optimis libris suifieienter instructum esset, proinde rogare suam dominationem, ut quos e Bibli
theca S. Isidori tanto tempore mutuo retinuit, restitueret; opus
enim illis esse in Collegio, illosque & alios ad ipsius usum ibi
semper paratos fore. Ita fastum, & Lueas libros suos sine tumultu , sine bile, sine alieni nominis jactura recuperavit. Habeo nunc
99쪽
prae oculis illam schedam, qua alter domum reversus gratias agit Lucae , quod ipsius eameram sua praesentia honoraverit, excusat se, quod illos libros ante plures annos mutuo acceperit, dum Lucas tune Urbe abesset; exinde vero negligentia quidem, & oblivione imprimis factum fuisse, ut libros non prius restituerit, deinde temporis diuturnitate , & varia commutatione cubicul xum ipsos cum aliis ipsius libris ita permixtos suisse, ut ab istis Vix dignoscerentur, & libros cum hae responsione ad Lucam sine dilatione remisit,& Lucas ipsi negligentiam sine ulteriori quaerela.
AD ea vero studia quae diximus Lucam vel absolvisse, vel
meditatum fuisse, magna cura , solertia, & sumptibus tot collegit manu-scripta monumenta , ut partim prius in libros compacta , partim in fasces deinde consuendos ordine colligata, conticiant numerum octingentorum circiter , aut plurium ligam minum , quorum pleraque plures diversosque tractatus, seu variarum rerum scripturas continent, adjunctis paucis quibusdam impressis libris secretioris eustodiae , praeter triginta ductiles capias, quibus Pontificatuum ordine distributa servantur, quot quot ille colligere potuit originales bullas ad Minorum ordinem pertinentes a Gregorio IX. ad Alexandrum VII. inclusive . Cum
autem me huc ad continuandum Annalium opus revocavit, primina e a mihi ipsi ad id necessaria ab ipso injuneta fuit, ut confusa prius haec volumina distinguerem , sparsa selia, & vagos quinterniones certo modo & ordine in fasces digererem , omniumque C talogum conficerem: quo facto ipse ad perpetuam eorum conser-Vationem 3caugumentum, obtinuit ab Alexandro Pontifice litteras , quibus sua Sanctitas Apostolica auctoritate interdicit , &prohibet: Ne de cetero perpetuis futuris temporibus quae vis scripturae, lisri , manuscripta , o monumenta etiam minima Archivi eos
modi e dicto GHegio , pro semitis o usu cujuslibet personae , etiam speciati expressioηe dignae , extrahi, o asportari ; neque illa euiquam ex dicti GHegii Fratribus pro suo se ad tempus necessarium extra idem
Archimum consignari, ais prius manu Are victae pro tempore ex Hentis annotentur dies consignationis hujusmodi, o ηomen Fratris , cui consignatio flet, ipsique Frater proprio chirographo in libro per eumdem Archim Iam ad hune essectum penes se tenendo, o conservando fateatur Abi fictam eo enationem hujusmodi , nullatenus possit, aut maleat seus excommunicationis latae sententiae poena, a qua nemo nisi a Nobis cinquit Romano Pontifice pro tempore exi Hente , praetem quam ia mortis articulo constitutus asseris possit, abrique alia deel ratione per contrafactores incurrenda . Deinde sua Sanctitas alia comstituit circa qualitatem & officium Archivillae, mihi tunc nominatim impositum. Ea
100쪽
Vita . LXXXIE A fuit semper providentia & prosperitate Igaddingus, ut
cum quinque vicibus Collegium pro munere gubernasset, quoties ossicium suscipiebat toties etiam subibat aliqua praedecelsorum debita persolvenda ; sed quoties dimittebat, nulla lucceia fori solvenda linquebat, quibus non providebat ipse solutionis modum. Et sane cum ultima vice deposuit ossicium , illam reliquit Annalium suorum, aliorumque librorum diltrahendorum quantitatem, ut, etiam post ipsius mortem , Collegii Superiores aliquod sumptuum sublidium inde habuerint . Saepe vidimus ipsum Fratres Collegii provisores objurgantem , quod creditores non sollicitassent, ut pecuniam ipsis debitam accepturi Venirent, quamdiu suppeterent eleemosynae in manu Syndici: eam enim dieebat illis prodesse posse, si acciperent; nobis vero solutionis tarditatem nihil ferre tueri; cum ex adverso si quae prae manibus esset eleemosyna dilaberetur, ut aliam expectarent creditores , id illis damno fore, Collegio autem dedecori, Zc Superioribus anxietati. Tantum valuit virtus ,& industria hujus viri, ut quamquam pauper Minorita, & externus ab extrema Orbis noliri I
sita, ut cum Romam venit annorum aetatis suae Iantummodo triginta, tales tamen amicos , eosque Μecoenates brevi tempore
sibi comparaverit, ut ipsorum ultronea beneficentia, potiusquam ipsius importuna mendicatione, a die xiv. Junii Anni Mocxxv.
quo Hospitii Sancti Isidori possessionem inivit, usque ad secundum
diem Augusti Mocxxx. quo primum suum Guardianatum abibl-vit , viginti duo milia scutorum Romanae monetae in aream , aedi. seium, libros, & Sacrarii supellectilem tantummodo impensa suerint, cum nondum tunc aedificata esset porticus Templi, vel Chorus , aut Clausurae murus , vel complanatus maJor hortus , aut minor ullatenus comparatus , vel ullus lapis positus in seeundo Claustro, aut ampliatum Sacrarium , vel recenti ornamento
instructum; haec enim omnia , di alia pleraque posteriori tempore
In omnibus autem, praeter jam ante nominatos, & perennem Populi Romani in advenas, non minus quam in indigenas carit
tem , addictissimi sautores , & munifiei benefactores erga Lucam suerunt ipsi imprimis quinque eontinuo Summi Pontifices, Pa Ius V. Gregorius XU. Urbanus VIII. Innocentius X., & qui dia
beateque vivat nunc resnansΑlexander VII., atque ex eorum n
potibus uterque Burghesius Cardinalis , & Princeps: Princeps item Ludovisus & uterque Cardinalis Ludovicus & Nicolaus ἔBarberini Fratres , Franciscus & Antonius, largi & perpetui benefactores protectoresque. Praeterea Philippi IR Hispaniarum Regis Romae Ministri, quibus continuos favores debet Coli Tom. L Ι gium.