장음표시 사용
441쪽
berem quorum ministerio & conssilio Pontifex ut batur ε, qui sibi tantum nixi sunt vendi cala Pontificem, ut sub contagio epidimiae praetextu, ejus commercio soli fruerentur & alios prohiberent. Quibus consiliariis p squam expedierit , cdm alias esset formidolosus , se confidebat. Et fideliter asserere audeo nullum multis retro temporibus Pontificem in studiis & negotiis tantum elaborasse. Sed quamvis sollicite , irrito tamen labore ; quandoquidem ejus
labores Sathanae malitia concutiebantur , clim permanus ignavorum officialium domesticorum negotia essent expedienda. Quorum nomina ideo silere decrevi, ne cum aliis in hoc proficere nequeam , illis officiam. Pontifex tamen adeo incumbebat labori ut existimaret pontificatum, mare magnum dc
spatiosum , suo claro inde inseque ingenio esse moderandum, Et iste assiduus labor causa fortassis fuit
ejus intempestive mortis; quia omnia propria manu quasi tangere atque aequa lance librare volebat. Tractu temporis multis gubematoribus, praesidibus. vel arcium custodibus tam diversas urbes quam μclesiae castra commisit.
negotiorum, breviumque missione ad Principes Christianos super pacis observati ne.
AT cum divina clementia sua immensa caritate pestem illam a Romano populo primo ineunte vete anni vigesimi tertii supra sesquimillesimum avertisset, jusIu sanctissimi Papae aperitur Rota,& negotia expeditionesque i. ordine procedebant
Pilias enim propter contagiosam illam tabem causarum actio cessaverat. Deinde reverendissimi Cariadinales ac alii curiales egregii , qui timore pestis aberant, paulatim ad urbem redi. unt ; consistoria-
442쪽
LIBER TERTIUS. 623que publivi .ebant , ea causa maxime ut Imperatorem & Regem Franciae invicem divisos concordi pace ligarent, maturiorique consilio pastor Ecclesae cum suis fratribus dissidentes ad pacem reduceret. Ad quos assidue litteras & nuncios miserat , in cassum tamen , quoniam antiquus sator zizaniarum iram intestinumque odium adeo fixerat in illorum c dilaus ut e scordiae semen sanctum & monita salutis non exciperent, neque distatum illud intesti num ab eorum visceribus evelli aut eradicari potuit. Et hae via sanctissimus Papa optatum consequi finem non valens , ad jutis rigorem se convertit, eos monendo & sub excommunicationis poena praecipiendo ut a bellis & simultatibus infra tempora in litteris bullatis praescripta discederent & ad concordiam caritatemque redirent. Quas litteras nu-' mero triginta duas expeditas propriis oculis vidi ad omnes Principes Christianos, potentatus , dominationes, & magnates non recognoscentes superiorem missas quos in partes Imperatoris aut Regis Francorum propensos conspeximus, quibus monebantur ab illis factionibus secedere & pacem se Seisdem poenis inire. Uratim haec ne videantur aliquibus peregrina subindeque sua fide carere , cum praesertim d: hi bellis durantibus inter Regem Catholiacum & Reges Franciae , Pontifices unquam eo reis medio usi sint, propterea fortassis quod Pontifices non pacifici his aut illis partibus adhaerebant , jure tamen cautum est 'o . distinct. praecipue in conciliis Carthaginensibus , quorum verba haec sunt. Stii ten-
P est Episcopis ut di dentes 'atres ,sive Clericos,
Me laicos , ad pacem magis quam ad judicium coerceant. Et eodem Concilio : oblationes di dentium fratrum neque in sacrario neque garophilatio recipiantur. Item in Concilio Agathensi , cujus series talis est. Placuit etiam ut C sicut pleriinque sit 2 quicun-
443쪽
4αέ M i sc E LLANEORVM que odio aut longinqua inter se lite dissenserint, ad pacem revocari diuturna obstination dequiυerint, a sacerdotibus civitatis primitus arguantur. au si inimicitias deponere perniciosa intentione noluerint, de Ecclesia coetu iustis na excommunicatione pellantur. Ideo peritissimus Papa tutis censor prius voluit ad arma spiritualia, quae propria sunt Ecclesiae , recurΨrere quam corporalia movere. Ista tuaen remedia, et sit sancta dc tu inponsona, tamquam futilia & su pervacua illi contemnentes, in tuo indurato corde perseverarunt. Et in dies ventum est ad ultimum piaecipitium, ut nostris peccatis in piae liis Longobar- . dlae & Mediolani periculo comperimus ; gravioraquς damna formid bamus , nisi Deus sua clementia a veitisset. Atque his dissidiis, ut fama erat, origi- isti nem dedit comprehensio reverendissimi Cardinalis 'Volterrani , qui accusatus fuit crimine laesae majej. statis imperialis, eo quod arguebatur cum aliis nobilibus regnum Siciliae in Gallorum manus traditu rum,& hac occasione , tamquam particeps conjura- .lion js, in sancti Angeli castellum jultu Pont; ficis per Dominum Ferdinandum de Sylva ipsius Papae custodior ducem die vim siria sexta Aprilis anni prae diisti mi ista est atque ibidem detentus , honeste tamen, sicut ejus dignitas exigebat, usque iri ultimum exequiarum beatitsi mi Papae diem ; quo cum aliis Cardinalibus ingi lius est conclave, ux tuo loco opportuniui referemus.
ET cuia inter alia gesta per Pontificem me mos rancia potὶssimum fuit canonietatio beatorum Antoniat Florentiae Archiepiscopi necnon Benonis Saxonue, quam celebravit Calendis Maii praedicti
444쪽
LiBE R T ERT I V s 42s urat, propterea huic opusculo, tamquam dignissimam rem , tali forma celebratam annectere volui. Sed prius quaerendum est quid sit canoni ratio. Se cundum Ioannem Andream cap. i. De reliquiis reveneratione sanctorum canonizare est aliquens per summum Pontificem catalogo sanctorum adscribe- Te , cum nemini liceat aliquem , etiamsi miracula fecerit, ut sanctum colei e , quia saepe per malos quaedam quasi miracula fiunt. Magna praTerea cum instantia petenda est canoni ratio; neque Papa facile moveri ad inquisitionem sanctimoniae canoni Eandi, immo debet commissionem differre illius vitae inda- sandae, ut videatur interim an fama & miracula continuentur. Quod si fiat, tunc committit inquisitionem si per vita & miraculis hominis canonizandi . ut latius haec traduntur in dicto capite primo. Priamum quidem causa praedictorum per reatificem commissa suit judicibus in locis Florentiae & Saxoniae, ut diligenter per testes de vita , molitiis , &miraculis praefatorum Antonini V Benonis in Gmarentur , sicut jura decernunt , praecipue textus capitis Venerabili , De testibus , cujus littera talis est.
Venerabili fratre nσra Episcopo ct Capitulo Corisopirensi ac universis Abbatibus apud Cistercium in generali capitulo congregatis. Et infra. Discretioni vestra mandam im quatenus testes quos Abbas ct monachi sancti Martini Cisteretensis ordinis super vita ct miaraculis pia memoriae ' A g. Abbatis monasterii supra- η dicti duxerint producendos , examinare sigillatim cure tu cum ea diligentia quae sistist 2 debet in receptione testium adhiberi. Informatio itaque praedictor uiri Antonini & Benonis per judices iuxta mandatum apostolicum hab ta sub fideli custodia mittitur ad Papam ; eamque ipse uni ex Auditoribus facti palatii lxaminandam tradidit , ut per eum discutere
tur an fuerit jure facta, & probationem sufficientem
445쪽
416 MI se ELLANEORVM ad canonigationem sanctorum suilla perperideret. Qui quidem idoneam se comperisse informationem & ju- ridicam Pontifici retulit. Quam iterum pater sanctis. simul theologis commisit , qui dijudicarent an mores. vita. & miracula sanctorum digna essent necne ad illos canonizandos. Et juxta eorum Vota , quOniam omnia recte fuerunt reperta, astantibus sanctis
simo domino Nostro Papa cum reverendissimis fratribus Praelatis ac multis aliis viris literatura & nobilitate claris , canonietatio in publico consistorio proposita fuit in hunc modum. Duo Advocati consistoriales declamatorie, alter quidern unius, alter vero alterius vitam , miracula , & alia hujusmodi, ut manifesta fierent cunctis, radicitus exposuerunt, exorantes beatissimum Papam ut illos viros , qui sarestitate& exemplo in via suae peregrinationis eminuerunt, catalogo sanctorum aggregare vellet. Deinde Pontifex post illorum narrationem gratias Deo egit , qui nunquam etiam i ue in finem seculorum sanctos Sejustos e largiri desinit. Et ut sanctuas omnia procederent, triduum jejunium & preces Deo effundendas Praelatis omnibus indixit, ut ipse sua bonitate in eorum corda , si vera essent miracula, illorum approbationem caelitus infundere, sin autem falsa , averistere dignaretur. Et peracto jejunio, Cardinales de alii praesules cum beatissimo Domino nostro in palatium convenerunt, & in publica concione de eorum vita & sanctimonia , utrum approbatione vel impr batione digna essent, prout cuique desuper datum est, conferebant. Et licet multi ex Praesulibus actum istum decorantibus solenniter materiam disseruissent, praecipuus tamen fuit integerrimus pater Dominus
Didacus Rami reg Episcopus Conchensis , prudentia& literatura resertissimus. Et post longam altercatio nem inter omnes convenit viros sanctos approbari.
Itaque post biduum aut triduum sanctissimus cum
446쪽
elero fle populo ad basilicam Apostolorum in locum
contabulatum eminentiorem alcendens , inter Miciarum solennia alta & intelligibili voce ipsorum laudes pertractans, omnesque ad bene agendum exhortans, his verbis concionatus suit. Gloriosus Deus insanctis Ihis ct in majestate mirabilis ; c us in Fabilis altitudo prudentiae nustis inclusa limiribus , millis te minis comprehensa , re Ii censura judici coelestia pariter re terrena disponit, et se cunctos suos ministros magnificet , altis decoret honoribus , ct coelestis inciat be ritudinis possessores , illos tamen, ut dignis digna rependat, potioribus attollit insigniis dignitatum ct praemiorum uberiori retributione proseqιιitur quos digniores agnoscit ct commendat ingenti or excellevila meritorum.
Sic ct alma mater Ecclesia ejus sacra vestigia pros quens , ct exemplo das a laudabili, licet universos in regnis caelestibus constitutos studiis honorare θLicitis stsonoris egerre praeconiis non desistat, Antoninum tamenoe Benonem electos Dei athletas specialibus disponte honoribus venerari. Ideo pιe circumsspecta prudentia dia I sedis , qua actibus intenta salubribiti ct operibus exposita pietatis libenter ct solerter exe rimur quae sune Dei, pramisia soli te digneque cons ierans ct debita meditatione perlustrans , ad divini nominis honorem ct gloriam , exaltationem catholi a fidei, salutemque stilii m merito censuit rite que providit servos Dei Persantitam ct cathodicam Ecclesiam se colendos. Nos
iraque piis duriti consiliis, digni que studiis excitati,
nonnulgos pr2decessores nostros Romanoram Pontificumsperialis devotionis prosequentes tam imitari solicite intendentes , qui aliquos sanctos canonieavere, de consiliofratrum nostrorum par. ter assensa beatos Antoninum Florentia A ch rasalem atque Benonem S xonensem catalogo sanctorum ascribimus , fest aque illorum . Misias , ct scia in eorum commemorationempe universm ex bis Ecclesias singulis annis perpetuis
447쪽
418 MI scrLLAM EORUM 'turis temporibuι celebrari concedimus es. ordinamur, Λ stantes velo concordi jubilo collaudaverunt Do- minum dicentes : Te Deum laudamus sto. Et quamvis summa pecuniarum non exigua in simili acria tum in pontificia familia toganda . tum in aliis impendiis soleat consumi, circumspectissimus tamen Papa tales sumptus, quasi a te nos a sanctimonia & a puritate canonizationi fieri vetstit. Quod raro cum pecunia magno pretio habeatur in visum inter homines censeo. Sed non absque querela familiarium aliorumque suam mercedem frustra expectantium actum est.
ct seuppetitae in Wrianam musis. MEnsi Iunii anni supradicti reverendissimum
Cardinalem Minervae, Caietanum nomine, in Ungariam cum quinquaginta millibus ducatorum in subsidium contra Turcas regnum illud invadentes at- qi e legationis ossicio functurum , virum in literis sacris eximium , ordinis sancti Dominici, bellorum omnino expeatem , vicarius Christi misit, etsi alium aptiorem huic rei illuc mittendum curare posset, ut
qui paulo antε illustrissimum Colum nenseri Cardinalem, virum strenuum , hujusmodi legationi fatis
idoneum , mittere decreverat, attamen ob pecuniarum penuriam , cdm ex claro sanguine ortus ampliorem comitatum ducturus, facturusque esset majores
expensas, propterea Cardinalis ipse hone tori modo
quo potuit, hoc praetextu se excusaverat. ino circa praedictum reverendissimum Cardinalem Minervat in
illius locum sussiecit, qui propter instantem necessitatem citius in Ungariam se contulit; ac paulo post
ejus adventum stragem magnam indigenae Turcis intulerunt , quoniam , ut ex literarum inde missarum
exemplari percepi, tredecim utille a paucis Cluisti-
448쪽
L1BER TERTIVs aseolis induuia & ingenio eos invadentibus obtruncati sunt, cum furtim expugnare castium aift praedas , agere niterentur. Reverendissimi tamen Cardinalis labor irritus prope fuit, cum in dies maior pars Vngariae veniret in mala Turcarum ; & quod calamitosius accidit, Rex iM Vngarorum pro defensione regni & fidei a Turcis anno vigesimo quarto supra millesimum quingentesimum in praelio occisus est. Ac post aliquot dies monachus quidam putans sibi licerea claustro exire militiaeque intendere , eo maxime
quos reverendissimus Minervae Cardinalis quasi cum Turcis cori fi cturus Ungariam petiverit, vel sol tu quia in subsidium Chiistianae reipublicae se accingeret, Romae hiultos pedites ob Dei amorem nullo alio stupendio collectos conscripsit , qui eos quidem tamquam dux strenuus praecedebat, pedites vero ducem illum sequebantur , & militari ordine saepenumero ante sacrum palatium par gyros huc& illuc incedebant, de , ut moris est , in unum corpus instar coronae convenientes, jactabant sua, ut ita dixerim, ignivoma tonitrua. Deinde versa vice rotunda phalanx
illa hominum paulatim dissolvebatur; & iterum ut grues ante signanum suum insequentes , in hospitia sua redibant. Mercede tandem bellica destituta evanuit exercitus illa devotio, aliis asserentibus Pontificem vetuit se propurea quod non expediret monachis rebus bellicis immisceti, aliis aliter sentientibus.
Nihilominus tamen alter monachus continuo pro
diens se obtulit, qui paucis sumptibus multas triremes se paraturum pollicebatur. Sed idem de triremibus quod de exercitu monachali actum est. Et merito. Gesta enim monachorum extra Maustra evanida reputantur. Monachus enim ut inquit textus in cap. Placuit. 2. I 6. q. I. ) neque poenitentiam dare, neque filium de baptismo accipere , neque baptizare a neque infirmum visitare , neque mortuum tepelire s
449쪽
43o MiscELLANE OR v Mneque ad Ecclesiam secularem transire , neque aliis qualibustilaque negotiis sese implicare debet. Sit Haustro suo contentus ; quia sicut piscis sine aqua caret vita , ita sine monasterio monachus 4 Sedeat iraque solitarius & taceat, quia ratiundo mortuus est, Deo autem vivit. Agnoscat niaten suum. Monachus enim Grece, Latine est solitarius. Sedeat ergo , 8c suae solitariae vitae vacet. Propterea cism Pontifex iuris prudentissimus tantaeque sanctimoniae vir esset , illos monachos extra monasteria evagari vetuisse ar, bitror , eosque ad claustra redire compulisse , ne amisplius bellicis rebus immiscerentur.
Poni cis Adriani cum Imperatore, pol nimi ibus es magnatibus Datia .ET ciam hine indeque anxietatibus solicitudinibus.
que Pontifex distiingeretur , didque ut cultor pacis, quamvis casso labore , inter Imperatorem MGallorum Regem per suas litteras nuntiosque procurasset concordiam , quum item rumor esset Regem Franciae manu potenti in Latium venturum , totaque Italia in partes Imperatoris & Regis, ut diximus, divi ia esset. multis diebus consilium cum Cardinalibus in consistorio pater piissimus.abuit, ut maturius deliberaret quid in discrimine tanto agendum esser. Tandem ut bonus gubernator ac propugnator pate que patriae curavit Imperatorem nostrum , dominationes Italicas, Duces & magnates Romanae Ecclesiae unanimes colligare ad propulsandos omnes qui Latinos invadere niterentur. Et quamvis unio illa esset generalis , qua Omnes vincirentur , conlectura tamen certa erat in Gallorum aut Turcarum Regem esse factum. Pontifex pro terris Ecclesiae ad expeditionem, Caesar nempe pro regnis Siciliae & Neapolis ' e
450쪽
LIBER TERTIV sae urbibus imperialibus, Venetorum vero, Genuensum , Florintinorumque potentatus . cum ceteris
Ducibus , Marchionibus, & Comitibus , certum numerum equitum peditumque pro virili pollicebantur. Ac ut isthaec tamquam utilia & reipublicae profi-cua palam omnibus patefierent , sanctissimus pater
cum illustrissimis Cardinalibus, Priesulibus , aliisque nobilibus pridie Nonas Augusti perivit Ecclesiam be
rae Matiae urbis Romae ; ut die intemeratae virginis de nivibus cognominatae inter Missarum solennia praedictorum promulgaretur concordia. Quam quidem confoederationem contra quoscunque . volentes
Italiam invadere jure potuit Papa facere ac arma emia loralia movere non lustragantibus armis spirituali. us, ut supra retuli , ac se & alios Christicolas defensare. Et quidem cum liceat cuilibet suo vicino vel proximo pro repellenda injuria suum impartiri auxialium , immo , si potest & negligit, videatur injuriantem fovere , licuit etiam Pontifici catholico sibiae suis proprio subvenire subsidio atque arma parare& gerere bella; ut in cap. Dilecto. De sent. excomm . in Sexto. Neque fecisset noster mitissimus pater nisi jure posset, quia magnae literaturae & timoratae conscientiae Pontificem nostrum fuisse constar. Quis enim facile crederet virum praeditum scientia literarum propriae salutis oblitum, in juventute pacificum.
in senio ad bella se convertere, ni jus & pia iustaque
causa permitterent 3 Cum ergo divina ossicia pariterque pacis foedera proelamata essent expleta, in suum