Episcopus regularis, seu Tractatus de regulari assumendo & assumpto ad episcopatum, in quo episcopi regularis mores, vota, obseruantiæ, ritus, habitus, priuilegia, & psnæ expenduntur, ... Accesserunt duo indices ... Authore f. Reginaldo Lucarino de T

발행: 1659년

분량: 293페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

IAE DE EPIs C EO REGULARI

seu inordinam nio do utendi laederet temperantiam. Sed ego I sequor sententiam Nauarri, quam ex prassit aef. de red Cecl.

non. 8. Ium. 2. 9mon. H. cum quo dico omnes Episcopos carere dominis bonorum 6 cclesimia corum , eosque cile tantum

usu fructuarios , ac dispensatores, Distinguuntur quid c in Lpiscopi Saeculares a Regularibus ,. qaia Saeculares aliorum bonorum non Ecclesiasticula uin salia domini, at Regulares etiam bonorum nota Ecclesiasticorum si inc pariter usufructuari; , & adminittratores; sed sicuit usu in dictorum bonorum Fcclesia ilico. rtim cuiuscunque Episcopi etiά n ἰ ularissihi fit 1F Idem Nauar- rus ad causas pias , excluso quocunque usu profano, etiam non malo ,& alias honesto; ita ego sum Ocnimi re bonorum qui elia nud Episcopum Regularem limitandum else crederem ad cau- tantum pras, Ocelusa quae iii que alia causa etiam honem sed non pia, hoc autem aliquam excretionem admetixere infr*

23 di Soto pro sua sententia putas hRbere valklum fundamenta m . in D. Th. qui za. Io. Hrie. s. secandrem dixit Ambrosium , Athanai suis: C, piomijs suinptibus vixisse, Polle arti c. 7. insuic Epscopos via rodeuibus Beriesiasticis secue propnhs, i an ver brumetus: l .lmi Soto, S. Doct. sensisse Epistopos habere dominium reddi im Ecclesiallicorum , cum illos .aicit proprii, sumptibus vicille, & hoe verrificati vovi ille etiam in Epitcopis Regularibus, eum Atigallinum, qui erat Episc pus Regillaris lanter siprad .Ebri Epi scopos uvivia eret .. Praeterea

cap. Statutum dicitur Monachum. factuna. Episcopun ei e haere-d n legitaimina bonorum paternorum , & tui. ea vend. care; Ergo egi eoru inld in labia 6ium dominas, hoc en im an sinuat legitim una haeredem este; de bona albi vendicare.. Sed iam supra uiti uiti est S. Tho m. ibi loqui de redditibus,quos attribuit Episco-PO tamquam proprios, non quantum ad dominium L seu. tan. tum ad usum , pthin Hii in inbere Dile, uti in suas occurrenses ne- ω1ῶtiates, x ascaucis fit avi. vehu i in illis utet tetiantur Apotioli post 13 c, ni ini Asc iitidiitui, qtios dixi habui sic Votum Paupertatis.& illis usi sunt omines Regularis Episcopi, qui viri utum splendore in Ecclesia pia fiat ser Sac. vcro anon: StaIurum conuituit quidem Mimachuns Episcopum legitimum haredem au. acquirendum , troii vero au in re dominis possidendum , ut supia di

ccbana pa

llelicta ergo Soti,aliorumque modernorum sententias, ampi

162쪽

ctor, quam tradidisse Nauarrum commemoraum quae' qu Amuis nunc apud Dinctores non sit adeo communis prout conc init Episcopos Saecu lares, ut onendit Sancher consit. morat. lib. 2. cap. a. aub. 37. attam ei, prout Concernit Episcopos Regulares a pl*ribus viris pietate , di scientia praeciatas acceptatur, di sitas dubitatione ctiam apud eos,qui Oppositum sentiunt, cutior est.2 c9nesulenda, unde et 3 3 Dico primo Episcopulat Regularem habere tantum usum vini latum bonorum tam patrimonialium , quam Ecelesiasticorum,3 Excludo , cholares Societatis post biennium Religioso respecta boni, m patrimonialium , iuxta dicta puncto superiori .. Probatur. Nam Epistoriis Regularis rem auet Voto Pauper talis altricius, ut supra probo tum est, Eruo non habet nisi usum quorumcumque bonorum,s enim haberet bonorum dominium. non remaneret pauper e x Voto so)emni. 2I Nota viam ilium, qui consertur Episcopo Regulari ex viti t.Episc.else independente ex natura rei a quocunque Superiore

praecer Sum. Pontilicem . Ita decernitur in cap. Statutum , quem

Textum sic i. itelligit Gl. ibi verbo Legitimus . di sentit S. Th. 2 a. qu.ere. I 88. articίου. ad teritu u, que ira sequatitur communiter ci pientiores Doctores, S quamuis liqc in clependentia pugner cuin Voto Paupei talis simplicis Regularis, qui semper hab tin suo Ordine superiorem, unde non p3test esse nec quidem in Generali alicuius Religionis , quin etiam ipse eit saltem a Capitulo Generali dependens, tamen in Episcopo Regutari cum eodem Voto non pugnat, nam Potcst a Sum. Pontifice ea de causa, ex qua Voto iuscurentie eit Regularis Ep i lco pus illi iubicctus, iste vlus,

Quid tacto non hinitatur, limitari , Nil sc Pollibilis limitatio facit quoa usus ille, qui in Episcopo Regulari amplior en quam

in Geineiali Ecligionis, quia potest ei a buPerii ra Capitulo Generali intia Gn m Ecl gi Cnem limitari lax comparabilis cum Volo I aupertatis etiam bum. Pontificis, si esset RegulariS, quamis uis per accidet ri in ipso nulla pollet reperiri usus illius limitatio, cum Sunimus Pontifex Superiore ca. eat in 1ςntu composito cum Pontra catu , ut Uictum est

233 Uico βι ιηdΘ . Vius , quem habet Fpiscopus Regularis

quoruniciamque bonorum, coincidit quoa a subitantialia cumco, quem habet Episcopus Secularis bonorum Ecclesiasti corvin. Ita harbosa cum magna Doctorum ruanu dicta allegat. II q.

- . .

163쪽

x . DE EPISCOPOT REGULARI

Probat. Nam S. Th. ubi supra in illo art. p. ita loquitur de omnibus Episcopis: Ecclesiiasticorum bonorum, sunt diisensatores, vel proturatores, dicit enim Augustinus ad Bonifacium cis priuattiis p sdem ut bonum , quod nobis fusticiat si non illa bona nostra sunt,

sed illorum, quorum procurationem' gerimus , non proprietatem nobis usurpatrone damnatili Dindicemus.

,36 S. Doctor ibidem distinguit bona Ecclesiastica ex Iet, quaest.

a. in plures portiones, quarum una est Episcopi, altera fabrice Ecclesis ,&ministrorum, altera pauperum, & dicit Episc.υti' portione sibi deputata , ac si essieut bona propria , si vero de a lirs portionibus sibi aliquid retiveret , est obligatus ad restitationem ;Dbi υero bona Ecclesiisica non funt ita distincta , Episcopi bons fidei eommittuntur. Undesit in eorum Usu Episcopus parum ea cedat. M Udetur per boc fieri bona fidei detrimentAm ; si vero oc tis fuerit multus, id bonae fidei repugnabit, oe peccabit mortaliter : ad huius doctrinae maiorem explicationem . Dico tertio usus bonorum Ecclesiasticorum, quae Episcopo Saeculari destinantum,& quorumcunque bonorum, quaestuat Esestopo Regulari assignata, debet esse prpter congruam susten totionem , ad pias tantum causas, ita Doctores, quos adducit Sancheg ubi supra quo ad Episcopos Saeculares.' Dixi primὐ,prster suam congruam fuseκtationem, sub qua comprehendo victum , & ornatum domus, suorumque famulorum falarium , Rassidui, ac fidelis obsequi iustam mercedem , haec tamen iudico non esse procuranda attenta nobilitate natalium Episcopi; sed iuxta status Ecclesiastici exigentiam, in quo Episcopi omnes debent esse pares, etiamsi unus esset origine plebe alius filius Regis , nisi quidam excessus esset necessarius ad Ecclesiae etiam uniuersalis utilitatem , & dignitatis splendorem, Sanche 2 confii. morat. lib. a. dub- qI. num. 9. Oe. Vult Episcopular filium Regis, si non potest ex bonis aliunde prouenientibus, posse ex reddi tibus Ecclesiae, si h rc non indigeat, deducere necessaria ad decentiam status sui , nedum ut Episcopi, sed etiam ut fili; Regis :. compraehendo cum Bonacina υbi supra

num. II. I 2. nomine sustentationis, S usus bonorum Ecclesiasticorum , etiarn erogati Θnem in non adeo magnifica munera, de in moderata conuiuia, dum excipiuntur hospites etiam citi si mi,& amici non indigenteS, in remunerationein pro accep- eis obsequi js. Item in permissos ludos, alia'. honestas recreatio-ues,spectata Epist. Regularis conditione,& huiusmodi, que de- be ni

164쪽

hent inter necessania computari . cum sint ad socialem ,& am 'cabilem vitam omnino requisita, si enim in his aliquis excessus occurreret , non mulcum praeiudicaretur Episcopi bons fidei,cut Ecclesiastici redditus committuntur, & ideo excessus iste essecad anuuiina peccatum veniale. Ita Silvius a 2. quH. 18 s. artic.

a 38 Dixi secundo , usum bonorum Ecelestoicorum esse debere ad pias tantum ea usas ; quia per me usus iste esse non potest ad causas profanas quod firmasse videtur Rota coram Richio in Romana Census 27. Maj I a. & antea Sac. Conc. Trid. fess, a I.

Refor, cap. primo ita decreuerat, omnino vero eis, scilicet, Episcopis,isseiauitur,ne ex rediribus Ecclesiae consanguineos , famιliares que suos augere studeant, eum A Ostolorum Canones prohibeant, eres Ecclasiasticas , qua Dei sunt, cousangui eis donent , sed si pauperes sint, iis is pauperibus diui ibuaue . Ex quibus verisset ar spatet reddipus Ecclesiasticos superabundantes nece uisati Epi- scopi applicandos esse tantum ad pauperum sustentationem , Ecclesiae reparationem, ω ilia pietatis opera 9 non vero ad consanguineos, familiaresque dita dos, quamuis haec esset cauia honesta, sed non pia, multo minus licebit, Episcopis thesaurizare, ut puncto superiori dicebam , multam turbam talnu-' i lorum aIere, in Ludis, Conuiuiis, & Venationibus pecuniam Perdere, aut in extruendis, vel ornandis Pa alijs,&Hortis more Regum, thesauros Ecclesiae insumere, ut dixit Bellarimn deos. Ep. coni. 9. In hisautem omnibus persilio in illa attendenda differentia inter Episcopos Saeculares , & Regulares. Sicut enim supra dicebam, possunt Siculares Episcopi sine graui culpR excedere aliquantulum it; sepellectile familia, & huiusnodi, imimo eos concla Cet quidam mundanus splendor in με dictis, se sit moderatus , de alibmptus ad reuerentiam authoritatis ind x-ceudam , ut ait S. Th. quodtib. Io. artie. Iq. Sed Regulares EPI- scopi,quos decet etiam in Epistopali liatu in his omnibus quoddam humilitatis spectinen pret ferre , si in his aliquantulum e cedant, grauiter peccabunt: Vnde dicendum est plus posse Episcopum Sseularem expendere in profanis qui eius statui non multum repugnant, etiamsi aliqualiter in eis excedat, quam Regularis, qui tenetur ad obseruantiam Voti Paupertatis, cur illa supellex, familia, & mundanus splendor contradicit, ideo recte inquit Card. Lugo resp.morib. 3.disp. I 2.x. I. cum ergo sup

ponamus Papam non di pensare cit Episcopo Religioso in νοιο solen

165쪽

1 1 DE EPISCOPO REGULARI . D

ni paupertatis , Ied solam dare silι licentiam generalem ad et sumet ἀσ adminis rationem bonorum , non possunt exciι sari a Voti Distasione Episcopι Regulares , quι pratiosa nιmis Iu pelle tile utuntur, quae excedat minis modest tam , . qua Episcopus Religiosi suadum propriae Ggnitatis dece nter, O honcire. su ineat. Multoque minus exincusantur si familiam ex parasitis , venatoribus, o muscis rese tam haἰeant, quae vir in Prιncis e Saculari approbari possunt , longe

Nero a flata Apostolico Ecligiose Pr lati abisse debent. a Dico quarto. Si Episcopi Ssculares bonis Ecclasiasticis,&Regulare . ceteris etiam bonis utantur in profanos usus , sed honestos, peccare quidem mortaliter, sco non teneri ast restitutioncm . si vero eisdem bonis utantur in v si mal ,s, u illicitos, peccare etiam morta lacri, attamen probabile est eos rencri, reprobabile est eos non tei,tri tunc ad ι est: tritionem . Dicere potuis scim cum Bel: armin. Dbi supra, parum referr svirum Pralatus damnetur a d Inferos, quι a pectaιiat contra ius ιtiam, an quia peccauιt contra charitatem , hon bene distribuendo facultates

stias ; sed ut huius ui sputationis series obteruetur, probanda est conclusito p x singulas parta S. Probatur quoad primam partem ; Nam preceptum Ecclesis est ex prs sum in conc. Trid. lsco adducto, ut Episcopi utantur dictis bonis ad usus pios, eaque Histribuatit pauperibus, quod

etiam exigit charitas, ut patet, ergo peccant mortaliter se- .cus agendo , nam in re graui Ecclcsis non Ohediunt, S chari tacis Precepto coutra dicunt. In hCc audem Regularis grauius peccat, quia, nedum facit cDntra Ecclciis Decretum , & charitatem, sed etiam contra Votum Paupcrcatis. quod non admi tit usum temporalium, uita ait ad caulas Pias, ut probabilius censent Doctores

Probatur secunda pras. Quia Ecclesia con misit Episcopi boni fidei illos redditus, ita ut rarum habeat, ct validum quicquid ipse de eis fecerit, ergo D pponcndum est Ecclesiam condonare Epiaeopo eosdem redditus , etianui illos expenderet in usus profanos, sed honestos. Probatur ιertia pars . Primo ex glos in cap. Clericos I. quaest. T. verbo Accipiunt, ubi sic explicat dea tum Canonis , ibi, si quodpakperstin est accipiunt, sacrilcgium profecto coismittant, accipiunt

inquit, a in malos. sus conuertunt .

Pi Obatur secundo . Nam Episcopus expendendo Tedditus Ecclesiae iii illicitos usus, disIipat Ecclesiae bona, ergo pecca z

166쪽

. CAPUT SECUNDUM a s

mortaliter, neque enim conuiuiorum splendor , ast lautities illi Glicita , neque aιιus domeficus apparatus, inquit Bellaron.Mi ID-pra. Natra , ut aid Hieronymias o De Astari litis Maere fas est, non luxu νiari. Vnde non satisfacit suae obligationi Episcopus saecularis, qui peccauit eum Meretrice, eique notabilem pecu niam dedit, haec simplicaee referendo in consessione sed insuper exprimc re debet illam ει cuniam fuisse de redditibus Ecclesiasticis, quia hac circuit stantia addit illi peccato notabilem

malitiam ,&in Episcopo Regulari, qui ex bonis quibuscunque

talem pecuniam Uedi siet, ut supra, ulterius.adderet malitiam sacrilegiJ , quia contrae votum egisset Oppositum tenet Fagundea in septimum Praecep. Decal. lib. 7. xap. s. vers. Inquiri etιam potest, ubi ait Episcopum Regularem , si in illicitos, usus expendat, pcccabit valide laineri: expendet, illudi autem peccatum non erit contra votum P pertatis in ec sacrilegi uiri, sederit instar peccati aliorum Deciuarium, dum illia ita sua boua

Probatur quarta pars. Narn inquit S. ThQm. υbi supra. ustu pantes redditus Ecclesiasticos esse odligatos.au. restitutionere assed qai expendit redditus Ecclesiassico a illicIto S, via in

Pant redditus Ecclesiasticos, ergo tenentur ad restitutibnem 3Patet consequentia , probatur Minor nnam. Ecclesia inuita ,&contradicente expendunt ut dicta bonian usus, illicitos . ergo VesurPλntur , ex quo sequitur talem Episcopum ludentem notabiulem quant talem pecuniae tenerii ad reititutioncm ,, quia laediti uitillam id qui lucratur , tenetur otiam ad restItutionen i, quia

ab Episcopo accepit, quo a sinim non urat . . . '. - .

Proba ur AEandem. quinta pars, quam in rat Sanctus Tiro. maS quodl. 6. artrc. 22 ad tertiam λε Nani, Bagia si alta. quis. 62 artis dub. I. dicit validan, et sed natione in prcuniae factam a Religioso Meretrici de licentia .mtery tacitia Praelati. Item

secundu in Molinam tibia a. detumdisp. 27 Gnum. iri ueni potu plures alijsecuti su iit , Religio us eiectus, si ex Pendat. puna ,

quae licite habet, in .vsus illicitos , nouitenetur ad restitutioncm, ergo multo magis nec Episcopus, quod confirmat Sanctarei usde Apostas cap. 6. dub. Mnum. i dum a Tt Religiosos eiectos haber commoditatem, & adminis rationem bonorum indepei denter a. raelatis Religionis, ergo pollunt. de illis disponere setiam ad usus illicitos, ac si essent saeculares, hanc autemi iude-

Oenuentiam habet s auctior, titulo etiani, is pus Munde. Di

167쪽

Hurta do , Granado , Dualio , & alijs, hona Ecclesiastica est eis omnino supposita voluntati omnium Episeoporum I ita ut quicquid secerint, Ecclesia ratum habeat, & validum , etiam quoad dominij transactionem, addit Bonaccina ubi supra un. q. num. a. usum esse ius utendi aliqua re, salua illius substantia; usum fructum vero esse ius utendi , ct fruendi eadem re, quapropter cum Episcopus Regularis sit usu fructuarius bonorum Ecclesiasticorum , caeterorumque,poterit eis frui ad suum arbitrium, ,eaque insumere in omnibus sibi placitis, ac alienare omni eo modo , quo a iii re non prohibeatur . de ideo si dictis bonis fruatur ad malos, S illicitos usus a iure specialiter non prohibitos,

non tenetur ad restitutionem.

Verumtamen , ut diccbam, difficile videtur Ecclesiam ratam habere dissipationem sumum honorum,& validum esse velle abusum eorundem , nec Episcopos deuorantes id , quod in pauperi. ni suscia tariciacm cst des matum , S mala fide e X Dendentes, ac usurpantes ea, quorum sunt admini stratores, censere ab obligatione restitutionis exempto S.

et o Sed si Episcopus praecipuer Regularis minus sumeret de redis ditibus Ecclesiae, quos in suam competentem sustentatione II poterat licite expendere, utrum id , quod minus su iuit, possit in

qua uis opera, di quoquo modo voluerit applicare , negat Abulentis in cap. 6. Moreh. q. .p7. apud Acugnam cap. ΔΤui υenator μι ubii. dist. 86. affirmant Bonac. loco D racitas o punct. J. num. 2.cum allegatis, loqt endo de Clerico beneficiato, & Leaana tomo a. dc Reg. cap. IT . num. 6' cum Nauarro, & Sanc her; sed ego cum

Cranatio , & communi inter Doctores pro mulctato, ut ipse loquitur loco mox citando, dicerem opera , in quibus tales redditus ille Episcol us Regularis insumit, esse debere Pia; nam firmiter sentioc i m Innoc. cap. ciuia nos de te stam. S' cap ta uoniam, Ne Pralati vices, redditus superabundantes ad honei iam Episcopi sustentationem non polle neque Episcopos Saeculare neque Regulares expendere sne culpa in usus profanos, multo minus in illicitos, S malos, quod a gregie confirmat idem Gra-

bit. Si post congruam sustentationem , O etiemosinam in quantitate dicta, O opcra pietatis , in quibus magna latittico es, Ocut Ecclesiasticus notabilem aliam quantiratem ex reddιribas Lenefico sibi res ritare ad et fas non Fios, sed vanam Uentationem, aut superfuse

168쪽

tatem, me non videre, quo iure, aut Dsulo excidentur a culpa iath h ; uam Sacros Canonos Ecclesiastica bona prΦpterea patrimoniam Dei appellans,quia in ministrorum Leι fusextatique . pis ope- νιbtis insumenda sunt, ct ab Drdum est existimar 'ou esse contra in tentionem , ct iu fhsemam istuntatem Ecclesiae,quod bac a cipiantur ab Ecclesiasticis , υt prodig8, 9 vane insumantur .

PUNCTUM QUARTV M.

De facultate Episcopi Regularis Donandi, S Testandi.

Pona quae Episcopus donare, O restaripotes . aqI . Agitur de Epistopo Regulari. Issa ..Hus donationes intermiuos expenduntur . 243 Doctores , qui Epbcopo Regatari eo cedunt posse ιesari. Verius est oppositum. 2', ' . . Fotet Papa hoe illi concedere . 2 Sed ex itissa ca a. a 7 Succ Fbres uisicopi Regularis ab intestato . 368 Ecce entur explicandam licentia tes andi. 249 Haec licentia non f rat per mortem eoneedemas . as Huius lieeutiae alia circunflantis, o effectus , ibidem . Potest Papa rcscindere Te amentum Episcopi Regularia bab iis testant facultatem . II Consuetudo testandi includit Episcopos Regulares. as

T Oquor de Episcopis Regularibus, qui in Vcto Pauperta-

a tis a se abdicarunt dominium bonorum temporalium , nade his, qui cum dicto cito dominium retinent, dixi supra num. 7. Teltari potuisse ne dum Episcopos Regulares, verum de simplices Regulares ante Constitutionem Getegorii Magni rei t m I9. quass. I. cap. ciuia angredientibus , O cap. Perlatum est, docent aliqui Doctores , quia putant antiquis illis tempor,buS Paupertatis Votum usanx tantum temporalium bonorum . non vero dominium exclusiste ; hi dictis vero Constitutioni- bus Posjea a Greg. IX. extra de Testam retis cap. inviai Rredie vias , confirmatis, volupt, ne dum sin3plicos Religiosos , ν T . rum

169쪽

i 6 DE EPISCOPO REGULARI λ

ruin etiam Episcopos Religiosos inliabat stato, fuisse ad testaniadum, Hireque suorum honorum domi ni una ad alios post morutem transmittendi destitutos. Bona, qLae aequisiuit Episcopus Saecu laris ex Ecclcsiae redditibuS proiienientia , praecipue, quae suae susic utationi assignantur, vel quaecrogatis eleemosinis , di s spPOrtatis alijspi)s cineribus , ad quae Episcopus tenetur, supcrsunt, eum donare pode inter

vivos, non , crocati a mortis, neque testari doctav con uniter Doctores, idque certi lsinum esse dicit Sanchez coxsil. mονal. lib. 2. cap a.dtib. I s. adductis aliqRibus textibus ex utroque iure : quidam tamen xcl a L solute iliis hoc eoncedunt ea computantes intcr bona rafri inoni alia , veluti ex propria indulti a acquisita , alij sub cariis distinctionibus dubium resoluunt, quas exi .endio Barbosa de F. sopi par. 3. allV. II q. num. IO. Εὐin Gollin. de tefa . cap. Guorundans num A. Ego suiu in illorum stlatentia, qui negant Episcopum Saecularem de quibuscunque bonis acquisitis intuitu Ecclesiae poste testari, eaque ad posterCs

donatioste causa morti S tias mittere, ii arcent in bona cense ulti racquisita Ecclesiae cap. Episcopi: c.rρ. I fani se I 2. quaest. I. cap. Placuit , eadcm quaest. 3 . cap. Flaum. ea em , quae . s. unde deci illis moriens disponere nequit, cap. Sint manifesta ἰ eadem, quaere 1. CP de Pec. cierie. o. p. Inu ὶrgandum , ct cap. Cuna unuὴnisque. Donare vcro poste eadem bona inter vita OS cum communi contrudo , dummodo tamen. donatio facta sit ad causas pias, velsa item honestas, nam quo scunque donationes ad causas maras, ta illicitas facias, neque licitas ncque valida Scredo,quam- . tiis probpbilitcr ol positum sustineri posse etiam a mi inarchata proptet authositatem supra ai lcgstorum Docior uni , qui talcs donationcs , sicut S bonorum Ecclesiasticorum usum ad illicitos, ' malos fines admittunt.

242 At tamen loquendo de Religioso Episcopo , Dico inuri,

nullo modo icitari poste neque de Donis ex Ecclesiasticis redditibus acquil iris, neque de alip quocunque modo ad eius personam percinentibus , nihilque donare posse causa mortis., cum enim donatio causa mortis., & te uanuntum Don nisi post momreny incipiat vas re , S dicius Esi scopus habeat tali tum a limini itiatione iri, seti usum quorunc unque bonorum , quae mori interueniente cessant, sequitur euidenter ipsunt nullum habere Ius di monendi post mortem de dictis baliis . sta Barbosa iacolicu. e rara de rosam. cap. supradιcto mim. 7. de iure Eccleslib. I. cap. 42. num. δII. ati ducti. aut horum graui stimorum lo-

170쪽

cis , in quibus hoc ipsum ostendunt. inter vivos vero nosse Re gularem Episcopi: m donare, & disponere de uis bonis, ad causas tamen pias, vel fallem honescas, eadem amplitudine, que potest JSpist opus Saecularis, probat idem Barbosa secutus plu- .rium aliorum sente alia in Ue ost 'Episcopi par. 3. alleg. II . num, sed quando instante morte, Episcopi de facto donantea is,

que donare possimi intor vivos, maximc si donatio essὀt moderata , seu intuitu eleemos nae, vel alterius caus*pia idque fieret irrevocabili traditione, donatio valet, etiamsi actu a lis traditio rei donatae non intercessis et ante mortem FPitcopi donantis, si vero donatio eliet immoderata , seu non intuitu eleemoliuae, vel alterius causa pie . seu si fieret reuocabili traditione , v. gr. sub hac conditione, dono si modo moriar, nulla eslet donatio, &quia in donationibus factis ins ante morte hsc conditio prs sumi potest apposita, Ministri Cameri Apostolics eas reijce sole iit. Viuendi Sanchca Dbi supra dub. 3 . de Barbosa 34.

e 3 s. loco cit. ex tract. de olyc. εριscopi, CP υoto Can. IOI. num. 18. qui citctas Gonationes in infirmitate factas expendunt,&volunt eas sustin ri poste , si facts fuissent ad caulas pias, seu

titulo te munerarionis: , vel ratione prςstiti obsequij, seu serui' iij; at Barbosa num. 16. tenet inualid Es esse donationes s quaSquocunque tempore inter vivos faceret Episcopus Regulatis, si sibi retertiam i rei dona is usum siri ci una sua vita durante. 3 Deinde donationes inter uiuos, etiam extra periculum mor tis facte ab F piscopo Regulari ad fauorem alterius , quam Ecclesie tuae, exempla gratia, ad fauorciri sti orum consanguineorurn , familiarium , vel etiam sus Religionis , si consistant in magna pecunil quantitate, vel Pr diis, Domibus, aut aliIs rebus magni piscit, videntur esse inuali iis, di teneri donatarios ad restitutione na, prout lentiunt Doctores, quos allegat Barbos , in eodem , o Io Canon Io I. num. II. dixi de donationibus magni praetiy : quia existimo non Posse ex redditibus Ecclesiasticita Epiai copos Saecularcs, Regulares vero ex illis , & alijs bonis augeri suos consanguineos , tam iliares, Sc. emendo ad fauorem. coriim agros , UOmini ι, praetiosam supellectilem , dic quod prohibetur iii cap. ddim. 86. infra allegando, & I a. qtiast. z. cap. E ucopas 1, sed si si piscopi consanguitiei e nunt plebeii, vel nocabilircr pas peieῖ, in hos casu puto Episcosos polle cis Uarzinc cum vi atteirio suo statii non indigerent, ut supra dicebam n Em. 237. Yziram di , iccs ψygetent superfluis ud terna Murii

SEARCH

MENU NAVIGATION