장음표시 사용
151쪽
rationem , sacram supellectilem,& huiui in odi pias caulas ; alia vcro bona conuertere in proprium usum commodum , di si secus ageret, resoluendum sit ipsum peccare , tu in contra Votum Paupertatis, illicite thesaurizando , tum contra iuilitiam, accipiendo , quod suum non est, tum contra Charitatem , priuando praecipue paupers, subsidio ipiis ab Ecclasia destinato. Veteres Patres ad hanc quellionem respondendo , valde rigidos tu i sie dixit Bellac. in opusc. de Q. D. Contr. 9. in cuius signum affert S. Prosperum lio. a de Utta contempla tua, cap. . cysquentibus, ubi docet Episcopum non posse vivere de bonis Ecclesialii cis , si haberet Patrimonium, nisi forte Patrina onium suum ξcclesiae Gonasset, Nesse contra Ecclesie intentionem habentibus dare huiusmodi bona , cum illis habentibus, nihil aliud sit dare , quam perdere, unde concludit grauiter peccate Episcopian7., qt i cibos Paupcrum suscipit, cum sitis expentis Ecclesiam grauat, quam de Piopriis facultatibus iuuare debuerat, haec b. Prosperi sentcntia Iccense Pur I. quast. 2. cay. Pasor . Praterea adii cit Bellar. S. Acria arcum Di Declamat. supcr illa vel ba Ecce nos reliquimus omnia , ubi, inquit, adbuc δε- P erius , .er rigidius loquitur. Inter lio rigidos Patre S connumerandus est etiam Sanctus Hieronymus iu Epistola ad Damasi,m Papam, cuius verba haben tur, I. Past. 2. cap. Clericos, ct i5. quaest. I. ca'. sin. ubi inquit, qui bonis parenthm , eg 1 s OAlbus sustentarι ρυssunt , si , quod pauperum est, accipικnt, sacrilegιum profecto committant, ct per abusionem talium, iudicium sibι manducant, cir b bunt. Idem salti uitur cap. Sacerdos I. quast. 2. ea'. Ilti autem Ia. ques. I.
di tencat Doctores adducti a Barbosa de L f. Fρ scopi par. R. a leg. II . num . in Colico Adscio capite Clericos , ubi glosella dicit. Sisivi tales hibentes Patrimonιum amplam , quod benἡ d Densant dando pauperibus, ct ali s , quibus debent, rates possu's bene habere sipendιa Ecclesiae . et i 9 Sed mitius locuti sunt posteriores, cholastici Doctores, quos
de oyc. Episc. Ubi supra nu M. in Collect bidem et bi fιpra, in teir quOS b. Thomab a a, quaesi. I 8 s. artis. 7. ait posse Episcopulusibi retinere Ula b Oua , qua suae sistentationi sunt ab Ecclesia a se signata, qu muis peccare possit ex inordinato affectu plura tibi
conferendo, quam Oporteat, vel contra charitatem, dum no
sitIuiς iiit his, quibus lex debito citaritatis subuenite tenetur, ta
152쪽
Caietanus ibidem ad tertium , inquit , Vide quod Clericus seu Episcopus, quantumcumque habeat Patrimonialia, potest de Ecclasiastica Praebenda uiuere , nisi in articulo necessitatis, &C.
In quo etiamsi peccaret vita endo de sua Praebenda, non peccaret tamen contra Iustitiam , nec tenerctur ad restitutionem.
Ratio huius est , quia supradicti redditus Ecclesiallici debentur Episcopis ut merces operis sui , & ut bonum Proprium O. Ergo non laedunt iustitiam si illos , quibus non indigent, quia habent Patrimonialia bona ad pioprium commodum sufficientia , non impendant in sustentationem pauperum , vel ali. S pias caulas . Probatur Antecedens ex I. ad Tim. s. ubi dicitur aenus est operaritis mei cede sua , Idem habetur Matth. Io. s 2O. N ex Plutibus Canonicis Capitibus , quae refert Baroosa de us. Ep. Ubi supra nam. 37. C extra de testamentis,cap. duorundam numero 3. euidentur in eius sententia conuincit Ir. concludo ergo poste Fpiscopum Regularem habentem bonae citra tedditus Epilcopatus , quibus vivat, acqui ieie Usum frumctum bonorum Eccclesiasticorum, S conteruatis supradictis bonis ad usum licitum , sibi applicare cilcia bona Ecclesiastic s.& ea in proprium usum conuertere, quod di ex praedictis iuribu S comprobatur, di tradunt grauissimi Doctores , quos profere Barbosa in Coiaee . ad dict. Eap. IEuorundam. Ad Sanctoruni aut horitates, & Decreti Textus adductos in contrarium Respondeor Doctores apud Bona c. ubi sepra pun. q, ni m. a. 3 Bathos an de L. Ep. etiam ubi supra num. 38. di in is Colle C. etiam ubi supra, rigorcna, quem ex PIimunt, congruum tunc fuisse, at lato tem Fore illo antiquo, ae prima Ecclesiae Christianae lacie, quaticio bona Eccletiae in conmi uni pollid banc ur,di inter ministros non iuxta lanorem, sed iuxta Indigentiam diuidebantur: praererea cicta Ecclesiae bona tunc erant solummodo destinara ad alendos pauperes Christianos, & Cleri-COS egenOS, ut innui cur cap. Certe i a. quaest. I.&aduertit Soto de IAR. lib. I O. qu s. q. artic. 3. Iniquum enim tunc fuissec Clericum , cu I propria satis erant, accipere de communibus destiuacis pro illis , qui indigebant, de ita explicandi sunt SS. Augultist. Histon. e Prosper, nisi Mellemus dicere cum Suarc2 de Rclu . tomo primo tra'. 3. Lb. 6 de Simonia cap. 3 . num 8. istor Niridian Ori: in sententias in Decreto a Gratiano adductas none ne Eceletiyiii eas lcgcs, nec farere legem positivam , sed de clarare ea , quae magis decent, Videndus Barbola cap. αμορο
153쪽
rundam supra adducto num. 3- cap. Clericos I. quaes. 2. dicere etiam possem cum Glos. super cap. Illi aut. Ιχ. quaest 1. Textus adductos loqui de consilio, vel de Clericis vagabundis, vel de oblationibus, quae non sunt communicande propria habentibus vitae subsidia, seu cum talosia super dictum cap Clericos, ea, quae sipraedicti Lextus concinent, eise exhortatione ri, non praeceptum, vel includere tantum illOS, qui se tu otia hunta diuinis obsequiis , quibus danda quidem. est portio destinata, sed illi accipiendo peccant, si eam ex cupiditate sibi reseruant, seu tandem cum Glos in capsin. I 6. quaest. 1ia Textus praedi suo- qui de illis Claricis , qui Ecclesiae non seruiunt. terum omnes GL praedictae conueniund in docendo illos, qui interuiunt Elclesiae, polle Ox redditibus Ecclesiasticis vivere , necesse sub quocunque praeie X tu cogendos propriis itipen- dijs militare, nisi in articulo. extrema: necessitatis, ut dicebat Caicit. υbi supra .
De Retentione bonorum temporalium Episcopi Regularis ..S V M M A R IV M.
Clementis IV. Priuilegii in Ordioi Pradicat oram concessum . 222 Eralati facultas super bona Aeligiosi , qui sit Episcopus . 224 22sSi Episcopus dicta bona ιuιIe retineat ad istim conficiat Inuenta
PQua suspensionis Dissopo sive facultate ea retinenti comminata .
Bona,quae pates retinere Episcopus Regularis , qui ad aliam Ecclesiam
χ:a Pistopus Reuularis retinere sibi potest. bona quocunq, situ - 1' lo in statu Episcopali acquisii a d suum commodum ,& adtollendas nece ilitate .ani probabiliter euea caras , de quo in OK infra, ac licilii Episcopus Saecularis, &. hoc importat dispositio cap. Sιatiuum, dum ibi. dicitur, sibι haereditatem υendicandi pote- . . st
154쪽
μμ ' . . iiij. . vi iuxta interpretationem G Oi. suprλ
μ' iiiiii tabant Textiam cap. Staturum , ibi, quicquid acqH. sona a uisita a l eligioi per suam industriam,h bant autem hona pati imonialia, aliaque immobili x
155쪽
mirationem excludit Suaa eZUbi supra num. 22. natra vult bona
quaecunque, que in re habet Religiosus, debere Monasterio iii integrum relinquere quando sit Epis opus, nec possie ea retinere in Episcopatu , vel ad usum, vel ad certum tempUs, S ut ali. quando Monasterio restituenda, nam textus Canonis est uniuersalis, & dicendo , quicquid acquisierat, c. aperte comprs-hendit omnia, quae quocunque modo Religiosus habet, cum , sit Episcopus; Si vero Religioso constitutus fuisset ab aliquo annuus redditus, quem singulis annis in Monasterio consequeretur, & iam de facto consecutus se isset, existimo hunc annuum reddituli Religiosum creatum Episcopum posse sibi retinere etiamsi de bonis Monasteris elici soluendus , nec censendum per ipsius promotioncm fu i sie Monasterio acquisitum, nisi se . te pro terminis decursis dum eisec purus Religiosus , cra non solutis , nam videtur per sotae auia extis , S cum eo ubique prOcc-dere, quod non obscure inseruat sanctus Gregorius in praedicta Epistola, visi de annuo redditu relicto Traiano Monacho , cun L , ad statum Episcopale fuisset assumptus, ita decreuit, O ideo itire illud, quod antedictum fatrem nostrum Capιthlana conditrix supradicti Monastero singulis annis de eodem Monasterio per vitima in Doluntatem suam habere constituit, experientia tua solatiante , iustitia: faciente, sine aliqua faciat dilatione percrpere. ar Accedit ad hec Privilegium concesium a Clemente IV. Orss. Predie. quod refert S. Antoninus/u Trac. de fuspensione cap. q.
dit nobis Fontana υbi supra, ibi precipitur Religiosis ex dicto Ordine assumptis ad Episcopatuna , quod priusquam consecrentur, resignent Oidini libros , & alia, quq habent , alioquin eo ipso ab executione Pontificalis ministerio nou int se 1uspetuos. Idem Privi lcgium fertur concessum ordini Mi-irornm ab Alexandro IV. ut innuit Hieronymus Roderariis q. θ regul. retol. 6oinum. J. Ex quo Priiuilegio clare paret nunquam
licuis te Religiosis cuiuscunque sint ordinis vel Instituti, electis Episcopis, secum libros S alia bona extra Monasterium asportare, sed ea contignare semper debuisse in integrum Morra iter; o , utpote bona aliana, qila: retineri non possunt inuito
domino. Nam Papa in dicto Privilegio dicit Religiosos, qui ta-lta aguxi, non considerase, qu)d ex professo ne nihil proρris habent, tamen pr. f.ιmunt secum supra dicta stortare, O suis et ibus applicare in propriae salutis dispendium , in nou modicum sui Ordia
156쪽
nis detrimentum, hoc autem verificari pote it in omnibus Religiosiis , L per illud tollitur omnis limitatio supradiciti Canonis Statutum;iicut enim quilibet Religiosus nihil habet proprij, sique illud esset acqui situm ex indu stria, sitie proueniret aliundra , ita omnia debet ita manibus Abbatis relignare factus Episco- .
213 At Clemens concessit exprς, se in sua Constitutione dietis Fratribus Ord Pridicatorum Episcopis secum surre posse a Mon alterio qua temulos, & illas carrula f., vcl membranaS, in qui bus ipli certa notabilia cum aliquibus priuatis sermonibus collegerunt; ex illimo insuper tacite eisdem concessisse, quod secum ferre pollent omnes vestes, quas deponunt, dum Episcopa iles induunt, nam ex quadam urbanitate nunquam Putandum est ei a dictas vclles Religionem cedere noluisse ; .Prsterea suspicor Clcmentem prohibere noluille istum Religiose in Episcopuferre secum non possc libros, quibus plures notationeS marSi nates proprio luidio aut unxit, di inltrumenta , si quq haberet, ad artificiatum aliquod conitruendum, qui non facile iterum inuenire posiet, nam omnia illa de iure, vel consuetudine secum servi P Osse a quocunque Religioso, vel ad Episcopatum, vel ad aliam Religionem transeunte, patebit in seriu&.αχε Tandem declarauit ibidem Clemens. Priorem Conuentuso Pridi c. ex quo Religiosus alia initur in Episcopum, pollet eidem concedere usum librorum , & bonorum, que consignari
ante consecrationem mandauerat ,' tantum ad certum tempus,
perquam exprqssionen, concessionis usus huiusmodi ad certum tempus puto ablatam non . iste a Pritatis dicti ordinis facultatem concedcndi Fratribus Episcopis, quin illa bona reti nere possint usque ad tempus mortis. dummodo pol illud te in-22 pus Monasterio restituerc. uno Nec etia puto ei lde Prelati S denegatam si iste facultatem donandi eisdem, Fratribus Episcopi Sea omnia,qus in dicto Privilegio exprimuntur, ii iussus, & ram et ionabilis titulus adciliet, ut si donarent titulo remunerationi S pro beneficiis a Religioso Episcopo recephis , mensura tamen meritorum teruata , vel donarent habita ratione ad maiorem summam a Parentibus Religiosi Episcopi ordini eius intuitu legatam, vel donarent sub aliis similibus circunstantiJS , γquas enumerat Thesaurus de 'nis, De rbρ, munera, cast. I O. tunc
enim dicti Prslati suo Religioso ad Episcopatum aflumpto illa bona ita douare, Sc libere, ac perpetuo remittere poste O QO ,
157쪽
ut licerct illi Episcopo Religioso tibi ea ansblute applieare, amissa ab Ordine omni si e cadem amplius recuperandi, huic sententie nullum obffare ius, vel Apollo licum statutum, nec c tiam Bullam Clementis V IlI. quq largitionem munerum cun magno rigore Regularibus prohibuit, tenet cum aliis adductis idem I hcsaurus ubi upra, canique satis consonam elle patet ad
hon Eum conuicium , qui gratitudinem exigit, cum huiu in O- . di signa mox iure t rga bene iactorcs deserere fine vitio ingratitu-etro dinis esse non possit. In casu vero, quo Regulari Episcopo a Prilato a se S bonotum , qui: habet dum asium itur , conced cretur ad tempus, vel usque ad mortem, ne morte occurrente Monas erium defraudaret ut, teneretur lactus Ι piscopus codcre inuen- tarium authenticiam omnium illorum bonorum, si enim per hoc in tentavriam non prabaretur plene bona illa ad Monam itum pertinere , Camera Ap auolica haberet optimam coniecturam pr tu mendi ea acquisita luille ex redditibus Ecclesiς, ut probat Ilarbosa an Colieti. I a. quasi . I . cap. stu mavis R. a pec . cler. cap. Inut standi cap. Cum υm fimst Me. Unue hac prelumptione communita , illa cuni citet is sibi mite applicaret excluso , onasterio ita cim ALec Ξ Iciei. sentit idem Bac bosa in cἡd. t. ad Collectis dist. 28. cap De Dr Hus. tuae. 227 Nora illa ira Punam suspension s ab excrcidici muneris Pontia sicalis impositam Regutari Episcos otia su prac i rata Cotti titiatione Clementis IV. pro Pisclica Oribus, quq tbrtasse etiam lex primitur in Constituticine Alexandri IV. pro Mancirinus; Sι non consignet, ic c. exter si non poste ad ait C s Religios bs, qui non sunt Ordinis Predicat. vel Minorum: sunt enim Conlii tuti Ones odiost ; Igitur a u Ecligiosi tenentur quidem ad restitutionem , si illa bona at pol.tauerunt, ut supra,tamen non incidunt in suspensioncm , in Miam etiam aὶ incidit Religiosus ex ordine Drsdic. vel Νcinoum, si sit tantum lui scopus Uectus, da
ne suetat ab cicci citi: hir HAS cxemitus, 'visurra dixi, nam I apa consi cratis tantum scenam in licarit, v ccxlsulis tex- 'tu conseat. Nota secundo suspensioncm illam Paps reseruatam non esse, Ut S. Antoninum tra it differre se it Iona Tomo 3. de Iuspensonsebus in particulo, cup. 3. quas . S. Itu. 27-Mi Milyaῖα - ouem
Nota terrio , quod quam is verbum , eoipso, in dicta Bulla
158쪽
exprissum indicet illam suspensionem este latet sententis, attamen tres exiguntur conditiones ad taIem suspensionem incurrendam, prima quod adiit praesumptio in Religioso Episcopo, d mi illos ituros, di bona asportat, dicit enim Papa, nos praesumptio ni huiusmodi voleutes salubriter resagari. 42cka . quod ipsi Religioli noscant se id agendo, in talem suspensionem incidere, di cit enim Papa, alioquin eo ipso ab exreatione Pontificalis ministeri, nouerant se suspensos, Tertia, quod id fiat non consentienti Priore Conuentus, ex quo Religiosus astum itur, consentient enim Priore, poteli illa bona retinere , ut in illa Constitutione iadeclaratur, & supra, dum de modo retentionis bonorum ageretur, di tam est. Ergo Religiosus factus Episcopus non inci deret in illam poenam suspensionis, si ulibus propriis applica ret, quae habet quando consecratur Episcopus , . eaque secum asportaret, bona fide, seu ex igaorata, vel non considerata dicta Papae prohibitione sub tali psita facta, vel id saceret de consensu Praelati, si non ex praetri , saltem interpraelato, ita risibi certo persuaderet, quod si a Praelato id postulalse , Praelatus concessisset, in tali enim casu nulla intercederet praesumptio squam quaelibet bona fides, & ignorantia, dummodo non esset affectata,excusat, ut clicitur in materia de Censorix; nec deesset Praelati cunsen sex, qui si non expraesie , saltam,interpraelative
zas Quercs. An Religiosus Episcopus factus ex aIlo Ordino quam Praedic. vcl Minorum,possit secum ferre quaternos illOS . di cartalas , quas Papa concedit dictorum. Ordinum Religiosis. Ratio dubitandi est, quia nec ilia sunt alicuius ReligiO- ii propria, oec potest tamquam propria ea sidii Religiosus quicunque vendicare, at Papa declarae p.raelumptuosum ella Religiosum Episcopulia , qui secum affert ea, quae nou squi sibi Pr pria , idque si faciat, cedere in suae salutis deriurientum mari me cum etiam ista pollicite de magni praetii, unde graae id ceri mentum pateretur Mona steri um illa amittendo. Ergo si, praedi- Ct a secum deserat Religiosus Episcopus, qui, non sit ex illis O dinibus , vel in iliarum ordinum priuilegios, non com municei erit praesumptuosus , & consequeuter pecc abit, octenet, cur ad relli tutionem , nam cilli, Papa non concedit ut possit ea secum ferre , sicut dictis Religiolis Praeclicatoribus, αMinoribus concessit.
Vc una existimo posse quemcumque Religiosum factum Epa
159쪽
scos' una accum terre huiusimodi scripta, quae ipsi sunt singularia, seri propria indultila fuere composita , di ordinata , etiamsi ma
gni praeti1 crederentur ἰ nam haec secundum communem extimationem sequuntur per iram. Idem dicet em de aliquo libro, , an quo Aeligiosus haberet notationes in margine itudio proprioidi dena adimictas in adminiculum memoriae, di commodum suae eruditionis . Idem dicerem de init ruinento arcis , quo Religiosus singulat iter uteretur ad aliquod artificium conficie n-cium, cui aequale non haberet extra Monaitarium , vel nullo a modo, vel non nisi cum aliquo labore, vel expensa, aliud si iiii- se posset inuenire . I Otum hoc probo , nam congruum videturi et igiosum non rc manere prauatum supradictis, quae in P m ., laudabile vitae suae solatum, sibi coli parauit, nec censendum cs. e puto id fieri cum aliqua culpa, cum con tuetu do Religioso faueat, de conse usus Religionis interprocraia possit omnino adeste , non enim Peniari debet illam adeo rigidum erga tempora-Ita bona a licctum habere , ut suum Religilosum , qui ad Episco patum transit, da et .s bonis priuare intentiat. V ide Gregorius
et bi Iupra Traiano Monacho, I se scopo pernii sic secum
.dona iter io tollere Codices suos, di sui Patris, inquit enim ,
ratio nos hoc negare non pertulit.
Idem tandcm dico de habitu vestitit, quem secum fert Religiosus quisque , dum illum immutat in Episcopalem, nec
teneri crcco ad Religioni restituenditin , ut supra dixi de Pratris 'bus Praedicatoribus. R Minoribus . De Sancto i ho ma di Uilla- noua Epit copo Regulari haec narramur in eius vita tib. 2. cap. a. Ando et istito per lo spatio i moli'anni essendo Arcia couo de me. demi habiti, che porto dat suo conuento . Contirui aut rex eo, quod docet Suare Z Tomo A. de Rel. t a T.
S. lib. 3. Lap. 13 .num. 8. oec. de Religio iis ad aliam Religionem traiitiatis, nam, sicut isti in sentcntia huius Doctoris non tenentur suprad; cia tu priori Religione d cscrcre , eade in racione , censendum est nequc teneri eos, qui de Mon alterio transeunt ad Episcopatum. 2 29 De bonis, quae Episcopus Regularis retineiae potest, cum de una Ecclesia ad aliam tran, fertur, vel o Episcoparuna citiam ii P, patebit cap. sequentia. a. modo breuiter dico, bona illa , si sint acquisita ex redditibus Ecclesiae , quam dimittit, relinquere debere eidem Ecclesiae, aliunde vero conquisita , poterit sibi in integetum retinere, si vero dimittcndo Eccle iam , cc nullo, seu
160쪽
sibi necessario subsidio non prouideretur, nec illud haberet liunde, puto eum poste retinere etiam bona ex redditibus Ecdie sae, quam dimittit, acquisita in tanra quantitate quae ad vivendum iuxta suam conditionem arbitrio boni, viri esset sibi ne
De usu bonorum temporalium Episcopi Regularis .
Sententia Solo , gularis. 23 Verior sententia Nauarri. 23
S. Thoma sementia expenditur. 23 a Non est idem aequirere, o iure domini, nsidere. 23 2 Usus bonorum temporalium Episcopi Regularis . 33Non pugnat cum Paupertate. 334 In hoc usu disirimen inter Episcopos Regulares , di Saculares . 23 Diuisio bonorum EccIUiasicorum . 23 6. Vsus horum bonorum est ad Causas pιas. 237 Culpa ,-obligatio ad restiuiloneam . 239 us bono rhm qAa necessarros sumptus excedunt. 24SGranai nota ηda sentcntiam ii
aliorumque de υβ bonorum temporaliam Episcopi. Re-
a 3o I amplecteremur sententiam Soto , quam tradit te ivss. ιib.
7 qui s. q. art. a. ct in υltimo art. totius tractatus, aliorumque modernorum, quos refert Diana , sed non sequi cur par. 34tract. a. res so. par. s. tram ais resol. 6q. ct tract.'. rej. 31 par. I a. resol. iI q. dominium bonorum temporalium aeque attribuere deberemus Episcopo Regulari, ac Saeculari ; Unde sdominium, quod est in Episcopo Regulari dictoriam bonorum,ellet dicendum ab lutum , di inde terminatum , ipseque ista bona insumere posset fine ulla iustitiae issione in quoscunque usus, etiam ad causam illicitam, di in malum finem; ita enim pote itquilibet dominus sine laetione iustitiae uti re sua; Igitur runc Epi-icopus Rcgularis non peccaret ni si contra charitatem, dum ,-Verbi Gr tia,paupei inu. non tablientiet, vel ex nimio affectu,