장음표시 사용
501쪽
Dre Electreali Saxonico statutum est, quod locus juri non admittat Retractum, nisi apud tertiam proclamationem, sequitur, illam non habere facultatem , ubi nulla omnino fit promulgatio, sed post reaignationem judicialem non sit addictio peremptoria . & resignatio judicialis, retra tuscarpZ. P. a. E. 3I. des. 13. quo facit quod ad posit. a6. notat Thomasus. T i T. VI.
De Periculo & commodo rei venditae.
I. Translatio rerum immobilium judicialis. quo pacto stat hodie. II. tam ne hodie quidem requiri ad persiciendam dominii translationem. I I. Ratio Angularis, eur periculum rei vendita ante traditionem emptori ineumbat. IV. Non esse receptum in Foro contrarium. nec specialiter in Frisia, etsi aliter D. Tionb. V. Casus diver uris exceptionum. II Periculum rarione eulpae. VII. 2uotuplici temporir spatio periculum spectetur. VIII. Putas res aras Venditionem perierit, tota vel pro parte. IX. De commodis rerum venditarum.' Rgni ventum huius tituli, quantum ad para- sus Magistratu . qui rem addicit emptori, libe- x tillarem notitiam reci uiritur oeno elati m. ramqtie relinqui possessionem praecipit, aliisque omnibus rem interdicit, idque veteres Frisii ι em debian. sive Eredeban, hoc est Interdictima racis, appellabant; quod nomen quidem obsblevit;
rem ipsun cur Her jus tu,str cap. lx rer. quotid. testetur penitus esse abolitam, cum Magistratus adhuc sormula verborum haud dispari utantur, nan admodum video. Quid enim aliud haec verba sibi volunt; Consentimus G d cernimus tiberiam rei vendita posseisionem, aliorumque manus omnium abdicamus, Wysen alter
handenas 3 Pro consentia, sexta&quinquagesima pretii pars solvitur. & tantundem vectigalis Obalienationem. Si quis sine tali consensu rem soli per annum possede iit, is eam rem amittit, . tribus partibus visco , quarta Indici addiciis. Cui tamen Cona inisso quinquennii possessone
praescribitur, d. tit. II. art. I. Solita quoque est Euria possetares intra quinquennium interpellatos, admittere ad compositionem , ex aequitate, causa cognita. ut pluribus exemplis probat D. Sachina in not. Mn. ad d. art. r. Qisin si maxime res cedat in comini sitim, vel etiam . si componatur, hoc tamen agitur, ut jus tertii salsum sit; adeoque proclamationes, ut Retrahentibus copia juris exeuirendi detur, fient. arg. ejus, quod ex Constit. Eriderici tib. s. Feud. tit. s. luperius
piobatum est; idque saepius a Curia sic esse judibeatum, idem D. Sae ina testatur d. loco. a. Nimis pinguem sequuntur philosophiam, qui actus illos iudiciales ad Dominii translati nem putant esse necessarios. ' Cum enim Jure Gentium ne traditionem quidem ad dominium
Apud nos tamen immobilium dominia non aliter, quam judiciali eorum traditione, transire, monitum est supr. e. I.P. m. add. E. l. r. Resp. Ista.
Poetum hilius tituli, quantum ad parat illarem notitiam requiritur, pene consuan-ptu in est in Part. I. pag. 32t. seqs. Ideoque non erimus laete copiosi. Pendet haec res agonsiderati ite perficiendi aut implendi contra- eius. Equidem pei fici Venditionem consensu. impleri traditione, sic satis constat: Moribus autem hodiernis aecedere solet mancipatio in Iure, sive Traditio & addictio rei apudacia judicii, soluto Reip. nummo quadragemmo, vel ut apud nos, quinquagesimo sexto; Scilicet in rc bus immobilibus; Nee earum alienationem dominiique translationem aliter fie. ri. quam si coram Dee loιi transferantur, nisi saeta sit testamento, familiae erciscundae judicio, pactisque anteiriaptialibu , . tradit ex recentioribus D. Voetius ad tit. Inst. de mi. Vend. n. 7. Complexus est hanc sententiam Grotius his verbis; immobilia, veluti domus s agri. olim in multis Holiandiae locis pro traditis non habebautur . n translatio facta esset in Iudicis loci, in quo sita erat res soli vendita. Translatio aliter facta, nullius momenti erat. Atque hoc ius a Caro-D V. commune per has Provincias saetii in est, Edisio diest. Maj. συ. Cui instituto accessit ab Ordinibus, ut translationes in Aeta reserantur. σ si venditae vel permutata rer sint. nummus quadragesimul Fisio solvatur, lib. a. Introduct. c. s. n. t7. In Frisia tamen Edictum illud Caroli V. non est receptum; et si observatio ab antiquo non fuit inde abhorret q. Translationes rerutra imInobi- Euii:,ter in Ecclesiis & Judicio solenniter promulgantur, quae Promulgationes Booden. id est praecepta, vocantur, quibus finitis, sequitur Consen.
502쪽
DE PERICULO ΕΤ COMMODO REI VENDITE.
transferendum esse necessariam, probatum sit alibi, I. 4. Digr. c. S. t eqq. non est probabile, Gentes hodiernas. quae in plerisque se propius ad simplieitatem duris Gentium, quam Romanis visum, adhibuerunt, supra Traditionis actum, tot tanta qtie solennitates ad ipsam Dominii tran lationem putasse requirendas. Quin ipse Grce. nem egnis. novi juris alioquin audior facillimus. ad tit. Inst. de Contrah. e t. docet, ex prooemio dictae Cotistit. Carolmae liquere, quod requisitu insolennitatis judiciali tantummodo in Creditorum g ratiam sit introductuin, ne elandesinir traditimnibMIure obrusrentur i, adeoque non ad perpetrandam Dominii tran lationem; quod nihil vetat actu privato Traditionis esse acquisitum. sub lege tari en amittendi rursus dominii, si reliqua Legis requisita non serventur: Atque ii ne
rationem apii.1 n s valere, non est dubii uia. Pr
mulgati O dc addictio judicialis, tam varias ct notabiles ob caulas introducta est, ut ad dominii translationem perficiendam nihil opus sit adfirmare i atra esse receptam. Publice enim S pri. vatim interest, translationes immobilium reruininnotescere ἔ Publice, ne quid tacita fide adjieia.
tur in fraudem civilium munerum; privarim, objus Genii litium, quod Retractum appellamus, ut disse iitDerbatus, d. cap. I. 3. Periculum ex casu fortuito sequi Dominii ea uis in. notum, S alias dictuin est ex l. s. C. de pignor. aEI. Secundum quam regulam, simplicissimae juiis gentium rationi convenientem Venditae rei periculum quatenus a rasu pendet, Venditori, quippe adhuc Domino, lucumbebit; Cui enim res alii quam domino suo pei iret: cui potest imputari Θεῶ 9ία, vis Divina, unde e .isus sortuiti proficiscuntur, , quam pro se quisque patienter serre debet' At ea regula cur heic cesset, inrit. Inst. de I mst. I end. n. p. exposuimus; Sed illa quoque seposita, non est de nihilo. quod Thomasius in scholio ad posι. h. t. ex supradictis repetit, si in consideratione juris Gentium subsistas. periculum in hoc negotio ab ipsa Dominii causa
Pendere, nec opus exceptione esse videri. Nain Per vendiliouem conseiisu factam, Dominium iure Gentiu in transferri, adeoque per solam conventionem. sive declarationem de liue in alium transferendo, probatum a nobis est in Parte I pag.
isitur Juris Romani auctores ad Dominii translationem requiriint Traditionem. ultra illam hy. Pothesin non opus est, nec debet extenda: In aliis
eapitibus sequi possint juris Gentium rationem,
quae cum supponat, Dominium conventione
transferri, ad alios dominii ei sectus nihilo plus opus est. Ferre pei iculum est essectu, Dominii;
hoe per conventionem jure naturali habet suam persectionem. Ergo suppcsta conventione. per quam id agitur ut domi uium transferatur, trans latio periculi conventionem sequi debet. Sive igitur hac utaris ratione, sive ad exceptionem hune casuin reseras, nihil est certius, quam Rei Venditae nec dum traditae, periculum ad empto. rem pertinere, t. s. h. t.
q. Quod jus non modo secundum Leges proeerio habetur, e fidissentit Culacius tract. ad Afri-ean. de quo Wissentachius heic num. a7. dc nos rit. Inst. de Contrab. - . n. s. N seqq. Sed et iam ex crebriore sententia Pragmaticorum usuisque forensi, teste Groene regio ad tit. Inst. de emtrab. empl. tibi de lententia Curiae Hollandi. eae Behmanno ad hunc tu. obfpra I. n. n. disi sentire quidem videtur Mornacius ad L It. de
ist. sed argumentis di exemplis parum ad rem appolitis. Euimvero quod Uisse achius noster scripsit in Z th. 27. se audivisse, Cutiae Supremae Frisiorum placuisse sententiam, quod res
vendita ante traditionem pereat Venditori, nol-
Iem alii arripuissent ad probandum, in Frisia,
quod ad hunc articulum, esse recessum a Jure civili; quo nihil a vero alienius. Non aecidit quidem. ut exemplo rei indicatae interfuerim: Sed ex adsiduis eorum, qui in exedris soli primas tenent, sermonibus S consilis nunquam aliter animad- Verti. quain sum ita ferre, quemadmodum hete in I. . I. Ttes in I.Iq. s. pen. de Contrah. empl. I.F. g. a. de Rescind.Vend. ι n. de Didi. habetur. ct nos posuimus. Nominatim in hac sententia conspiratum est in frequenti consultatione quam ante aliquot annos inmississarichius Fennema Civitatis hujus Decurio, qui, eum mense Januario vendidisset praedium kalendis Maji tradendum, cujus domus & horrea mense Narito igne caelesti
arserant di consumpta fuerant. Emptor adium horreique aestimationem de pretio deducere volebat ; Responsit in est ab omnibus fori Primoribus, interque eos a Viro Amplissimo nostraeque praxeos peritissimo Antonio Κ ANN. Proeum. tore Frisiae Generali; Non dari a pretio dedu-etionem ex incendio adit in venditarum nee- dum traditarum, sed hoc danainam emptori esse
infligendum. Testimonio D. Wisten bachii nihil detrahimus; Sed hoc scimus, de Curiarum De.
503쪽
citionibus non esse exauditu judicandum: nee quidem tuto semper ab aliis, qua in qui inier
s. Non est mirum, aliquas ab hac sententia dari excepti oties, quibus omnes in jure definitiones si . bleelae sunt, I. roa. de R. J. DuodecimeXceptiones enumerat D. Voctius ad tit. I. de Cont rab. empl. g.I. num. 2. At si tu resulam ponari ut debet, plerique Casus a regula sunt alieni.
ec per ipsam dijudicantur. Regula est; Re certa
corporali, talem esse oportet, ut periisse dicatur, Pure vendita, si ante traditionem casia fortuito rureat, damnum id emptoris est . Non pertinet igitur ad hanc regulam casus; si res in genere sit vendita, quem primum excipit D. voetius : etsi talis venditionis exemplum mihi nondum occurrit, nec in textibus ab illo citatis rem. ritur, non sane in I. ιδ. g. r. h. t. ex qua Voetius ct Struvius ad h. tu. n. n. probant rei in genere venditionem. Sic ait textus: Materia emptas urto perisset, postquam tradita esset. emptoris esse periculo, respondit. Materia est rude lignum. trabes. ut in fine Legis, res in specie certa. quia
furto perire dicuntur; Res in genere, contrectari qui possit 3 Ciir ergo Paulus ait, periculum emptoris esse demum, si res tradita sit 3 quia surtum non si sine culpa possetaris, arg. g. s. sseqq. I. de Obligat. ex del. θ. de culpa Venditor
tenetur, ut iam respondimus ad d. tit. Inum. Ist.
Major usus est in venditione rei unius incertae ex pluribus certis, abernativa; tunc enim utraqu Perelint e. periculum quidem cst emptoris, ut alias: Sed altera extincta, damnum venditoris est. ι.34. g. 1. de Contrab. empl. Verum cx hic casus a regula, ut apparet, est remotus. Perinde hahet, ae si quantitas, sive res ad pondus, numerum atque mensuram vela datur: ejus enim periculum ademptorem non spectat. nisi post ad- mensionem, adpensionein, vel adnumerationem.
d. Lys. I.s de Contrab. empl. Secus si id genus
merces per aversionem vendantur, hoc est, omne
quantum est. d. l. 3s. g. s. Rationem dicti, peria vermonem. vide sis in pari. a. Digres. lib. a. c. it. Non est etiam exceptio, si venditio lub conditione conti acta sit, quo casu periculum. ante conditionem existentem pertinet ad venditorem. II. in pr. I. t. Ah. Regula enim est de Venditione pii re contracta. Multo minus exceptio est. si res culpa venditoris, aut post moram perierit. ves ex justa causa a tertio evicta sit. Regula enim decalibus fortuitis loquitur. Noli est inutilis de his TIT. VI.
ea sibi is admonitio; sed ratio vult. ne casus a reis gula te Ortim positos, cum exceptionibus a regula
confundamus. Sunt tamen,quos vere exceptos ea.
sus appellare queas; si convenerit, ut venditor u que ad trad. tionem. rei periculum in se recipiat. live ante live post venditionem persectam. I. I. L. di. vers. Sane. l. to. h. t. Λlia est exceptio, si merx, cuius valora gustu pendet, vendita sit ea lege, ut degustaretur, ct degullata sit, eo casu substantiae quidem periculum universe ad emptorem. iiiii ad mensuram vendatur, qua de re diximus qualitatis S corrupi ionis ad emptorem spectat,t. 1. N I. q. s. t. h. t. Est denique di hic casus exceptus, aut
similis excepit oui ; Si venditor dominium sibi
post venditionem persectam & reni traditam rein servarit. de quo casu frequenti, & magni lisus, acium est in fine tit. de tantrah. empl. quin oclatius ille casus, quam Regula. patet; haec enim de periculo ante traditionem concepta est; illud pactum etiam post traditionem. de casu sortuito decernit. Quod si hane legem reservati
Dominii, consideremus ut conditionalem, quomodo faciendum videri diximus in loco prad. non
esse proprie distam exceptionem, facile colli.
6. Hee ita de periculo, respectu casus sortuiti, de quo amplius di sta non repetimus ex Parte L. loco saepe aeclo. Sed periculum et lain respeeiu CULI IL appellatur. ut in tit. de Adminifratio
G periculo Iutorum, quos ex casu sortuito non teneri, constat ex LII. in pr. d. tu. De culpa a tem nihil hic novi proditum est; Regula communis distat, cum utriusque vertatur utilitas, emptoris ac venditoris, culpae levis praestationem heic convenire, i. s. g. r. Commod. quo reserendas esse species in I. la. l. 4. g. l. h. demonstravimus ad Ins. n. ro. Sed importunum est, quodl'aulus ait iii LI. h. t. Custodiam Venditor talem praestare debet, quam praestant hi, quibus retcommodata es, ut diligentiam pr.estet exactiorem, quam insula rebui adhiberet. Verum qui reis spieit ad i. t. D. ptaecedentes. ct ad I. 4. sequentem. videbit agi de vino vendito metretis mino ribus ut degustetit r. & quod degustatuni est. Eo facto emptor in se pei iculum qualitatis recepit, etsi venditio nee dum sit perseela. quod demuin
fit per admensionem. In compensationem ejus extraordinarii periculi, venditor etia in ad extra. ordinariam culpae P stationem tenetur, ut omnibus incidis caveat, qua utum iudit stria potest humana, ue vinum acorem α mucorem contrahat:
504쪽
DE PERICULO ET COMMODO REI VENDIT T.
hat: Adde positiones s. 6. N 7. h. t. De casia illo degustationis est notabile, quod Ulpianus 1 'ri. hit in l. r. I. s. h. t. li dies degii stationi di admensioni iit dictus, nec emptor ad diem venerit, venditorem ei de nunciare posse, ut veniat viminaque tollat, si cunctetur, eum posse vel ei fundere vinum. si intersit ejus inania esse vasa ; satius tamen esse monet, si non ei fundat, verum in id quod intereti agat , eoque jure utendum erit;
suin mi quidem iuris est effusio, sed ejus quod
simul est sumniae loco injuriae; nec tamen casus ex lare non posset, quia impune liteat effundere vinum, si facta sit de iunctatio, dc venditor vasis nullo modo carere possit, ut inorne egi iis add. I. i. g. I. qui censuram Ulpiano, dictante Autumno intentat, ex Mornacio ipse concedit Iino licet non convenerit de tempore ad metiendi, ejusmodi tamen casu neeessitatis, post donunciationem, es stilio emptoris damno institui posset. Denique, si emptor non venire perseveret, saciendiam ait Ulpianus, quod vetetes suaserunt, ut vant m per corbem effundatur, ut appareat,quantum emptori perieris, d. l. .g. ult. Quomodo autem hoc inde constet. si per corbem vi. num effundatur 3 si enim corbes antiqui, ut nostri. ex viminibus facti Delunt, ultro ac adsiduo
perfluunt, ut inde mensura nulla colligi pcissit; Λtqui filisse eorbes ex vi mihi bus, Varro lcribit in lib. δε re Rus. Spicas in frumenta illis contine. bant, ut idem in de lingua Lat. ct frumenta in illis cogebant ex agris, ut Ulpianus in I. R. de I 1- fruct . is infrum. leg. Vinum corbibus ablatum suis. a militibus Gallicanis, legere memini apud Comminaeum. liyeme scilicet congelatum, sed ad metiendum liquida, quid corbis3 Tamen
ex Catone nudaeus ad hunc s. ult. monet. Velei es
id etia in saetitare solitos per labrum culeare pertii sum; quo solemus hodieque vinum transfundere. non metiri. quod sciam, nec eum strupuluin Ruda us tollit: Res tamen loquitur, soramen labri, quod est in fundo, tantisper obturari ad colligendam vini mensuram, rursus aperiri, ut effundatur. Ergo ct corbem, ni fallor. Iaminis aut corio intus tegere oporteret, dum repleretur, quo de mensura conflaret; tegumento deinde remoto elaberetur.
7. Hoc iam per se constat, tempus, quo de periculo quaeratur, labi a tempore conventionis usque ad traditionem. Ante peiseerum consensu emptionem, periculum sine dubio spectare ad veuditorem, ut si res vendita in Ierum natura
ante venditionem persectam, esse desierit, Lit in pr. de Contrah. empl. vellit in hac specie; Civis Franeheranus ante aliquot annos emerat ab alio flumenti tantum. quod erat in statione Damiscana. Deinde constiterat, paulo ante venditionem heie loei contractam . frumentum tempestate
oborta di nave submersa per iisse apud Dantiscum. Non fuit haesitandum, quin periculum esset Venditoris, ac ita consultus, pretium ab emptore si lii tum repeti posse, respondi l. 17. in pri eod. Quod si pars frumenti submersa fuisset, ea pars, quae de ficit, venditori sine dubio periit; quatenus superest, emptio videtur consistere, salva ejus quod interest praestatione, d. l. G. s. t. cujus circa domum pro parte exustam, haec eli distinctio; si uterque nesciverit, tum parte majori salva, consistit venditio, deducta pretii parie pro eo. quod periit, viri
boni arbiti a tu. Si pars major abluinpta sit. non compellitur emptor accipere,quod eXm,d. inpriQuid si venditor sciens rem pro parte peremptam ignoranti vendiderit' consistit venditio, quantacunque pars aedificii remaneat. Ergone tenebitur emptor ademptionem perfidiendam fraude venditoris inductus 3 Tenebitur, sed non commodo venditoris; Hic enim in id quod intes est convenietur, cum . si nesciverit, tantum quanti minOris teueatur. Si emptor solus sciverit, totum pretium merito solvet, dolus reciprocus mutua compensatione tollitur, es. 2. G seqv. d. LS 7. 8. Sic est de tempore, quod emptionem Praecedit; de eo, quod Traditionem sequitur. nulla movetur Quaestio, nisi quod in casu reservati dominii, poli traditionem quoque, venditori η manet periculum, ut narido repetitum ex iis. quae dicta sunt adsis. tit. de Contra b. empr. Sed moveri potest objectior Pactum reservati dominii sarit. ut periculum penes venditorem maneat. Atqui eum fides non est habita depretio, dominium quoque post traditionem remanet penes venditorem, idqtie semper, ubi secus non liquet, ita seliabere intelligitur; ut in Parte L tu. de A. R. D. ex M. Pendita vero. 4 . demonstrarii in est. Ergone toties periculum, quoties dominium fide non habita reservetur, venditoribus incumbet 3 Hoc regulam de periculo pene totam everteret, adeoque id alienissimum ab usu ct a veio est. Quaenam igitur disserentiae ratio 3 Diximus antea, quod expressiim reservati dominii pactum, vendi. tionem faciat condit Ionale in , quia contractum . inire, quo partes id agunt iit dominium transisseratur; eique diserte adjicere, ne dominium
505쪽
transeat. facit, ne contractus ille persectus videa. tur. quia definitio Emptionis venditionis hae e est; Conventio. qua id agitur. ut dominium rei certo pretio in alium tram eratur, ut diximus ad pr. Ins. de Empt. vend. quae definitio per hoc pactuin evidenter cessat, ac essicit. ne venditio persecta sit. nili existente eo, quod pactum dominii relervatiab, det. pretii soluti ne videlicet. Uerum, quando nihil de reservando dominio adiectum. venditio simpliciter absoluteque celebrata est, etsi cum ei sediti dominium non transeat, nihil tamen velat trant ire periculum . quod seinper ante dominium translatum, sola contractus persecti ne transire vidimus. Quid si Empior se rem. isque dum solverit prelium. conductam habere profiteatur ' Non videtur ad ipsum pertinere perieulum, sed, ut in io, alione conductione juris oris dinarii est, ad dominum, per L 2 . D. Locati. I. I.
V seq. de R. V. juncto g. pen. I. de Locat. Cond. Sed pactum Constituti. quo Emptor se nomine
domini possidere latetur, usque dum, ut antea dictum, solverit pretium, non potest impedire, quo minus periculum transeat. quia non dominium. sed possessionein per illud reservari, pridem intelleximus. ac etiamnum in loco videbi
s. Habuimus primam Rubri eae partem de Io.riculo: sequitur altera pars, de Commodo rei venis ditae, cujus eandem cum periculo damnoque rationem esse debere, notum ell ex Regula suris, quae eli in I. Io. de R. J. atque a sustiniano in g. Cum autem. de Empt. Inuditione memoratur,
Commodum ejus esse debct. cujus G perieulum est. Unde, si poli emptionem sundo aliquid
per alluvionem accreVerit, ad emptoris commodum pertinet, d. g. I. T. b. t. ideinque de fructibus agrorum etsi maturis, traditur in I. t s. g. V. de Action. e t. non obstante g. 2ι. d. 0. Idem de sce. tura animalium. I. Ix de s. R. D. caeterisque o, ventionibus indubitatum est. d. l. s. s. ιι. s s. Distinguenda sunt etiam tria tem p ara, quae vel ante perseclionem. vel post eam ante traditio. nem, vel post traditionem intercesserunt. Fructus percepti ante persecta in consensu venditionem,
sine dubio nihil ad emptorem . etsi adhuc extemin horreo. quin & in ipso sundo adhue in messe laeeant; desierunt enim esse pars fundi, quod erat dum pendebant. I. 4 q. de Rei Vindie. Idque adeo verum est, ut nec in fructuariis aliud obii. neat; spicam, quae terra teneatur. esse domini; fructum vero percipi, spica aut laeuo caesis, uva
adempta, vel excussa olea, quamvis nondum tritum frui neutun .aut Oleum factum, vel vindemiaeoacta sit; heresque fructuarii deiectos fructus acquirit. ut diserte est in I. II. Ovib. moae usu=r. amitt. Quid est igitur quod in sine d. I. Paulus Iulianum citat ita docentem, Fructuarii fructurtunefieri cum eos perceperit: bona fidei autem p Iesserit mox quam a Dis separati Anti Iulianus ipse loquatur in ι. V. s. t. de in rit; Tructuarii non fiunt fructus. antequam ab eo percipiantur ἰAd bonae Dei autem possessorem pertinent, quo quo modo olo separati fuerint. Hi ne alios secutus non dubitavi olim statuere discrimen inter Ierceptionem a fructuario dc a honae fidei pos-etate iactam; quod hie fructus statim acquirat metendo, Fructuarius non aliter quam plane colligendo: Proinde quod in I. s. scriptum retulimus. in fine Legis ejusdem coπigi, disterneram ad Inst. de Λ. R. D. pas. ML seq. Secundum hane distinctionem quaeri potuisset. Ut TNm Uel inditor jure fructuarii, an honae fidei possessoris. uti deberet. Posterius haud dubie dicendum foret. quia venditor habet jus domini, quod est somtius quam bonae fidei posses taris. Sed magis est . ut illa distinctione. licet tam perspicue, ut
videtur, tradita, utendum non sit. nec adeo rauis
lus sua dicta I. s. ex Iuliani sententia correxisse videatur. Sit potius. diversum quod senserit illa oppositione bonae fidei possessoris & Fructuarii: sicut ex integra lectione d. I. U. Comparari potest: Stal. Fractuarium aliter non acquirere fructus docet. quam si ipse per se illos a solo separaverit ae ita perceperit; at honae fidei posses.sor eos acquirit, non modo si ipse perceptione functus fit, verum etiam. si ab alio sint a solo separati perceptive; ut haec verba, quoius modo a solo Ieparati fuerint, hunc sensum haheant, a
quocunque percepti suerint, ut totos attente legenti textus melius sedere poterit. Quod miniis antea viderim. ubi constiterit melius. id cum auditoriobus communi eam meis, nunquam poenituit. nec pigebit, opinor. unquam. Ut igitur fructusas lo recentissime separati, fiuit venditori , ita dc scelus animalium ante venditionem editi, licet a d. huc Iactentes, priorem dominii eausem sequuntur, t.8. g. ult. de Legatit. 3. E contrario si non fuiserint percepti, licet ii iaturi tempore contractus,ademptorem pertinent fructus, i. s. g. o. de Dion. empl. l. Ne t l. m. C. eod. Quod autem juris habent Emptor ae vendi. tor, ii landum ipsi colant operamque perceptiO- nis
506쪽
DE PERICULO ET COMMODO REI VENDITE.
tua adhibeant, idem analogiee, ubi locaverint sundum, ratione pentio nutu ct quia Conductoresi ploranti nomine fundos exercent. obtinere necessum est. Λctionem locati quod attinet ad petendam mercedem, haec datur Locatori qiu contraxit, L s. g. v. de Action. empl. ubi quod pensiones etiam ei cedere dicuntur, qui locavit, tam in aedibus quam in agris, nisi aliter nominatim convenerit, ita videtur accipiendum, ut tamen emptori. ratione fructu uiri, qui post venditionem persectam ex re vendita provenerunt, merces Vel actio praestetur. ut in I. u. σου. indicatur. Prininde, si res ejusmodi sit, ut usum semper aequabilem praestet, pensio pro ratione temporis interemptoreip dc venditorem dividitur, ut emptori cedat pro rata temporis, quod venditionem secuistum est, ct proportione temporis quod antecessit, apud venditorem remaneat: Si vero fructus rei non aequabiliter toto anno. sed tempore certo
proveniat, & venditio facta sit post illud tempus. quo fructus percipiuntur, emptori nihil de pensi. Gne debetur, arg. G. yy. Plane si locatio conductio inita & finita sit post venditionem persectam, nihil haerendii m. quin pensio tota soli emptori
debeatur, ut Struvius probat 'ad h. t. n. ιοψ. Eigo
quando aestate exacta sit venditio fundi. eujus iraditio fit vere sequenti, emptori de mercede nihil debetur. quia fructus ante venditionem percepti sunt, secus atque in aedibus, ex quibus, iit dictum. pensio statim ab emptic ne facta debetur empto. ri: Scilicet pretio jam sellito, veI fide e piae senti habita, usuris ex inora debendis. Nam si venditio hae lege celebrata sit, ut pretium constituto tempore solvatur, eodemque tempore fiat traditio. non potest aliter, quia nec fructuum perceptio prius ad emptorem pertineat. Quo pacto apud nos adsiduo usu venit, ut res immobiles hyeme vendantur, ea lege , ut traditio Κaleiidia Majis fiat, eodemque tempore solvati.rpretium nec dubium, quin ab eodem tempore fiuctus quoque vel pensioner, ab emptore percipiantur ; qua de re nemini dubitare, quin ita juris sit, is mentem venit. Haec de periculo& eommodo rei veuditae, juncta alibi dictis sus.fietant.
De Servis exportandis, vel si ita mancipium venierit, ut
I. An actio detur ex pacto de servis exportandis, variatum a Papiniano. II. suis sit clectus Pacti deservo manumittendo, vel Contra. III. De MONOPOLIIS.QVia nihil in emendi vendendi lue Commeriseio frequentius Servis habebatur. pacta quaedam illis propria subjici, operae pretium visum est. Primum de servis exportandis, ne lice et eis esse in Italia, vel ne aliquo loco morarentur, L .La. I.ε. b. t. Cuiusmodi pacta vel in securitatem suam. ne servus sibi insessus noceret, vel odii &vindictae cauti, a dominis adjiciebantur, d. l. . TI. ε. Posteriore casu pactum adjectum non producere actionein, seripsitPapinianu, in L. Io. Ouaestis. nrιm, T I. 7. h. t. Ex altero, quod ad securitatem domi ut repertum est. aliter opinor respondisset. Hoc enim tantum voluit, ne ob poenam vindictae eausa adiectam ageretur: Caeterum Uectionis ratione recte agetur. inquit, in specie conventioni ne servus poenae causa expelleretur; Si enim contra factum sit, actio dabitur; ergo etiam tu caluseeuritatis procuratae. Nam hoc tantum adversatus est. ne ob paena non irrogata Indignationem,
quae sitim duritiem continet, actio iustituatur. PARs II. Postea tamen ta L. 27. suaestionum, unde locus est positus in L ff. s. r. h. t. mutavit sententiam acutissmi Vir ingenii, ut laudatur Papinianus in Icio. C. de Fideicomm. Nobis aliquando placebat, inquit, in Lib.ιο. suas. circa eandem speciein, non aliter ex venditia agi posse, quam si pecuniae ratione Venditoris interesset; Caeterum Viro bono
non convenire credere, venditoris interesse. quod animo saevientis satis iactum non suisset. Hactenus rationes, qtiae moverant eum in libro X. Sed in contraritim me vocat, ait, Sabini semientia; qui utiliter agi ideo arbitratus es, quoniam hoc mintris homo venisse videatur. Non
improbat rationem antiquam . solius I indictae eausa non videri actionem dandam; Sed in ejus ain plieatione aliquid ipsuin sesellisse. satetur; quod non cogitaverat. lieic non Rhesse vindictam solam, concurrere damni pecuniarii rationem. quo nomine ei vilem actionem in id quod interest. negari non posse, manifestum erat. Igitur lex βα-
507쪽
ta derogat Legi septimae, Prior sequenti, quod ne
cui mirum videatur, D. I hoinasio visun est occupandum ad posit. un. h. t.
Nec mirandum, quomodo lex antecedens post retriactare lege e quentem. Nam non ordo Tribo uiani, sed Papiniani est aspiciendus, ex cujus lib. X. Quae illo muri desumpιa est l. T. ex lib. vero
Diceres, leve id esse, munituquesuperfluum; nis hominer clari, quos inter sic mannus ad h. tit .n. 59. hoc argumeιto negarent, hententiam Papinia. ni, positani in l.T. mutari in l.6. quo nihil evidentiatis esse videtur, nec id Papiniano probri causa imputandum. U uobile candoris hecimen Ugenerosa confessio. nihil humani ab homine alienum unquam esse, credevdum. Adde Tissenbach. ad h.
Utinam vero omnes hune actiti mi virum ingenii, uti acumine s ingenio, ita etiam eandores generosa erroris conse ne imitaremur, snon arbitraremur, floriosum ese errata defendere cum pertinacia, aut saltem dissi lare ET Occultare , quod ab aliis meliora fuerimus ι- docti. a. Alterum Pacti servorum venditionibus ad. lecti spectu ten, Rubrica declarat. ux manumitta. tur servus. Cui si paritimi non sit, ipso jure liber fit servus, I. a. h. t. t. a. I. C. Si mancip. ita aliena. Idem est in fine l. vlt. h. t. ex Constitutione D. Marci, quam an ignoraverit Scaevola, qui prius responderat, non esse liberum servum, si man ni issus non esset, vide Uujacium lib. o. obs. c. al. ct Fabriam η. Conject. 4. Contrarium Pactuin, ne manumittatur servus, essicit, ut libertas contra fidem pacti data, sit ipso jure nulla, quia non placuit semel iure competentem conditionem rescindi, Ly.Caerit. Pactum,ne ancilla prostituatur, non servatum, parit actionein in id quod interest, ut Pa. Iini amisinu. l. o. in pr. docet, idemque de similius boni inoris pactionibus exit limandum, de quibus locus suit apud Tu. de Contrah. empl. ubi inter illicita Pacta circa Venditiones iniri solita, non retulimus Monopolia. vel quae de his mire solent
s. Est autem MONOPOLII pactum, quo
convenerit inter paucos , ut fpecres diversorum corporum negotiationis, non minoris quam inter se saluerint, Deuundentur, ut est in Lun. C. de Monopol. quomodo Statuta quoque nostra I. a. tit. iisdem sere verbis loquuntur. Poenam Lex unis
ea statuit exilii, nostra Commi F; ' at de poena locus est alius. Huc magis pertinet, quod Imperator in L I. un. Monopolia prohibet exerceri; ne quidem ex sacro fam elictio, aut in posterum et ciendo Rescripto, aut pragmatica sanctione, vel
sacra nostra pietatis admonitIone, quemadmo. dum & nostra Statuta quaevis alia Statuta, ordina.
tiones &Edicta, monopoliis sa ventia prohibent. ac ipso jure nulla declarant. Haec prohibitio non jam loquitur de pactionibus Dera dictis, sed de privilegiis quibusdam pro pellonis, de emendis
vendendisque certis mercibus; excitas aliis. Λtqui nec regnum ullum, nec Respubliea reperitur. ubi id genus privilegia non saepius indulgeantur; ne quidem in nostra Republ. ubi summa alioquin aequalitatis habetur ratio. Quid enim Societates Indiae orientalis di oecidentalis aliud sunt. quam ingentia monopolia, cum in illarum pote. state sit, negotiationes praecipuarum mercium
ita gubernare, ne res minoris vendantur, quam
ipsi inter festatuerint y quod detestatur Imper. iua. I. un. Plane ita de moribus statuendum et L. Summas potestatu hujus rei arbitrium sibi retervasse. ut siquando monopolia statuerint. quae Reipublicae non damnosa, vel etiam utilia putent. ejusmodi privilegiis reliqui cives morem gerere de-heant ; nisi leges aliquae speciales repugnent. Quemadmodum acerrime in Anglia disputatum audivimus, essetne ius Regiae praerogativae Monopolia concedere Societatibus mercatorum. Bene eonsulitur . ubi nulla ejusmodi privilegia conee duntur. nisi apud Curias causa cognita, citatisque iis quorum interest, actis publicis inserantur. ut apud nos observatur: exceptis quae bibliopolis concedi solent monopolia librorum suis sumptibus editorum, ad tempus, ct si quae si nulla fuit minoris in omenti,&aequitatis evidentissimae; qua Iure Sax. Electorali, monopolis illieitis, benen M, Nithen Nor tinb elili alliterti, constituta est poena amissi
nis mercium δέ ao. aureor. gl. Rec Gras. d. Anns ιμι. tιt. Pol -6ras. I . Eademque Parva pertinet ad eos, qui lanam primi coemunt, ut eandem maximo cum lucro iterum aliis venis dant. d. gr. ψ.j. Ord. Pr . d. anno ista rubr. Nelli schari istin Nortallica. Quam tamen non aliter, quam venditione per solutionem pretii de mercium traditionem consummata, locum habere, asierit Lerger. Heia. l. rιm. P. F. u ι Pr ud.
508쪽
DE ACTIONIBUS EMPTI ET VENDITI. toos
quam saepe quae exigua esse videntur, talia in lini. Sed haec ad politieas rar tonet deflectunt. eventu non reperiuntur; ut de monopolio char- Λdde Behmann. ad rit. F. de Action. empl. obflarum lusoriarum, a Carolo V. Fuggeris concesso. praes. m Ctesiatur Hubertus Leodius in vita r riderici Pala.
De Actionibus Empti & Venditi.
I. quid sit actio Empti, quid Venditi. II. Uter ad implensim Contractum prior teneatur, Lmptor , an Venditor. III. Argumentum actionis Venditi. IV. Empti actionem dari ad tradendum. V. Nec posse venditorem praestando id quod iugeres, liberari. VI. De instrumentis rei venditae probatoriis. III. quaenam accessunes emptori debeantur. VIII. De praestationum recte vet secur expressarum defectu.QVae de Emptione Venditione superiore li.
bro exposita sunt, parum prodessent. nisi Actio, qua Venditor Emptorque se mutuo ad implendam Contra fius fidem adigerent, daretur. Est igitur in hunc finem prodita duplex actio; Venditi es Empti, ut illa venditori, haec emptori conveniat. Quanquam, ut est idem contractiis Emptio Venditio, licetiam Empti Venditi Aelio conjunctim appellatur. ut in I. N.supra de Hered. Vend. vel etiam quae datur emptori, ex Uendito dicatur aetio, Laestat. σε. g.pen. de Q. Plerumque tamen non recedimus a dissimilione liv.jus Rubricae. Proinde Λ filo Venditi est, qua
datur Venditori adversus emptorem, ut ram a cipiat, α pretium . de quo convenit. venditoris
faciat, cum impensispos emptio factit, is Uuris a tempore mora. Λetio Empii, qua datur Emptori pretiosoluto aut oblato, contra Venditorem, ut is rem tradat, cum fructibus omnique eausa, is eo quod interes,ex culpa, viae victione. a. Quod quaeri solet, uter ad praestandum prior teneatur, de eo Grotius emptorem, ait, solutione pretii traditionem antevertere de here, lib. I. Introd. c. N. n.'L idem Thomasius ad posit. 37. tit. Inst. de Empt. Vend. emptorem regulariter solvendo pretium initium facere debere. Grce. ne' egius ad L Grotii locum; re bene conside. rata, inquit, merito dici potest, sicut emptor petens rem venditam. prius venditori solvere deis bet pretium, L s. s. g. de D. empl. sie ab altera Parte Venditorem, quando ab emptore pretium petit. teneri prius ad satisfaciendum contra. diui ct rem venditam emptori tradendam. s. in M. C. de Din. I. u. de Amon. Empt. s ibi Bartol.
Costat. α alii, Weseab. parat. eod. n. 1. Quod si
fidem sibi invicem non habeant, sussieit. si emptor
pretium apud Ossicium, aut apud tertium, iaquem consentiant. deponat. LM. s. Sisoluturus. in M. D. Solat. α ibi Bartol. Castrens Salii. Gl. in I. II. I. I. vem. retinerepotes. in . D. de Amon. empl. Curi. t A. Sequestr. siu. l. n. ta. in M. Hactenus Grinne egius. 3. Quod ad usum negotii attinet, plerumque videmus, Emptorem. qui ad emendum accedit, ut rem habere possit, ad tradendum agere sol re: Verum si cunctetur. venditor agere potest. ut emptor rem. cum literis live instrumento Venis ditionis, si id adium sit, accipiat, ac ipse prelium , vel primam ejus pensionem, ut res immobiles saepe diversis pensionibus venduntur, solvat, de reliquis autem reciprocum instrumentum, vulgo Reversale, praestet. Hoc igitur primum est in actione venditi. ut emptor rem venditam auferat, accipiat. si non ultro, ut sere accidit, eam occupaverit. Neque vero cogitur eo fine Venditor ac ionis remedio experiri; Satis est, si denunciavit Emptori. ut rein auserat vel accipiat: Si emptor denunciationi non pareat, & Uenditor de pretio securus sit. potest rem mobilem ad eum transmittere: Si nolit eam accipere, non male secerit. si rem in via publica deponat emptoris Triculo. I. ιa. de Perie. T Comm. rei vend. Uel si ibquida res sit, ae ipse vasis carere nequeat, effundere potest, ut de Vino intelleximus, etiam citra ejusmodi transmissionein, ad d. tu. de perie. t Comm. ex I. r. I.I. Nam ad transmittendum Venditor non tenetur, denunciatio sussicit, ct poli eam per Emptorem, quominus res tradatur, stare inistelligitur, ut ipse deinceps serat perieulum, di. P. Si extremo jure nou putet utendum Uenditor.
509쪽
I 6 LIB. XIX. vel de pretii solutione non ita fidat, ut re prius
carere velit. ad actionem veniendum, cujus tu in
prima, qualia diximus, intentio est, ut rem accipiat emptor; Consequenter ut pretium, non simpliciter adnumeret, sed ct ei seelu in solutionis raestet, adeoque pretium vere iaciat Venditoris, t. s. a. de Actsin. Εst. Praeterea ex vendito agendo consequetur etiam sinoptus,qui saeti sunt in re distra mi, tam utiles quam necessarios, i. ty. g.
Praeterea. Denique ad usi iras a tempore traditionis saetae, vel ex quo per emptorem fletit, quo ini
nus traderetur, emptorem teneri, diicet aequitas,
ct textus in d. I. s. g. 2o. l. s. C. eod. tit. Nec allud praeiereundum, quod, si emptor dolo secerit, ut venditor rem minoris quam valebat, Ven
deret, in id quod interest teneatur. d. L U. g. s. de Milon. mpl. Quid si res aliena sit, an emplor cogi potest, ut re in accipiat 3 Non cogi. verius esse mox videbimus. Hactemis Aelio Venditi. 4. In actionis Empti descriptione primum est, quod detur pretio demum soluto, vel si diversis constitutum sit pensionibus, prima pensione soluta. aut oblata, ut dictum ; nec cautione quidem dereliquis pensionibus . nisi ob caulas valde noVas, exigenda ; quia pensionum terminos constituendo, fidem de pretio habuisse videtur; dc quia prima pensione accepta. vix est ut damnum pati que-
sit, siquide in pro reliquis pensionibus habet jus
Praelationis, ut in libro sequente videbimus.. EX tra hanc Conventionem de pensionibus diversis, Emptor non habet ad ionem nisi pretio toto oblato, partis oblatione non potest defungi, ut traditionem urgere queat, d. l. s. g. g. G seq. Consequenter Emptor petit, ut resibi tradatur. De emptore diximus, eum non teneri simpliciter Bd pretium tradendum, sed etiam ut venditoris id proprium faciat: Hoc in re tradenda vicissilia re. quirendum videbatur, ut muttiae fidei Contractur Sed diversa ratio est; nam pecunia transitoriae alienationis est, nec evictioni obnoxia. Res alienae si vendantur, ut fit, cum a dominis agnosci ct vindicari queant, seqiritur, venditorem ad dominium praestandii iii alites teneri non posse,
quam si ipse sit dominus; si non sit, tenetur ad
evictionem praeliandam, L ιι. g. a. h. t. Et ql au- quam constiterit alienam esse rem, si tamen emptor velit, ad liberam possessionem sub onere evictionis S cautionis trad cndam, venditor compelli pol f . d. g. 2. I. it. quo jure venditor vicissin uti non potest, ut cogat emptorem scilicet, ad rem, quam constat alienam esse, accipiendam; quia
suum factum non tam L cile retras lare, quam emplar alienum recusare potest. Quid si osse. at cautii, nem pro evictione 3 Tamen non vid tur cogendus emptor ad subeundam conditio. nem. cuius ut vitiosae remedium inde ab initio sit quaerendum; Sic etiam, si opus auctoritate, Tul-denus ad h. r. n.I.
s. Tenetiar igitur venditor ad tradendum, d. l. II. g. 2. cujus rei necessitatem nullo modo evitare potest, ne quidem duplo praestilo, proinde nec eo quod interest, qua de re dum copiose dictum est ad tit. I. de Erept. Vendit n. 4. Ec Vinnio ad aetit. ut heie de re tralatilia plura fundere vel ba. non nisi abundans videri posset. Duntaxat huic rei paulisper oportet advertamus animum, quod dissentientes, qui venditorem, si rem ipsam praestare nolit, ad traditionem teneri hegant, euinque liberare se posse volunt praestando id quod interest, magis videri volunt, nanc esse controversiam ab usu civili remotam, eo quod incredibile sit. quenquam extiturum,qui loco rei venditae id quod interest solvere malit; quoniam id quod interest, etiam in emptione venditione verum rei pretium immaniter excedere possit; et si tamen iidem velint, si is easus existat, id quod interest secundum regulam l. un. C. sua sent. q. pro eo quod int. pros ex qua id quod interest non potest excedere duplum, esse gubernandum. Nihil sane dignius est Jurisconsulto,quam in examinandis Iuris Quaestionibus, ad usum, quem in Societate com-imini unaquae e habere possit, attendere. Quod si sacerent, qui ad hanc opinionem adstmenda in
equarunda in legum verbis arsutantur, nunquam
ad rem ab omni judicio civili remotam studiuinadmovissent. Suave est, quod nonnulli, quos τοομῆB γνωμαν οδυνα. quibus lenientiam mutasse videri nefas es, nullius usus esse controverissam. videri volunt; sed contrarium satis arguunt tot Pragmatici re Decisionuin Seriptores, qui docent, ae ita in Foro servari testantur; Vendito. rem praecise ad traditionem rei venditae. si tradendi habeat facultatem, teneri, quos enumerat Grcene'regius ad i. q. C. h. t. Verum est, vendi. torem non facile traditionem reclusaturuin, si plus
vero pretio ob id quod interest, solvendum intelis ligat. Sed non minus est verum, infinitas fieri emptiones ex animi libidine, voluptatis oc curi. Ositatis causa, in quibus nihil damni illatum, nihil lucri interceptum, adeoque nihil τῆ quod Interest, demonstrari queat. In his igitur omnibus
510쪽
. DE ACTIONIBUS EMPTI ET VENDITI. ire
quotidiani usus venditionibus, non tantum impu- vas, ut habet formula nostratium; Sed etia inne, sed etiam iuridicum eritinam rumpere, quod quae separata, perpetui usus causa sunt apud rem in I. io. C. h. t. facere dicuntur, qui rem ipsam venditam. usus scilicet ad rem ipsam in , media- tradere nolunt. Ita ex hac sententia dicendum te spectantis, non quae emptori ad finem & usuin foret, αλογως & παρανομώς. Ad textus, qui di- rei coinmoduin necessaria sunt ; in aedibus Cunt, Venditorem, sins non tradatur, in id quod serae pensiles, claves, claustra, scalae mobiles, si interest teneri, nihil liquidius eli respondere, quo aliter adscendi nequeat. sunt ejus generis. Ruam quod Grotius d. tib. I. e. U. n. 26. G seqq. ut ad usuin rei immediatum spe fient. Instrum eu- Emptorem habere optionem, uirum urgere velit ta, quibus p..terfamilias in habitando carere ne-
traditionem, an id quod interest petere Priore quit, ct supellectilis potius sunt, ad aede; nihilo
casu potest Venditorem captis pignoribus, aut magis pertinent , quam ad fundum venditum, custodia personali, usque diun tradat, compelle. insti umenta agricultum, L U. g. ult. ssi. seqq. I re, quae sunt remedia contra omnes contuina- δ . in pr. g. 7. S. T seqq. h. t. etsi consuetudinesces, ut inulta auctoritate judicatoque Supremi ct Statuta populorum saepe latius patent. quo Hollandiae Senatus, conficinat Grcenemeg. ad d. refero quod Momacius ad I. U. g. vlt. ex senten-Grotii locum. tia Baldi, arce vendita deberi α tormenta. ma-6. Nec vero simpliciter ad tradendum, sed chinasque defendendi causa paratas, imo etiam etiam ad vacuam & liberam possessionein traden- libros oc ornamenta sacelli, quod in arce repertindam, tenetur Venditor. I. a. g. r. σLI. in pr. h. t. tur; et si D wissen bachius hoc quasi-Juris doctri. Vacua possessio dicitur, quam nemo alius civili- nae adi cribat, ad d. l. s. d. vlt. quod si verum sit, ter aut naturaliter possidet; re libera, in quam nae illa consequentia longe lateque se extendat. alius non habet evietionis eausam. An sub vacua Tune etiam plices, qui sunt in piscina, ct pulli cae- poss)ssione fructus contineantur, videsis D. Wisi teraque animalia, quae in fundo sunt, cum fruisti sen b. tb. g. Priore casu datur actio ad evacuan. bus Pereeptis procul dubio emptorem sundi sedam possessionem. ct in id quod interest, M. li. querentur, quod negatur in I. t s. G sqq. h. etsi Altero, cavere debet Venditor, se periculum evi- Pisces, qui in stagnis sive lacubus, ct vivariis haesionis nomine praestiturum. I. 24. C. d. Gict. bentur, emptori cedere videntur. Proinde piscinaband. lib.3. tit. q. def. s. Si vero deinde res evieta in d. l. F. erit receptaculum, quo aliquanti sper vivi fuerit, quomodo procedendum sit, ad tit. de talis pisces in usum suturum continentur. nostratibus ctione videbimus. De vitiis rerum venditarum, lo- eeu houmer, ut Grinne egius ad d. l. N. Vinocus erit agendi in tit. de AEdiluis Edicto. Hoeia vendito. an vasa debeantur, quaeritur 3 Respon- Empti a Aione comprehenditur. ut venditor pro . sio est, deberi vasa, in quae vinum solet diffundi. bationes subministret, ct instruinenta fundi, ut ut vendatur, arg. des. 7. inpr. jtincta l. 1. I. N.
α fines agrorum, si dubii sint, ostendat, Linx de de Tris. vin. o Leg. Dolia vero majora non dein Action. Empt. Grol. lib.I. Introd. e. U. n. 34. ad bentur. I. i. g. 3. de Perici G Comm. rei vcnd. Ad quem locum notat Groene egius. emptorem haec I homasius:
probatione deiunetum . instrumenta venditori SCHOLIUM. reddere debere, quod est verum de instrumentis Ex his quidem textibiassententiamfluam, quam
principaliter de aliis rebus conceptis, obiterone fovet Posit. seq. quod minores metreta venditionide re vendita agentibus, qualia sunt quae in a l. vini non accedant, vix probavit Autor; cum d d. 43. N Lsa. b. t. Ostendi & exhiberi dicuntur. Ipsius n. tir perspicue, ut puto, indicent. vino legato rei venditae an liqua instra maenia cur reddere de- metretas minores deberi. quia scilicet praejumen-beat, nulla causa esse videtur, nec adeo fit. ut re- dum. tesatorem voluisse, ut vasia minora legatostituantur ; plerumque traduntur emptori. ut accedant, scus ac dolia. Adde L 3. g. eod. l. 3. g.
apud eum remaneant; nisi causam venditor spe- fin. de peti. leg. cialem habeat in contrarium. Positio seqtiens, quam indicat Thomasius, est . In primis iii Empti actione continetur, ut haec; Venditor rein tradat . cum fluctibus caeterisque Intellige talia, quae ob magnitudinem vix lo-
commodis, qllaed Ximus .rdiu. deperis. comm. comoveri possunt, & quae habentur, iit in celliscumque suis accessionibus, non modo quae ad- perpetuo maneant. Min res quoque metrefixa sunt rebus soli, eeri, band-, PDr.en nagel- tae, quibus pro arbitrio quisque emit vinum, non