장음표시 사용
121쪽
taphio ; i ste vero iuxta Omnes Catalogos , annis X ix. Demum Pu anus ille , qui interfuit Concilio Mediolanensi . & septimo loco , sedit post D. Eusebium , junior admodum est , ut adnumerari possit Apostolicae turba . Hoc postremum , quamvis validε in-Vntum nostrum probet ; tamen nullum negotium nostro Dissertatori iacessit et Nego-ιium , inquit sol. 47. , mibi non sacest ,
inscriptionis Auctor , quod eum Apostolica rurba cooptet . Mor quorundam Scriptorum fuit
se , sciliceν populorum geolo in gere , qui
Ecclesias suas , ut max vidimus , ad ρrimos ara Christiana annos, stroducωnt , Ioca ta in ρbantasimatibus Religione , omissa epocia cura , ct a Iegata rerum veritate . Hoe argumentandi , seu potius destruendi modo , certum est , quod omnibus antiquis inscriptio nibus , quae aliis certis monumentis non fulciuntur , quaeque Sanctos primorum saeculorum , nobis produnt , est omnis fides penitus abroganda ; inter quas , dubio procul suum locum habere debent illae , quas eX Alociato profert Clarissimus Sorinanus , in Αpo- legismo de Apostolatu S. Barnabae sol. 92.& ss. Nam contra Omnes inscriptiones hujusmodi , pugnat indiscriminatim allatum aris gumentum , mos quorundam Scriptorum fuit&e. Quod quam absonum sit , atque re. gulia summulisticia , & bonae crit ices abhoroxens , nemo est quin videat : Quis enim
122쪽
Dialecticus , hoc argumentum aequis auribu excipiat : aliquis homo est albus: ergo Petrus e si ausi ; vel et ergo omnis somo ess a us ; ιγrrandam Scriptfrum mos fui/ , inscriptionibus ter imor exa atis , salis inserere et ergo id fuit Utatum aβ omnibus ; Uel : ergo pariter egit Auctor vit bii , P. Tu liniani . F D enim aliquando est doctrina Cania nostro Dissertatore laudata sol. 4s. ha- cantur ambigua , qua am etiam fasia ν num I cirro historiis Ecclesia omnibus , si m abrogare 'erges hoc esset omnem ferme Hilio riam Ecclesiasticam convellere quod earum qua
m xiis restrosentur . Quapropter fatentibus
Onanthus, nihil damnari debet , nisi diligenter discussum et B cibi profecto prosequitur Canus iItad Gelassi confinium P acer , uδ eum hujur generis historias Carbori I legerint , R. Pauli sententia praceaeat : omnIa stro ce , quod bonum est , Lenete . Noster Dissertator , nova Critica utens , nihil discutit , sed omnia indifferenter, & sine delectu , reproba pronuntiat , ob id , qu 3d mos quorundam Scri torum suis &c. Et tamen , quis crederet Audet nihiloseeius, & intrepida confidentia , cautam definit : cuum hoc pacto , ait, reae extra, caussa novi , ubitas in Eubium , e catur , ct in casum inclinat . Addo demum , Epitaphium illud incisum videri sepulcro , cum
illud positum fuit , vel certe antiquioribus
123쪽
arvis . Id aperte ejus pandunt verba. Neque acest ratio, nec ullam affert noster Criticus, ob quam , illud recentius judicemus . Quo modo autem potuit Scriptor , quem inde oportet vetustissmum esse, indulsisse genio m .pulorum polieri Oris revi , reserentium origines Ecclesiarum , ad primos aerae Christianae
D. Theonesti . Noster Dissertator , Episcopatum Uercet Alensem , D. Theonesti , cujus nos i nDissertatione nostra , conjeeturam carpimus, nec frivolis , nec contemnendis ducti rationibus , eversurus , affert sol. 47. teXtum nolirum , sed truncum & mutilum . Plura enim reticet quo consilio, Lector facile ex dicendi intelliget ad rem facientia , Scquae plurimum conducunt ad mentem nostram plenius firmandam , & aperiendam . operae pretium est , illum integrum eκhibere ; in quo, ea , quae ipse silentio praeterit , parenthesi claudemus . mu D. Iustinianum , aio , nucius alterrui spiscopi Verceuensis, ante L. Linebium , habetur cena memox a . AE-on; tamen validissima conjectura , suadem es
124쪽
fuerit eὲrca annum Domini CCXC. , nempe sub I p. Diocletiano . ct Maximiano . Primo enim id suadet habitur sater Italis , quo μή testimonio Ferrerit , ct Cusani , tam In antiquis numismatibus , qaam in parietibus Rasilica Eusebiana , ante eiu s in staurationem in quibus tesse βfodena in suis arct , Theonestas , eo habitu depictus apparebat , tina cum anis viscopis Ecclesiae Vercellensis , pari babitu induti r . uuae quIdem effigies , qua avo korum Scriptorum , adhuc erant superstites , antiquiores ρrocul dubio sent traῶtione postea invecta , quod V. Theon 'fus Derit miles , ct Iairtis 'aurea , quamvis In Ecclesia Herceios , celebretur sistam S. Theonrm sub xx.
Mvembris , tanqua m is Mart re tantum ; tamen certo tertius , quod ante accepta
tionem Meviarii RomanI , res aliter si habebat; in omnibus enim xa n ariIs antiquis , nulla mentio X. Theonesii sus xx. Novembris , si sub xxx. OIDbris . Et quamvis tua , en altis an uariter varient &e. Nota primo ex ominin textu , a nostro Dissertatore , nullam certam memoriam alterius Episcopi , post
D. I ustinianum , haberi ante D. Eusebium . Unde sequitur , nos Episcopatum Τheonesti,
inter veritates exploratas , non computare .
Nota secondb D. Theonestum , depictum olim suisIe in parietibus Ecclesiae Eusebianae , Sa
125쪽
IOIeerdotali habitu indutum . eum aD s V seco sis Vercellensibus , pari habitu indutis . Ex quo haud dubie , augetur magnopere vis argu
menti , D. Theonestum fuisse Episcopum Vercellensem . Nota tertio traditionem , quod D. Theonestus fuerit miles & laicus , coepisse postquam illae picturae fuere dejectis .
Nota quarto cultum , qui nunc exhibetus D. Theonesto sub xx. Novembris , Olim ex
hibitum suisse sub xκx. Octobris , tanquam Episcopo . Ex quo sequitur traditionem de conditione laicali , hujus Sancti Martyris .
exordium habuisse dumtaxat , postquam acceptatum est Breviarium Romanum , hoe est recentissim ε . Sequitur ulterius , quod scut D. Theonestus, nunc vercellenfis censetur , pariter & Vercellensis existimatus fuit ante acceptationem Breviarii Romani , adeoque Epitcopus Vercellensis , cum tune coleretur . ut Episcopus . Haec obiter adnotare volui , ut intelligat prudens Lector, qua fide agat noster Dissertator . Iam vero contra Episcopatum D. Τhonestia nobis assertum , hanc propositionem ponit . sol 4s.: V. Theonestas , Episcop/ Larva exurus , ad suam raebeorum Iegrsnem , m=trisur ; Quae est altera pars tituli , quo inscriptum est caput quartum adversae Disserrationis . Deinde fol. 48. Animad ersionem suam se exorditur : fri feni caussa, metis,magrique sterplexa , levis . derelia D , ct ac solata nobis insipit , Eum a Theseorum acie
126쪽
Quisquis haec legrit , absque dubio opinabitur , ipsum positivis , firimisque rationibus , Theonestum e caetu Episcoporum depellere , atque demonstrare reapse fuisse militem e legione Thebeorum . Id nullatenus praestat de more , nec ullam , vel levem ratiunculam habet , qua di istum suum probet ; sed ex impugnatore consiliarius factus:
G mecum loquitur consilii auctor tum ,
ἀum atatum fabeliis , a patriis praejuriciis,ac ρ occupatio, obus , longe abeat . Consilium dat , quod ipse nusquam exequitur . Olfendat quaeso plebis inlcitias , rudium artatum sabellas , patria praejulicia , ac praeoccupasiones , quarum ma accusat . Afferatrandem argumenta , quibus Theonestum , larva Episcopi exuat, & ad suam Thebeorum legionem mittat . Quid tempus teri mus Ea de more, adeo frivola lunt , ut pudori potius sint , quam probationi . Et quidem probationes possitivas , quas pol licetur , ne quaeras . Nullam habet . Negationibas dumtaxat insistit . Conje Hiram , quam eapimus de Episcopatu D. Theonesti , a Vetustis imaginibus , & numismatibus , quae de caetero validissima est probatio , nisi in con-
127쪽
ostrarium quid obstet , ex testimonio Mab illonii , ic P. Honorati a S. Μaria, aliorumque Criticorum , ipse flocci facit , 8c eam se convellere putat . adductis exemplis Magorum , S. Christophori , 8c S. Simeonis Senis et Quis , inquit cit. sol. 48. , nostra te fissatis υir , urat Agagor , ιnsantis Pesu cultores , fuisse Regia Dignitate perfunctos , ct si Pictorum δε-
centia , ac favore , conopiciuntur diademati bur effulgentes is e numero E uditorum sibi persuadeat V. chro phorum mis enormi mo-
tur is pura mentis , Ee gradu Sacer Ota-I. Simeonis , minime dubitet , quamvis opinio' vetusta , ct ρο uiaris , eum secra zona deco
raviι Res mira i Nemo unus , ipso Auctore , hoc tempore , centet Magos fuisse
Reges ; cum tamen certum sit non paucos ,
eosque doctiissimos , ita opinari . Sed nolo hac in re , quam adeo confidenter definit , ei contradicere . Criticum ago , dc dico , vel picturas hujusmodi non else admodum anti quas , vel certε contra illas pugnare firma documenta , dc argumenta valida . ex quibus intelligamus nec Μagos fuisse Reges . nec Chrii tophorum , gigantem , nec SimeΘnem , Sacerdotem . Si ipse quoque aliquod mihi
documentum obij ceret , vel positivum argu mensum , queis auctoritas numismatum, de
effigierum , D. Theonestum , Episcopum repraesentantium , enervaretur , gratiam plurimam haberem , dc libenti animo a mea sen
128쪽
Iostentia discederem : ipseque rectὸ Provinciam suam obiret . As nihil penitus asserre praeter exempla , quae ad rem nostram non inferunt , nihilo ectus , confidenter clamare, eausam n pyram steri cream , se Vi m , Perelictam ,
ct ά ootam ; quid quaeso , eii aliud , quam
obtrectatorem agere , & velle crcdulis imponere Caetera inspiciamus . Falenaeiaris, inquit sol. 49. vetera Ecclesia Vercellensis , --νianr , ct secum pugnant . Dicat obsecro , ubinam secum pugnent Renuntiant enim, subdit , P. Theonisium hinc Epi opum , ct Mar- rem , hine F iocostum , ct Mar rem TureM-rem Vercei inem , hine F ycosum civitatis MerceIIe sis , di με tyrem huec esse secum pugnantia , quis sanae mentis dixerit inde Wiscopum Hiin Uem . Nullum Kalendarium dicit Theonestum , Episcopum Altinen em . SO- Ium Kalendariun apud Cusianum, impressum anno MCCLXXVI. . a quo in hoe , omnia MSS. dissident, unde non modicam insince ritatis suspicionem ingerit , habet : S. Theogressi Ciet ita is Percellensis Episcopi intinenses . Haec verba , nihilominus , dant ne adeo in dubitanter , Theonestum , Episcopum Altinensem λ Suum deinde judicium , veluti ex tripode , profert et Omnia Kalendaria conυeniunt, inquit , ad confundam confusionem , aae decia-
andam Auctorum privatorum Kalen arsorum in-
subintatem , ct aae ostendendum , rei haud bene comperta statum . . Optima argumentatio . Kalendaria e1Ientialiter conveniunt in puncto.
129쪽
de quo agimus , in statuenda nempe D. Theo
nesto, qualitate Episcopali: ergo conveniunν adeo Ianaeam confusionem cte. Perhelth . Praeis terquamquod ecquis non videat , hac pulchra doctrina , omnium Ecesefiarum vetera Ha lendaria praecipvh Ambrosianum , cujus variationes refert Muratorius imo & vetusta probatorum Auctorum Martyrologia , quaε non adeo raris , inter se aliqualiter varient, ad incertitudinem , & confusionem amandari ι atque decerni , iis veluti incertis , instabili bus , & rei non bene compertae statum conatinentibus , Omnem fidem denegandam esse εSed inscriptio sculpta sepulcro S. Theone sti , habet tantumodo : Theonestas Chrs Martγν . Quod indicio est , hunc Samnum,
fuisse Μartyrem tantum . M D. Theone Ius , prosequitur Dissertator , Serim C inopaism. obtinuisset , ibi non omistere ur Anti tis rituus , picut Mara ris risuus , IUentis non in- vomitur ; quum erusemodi titulus , Sancti cBaracterem ρ serrat , ct ei dem Heus augeat .
Id ipsum in Dissertatione mea , ego mihi obijeio eκ Bedae Martyrologio , in quo Theonestus non insignitur titulo Μartyris . Ibique solutionem affero , nonnullisque exemplis firmo , quae consulto ipse dissimulat . Norunt Eruditi solum titulum mari ris , alicui Sancto attributum , non esse argumentum , cur
eidem denegetur qualitas Episcopalis . Qua de re videndus doctissimus Raschmannus. De V copatu Sabions S. casam Mart ιν, & clari se
130쪽
sinuq De Rubeis , Scriptor eruditissimus ex
inclyto Praedicatorum ordne , monti menti
Ece: esiae Aquitricti fis col. 36. , ibi : De Hilario Eoi 'copo Aquil densi , ait , memoria ha betur in pluribus Ecclesiae fastis , quin ta in in iis ullatenus appelletur Episcopus . In Martyrologio Nor/e: i ad diem xvi. Martii , lexitur tantum odo : Iu Aquilegia , filiarii . Martyrologium a Florentinio editum , habet ad eandem diem In Aquileia , Largi , Hi-DGi . Ti ianι . ldum habent Martyrologia Riche noviente, de Reg nae Sueciae apud Bollandi Continuatores , Corbejense apud Bache:
riuin , aliud vetustissimum Antuerpense , apud Florentinium , in quo legimus : In Aquiora a, Ponto , L argi , Hira ii , Piιiani. Ubi observandum est , quod Hilarius , absque ullo characteris discrimine , cum Largo , de Titiano , qui Episcopi non fuerunt , confunditur .
Addit Dissertator eod. sol. 4'. traditionem de Episcopatu D. Theonesti , durasse usque ad annum MDCIX. , quo effolsa terra , ob instaurationem novi Chori , repertum est operculum Sepulcri D. Theonesti , cum relata inscriptione , Iraeonesius Ch/hii Mari r ; haud obicure innuens , hanc inscriptionem fuisse , quae traditionem illam de medio sustulit aealiam invexit , quae Tneonestum inter milites Legionis Thebeae locat . Hoc equidem
ostendit . quam ipsius doctrina instabilis sit, simulque manifestat eum , judicium ferre dere