장음표시 사용
101쪽
nullo priemisso examine, sententiam sert: G-
nis eripiendam . Et sol. 4et. , nulla vel levi i5ma sui dicti ratione allata, definit illud conscriptum elle poli saeculum octavum . Quid iniquius Polli nodum , eidem fidem abrogare nititur , quod primis arrete Christianae tem poribus , conscriptum non fit; ac si tantae antiquitatis monumentum , 8c inconculti anti inquillima Ecclesiae Uerces lensis , praxis , levis , aut nullius esset ponderis . Demu n , quasi ejus a iser tun pro lege esset , concludit his verbis ; dum hoc Ioci res remuner , Ius cunos m Vet , n ue eo Euciι , ut iitu jia licemus opus Desuorum pinguis sIinerva , re Lentium sigmenta , ct fabruas . Sententia lata est . Rationem ne quaeras . Nam itat pro ratione , voluntas ; ni velis suspicionem pro ratione esse . Et quidem suisticio nys mavel , inquit , ut furicemus . Sulpicio nos movet , ut juticemus Quis unquam ob nudam lusepicionem , lententiam tulit . nisi juden iniquitatis λ Ab ea itaque , tanquam inordina ea , irregulari , insulta , temeraria , dc legibus bonae critices adversante , provocamus ad erutilos Criticos . Ipsi decernant , an ju-
rc , opus aliquod ob solam suspicionem, fata sitatis , & commenti , damnari pol sit , nullo
tantae damnationis prolato momento Id enim quod addit , ut judicium suum comprobet , nempe Ecclesiam Vercellensem , psit acceptationem dreviarii Romani , Pra 'suos Sanctos,
102쪽
ΘΟΚalendariis non inseruisse ; est jam a nobis supra , satis superque convulsum . Neque aliquid essicit , quin imo in ipsum vertit , quod habet lat. 43. r Aalendaria , inquit , di
Meviaria , apud nos , quo ad humanam hi riam , ea auctoritate potient , quam hac tempe- pate , apud criticos obtinent . Qua auctoritate polleant apud ipsu in , scire non interest . Apud Criticos certe , si sint antiquissima , maximam obtinent , & reputantur , vel uti fon- res meis gicarum tra itionum , ut Paulo ante ex Mabillonio , & Ρ. Honorato , adscitavimus . Sed ait : quadam in iis injerta tuns, nullo pubIico Romana fictus a juricio . Quid inde Ergo ne in historia, ea dumtaxat fidem humanam merentur , quae pubblico iacclesia Romanae judicio , sunt comprobata Ita quidem dieere necessario foret , si eius assertum , aliquid evinceret , uti est manifestum : Et se ab Historia Ecclesiastica , procul essent eliminanda , veluti nullius auctoritatis , Diplomata Imperatorum , & Regum , Inscriptiones , testimonia Scriptorum , uno verbo , Omnia monumenta utcunque gravia , de quihus Romana Ecclesia , publicum judicium non tulerit . Quod quam absonum sit , & a sensu omnium Doctorum abhorrens , .nemo est qui non videat. Hanc esse nitidam Disserta toris mentem , ipse mei ulterius pandit , ea doctrina , quam statim in testimonium sui dicti adducit ex Melchiore Cano citato sol.
43. et Ne in me, modica fidei , inquit , suse
103쪽
maximo λIII errore versatur , qui rerum ge parum memoria r , tanquam GeIesia Orasura accipiunt , si eas in Epipistis, ct Deereris suis,
Pontifices , an uanaeo aestirparunι . Non est idem , mihi crede , hi foria approbatio , ur io. Utitur qui em inIerdum Pontifex , si quicquam suadere e is , receρtis opinionibus , senten tiis , rebusque υulaatis ; at non conιinu quacumque iri hunc usum attulerit , ex βου-s o olica judicio probat. Atiuae quippe est sua-aeentis munus , anuae definiensis . cui pro nuntias , res veras ' iue ad eri , qui suavir , non tanquam etiam verisimiles . Itaque impru-Mntium hominum erit, historiar quasvis , obiceretiam , ct ad ρ sentem causam , a Pontifice a ducta1 , non anter amplecti , atque eas , qua hinc Ecclesia ceras sudicio eo robata . Huic doctrinae addit & oraculum Benedicti XIV. Pont. Max. de Servor Dei Beatis. lib. IV. Par. II. cap. xv II. dicentis , Apostolicam Sedem non juricare , inconcusse esse , ct terris a veritatis , quacunque in Maν tyrougrum Roman m , Miserιa Iunt . Has doctrinas , licet verissimas ,& maximi ponderis , extra chorum afferri , omnis eruditus dixerit . Quid enim Lecythoeum Strophio Seu , quid commune habet cum Veterum monumentorum auctoritate , hi
104쪽
scibus . in sui g Epistolis , & Decretis saeta a iid ad eorum firmitatem , vel levitatem cognoscendam conducit , quod Ponti-ie X , omnia, quae in tuis Decretis, de Epistolis ex tritior in refert , Ecclesiae certo judicio non comprώbet 8 Imprudentium utique hominum est , rerum gestarum memorias , tanquam Ecclesiae oracula accipere , per hoc quod in Epiitolis , Sc Decretis suis eas , Pontifices , aliquando usurparint . Nunquid id eo imprudentium hominum erit , rerum gestarum memorias , antiquis monumentis commprobare , & Ecclesiarum traditiones, veteri bus Kalendariis , quae juxta Criticos , sunt sontes Ecelesiasticaru in traditionum , sulcire λ Noniunt equidem inconcussis, de certissimae verita- is , Omnia , quae in Martyrologium Romanum illata sunt. Ergo ne Martyrologium Romanum , aliarumque Ecclesiarum vetera Martyrologia , Kalendaria, Breviaria , nullius erunt auctoritatis Utcumque doctrina Cani , de oraculum Benedicti XIV. . prorsus absurde , dc extra chorum , asserantur , ex iis tamen, prout adducuntur , liquido constat id sentire Dissertatorem nostrum , ut Kalendaria nullam mereantur fidem , si Ecclesiae certo judicio non comprobentur. Jam vero , quod incontu Ia , atque certissima veritatis , censenda non sint , cla quod ut oracula Ecclesiae accipi non debeant , nos ultro fatemur . Quod vero gravissimae sint auctoritatis, & fidem a cordatis , jure sibi deposcant, nullus , nisi temerarius
105쪽
rarius negaverit. Igitur , veluti re bene gesta , no iter Dissertator concludit se l. qa- , Igitur ex seviariis , naeariis , qua fa- pius mutantur , nihil tinquam ι erti erui potest, nisi effecta fuerit eorum emen alio , innixa i a
ditionistus rerum , juxta teger aferen a verita
ιis , exploraιis , ct excussis . Formalissima utique non est haec consequentia , neque legitime deducta ex praejactis doctrinis , ut patet . Sed id Dialecticis examinandum relinquimus.
Doctrinam certe , quae hic traditur , nullus eruditus aequis excipiet auribus , qua noster Cri cicus , adversus Criticorum effata Sacratiora , Kalendaria & Breviaria . non solum Vercellensis Ecese sat , sed & aliarum Ecclesiarum , indit criminatim , & sne delectu , tanquam sublessie fidei , & ex quisus nihiι certἐerui possis , damnat , atque emendanda Pro
Quae demum postremo loco addit sol. 44. de Constantini Magni baptismate , quod non nulla Breviatia dicunt susceptum Romae , de manu S. Silvestri Papa' , & ipla vacua pror sus sunt , & irregularia . Nam Breviaria illa,
quod ad hoc, manifesti erroris convincuntur , testimonio gravium Aucnorum, qu: & longe ipsis antiquiores . & onstantino vel coae ν , vel suppares fuerunt. Hi sunt , prout citan tur a Dissertatore , Eueb. lib. 3. de Uita Constantini , Socrat. lib. I. his . cap. 39. sTheodoreti lib. r. cap. 3I. , SoZonen. lib. 2. cap. 34. Ia has omnes citationes tamen F et et
106쪽
error irrepsit , quem aurumo potius vitio Typograpiti adscribendum esse, quam Disstria toris . Errorem tu corrige , dc dic , Euseb. lib. 4. de Vita Constantini cap. 61., Socrat.
lib. i. cap. 26. . Theodori tus lib. I. cap. 31. SOEOmen. lib. 2. cap. 31. . Isti omnes uno ore affirmant Constantinum non Romae de manu
Silveitri , sed prope Nicomediam , morti prOXimum , de manu Eusebii Nicomediensis , haptigatum esse . Quid inde Num ergo ,
quia Breviaria illa, in hoc puncto errarunt, dicendum pariter eth, errasse Kalendaria Vercellensia , statuentia SS. Sabinianum , Sc Martialem , Eoi lcopos Vercellenses Hanc consequentiam , regulae Dialecticae , Leges bonae Critices , non patiuntur . Si suppeterent testimonia aeque gravia , queis Episcopatus Vercellensis , SS. Sabiniani , dc Martialis , convelleretur , non invitus dicerem , aeque in hoc errasse Kalendaria nostra , ac Breviaria
illa . relate ad Baptismum Constantini . Ast Pater mi Admodum Reverende, nullum hucusque, ne leve quidem , contra Kalendaria nostra attulisti , sed nudo tuo dicto , totam
egregiam animadversionem tuam consecisti . Eruditi certe omnes, fidem deserent Kalendariis antiquissimis , quae temerata esse non constat , potius quam tibi , recentissimo , &non nimis docto , atque ultro in propriae Ecclesiae dedecus , te ingerenti, nullaque fulto , auctoritate , & ratione , clamanti, & a serenti , ea nullam mereri fidem .
107쪽
FAn Apostoli , ct Apostolorum Discipuli , Episcopales sedes
mutaverint λFRequenter Apostolos , & Apostolorum Discipulos, sedes Episcopales mutasse , assero in Distertatione mea , his verbis : Porrὸ primis iuλr nascentis Echiesia te oribus , cum esprs muIta esset , operarii autem Pauci , nora poterant A OsAn , Christi Disicipuli , uno in loco , diis consissere , quor oportebac , ctanir gentibus evam Azare . Sed cum anquam 'cissiam an uanis excoluissent , ct gubernase sint , ad altiss styoperabant , qua eorum se e ra , maximὸ iningebant . Ex qns odium est , ut plurer Eccostia , unum , eundemque in Viscopum , ct Apostolum , occessλὰ habuerint . Quoae Verteuensi Eretoia contigisse sicimus dic. Haec doctrina adeo certa. & explorata est , ut nonnisi per summam inscitiam , in dubium vocari possit . Eam passiim , veluti historicum dogma, tradunt Scri prores . Ego certe, qui ab hae sententia alienus si , qui non ista docuer i , novi neminem . Audi virum praestantissimum , Natal. Alex. to. 3. hist. Eccl. lal. I98. edit. Lucae I 34. versic. Denique ,
agentem de S. Dionysio , primum Episcopo F 3 Athe
108쪽
niens ficti sia , in GaIIias ad praedicandum Evan et mn , prosectum osse , Lutetia Parisiorum , Euo A Gioneo sequiariter incumbentem,
adminisi assam . Et tamen . quis crederet Noster Dissertator H itorico Criticus , audet me hallucina tione delusum appellare, quod ista docuerim;& contra exploratillimam veritatem , non veretur . hoc inverecundo titulo , caput 3. suae eruiitissimae Distertationis , inscribere e Mos Ecclema , inquit sol. 3i., primis aera Christiana rem oribus , obse vatus , ostin it Πυρ-pum , hauacinati ne delusum , Se tum Viscoparium mutati'nem, ea ι vestate , rn Geticliam inducis . Mirabilis equidem confidentia tum mi Vanum prosequitur exordiens egregiam suam Animadversionem mu . rationes , υetus focosiae Disciplina mor Hamnat . Quae Occidentem , Mi costus Ponsi in far, primis Ecclesia annis habeba:ur , ct is , qui prima sua Getheria om a , alteram a ibat , adulterii Iabe infectus videbatur . Ergo ne adulter Petrus . qui ab Antiochena ad Romanam et adulter D. Barnabas , qui a Me
109쪽
diolanensi ad Brixi ensem , & successive ad Bergo mensem : adulter D. Anathalon , qui Brixiensi ad Mediolanensem adulter S. Dionysius , qui ab Atheniensi ad Parisiensem : adulteri demum tot Sanctissimi Christi , & Apostolorum Discipuli , quibus solemne erat ab una ad aliam Ecclesiam transire Socrateu lib. . hiit. Eccl. cap. 3s. Longum Catalogum texit Episcopor uri , qui a pristina Sede ad
aliam migrarunt , dicens , quod res erat ρIane inui erant , a u vcteres , qu=ties ocosiam usus poscebat , E i costum ab una cavitate ad alteram transfrre . A Socrate relatis , Natal.
Alexander addit Magnum Eustachium . quia Beroeana ad Antiochenam : Maximum , qui a Diospolitana , ad Hierosolymitanam et Eudoxium , qui a Germanica ad Antiochenam : Mutholium Martyrem clari stimum, qui ab Ecclesia O ynpi ad Tyriam, migrarunt. Pelagius II. Papa Epiliola ad Benignum Archiepiscopum data x . Augusti Indictione XIV. . hoc est anno DLXXXI. , interrogatus de translationibus Episcoporum , respondet : Exigit , inquit , ilecti tua , con ulta , Se is Apostolicae , si licitum Fret L scopum transire,
aut mutare is civitate in Civita em , um
voluntatis . Non ergo mutaς Sedem , qui noumutat mentem : id es , qui n9n causa avari-
110쪽
tia , aut dominationIs , aut propria volunta tis , via electionis . migras Ee civitate in Civitatem , siae causa necestatis , aut utilitatis mutatur. σ ρIurimorum utilitas , unius iatiritati . voluntati straferenda est
uuis enam unquam au et incere Sanctum Pe
trum APOMIorum Principem, non bene egim , uando mutavit sedem de Antiochia in Romam ρινις negat ob iae, Sanctum esse , aut meri um unquam Alatus tam in Caias , quam In Terris perdidi ut qui r negat Sanctos esse muDos alios E isto os, qui is civitatibur ad Civitates transiati sent, aut merisum Pontificatus per i isse ; quorum nomina si ea erimenumerare , ante dies pertransiet , quam hae omnia scribi ρ4 ni Non ergo bene inreuigunt Ecclesia licas reguias , qui haenegant , causa utilitatis , aur necessitatis si rI posse . In Concilio Toletano xν r. anno DCXCIII. legimus Felicem de Hispalensi Sede ad Toletanam , Fauilinum de Bracarensi ad Hispalensem , & Felicem de Portucalensi ad Braearensem sedem . fuisse translatos . Hadrianus II. in Epistola ad Episcopos Synodi Duvia censis , data vis. Kal. Ianuarii , lndictione U. , hoc est anno DCCCLX I. , interrogatus & ipse de translationibus Episcopo rum , respondet verbis Antheri Papae , ut sequitur: Amberus Papa, inquit , in Epi Iasea , quibusdam eum de muratρ9ne Vfcops rumde civitate, in civitatem , consilentibus : Vitote , inquis, communi utilitate , atque nec se