Antiquitas, et dignitas Ecclesiæ Vercellensis vindicata. Dissertatio apologetica Francisci Innocentii prioris, Fileppi canonici theologi Vercellensis

201쪽

rgo ditos. Haec propositio nostri Dissertatoris : a

Dirissimum omnibus ρater , resolWitur in hanc univertatem : Omnes faremur , seu apud Omnes certum est , Auxentium non fui se ab Eusebia, sede Iram. Si ego assesam non unum , aut alterum Scriptorem , sed plures , & plures , qui Auxentium ab Eulebio pulsum asserant ;procul dubio iuxta regulax Dialecticae , evadet vera , & innegabilis contradictoria hujusmodi propositionis , quam propterea falsissimam esse , certis limum esse debet apud omnes . Praeter a nobis addictos in Dissertatione nostra , idem de ejectione Auxentii , auctoritate D. Eusebii , tradit ex nostris Episcopus BOnhomius elog. I 8. sol. 4 . , ibi: -- Mentio Ariano Viscopo pumo , Eusebius Uion tam Hseipstam, Oribodoxa fidei defensorem , EccD-sia Meriolanen si , praeficienaeum curaυιτ . Idem sentit Gualvaneus Flamma celebris Scriptor Mediolanensis, e Sapientissima Praedicatorum familia , apud Puri celi. in Laurentio Litta

Arεhiep. Mediol. cap. 24. num. 67. l. et q.: contra Auxemiam , ait Gualvaneus , S. Θ vester misit suum Legatum , N. Eusebium Episcopum Vereessensem , qui erat Perce iis . me promulgaυit Auxentium, Archiepistopum dis iocanensem non esse ; quia Gaves Eccosia , eat

Eusebius ea ἐν exercere jura Areo sco alia , P vi legasionis . Ex quo aοι dixerunt , quo

202쪽

ννum, quam in Ius vicem consecratum Dio-

ssum , ego stariter fatebor ab Eusebio , sed

ex Apostolita Iegationis auct ritate , ρza tunc rem orir ab ipso exerceretur ; sive inmanis/a

probabiouI viritur, ac temporum rationi magis consentaneum . Haec Ρuri cellus Scriptor eruditione clarissimus , & de Historia Mediolanensi, optime meritus . Complures alii adduci possent ι sed relati sufficiant . Non ergo omnibus patet salsissimum esse . quod Auxentius a D. Eusebio - ejectus suerit; quod imo falsissimum est , id omnibus patere . Condonandum nostro Dissertatori , si ratiunculam aliquam , aut saltem Auctore in unum , ad die um suum tuendum afferret . Sed nec Auctorem laudat, nec rationem Proseri . Totus incumbit in repraehendendo unice D. Antonino , qui Auxentii ejectionem tradit . Deinde hoc expleto , omnest siue exami-

Μ 3 ne s

203쪽

I pane , & sine delectu , damnat, qui idem sentiunt , hoc decretorio laconismo sol. 82. ridem de Mombritio , alij ue 3udicium est . Postmodum pro omni probatione , frivole de more , subdit : certo ceratus ess D. --brosium , imme latὰ Auxentii sicum implevime . Quod comprobat hac opportuna , elegantique doctrina et Animo ν evoreas F.leppus , Auxen rium inter vivos egisse , dum Damasius coegis Concinum, in quo Crocius , ct Valens , fe- mei , ct Derum couapsi in haresim Arianam , Eamnatλ suere , ct Ee Auxentis , ne verbum uirim , quod ille impius omnino Valentinia ni gratia floreret. Ut cognoscat prudens le- stor , quam apposite haec dicantur , advertat quaeso hoc Concilium habitum fuisse anno

CCCLXVI. , cujus nil aliud superest , nisi Epistola Synodi ea ad Episcopos Illyricianos . nobis servata ah Hilario in fragmentis. Ibide Auxentio ne verbum quidem, ait Dissertator, & recte . Numquid igitur inde probatur , seu Auxenxium, tunc aahuc inter vivos

vise , seu Ambrosium , qui ipso teste Cathedram Mediolanensem,ascendit anno CCCLXXI Ut, immediatὰ locum rimaraui AuxentiI, implevisse pPortenta eruditionis , & Criticea. sunt haec . Addit tamen: Sectim perpendat Filleppus i ,

quod Hieroumus in Chronico ad annum Gra

tiani xx. , conscripsit : Post Auxentii seramis mortem , Mediolani Ambrosio Episcopo,, constituis . omnis ad rectam fidem , Ita- ,, Ila convertitur . Quid inde Plerique

204쪽

I 8 omnes , qui doeent Auxentium ab Eu.bio pulsum , suffecto Dionysio , iidem asserunt ,

post Concilium Mediolanense sub Constantio, Auxentium iterum , Imperatoria auctoritate fretum , sedem Episcopalem invasisse , eamque

usique ad mortem occupasse . Demum ex egregiis adeo doctrinis . testimoniis , & argumentis , concludendo reprobat tam ordinationem Dionysiu , quam ejectionem Auxentii: De or ι-nacione , inquit, V. Dion si a M. cinebio conis fecia , possumus arbitrarι eadem pari fide, qua ejectionem Auxentii as est farum , excepimus. Quare Nam allata sunt prorius inepta . Audi et u ia , inquit sol. 83. , in uδνoque dicio a uis uos , mri auctoritate , Scriptoγ D. Antoninus muet . Quia itaque D. Antoninus , nulla apud eum auctoritate pollet . ideo reprobanda ei h tum ordinatio D. Dionysii , Lum ejectio Auxentii Nullus equidem hanc consequentiam, aptam esse dixerit . D. Antoninus non est solus , qui id doceat ; sed est unus dumtaxat ex complu-rthus doctis , & fide dignis , qui magno

numero , id ipsum tradunt . Quare ne unus quidem , & certe nullus erit , qui Differta toti tam immodice exorbitanti veniam prae inbuerit . Quid vero, si nihilosecius euin clamantem audiat , certum apud omnes esse . Auxentium a D. Eusebio ejectum non eme

Sed piget cum hujusmodi Adversario, hae dere , ulterius verba facere .

205쪽

nem texere de Auxencli eiectione , quam non pauci in dubium revoeant , uti eπpresse prosessi sumus in nostra Dissertatione . Neque ibi aliquid diximus , quo innuerimus velle nos

alibi fuso ealamo, hanc historiam defendere . Sed nobis ad intentu n lassicit , Uiros doctissimos agnovisse ia D. Eusebio , potestatem exauctorandi Episcopos intrusos . Id quod de

more noster Dissertator addit sol. 83. Si Π-Ienus ad tuendam Auxentii ejectionem a D. Eusebio confectam , seri e re velis , calamo , ut

aiν fusio , non apιo scribes . Id inquam ineptionis damnat gravissimos Auctores , ipso procul dubio doctiores , qui hanc ejectionem defendunt . mod . intolerandum alicui videri poterit ; potissimum quia compertum est omnibus vel mediocriter doctis, ex hucusque dustis . & ab ipsomet allatis , quod quicunque voluerit apto calamo illam historiam

impugnare . necesse habebit , aliis ab per eum adductis, argumentis uti . Sed alia iaspiciamus . Scriptores non contemnendi testantur, olim

invaluisse opinionem , quod Archisyscostatus fueris Herceriis , eo quod Eusebius munia Metropolitica peregerit. Id pariter fatetur u siet Dissertator sol. 8o. & 8 i. Exinde manifesto liquet opinionem de Μetropolitico jure Ecclesiae Vercellensis, non esse adeo novum , ut ipse criminatur e & verum reapse esse D. Eusebium , munere Μetropolitico defunctum esse, pIuribus exercitis actionibua Metropoliticis ἔ

206쪽

tios; quae non alia profecto sunt ab iis . quibus ἰuara probavimua D. Eusebium, hu- tumosi munere perlanctum esse , quasque

tam acri ea lamo exterminare, & ad fabulasanandare ipse contendit sibi contrarius. Itaque quo ad hoc , acta res est . Reliquuneth . num D. Eu ebius , munere Metropolitics defunctus sit vi delegationis Pontificiae , arevero jure ordinario . Et quidem . qui legationem adstruit, eam positivε prohate debet . Nam exercitium juris Μetropolitiei , si nil ex advelis proseratur , ad aucioritatem

Μetropoliticam , veluti as causam naturalem,

referendum est . Nullus hujusmodi legationem probat , sed nec probare potest . Nam

nemo ex antiquis est , qui ejusdem memine rit et nee ulla vel levis conjectura adducitur, vel adduci po est . quae eam inserat . Itaque opinatio , que ean assi mat , est prorosus gratuita , dc ad libitum excogitata , adeoque eum fabulis foras eij cienda . Hae: conlequentia est evidens ex docilina ipsiutinet Dillertatoris sol. I 8. , quam hic juvat repetere e Pares ei, inquit, qui primas critica scientia institutiones leviter hausit . ex eommunIsilentio, jurica λ quidquid ώigoricum , vetas fassitat/ obnoxium , si is nullis antiquitarisaeocumentit contineatur , in virorum EoM-rum cognitionem descenderint . Neque opus est, ut cognoscatur usuum latere Meamentum, quo

207쪽

aiunt Eruditi, istiusmodi oniniones gratuitas , veluti historiarum pestes, & corruptelas . Si enim licitum esset eas pro libito invehere ι nonne quilibet , ut supra jam innuimus , posset exploratisii nas historias in dub um revocare , & fabellis aspergere

Sustineat adhuc paululum noster Dissertator; quoniam argumentum , quod conficit ad osten, dendum rumorem olim e Xortum , quod Metropolis esset Vercellis , nulla ve/itatis Pecie in Misse, nullatenus est dissimulandum . ΕΔ argumentum, quod jacet sol. 8 i. : Post Mediolanensem Synodum argumentatur Eusesthius in exilium abiit una cum Dionysio &c rergo rumor , quod Vercellensis Ecclesia esset Metropolitana , nulla veritatis specie innixus

invaluit . Huac Ordinem quidem in argu mento non servat; sed aequivalent ea , quae ibid. habete Hic rumor, ait , nuua Derisa/is specie innixus invaluit . Pssi A. e iotaneinem S nodum enim , Eusebius M exilium abiu .

tina cum Dion OD M., ne Me aute obitum Constaο-

tii, terrat Isai/cas satataviI . Unde nam haec consequentia , Pater mi Admodum Reverende' Quis tandem in tanto Dissertatore , non de miretur validum ingenii robur , invictum argumentorum pondus , V liam eruditionis copiam , & verae , exacta que Critices exemis Far , omnibus exhibendum

208쪽

Dion rus Episcopus ADHoianensis , qui in Concitio iuediolanensi , ct Epistopi , qu/in Ariminensi , iam fuerant , astur

Iebium , ut Iuvicem causam Eicunt ιμ ter Dissertator , Ineruitionis argu

MAnisestum argumentum auctoritatis Metropoliticae D. Eusebii , quod Episcopi lapsi in Conciliis Mediolanensi , & Ariminensi , apud ipsum , causam dixerint , ostendo in Dissertatione mea . Noster Dissertator, primum me , & Eusebium irridet et Nunc Essebius , ait sol. 84. , forum qiν , juricium disiceptar , jus incit , cu a , ct parna , Diov- m Iiberar , easervique visicopos , mrim er/mine rivinctor , assutor imittis . Deinde me , & doctissimum Uirum, Athonem Episcopum nostrum , carpendo . statim subdit r uvis ea δε re , nos instruit AEha . uuo avo μ- νωλι Anno ara vulgaris c ULAE ultra , ut λn stris Episcoporum Herceiae tam , Canonicus me docet . Unde bausit hanc rem , Omni re tro anti uisate ignoratam , ct a prassanti mis tris , in arto , Ambrosio , ct Hieronymo , eo--m seruis si staribus , nunquam obstrvatam Equidem Eusebius jus dieit . Nee est cur irrisione tantum virum excipiat . Quod ego

209쪽

sol iux Athonis testimonium attulerim, In causa luit , quod ea res sit omni ui 1 Scriptorum , qui D. Eusebii vitam conscr i oseiunt , calamis trita . Inter eos sunt , Auctor vitae Al S. D. Eusebii , quae in Archivio nostro asinservatur . dc Eonin. Mombri t. , cujus historiam dicit Tille moni. , esse magni faciendam , utpote hauitam ex antiquis monumentis , &alii plures . De subscriptione Dionysii in

Athanasum , meminerunt etiam Severus Sulpicius , de Lucifer Caralitanus , atque expressius D. Ambiosius , reserens interdictum illud decretorium , & auctoritativum ab Eusebio , post deletum Chirographum i, imperantis in modum pronuntiatum e neque me vestris Iceoribus stoiatio, neque fium meum , vobsum articitare termitto . Quod hi Patres eupreia se non dicant veniam ab Eusebio datam esse Dionysio , caeterisque lapsis in Concilio Mediolanensi , mirum esse non debet ι nam neque meminerunt alios Episcopos , praeter Dionysium , lapsos este ; cum tamen certum sit ex Tabulis no1tris , quas refert Baronius ad annum CCCLV. , fuisse numero XXlX. , qui cum Dionysio subter ipserunt contra Athanasium . Non enim consueverunt Scriptores , utcumque accurati , semper omnia adamussim , quin gesta sunt , suis scriptis inserere, contenti potio ra retulisse . Cujus rei luculentissimum exemplum nobis suppeditant Evangelistae ipsi , eΛquibus , quod unus omisit , alter supplevit . quin silentium unius , alterius assertioni ad-

210쪽

I 89 versetur . sed nec omnia , quae in terris gessit Christus Dominus , memoriar prodiderunt, sicuti habemus ex testimonio S Ioannis. Praeterquam quod veniam haud dub e datam , satis colligitur , quod deinde lapsi , facti poenitentes , negleCtis Imperatoris justis . se Eusebio adjunxisse leguntur . Quantus Uir fuerit Atho , quantaque in aestimatione sit apud Eruditos omnes , multis in eum collatis laudibus, pandunt Natalis Alexander , Dacherius, uterque Pagius , Μuratorius , de recentiores plerique omnes , qui de Scriptoribus Ecclesiasticis agunt . Tantum Virum , tantaeque eruditionis . ea quae dixit , ex certis suae Ecclesiae monumentis hausisse , quis dubitet Exclamat Dissertaror : in maximam angustiam Concinum conjectum fui e , ut Eusebii Eextrajndiguerit aae exsomen iam a cul a Diovsium , t non erat , subdit , Ponti is Maximι ρου-sas , qua quae ceratos inseribas . iatiis ere et necessariam fuisse ad soc otus agenaeum , ADtroponia ρυIesulem Deinde nobis , more

svo illudit . quasi quid insulsum , Si ab omni probabilitata remotiis mum dixerimus t A sane angustam , inquit , sui genii indulgentia traxit raeologum , qua Dignitatem Metro-psiticam D. Eufesti , vallo , ct aggere munλ- re contenvit . Ait itaque , in maximam angu-Fiam , conjectum fuisse concilium , quod an λ-guerit dextra Eusessi ad exssiendum Dioneum. Inquiro ab ipso . de quo Concilio loquatur nonne dι Concilio Mediolanensi sub Cominutio a