장음표시 사용
2쪽
rendo patri, D. Guillelmo a Prato Episcopo Clar
montano, Patrono suo multis nominibus obserua do, Angelus Caninius Ansarensis S. D.
Α E s Υ, amplissime Antistes,tui erga bonos& studiosos omne is animi propensio, ac b
nemgrendi voluntas,ea in multos benefice tia, is demum rerum diuinarii amota. Vt,tametsi nulla in me tua extarent merita, te t men tacito quodam animi sensu amaturus fuerim, atque veneraturus. Nunc vero cum
tibi tantum debeam, quantum, ubi a parentibus discesserim,nomini: ingratus salier sim, atque ab omni prorsus humanitate ali nus, nisi tibi, si non gratiae relatione quod nec meae facultates s rant, nec tua fortuna desiderat memoris certer obnoxiaeque -- Iuntatis significatione aliqua ex parte respondeam. Quid enim splendidius aut magnificetius excogitari potest tua erga me beneuolentia atque benignitate,bominem peregrinum, quemque vix semel, aut iterum videras e Cum enim ex Hispaniis una cum integerrimo viro, verbique diuini disertissmo atque fidelissimo ministro Simone Guichardo Minimorum maximo,in Galliam bonarum literarum omni u altricem rediissem, atque in Aruemnia, loci amoenitate,& Simonis amantissimis verbis inuitatus meseis aliquot mecum esse statuissem: Bethregardi,quod tuae ditionis oppidum est 3 m π,ubi ornatissimum templum extruendum curas, ambo consedimus. l bi narrare mihi Simo humanitatem tua in omneis, in religiosos ac doctos merita celebrare quotidie solebat.Vt praeteream parentis tui viri clarissimi, totique Galliae semper memorabilis summam prudentiam & virtutem, honoresque amplissimos. Quae omnia ad te quasi iure haereditario peruenerint. Verum omnia opinione maiora mox in te expertus sum,cum me humanissime complexus fueris, constiόque ac re iuueris. Quid sngula persequar e Cum Lutetiam venire in animo esset, quam mihi liberaliter prospexeris, quanto res meas diligentius atque amantius, quam ego ipse,curauerisξNam cum in itinere morbo ancipiti implicitus fuissem,viatico pene exhausto, in hanc urbem ignarus hominumque locorumque tandem
correpsi. ubi literis tuis commendatitiis hospitium mihi, alia que
3쪽
omnia necessaria praebita sunt. Ac deinceps nunquam tuam bonignitatem sensi in me claudier. Cum itaque mecum ipse dispicerem, qua ratione animi erga te mei specimen aliquod darem, ut te indignum munusculum non esset: commodum in metem venit lucubrationum quarundam, quas in linguam Syriacam atque Thalmudicam magno ac diuturno labore conscripseram. Quod argumentum non dedecere Episcopum arbitrati sumus, eumque Episcopum, qui Christi ecclesia,quam multi hodie o pugnant vehementissime, auctam atque ornatam cupiat. Tibi itaque, Antistes praestantissime,hoc muneris, quantulumcunque est,tibeter deserimus, ut nos nostraque omnia tibi in perpetuum addiximus. Vale. Lutetiae e collegio Italorum. ι s s s.
4쪽
nas magnam esse concordia philosophi ostendunt, nemo i perfecte,nam tenere possit, nisi in omnibus fuerit sedulὸῬersatus: Sic tu ipsis Linguis, qua disciplinarii quasi ancillaesunt atq; administrar,
miri cu plane similitudo allue cognatio cernitur. Q am qui accurate non obseruant, ii nunquamberam loquendi atque adeo intilligendi rationem inire poterunt. Nos itaque t in linguis peregrinis, quarum cognitio nostro seculo perutilis est, ne dicam necessaria, id perspicue explicaremus, de quatuor dialcfloru ratione paucis agere constituimus. Na quomodo Graecae linguae diabili multae a ariae sunt,inter e tamen cognatae: sic linguarum peregrinarii fons atque origo est Hebraica,cuius dialecti sunt,Briaca, Arabica, atq; AEthiopica,omnium citra controuersiam eiu lissimae. Q r omnes, si recta methodo tradantur, multo facilius cognosci possunt, quam a Graca cum his dialesiis. Quod aliquando ,si Chri stus permiserit planum DBuri sumus. Sunt enim tres linguae in orbe principes, Hebraica, Graca, b Latina . Quarum ingulae tetrade constant. Nam Hebraea Syriacam, Arabicam atque AEthiopicam c plectitur,quae magis literarum figuris,quam rei a discrepat. Grinca in quatuor illas nobilissimas di tribuitur,Atticam, Ionicam,Doricam atque Solicam. Sic Latina treis alias bi asciscit, Italicam, Gallicam, atque Hispanicam. Hic tetradem in Triade nemo non,idet,e quibus hebdomas , sabbatum quietis conscitur. Hinc sacrosanctae crucis titulus Hebraice, Graece, x Latinescriptus. Printerea quicquid piam bonorum librorum extat,bis linguis compre-ben uni e . Sed nos de Syriaca praecipue agemus, qua Cbaldaica, Babylonica interdum dicitur. Eaelaetustate latum disserunt. Babylonica enim,qua Aramaea, et Mesopotamica, aut etiam Asbriaca nominatur, antiquisma est. Ea locutus est Laban: Na Abra Auit.
5쪽
sum iu Chaldaea babit sesa Hebraice locutum esse iustissimi
Hebraeorum donores autumant) quam Daniel cum ociis uis didicit atque in ticiniis urpauit. oras quoque, Onciatos,b Duathan ea fisunt, sed non adeo eleganter duo posteriores. Coet rum Suriaca non multo ante Christi atate lorere coepit. In quam Aquila proselytus, Iosepb carcus, aliique Hagiographorum paraphra lue libros aliquot Ῥeteris Testamenti conuerterunt. Qua demum Chri stus , Apostoli latissimum Euangelii nuncium, nempe
Minida, orbi tulerunt. Haud magnum tamen inter banc illi qued crimen animaduertas, nisi quod illa purior, barc copiosior, ascitis scilicet multis e Graeca ocabulis. Id quod ex Hebraeorum antiquitatibus colligi facile potest. Cum enim populus Iu Licus in Babyloniam ab hostibus abductus, ib uel eptuaginta annorum acerbissimo exilio oppressus fuisset: paulatim lingua Hebraicam dedi si re coepit, enibus iam fato defunctis, , pueris linguam Babylonica
imbibentibus. Porro exulum multitudo, i Iosephus Antiq. lib. 18. cap. ia. Ο Thalmudici doHores narrant i bem ad Eufratis ripam condidere,quam Poce No Ina Neardam, quod esjL-men doctrinae, appellarunt , Inagogis extrusiis atque academiis. Vbi vero ab Artaxei se facta est omnibas, qui ellent, redeundi iii Iudaeam potestis: multi, pii proertim ac tenues, ducibus Zorobabeto, Nebemia in Soriam reuersi sunt, , Ierobbbmorum moenia fanumque,quoesolo aequauerant Athris, rediuiuo lapide refeceri t. Non tamen exhausta est ciuibus Nearda, qui longo po se tempore
Tba ad Babylonicum ediderui. Carteri aute,quos in Iudaea Zorobabelus reduxerat, Ierosolymis scholas multas instituere, Thal-mudque Isolymitanum exustarunt: nempe ea lingua, qua ab Gratio reportauerant,quae Graeca multa, b quadam Latina verba recepit , o lensuri fumus in Lexico, quod Locupletissimum paramus . Soli enim doni, i Scribae, Pharisai,legi que doctores, H Halces ciebant, pos Suriace tantum . QVomodo ante exili pauci
6쪽
linguam Syriacam tenebant, Hebraicam omnes. Quoil e 'verbis Rab acae , a s Gucide pernicitur. Quosai tu est, ut quod Sini iace loquebatur Chri stus, Euagelistae Hebraicum se scripseris quoniam illa lingua,tebantur Hebraei post exilium. Visermonem
huius latatis Gallorum, linguam Gallica citamus, cum tamen a
Gallica illa,eteri plurimum distet. Alioqui dicat Gallus aliquis e plebe,quidsit Goesum, quid Materis,ali sq; ei moduqua cum Gallica sint,nemo nisi Latine doctus intelligit. Quinetia limare ausim qua in bac lingua ante quingetos sexcentosuc annos,si qua modo supersunt criptasunt,a paucissimis Gallis, iisdemque collis mis intelligi. Chri ius itaque Syriace loquebatur , ut ab omnibus intclligi posset: quemadmotu EcclVia ke Aristiani lingua Italica,
Gallicaue,aut aba Pernacula,tuntur ad plebe: non Latina,quam dolii tatum callent. Nos porro cum post Latinam, Grata smque,ad Hebraica animu appulissemus, eamque si que Syriaca perfelle cognosci non posse ideremus: capimus Zaraphra es omnes Chaldaincas, quas Thargumin ocant, , ingentem illa mole Thalniudica diligenter euoluere: in qua superiore anno accurate versati sumus,cumaeorum voluminum inspicie lorum copiamfecisset in Sorbonica bibliotheca doctissimus Ῥir,summu que Neologus Fraciscus Ita uerius Valetinus. Sumus etia aliquantu adiutiopera Mun steri
si dosii ut i iussu strii: de quo nihil aliud dica,ni si nemine bacte sex eius Grammatica banc lingua intelligere refle potuisse, i comsidam me hunc laborem non1r basi cepisse. Ne quis mibi illud de triuio arreptum ogganniat, facile esse inuentis addere . Nam in Grammaticis nemo quicquam inuenit capro sua qui que diligetia atque intelligentia obseruat loquendi ratione. Quid enim de Munis steri opere vir eruditissimus franciscus Valabius dii num, qui multorum in Sar ψε, praecipue laudem senseri plurimi adbu qui illum audiuere, testari possunt. Nec id dicimus,quo Munsieri exillimationem violemus ora i quiue tam os ob maritus, quisente
7쪽
tiam,quanquam in consilium non missio inconsiderate ferunt. Sed quid miramur pleraque fugisse Muny erum, qui, i ede se ingenue fatetur, scipso praeceptore 'sus es: cum dosiissimos Hebraeorum Rabbinos manifes e errasse deprehendamus Salomonem iunm arua oram, qVod passive interpretatur: Aben oram inru'ῖm in Daniele,quod prosingulari accipit. Postremo celeberruemum R. Saadiam, quisea dia derivat, , met aa, Nrnu na na non minus ridicule, suam; at o exponit. Nos quid prastiterimus, facile con stabit pririentibus ratio ,si Pel Danielem Dramue contulerint,aut etiam paraphrastas ea eruata rudiorum, quam tradimus,analogia. Conati enim sumus, Ut qui laci mediocriter in lingua Hebraica ersatus fuerit suo ipse marte, si nostra diligeter legerit, intra paucos men eis Suriacam addiscere possit. Id quam commode a Munifero traflatu it,nemo non,idet. Proeterea addidimus obseruationes Thalmudicas, a nemine bal f nus mortali editas. Coeterum , quod adpulitia attinet, M oritarum, ligiis in litimus qui oliveram analogiam ed obscuris 'me tradunt. Porro in cosilium adhibuimus dollissimorum Chri lianorum et Iud rum iu icium,multorum codicum collationem, , po-O emo aliquot annorum laborem t multa interim perpetua me lytatio , , praelegendi exercitatio me docuerint. omnia itaque mata iω αὐα ει Mi prudentum,irorum iudicio.
8쪽
ITERAE, quibus Hebraei Chaldatique utuntur,.viginti duae sunt, figura dissimiles, vi ac sono eaedem. Nos Danielis, Esrae, Thalmudicorumque Din rum consilium atque authoritatem secuti, quo res planior sit, Hebraicis erimus contenti characteribus. Quorum sagnificatum exponere,quod persecte hactenus secit nemo, haud equidem ab re sore existimo. Eusebius enim,cui sutres ipsa loquitur) Iudaeus aliquis imposuit venia dignus est. Ignoscendum etiam Hieronymo , qui Eusebium imitatus eadem tradidit. Nos quantum elingua Hebraica atque Chaldaica intelligere potuimus, hanc simplicem collegimus interpretationem.
Vermis punici Ostium Camelus Teth Heth Zain
9쪽
Nomina literarum Chaldaica potius videntur,quam Hebraica, ut ostendunt vi , l)U: quae Hebraice dicerentur ra . Id quod etiam usus Thalinudicorum docet, qui scribtit Na N, Nn a, caeteraque eodem modo cum s in fine,quod linguae Chaldaicae,ut explanabimus, peculiare est. Porro quod ad significatum
attinet, facilis & naturae consentanea ratio est. Vt enim AEgyptii variis animantium rerumque simulacris notura arteve constantium orationem suam explicabant:
sic Hebraei, quorum lingua & origo longe est AEgyptiis antiquior, pro literarum figuris res aliquot notas ac luculentas acutissime imitati sunt,calamoque adumbrarunt. Quod vel Astronomi ipsi factitant, apud quos notis quibusdam Planetae & Zodia referuntur. Hebraei nostrae aetatis male pronunciant scin pro i' sten, gimel pro heta gemat. Beth, cheth,teth, vel in regimine sunt, vel aleph in fine desderant.
De Punilis Vocalibus. Elementa vocalia in linguis omnibus decem sunt, nempe breuia quinque, longa totidem: literae, praeterquam Hebraica,pauciores .septem in Graeca,quinque in Latina, tres in Arabica. AEthiopica enim vocales non separata consonatibus. Quod hoc breui diagrammate
expositu est, si mentis aciem contederis: idque cum vera orthographia,etymoque. nam sunt nomina Syriaca. nna Patha a: nnN, pater. Apertor. Ize Cames a: IaI, indis, marer. Cotractor. up Segol ., ρ, e: φερε, metus. BOtrus. ire η, e: γ', ἔρως, deuius. Cardines. p in Hirec paruu N, i, i, Ipst, spiras, lino. Frendor.
10쪽
Sceva i apud antiquos non facit syllabam. AEquum. Haleph patha, haleph segol, & haleph cames retinent
syllabam, & proprie vnnN conueniunt. De Analogia Panitorum,ocalium. Analogia quaedam est inter puncta Hebraica atque Chaldaica,quomodo in Graecorum dialectis nonnullae vocales mutantur: Patha nonnunquam in sue, ua, hya, cyn z Cames initio in sceua, 'ava 'va, υ ς. In Patha, in a V p, d iv d y In hirec paruum, ro 7 Hirec paruum initio in patha, Ma* Uup, d p o n: I * I I*, )a', 'a Hirec magnum in sine in man) mirari mzz aeninu serec in hirec gadol, atria, ampΗolem in cames, 'imS IzN, vitaN vim, μs ria ' HsM ,& in sire, 'izN 'izs, 'm UsI. Non temere tamen, nec semper locum habet haec mutatio. Literarum Potestas.