장음표시 사용
281쪽
PARS II. NI T. II. LIB. II. CA P. II. 6. III.
Di a junt, obligarionem in unaquaque materia , vel ob copiosiora gratiae auxilia , vel ob interpositam Christi aut horitatem , dicentis , Ego autem dico vobis, vel ob ejus exemplum, & amorem , qui dixit, exem-3Iitim deri mobis & se ut dilexi vos 3ce. ι .
4so Obj. Lex ista non est lex proprie praecipiens, qua Christiani onerentur. Nam I.' ex Rom. 6. non esis ob lege , sed Iub gra ia a gratia autem non est lex . a.' ex 2. Cor. 3. tibi Spiritus , ibi libertas , scilicet ab obligatione legis ; at ex eodem Apostolo fideles habent spiritum D mini : ergo. Heinc ex Galat. s. I 8 . quod si 'iritu dueimini , nou enis sub Iege , & ex I. Timoth. I. itisti non est lex posta . a.' alioqui esset haec gra. vior, & durior lege Mosaica, quoniam duriora ferret praece Pta, e. g. de confviIione, de diligendo inimico S c. A.' Christus non est proprie legislator, nam ex Ioan . I. I p. sex per Λί fem data est, gratia vero per Christum; at Christus donans gratiam non tulit propriam legem . Osi N. N. A C. Ad i. prob: sensus est , quod non stinus sub lege timoris, ceremoniis, & sanctionibus onustissiima , qualis erat Mosaica ;sed sub lege amoris, cujus onus leve. & jugum suave fit per uberiorem Christi gratiam. Saepe autem Apostolus commendat Observationem novae legis praeceptorum. Ad a: abi libertas , id est a lege Mosaica terrente , sub qua lege non esis ex Christi redemtione. Ita ex Arg. Ο Lex non est posita justo eodem modo ac injusto , licet utrumque obliget , quatenus poena legis non imponitur justo , qui eam observat, sed injusto , qui eam violat . Ad 3. N. A M. quia ejusmodi praetepta reddit suaviora freqilentior , & uberior Christi gratia tanqtram eorum Aut horis. R d q. N. Ma. cum G d. xb Textus comparat legem Moysis, quae gratiam non conferebat, cum Christi lege , illam erogante ; quin tamen exela dat Veram legem, quam Praeter gratiam , tulerit Christua 00.
sa QUAESTIO II. Num sit lex seripta λ ADsRRO. Est, non per
se exterius, ac necessario scripta , nam voce Christus, non scripto eam tradidit. & octavo citius post Christi mortem anno coepit Ev angeli uni scribi a S. Matthaeo; sed interius scripta scilicet in intellectu per lumimis fidei , & doctrinae supernaturalis ubertatem ; ae in voluntate pet impressum spiritus, & amoris impulsum . Quia est lex , quae virtute sita confert spiritum gratiae, erogantis vires, inclinanris ad ipsam observandam e quum contra lex vetus data sit sine gratia sibi adnexa , per signa timoris, & majestatis; ae lex pure naturalis non ni fi naturaliter
menti indita sit, & cordi cr) 4s 3 QUAESTIO III. Quando coeperit universum orbem Obliga
re lex ista, quae ex Christi intentione pro universis hominibus viato .ribus uὶ
282쪽
ribus Iata est, ex Mitt. 28. euntes ergo doceIe omues LevIes 8ce. λ ADIERO . Eo processu temporis, quo coepit suffetenter promulgari. & coepit obligare. Hoc enim cunclis legibus commune est. Promulgatio vero su D scienter facta est ab Apostolis in die Pentecostes , dc deinceps quum tae
Omnem Ierram exivit fontis eorum ex Rom. IO. quod saltem per famam a
praedicationis impletum eii cit . 434 Igitur post transactum suffciens tempus ad perfectam divulgationem , 8c notitiam, tunc coepit totum mundum obligare, etsi fortasse ea divulgatio ad multas provincias non devenerit. Quia lex sus.1idienter promulgata ex se producit suum esse etiam , independenter a subditor uin notitia. Heine licet ignorantia hujusce legis potuerit multos ab ejus culpabili transgressione exensare, non potuit Baptismi necessitatem impedire, nec alterius remedii irritationem b). Huc adplicanda quae de abrogatione vetustae legis mox disieruimus.
4ss QUAESTIO IV. Quinam hujus legis effectus p ADsERO. Pri
mus, 3c praecipuns est Iustificatio. Etenim praecepta justificant, non quatenus obligantia, s ed quatenus iniit tuentia talem statum legis, quae ex sese spiritum si dei, & gratiae communicat: quare lex Mova collecti ve sumta cooperatur in silo genere ad nostram justificationem : ergo . Item alii sunt effectus mirabiles, e. c. Hierarchicus Ecclesiae status , Sa eri sicli, de Sacramentorum Diustus , spiritales promissiones aeternae, aetemporales, comminatio mali aeterni, suavitas in ferendo legis jugo,& alii, per quos hujus legis veritas veteris umbris longe Praestat ce). 36 QUAESTIO V. Num praecepta postiva novae legis aliquam
humanam dispensationem, vel interpretationem per modum epihiae patiantur Z NEGO d, Quia nuda haec praecepta postiva non quidem sunt nisi vel de fide explicita aliquot Religionis nostrae mysteriorum , vel de usu quorundam Sacramentorum , vel etiam Sacrificii ; at in haec nulla cadit dispensatio , vel epihia, quum pendeant a sola Christi insiti ut ione . 43' Ηeinc ob eandem rationem lex Christi, quatenus instituens, vel Ecclesiae institutio proxime a Christo proveniens , ipsusque jur stabilita , a nulla humana potestate dispensationem recipit ; epikiam a vero solum quoad interpretationem doctrinalem ad discernendum , quid comprehendatur sub inuitutione. Ita vulgo Theologi cum S r. eb contra nonnullos Iure consultos, docentes, posse Papam ex caussa diibensare in omnibus, quae sunt Iuris divini, exceptis articulis fidei.
458 Obj. Dispensatio, seu propria saltem epihia cadere potest in aliqua praecepta novae legis. Nam I.' concessio facta Petro, Sc subcensoribus, cx Mait. 16. quodcamque ligaveritis seper terram &e. generalis est,
GH Ap. Hieron. in liunc locum. capp. s. & 8. b Oppido consuletidus in hanc rem id) Cum D. n. q. 97. a. 4. ad 3. Sol. decit. Suar. c. g. n. Zq. Iust. tr. I. q. P. a. 3. Suar. c. 6. n. IO.
283쪽
a o PARS II. TRA . II. LIB. II. CAP. II. I. III.
est, & nihil exeludit, quod secundum rectam rationem possit subsistere re quibus liquido colligere est facultatem in Papa dispensandi in votis, S aliis , quae sunt de sure divino . a.' Papa dispensavit in materia Sacri. se ii Eueharisti ei, quod nempe Innocentius VIII. sub an. citc. I 488. sine vino Nor vegis confici adnuit: itemque in ministro Confirmationis, qui licet ex Christi institutione debeat esse Episcopus , aliquando tamen per orioluae sedis dispensationem f) fuit simplex Sacerdos . 3.' licet lex humana positiva pendeat ab institutione, & voluntate sui legislatoris, tamen patitur epihiam in casu gravissimo, quo legis observatio potius noceret: ergo pariter lex Christi, ne dicatur lata in destructionem , non in aedificationem. E quibus plane consequi inr , Christum reliquisse Ee-ele sati acultatem dispensandi in sua lege in casu gravissimo, utpote parando medium , sapientiae , ac suavitati suae legislatricis Providentiae
Aso Aug. quia si possent aliqua, possent & omnia; quod tamen repugnat uni rati , & invariabilitati Ecclesiae quo ad praecepta substantialia, & fundamentalia suae fidei, & Sacramentorum; adeoque Om. nia sunt aeque in dispentabilia, & super omnem epihiam. Ad I. probrverba se generaliter prolata intelligenda sunt cum exceptione , prout hucusque ab Ecclesia ipsa , & usu perpetuo recepta sunt: alioqui lub ipsis etiam traderetur Ecclesae facultas mutandi Sacramentorum substantiam contra Trid. is Pontifex quidem ubi dispensat in votis, & similibus , non dispensat in jure divino, sed in illis materiam mutat, eamque legi divinae subtrahit , quoniam tollit conditionem, sub qua sola lex tenebat a
46o Ad at dispensatio illa Innoeentii apud plerosque criticos fabulosa est. Quod si vera fuerit, ut sumnium , clix ero , Papam permisisse, non sacrificari, sed consecrari sub sola specie panis, quae consecratio non est a Christo prohibita praecepto aliquo negante r idque non per e Pi-kiam , sed per interpretationem doctrinalem a quoniam Praestat apud gentem tu tegram ita aliquando consecrari, quam nullo unquam modo. Deinde Episcopus non est ita institutus a Christo minister Confirmationis , ut haec nequeat a Papa , ex ratione gravissima , simplici Presbytero
committi.662 Ad 3. N. Con. quia ex epihi a concessa in lege nova, seu iure diis
vino , majus exsurgeret nocumentum bono communi, ac lex divina , hae suborta occasione , nimium alterari Posset ac Perverti, contra naturam ,& firmitatem suae institutionis. Porro paucissima sunt legis gratiae praecepta , & haec qnidem ex sese positiva. & adfirmantia et & aliunde ad occurrendum casibus gravioribus , quantum Pro explieanda obligatione opus sit, susscit interpretatio doctrinalis, quae in Eccles a pertinet ad clavem scientiae, nec legi nocet b).
46a QUAESTIO VI. Num lex gratiae perpetua sit, & in Varia bilis p
284쪽
bilis p ADFIRMO O . Quia ex Mait. 24. Non praeteribit generatio baee, donee omnia fiant, idest generatio fidelium, vel Ecclesia, quae duratura est, donec judietum veniat r ergo & cum illa lex durabit, ne sit ac merito dicatur exlex . Heinc nec ipsa pati valet diminutionem , vel augmentum- Quia Christus futura praevidens, tulit omnia, & singula sua praecepta & immutabilia, & perfecta. Nec subcessu temporis cre- erunt praecepta. Nee tandem potest ulla humana consuetudo praevalere adversus aliquod hujus legis praeceptum , ut abrogetur 9 quid enim voluntas humana divinae resistat p
463 Obj. Lex nova abroganda est , alio perfectiore statii in terris sit hcessuro. Nam r.' ex I. Cor. I 3 . quum venerit quod perfectum est, em creabicur quod ex parte en at lex nova ex parte est, nam ibidem dieitur σπ parte cognosimus , ω ex parte prophetamus t ergo . a.' Christus ex Ioan . I 6. Promisit di1eipulis in adventu Spiritus S. cognitionem omnis Veritatis ; at nondum Ecclesia cognovit omnes veritates in statu novae legis: ergo exspectandus est novus status, in quo omnes edoceat Spiritus sanetns .
46 N. A g. Ad r. probi disserit Apostolus de perfecto statu patriae, respectu cujus hic status noster imperfectus est, & ex Parte est, quoniam videmus nunc per Beeultim in aenigmate , tunc autem facie ad faciem . Ad a: Spiritus S. doeuit discipulos, & Ecclesiam hucusque omnem veri ratem de iis, quae pertinent ad necessitatem saturis, non de even tibus aliis impertinentibus, quoniam , ex Act. r . nou es vestrum nosse tempora, veI momenta , quae Ruter posuit tu potestate sua GP .
De Ieze canonisa . 46s QUAESTIO I. Num potestas spiritalis proprie legislatrix,
quae nunc est in Ecclesia ad eam gubernandam ut fide constat ex Matri 18. II. Luc. 2O. I 6. Adi. ao. 28. & I. Cor. q. a I. S a. Cor. I 3. IC. & a. Nessui. g. 14. in exstiterit ab initio mundi in omni naturae stat up ADsRRO . Haec supernaturalis quantum ad ejus originem & finem potestas est Propria legis gratiae , R singulari beneficio collata a Christo ex Mat h. I 6. Per verba , T bi dato elaves &e. Rrtae inferi non praevaleban: &e. & ex
666 itaque ante novam legem aliquod tantum fuit vestigium svel aliqua hujus potestatis participatio. Siquidem in statu naturae, illu stratae fidei lumine , ac elevatae ad finem supernum , cum quo statu eoe pit Ecclesia jam ab initio mundi , fuit aliqua sacerdotalis potestas, sola
δε Cum D. n. q. ros. a. 4. Suar. e. . si Cons. D. N . q. Ios. a. q. sor. citin. a. & communi. l. a. q. 7. a. 4. Suar. cit. c. 7. Q sie eum loeum adposiae interpre- mὶ Legatur in hanc rem citi Saar. l. 4. atur D. hom. 63. CAP. I.
285쪽
α a PHRS II. TRA . V LIB. II. CAP. II. ἔ. IV.
in lasione superni luminis constituta in unaquaque Perfecta communita te, vel ite pub. per hominum . det Vrminationem , ad ita inendas & re gendas res , Dei cultum & animae s. nctificationem concernentes. Aedeinde in lege scripta conitituta est a Deo aliqua imperfecta Sacerdotii, populo in spiritalibus regendo dignitas , distincta a regali , & a Sacerdotio, quod fuerat in lege naturae; quam tamen non constat habuisse Sa. cerdotem etiam summum virtute Pontificatus, & sblius juris divini: ergo haee potestas fuit 1 emper in Ecclesia, scilicet olim in typo, at in prototypo sub lege nova evangelica .
46 QUAESTIO II. Quid de origine ae progressu legis canoni
cae 8 AD3ERO I. Origo jure meritoque referenda est in Christum Dominum ; quippe qui consum malo rede nitionis negotio, discessurus ad Patrem , Ecclesiae spontae 1uae una cum ordine hierarchico legislatricem potestatem reliquit ob . Constat ex mox adlerendis , & ulterius ex eodem Iure canonico p). Qua potissimum de caussa ego dixerim, Jus ipsum canonicum ita corpore ejusdem Iuris divinum saepesaepius nuncupari q); tum leges ab hocce Iure prosectas perquam meliori titulo eis donandas divinis nominibus, quibus tuas laici Principes decorarunt, eas nem Pe adpel litando Iacior apister, covstit titiones faeratissimas, oracula coelestia , di.
4 Secus quidem alii vulgo sentiunt e Protestantibus cuni Chri-Bopb. Matio. Issio, Tubingensi Protessore , qui s) contendit , Ecclesiam, quam Christus instituit, nulla coactiva potestate ab ipla indutam fuisse squocirca exsulare penitus ab Ecclesia quamlibet superioritatem , coactionem , poenam , & quidquid dominium olet , atque adeo quoslibet imperantes & parentes, tibi , inquit t) non uis doctores N auditores subsuta complevi. Secus & ceteri valde plurimi in Prolusione proxima adducti, qui cum M. Aviovis de Dominis abjudicarunt Eccletiae condendi leges& canones Potestatem , utpote quae sola interna caritate regitur . At eos tamen minime audimus, 1 ed ad nostrates Polemicos ut revincantur aman in damus .
469 II. Hae legislatrice facultate mox pro re nata usi sunt Apostoli,shbnaseeutem Ecclesiam opportunis institutis erudientes, tum in pleri 1-que
n Ita Suar. e. a. cum Victor. Ο Communis haec vox apud nostrates Doctores cum Franci Sehmier in iurisprud.
ρὶ Cap. Translato. s. de constitur. Exempli caussa cap. Infer eorporalia a. de translat. Ep. cap. ualiter quand .a . de adcusat. cap. aeuum de diversu . a. de privilegiis in 6, cap. Eifitis. de testamen. cap. noniea . cap. a via suspecti . 3. q. s. cap. M-mis. de j ii rejur. Consule sis in hane rem Franc. Vareas de aut horit. lyontis axiomate 8. 9. lo. Ea realitim de Cardinalibus u. I. u. I. Ugonem in cap. nanuetra Eenus. dist. l. Gan tis Iu adparatu de Origine & procellu duris canonici
dos. tit. I. in paratila ; tum l. I. e. de Senatorib. l. a. de divin. o me. l. 6. cap. de cei su . l. a I. cap. de Praetorib. l. t . cap. de er gat. militar. annon .lsὶ De originibus Iuris ecclesiastici are.
3. p. m. 26. oc alias, edic. Tubing. 17s6.
v De republ. l. I. cap. I. u. r. ial. 4. cap. 6. n. 7.
286쪽
quε eoactis Synodis, quorum sit mentio in Actibus Apon. capp. 6. I s. ai.& Din. ad Galat. cap. a. ae) tum in suis canonicis epistolis, e. c. Joannes epist. a. e. I. & Paullus I. Timorb. 5. & G. ac a. TimoIb. I. 8c I. Cor. s. 3c a. Nesal. 3. & ad Tit. 3. , tum ore tenus legum effundentes oracula ,
quae ad posteros per traditionem transmissa sunt , a jente Tertu I ideste ab Apothus traditam , quod apud Ecclesias Apotiriorum fuerit fuero vis
x Ludos. Bail in summa Concilior.eom. l. & a. sub init. Diu res recentet lynodos asta Apostolis eoi gre alas, eique adhaere re videntur in adpar. Jur. canon. n. 11.& Plesen berg. In introd. ad Ius Can. cap. II. dissi elle tamen eas omnes vera Critice incunctanter admiserit. γ Lib. 4. conte. Marciou. cap. s.
OBsER UATI ONE s. I. π Is plerique adnectunt leges quaia I dacii Ahostoli eas libris octo com prehensas , hoe titulo inscriptas Consitutio-eres sanctorum Apostolorum , Aurhore Clemente Episcopo O eive romano. Ita quidem noster Friane. Turrianus in prole gomen. & exposit. apologeticis in easdeni constulit. Carol. Bovius , tho m. Starletonius , Giis. G nebrardui , G. u. te as, post Patres Synodi Trullanae eoact. e an. 693. can. a. exsistimantes videlicet eas opus Apostolorum elle , quamvis ab haeretica mann deinceus temeratum e eisque mihi adliael sic videntvr Graeci polle mores cumri eta Actorato lib. coni. Latinos post med.' Gesori Cedros in com p. historiar Zonara adcan. Apostolor. 6o. Nee . GDiLIo hist. l. s. c. i R. atque ii simul Aethiopes a Graecis edo.cti. Verum eas tanquam pseu de pigra plias, Apostolis Clementi Romanis suppositas vulgo rejicit Eruditorum cohors. sic enim ex no-- stratibus Milarm. de scrip t. eccles. in Clemenis te, ibidemque sussin. in lupplem. Barm. an. 32. n. I 8. di an 46. n. I s. Halia istas in notis advit. Polycarpi c. o. & ad vita in ignatii c. a. Pol vin. m adpar. in C leniente, Perron. de
Lueharistia l. a. cap. I. Als piniaetis obseruat. ecclesiasticar. 1.3. c. la. Peta υ. de doctrina tem
Ior. l. a. c. s . di in notis ad S. Epiphan. adaeresim Audaea nor. Cotiarr. de Patribus postolicis to m. i. in judicio de constit. aposto licis . eisdem praetaxo , sub init. me. Alexand. in hist. eces. Secuti t. dist. 19. Dupin. in bibli th. t. I. ad secul. r. in Clemente , Retr. Come, continuator Tournelyi, e. d. de Matri m. subs n. dili. 2. a p. m. sPa. edit. Veuetae I s 8.
I. Busia Bartholi Feliriensis Episc. in institui.
sic ex Scriptoribus eateris iusserius in adnot. ad epist. Ignatii c. . sqq. Geotius de iura
belli & pa c. l. i. cap. a. in not. ad ν 9. Iti υδίBkndere. in apol de Episco p. di Presbyt lcet. I. Conting. in animadv. de purgat Orto n. 32. Gain D. reglerus in Ius canonicum a Lane elicuo explicatum , in differt. praevia f. t . Et merito quidem . Ecquid enim etenuinos Apostolorum metus eas dixeris constituistiones, quas prisci Patres , etiam data saeis pius illas memorandi occalione , alto preste iniunt silentio adusque Diphorum , qui haeresibus 4s. To. IS. 8O. loca quaedam ex eis re tulit, quique opinione aliquorum , ipsis comstitutioitibus plus ni in is tribuis le visus est Quas ruriana Ecclesi .l iri canonem sanetarum scripturarum non rei utili uas item constat plures complecti errores & contra fidem , di contra disciplinameeelesiasticam ab ripost Olis, uti creditur , asceptam Φ Siquidem e. g. io l. I. c 6. Deutero nomii liber vituperatur , l. 6. c. as. haeresi cis adnumerantur qui suspicentur Iesu ni esse Deum super omnia ἔ l. o. c is. improbatur ut irritum bapti lata collatum ab haereticis ;l. 7. c. a 3. praecipitur Sabbatum peraeque ac Dominicum dies festos haberi, l. I. c. ι . lac Obus stater Domini in lyllabo Ss. Apostolo.
runt non reponitur . Notissimum denique ell,
earum stilum apostolico plane dissimilem esse . Ergone Clemens Apostolori tu so eius , ipsis
ejuimodi lcripta temere adfixille credendus eli Maneat itaque, nec Ss. Apostolos illa instituta tradidisse , nec literis Clemente in consignatis . Quis igitur, inquis obiter , earum , quas alias plura di apostolica praeserunt, Author, dc qua tempestate floruit sed Ee iraec itidem valde abstrusa , atque erudi tis incomperta ob inopiam documentorum .
Aliis hie Pseudo. euiens libros edidis
287쪽
7o I H. Sanctos Apostolos excepernnt Romani Pontifices, Christi Vicarii & Petri sub cetares, Linus , Cletu S , Clemens I. ad usque Clemenis
tem Seculo II. exeunte, & alῖis Sedulo III; Iix insuper editioni adsigendum est See. V, illis
vero VI. at pia te videtur eos jam ante Epi. phanti tempora pervulgatos sinisse . Nce de sunt tandem , qui cum laudatis Hi iaxis &Alias 'inaeo liaud temere suspicantur , eos nec uno tempore , sed ali aut horibus pluribus , variisque temporibus suille coussatos, resorruptos. Plura quaerenti dabunt Seriptores pro . Citra sententia relati , prae ceteris UScr. E. tisin. Cuteler. A ut. Alexand. Collet. I. Riirsum iis , quae innuimus, Apostolidis institutis aut legibus eos alii subjiciunt tanquam legitimum eorum laetum , quos vocant Canunes Aro; ι rvui, a Ciscnen re, ut juut, conseriptos. Nimirum Graeei plerique omnes cum fruinua bust L can. 2.
eos qua tales amplectuntur numero LXxxv; ex
ceptis tamen illorum paucis , qui cum Phoeio cod. ii 2. Sc in praesar. ad nomocanonem , ac Masu. LLIf.r e iri pro ille orta , es
sent ne Αiostolorum dubitarunt. Illos qui inde in sequuti sunt Agyptii Arabici , canones
in judicio de canon. Apost. ii. s. sub siri. ex MS. lsiblioui. is odi ej. nae , Inter Latinos autem frequent 7us e praefato canonum numero soli quinquaginta priore , quos primum e erae eo codice latino reddidit Dionys Ex latius ali. cira acri/. ex Lepti sunt, ceteris posterioribus rejectis tan- qua ut apocryphis ae plane luppolitis. De aut horitate vero ipsorum , num videlicet reapse ab Apostolis conditi siue, & a Genaeuic conlcripti, varie disputatum est , praesertim ab Seriptoribus recentioribus . Adfirn mi item qui ρpe partem tenuerunt Dane. Turrian. in desens. canonum adversus Centuriat. Alagde burg. contendens , eos in Synodo quadam Hierosolymitana eo nitituto x Diste ab Apostolis. Anto e. Avgvsin de emendat. Gratiani dial. 6. versus fui. Sixt. Sene/rs in biblioth. l. a. in Clemente , MALarm. de script. ecel. ubi de Clemente , Posse . ad p. sic. o in Clemente , Lambert. Gru fer. in praefat. Oper. Clenient. Lin Ian. in chron. praesa t. pano s. Punυin. in Catalogo
verius hia. Bini us in collect. Conci l. in not. ad can. Apost. sub init. Coriolan. & Baii insunt ni a Conei l. sub init. Manuel Gonyale r. I. in Decret. in adpar. de orig. di proῖr. Jur. ean. ubi valde plures pro eadem sententia
producit ad num. 2. Gaulter. ad Seeul. I. in prima veritate ρ. 29. Auton. Constantinus icidii l. unica de can. Apostol. Fransse. Sehmis rin jurispr. can. civ. l. I. tr. I. c. S. S9. Negantum vero partem inulto plurimi propugnarunt: puta centuriati Madnburgere. fes cent. I. c. a. in Clemente , Anaspin. cstac. l. I. Observarii 3. Petrus de Murca de concord . Sacerd. & Imp. l. s. c. a. User. in adnot. adeptil. Ignat. e. 6. 7γ. Rain II. in censu apocryph. t. t. prae leti. 4 . UVitta her. conrr. I. l. 6. c. I 2. Riberi. Pure e . de polit. ccese Glib. a. c. l 3. Cotelec. cicat. to n. i. in iudi c. decan. Ap ill- p. m. 424. Gaifulm. Beueret. in
tius in Synopsi hilloe. Iur. Pontis. ω. 8. Dan Deus de pseudepigraph. Apollo l. lib. s. Du As fuit de doctrilia S diici pl. Eccl. ad an. 9Q- Couet cita disL I. a p m. 566. Quod si ad vetustiora tempora gradum revocare juvet , haud pauco repereris sapientes, qui huic parti impente faveant. Siquidem GD a P. in vulgat: stimo de libris.
prohibitis decreto l. brum canonum Apost istorum ceu apocryphum rejecit. Idem Dio nys Exiguus in praefat. ad codie. canon. ecclesiani eorum fatetur, plurimos cano tibi ς illis facilem tum adsensum non praebuisse . Neci utentius Eerrandus in breviatione , ne Q. Martim Bracharenias in collectione canonum illos laudare dignati sunt . Hinemarus Re mensis in opuse. cap. 24. testatur tum tem poris eo idem canones ab Apostolis conscrip tos sueti se minime credi .
S. I A r demum ut plura id tenus
documenta praeteream relatus a G .itianodiit. I S. c. i. liae et scribit,, Canones qui dι,, cunt ut Apostolorum , seu quia eosdeni riceis Sedes Apostolica recepit, nec SS. Patres,, illis ad lenium praebueruue pro eo quod abis haereticis sub nomine Apostolorum com M positi diguo utitur , quamvis in iis utilia
is inveniantur, tamen ab authotitate cano-
,, nica atque Apostolica eorum gesta conflat ,, ella remota atque tutet apocrypha depu-
Eisdem praeterea sic opinantibus haud levia
288쪽
tem XIV. hodie feliciter ac prospere regnantes m ; qui nempe Cru sui n- mi I delesiae Principes, Legunaque latores , illam Pro temporum o P, Μ m a Porin
levia argumenta suffragarἰ videntur. Quod videt ieet praelati Canones ab Scriptoribus
cunctis primorum seculorum tanquam invisiti incogniti taceantur, primum enim nomi natim memorantur a Nectar o in percelebri Synodo C Pna anni 394. ap. cit. Cotele . ex rara & saga mone. Quod aliis sacrae Sctipturae voluminibus inserti non legantur. Quod illa contineant Apostolorum tempori blasNondum recepta , pluraque deinde quae discipimie Ayc.iioloruni adversent ir i id quod probe norunt Eruditi, ae facile collatis Ca- nonum exemplis evinci posivi, nisi brevitatis studio pro instituto noli ro premeremur.
Haec , pluraque in percelebri lite ob. jecta sibi tela patroni adversae partis vel colla
terere , vel eludere operose connisi nitir , prae sertiui Iturr ianvs , crana' itis, Constantinus et at me judice rem non conficiunt sua in .
Nec plus ipli proficere mihi videntur ibi in patrocinium siti e caville illa subjiciunt , pronio velitque e quod nempe ita. a tetro antiquitate canones illi a conciliis, a Patribus, ah sacris Scriptor biis vulgo ac siit pliciter nuncupati sitit C oves Apoes forum rium quod iidem canones recenseanzur cum
laude, inimo vero di generalitur ta specla-liter adprobent tir a multii Synodis oeci ine. nicis ac particularibus , a plec iique Ponti it cibus , a variis ejusdem duris Canonici monum eritis .
Sed quid inde tamen λ Usus duntaxat,
qui tunc inolevit, este cit, ut eo nomine indigitarentur vulgo canones , non vero indubium apud sapientes judicium , quod piae
scripti fuerint aut oniues 8 . aut so. Priores ab Apolicit is, dc a Clem elue vulgati.
Synodi praeterea , Pontifices , dc Iuris
textus , qui adducuntur , cauones adprob. runt ut sentinum tanquam continentes sanam doctrina ui aut disciplina in , t on ita vero ut decreverint eos vere traditos suisse ab Apostolis , quod nempe ad institutum ipsorum valde alienum dixeris ; ininio tale decretum hisce dilurtis conceptum verbis tortalle nu spiam apud Latinos x M. priorum SeculoIum Authores reperire liceat.
Dicendum itaque nullo satis solido ar. numento probari, eos canones ab Apostolis fuisse conditos , di a Clemente conscripto , immo oppositiim solidius ostendi apud AutIisis
res, Quibus ilibenter subscribi imis , donec pro contraria opinione magis peripicua doeu
Non autem inficias i vero , quo minuteorum canonum natales antiquissi ini sint , ite. pote Seculum I l. aut lis. spectantes, Autho. re uno, vel pluribus , incertis quidem , adis tamen Apostolicis , qui nempe Apostolis vi. ciniores, corum dem quodammodo sensa retinerent. Nee dubitandum quidem de lingit. lari ipsorum authoritate ; quippe quos tot, tantisque generatim testimoniis aut reccptos,
Cetera scitu digna , horum canonum his floriam , amentiam , utilitatem , interpola. tionem , correctionem , usum crancernentia praeeitati hae Dissertatiuncula Scriptorcs da ishunt , maxime Severet. Cotrier. Nat. Alex. Barthogus .lli. Eisdem denique Apostolicis institutis novem alii stibi exuerit ut canones, ab Apostolis, iit a j iirit, praescriptos in synodo ab ipsis eoacta Antiochiae sub an. circ. 58. Ita
Turri . coni. Ceratur. l. I. c. 2 s. quum se quuti sunt Baron. ad an . IO . t . ι v. BIn Ira ineollecti CC. to m. i. sub. in t. Dail in lumina
CC. tona. a. ad se illi in I. Iure tamen Eruditi hodierni cum 'Lis. In rat. temp. to m. a. in canonio Concilior. ad an. s8. & Nis. AL x. ad Sec. 1 diis. 2O. eos repudiant canones tanquam apocryphos
di supposititios , uua cum ipsa synodo . Quo . niam nullum hujui de synodi adparet in otiani
retro antiquitate vestigium aut in vereribus historiae uecusiasticae monumentis , aut ineollectionibus Conciliorum . Tum nouci Laqni circumieruntur canones , varie rei cruritur a Turriano , baronio & Binio . ipsi demum canones plura si si di absurda continent, uti cuiquam Erudito eos expendetiti notum est : id quod laudat. Diat. Alex. docte persequitur. At , inquies , Turr Ianus eos dedIt ea. non es ex pervetusto Codice M s.Pamphili Martyris, qui tustatur eos se in Bibliotheca Ori. gi Dis reperii se . Ucinde innocent. P. I. epiliola i8. inquit, Ecclesialia Antiochenam me . ruisse conventum Apostolorum apud se fieri celeberrimum . Denique in C. Nieaeno ls. ach. I. Gregorius Pisin uiuensiuiu Episcopus
289쪽
vs PARS II. TRA . IL LIB. II. CAP. II. l. IV.
portunitate institutionibus , praece Is eriptis, quorum multa in pluteis
citat primum illorum canonum ex Synoso SL 0MI Arum, quae apud Antiochiam coagme-eata fuit . Parum tamen haec urgent. Principio enim codex ille , quem adfert Turtianus taltem dubiae manet ii dei , quoniam nec ipse ubi nactus sit codieem, vel a quo eum habue. xit , resert nec ipsum noverunt Huctius, Cavetis, aut alius ex iis plurimis, qui Origeniana opera de edita ta mauu exarata con-gustis syllabis indiearunt , etiam post commentarium Turriani. Deinde Innoeentius eonventum dixit, valentis sedentem ibi Petrium Paullus & Bar. Dabas convenerunt, non Synodum constitue n. em cauenies , quoruin nem ne aut e Irmoae
tisi eum epistolas reserimus, ea liarim ad eruditionem candidatorum Occurrit quaestio de decretalibus ipsorunt a Clen cnte I. tiique ad strictimi, creatum au. 38 . Hanc porro celeberrimam effecit, qui ei de in uberrimam materie in dedit famosus ille, aut vero, aut lar. ato nomine I Iortia Mereta r , aliis Heca-
νεν , geme Hiipanus, vel poti , ut aliis pia
Hic enim medio cireiter Seculo Ic opus
Consarei navit, canones, qui dicuntur Apo- solorum , tum decretales epistolas virorui a inpostoli cortim , liine est Romanorum Pontili
cum ad Siriuium , immo ad usque Greg riui a M., plurium denique Conciliorum de
Creta complexum. His commentarium constare liquet ex ejusdem praefati ne a quam habes ap. Labbetim in eoilem CC. sub init.& ap. Aetiist. in collect. CC. Hisp. r. I. p. a P sqq. tum ex Codice M S. Vaticano num. 6 3 D. integro & antiquitsimo , quem enucleate recitant salterinii Fratres in to. 3. adpend. adopcra S. Leon. Magni par. s. cap. 6. s. a
Anec doti hiacit' re commentarii editionem integram nobis spopondit Coussantius tr. de epiti. Roman. Ponta f. in praefat. par. a. num. IC a. ex u. Io. mina vero fidem iani liberaverit suam, latet me.
Iam vero quod spectat decretales epi. Ias . vix ipsae ea iactae vetustasis spectu
γtis , decretalibus epistolis , q) recVaticanae bibliothecac latent adhue
gorius ille canciliem ex Iuvitate adniixit Synodo, qua in nullo documento ab antiquitate petito conruientus est ἱ nee eum quidem Patres illi Nicaeni tanqiram Apollolicuui reis ceperum , quippe quem minime sequuti sunt . uti liquet ex actis ejusdem Nicaenae Synodi.
Haec Omnia , reor , secum cogitavit proxime laudatus Guilautinus . cetera canonum ,
qui dicuntur Apostolorun , post Turrianum aderrimus vindex ; quippe qui cap. I. st. T. eisdem sibi propositis pro canonibus Antiochenis documentis , illos nihilominus ceu g nuinos sese recipere , aut rejicere nolle pro,
Orbis provincias innotuerunt, communi omnium plausa exceptae sunt tanquam praestaniatii simus thesatirus, qui indubiam sibi, sunt ian ranaque auchoritatem ac reverentiam vendi
Quo factum est , ut , nullo praemii si
examine , prout serebant ea iii cnitissima , tum Iempora , eas tanquam genuinos Authorum , quibus ab Isidoro tribuuntur , laetus tenuerint , laudarim, adprobarintque ἰω Sumis mi Pont ilices in rescriptis cum Nicolao I. ac Gregorio Ull. , S Concilia in decretis cum Lateranenti sub Collisto II. , Aquilaranensi sub Gregorio IV., aliis a & Collectores decretorum Iuriε Ca uici cum Butehardo UUormatiensi , Ivone Carnotensi , Gratiano, Ante lino Lucensi, ipsoriimque interpretibus universis , quibus adde Theologos omne , tam Polami eos, quam scholisticos , ac Ethiacos cum Angelico Uoctore. Ut plures taceatu varii generis script res cum Aiuliore ordinis Romani, Hine ma-ro Laiidimenti ap. Hinc iuarum Remense tu in Opus c. Ss. c. 43- Liucprando Ticinςtisi de . vitis Politii. Bene licto Levita in Capitulata Caioli M. & Ludovici Pii. Mi rologo c, io,
Lege in have rem , si licet, Monaaec in pro
Haec quidem latini orbis christiani re. verentia per plura secula Isidotianis epistolis consecrata. verum nec ipsae eerpetua frui,
290쪽
DE LEGE . aQUAEST. DOGM. SCH L. Ap
exseripta , plura vero in Bullariis Ponti fietis, aliisque editis volumini.
bus cuique patent, usque modo rexerunt.
iae sunt praeseriptione . Siquidem ad severiorem cliticen a viris perdoctis re catae, di pro suspectis, & pro certo interpolatis conis si iisque ab impostore Isidoro habitae sunt. Nonnulli plane ambigunt, num Menan drinus Patavinus in defentorio pacis, Aeneas Silvius de gestis C. Basileensis , Kobelinus in Cosmodromio, & Henrie. de Hallei seu iii tract. de translat. Imperii subdubitare ceperint ad Sec. XU. de suppositione illarum decretalium . Et vero indubium est, sub idem seculum eam suppositione ni tenuisse ac indicasse Meolaum C anum Cardi in conis cordantia catholica l. s. cap. a. Hane deinde insequenti See. XVI exceperunt Lutherani Centuriatores , qui in suis
centur. sparsim, ut catholicam , quam continebant , doliticiam everterent, eas magna argumentorum copia ceu aperte subdititias
Tum Claris. U. Anton. Areti sinus lib a. Dial. 4. p. m. ao I. de emendati Gratiani eas ut nothas repulit; idem que primus omnium uti supra monuimus Tom. I. p. 86. argumento optimo ac evidenti earum falsitate in detexit , ostende iis nimirum , multas particulatim sententias , in eis epistolis con. tentas, derivatas esse ex Codice Theodosiano, nec non ex Selmliis , quae sub nomine Α-niani exstant ad Codicem Theodosianum , atque ex Capitulis Adriani P. I. , quum tamen haec omnia tot Seculis post Pontifices, quibus adfinguntur epistolae , conscripta sint. Conserendus idem avgusin. in notis ad capp. 7. S. I S. sqq. Capitulorum Adriani , quae ex recensione Graisndi protulit Labb. L si. Coii. cil. a col. I 3 39. In eandent se utentiam a duobus stibis. quutis Seculis Eruditi pene omnes iveruntc:im Baryn. Sirmcn. Marea , Perronis , Bo-n.a dcc. Prolixum istorum censu ni satis a. citra te descripsit Robert. Sola In lib. i. rer. li. turg. Card. Bona, cap. 3. nota a. p. I9. qui bus dentio adtexi pollunt ex antiquiori biis Tun recremata , Erasmus , Driodo, Eripencaeut , Didae. Gυ.tra ullas ap. Blondet. in prole . c. I9. iunio I. Contius dlii. I 6. c. Septu uinta Author
epistolae nomine Gallo-Franei pro liberi. status & Reip Uenetor. p. io. Simon Vigorius in apologia r.& a. pro Edmundo Rie herio stras .m , Promina. de vet. Ecel. disciPl. p. a. l. I. cap. 9. Harduin. in t. I. Conci l. si aes m , Duo Mefitis lib. 3. I. 33. Pa. Petr. GD rt in suo
corpore Iuris can. toti . I. in prole R. par. F Lit. 2 .La. Tum e nuperrimis eruditis Balserinii mox laudati, Pst. An ou. Blanc/itis de potest.& politia Ecclesiae tona 4. l. 2. C P. s. 6. s. n. 2. P. 4s . Petri Iannonius hist. civ. regni Neapolit. r. I. l. a. c. ult. AIriin. Dicitive hist. unio. & pragniat. Rom. Imper. r. l. re isex. Io. in c. a. libri 3. p. 67t. Barthes. in ii. Jur. can. cap. I9. & ao. tum idem Raberi. Sala proxime cit. D. AD. Fabrici bibl. graec. t. II. p. l'. ubi aliquos addit Protestantes . Colletus proxime cit. disi . 3. a pag. m. STI. ane. An . Zrchari in Anti Febronio par. r. disi . 3. cap. 4. ideinque ibid. e. s. egregiam eontexit historiam de origine ae universali adceptione deeratalium Isidor i. Porro Turrianus mox cit. religioni d xit viriliter ac praeservi de pro antiqua opinione, tum nondum antiquata, pugnare adversus Centuriatores edito Florentiae an. I s 72 4
commentario de libris v. pro canonibus A. postolorum & epistolis deere talibus Ponti iacum Apostolicorum. Tum Binius in sita eollectione easdem ut genuinas passim , acriterque defendit , quemadmodum Bonav. Mamasia in peracri pro Turriano contra Blondelluri edita R mae Iss R. apologia . quirrius demum in colles . CC. Hisp. to m. I. ipsas magno argu mentorum , seu potius conjecturarum ad p ratu prolixis dissertationibus S. Isidoro Hispalenti adserere , atque a labe suppositionis vindicare conatus est. Ceterum haud unum aliquem , quod sciam , ipli adsectam inter Eruditos impetrare potuerunt. Et multo quidem minus ex quo fam sui ille inter Calvinistas Eruditus David Bion delui in aciem descendit edito Genevae an. I 628. libro , cui titulus Psevdo- Isidorus ἐν Turrianus vapulanter , ibidemque recusaan. I 63 s. sub titulo examinis decretalium . Ibi vero Author , exemplum Anton. Au gustini sequutus , ineredibili cura de diligentia notat . ofunditque centones recentiores, ex quibus eae consitae & consectae fuerint; passimque Maide burgenses vindicat, Turria. num exagitat , decretalium an acronis mos ce
Iero ne naevns detegit, & quod unum in Upta II; eIuui 9 symmu in nefas dogmaticam squam