장음표시 사용
31쪽
Defuncto Germundo suscepit regnum linquinus saliua α'.eius qui dictus est Ring, & communiter stribitur Rex Vp1a- ΗΜ, ilensis. Hic post truculentum conflictum & obtentam victo- nusriam contra Haraldum regem Danorum, an regem Daciae in Ret loco certaminis est assumptus. Postquam enim Dani Occiso, ut praemittebatur, tam ignominiose patre ejus,qtiendam Haraldum regem sibi feeissent, duo hi reges indicto sibi mutuo
bello, septem annis praeparantur ad praelium, infinita multitudine bellatorum hinc inde ad illud congregata. Nam reκΗaquinus alias Ring Suecorum & Gothorum virtute collecta, Noricos & Gotlandenses assumpsit. Ηaraldus vero Danis collectis Saxones & Slavos ac Frisones sibi associavit, sicque in Verendia in loco designato qui dicitur Bravvallaheedii, uterque cum suo consedit eκercitu.Tunc prior Haraldus surgens alta voce bellatores suos provocavit ad pugnam, ac inter eos, ut dicitur,talia verba profudit: o viri nobiles Minulta bellandi virtute conspicui, memores estote quam uiaque in diem praesentem victores esse consueveritis,& glori sos de vestris hostibus reportare triumphos, nolite nunc tam gloriosum nomen amittere, & vestris inimicis famam tantincelebritatis annuere : Αperth enim cognoscitis dc videtis, quanta sit virium nostrarum potentia, di quanta sit vgorum
pugnatorum in nostra comitantia multitudo. Rex autem
Haquinus non minori facundia animos suorum inflammavit ad bellum, nemini, inquiens, dubium esse poterit, quanto si- , mus ad praesens pulsati dedecore, quantis damnis di iniuriis . excitati, quam iustis caussis adversus Danos arma suscepimus, qui adversum nos superbia dominandi ducti, nos der regnum nostrum,filios & uxores perpetuae satagunt subjicerei servituti, propter quod urgentissima necessitate cogimur di-: ros inter nos inire conflictus. Vt ergo ardentib. animis ad nostras profligandas injurias unanimes insurgamus,& ingent, cogit necessitas & iustus impellit dolor. Post haec buccinis
1 concrepabant, & eum tanto fragore & armorum strepitu ini-.1 Vere conflictum, ut caelum & tetra itemere viderentur. Exs pulvere autem commoto & sagittarum turbine , obscuratush, est aer, ut dies in noctem putaretur conversus. Habebane autem Sueci arcus tam rigidos &tela peracuta, ut nulla eis possent obsistere loricarum praesidia, aut munimenta armino ου .
32쪽
rum. Vnde ruente vehementer Danorum exercitu, murmur& turbatio magna in eo facta est, quod audiens rex Haraldus quaesivit quidnam hoc esset, tunc turbatus auriga suus eieciseum de curru,& accepta de manibus ejus clava, percussit eum&mortuus est. Dignoscens ergo Haquinus quod Haraldus occubuissct, insonuit buccina di stetit omnis exercitus, nec
ultra inivit certamen. Dicuntur ahtem caesa hoc certamine
XII. millia sueonum. De parte vero adversa duplum, videlicet XXIV. millia. In illa die facta concordia di pace, rex Eaquinus Ring in regem .Daciae concorditer est assumptus. Tunc jussit corpus regis Haraldi inter corpora defunctorum exquiri, & in navicula poni & comburi , cunctis nobilibus praesentib. circumeuntibus in fletu & ululatu,ac deinde cin res colligi mandat atque in urna reponi , honoreque regio sepeliri , quo opere animos Danorum multa sane benevolentia sibi devinxit. Post haec Daci rogabant regem Haquinum , ut Hetham virginem quae vexillifera fuerat, eis concederet regni Daciae gubernatricem, quod di fecit. Sed Scaniam Dacis auferens regno Sueciae copulavit. Praefecit autem Scaniae quendam Olonein regem vel principem Norvegiae, eo quod sororius esset ue Dani vero Hetham aspernati eundem Olonern assumpserunt in regem, &Scaniam cum eo
tegni Daciae finibus adjecerunt. Olo deinde Rex Danorum effectus,Ηetham regno privans solam ei Iulia sub annuo censu concessit. Ideo XDII. viri nobiles superiores in Dacia,cuidam pugili Starietet nomine, CXXX. talenta auri promiserunt
ut regem Olonem occiderct, & ita factum est.28. Haquino Ring successit filius ejus Egil , cognomento
Epil--I huius servus contra regem insurgenS, eiecit elus. regno, & octo bella civilia adversus eum agens, in omnibus potitus est victoria, in nono vero occisus occubuit, dc paulo post ipsum regem truculentus taurus confodiens trucidavit. z9- Egil sublatus e medio filium suum Regni reliquit haere-Gotha dem, qui Otharus vel Gotharus est dictus; Erat eo tempore rus. Rex quidam in Dacia Sivar nomine, qui duas habebat sorores admodum speciosas : Misit ergo rex Sueciae Otharus servum suum Obbonem ad regem Danorum, ut alteram soro- Iem daret sibi uxorein , qua impetrata rcversus est Obbo ad Tegem Sueciae, & iterum ab eo cum comitiva honella di-
33쪽
helius in Daciam, ut sororem Regis sibi desponsandam asseriaret. Cum vero venisset in Hallandiam, & a quodam esset a ceptus hospitio, fraude hospitis sui viros qui eum fuerunt comitati amisit, ipseque cum dissicultate evasit: Cum haec itaque audisset Rex Otharus, putans hoc consilio regis Sivam di factum fuisse , collecto exercitu contra eum processit ad bellum, in quo fugatus Sivardus Scaniam & Hallandiam amisit, fugiensque in Iuliam a Sclavis bello excipitur. Dicitui autem Otharus iste a suo aequivoco Otharo Danorum Coinmite, Sc a fratre proprio Fasto nomine interemptus. Post otharum filius suus Ad eius gubernacula regni age- 38.ptus, qui dum ad sacrificia Idolorum venisset,ante templum Ad Dianae equo lapsus interiit. . Im.
Huie successit in regno filius suus Osten f quem aemuli sui 3 1.
unius cognationis , cum omni sua familia cuidam domui in- Osta cludentet, igne adhibito combusserunt. nin.
Post Olim regnavit filius ejus Ingemar, qui post multa 32.
gesta magnifica Sc victorias, postque Daciam subactam, in dige- . expeditione occisus est in quadam insula Battici maris, quae marus ab incolis dicitur I noemaro rebus humanis exempto, regnum Brautem un- 3dus filius sutis consequitur, cuius promotioni frater eius Si- Braueὸ vardus invido1s,occidit eum in Nericia in loco quodam, qui insidiu. dicitur campus ciaeli alias Post hunc Ingeldus se filius Brautem undi sublimatus est in regem , qui audita ty- Iuge rannide, potentia , crudelitateque cujusdam regis Ivari dicti S urens timore nimio consternatus, seipsum in caenaculo cum omni comitatu inclusum facit incendi. Nota autem ex aequivoca Danorum historia, quod Regnerus Daciae rex duxit in uxorem filiam regis Sueciae Thoram nomine,& genuit ex ea VI. filios, quorum unum inchrn procuravit fieri regem Sueciae, alium I varum regem Daeiae 9 Pater autem eo iarum pugnabat in Anglia & Hybemia, ' ubi traditus est vivus serpentidus devorandus: Bero igitur praefatus creditur re- 'gnasse in aethrid)I eo tempore quo ibi praedicavit S. Ansgarius, & convertit Erigarium cum multis allis anno Domini DCCCXLV. 3G.ο- laus cognomento Tretellia filius Ingelli, patre mortuo laus regnum regendum suscepit, multoque tempore & tranquilla Tres / B a pace lia.
34쪽
pace regnum Sueciae gubernans tandem in senectute bona plenusque dierum Vbi aliae moritur & honorifice sepelitur. O laus Tretillia duos filios post se reliquit, primus erat Hal-danus cognomine a listbrens quem de Suecia venientem Norvaegienses in montanis regem sibi constituunt, de quo Regum post exitas in Norvaegia est exorta. Secundus erat Ingo qui post patrem regnavit in Suecia, Iugo iste accepit filiam Regnerii sebrebrosi in uxorem , genuitqtie II. ex ea filium nomine Ericum hare. - ' Post Ingonem regnavit E ricus filius eius pro eo, qui Eri-Εἡkiu cus dictus-Θ4NXxhau/ eb quod ventum optatum requirens, immolando idolis quoquo versum pileum suum veri h fhat bat , insis Ventum ad placitum , hieque vitam naturali morte finivit in Suecta. Hinc regnasse reserunt quendam, Amundum Stemma,qui metas posuisse dicitur inter Sueciam di Scaniam. Sed post haec poenitentia ductus intravit Scaniam cuni exercitui quod audiens Canutus Rex Daciae dictus dives in Anglia existens, misit generum suum VlfΘpratas biggh I belloque commissis cecidit Amundus in ponte quodam Scaniae qui Stongapelle dicitur. Hunc autem alii ponunt poli Amundum yelebrennave & tertium regem Christianum, hocque verius & clarum est ex tempore illius Canutidc generi sui Θνvatalegghs quibus alias infra. o 39. Post haec regnavit Er icus cognomento Seghersag I eo Erictμ quod victoriosus esset Sc multum prosperaretur in reb. bel-VA licis, unde dicitur sibi subiugasse Livoniam , Estoniam, Cariosu6. reliam, Finlandiam & suo tempore tenui se, qui nihilominus
vitam finivit in Suecta. Hic cum exercitu intravit Scaniam contra regem Daciae Suenonem pugnaturus, in quo bello sueno succubuit, & Ericus Scaniam Daciamque occupavit: Sueno vero fugiens a facie eius intravit Nooesiam, seu non receptus a rege sugit in Angliam , ubi minus bene susceptus divertit inscoriam,illic septennio exulavit.Τande in se reversus dc poenitentiam agens, quod patre suum eiecisset a regno, eo quod Christianus esset, Zc quia fide Christi complexus dilatasset. Audito aute quod rex Suectae Ericus mortuus esset, . reversus est inDaciam & benigne susceptus, suadensq; nobilibus de T eo occulte,aperte, non audens,non profecit antequa POppo Diaconus coram eo & populo ferru candens portasset.
35쪽
LIBER DR IN M. Suecessit Erico filius suus quem alii vocant Elicum aio 39. sie I alii Stenchillum primum , ipse fuit pater Olai Ericiμ
numII & primus rex Christianus in Suecia, quod hac occasio- cirus. ne dicitur contigisse : Cum sacerdos quidam Idolorum in
praesentia regis 6c multitudinis populi ex more sacrificia obtulisset, subito caecus e Sectus omnium praesentium animos convertit in stuporem. Prostratus ergo Diis quos coluit, &multimode eorum implorans suffragia , nec aliquid remedii
assecutus, digitus enim Domini erat ibi) manibus suorum abducitur de in domum habitationis suae recipitur nihil videns s Cum igitur nocte sequenti se sopori dedisset, mater illa clementiae, mater Domini & misericordiae misero laboxanti apparuit, taliter eum alloquuta : Iuste tibi quod pateris noVeris accidisse, qui Dominum Maiestatis abjeceras, servitium illi debitum Idolis impendendo , hie est Iesus Christus filius meus & Deus Christianorum s Nunc ergo si sanari desideras, in eum te credere velle promittas, Sc fidem ejus firmamente conserves. Promittit ille & lumen Oculorum recipit, moxque consurgens pertransiit omnem in circuitu regionem, rem erga se gestam ex ordine narrans,& essicaci sermone petiuadens ut spreta cultura Deorum, omnes se con-Verterent ad Deum Christanorum, fortiorem & Diis aliis Hementiorem , utpote qui in necessitatibus auxilium ferret, aliis Diis saepe fallentibus Sc ves non valentibus, aut non V lentibus suffragari. Hoc rumore percepto, Metropolitanus premensis vel rogatus a rege Steritill pe uncios solennes intermedios, vel motu proprio & salutis animarum intuitu,
misit ad regem Stenchilluin duos Episcopos Adclvardum Sc Stephanum,viros doctos & gratia praedicationis insignes,qui cum applicuissent Sio ton m ubi Rex ipse communiter mora traxit,1 Rege benigno suscepti,amplo illic in honore sunt habiti. Et cu Adalvardus Missam celebraret, oblate sunt ei in una Missa LXX marcae argenti. In brevi autem tempore omnem populum civitatis Sigtoniensis, quae tunc sane praegrandis ci-Vitas erat, omnemque in circuitu regionem ad fidcin Catholicam convertebant. Similiter dc in PiMiddiquo tum una magnarum civitatum dc aliis antiquior habebatur. Tres enim eo tempore civitates famosae & magnae in hac regione suerunt,
36쪽
Tunc Adalvardus remanens circa partes Vplandenses, subvertit Idola quae apud Vbialiam in veneratione nimia habebantur, dc praedicationi continuae insistebat, atque secundum quosdam pro subversione Deorum , a populo regionis Vblandiae dicitur interemptus; aliis dicentibus quod longo senioec morte naturali defecerit, & in sepultus sit. Potuit autem esse quod persecutionem ab Vbsaliensibus passiis , de
forte verberibus ac flagellis caesus, partes illas superiores deseruerit, Jc apud deinceps commoratu ibidem finierit vitam temporalem. Stephanus autem in Helsingiam profectus , partes Noriandenses perambulasse resertur, & populum innumerabilem ad Dominum convertisse, ibidemque coronatum martyrio, ut quidam volunt, ad Dominum mi Stenkillus Christianus effectus, nitebatur Episcopos retrahere a subversione Deorum , asserens eos indq-bie si id agerent occidendos, seque expellendum a regno. asserente populo quod Deorum inimi pos in regnum in eorum injuriam induxisseis Unde tum populo ad seditionem contra Episcopos concitato , dicitur Rex apostatasse a fide &populo consensisse , sed nihilominus fidei occasione occisus.
Nota hic quod post adventum sanctorum. Sigfridi &Eschilli, ac post Olaum Stestenti quo tempore regnum
totum dicitur conversum , facta suit apostasia illa de qua agitur in Legenda S. Eschilli. Quare triumphato rege Ingone fidei defensore , elegerunt quendam Sueonem Idololatram, at post Olaum Stottonans I licet, non immediate, regnavit quidam Stentii nepos ex ejus sorore. Et sic haec quae dictgsunt de Stenchillo hic superius, ad istum secundum Stenchillum vidςntur verius reserenda; aut regnum nondum fuisse in toto conversum, vel ad apostasiam iterum reis ille. Ad cognoscenda vero tempora convcisionis horum trium regnorum ad fidem, sunt ea ex chronico Danorum notanda,
quod se. tempore Regis Dacia: Regneri, in eius ab semia elegerint Iuthones di Scanenses quendam Haraldum sibi Sc toti regno in regem s Quod audiens Regnerus , adiutorio regni Norveetiae debellavit Haraldum semel & secundo, qui Haral-dus destitutus auxilio , accessit imperatorem Ludovicum Caroli Magni filium Moguntiae, petens ab eo auxilium s Impe
37쪽
- LIBER DRINUS. 23xator igitur hac duntaxat conditione sibi promittit auxilium, ut se faciat baptizari.
Baptizatus est igitur Hara Idus Moguntiae, ab Imperatore de sacro sonte lavatus,cui imperator dedit exercitum de Alemannis sub patre suo conversis i Haraldus itaque cum Saxonibus intravit Daciam, aedificavitque Ecclesiam apud Esessivite in loco qui dicitur Haddeboit, & inhibuit Omnem ritum idololatriae agens pro fide sortiter, sed reversus Regnerus expugnavit Haralduni & idololauiam reparavit. Deinde Haraldus apostatavit a fide , videns se non posse temporaliter prosperari, nec ponitur in catalogo Regum Daciae. Post Regnerum in Dacia regnavit filius eius Si vardus, nam Regnerus in Hybernia serpetibus expositis a regeriella Chri--stiano in Daciam cum Saxonibus misso, comestus interiit. Post Sivardum Ericus. Hi duo gentiles ac idololatrat surrunt. Post Ericum regnavit Ericus quem convertit S. Ansgarius,& obiit Christianus, remanente tamen idololatria & gentilitate in regno. Post hunc Ericum regnavit Canutus, qui in
iuventute obiit in Ahglia, necdum fidem Christi adeptus. Post Canutum rexit Frotho, hic in Anglia baptizatus obiit In
Christianus; Reversus enim in Daciam, misit nuncios ad pa- ipam Agapitum, ut mitteret praedicatores in Daciam. Sed antequam sui nuncii redirent, rebus humanis exemptus est. Inde Gorm ; inde Haraldus f inde Gorm, nec inveniuntur Christiani fuisse. His suere sit Haraldus, vir magnorum Operum contra Ottonem Imperatorem, quem accessit Sterbibrii filius Beronis,ut habent quidam libri; vertim tamen credo Beronis Regis de Siduct)t conquerentes de avunculo suo Erico, quod eos privasset regno dc paterna haereditate. Ad quorum petitionem dum in Sueciam cum exercitu tenderet, audito adventu Imperatoris Ottonis , in Iuthiam revertitur de
eum debellat. Hic Haraldus fidem Christi suscepit& in ea
permansit, ac propter eam multas persecutiones sustinuit pugnante contra eum filio suo Suenone,ac eiiciente illum de regno, adeo quod omnes incolae regni Daciae eum haberent i . t
exosum propter fidem Christi susceptam, dc filio eius Sue no- ini fidem impugnanti viriliter adhaererent, ae ob nihil aliud id iligerent, ni il quod fidem extirparet, & idololatriam pro- Α
38쪽
corditer humiliavit, & ad extremum ad fidem convertit.
Nam pugnans contra Sclavos,ad quos pater ejus eiectus Confugerat, captus est bina vice, & multa flamma argenti redemptus. Deinde contra eum caepit pugnare Ericus Rex Sueciae, triumphansque contra eum, in Scania ejicit eum ex Dacia.
Fugiens igitur Sueno in Norvegiam , petiit adjutorium a Rege Olao ; Sed nihil consolationis adeptus, adiit Regem Angliae Eduardum, a quo indigne susceptus , multis ab eo improperiis lacessitur propter tyrannidem Progenitorum suorum, qui Angliam multiplici servituti subjecerant. Inde ergo discedens in Scotiam se convertit, ibique benigne susceptus septennio exulavit. Audita tandem morte Regis Erici de Suecia ad poenitentiam conversius de omni malo. quod adversus Christi fidem dc patrem proprium fecerat,
, haptismum & fidem Christi suscepit in Scotia, & factus est
Deo devotus , atque ad extremum in omni b. prosperatus.
Nam reversus in Daciam cum gaudio est receptus 3 Volens autem Sueno in Dacia fidem Christi dilatati & firmiter observari, populum metuebat, ne sicut eum dilexit propter odium & exterminium fidei, sic eum haberet odio propter fidei observantiam & amorem. Quare occulte ait se convocat Regni Magnates, suadens & exhortans quatenus fidem Christianam susciperent, dc deinceps perpetuo obserVarent fidei sacramenta. Sed nihil apud eos profecit, quin constanter assererent, se velle observare ritum & modum vivendi, sibi a parentibus traditum dc relictum. Tune ex divina dignatione venit in Daciam vir ille venerabilis Poppo,qui per- missione Regis, Nobilium Sc vulgarium; magna multitudinex congregata, pr*dicavit eis fidem Christi,& caetera,quae erant
observantiae salutatis. Illi autem nihil horum animadvertentes, sed pro ludibrio imputantes communiter contemnebant, Poppo igitur hoc modo eos ad crudelitatem induxit: Certificatus as eis quod si ferrum candens portaret coram eis manu nuda & illaesa ipsi fidem quam praed icabat veram esse cognoscerent,dc se cani promitterent servaturos. Adfertur itaque ferrum admodum chyrothecae fabricatum, & instar ignis candentis accensum , quod accipiens Poppo & manum iniiciens coram omni multitudine illaesa manu portavit , dc ad
Regis pedin deporuit. Tunc Daci obstinacius resistere non
39쪽
valentes, ad fidem Christi & baptismi gratiam convolarunt, rastatueruntque pro Lege ut non amplius duello,sed serro candente se purgaret infamatus. Tunc etiam venit in Nooegiam Episcopus quidam venerabilis de Anglia nomine Bernhardus, qui convertit ad fidem Regein Norvegiae, qui solo nomine christianus infidelitatis suae perfidiam non reliquit. Hic similiter convertit baptigavit Olaum Regem Sueciae filium Erici,& vertit nomen ejus vocans illum Iacob, hic est Schilla bicinaesh: Haec ex Chronico Daciae. Sed Chronico antiquo Sueciae dicitur eum baptizasse Anundum filium olai, & vocasse eum Iacob. Tunc ordinati sunt in Dacia per Metropolitanum Bremensem IV. Episcopi, Poppo Arhusiensis, Ilaricus Stesvicensis, Le-osdagus Ripensis,& Gerbrardus Roschildensis. Hic a. Suenoduxit in uxorem sigridem Reginam Sueciae relictam Erici,
a Ruma reversus ,fuit in regem Notvegiae constitutus.
Vrgenti aurorae praemissa sunt nubila, nunc a solis ortuusque ad occasum sunt lumina requirenda. Sumpto enim initio operis a Christi adventu in carnem , Regum successio iii regno Gothorum, saltem nominum expressione descripta est Sed eorum duntaxat qui coruscante licet Christi per orbem Evangelio , in gentilitatis N idololatriae tenebris ambulabant, lucebat quidem lux in icnebris, & tenebrae eam non eomprehenderunt, quasi sub rutilantis solis fulgore tenebrae fugientes a facie solis, in unum se sortius compresse- ' runt,dum lux vera qui illuminat omnem hominem venietem
. in hunc mundum, in mundo erat,dc mundus eam non cognom
vit; Atqui solis spledore circumquaq;diffuso, a flumine usq;
40쪽
ad terminos orbis terra rum terrae faciem illustrante, populus qui ambulabat in tenebris vidit lucem magnam. Quam autem multi Reges Ec Prophetae voluerunt videre & non viderunt, tandem videre meruerunt Reges & Principes aquilonarium tenebrarum, sicut scriptum est: Iuges videbunt, er confingent Principes Cr Dominum adoralunt. Qui tres Reges orientis ad sua cunabula, ut eum mysticis muneribus honorarent, stes lamonstrante perduxit, is ad extrema pene imminentis iudicii tempora , tres Reges Accidentis pastoribus nunciantibus adfui convivii praeparatas delitias invitavit. Tritana enim regno rum aquilonarium sub angulo degentium occidentis, Sueciae videlicet , Daciae & Norvegiae Reges & Populi, erroris sui caligine dissipata, divina vocante clementia, ad agnitionem veti luminis, per Christianae fidei susceptionem, uno in tem pore adducuntur. Erant siquidem contemporanei Olaus Go- 'thorum , Sucno Danorum , & O laus Noricolarum Reges,
qui sacrum baptisma , & fidei sacramenta cum subjectis sibi populis susceperunt, Christiana deinc eps religione in omni-hus hi regionibus stabili remanente. Sed quia huic dicto
quidam obstare videntur, recitanda sunt horum temporum gesta diffusius. Nam quantum ad Regem Sueciae, satis nota
est historia, quod olaus Stolia ΛυiuuigI de quo nunc sermo
est, communiter ponatur primus Rex Christianus in Suecia; cum tamen pater eius etiam fuerit Christianus, sed aut timo- Te mortis, aut expulsionis e regno, destitit a consessione fi dei Christianae , ast nihilominus occisus. Et circa annos DCCCXLV. per Beatum Ansgari urni aliqui sunt conversi, non tamen ante hunc Olaum suit universalis conversio totius communitatis ad Christum, & consessio nominis aperta. Quantum vero ad regnum Daciae, hoc repetendum est quod circa annos Domini DCCCXVI. quidam Haraldus a quibu)dam incolis Daciae electus in Regem, regnante nihilominus Regnero, expugnatus Jc eiectus per Regem Regneditum, adiit Ludovicum Imperatorem primum filium Caroli Magni, pro assistentia in caussa regni, & hac occasione est in Moguntiabaptizatus, ut superius est expressum. Inter hunc autem Haraldum , sive Regnerum verius tunc regnantem, M. uenonem primum de quo hic sit mensio, regnabant in Dacia