장음표시 사용
31쪽
silium,de obseruat ieiuni . Vbi Papa respondit,quod non
seruantibus ieiunium quadragesimale, tunc manducantibus carnem ob magnam famis inediam,& penuriam annonae, non est et poenitetia aliqua imponenda. Et cap.ad aisdientiam, de clerico non risid excusatur
clericus a residentia, Sc fructuum amillione propter infirmitatem corporalem. Vbi optime lolsa terbo infirmitas, citans multos textus iuris ciuilis, di canonici, dicit ad hoc intentum, quod infirmo amicto non est danda amictio nec poena debet in culpam verti, imo potius afflicto miserendum est,i' compatiendum, nec duplici damno debet aliquis astici. hi omnia clare favent ad hoc quod non sit imponenda poenitentia dispensato infirmo circa ieiunium, vel non potenti dicere horas canonicas absque magna disiicultate ellet enim hoc afflicto dare afflictionem. Idem colligitur ex capalericin victumis Iesist. de hoc applicabis ad similes necessitates dispensandas. Quod adeo verum est,ut teneat Sanche lib. 3. de fatrim. dii'. Io n. 9 cuna multis ibi citatis, quod quando adest legitima causa dispensandi, non potest ordinarius imponere poenam aliquam pecuniariam dispensato. Si autem quaeras an hoc etiam verum sit in dispensatione votit Dico quod tanta poterit esse necessitas voventis, vel dissicultas in implendo voto, ut in illius dispensatione nulla sit poenitentia imponenda,quia tunc habebunt locum supra dicta, quod necessitas no habet legem, quod asilicto non est danda amictio. Excipe si committens dispensationem voti iubet imponi poenitentiam, ut solet iubere sum m. Poenitentiarius in literis de quibus supra circa dispensandos in voto Religionis, vel castitatis. In illis enim sorte reperitur minor causa dispensandi, maxime quia telurimum petunt similes dispensatio
32쪽
nri,ut pomi matrimonium contrahere. Quod vero dixi in conclusione non esse imponendam poenitentiam dispensato in re, quae non est poena orta ex aliquo delicto , melius intelliges ex conclusione sequenti & probatur statim ex supra dies is, quia ubi non est culpa, nec poena culpae imponenda, cum poena culpae
Secunda conclusio. Quando Praelatus dispensat in aliqua poena, seu aliquo impedimento orto ex aliquo delicto, ut in irregularitate homicidii,vel indebitae celebrationis, similibus, vel tollit inhabilitatem contractam ex delicio, tunc debet imponere aliquam poenitentiam dispensato Haec colligitur ex illis literis sum m. Poenitentiari),de quibus supra, in consuetudine Summorum Pontificum , qui quando committunt Ordinariis vel aliis Praelatis hodie ut dispensenteum aliquibus, solent dicere in commissione, quod illis iniungant salutarem poenitentiam Sic Concilium Trid se s 2 .cap. 6 A reform. concedens Episcopis, dispensent in irregularitatibus, poenis, c., ibi addit: I sita paenitentia salutari. Et ratio naturalis videtur dictare,ut scilicet una poena,irregularitas, v. g. per alia P nam totatur, vel potius compensetur. Id quod ego probo exemplo claro. Nam quando Summi Pontifices concedunt indulgentias, semper iniungunt aliquod onus, Sc quasi poenitentiam implendam per il-sum,qui debet lucrari indulgentiam: cuius haec est ratio, quia cum per indulgentiam relaxetur poena debita in Purgatorio , consentaneum est, ut lucraturo indulgentiam aliqua poena imponatur subeunda pro illa
poena debita in Purgatorio. Eodem modo,quado Praelatus per dispensationem tollit aliquam poenam irregularitatis, excommunicationis, vel inhabilitatis, vel
33쪽
impedimentum ortum ex delicto, conueniens est, imo
debitum, ut imponat aliquam poenam subeundam a dispensato pro poena ablata per dispensationem.Obiicies: Male ergo factu Praelati Regulares,imo videntur
nulliter dispensare, quando iuxta supradicta ex Nauarro eterola, in Capitulis de visitationibus dispensant incommuni cum irregularibus, S c cum ibi nullam imponant particularem poenitentiam dispentatis, quorum aliqui sorte habebunt irregularitates ortas ex delicto Respondeo tamen praedictos Praelatos valide tunc dispensare modo praedictor rimo quia aliqualem imponunt ibi poenitentiam possibilem,prosternuntur enim Religiosi humo, de dicunt consessionem generalem, cum aliquot Aue Maria impositis, quae est aliqualis poenitentia. Secundo, ibi non est possibile aliquam particularem poenitentiam imponi, quia non debent delicta occulta ibi in publico reuelari. Tertio, potest dici quod illud est extraordinarium beneficium
quod volunt,& possunt sacere Summi Pontifices,concedentes ut Praelati in actu celebri capitulari dispensent in communi cum irregularibus non imposta poenitentiaci id enim potest facere Papa, de id potest concedere cum sit supra omnem legem Ecclesiasticam. Ex his potest responderi ad argumenta prioris partis. Nam ad primum ex cap. licet, deferiri, respondet Sanchea citata dist i .num Ii quod ibi Papa non concedit absolute ut dispensetur cum illis piscatoribus Alectarum, sed indulget ut commutetur lex diei sesti in illam eleemosynam diuersa vero sunt inter se dispensatio in lege,& commutatio legis.Nam dispes alio tollit omnem obligationem legis , commutatio vero mutat vinculum legis in aliud vinculum in Papa ibi non dicit, Dispentamus sed ait, In litigemus ut liceat dissus
34쪽
diebus Dominicis, c. Secundo responderi potest voluille Papam in illa particulari dispensatione piscationis onus illud imponi, propterea in illa seruanda est
talis forma pro ut supra diximus. Secus in aliis iuxta Regulas supra traditas Tertio respondet Sarach .citatonum ii quod illa eleemosyna non imponitur de praecepto, sed de consilio, quae est verior,&clarior responsio Ad lecandum Panormitani respondet Sancti. citato n. II. cum Sylvestr. Tabiena, Maliis,illam eleemosynam pro dispensatione ieiuni non iuberi imponi ex praecepto, sed ex consilio pro maiori securitate. Et hoc clarius intelligetur per responsionem ad exemplum secundum possitum in secundo eodem argumento ex Leonem iubentis,ut cum dispensatur cum fiatre infirmo ne dicat officium D eidem imponatur aliquod onus quotidianum ad hoc enim in similia exempla Aicendum est, aliquando Summos Pontifices dispensare in aliquibus,& iubere imponi poenitentias pro maiori securitate, ad tollendos crupulos, cum tamen aliquando in aliquibus dubiis non esset in rigore necessaria dispensatio. Et faciunt in hoc Summi Pontifices quod consulit Suare lib. 6 de voto, cap. IT .num. 2I. alij, videlicet,quod quando dubium est an causa ad dispensandum sit urgens, vel sussiciens, Praelatus dispensans pro maiori securitate utatur simul commutatione iniungendo aliquod onus leue,&sic simul dispensat,& commutat:& sic fecit L co X. lix illa concessione,& alij Summi Pontifices in similibus, cum tamen,ut diximus,in rigore aliquando non sit necessaria impositio alicuius poenitentiae pro dispensatione ieiuni j,vel recitatione diuini officii, ut cum morbus,vel imbecillitas,vel impotentia sunt et arae,&-agnae, manifestae. Ad exemplum denique literarum
35쪽
sum poenitentiari iubentis imponi poenitentias dispensatis, iam supra diximus in secunda conclusione id fieri quod dispeniatur in poena orta ex delicto, vel
in impedimento orto ex culpa Se proinde tunc se uandam esse formam traditam a summo poenitentiario.
Ex his colligo quod consessor Regularis, qui per
concessionem Pi V. de licentia sui Prouincialis diaspensat cum uxoratis, qui sornicati sunt cum contanguineis alterius coniugis ad petendum debitum, debent imponere illis poenitentiam particularem, quia dispensant in poena , vel impedimento orto ex delict0. Vltimo aduerto quod si Papa in aliquo priuilegio, vel concessione, vel alius Praelatus committant alicui ut dispenset imposita poenitentia, vel assignata aliqua forma seruanda in dispensatione , cista poenitentia , vel forma omittatur , dispensatio erit nulla eo quod non sit seruata sorma mandati. Habe tu in cap. cum dilecta , de rescriptis cap. venerabili, de osse. delegati,in tenet Sesache lib. 8 de Matrimon. dissut 3 Α.
QVidani clericus ante ordines susceptos contraxit matrimonium in Brasilia cum duabus virginibus successitae;quibus mortuis, suscepit Ordines acros,& Presbyter facti us est, non aduertens clarum impodimentum Bigamia realisci celebrauit saepius,
36쪽
imo obtinuit quandam Capellaniam sun datatis quodam suo consanguineo. Post haec conscius tui impedimenti, cirregularitatis, existens Olysmipone adluit duos Conuentus Religiosorum, in quibus Patres doctos illorum interrogauit, an per illorum priuilegia possent cum illo dispensare ut secura conscientia pollet in ossicio Sacerdotis ministrares Et dato quod
illi non possent, an cum illo posset Episcopus dispensares Et ante responsionem casus, ut sciatur grauitas,
ac disticultas illius noto hunc clericum primo esse irregularem propter bigam iam realem ut patet, quae sere nunquam dispensatur ad ordines. Secundo per susceptionem ordinum indebitam, incurrit suspensionem. Tertio per eandem ordinum susceptionem indebitam incurrit excommunicationem, quam semper Episcopus ordinans ante ordinum collationem fulmina contra illos qui accesserint cum aliquo impedimento, teste Sylvestro ver Irregularitas: sic postea celebrans incurrit nouam irregularitatem. Et potest adhuc colligi ex Sylvestro citato verbo, g. 27. Quod celebrans suspensus incurrit tertiam irregularitatem. Et ultimo potest adhuc dici quod si illa Capellania quam acceptauit, erat instituta authoritate Episcopi, ita ut transiret in beneficium , iuxta notata per AZOrium tom. 2. lib. . cap. 8. 3 iste clericus aetiam incurrit poenas acceptantis beneficium Eccle- fastieum cum impedimento irregularitatis.
Ego pro remedio istius, vel similis impediti dixi, quod si Episcopus in hoc casu posset dispensare via
ordinaria, nos etiam possemus per priuilegiaci nam Sixtus I V. concessit Patribus Minimis,ut possent audire consessiones saeculariti, eosque absoluere ab omnibus censuris,4 cum illis dispensare in omnibus ir-
37쪽
regularitatibus reseruatis ordinario habetur in com- Pendio Mendicatium ver.Absolutio quoad secularescio Circa quam coIacessionem licet Corduba Annorat.ad compendium indicto g. io .dicat Paties Minimo non uti ista concessione quoad dispensationem ullius
irregularitatis cum saecularibus ac ita se audiuisse a quodam Prouinciali Ordinis Minimorum. Ad quod ego dico, quod ille Prouincialis sorte non erat tam doctus ac fuit Vega Pater Minimus, ac doctissimus; in sum veri 'soluti casis 4 .6 ix quest dicho, refert idem priuilegium Sixti IV. illis concellum ad dispensandum cum saecularibus in irregularitatibus
modo supradicti de non dicit in sua Religione abstineri a tali dispensatione , quod debuit dicere si ita esset. Praeterea Rodrigue tona. I. quaest 6 I. art. 3. reserens idem priuilegium, ait Iulium secundum declaxasse,& extendisse idem priuilegium Sixti IV. datum A inimis ut intelligeretur eos id posse etiam circa saeculares, & Ecclesiasticas personas. Tertio Henrique,tom et lib.7- Indulgent Is, cap. 28. f. s. ait Patres Minimos Romae uti illo priuilegio Sixti IU quoad saeculares, etiam dispensando in irregularitate modo supradicto. Quamuis autem ibi Heniiquea dicat solum Praelatum Minimorum sic dispensare: Ego video quod verba priuilegirid non specificant de solis Praelatis, sed concedunt illud Patribus Minimis. Volui haec semel fusius ponere ut desinat quis mirari, si dicentem me audiat, posse Regulares aliquando dispensare cum clericis, vel saecularibus in aliqua irregularitate: datur enim tam clarum priuilegium in assirmatura tribus Doctoribus supra citatis grauibus,sirecetioribus. Et nihilominus his non obstantibus ego non consulo ut Regulares hodie virtute illius
38쪽
illius priuilegii dispensent cum saecularibus in aliqua irregesaritate, quia video non esse in usu apud Reli-yolos, nec de tali usu unquam audiui. Tota ergo dubitatio est an cum isto clerico bigamo posset Episcopus dispensare in omnibus illis impedimentis citatis supra,ita ut posset ordinum usum liberum haberes Et quidem in prima irregularitate biga-miae clarum est non posse Episcopum dispensare ad
Ordines,ut patet ex cap. a.de bigamis,d c ex cap. Nuperi eodem tit adeo ut multi Doctores dixerint, nec sum mum Pontificem posse in illa dispensare,teste Suareκtom.de Censeu stui. 'sect.6.num. 2. Quod tamen salsum est; potest enim Papa dispensare. Addo quod nec potest Episcopus dispesare in illa per illam amplam concessionem Concilii Trid sis. Σ . cap.6 ubi concedit Episcopi quod dispensent iii
omni irregularitatς, excepta illa, quae nascitur ex homicidio voluntario: Non inquam possunt , quia ibi Concilium solum concedit ut dispensent in irregularitate orta ex delicto ligamia vero realis non oritur ex delicho, quia sine peccato quis contrahit cum duabus uxoribus successive Pollet tamen Episcopus dispensate cum isto clerico in aliis censuris, Mirregularitatibus istius clerici occultis, latis ex delicto perdit ham concessionem Tridentini. Vnum solum refugium manet circa istum elericum circa praedictam bigamiam dispensandam,an videlicet,possit Episcopus cum illo in illa dispensare eo modo,quo Episcopus solet dispensare in impedimentis occultis matrimoni dirimentibus, postquam matrimonium iam cotractum est. Suppono certissimum apud omnes iuxta Sancher lib. 2.de MatrimAt put. O.
num. 1. Posse Episcopum dispensare in impediment'
39쪽
dirimente matrimonium, quando casus est secretus,
instat magna necessitas periculi animae in scandali,&c quod ibi fuse probat Sancheescum multis Doctoribus, δ praxis id obseruat. Videtur enim casus omnin senilis propter rationes ibi adductas a Sanchea, quae huic casui possunt applicari. Quibus visis,& consideratis ego credo quod Episcopus possit dispensare cum isto bigamo quoad bigam iam realem occultam in alio regno,posse item dispensare in aliis illius impedimentis occultis eodem modo. Et imprimis habeo eundem Sanchez authorem in lib. 7, de Matrim dist. 86. m. 14. Vbi ait existente penuria Sacerdotu,& Ministrorum ut sorte in India
Occidentali posse Episcopum dispensare cum bigam ad Ordines sacros,in innuit licet sit casus publicus: dummodo sit magna necessitas,& dissicultas adeundi Romam & remittit se ad illam doctrinam a se traditam cit. . 1. de Agatriis, p. o. ubi probat posse dispensare Episcopum in impedimentis secretis matrimoni urgente magna necessitate. Rationes illius citata dit'. o.ad tunc etiam casum conducentes sunt hae Prima,quia quamuis de Ordinatio non possit Epi scopus, anserior dispensare in lege Papae, vel Concili),potest tame id facere in casu magnae necessitatis, quando ad Papam aditus non patet id est commode) ci tiro hoc septem, vel octo Doctores graues: at in casu istius clerie concurrit dissicultas magna adpundi Papam, concurrit etiam periculum honoris, si enim viderint illum cessare a celebratione Miss e, sinistre de illo poterum iudicare: concurrit etiam pauper tM, quia sorte ex Capellania, missae eleemosynis1Olum sustentatur quo in casu tantae necessitatis e
Ppichea poterit Episcopus dispensare sicut ex ζadς Epichea
40쪽
Epichea dispensat in impedimentis occultis matrimonii. Secunda , quia Episcopus in tua dioecesi potest quidquid Papa potest in tota Ecclesia, ut omnes fatentur, nisi ipse Papa sibi reseruet aliqua, ut solet, de
potest. Haec autem reseruatio fit pro alute animarum, de salubriori regimine at si in causa maximae necessitatis, qualis est ista attentis circumstantiis, teneret talis reseruatio, vergeret in dispendium δε periculunt animarum,ut constat ergo non est credendum quod
Papa velit in tali occatione , dc necessitate quod Episcopus nequeat dispentare. L Tertia, quia sortior est reseruatio cum Papa reseruat sibi absolutionem alicuius criminis grauissimi, ut contuti in Bulla Coenae, quam sit reseruatio bigamiae, quae non est peccatum, sed impedimentum Canonicum: dc tamen probabilissimum est polse Episcopum absoluere in primo casu, quando ratione impedimenti non est regressius, vel recursus ad Papam, ut tenent Doctores citati ab Henriq. lib. 6 de poenitent cap. I 6. mri 2 cap. 9.n.7. Vbi idem alserit de casibus reseruatis in Motibus propriis Sixtis non obstante rigidis.sma reseruatione in illis contenta ergo a simili in casu istius magnae necessitatis attentis circumstantiis poterit Episcopus dispensare cum isto bigamo, cum in reseruatione dispensationis cum bigam non sietam stricta reseruatio,nec tam rigida sicut in Bullis citatis Sixti . Ultimo facit quod iste bigamus, qui bigamiam contraxit in Brasilia, de hodie est Olyssipone, vel Eborae,est bigamus Eborae occestus, nec impedimentum eius deductum est ad foram contentiolum, ut patet: at potest Episcopus dispensare in casu, in quo alias non poterat, si esset publicus alibi,si est occulius in hoc loco,ut tenet Sanche cum malii M. a.