장음표시 사용
51쪽
modo in illo uno laudando Consentiunt. Namque ea, quae Supra Scripsimus, de eo praedicarunt atque hoc amplius : Cum Athenis, splendidiSSima Civitate, natu eSSet, omnes splendore a dignitate SuperaSSe vitae; OStquam inde expulsus Thebas venerit, adeo studii eorum inSer 3 V1SSe, ut nemo eum labore CorporiSque viribus posset aequiperare omnes enim Boeoti magis firmitata Corporis quam ingenii Cumini Serviunt; - eundem apud Lacedaemoni OS, quorum moribus Summa virtus in patientia ponebatur, si duritiae se dedisse, ut parsimonia viCtus o atque ultus omnes Lacedaemonios vinceret fuisse apud ThraeCas, homine vinolentos rebusque veneriis deditos: hos quoque in his rebus antecessisse venisse ad erSaS, apud quo Summa laus esset sortiter venari, luxuriose vivere: horum si imitatum Consuetudinem, ut illi ipsi ueeum in his maxime admirarentur. Quibus rebus effecisse ut apud HOSCumque SSet, princep poneretur habereturque Carissimus Sed satis de hoc reliquo ordiamur.
52쪽
I. Thrasybulus, Lyci filius, Atheniensis S per se virtus sine fortuna ponderanda est, dubito an hunc primum omnium ponam illud sine dubio neminem ui praefero rade, constantia, Magnitudine 'nimi in patriam
amore. Nam quod multi Voluerunt pauC1que potuerunt, ab uno tyranno patriam liberare, huic contigit ut a triginta oppressam tyrannis e servitute in libertatem vindicaret. Sed nescio quo modo, Cum eum nemo anteiret his virtutibus, multi nobilitate praecucurrerunt. rimum
1 Peloponnesio bello multa hic sine Alcibiade gessit, ille nullam rem sine hoc quae ille universa naturali quodam bono fecit lucri. Sed illa tamen omnia Communia imperatoribus Cum militibus et fortuna, quod in proelii Concursu abit res a Consilio ad vices rerum virtutemque is pugnantium. Itaque iure suo nonnulla ab imperatore miles, plurima vero fortuna vindicat seque his plus valuisse vere potest praedicare. Verum illud magnificentissimum factum proprium est Thrasybuli nam Cum triginta tyranni praepositi a Lacedaemoniis servitute oppreSSasa tenerent Athenas, plurimo Cives, quibus in bello parserat fortuna, partim patria expulissent partim interfecissent, plurimorum bona publicata inter se diuisissoni, non solum princeps, sed etiam solus initio bellum eis indixit. II. Hic enim cum hylen Confugisset, quod est CaS: tellum in Attica munitissimum, non plus habuit Secum triginta de suis. Hoc initium fuit salutis Atticorum, hoc robur libertatis Clarissimae Civitatis Neque vero hic non 38
53쪽
contemptus est primo a tyranni atque eius solitudo. Quae quidem res et illis contemnentibus perniciei et huic despecto saluti fuit; etenim illo Segne ad persequendum, O autem tempore ad Comparandum dato fecit robustiores. Quo magi praeceptum illud omnium in animis esse debet, nihil in bello oportere Contemni, neque sine causa dicitur matrem timidi flere non solere. Neque tamen pro opinione ThraSybuli auctae sunt opes; nam iam illis temporibus fortius boni pro libertate loquebantur quam pugnabant. Hin in iraeum transiit u 16 nychiamque munivit. Hanc bi tyranni Oppugnare Sunt adorti, ab eaque turpiter repulsi protinus in urbem armis
impedimentisque am1SSi refugerunt.
Usus est Thrasybulus non minus prudentia quam fortitudine; nam Cedentes violari vetulo Cives enim Civibus ueparCere aequum enSebat meque quiSquam St vulneratus nisi qui prior impugnare voluit. Neminem iaCentem veste spoliavit, nil attigit nisi arma, quorum indigebat, quaeque ad victum pertinebant. In seCundo proelio Cecidit Critias, dux tyrannorum, Cum quidem adversu sto Thrasybulum fortisSime pugnaret. III. Hoc deiecto Pausanias venit Atticis auxilio, rex Lacedaemoniorum. Is inter Thrasybulum et eos, qui urbem tenebant, fecit pacem his Condicionibus: ne qui praeter triginta tyranno et decem, qui OStea praetore aue creati superioris more Crudelitatis erant usi, adficerentur exsilio neve bona publi Carentur rei publicae procuratio populo redderetur. Praeclarum O quoque Thrasybuli, quod reconciliata pace, Cum plurimum in Civitate posset, legem tulit ne quis ante Clarum rerum CCUSaretur neve o multaretur, eamque illi oblivioni appellarunt. Neque vero an tantum ferendam Curavit, sed etiam ut valeret
54쪽
effecit. Nam Cum indam ex eis, qui simul cum eo in exsilio fuerant, Caedem faCere eorum vellent, Cum quibus
in gratiam reditum erat publice, prohibuit et id quod
pollicitus erat praestitit. IV. Huic pro tantis merit1 honori CauSa Corona a populo data est, facta duabus virgulis oleaginis quam quod amor 1Vium et non vi expresserat, nullam habuit invidiam magnaque fuit gloria. Bene ergo ittacus ille, qui in septem sapientum numero est habitus, Cum Mytile- 16 nae multa milia iugerum agri e muneri darent, Nolite, oro vos, ' inquit, se id mihi dare, quod multi invideant,
plures etiam ConCupiscant. Qua re ex istis nolo ampliusquam Centum iugera, quae et meam animi aequitatem et vestram voluntatem indiCent; nam parva munera diui tina, locupleti non propria esse Consuerunt. V Illa igitur Corona Contentus ThraSybulu neque amplius requisivit neque quemquam honore Se anteCeSSiSSe existimavit. 1CSequent tempore, Cum praetor Classem ad Ciliciam appulisset neque satis diligenter in Castris eius agerentura vigiliae, a barbaris ex oppido noctu eruptione facta in tabernaculo interfectus St.
55쪽
I. Conon Atheniensis Peloponnesio bello accessit ad rem publicam, in eoque eius opera magni fuit; nam et praetor pedestribus exercitibus praefuit et praefectus classis magnas mari re geSSit. Quas Ob Causa praecipuus 1 honos habitus est. Namque omnibus unus insulis praefuit, in qua potestate heras Cepit, Coloniam Lacedaemoniorum. Fuit etiam extremo Peloponnesio bello praetor, Cum apud Aegos flumen Copiae Atheniensium ab Lysandro sunt devictae. Sed tum afuit, eoque peius res administrata est; nam et prudens rei militaris io et diligens erat imperator. Itaque nemin erat ei temporibus dubium, si admisset, illam Athenienses Calamita
II. Rebus autem adflictis, Cum patriam obsideri audisset, non quaesivit ubi ipse tuto viveret, sed unde prae 75sidio posset esse Civibus suis. Itaque Contulit se ad Pharnabagum, satrapem Ioniae et Lydiae eundemque generum regi et propinquum apud quem ut multum gratia valeret, multo labore multisque effecit periculis. Nam cum Lacedaemonii Atheniensibus devictis in societate onon manerent, quam Cum Artaxerxe fecerant, Agesilaumque bellatum misissent in Asiam, maxime impulsi a Tissapherne, qui ex intimis regis ab amicitia eius defecerat et Cum Lacedaemoniis Coierat societatem, hun adversus Pharnabazus habitus est imperator, re quidem era X- θercitui praefuit Conon eiusque omnia arbitrio gesta sunt. Hi multum ducem summum Agesilaum impedivit saepe-
56쪽
que eius Consiliis obstitit, neque vero non fuit apertum, si ille non fuisset, Agesilaum Asiam Tauro tenus regi
Qui postea quam domum a suis Civibus revoCatu est, quod Boeoti et Athenienses Lacedaemoniis bellum indixerant, Conon nihilo setius apud praefecto regi versabatur
III. Defecerat rege Tissaphernes, neque id tam
Artaxerxi quam Ceteri erat apertum multi enim mag- 16 1Sque meriti apud regem, etiam cum in ossicio non maneret, Valebat. Neque id erat mirandum, si non facile ad credendum adduCebatur, reminiscens eiu Se Opera Cyrum fratrem Superasse. Huius CCusandi gratia Conona harnabar ad regem mssu poStea quam Venit, Primum 1 e more PerSarum ad Chiliarchum, qui secundum gradum imperii tenebat, Tithrausten accessit seque ostendit Cum rege Conloqui velle. Hui ille, Nulla, V inquit, mora est, Sed tu delibera, utrum Conloqu1 malis an per litteras agere quae Cogitas. Necesse est enim, si in ConspeCtum a VeneriS, Venerari te regern nemo enim sine hoc admittitur. Hoc Si tibi grave est, per me nihilo setius editis mandatis ConfJCie quod studes. 'Tum Monon iiij vero,' inquit, non S grave quemvis honorem habere regi, sed vereor ne Civitati meae a Sit opprobrio, Si, Cum ex ea sim profectus quae Ceteris gentibus imperare Consuerit, potius barbarorum quam illius more fungar. V Itaque quae volebat huic scripta tradidit. IV. Quibus cognitis rex tantum auctoritate eius motuSest, ut et Tissaphernem hostem iudicari et Lacedaemo-3 nio bello persequi iusserit et ei permiserit quem vellet eligere ad dispensandam pecuniam. Id arbitrium Conon negavit sui esse Consilii, Sed ipsius, qui optime Suo noSSe
57쪽
deberet, sed se suadere, Pharnabago id negotii daret. Hinc magnis muneribus donatu ad mare Si miSSUS, ut Cypriis et hoenicibus Ceterisque maritimis Civitatibus naves longa imperaret ClaSSemque, qua proxima aestate mare tueri OSSet, Ompararet, dat adiutore harnabago, sicut ipse voluerat. Id ut LaCedaemoniis est nuntiatum, non sine Cura rem administrant, quod maius bellum imminere arbitrabantur quam si Cum barbaro solum Contenderent nam ducem fortem et prudentem regiis opibus praefuturum a SeCum dimiCaturum Videbant, quem oneque Consilio neque Copii Superare OSSent. HaCmente magnam Contrahunt Classem prosiC1SCuntur 1Sandro duce. Hos Conon apud Cnidum adortus magno proelio fugat, multa nave Capit, Complure deprimit. Qua victoria non solum Athenae, Sed etiam unCta ueGraecia, quae sub Lacedaemoniorum fuerat imperio, liberata est. Conon Cum parte navium in patriam venit, muro dirutos a Lysandro utrosque, et 1rae et Athen, rum, reficiendo Curat peCuniaeque quinquaginta talenta, quae a Pharnabago CCeperat, 1Vibu Sui donat. o V. Accidit huic, quod ceteris mortalibus, ut inConsideratior in secunda quam in adversa esset fortuna. Nam ClaSSe eloponnesiorum devicta, Cum ultum se iniurias
patriae putaret, plura ConCupivit quam essicere potuit. Neque tamen ea non pia et probanda fuerunt, quod uepotius patriae opes augeri quam regi maluit. Nam Cum magnam auctoritatem sibi pugna illa navali, quam apud
Cnidum fecerat, Constituisset non Solum inter barbaros, Sed etiam omnes Graeciae Civitates, Clam dare operam Coepit, ut Ioniam et Aeoliam restitueret Atheniensibus. 36 Id cum minus diligenter esset elatum, TiribazuS, qui Sardibus praeerat, Cononem evoCavit, Simulan ad regem
58쪽
eum se mittere velle magna de re. Huius nuntio parens Cum venisset, in vincla Coniectus est, in quibus aliquamdiu fuit. Inde nonnulli eum ad regem abductum ibique eum perisse Scriptum reliquerunt. Contra ea Dinon historicus, Cui nos plurimum de Persicis rebus Credimus, erfugisse scripsit illud addubitat, utrum Tiribago sciente an imprudente sit factum.
59쪽
X DION. I. Dion, Hipparini filius, Syracusanus, nobil genere
natus, utraque implicatu tyrannide Dionysiorum. Namque ille superior Aristomachen, sororem Dionis, habuit in matrimonio, ex qua duos filios, Hipparinum et Nisaeum, procreavit totidemque filias, nomine Sophrosynen et Are ueten, quarum priorem DionySi filio, eidem Cui regnum reliquit, nuptum dedit, alteram, Areten, Dioni. Dion autem praeter generosam propinquitatem nobilemque maiorum famam multa alia ab natura habuit bona, in eis ingenium docile, Come, aptum ad arte OptimaS, o magnam Corpori dignitatem, quae non minimum Commendat, magna praeterea divitia a patre relictas, quas ipse tyranni muneribus auxerat. Erat intimus Dionysio priori, neque minus propter more quam adfinitatem. Namque etsi Dionysii crudelitas e displicebat, tamen uesalvum propter necessitudinem, magi etiam suorum auSastudebat. Aderat in magnis rebus eiusque Consilio multum movebatur tyrannus, nisi qua in re maior ipsius Cupiditas intercesserat. Legatione Vero omneS, quae SSent
inlustriores, per Dionem administrabantur; qua quidem sto ille diligenter obeundo, fideliter administrando Crudelissimum nomen tyranni sua limanitate leniebat. Hune a Dionysio missum CarthaginienSeS 1 SUSPOXerunt, ut neminem umquam Graeca lingua loquentem magis sint
II. Neque vero haec Dionysium fugiebant; nam quanto esset sibi ornamento, sentiebat Quo fiebat ut uni huic
60쪽
CORNELII EPOTIS VITAE maxime indulgeret neque eum secus diligeret ac filium; qui quidem, Cum Platonem Tarentum venisse fama in Siciliam esset perlata, aduleSCent negare non potuerit quin eum arceSSeret, Cum Dion eius audiendi cupiditate, flagraret. Dedit ergo ui Veniam magnaque eum ambitione Syracusas perduxit. Quem Dion adeo admiratus est atque adamavit, ut e 1 totum traderet. Neque vero minus ipse lato delectatus est Dione. Itaque Cum a tyranno crudeliter violatus esset, quippe riui eum ve-1 numdari iussisset, tamen eodem rediit eiusdem Dionis precibus adductus. Interim in morbum incidit Dionysius. Quo Cum gravius Conflictaretur, quaesivit a medicis Dion, quem ad modum se haberet, simulque ab eis petiit, si forte in maiore esset periculo, ut ibi faterentur; nam 1 velle se Cum eo Conloqui de partiendo regno, quod Ororis suae filios ex illo natos partem regni putabat debere habere. Id medic non tacuerunt et ad Dionysium filium Sermonem rettulerunt. Quo ille Commotus, ne agendi esset Dioni potestas, patri Soporem medi Co dare Coegit.: Ho aeger Sumpto Sopitus diem obiit Supremum. III. Tale initium fuit Dionis et Dionysii simultatis, eaque multis rebus auCta est. Sed tamen primi temporibus aliquamdiu simulata inter eos amicitia mansit; sicut, cum Dion non desisteret obsecrare Dionysium, ut lato-α nem Athen1 arCesseret et eius Consiliis uteretur, ille, qui in aliqua re vellet patrem imitari, morem ei geSSit. Eodemque tempore hilistum historicum Syracusas reduxit, hominem amicum non magis tyranno quam tyrannidi. Sed de hoc in eo libro plura sunt exposita, qui de hiS-s tori Ci GraeC1 Conscriptus est. lato autem tantum apud Dionysium auctoritate potuit valuitque eloquentia, ut ei persuaserit tyrannidis facere finem libertatemque reddere