Thesaurus casuum reseruatorum, omnibus poenitentiarijs, et confessarijs non solùm dioecesis Leodiensis, ... vtilis, & necessarius. Auctore Ioanne Chapeaville ..

발행: 1635년

분량: 602페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

101쪽

TR dunt sparsim Doctores regulas quasi

dam, quae ad hanc rem non parum adi menti adferre possunt. Frima, seruatio est stricte interpretanda Ratio re-agulae est, quia reseruatio habet quandam rati nem poenae, qtiae est odiosa odia autem conuenit restringi, sicut fauores ampliari. De regulis iuris in . Vnde consequitur m reseruationibus non esse spectandam paritatem rationis, sicut nec in poenis Quicquid dicat Sylvester verb.

Iex. q. 18. Quia reseruatio magis pendet evVoluntate, quam ratione ipsius reseruantisi sicut lex poenalis non tam pendet ex ratione, quam voluntate ipsius Legislatoris. In materia ergo reseruationis nihil valet arsumentum a simili, neque ab aequivalenti, neque a maiori non enim sequitur, legens librum haereticum incidit in excommunicationem summo Pontifici reseruatam per ullaria Coenae Domini, ergo Maudiens concionem haereticorum, quamuis hoc sit illo periculosius.

Secunda, seruatio communiter intelliitur de peccatis

mortalibus Ratio regulae es , quia peccata Veni Ita non solent reservari. An venialia reseruari possint,in an bene reseruentur in religionibus maXime, quae vita contemplativo vacant, alia quaestio es . Posse reseruari, praesertim si dubiunt, an sint mortalia docent Sotus dist. I 8. q. a. art. 3. laludanus, qui in dist. 13. dicit

esse communem sententiam Theologorum.

2Drtia, Reseruitia intelligenda est de actibia exuriaribus

102쪽

I DICANBuM a massκ rani essectu Est Paludant anud Sylvestrum verb. Casus . . Ratio regula est, quia, sicut Ecclesia non cognoscit de actionibus, quae in solo intellectu fituit, aut voluntate CCum solus Deus sit scrutator cordiso ita etiam non punit Explic tu reguIa exemplo Homicidium est cauis piscopo reseruariis si quis mente etiam delibe, rata velit occidere, si non occidat, non incidit in 1llum casum, quia nullus est actus exterior. Imo neque incidit, si homicidium mente con ceptrum signo exteriori manifestet, putaverbo. Hicens se alium occisurum, imo,& facto, si ver- heret, modo occisio non sequatur; quia reseruatio intelligitur non solii in de actu exteriori, sed: illo, quem essemis sequitur, ut obiter si

praex Antonino diXimus .ci titul. II. C. II. . Quarta, Catia Summo Pontistic reseruati,subinde no fine iudicanti tales ratione qu-tatis persona. Habet hanciregulam Sacerdotale Remensis Diaeces de Sacramento

Poenitentiae. ubrica Ρec mu reseruatis P a,ct Episcopis.' Hinc peccata impuberum,ut nasculoru ante Tq. annum, quae alias essent Pontifici reseruat erunt iudicanda solum Episcopo reseruati, vel nulli Episcopo, si usu rationis utcumque peγfecto polleant, aliti, nulli. Sic incestus puerorum, qui perfectum usum rationis necdum habent, dicit Pallidanus non esse reseruatos, vir fert SIluester supra. Quae sententia Vera est, tiamsi pueri post pubertatem absolutionem pe

liter peccata Regularium ac Monachor 1,

debem iudic ri Summopontifici reseruata, Ii,

103쪽

cet alias simpliciter considerata talia essent s 'd tamen lane intelligedum est, nam quanduis non soleant Romam mitti pro absolutione , ne Occasionem vagandi, wapostatandi sumat, posset tamen tanta esse criminis enormita , Ut meritb Romam per Superiores mitti deberenta -gumento c. Cum illorum,de sententia exco- municationis in illorum, quae habet Caietanus Verb. excommunicatio G Io. Peccata quoquC staminarum partim ob infirimitatem sexus,partim quia ψnt sub virorum potestate, sed praecis Pue ne Zeta maritoru in eas implacabiliter exardescat Iuniorum etia vid rum, ac puellaru Propter periculum incontinentiae. Senum item, ac Valetudinarioru; quia laborem itineris ferre non possent. Denatim pauperu, maxime si fue- amiconiugati, ne diuima eorum absentia uxorem, ac liberos ob1jciat medicitati, vel flagitio. uinta, Casu Summo Pontisci regeruarisubinde non sunt

bus salua vita, libertate, ciebus suis Romana adire non licet, non sunt ad Papam, saltem qui diu durat huiusmodi impedimentum, sed ad Episcopum, eius Vicarium, aut Poenitentiarium mittendi, a quo absoluantur. Sexta QMando excommunicatio aliqvafertur contrum clantes, non incidunt in illum caseum mandantes, auxilium serentes auentes, nisi id exprimatur, e ex al, iuribita cod latur. Est auarri ea . u. I. Omnium, occolligitur ex prima regula. Septima Quando excommunicatis etiamfatur in dantes

104쪽

eaciter hocfecerunt, hoc est, masne titi concursac. OL auxit' favor crimen commissum non fuisset Naua rus supra nu. set. colligitur non obscuresex

superioribUS. Octaua, Quando exc-wnnicamur dotes consilium, M. tium fauorem, iondum est an excommunicatioseratur principaliter contra facientes, ecundari contra auxilia serentes 'er contra trosiue incipaliter Quia in priore casu auxiliantes non incurrunt casum reserηatum, auucemuram n facinus re ipsasubsecum βιrit;Inpossἡri revero incino censurastatimpos conssisi auxili iasi se nonsequatur. Per. c. a. de homicidio an 6. oη Quado examunicatis fertur corra res, aliquid facere prasumur, no pprehendiitη ij, qui ex metu,aut alio sed prare superbia hacfacisit E quando dicitu ciem rer, non incurrunt, qui id ignoranter fecerint. Secuduin omnes, colligitur clare ex superioribus. Decima θ ο frema: Quando COUssarius dubitat, An id,

quo proponitur,fit casu reseruatus, necne, nonpriri debet absoluere, o iudicare non esse reseruatum, aut centra,su-3dicare esse reseruatum, non absoluere, quam ipseser fluerit, vel perse propriosui DNe o libros qui casus scientiae tractant, vel doctiores s/fulendo Alaas entin peccaret, vel exponendo se periculo absoluendi,quem non potest absoluere defectu uta N: dictionis, quando iudicat non reseruatum, cunilit reseruatus; vel exponendo periculo anticiendi alteri scrupulum,& falsam opinionem,iuesicando esse reseruatia, cum non tit reseruatus sicut in si quis autem,de poenitentia disti'nu. απι in simili docet Nauarrus peccare Iudicem

sua in dubio fert sentetiam, antequam dubieta

105쪽

De articulo mortis, in quo cςssat in

Dis reseruatio.

. an it aliena reseruatio is arricul mortis

ILlo articulo cessare omnem reseruationem

desinit Conta Trid sesL. I . de Sacrament, Poenitentiae C. 7 his verbis : Pi admodum in Ecclesta Dei custoditum rer , ut nullas reseruatiosn articulo mortu, anque ide omnes Sacerdotes quoslibe Poenitentes a misseis euuis, incensuris abseruere se sunt. Hoc idem insimiat passim modus loquendi canonum ubicumque enim Canones reser- aiant absolutionem excommunicationis Summo Pontifici,semper excipiunt articulum mor-ἀis C. Pastoralis . praeterea, de officio ordina-Xij. c. fures, de iuriis C. eos qui de sententiac communicationis in6. alijs. Probatin hoc ipsum euidenti ratione; quia necellitas spiritualis tuto maior est , quam corporalis sed in extrema necessitate corporali potest quis pane, dore aliena uti etiam non rogato Domino, imbrinuito Ergo in illa ne- cenitate spiritualis salutis potest quisque ab 11eno Sacerdote absolutionem accipere. Confirmatur, quia cum Sacramentum Ρω-

pilentix sit in remissionem peccatorum institu

106쪽

itim, articulus mortis sit, ubi agitur res aut perpetua Blicitatis,aut perpetua damnationis, non ageret Ecclesia, quae Spiritu sancto gubernatur, secundum amplissimam Dei misericordiam, si non omni remedio exeunti ab hac luce promptissime succurreret, atque adeo si tunCaliquod peccatum reseruatum vestet, aut aliquem Sacerdotem suspensum, ne minus absolutionis impenderet. Qua rationes insinuantur a Conc Trid loco supra allegato. Dupculta prima: Quid in rapsu Dcum articuis

Αliqui vocant articulum mortis, cum mors est in neri per caussam naturalem, aut Violen- per infirmitatem, aut dum qilis ministerio iustitiae est extremo supplicio assiciendus Et consequenter dicunt m his tantum Casibus licere cuicumque Sacerdoti quemlibet absoluere a quibuscumque peccatis,4 cens iis Ita Solus in . sent dist. I 8.q q. art. . Et Ca ntis de Paenitentia partes. Ali paulli latius extendunt vocant articulum mortis, non solli dum quis est morti proximus modis supra dictis, sed etiam dum quis voluntarie mortis sericulose obijcit puta quandc quis vel prae-ium, vel mare periculosum ingreditur Et co- sequenter existunant licere cuicunaque Sacerdoti absoluere tales a quibuscumque peccatis. ωeensuris,/etiam in illis casibus. Ita Nauar. c. 2. U. 9. latius c. 27 nu. 27a post Adrianum de confestione'. 3. Sylvestrum verb.conses

r. f. 7. Qtia ratensio videtur admittenda illo

107쪽

ν IN ARTICYL MeRT eas saltem, ovo ad superiorem non est facilis aditus, illi uc limitata subscribit V1ualdus de absolutione nu. o. Dissculta secunda transi ex iure diuino, an humano quod quivis Sacer os psa quemvis a quibusvis assoluer

in articula mortui

jdam dicunt esse a iure diuino,ut Paluda 3nus in . in dist. 2o. q. I. quem sequitur Nauar-Tus c. 27. nu. 239. 4labi saepius Ali dicunt solum esse ex iure humano Sotus in sent..dis 18. q. q. art. .: alij plures; quae opinio est probabilior loge, communior apud Theologos. Ratio est,quia Christus iuxta mentem omnium Catholicorum soli Petro tanquam Pastoric misit curam, tegimen totius Ecclesiae,qua do dixit, Pasce oves mead Ioannis 2I. c. Ad regi men autem spectat iurisdictio tam in foro inte-xiori conscientiae, quam in foro exteriori: Ergo nullo casu quis nabet iurisdictione nisi per Ecclesia pastorem illi communicetur, atque ita humano iure quamuis fatendum sit illam ad absoluendum iure naturali, diuino esse ne cessariam. Confirmatur h*cipinio more lorquendi Ecclesiastico ubicuntque enim Cano, Ecclesiasticus reseruat excommunicationis absolutionem, dicens, ut a nullo praeterquam 1 summo Pontifice detur absolutio, semper subinijcit, praeterquam in mortis articulo,ut ante ontendimus, quasi nimirum sua sit facultas illam in illo articulo concedendi. DiscuIta terria: A Sacerdas abiecte fi/ρracis min

108쪽

CEssAT OMNI ' EsER Dicendum posse cum communi sentetiam ctorum scholasticorum Sylvestri, Maioris, Paludant, ciliorum, quos studiose citat Vlualdus, dς absolutione nu. 6 . Neque ab hac sententia recedendum, quicquid illi contradicant Nauar. Cap.26 nu. I 6 dc Sotus in Hes G. q. q. art. . . Ratio mihi videtur certa,quia pro illa militat a- Per te Conc Trid teneraliter enim loquitur de uocunque Sacerdote, haereticus autem faceros est sacerdos Omnes inquit Conc.) sacerdotest quo bet paenitentes a quibuscumque pecc/tu,incensiuris

riasu superioris sit in articula mortus ut ali seculam rei facerdotes abstine Dicendum etiam posse neque peccat uino bedientia committit, quia regul ristia hoc casu supremo Pastore Ecclesiae iociu etiam suus sum perior parere debet, cultate ab solite di habet.

. Docusta quinta, sacer sol 'pla me reg*laru i v facularis absoluens in articulo mortis teneatur etere iacentiam Vacιlis sit aditus ad Superiorem Quida existimant non teneri; quia Coc.Trid y al te patet,amplissime loquitur, neque ullam pollit restrictionem Probabilius tamen est temneri; Ratio est, quia Ecclesia non videtur velle dare facultatem, nisi quando proprius Sacerdos

haberi non potest. Solus in A. dist. I 8.q. .art. . MVaualdus de absolutione nu.6.qui dicitNauarruquoque in hispana editione sui Enchiridi c.27. Iati. II .eiusdem esse opinionis Versim in lat m, quani habemus, illius non memini:

109쪽

Dd casta sextari an abs.lutis in articulo mortu per simplicem Sacerdotem a reseruatu ruperiori sica aluserit ἐιbeat adire Supariorem, niteriam absoluatur

Dicendum non debere Ratio est, quia secundum omnes, peccata semel legitime confessa, α absoluta non sunt necessario secinadd confitenda.

Non obstat huic doctrinae, quod absolutus ab

excommunicatione in articulo mortis teneatur parere mandato excommunicationis, quia

aliud est parere mandatis, aliud absolutionem petere, ut infra latius ostendemus. Dissculta septimat an similiter simplex Sacerdas posi it quemvis absiluere a censuris,o peccatis in articula mor sis, haris, quanti incertum est, an homa euadpt Non constat apud omnes; quidam negant in eo periculo extra iniculturi mortis, polle simplicem Sacerdotem , quamuis alius non esset; atque ita monent Contessarium,qui inexpertus morborum nescit periculum ab articulo distin-Buere, ne in dubio exponat se peritillo absol uendi frustra, dum spem habet, quod interim: sorth veniet Parochus, aut Episcopus Veia

Eius Confessarius approbatus, qui poenitentis Conscientiam intricatam bene discutiat. At ii fallaci spe exponerent saepe infirmum periculo

decedendi absque absolutione, ac subinde pe- 'riculo damnationis Quare certa sententia est in praxi, in periculo probabili mortis, quae nobis omnino incerta est, licere cuilibet Sacerdo- . t absoluere . peccatis,4 censuris Cossiuun-

110쪽

sub finem. f. Ceterum facessat subtilis illai

Disscultauoctaua: Qui faciat implex acerdos, sita articulo, verpericulo mortu coepi audire caUsisnem, superueniens Parach nolit eum perscιra, δες se νιlit confessεnem audire, O absoluere 'Potest confessionem coeptam perficere dc absoluere. Nam cum eo articulo, vel periculo nulla sit reseruatio, omnes Sacerdotes ex aequa habent iurisdictionem,datumque es ab Ecclesia amplissimum priuilegium, ne quis illo tem Pore pereat,sed infirmus elisa primit m occurrentem, cui confidenter sine pudore aperiae totam conscientiam. Sicut quinabet ullam, vel tempore Iubile potest etiam praesente S periore puta Episcopo, Vel Parocno eligere Iium, quem maluerit ex Confessari j expositi; Docultas nana, O pasIrema Quidsi in simili articulo ante coepta j sesionem Parochus, ct at s lex Sa cerdos ' praesentes, poteritnes miηu morti eligerosmplicem Sacerdotem in Confessarium, ctiamforti negata Iicentia a Par μοῖ i Poterit pyopter rationem iam dietam; Et 5 firmaturi: Nam Conc I rid concedendo cuilibetSacerdoti facultatem absoluendi in tali casu non limitauit illam, ouando non esset prae sens Parochus, sed simpliciter dat facultatem claritis, quam hactentis titerit iure an quo expressi Conside Henrique lib. 3 de Sacram .pα-

SEARCH

MENU NAVIGATION