장음표시 사용
31쪽
as non possum. Neque melius huius Ioel emendatio procedet, si Nolam, Campaniae urbem, hic a Saluatio commemorari dixeris. Tum enim in literis ENAG tibi aqua haerebit. Lin. 15. . . AUENS P. AUENS Bim olim igitur litera mi vetustis
membrania non Prorsus XoIeVisse videtur.
Lin. 17. . . CUMAS . . UM A Bim. Num Cumas, aliquantum alburbe rata dissitas, Salustius hic memoraverit, an DECUMAS scripserit, dieat cumma Sibylla, non ego. Lin. 13. 4. A L. . D Bim.
Lin. u. ALIQUOD DIES I aliquot dies ut se h. Mirum, Dousa in- ,,quit, ni Aliquo die, vel certe, Post aliquot dies egendum, inducendum- ,,que o coepit tanquam glosaema. Hoc nemo facile probabit si illud
16 Neque tamen nego, Ioaaemata, qua voeantur, In codicibus antiquissimi Teperiri. Si Liv. XLI, 7 et Ia pro Eodem in Od. Vindob eodem ipsa et odem tempore egitur, quorum illud, quod Grynaeua reete omisit, ex Pia a subortiam esse, docet cap. 4 ubi in eodem odice Ipsa pro illa scriptum exstat hoc autem, quod Grynaeus minua recte ervavit, Iam a Frobent iure meritoquo liminatum eas'ex Iv. XXI, 17. appaset, ubi vocabulina a mni post id eis in ed. Mogunt inculeatum atque in nullo codice repertum sine Gonovi aententia in altera Livii editiona expunxi. Alia autem Tatio est Ioci Liv. XLII, 47. . eo dom ne sua in Graeciam eum quin queremibus remitteretur, ubi Doeringius et euaingerus, qui Gonovi Liv. XXI, 7 eodem In nondum mutaturo recta adversati unt, Iectio- mem vulgatam contra Duherum et Crevierium, quibus verba in Gra Etiam tua pecta luerunt, bene defendirae videntur. Utroquo tamen loco e iugerum, quam meringium, aequi malim.
32쪽
autem, POST ALIQUOT DIES scrinendum esse, omnes adsensu omprobabunt. Constat enim, alibi quoque in odicibus antiquis, veluti Vindob. Liv. XLII, 56 A. cap. 57, D. cap. 64, 1. eap. 66, 2. aliisquo locis, illi quod pro aliquot scriptum reperiri. Verba aliquot dies, Freiushemius omisit.
AUGERI NOSTRIS, quod iam ousa recte edidit, scribendum esse, Bi
Lin. 4. ET PROMI LINGUA ET PROMI LINGU . Bim Litera A,
quae in apographo Chevaneo omissa est, in schedis Vaticanis non desideratur, sed cum praecedenti, in unam figuram coaluit. Dousai uiri in- ,,quit, consonum Iugurthinum cap. Φέ. illud Lingua, quam manu Prom- ,,ptior. id quae Cortius ad h. l. adnotavit. Ceterum reinshemius, ne Livii personam sumeret, nostris in Romanis mutavit et vocabulis transpositis seripsit Mucia augeri Romanis et promi lingua coepit, ut oratio aptius scili cet concluderetur. Similiter nos quoque olim Liν. XXXII, 9 coli. XXXIII, 59. et XXXV, 6 ex solo eod. Lips reposuimus ubi de conditionibus amicitiae agi co tum est, Pro coeptum agi est, quod nuper in altera Livii editione revocavimus. Etenim non solum iv. III, 4. Di coepta ferri est VIII, 2 coepta feri est, XXI, 5. non coeptum oppugnari est, et XXIII, 5o quan Comi oppugnari erat, Vulgo editur, ae etiam XXXVII, 1. ubi Aldus vulgatum comtum est agi, Quod Mogunt recepit, in plerisque eodicibus et editionibus principibus legitur coeptum agi est, quod illi praeserendum videtur; praesertim quum Livius XXXVI, 14 similiter scripserit: Philippo tradit regi est.
Lin. 5. . CONTRA SPECTATAM REMI Brossius vertit Varisius,
echausiste mi-mme de ce premis Inouvement quia 'rutendou guere illa di, etc. atque verba contra vectatam rem, vel in contra exspectat- rem mutanda, vel per contra exspectationem explicanda censuit. eutrum Placet. Etenim Salustius non fiduciam contra spectatam rem militibus Romanis auctam, sed Varinium hac militum suorum fiducia contra spectatam rem incaute, tum esse dixit. Huc accedit, quod librarius non solum hoc Ioco, sed etiam Fr. VII. lin. 48. 19. 4 voeabulis dividendis Peccavit, et verbum spectare,
33쪽
saepius quidem a librariis pro eripectare positum, neque hic neque alibi in eiusmodi orationis contextu idem quod exveotare ex Latini sermonis consuetudine significara potest Vid. Drahenborta ad Liv. XXX, 24, . Quam
ob eausam verba conre vectaram rem Potius idem valere videntur, quod re nondum spectata, i. e. Mirum istute nondum e Iorata, quum novi Et incogniti essent. Ceterum Pro ua, Sc lingua Sive magniloque a non opus est ut reinshemium secuti quo acribamus.
Lin. 6. IΝCMIΤΑΕ Lincautae g. incaute Dous incaute ut ach. ost Donsam Bim ardus quoque ita sci ibendum esse monuit et reinshemius scripsit. Similiter Lim XLI, 24, 5. pro occulte in eod. Vindob occultae legitur. Vid. Adnotati. ad Fr. VII. Iin. . et 18.
Fretnahemius recte incognitosque ediderunt. Nam in schedis Vaticanis ΙNCOGNITOSQ ita scriptum est, ut I pro I sit positum et iterae Miuunam figuram coaluerint. De copula ' pro qua imardum literam' posuisse, Gerlachius in Ieetionis varietate falso Prodidit, in versum sequentem translata, Vid. Adnotati ad Fr. II. Iin. . .
Lin. 8. CASIB I CASIBUS Bim. Illud Νiebuhrii apographum exhibet.
Vid. Adnotati ad huius fragmenti lin. o. et r. I. Ilia. u. Lin. s. TAM E J Hoc vocabulum reserendum est ad etsi vel quamvis, quod in praecedentibus latet. Cf. Ernesti Glossar. Liv. s. v. tamen, et Rams- hornii Gramm Lat. S. 2o5. P. 639. q. Lin. 11. PRESSO GRADU Haec verba, quae Cottius, cui rot- scherus accessit, ab iis, quae Praecedunt, male separavit, Brossius recte vertit en alientissant e Pas. Liv. XXVIII, 14 de Scipione Hispanos presso gradu incedere iubet, cui citato gradu in hostem ducere ibi lem opponitur, ut alibi leno gradu, de quo vid. Drahenboreh. ad Liv. IV, 2, IO.
Sic etiam Liv. VIII, 8 pede presso et vid. Meti III, 7. presso gressu legitur Pro SILENTIS, quod sequitur, et SUMENTIS , quod in II. IS.
reperitur, ousa atque reins hemius silentes et sumentes scripserunt, iisque Frolacherus cum aliis obsecutus est GerIachius non item Uid. Adnotati ad Fr. VII. lin. 8.
34쪽
dum autem Salustius hoc Ioco cum Tacit. His II, 42. Sueton. Caes. cap. 6o et Macrob. Sat. I, 6. proelium innere dirit, Pro inire proeliini, ita apud eundem Iug. cap. o. et 85. N. I, 2. XXXVI, I et XXXVIII, 19. Tacit. Ann. II, 65. XIII, 54. et Agr. eap. 16. Sit Ital. I, 272. Petron saP. 122. Λure1 vht. cap. I. aliosque bellum sumere legitur, Pro etiam sus mere. De Vocabulo magnifice, . e. gloriose ive iacta niter, es interpretes ad Tibull. ΙΙ, , II.
Lin. 14. 15 CERTAMINI CONSILII certamini consoli ut so h Dousa
haec adnotavit: Atque ili certamini consilii lego conscii inter se γ iuxta ,,seditionem erant, id est, seditioni proarami erant cui succedanea locutio,,illa Taciti LAnn. VI, 15.Jr tracta seditionem ventum, id est, parum ab- , fuit ' , qui res ad seditionem spectinet Vid. Adnotati ad huius fragmenti lin. 5. 16. Praestat tamen, licet vocabulo conscius interdum casua
tertius iungatur, cum reinshemio, qui vi fugitivi pro Atque in posuit, CERTAMINE CONSILII scribere, quum fugitivorum duce do belli rations inter a dissensisse, ex aequentibus appareat, atque literae E et Laaepius in his fragmentis aliisque locis permutatae sint. Vid. Adnotat ad Livii Fragm. Lib. XCI. Iin. 79 8o. p. 15. Atque hanc ipsam ob causam forsitan Liv. XLII, M. ubi pro binum parari, quod Grynaeus edidit, in eod.
17 Verba in te eae, in horum fragmentorum textu, quem huius Comm. Pari L .p. a I. g. exhibui, per typographi errorem non correctum interciderunt.18 In Adnotationibus ad Liv. XXVI, 59 nondum editia da verbia: ne urba eodem impetu cape eo iux, haec scripsi: Doeringius: Si inquit, ante nis verba pa- serum quo abfuit, quae in eod. Pal. a. se invenisse ait Gobhardua in textum eoa-isperia, hene an procedet oratio. Cav. hunc annum rationi Liviana paullo neglitigentius composita adauas Romanos enim non Parum abeat, sed haud alva non semu Itum, haud pro ea I, non Iong. et paullum ab stat dixtiae, atque IarisormuIta non ne ae quin ubiunxiaae, inter vir a Latino docto eonatat Geo-,inea relegamua ad Iani exieon philologicum . v. b. aae, hi tamen ex Sueton. Neri cap. 3. Perperam Parum abluit, quin, Pro P. IIum abfuit, quin adser--tur, et Aug. Matthiae Eloquentiae Latinae exemplo p. 84 ubi recto oditor doeti i--mua Jarum abest, inquit, non didunt Latini, hoc enim Mael non alia
35쪽
29 Vindob non bellum parari legitur, oll. cap. 3. scribendum Facile tamen apparuisse sibi, nunc bellum parare, nec ultra ad arma ire dilaturunι, ut utrumque aequabili verborum tructura ad regem erae referatur.
Lin. 15. 16. IUSTA SEDITIONEM ERANT Ita quidem in schedis
Vaticanis acriptum est. Sed iam ousa et reinahem ius rectius ediderunt: iuxta seditionem stant, . e. haud procia seditisne aberant, ut Liv. VIII, 5a Ioquitur. De perpetua vocabulorum iuxta et iusta Permutatione Duid. Drahenborch ad Liv. I, 6 Id.
Lin. 18. LIMATO I dem imardus ex apographo Chevaneo edidit. Sed in editione Divionensi IS ATQ legitur, quem typographi errorem Schluterus non correxit Gerlachius autem pro atque Germanis temere et Germanis acripsit. Frolachero non Obsecundante.
Lin. q. ULTRO FERRE PUGNA I ariter iv. XXVIII, 8. ut
Dardanis berum ferret, pro in erret, in sex codicibus reperiri, Drahen-horchius testatur et de a locutione suas adnotationes ad Sil. Ital. III, 565. tibi Rupertius bella ferens vulgato bina gerens praetulit, conferri iubet. Rectius tamen Dousa et reinshemius ULTRO OFFERRE PUGNA seripsisse videntur, quum syllaba OF a praecedenti O et sequenti F Deilo potuerit intercipi. Similiter in cod. Vindob. Liv. XLI, o pro potest testis
esse, quod Grynaeus recte edidit, Potest erae XLII, 29. Pro mansuras res esse, quod vulgato mansuras res substitui, marisurasse XLV, 5. pro nullo pacto auctor esse, quod Grynaeus Ptim restituit, uilla pacto res esse, et cap. π pro missi essent, quod in locum Vulgatae Iectionis mitiisset reponendum esse, supra not. ἰέ docui, misissent scriptum est de quo vitiorum ge-
19 Son similitudo, quae iteras B et V atque S et X intercedit. Orientosum illud vo-ietas a cenaria peperit, quod i . XLI, IS in cod. Vindob. epertum non tam cum Grynaeo in ovis se a cenaria, in quo explieaud intorpretes frustra elaborarunt, quam eum Graevi in bovi ae Te euar Is i. o. ovia, o Eua pondust effata. x eo utarum librarum, mutandum eas apparet. Similiter enim Liv. XXXVIII, IS, O in eod. Bamb. librariua acta uentorum pro ex eo utorum posuit, de quo acribendi modo vid. Maium ad Cic. d. Rep. I, 7. et Niebuhrium ad te orati. Fragmenta, T. 61.
36쪽
SOnere vid. Drahetaborch ad Liv. XXXIX, 6, 2 et XL, 57, 3. nostramque Epist ad Goelier. P. 459.
Lin uo. CUPIENTIB CONTRA SPAR P. CUPIENTIBUS CONTRA
SPARTA Bim. Haec recte quidem, sed non satis accurate in exemplo Che- vane scripta fuisse, ex Niebutiri apogia pho intelligitur. Vid. Adnotati ad huius fragmenti lin. 3. Praeterea non contra varia uni, quod Dousa edidit, sed contra Dartaco scripsi, quum hic ablativus, id quod reinshemius, qui casu dativo posuit nomen Partaco, non perspexit, ad alterum ioco, qui praecedit, reserendus sit. Aliam enim sententiam Crixus cum Gallis et Germanis, aliam Spartaeus cum ceteris sequebatur. v.
Lin. . ET EXTI Hoc saltem ex his intelligitur, librarium non
exstinguere, sed extinguere scripsisse. Vid. Schneideri Gramm Lat. ari. I. Vol ΙΙ. p. 555. qq. Lin 7 8. . . Ι - SET HAU I Hos versus cohaerere et HAUD seribendum esse, literae residuae docent.
ao Eodem sero modo depravatus esse videtur Iocua iv. XLII, 44. hi pro in AEam citu multu erant, quod Grynaeua licet Livius XXXI, Io et XXXIL I. ita Ioquatur, ex cod. Hudob acriptura in magno tu rant, Parum probabilIter exsculpsit, nescio an rectius acripseria in magno motui orant. Sicuti autem hoc loco syHabammo a praecedenti no obliteratam Me auspicor, ita iv. XLII, 8 ubi, quum pro minua compotem uilla aut, quod Grynaeua edidit, In cod. Vindob eon petam is uias aui, omisa voeabulo minua, scriptum reperiri, opitarius uotox esset, in altera Livii editione reposui non compotem suillae aui, particulam
non a aequenti syllaba eo interceptam sis opinabar. id de hoc ipso librariorum errore Goelier, ad Liv. XXXIII, o P. - et nostrRm Epist ad Goelier. p. 447. Postea tamen, inspectis Ilieris, quas opitarius do singulis Livii Iocia denuo eum eod. Vindob. ollatia ad me dedit, odicem minus non petem uia a sui, exhibero ideoque hoc Ioco pariter ac Liv. XLII, a. ubi, quum pro multo ant in cod. Vindob mu Ito anno Iogi, idem opitariu in odicia collatione , qua voeant, perperam adnotamet, in Hore i ii editione multo annos seripsi, vulgatum retinendum
37쪽
SILin. s. Io. QUAMC .... UD ALIAM J Hora Mohuhri apographum ita mutilata exhibet, ut liter ultima promise Iiterarum , Quarto dimidia haberi possit D posteriora per ALIUD ALIAM aupplenda videntur. Lin io. 11. ΡMENDAM Quid in his lateat, alii viderint. Neque S ETENDAM, neque SPERNENDAM Saluatium scripsisse, probabile est. Liti. II. I. M. DENTES Et hae cohaerent, sive PRODENTES ,i- RUDENTES suerit scribendum. Lin. 15. 14. A DANTQ Hi quoque eaecutio. Vide tamen, an PAVIDAMQ vel PRODANTQ legendum sit. Lin. 15. 6. . . TS ADFLUENT . . . I Literae S in m vel IS mutandae videntur ceterae sunt particulae verbi adfuere. Nam vocabulum uentum in pedestri oratione poni nequit.
Lin. 16. 7. . . O FI-D S A . . . I radio an Saluatius TANTO FIDENS AUXILIO scripserit.
Lin. 5. 4. TIM . UUIDL . . M DEINCEPS PTIMILI RUIT . . . .
. . . . CEΡ Bim. Haec maximam partem dubia esse et literas DL ad literarum B similitudinem accedere, Niebuhrius auctor est. ihi igitur, praeter vocabulum DE INCEPS, ex hoc naufragio evasit.
a1 Quum in multi Lixi Ioeia, quos Grynae cine sum, ut videtur, emendar cona- tua est, non minua ambigua ait cod. Vindob. orIptura, eius exempla quaedam insigniora hi ponere iuvat, ut alii haheant, in quo ingenii acumen experiantur. Liv. XLI, I8. posuerit J oporteret. His Iocua iam dudum me torsit. Cap. I9. ne liberavit eius culpae regem ne liberaro eius culpe .gem. Quo minus scriba D no II hera-
38쪽
RI mutari posse, idem Niebuhrius testatur. Nemo tamen praestiterit. Sa-iu,tium IN LAXIORES sive LATIORES AGROS scripsisse. Vid. Drahen-horch ad Liv. , 5. .
quo es Liv. XLIII, r. XLIV 4 et XLV, 3 ubi etiam nee - neque reperitur. Cap. 4 ne interdiction fiuium n atrorum et nos quoquo regno arceamua ne in t aedictione finium nostro quoquo et nos agni arceamus. Livium et nosmu ori me scripsisse, magnopero dubito. id interpretes ad ComeI. Nep. Ages cap. s. tibi similitar ea cum iungitur. Sed hi etiam Iocua de mendo suspectu est. XLII, 5 in annorum pensiones Din E annorum pensione a. Quid haec nota igni ficet mo ignoraru lateor. Cap. 9. evidenter d. Quid huic Oeci saetac Cap. 47. venturum hae cum venturum. Num librarii oculus ad aequentia: aee, utete aberravita Gap. 59. turbaretur gladii haata petere peditea, nuno auocidero rura equis, nunc ilia ubfodere I tu Thare tu T dia haata potare pedite . m qui nune succidere crur . . . . nunc ilia auffodere. Reeis igitur, quicquid Baumgartem Cruatus cum Sigonio et Drahenhorchio obloquitur, Iacunarum igna restitui. Has expIeat, cui Iubitum eat. Cap. I. Tumulua hic inter Tempe et Larissam meditis eat J tumulua hyo ante tem Peato eat eminet ar Iaae malius abeat Onum, omisso nomine Romani, quod cap. a. aequitur. Propterea in altera Livii edition scripsi: Tumulua hie ante Tempe eat et eminet Larisa a me diua Malim tamenes et immin et Larissae. Cetera alii expiaeentur. Cap. 63. libramento plumbi J nunc libramento Iumbi. Quemadmodum XLV 57. ante neque se ex una, ita hoo quoquo Ioco integra orationi particuIa, veluti nune saxi ingentibus, intercidisse videtur. Cap. 64. et intentu propugnationi castrorum Let in conato oppugnationi castrorum Laouna signo hic quoque posito, ut hae verba ad Persei temeritatem reserantis, aeripserim et in eo naultae oppugnationi castrorum. s. Erneatii Ioas. Liv. s. v. In eo n-su Itua Cap. 65. Anceps religes. Illud, quod Grynaeus haud dubio ex XXI, 8. sumpsit, in hoc abire non potuit. Certiora tamen et meliora dare nequeo. Syllabaxe, quae in versus fine legitur, ex praecedenti ingerere maIo repetita videtur. Quid autem Iatae in literi Lia e Num tria ama aeribendum Ernesti GIosa. Liv. a. v. circumstare, et Schulatum ceterosque interprete ad Dial da rati eap. 8. Cap. 66. onustia ita caesis Donuatiis eae ais. Vid. Iacobati Notas in Livii Lib. XXXIII. p. o. q. XLIV, 14. mari interclus , inopia insulam premi, amissi maritimi vectigaIibuaatquo commeatibus J mari interim ino Iua inopiam in au Iam inopem
mill . . . . Titimis tu . . . o Ien dicit que commeatibus. Depravata corrigat et Iacunosa expleat, cui Iubitum eat. CaP. 26. per viam quanta omnium Praeparata cura regis opia multitudini foret J Per quem quantam omnium praepara-
39쪽
loe in apographo Chevaneo MALIS pro MAGISQ scriptum erat, ita Fr. III lin. . in eodem FULI pro FUGI exstitisse vidimus Quid autem
tam uva regia eo piam Intuli ror ent. In verbiM Per quem, haereo in . ceteris non item. Quippe veram, nisi saIlor, eetionem codex offert, si duoesseris a verbia in tu Ii forent, pro quibus, quum huius libri ap. 7. ferre pro foro si cap. ab in lyria pro Illyriis in eod. Vindob acriptum exstet, in lyri alvo III viarii terrent, reponendum videtur. Cap. 8 reversia decem embia Pinge ea si ex ambis. Utrumquo librarii errorem, quem praecedens progressi sunt et nota , qua numerus denarius significari solet, praebuisse videntur, Grynaeus mea quidem aententia, quum regre asia vel reversia ex Iembi aeribi nequeat, non minua bene correxit, quam XLII, 56 pro et traxi diem, quod cod. Vindob offert, intra XI, i. e. undecimum diom reposuit. Cf. nostra Adnotati ad Caea. B. C. IU, . Similiter iv. XXIII, 15 vulgato D argenti multa talenta. in altera Livii editione substitui argen tim vel M ta Ienta, i. e. mille quim qu agi ueta a Ioniata Cap. 56. et meridie instante, magis aece3surum utrumque adparebat et maridio eat a te magia ad oea erunt tum mox adparebat verba m et id Poaestate, quum Iibrari , quem XLV, II. Ozabula Iegatorum et legati ita conturbarent, ut pro Gra tu Iati dein do victoriam sunt, quod Grynaeus, iii malia dein de sive deinde do victoria, probabiliter restituit, Perperam acriberet Ieg arii dei, de vi tori a sunt, ad antecedens in ridie , quod pro me ridiem in codico egitur, Tecurrisa videatur, in media aestate mutanda erae suspicor. De ceteria alii viderint. Cap. o. neutro J ne tot In hoc qua mihi haeret.' XLV, a. ad tribunaI at urbi. Quid hoc ibi vult Cap. 14. aequitate aua postea trium regum bellis deinceps omnibus lunetum ossiciis Da equitati ita postea trivm
rogum e Ilia deinceps omnibus eum fructum fricti Pronomon oum Livio iam restitui. Totua tamen locus, quum xcitatis Pro equitati ita acri-hendum esse, nimis audacter coniecerim, nondum per anatu e t. Cap. 6 tota muIlitudine J tori omnium multitudin m. Vide igitur, an, tium tot hominum multitudine, rationis contextus respuat, acribendum sit tota olpidanorummu Ititudine. Sed hoc quoque displicet, quum multitudo alibi a Livio aliisquo
seriptoribus simpliciter pro urbi incolia iv. OPPidanorum turba ponatur. Cap. ar circumeundam ad circumeundam. Hoc placet dummodo ut at tuit, quod aequitur atque circumire et i aer. Potius quam circumeundam et i- .enda requirit, orationis atmoturam a Partici Pi Pr festus Pendere patiatur. Cap.
b. ut ipsi quoque se eomparare erubuissent I umissi quoque a conparato d. huissent. Hi adde, quae insta not. b. et 29 de Ioela iv. XLII, 4. XLIV, S. et 6 atque XLV, 27 adnotavimus.
40쪽
ii H PE. URI set Num PERIURIO, an, quum agros praecedat, PERURIT in iis latet Liv. XXIV, o perusti tale agri, et XXVI, IS. σ-ussit Catinum agrum. Neutrum tamen huio loco convenire videtur. Λdieetivum autem, quod veIuti PERVIOS, in syllabam os desinat et ad nomen agrosa eferri queat, mihi non succurrit.
DIANTOR UBI PRI QUAM Bim egrediantis. Pri . . quam Ger I. Idem Frolacherus quoque minus accurate exhibuit. Quum i schedis Vaticanis exale PRIU, dimidia literae V parte et literam integra in membranae margine abscissa, Bimardua RIL, editor DivIonensis autem et Seh litterus PRI 2 posuerunt. Sed cum reinahemio, qui in m 6. misit, PRIUSQUAM scribendum esse apparet.
Lin. . REFECTO EXERCITUI RELIGIO EXERCITU Bim. RE
LIQUO EXERCITU Soh Iiit. Verum hoc, quod Schlitterua non ea, quae erilleos decet, diligentia edidit, neque in chedia Vaticanis exstat, nequo in apographo Chevane legebatur. Bimardua potius RELIQUO pro ELNGI acribendum esse coniecit, et iam ante eum Freiushemius, quem Brossius equitur, scripserat Cum reliquo exercitu, Praepositione eontra Livii morem adiecta Lim III, 25. reliquo exercitu haud procul moenibus Tuscia considunt, et , 5. Etrusci omnibus copiis aderant Vid nostram Epist ad Goelier. p. 439. Quo magis autem miramur, iretnahemium v xam huius loci acripturam eruere non Potni3se, e in Pensius laetamur,
Niebuhrio contigisse, ut Salustium REFECTO EXERCITU aeripsisse per
apiceret. Iam vero, quum iν. III, O refcere exercitus idem significet, quod exercitus supplere, atque VIII, 56. refecto exercitu sit idem, quod exercitu ex umeribus recreato, quo sensu Salustius exercitum Varinii ,-fectum dixerit, dubium videatur. Sed si ea, quaeir. I lin. 6 18 de Varinii militibus narrantur, eum hoc Ioc contuleris, refeci exercitu milites partim in supplementum additos, partim ex morbo recreatos denotari, facile intelliges.s, His Ioel addo iv. XLV, 6. ubi pro eum reliquo Reroitu in eod. Vindob. vitioae quidem reliqua axe citram legitur, sed tamen omissa praepositiona, quam Grynaeus, licet haec voeula ab antecedenti nomino Illyrico facito potuerit latareisi non idonea da causa adiecisae videtur.