장음표시 사용
301쪽
quemadmodum in Ca immis sit, & exiguae tenuesque pustulae, quarum aliae aliis supervenientes coalescunt, latumque efficiunt ulcus. Id si in os exterius serpat, ad columellam quoque peGenit, eamque exest,
Sc ad linguam etiam, M ad gingivas, dentiumque alveolos tendit: sub quo dentes labefactantur & nigrescunt, & ad collum inflammatio pertim sgit; quique ita affecti sunt intra paucos dies inflammatione, ac sebribus, foetore, & inedia consumti intereunt. Verum si ad praecordia per
asperam tendat arteriam, etiam eo ipso die suffocantur; cor enim & pulmones neque talem odoris foeditatem, neque ulcera, neque saniem sustibnent: quinetiam urget tussis, ac spirandi difficultas. 16utide, Causa vero tonsillarum affectus devoratio est frigidorum, asperorum, quibus calidorum, acidorum, ia astringentium. Etenim hae partes ia pectori ting nc ad vocis spiritusque usum inserviunt, & ventri ad alimenti transmissionem, D stomacho ad ejusdem deglutitionem opitulantur. Et si internis partibus quodvis malum incidat, vel ventri, vel stomacho, vel pectori, is ad tonsillas, & fauces, atque partes circa positas malum per eructationes ascendit. Ouapropter pueri usque ad pubertatem vitio hoc praecipue tentantur, quoniam ii praecipue multum atque frigidum aerem trahunt, nam his plurimum caloris inest) intemperantes etiam in cibo sunt, Lvaria appetunt, Κ frigidam bibunt, alteque, & cum irascuntur, k in zoludo clamitant. Idem puellis etiam, donec per menstrua purgari inclupiant, usitatum est. Ex regionibus, id πω maxime proseri; isthie enim M aEr spirando siccus ' adducitur, ia victus genus varium est, ex radicibus, atque herbis, oleribusque, Se seminibus acribus ', quae ibi
large proveniunt: potus autem crassus est, vel ex aqua Nili P, vel ex acti a sit quore, qui ex hordeo ', aut eo qui ex radicibus conficitur. Idem morbus etiam in Sstria, & praesertim ea parte, quae Coelooria appellatur, frequens est unde fit, ut Syria, Sc 'Iptia Ulcera vocitentur. miti, Modus autem mortis est miserrimus; dolor acris & servidus, qualis in Carbo lo fit : prava respiratio, quoniani foedissimum putredinis 3 odorem exspirant, eumque rursus intra pectus statim attrahunt: adeoque infestantur, ut ne sui quidem odorem sustinere valeant; sacies pallida, vel livida : acutae febres; sitis ades intensa, ut igne succendi videantur,& potionem tamen aversantur, ex doloris metu : vehementer enim affiguntur, vel si ea tonsillas comprimat, vel si in nares recurrat. Et fi 33R Siquidem in Oluto vix unquam pluat. Herod. L. a. Eodem his seculis victa. 3ptios uti narrat Proster Apinio. De Medicia. L. I, c. Io. p Auxandria, uti refert de Bel. Aleae dris. fere tota suffossa est, specusque habet ad Nilum pertinentes, quibus aqua in privatas domos inducitur, quae paulatim, spatio temporis, liquinii ac sublidit: his uti Domini aedificiorum, atque eorum familia consuevit; nam, quae flumine Nila fertur, adeo est limosa atque turhida, ut multos variosique morbosessiciat: sed ea plebes ac multitudo contenta est necessario, quod fons Urbe tota nullus est. Specus hos describit, qui in . opto, circa A. D. Is 8o, Medicinam exercuit, Avixetus', cumque in illos aqua, non nisi semel quotannis, a Nilo derivari queat, coenosam ejus partem, cellis, exeunte anno, ad fundum prope exhaustis, Alexandrini necessitate adacti bibunt: unde
multos eosque putridos oriri morbos narrat. De Nedicin. 4 φ t. L. 2, c. I . Eandem
vero aquam, ubi his ac similibus modis claresierit, & jucundissimam, & laluberrimam, &morbis quibusdam depellendis utilem esse praedicati q Uid. κριθὴ, in Lexic. x vid. in Lexic.
302쪽
sorte decubuerint, decubitum non serentes exsurgunt : Cumque exsurrexerint, prae molestia rursus decumbunt : plerumque vero recti stantes obambulant; nam quia nullo modo levamen assequuntur, quietem refugiunt, & dolorem novo dolore depellere conantur. Multum intros spiritam adducunt, quia gelido aere refrigerari expetunt: sed parum ejus exspirant, quoniam ulcera tanquam igne succensa a servente spiritu magis inflammantur ; accedit raucitas, vocisque suppressio; & haec quudem magis magisque urgent, quoad tandem in terram subito corruentes
CAP. X. iue UB cosiis, & spina, & interiori pectoris parte, usque ad iugula, IU
tenuis atque valida membrana ossibus adhaerens praetenditur, quae ita Succingens appellatur. In hae clim orta fuerit inflammatio, adest febris cum tussi, Sc sputis variis, cui affectui nomen est Pleuritis. Oportet autem ut haec omnia ab una ia eadem causa fiant, Κ quasi conco et o dent ia conspirent inter se; quanquam enim omnia simul adsint, & alia tamen ab alia causa separatim provenerint, Pleuritis non vocatur. In hac vero subest acutus dolor usque ad jugula pertingens: calor acer: decubitus in latus inflammatum facilis, quia tunc in sede su1 membrana remanet; at si in oppositam partem jaceat aeger, sequitur dolor acerbissimus : quia 2 3 propter membranae pondus deorsum trahens, & ejusdem suspensionem inflammationemque, dolor per totam ejus continuationem extenditur uuque ad humeros, & jugula ; quibusdam etiam ad dorsum, & scapulas, quam Veteres Pleuritidem is dorso s vocarunt. Sequitur autem spirandi
is Hoc ita vertit Crassus: in dorsi scapulas dolor protenditur, Pleuritida Veteres Graei appellarunt. Id, ut videtur, perperam cum juniores itidem morbum hunc Pleuritidem vocent, quanquam in dorso fuerit dolor, quoniam a membranae inflammatione proficiscitur, quae, ut Aretam supra memorat, spinae pariter & costis praetenditur. Id vero Author innuit, Veteres,nbi dolor dorsum occupaverit, Dormem hanc Pleuritidem appellasse; ut Hippocrates, in Libro de Morbis terti Q hujuscemodi affectum, Πλευρ- ων , vocat : &, in secundo N-άδα i dicit; quibus in locis varia Pleuritidum genera describuntur. Sententiam istam in hunc ,.sensum vertendam esse arbitrari videtur Vir doctus, qui Domini Fabricii librum variis in locis emendavit: cum haec verba, vis τὸν Πλευριτιν in εο ει προθεν, Parenthesi includenda
303쪽
difficultas: vigilia: cibi iastidium : malarum rubor floridus: sicca tussis sputa vita exscreata : pituita, vel biliosa, Vel sanguine saturata,
vel subflava, cujus omnia genera sine quovis ordine aliter aliterque Madveniunt, & recedunt; pessimum tamen est, si sputum cruentum d siit; delirant etiam, & interdum Comate occupantur, & in ipso sopore s mente desipiunt. Itaque si his increscentibus morbus ad exitium inclinet, in Syncopen aegri decidentes intra septimum diem moriuntur. Sed si, a secunda septimana, sputa prodire coeperint, & augescant mala, obeunt circa diem decimum & quartum. Interdum fit, ut intra duo. haec tempora malum 1ο mane transeat in pulmonem ; trahit enim id in seipsum pulmo, rarus calidusque existens, M ad ea, quae prope sunt, adducenda sese coinmovens ; jamque aeger ex morbi in hanc partem migratione repentε strangulatur. Quod si ultra diem istum superstes sit, neque intra vibgesimum moriatur, Suppuratus fit. Et haec quidem, si affectus ad per-1ue
iudi si sanitatem spectat, larga sanguinis e naribus profusio morbum repente ex lvit; siquidem somnus accedit, & pituitae sputum sequitur: deinde humoris biliosi atque tenuis : posteaque multo tenuioris: & d inde cruenta, & crassa, & camosa quaedam exscreantur. Et si post dio cruenta sputa bilis redeat, & post eam pituita, aegroti de salute securi sunt ; cum eo tamen, ut, si haec a tertio die incipiant, iique laevia, aequalia, humida, & rotunda facile extussiant, septimo die liberentur:
quo tempore venter etiam dejectionibus biliosis perturbatur : spiritus ex facili trahitur mens constat: febres remittunt: cibi cupiditas revertitur; et verum si eadem a secunda septimana inchoentur, die decimo quarto redit sanitas.s pG Id nisi fiat, in Apphrationem affectus vertitur i, quae per horrores, &dolores pungentes significatur accedit sedendi cupiditas, majorque spirandi molestia ; tum vero praecipue timor subest, ne pulmones pus re-3opente in se attrahentes hominem, postquam priora & graviora mala GD serit, suffocent. At si abscesius inter costas subrepat, easque separet,& in exteriorem partem acuatur, vel in intestina pus effundat, homplerumque ad sanitatem perducitur. liab, EX tempestatibus, hyeme saepissime morbus hic oriri solet : deinde a saviunmo Vere rarius, nisi sorte id frigidius sit: & aestate rarissime. M' aetatibus, senes frequentius quam caeteri Pleuritide tentantur, sed ex ea fici litis etiam evadunt: quia in sicco corpore neque magna facile exci- . tatur inflammatio, neque transit in pulmones, qui in hac aetate se iudissimi sunt, & parum spiritus adducunt, & caeterarum rerum attracti- oonem habent imbecillem. Juvenes autem, L qui aetate constanti sunt, in affectum hunc non frequenter incidunt, sed ad sanitatem dissicilius
304쪽
perducuntur : neque enim levi de causa, neque ex parva inflammatione aegrotaverint; porro cum magna subest causa, majus etiam imminet periculum. Pueri ex omnibus minime Pleuritide corripiuntur, & ex ea rarissime etiam obeunt: quia corpora illis rara, & humores fluxi sunt, inueti e perspiratio atque exhalatio multa est : unde fit, ut in illis vix magna contrahatur inflammatio ; ea est hujus aetatis in assectu hoc felicitas.
305쪽
CAUSIS, ET SIGNIS ACUTORUM MORBORUM,
De P pneumonia. p. I. De Reiectione Sanguinis.
De Syncope. ΗΙ. De Causis. IV. De Cholera.
306쪽
ΑCu TORUM MORBORUM, LIBER SECUNDUS. is
Du Abu S p ripue rebus, alimento, atque Spiritu, tenet
animantium vita ; ex his autem longe plurimum praefat Spiria medita. tus et is si comprimatur, homo non diu permanet, sed repente moritur ' Hujus instrumenta complura sunt; initium nares: transitus se per asperam arteriam : locus continens pulmo est : pectus autem pulmonis vallum est, ac receptaculum. Sed caeterae quidem partes, tanquamio instrumenta duntaxat, homini inserviunt ; pulmo solus causam etiam attractionis in se continet: nam in ipsius medio cor, viscus calidum,
jacet, quod respirationis, vitaeque principium est; illud etiam frigidi aeris attrahendi desiderium pulmoni injicit, siquidem eum incendit: cor autem est id quod attrahit. Itaque si cor assicitur, mors non longei abest. Sed si pulmo tentetur, idque levi de causa fiat, adest spirandi ditacultas : vita misera diu protrahitur, nisi siquis medicinam adhibere curet. Verum in affectu gravi, qualis inflammatio est, adest strangulatus, vocis, bigm animaeque interclusio, & celerrima pernicies. Hic ille morbus est, quameto Peripneumoniam vocamus, quae pulmonis inflanimatio est, cum acuta s bre : in qu1 pectoris subest gravitas, sed quae dolore vacat, si solus inflammetur pulmo. Is enim naturaliter doloris expers est, quoniam illius substantiae raritas quaedam inest lame assimilis; arteriae vero per eum dis seminantur asperae, cartilaginosae, eaeque etiam doloris immunes; muna J culos nusquam, nervos tantum exiguos habet atque tenues, qui motui ipsius inserviunt; & haec quidem vera causia est, cur dolorem pulmo non percipiat. Sed si membrana quaevis ex iis, per quas pulmo pectori adnectitur, cum eo inflammetur, accedit etiam dolor. Spiritus gravis est, ac fervidus; ut facilius spirent, aegri recto corpore residere cupiunt, qui 3o habitus est ad eam rem aptissimus : facies rubet, & in ea praesertim malae : quod ex oculis album ste, humidissimum ia pingue apparet ac men nasi simum fit: venae m remporibus 8c cervice elatae sunt: cibi fastidium. Pulsus in initio mali magnus, vacuus, creberrimus, quasi compressus ; calor, in exterioribus partibus, obscurus & humidior: in in-3 ue terioribus autem, aridus, servidissimus; ex quo spiritus incalescit, sitis fit, & linguae siccitas, & frigidi agris desiderium, Sc animi molestia :accedit etiam tussis, quae plerumque sicca est, vel si quicquam exscre
Hippoc. de Flatibus: & ex eo Cicer. de Nat. Deor. L. 2.
307쪽
in tur, pituita prodit, aut spumans, aut bile saturata, vel cruenta ticoloris floridissimi; atqui cruentum id caeteris generibus magis pernici
Quod si morbus ad exitium inclinet, vigilia sequitur, somnusque parvus fit, & segnis, Comatique similis; vanas imagines accipiunt: animus sdesipit, sed non violenter admodum perturbatur : malorum praesentium ignari sunt ; itaque si eos, quemadmodum se habeant, roges, nihil grave pati se agnoscunt; extremae corporis partes frigent: ungues lividi, &adunci ' fiunt; pulsus parvus, creberrimus, deficiens: jamque in propinquo mors est; septimo autem die plerumque obeunt. 16 At si relevetur malum, & in melius vertatur, vel larga sanguinis enaribus profusio erumpit; vel sicui per corpus magna humorum Vis ex facili fluat, alvus multis biliosis ac spumantibus dejectionibus perturbatur, ut eae ex pulmonibus in imum ventrem depulsae videantur ; nonnullis etiam malum per urinam educitur; quiboscunque vero haec omnia simul 1 seveniunt, M celerrime sublevantur. Quibusdam pus multum in pulmonibus coit, aut illuc ex latere morbist transsatio, si multo melius cedat res; ia si ad intestina, vel ad vesicam, pus ex latere derivetur, Perapneumonia statim liberantur: sed in laterentius diutimum habent, quod sanescit tamen. At si pus impetum iaciat stola pulmones, alii conserta ejus esiusione, alii rejecticius impotentia suta- cantur. Quotquot autem strangulationis per culum ex abscesiti eruptione evadunt, multa in pulmonibus habent ulcera, & in Philistim decidunt. Atqui ex abscessibus, & Phthis, senes raro admodum convalescunt; ex Perip monia vero, iuvenes, & qui aetate consistunt. dis
s,uium T ROFLUVII sanguinis per os duae sunt species. Altera fit 3ο 'ο ' & capite, & iis, quae circa sunt, vasculis: cujuε Via est palatum, & fauces, ubi stomachi etiam, & asperae artetiae principium est; cum exscreatione autem, & citatiore tussi in os eructatur
b Magnam hujus capitis partem sera ad verbum exstripsit Aetius, J. 8, c. s. suppreta tamen nomiae. Vide notas ta hujusce loci varias Lectiones.
308쪽
sanguis. Empi sive Sputum Sanguinis,) vocatur : quemadmodum etiam, ubi ex ore solo fluxio est, neque ulla adest exscreatio. Uel si sanguis majore copia, sive guttatim, sive consertim, vel a capite, vel ab ore profluat, nondum Magog sive Sanguinis Rejectio9 sed, sicut priors affectus, appellatur, vel sis, ves Haemorrhagia. At si ex internis partibus a pectore, quaeque in eo sunt, Visceribus, striinta ut pulmonibus, aspera arteria, locisque spinae sinitimis, ascendat, jusmodi profluvium non fugis, sed Magora, vocatur, ideo quod semguis per superiores vias seratur. 1 o Communia utrique signa aliqua sunt, levia, & pauca, quemadmodum etiam locus, in quem Rhesio K Sputum conveniunt; alia verri singulis propria, magna sunt, & multa, & notatu digna, ex quibus utraque species sicile internosci queat. Daque si sanguis ex Capite feratur, ubi magna est profusio, plures adsunt, & majores notae : quae in minori minores*i
13 etiam Geniunt; gravitas, dolorque urget: accedit aurium tinnitus, faciei rubor, venarum distentio, vertigo ; 8c haec praecessit evidens aliqua causa, vel ictus, vel frigus, vel aestus, vel nimius umi usus; vinum enim caput repente implet, Sc repente deplet etiam per vasculum aliquod disruptum:
sed ex modica tantum vinolentia, Sputum Sanguinis ex venae rarefactione
uosequitur ; interdum usitatus sanguinis e naribus cursus sistitur, b ad palatum conversiis Reiectionis speciem praebet. Itaque si a capite fluat, palati titillatio est, exscreatio fiequens, post quam Sputum consertim. prorumpit : ad tussiendum irritantur, neque tamen valde tussiunt. Omid si in asperam arteriam a palato defluat, in hoc casu sanguinem per tussim a 3 egerunt: quae res multos ita sesellit, ut eum ex inferioribus visceribus rejectum suspicati sint. Nonnunquam a capite in stomachum destillat,& postea cum nausea evomitur ; hic etiam subest fraus, adeo ut ex stomacho serri videatur. Porro sanguis, qui per Sputum educitur, non valde crassus est, sed colore ater, laevis, aequalis, alii materiae non per- o mixtus: nam screantibus in linguam illico rotundus incidit, & solutuficilis; & si palatum inspicias, id asperum, & exulceratum videbis, iaplerumque subcruentum. Medicina vero simplex ia exigua sussiciet, m dicamenta scilicet astringentia, R in stigida, palato admota; etenim ista quae calefaciendi, & relaxandi, dilatandique habent vim, guxionem --33gis incitant. Et ita quidem de Sputo Sanguinis a Capite oportet conjucere. Sub quo caput vel per venae sectionem, vel per missionem sanguinis e naribus, vel per aliam aliquam viam evacuetur ; ia haec quam maturrimὶ fiant: nam si sanguis diutius profluat, is seni jam initescet,
eaeque partes ex consuetudii te sanguinem excipient: aspera etiam exulce- o rabitur arteria, M pro exscreatione succedet tussis, & ex eo loco profusio
e Haec omnia, de profluvio e Capite, nisi quod Dialectum immutaverit, & elegantes aliquas voces deterius expresserit, celato tamen Aretri nomiae, exscripsit Aitim. Ua. 8, c. s6.
309쪽
jὸAio At ex pectore inferioribusque visceribus sanguinis effusio vocatus vl anagoge ; & ea valde mortisera est, si ex nobilis alicujus visceris ruptione contigerit, vel Venae Camae, cordi inseritur, & a jocinore sanguinem vi. distribuit, vel Arteriae istius Crassae, quae secundum dorsi spinani protenditur ; nam sanguinis profluvio, perinde ac si jugulentur homines, saut strangulentur, citissime interemt. Quibuscunque autem ex Pulmo vel Costa, vel a pera Arieria fertur, tanti celeriter obeunt, sed ApD- rati tamen fiunt, & in Phthisim decidunt; ex his minus periculi id genus habet, quod ex aspera fit Arteria. At siqui a Stomacho, aut rem
triculo sanguinem evomunt, ii neque in magno discrimine versantur, libi ocet ingens sit profluvium : neque curatio longa est, aut varia. At a Dei re, & Liene, id neque facile, neque continenter fit, quoniam ex his in ventriculum ac intestina expeditior fluxio est : neque tamen seri nequit, nec incredibile est, ut sanguis transitum sibi sursum aperire possit per pulmones atque asperam arteriam; quoniam in febribus cruor ex Isin nare prorumpit, quae cum affecto viscere in directum jacet. Loesiam, ex quibus fit profluvium, quaeque in iis vel periculi, vel monis Et
discrimina, hactenus exposuimUS. Modi vero tres sunt; sanguis enim sursum exit, vel rupto aliquo usqEYVxsisvel exeso. vel rarefacto. Ea subito rumpi solent, vel ex ictu, vel ex aocontentione in serendo tollendore onere, vel ex saltu ab edito loco, vel clamore, vel vehementi iracundia, vel alia quavis simili causa; & sangui- ξω nis statim copia in asperam arteriam effunditur. Si erasa parte fit, im terrogare oportet, numnam hominem antea, vel tuta, vel spirandi ditacultas, Vel nausea, vel vomitus exercuerit; etenim in diutinis his actabas
bus, continua, multaque, M acri fluxione Vasa exeduntur: nam cum, valde consumtae extenuataeque, tandem erosae fuerint ambientes vasorum membranulae, ea sanguinem effundunt. At cum vasa rarefacta sunt, non rumpuntur etiam; quamobrem neque multus, neque crassus sanguis, neque is consertim effluit : perque vasoriun rarefactionem tenuis tantum 3'illius pars excernitur; sed si multum in cavo quovis loco collectum postea effundatur, crassior quidem, quam in natura, fit, neque tamen valde eramus, neque niger, sicut grumi, copiosior autem, quippe qui in unum locum sit congestus. Genus hoc repentinum effusionis scenilis plerumque contingit, quae per menstrua non purgantur: & m iisdem 33 purgationis menstruae circuitibus apparet, in iisdemque cessationis temporibus sistitur: ac nisi mulieri succurratur, per multos circuitus, purgationis
istius vice revertetur ; quibusdam stemmis vasa etiam disrumpuntur. E Vena. Interest etiam, an magna copia, & utrum e Vena, vel Arteria, sanguis iv. exeat.: Si e Vena, niger est, L crassus, & facile concrescit, minusque Α'
perieuli intentat, citiusque supprimitur. Si ex Arteria, flavus est, &tenuis, neque facile concrescit, majusque discrimen imminet, isque aegro supprimi potest; quoniam arteriae pulsus sanguinem propellunt, & obfrequentem ejus motum orae vulneris non committunturi Caeterum
310쪽
ΑCu To RuM MORBORUM, LIBER SECUN Dus.
Caeterum curatio mali, quod ab erofom nascitur, & Ionga est, x di L p. Idaei scilis, & periculi plena; quia propter desectum partis, quae exesaesciis ad contactum non perducitur : id enim non vulnus 3ani, sed ulcus escitur. At cum vas rapti in sit, ejusdem conjunctio magis in promptus est, quia labia vulneris se 1nvicem contingunt; in hoc itaque casu μcunda, quoad periculum, differentia est. Nam in vasorum raressione minimus subest timor; quia singuis sponte supprimitur, ia astrictio cum refrigeratione ad medelam sussicit.
Indicandi jam sunt loci, ex quibus fit profluvium; quoiam in iis 1 o complura signa sunt communia, ia facile quispiam decip1 potest, &c
ruri differt. Itaque a Stomacho per rarefactionem sanguis ViX erumpit, Phog quia ciborum potionumque restigeratio Sc astrictio partes has condensat. Neque vero erosiones frequenter, minus etiam, quam rarefactio, huic incidere solent, quoniam acres & erodentes fluxiones non multum tem-i potis ei in emit, sed vel exspuuntur, vel per inferiora depelluntur. Stomacho usitatior est raptio ; verum siquid hic rumpatur, non seque magna, ac a pectore, subsequuntur sanguinis profluvia r tenues enim illic venulae, ia minutae sunt arteriae. Sanguis autem coloris non valde nigri est, subflavus, non saturale tinctus, laevis, aut salivae permixtus, cum dio nausea vomituque inhaem. Levis tumula est, interdum siquid em liens, interdum nihil secum trahens; etenim una laborat aspera arteria, stomacho praetenta, eique adhaerescens. Inter devorandum ulceris vel morsus, vel astrictio, multo autem magis, si ea quae deglutiuntur valde
frigida, vel calida, vel acerba sint Inhaeret etiam stomachi dolosia1 qui nonnullis usque ad dorsum pertingit: pituitae vomtus, si mo bus in vetustatem incidat, ia increscat cibi fastidium, pituitosa multa
effundunt'. febres non continuae, sed vagae. At a Ventrimu niger concretusque sanguis evomitur, licet ex arteria fluxerit: si ex vena, multo nigrior concretiorque; multa nausea, pitu
3otaeque, M talis vomitus : si homo non multo ante comederit, cibo se guis permixtus effunditur; nam in eodem loco cibus sanguisque congregantur ; eructatio frequens, M odoris foedi idd si multa intus cotierit materia, se aitur molestia, & vertigo : eadem si evomatur, releva mr quidem, languent tamen, penitusque exaestuant, iisque assidue dolet
Caeterhm ab pera Arieria paucus sanguis, isque coloris flavissimi, Es Asecum tussi expellitur : qui nisi extundatur, continenter tussiunt; accedit etiam, paululum infra vel supra guttur, doloris sensus: vox rauca, Mobscura. 4 Haec similiter exscripsit Aelim L. 8, c. sis Et sane totum illud Aiatii caput ex
Galem De Loc. Affect. L. 8, c. Id & em, & quidem potissimum ex hoc, licet Galeni tantum facta sit mentio, contextum est. Id etiam adverti potest, qubd neque Gaema, neque is et ausi quidvis alter ab altero de hac re mutuatus sit.