장음표시 사용
131쪽
cap. s. De reducetur ad maximam extensionem, ad quam dili
corde eiusq;. tari potest; dc ulteriori dilatationi aeque resistet, ae si PRiRuψης esset , & in tali statu supponimus , progressum emboli terminari . Igitur aquae fistula non exibit sponte veloci affluxu, quia ob grauitatem , aut pror stis non exiret a foramine in situ erecto fistulae , aut in situ prono lento motu ob foraminis angustiam pr6 diret. Neque violenter eiicietur , quia praecedenx impulsio emboli nil aliud, quam repletionem fistula mollis producere potuit, & completa repletione sup ponimus,embolum non amplius impellere, nec praeterea a vi constrictiua,ad instar arcus,qua fistula careare supponitur,exprimi potest aqua . Ergo nullo pact6 aqua veloci cursu exibit e fistula , ut propositum
Si embolo intra sistulam maior aquae copia immittatur , quam suffcit ad replendam fistula dilatationem , expelletur aquae infusis excessus supra eam, quae spatium dilat bile replere potest. Ijsdem positis; sit spatium aquae AC, maius spatio a Tab. 1 ampliabile fistulae . Ergo quando repletum est Fig. 9, spatium ΚΗ ab aquae AC portione VC , fistula GMturgida amplius dilatari non posset, non secus, ac sii
dura esset: ergo tunc ex Propos. 62. residuum aqu*
132쪽
haem postis , si fistula repleta ab embolo usqtie ad
turgentiam , eiecerit tantam aquae copiam , ut concidat, remaneatque aeque mollis, eiusdemque magnitudinis,ac pritis fuerat; non evacuabitur fistula ab embolivi impulsiva, sed ab alia
Quia fistula e statu turgido non potest ad consistentiam mollem pertransire aeque laxam, & aeque amplam , ac prius habuerat, nisi ab ea exeat tanta moles aquae, quanta ab embolo introducta fuerat, &moles aquae, quae fistulae turgentiam ericiebat,ab ea exire non potest sponte, ut ostensum est, neque eX- pelli potest a vi emboli, propterea quod dum embolus impellitia quae torrens fluit ad loca proximiora , quae miniis resistunt, & facile distrahintur, ut sunt latera mollia fistulae; quare actio emboli producet rempletionem , & dilatationem fistulae; non vero velocissimam expulsionem aquae per angustiam foraminis fistulae.Sicut videmus in intestino acu perforato,quod R0 tempore,quo aqua in eo vi emboli immittitur,none iliunt fonticuli ex foraminulis, sed tantum paucae Riniquae guttulae , dum tamen intestinum veloci pro grossit repletur, inflaturque; & postquam turgentia ς'pipta est, tunc incipiut fonticuli,quia nempe pario 'ς mxestini, non sectis, ac duri essent,amplius dilata ηψ'p0Kint, & sie vi cunei aqua velocissime efflue ἰς potest. I
133쪽
Cap. F. De corde eius ippiusatione .
Igo I . AL. BORELLI Praeterea nec immediate post emboli impulsum aqua e seraminuto sistulae exilire potest, quia tune cessat impulsus emboli. Q axe nullo modo ab impulsu emboli aqua e fistula eijcietur ; & ideo necessita
est, ut ab alia causa aqua, quae illam turgentiam in fiastula eficiebat,exprimatur, eijciaturque; quae esse potest compressio facta ab incumbente pondere, aut a Vimachinae,vel fasciae,quae fistulam circulariter ambien do,eam stringat . Hisce lemmatibus praemissis ad cordii vim declarandam deuenio: Et Primo
Methodum exhibere, qua vis motiva musculi cordis
Simplicissimus modus inquiredi vim motiva alicuius potentiae habetur ex cognitione effectus eius notissimi, qui est pondus ab eo suspensum . Tunc enim Vis potenti x aequatur resistentiae, quando immediate, vel in libra radiorum aequalium una alteri non praeua let, sed in aequilibrio persistunt. Vel si adsit machina, quae ad vectem reducitur, tunc potentiae sunt re ciprocae proportionales suis distantijs, seu velocitat,bus , quibus moueri possunt. Et hac methodo quaesiuimus vires musculorum aietuum. Vertim hoc in cor de aptari non potest, cum ordinatum sit a Natura non ad traestionem articulorum grauium cum pono
ribus annexis , sed ut sua constrictione ad instar prηβ Siguam sanguinis molem in ventriculis eius conten ii exprimat. Potentiae vero expulsiuae non p
134쪽
hontianititur vis pondeii i qdi qRando saSum deor- αν. s. Don, in impellimus, tunc saxum non resistit impulsui sua eorde eiusmerauitate; & cum navim natantem horizontalit irahimus, illa ob aequilibrium non resistit exercendo orauitatem . Praeterea potentia impellere potest in ellinam resilientem, ut est arcus, vel quid simile,cuius resistentia ut plurimum non potest cum ponder comparari. Et talis est operatio cordis: quare methodum mensurandi vim musculi a pondere appenso, qua hactenus usi sumus,usurpave non possumus i
Quando igitur in hoc negotio ab effectu peruenire
non possumus ad cognitionem causae,cogimur causam ipsam ab aliquo alio signo conijcere, ut inde magnitudinem effectus venemur. Tale autem signum erit similitudo, & analogia, quam musculus cordis habet
cum caeteris musculis eiusdem animalis. Diximus enim,omnes fibras minimas,seu machinulas eiusdem, vel diuersorum musculorum in eodem animali aequErobustas esse, & aequalem vim motitiam exercere eodem tempore in statu sanitatis. Et quia moles aequales duorum musculorum continent aequales multitudines fibrarum minimarum, sequitur, quod si unius
aequalium musculorum vim motivam totalem praeco gnitam habuerimus , alterius quoque potentiam to talem conijcere poterimus. Igitur existente mole carnosa cordis aequali fere magnitudinibus unius tempo-x lium, & unius masseteruu musculoru, clim iam vim 'tiuam totalem eorumdem praesciuerimus,probabitur Rrirmare possumtis, vim motivam cordis aequale
ζi,quam duo praedicti musculi mandibulam stringenter exercent
135쪽
corde eiusq; P R O P O S. LXVII.
Vis motiva fibrarum musculi cordis per se considera ta maius pondus suspendere posset, quam
3 ooo. librarum. Iam demonstrauimus,illud pondus,quod sustentatur ab integro musculo , seu a fasciculo toto fibrarunti hutu par, carnosarum,idipsum suspendi quoq; posse gi licet ad ' py δῖ0 altitudine ) ab unico strato totide fibrarum minimarum , quot sunt fibrae fasciculum componentes. Igitur non sufficit nosse experientia, quod a quatuor mustillis mandibulam stringentibus absque vectis auxilio suspendatur maius pondus librarum 3οῖ, b pai. i. ph. V & semissiS a semisse , scilicet unus musculus tem 38 . ratis cum unico massetere sustinebunt pondus matu Iso. librarum. Is enim conatus ericitur a totidei extremis fibris minimis, seu a tot musculis , quot sunt fibre integrς contenti in duobus proe dictis musculis, Et quia quaelibet integra fibra eorumdem mustillorunon est minor longitudine illa, quam occupant cras sities duorum digitorum compensatis nempe excelsiqbus longiorum fibrarum cum defectibus breuiorum)e has. i. dii. spRtio digitali cuiuslibet fibnae continentur plus-i,. quam viginti machinulaec , seu portili in directui dispositi instar catenae, supponamus tamen non con tineri plures , quam decem fibras minimas , ergo issiongitudine cuiuslibet fibrae earum , quae duos praedi ctOS musculos componunt, plusquam viginti fibr*minimae continentur. Cumque pondus 13o .librarum suspendatur ab unico strato machinularum eorunadς
136쪽
,useulorum. Igitur, ut ii bζ mu vim integram,qua Cip. s. Datiatura exerceti in eisdem musculis,Vigesies multipli- corde eius diri debet vis illius strati, nempe eam , quae Iso. lita pulsatiunς ibias suspendere Valet. Quapropter Vis integra,quam exercet natura, ut inflet Omnes porulos eorundem duorum musculorum, maior est vi ponderis 3 ooo. librarum. Licet eius momentum non sit maius 3 so. postea fibrae cordis agunt se inflando, nou ut contrahantur, sed ut inflentur, & sua plenitudine repleant cordis catuitates, & vi cunei exprimant, & impellant sanguinem, qui in Ventriculis cordis continebatur', veluti nuclei compreuis digitis expelluntur . Vndo cortex cordis comparari potest: tormento bellico minori,sclopeio nuncupato,& in illo fibrae internae i lassatae usum pulueris nitrati accensi,& rarefacti praestant; sanguis vero e ventriculis expulsus comparari potest glandulae plumbeae a siclopeto eiaculatae .
Hae operationes suadentur, quia cortex constat ex
fibris spirali rer intiolutis, quae resistunt disi ractioni ,Π0n secus, ac si essent fasciae, & circuli ferrei doli jc0rdis. Differunt tamen parietes siclopetia cordis cortice, quod illi sua tenacitate solummodo distra- 2i0ni resistunt, at fibrae cordis primo distraetioni resistunt tenacitate , & vi contractiva externae faciei ς0nnexae earum : secundo pars caua carumdem fibra tyim corrugata, inflatis plicis actioilem cunei eXercet, qR tenus jpumosis ampullis turgentibus vim analogaqVRm puluis nitratus rarefacti is,esscit. Quare sicut qR0dlibet granulum pulueris nitrati sua rarefactione
tinpellit sibi c0rrespondentem particulam glandis, o 'Maia granula accensa simul operando impellunt torti dem
137쪽
tidem particulas glandis plumbeae,qxipi sunt granuli
sic parithr singulae fibrae minimae , seu machinulae cor dis sua inflatione immediate, & eodem tempore ope. rantes agunt impellendo aequales particulas sangui neae glandis, quam cor eiaculatur. Et ideo huius to talis resistentia componitur ex tot particulis, quaruta una quaelibet aequilibratur potentiae unius fibrae misi mae, quot sunt fibrae minimae totius cordis . Et histe fit, ut cordis potentia absoluta aequetur suo momen to , nempe aequetur resistentiae absolutae sanguinis eiecti. Si igitur quaelibet fibra minima cordis aequale vim escit ei, quam unaquaelibet machinula musculi temporalis, aut masseteris exercet,ut supra insinuau mus d , & multitudo fibrarum minimarum contenta ialiis duobus musculis aeqv alis est multitudini minimbrum fibrarum cordis; propterea, quod moles carnea cordis aequalis est moli carnosae duorum illorum musculorum. Igitur elicere possumus , quod vis, quam exercent omnes minimae nrae cordis stinui sumptae, si impellerent radium externum librae bifariam in centro sectae,superare potes: pondus 3 ooo. librarum. Debet postea demonstrari, quod cor sua contra ctione superat maiorem resistentiam,quam sit vis illa, quam ipse cordis musculus , eiusque fibrae minimae γseu machinulae exercent, seu quod potentia absolut musculi cordis minor est eius momento. Ad hoc au tem praestandum, probandum est Primo, quod
138쪽
Arteriae omnes animalis , completa earum pulsatione, non possunt remanete sanguine exinanitae. Sensu constat,ampliores esse venas omnes simul sumptas , quam sint arteriae omnes, forsau in proportlone quadrupla o & per utraque vasa fluit tota massa sanguinea,quae in hominibus adultis I 8.vel ao.libras excedere non solet'; & licet venae semper sanguin plenae conspiciantur ob transparentiam vasorum, dubitare tamen quispiam posset, an arteriae semper sanguine repletae sint, an scillaei solummodo tempor pulsationis transitum sanguini concedant,& deinceps in quiete earum remaneant prorsus eainanitae. Et siquidem prorsus cxangues fierent,dum quiescuat,tunc denudatis arteri1s,omnino restrictae, & compressae apparerent ad instar funiculi , aut laminuis , quod auto-psia refellitur , retinent enim figuram ampliatam rotundam , & fistulosam fluore plenam , quae plenitudo , ς'itatis fistulos te tactu ipso percipitur. compressis digitis . Non sectis denudatis venis, si post cordis pubistionem arteriae rem'ierent exangues, tunc fistulae yςpost a mole quinqVe librarum sanguinis adiuncta 2 ςscerent triente prioris crassitiei , quod est salium, nam nil prorsus crescunt. TVqterea in animalibus , quorum arteriae transpi a Vita Ranis , patet ad oculum ex colore li-
'. 0ς plenas esse sanguine ; ergo arteriae postpul - i cm non remanent exausti, sed repleatur se
139쪽
Cap. s. De tem a quadrante totius sanguinis , & ideo in homini ς de eius ς. bus continent se realuinque libras, . I pRion*ης Insuper dum pulsant,arteriae turgidissimae sunt, a corde non subministrantur , nisi tres unciae sangui. nis. Ergo, si ante pulsationem arteriae prorsus vacua erant, a tribus uncijs a corde immissis impleretur spi tium vige siles maius , quam sit moles illarum s et iideest impossibile absque rarefactione, que certe nono
adest. Ergo ibidem librae quinque sanguinis aliunde
aduenirent, aut a corde et a venis retrocedendo;sed
utrumque est impossibile. Adde, quod tres unciae sanguinis a corde immissa replere non pogent spatium maius semipede arteriarum cordi proximarum. Ergo si ante pulsationem
exinanitae erant , profecto reliquae productiones arteriarum in sequenti pulsatione eXangues quoque re. manerent;& idebnon pulsarent simuicum cord nam a sanguine inflats, vi viris pulsatio ericitur. Tandem experientialconstat tempore pulsationis sanguinem effluere e qualibet arteria incisa, siue magna , siue minima fuerit , quq instar fontium longilis sanguinem eiaculantur: hoc autem fieri non posset, nisi omnes arteriae repletiae fuissent sanguine per N- tam longitudinem earum, tanta turgentia, ut ob loci angustiam prorumperet , & exiliret. At in sequenti pulsatione non reparatur , nec reponitur in artersis γnisi minima portio sanguinis trium unciarum,quae mole nec mediam partem capacitatis arteriarrum re plere posset . Ergo nisi remansissent fere quinque li' Briae sanguinis,lterum arteria iturgidς reddi non possent .
Scio non deesse, qui dicunt, sanguinis minima port
140쪽
hostionem rarefactam ob cordis feruorem, posse re Alere cauitates cordiso & arteriarum : at talis imagi hitio ab ipsa eXpς ricatia rςsellitur, ut alij etiam ad
DeduciturieX praecedenti, quod arteris post pubsationem remanent repleis a quarta parte fere totius sanguinis animalis, nempe a quinque libris cruoris ;& moles sanguinis a corde in arterijs immissi,est una pars vigesima fanguinis inter arterias contenti. Postremo tres uncis sanguinis a corde eiectς intra arterias replent spatium arteriarum cordi proximum non maius semipede , scilicet triplum, vel quadruplum latitudinis ventriculorum cordis.
Motus, quo sanguis fluit in arterijs ter velocior est eo, quo cor mouetur, & eumdem sanguinem impellit . ia eodem tempore absolutitur omnes hi motus , scilicet cordis insatio, cauitatum eius restrictio ab interna mole carnea cordis aucta, expulsio sanguinis, qui Ventriculos replebat, motus eiusdem intra arte x- , & promotio illius massae sanguineae, qus in arte- praeeZistebat, ab urgentia sanguinis e corde