Iacobi Sirmondi Soc. Iesu presbyteri Historia poenitentiae publicae. Eiusdem disquisitio de Azymo, sempérne in vsu altaris fuerit apud Latinos

131쪽

GRAECORUM

132쪽

ALEXANDRINORUM.

Quae porro praeter crucis figuram in Graecanica leguntur Xει ςνιαἀ, & in Alexandrina, Θεος cum ceteris, quae in archetypo satis expressa non erant, parerga sunt Oppris, quae progressu temporum accesserunt. Quomodo & apud nos, pro merae crucis titulo, variae post ea efiigies, primum,Vt par eras,Cru '

133쪽

324 DIs Qv I s I T I ocifixi, tum deinceps aliae atque aliae a prima origine longius abeuntes inductae sunt. Sed & ad sacram populi communio m, cum parteS Olim, ut dictum est, confractas sumerent, atque hic mos, teste Hum-berto, post suscepta quoque azyma Ierseuerasset, minores tandem ob atae institutae sunt. quae licet integrae una consecrentur, & integrae sangulis erogentur , particularum

tamen nomen ex antiqua consue

tudine sortitae sunt. C A P V Τ V.

ob rem Eucharistia fermentum olim aliquando appellata sit.

DE fermento invita Melchia dis ac Siricij, & in epistola

Innocentij ad Decentium quae leguntur, quonam referenda sint, an

134쪽

ad Eulogias, quas Eucharistiae vice dari mos fuit, quod Cardinali Ba ronio visum est , an ad Eucharistiam ipsam, quod ille fateri vehementer refugiebat, anceps quorumdam iudicio & ambigua est disputatio. In qua ego si quid sentiam

exposuero, non vereor ne contra

Baronij mentem votumque facere videar, cum omnes ad hoc ipsum ut sua libere promant inuitarit: nec me ab eius sententia discedere indignabitur quisquam, qui meminerit illum, pro singulari sua modestia , solitum aliena haud grauate audire, & si meliora suis cognosceret, libenter amplecti. Vnde autem commodius ordiemur, quam unde suam ipse dissertationem auspicatus est Z ab eorum scilicet verbo

rum commemoratione quae Con

trouersiam pepererunt De Melchiade igitur eius vitae auctor sic

135쪽

is 6 DIs QA I s I Τ Ι Ο scribit: me fecit ut oblationes con=cratae per Ecclesias ex consecratu Episcopi dirigerentur, quod declaratur femmentum. De Siricio autem in hunc modum. Hic constituit eti nullus presbyter Missas celebraret per omnem hebdomadem, nisi consecratum Episivi loci designati susciperet declaratum quod nominatur 'ermentum. Innocentii vero ad Decentium cap. V. verba sunt. De fermento etero, quod die Dominico per titutis mittimus, stuperflue nos conpulere τoluisti, cum omnes Ecclesiae nostrae intra ciuitatem' sint constituta.

uarum pres teri, quia die ipse propter plebem sibi creditam nobisium conuenire non possimi, idcirco fermentum a nobhs constelum per acolythos accipiunt, ut se a nostra communione maxime illa die non iudicent separatos.

μοd per parochias feri debere nonputo. quia non longe portanda sunt sacramenta , nec nos per coemeraria diuer-

136쪽

se eonstitutis presbyteris desti mus, σpresbyteri eorum conficiendorum ius habent atque licentiam. In his omnibus locis negat Baronius adduci se posse, ut Eucharistiam credat fermentum appellatum. Quid ita 3 Quia notissmum est, inquit, Romam ac simuloccidentalem omnem Ecclesiainonnisi in aumo pane consueuisse se aristiam conficere. Quid tum vero λ Etsi enim falsum id esse, quod compertum putat, dudum probauimus, pro vero tamen exploratoque nunc habeatur: quid hoc tandem ad nos, si Eucharistiam hic constat fermentum ex eo dictam, non quod ex pane esset fermentato , sed quoa ipsa, quocumque ex pane fieret,Ecclesiis ad quas mittebatur, fermen ii vicem praestaret, eisque unionis inter se vinculum esset, sicut fermentum masse cui commiscetur. Ο sacramentum pietatist o signum qimita

137쪽

118 DIs ISITIOriss o misculum charitatis. ait Augustinus, in Ioannem tract. XXVII. ergo illi nomen congruentius potuit imponi , quam ut fermentum diceretur cum Euangelicae quoque parabolae fermentum optimi quique interpretes, diuersis verbis, sed uno sensu pronuntiarint

ritatis doctrinam Origenes, τον λοῦν λ - γν ,sermonem diuinum Basilius, O κή - , praedicationem Chry stomas. propterea quod, Vt ait Origenes,

εαυ-. βuemadmodum fermentum farina commistum messem etniuersam in propriam transemutat qualitatem se os Dei fermo in rationales animas incidens,

totas ipsas transfigurat in seipsium. Maneat igitur quod principio institue

ramus,

138쪽

, DE AZYMO. I29 ramus, oblationes consecratas in

detreio Melchiadis, sacram Eucharistiam intelligi, non Eulogias. De hoc fermento , sic enim nominabant, ut ad Ecclesias ab Episcopis mitterentur primo loco sanxisse Melchiadem. Presbyteris Ecclesiarum, ne Missas nisi hoc suscepto celebrarent, interdictum a Siricio. Quo autem die, & quas ad Ecclesias destinari oporteret, traditum ab Innocentio. Die scilicet Dominico, & ad solas Ecclesias seu titulos ciuitatum, non ad parochias foris sparsas per dioecesin. Quamquam

enim ulus inoleuit, ut parochiae nunc aliae sint urbanae, aliae rusticae, aliter olim res habuit. nam rusticarum proprium id nomen erat, Ideoque parochias ciuitatibus opponebant, ut in Concilio Agathensi Canone XXI. cum iubentur ij, quibus Oratoria per agros extra

139쪽

up DIs Is IT Ioparochias habere, atque in his Missas tenere permissum est, in praecipuis tamen festiuitatibus , non nisi

in riuitatibus, aut in parochiis eas tenere . Et in Concilio v. Aurelianensi Canone v m. aut in ciuitati-bM, aut per parochias ordinare cleri

eos. Quod discrimen non ignorans Dionysius Abbas, quia fermentum sciebat ad ciuitatenses tantum Ec- clesias dirigi, titulum Innocentii

decreto congruentem adfixit D EFERMENTO CIVITATIS PRESBYTERIs DIRIGENDO. Parochiarum porro & coemeteriorum Vrbis presbyteris, quibus expectandi fermenti lex imposita non erat.conficiendorum sacramentorum integrum ius

fuit atque licentia. QBre his ad hunc modum explanatis, & scrupulus opinor exemptus est Baronianus, & ad intelligentiam reliqua patefacta & aperta sunt omnia.

140쪽

DE. AZYMO. 13fC A P V T UI. De Eulogiis, re triplici apud Christianos huius notione

vocabuli.

POsτ Eucharistiam proximum est vi de Eulogiis dicatur, hoc est de pane benedicto , qui post Missam dari iis solet, qui in Missa non communicarim. Unde ώχλουρον Graeci vocant, quod sacri

doni siue Eueharistiae sit loco. De hoc igitur prisco ritu presbyteros parochiae suae instituens Hincmarus haec praecipit cap. VII. Vade oblatis quae operuntur a populo, consecrationi fluesunt j vel de panibus quos deferunt fideles ad Ecclesiam , mel certe de seu, presbyter conuenienter partes inefas habeat in maste nutricon ementι, m post Missarum solen-