장음표시 사용
291쪽
4. pbrro Perse hoc anno, eousque Imperii provincias populsi istini: ut Chalcedoneth pervenirent; Heraclius vero tuiti as resistendum iri impar esset, legatione milia, pacem precibus petiit, quam obtinere non potuit, nam ut narra auctos chronici Alexandrini sub indies: III. hoe scilicet anno Persarum . Regis Exarchus, .. en vocatus, ad imam. fueciaue Oneis, in tu es Cb fvoleos, in Meconii deuit , cum in opposita civituti regione a populo eo piceretu . Dynis Pera ac mune bus acceptis ab I cratyre Heraclio hyo de
lerunt , quibus pacem 1 lippi ex Ileraclitis ab eo petebat . At Chosroes tot victoriis auctus, curn ejus superbia sempera enderet,' ut Duce in sesim saen eunt Romanis de pace ineunda egitIe accepit , ac ut Legatos ad te Heracllac mitteret . perm sistet, in f hrorem actus , eo quod ad se Ipsum Imperat6rem Heracliu es calcitis vitactum liore perduxisset , Ducem suum excoriari' iussit; Legatos vero in carcerem
detracta p- , ct urre ex tuo ficto P. ccerba ac violeνω morte bis at D. Rrwhubrum vero Iezbros seγs. i. quam 'diligevis is custo fit bubi dii, Miserbid is in modetin ossiixit. Quem haee . exiturii habu erint, iusta eicturi Ibit,id . N Nuhe laetiora sequatitur: Clotharius adepto Francico Imperio, nil tam cordi fuit, quarti pietatem colere, ac sanctos viros , eorumque cbhgli, titis. Inter plurimos Ar-nulphus Merensi Episcopus 'emineb: t . quem tanti faciebat
292쪽
Clotharius, ut eo inconsulto vix quidquam ageret, quem saepe diu noctiique cum uxore sua conveniebat ; Unde famae ejus detrahendi. ex aulicis quidam occasionem sumpserunt;
ut vita, auctor narrati his verbis. Auidani hele his homo , nomine Diio , aufu es irrogare cum complicibus ybis Epi- suo sancto injuriam , asserens silicet eum non est e cultorem Dei, jed potius hominem deditum voluptati, ad cujus lectum nocturnis horis, nοὴ sium Rex, verum etiam Regina . Iamquam consilium flagitantes interdum properarent. Quam cito divina ira calumniatorem invaserit, deinde addit. Cum ergo pir ille die quadaω, ulpo referto vino , una cum de rahente Iocio suo strata petiiset, jubente Domino, omnia vestimenta illorum pallautur undique flamma. Euibus luteo cum ingenti ela--ore prosilientibus G aquam circa nares, ac genitalia tica Ptibi eo siue illorum acerrime cremabantnr, injicientibus , nec omnino flammam divinitus inspum extinguere valentibus fauo eis ad ingur porcorum seto volutabri jes pariter involvunt, o ibi diu vociferantes, vix ad ultimum sπNam, quam merito patiebantur . evaseruui. Nec multo post hujus detra-Etionis auctor. videlicet Notio, in hujusinodi criminibus apud
Regem accusatus, una cum filio capite truncatus est. Qirant magna vero Arnulphi charitas ., & vigilantia in pauperibus sublevandis esset, hoc uno exemplo constabit. Cum omnes thesauros ecclesiae pauperum erogasset, discus tantum argenteus
librarum 72. supererat. uuem Hugo primur procerum dato pretio comparavit. Sta Omnipotens Deus non passus est, uI Dieus illos ueretur , qui in bonorem steati Stephaui Protomaroris, olim consecratus habebasur . Pracdicto siquidem Hugone praepeti morte proprato, discus ille Clothario Regi ause is es: qui eum, referentibus quibuseam , comperistet, hune a Mato Arnu boob alimoniam: pauperum Penunuatum fuisse , mox tamquam Maelitus inspiratus, jubet eum pelociter, Dperpositis centum aureis ad Meten in Cipietatem Sancto Pontifici deferri. IIactenus vitae auctor coevus quidem etsi ignotus, . quem Jonam fuisse Baronius scribit. His addit Arii ulphum , .post annos aliquot , t plitudinis desiderio captum, Episcopatus sarcinam abjecisse; quem Clotharii, aut Dogoberti ejus fiati preces, Scminae ab co proposito revocare nequaquam potuerunt x ut
ibidem videre est et Ai haec post annum 62s., quo. concili DRhe in usi Arnu Ulixit subscriptus legitur, contigerunt. Diuitia sed by GO le
293쪽
6. Eodemque tempore S. Lupus Senonensis Episcopus florebat, qui nobilibus parentibus Aureliae ortus , Bettone , scilicet, &Austregilda. Arthemio Senonensi Episcopo . amno 6o9. si accesserat . Is mortuo Theodorico , Sigeberti ejus filii partcs secutus fuerat, ac solo campanae sonitu Clotharii milites in fugam verterat , ut auctor vitae ejus his verbis narrat. Mortuo Theodorico Principe, Rex Clotharius Eurgundiam veniens , hostili manu armatum Diidebonem Ducem misit in Senones. IIIo erto tela atrociter in oppidum vibrante.
Sanctus Episcopus in Domino sidens, ad protomaroris D pbani aedem δε contulit; cumque ad convocandum populum signum ecclesiae tangeret, piribus boses desituit, tantoque
Iunt terrore correpti, ut nullam sibi Diutis spem superesse putarent, nisi fuga sibi eoufulerent. Ita vir Sanct fimur, dum inpar Mosi ad Caelum tollit manus , boses profligat.
Haec ibi . Quid autem esset signum illud ad convocandum populum , non multo post indicat, ac Campanam seu magnum tintinnabulum fuisse scimus. Nam subdit: Clotharius
Rex ubi comperit signetis , vel eampanam S. Si bani sonum edere grati simum , ju sit eam Parisios trauferri, ut ejus tinnitu δε iιs oblectaretur. Di licuit ea res Eeato Episcopo . Itaque mox ut ablata es a Sevonibus , omnem foni gratiam amisit. Id Rex intelligens, ocius jubet Do illain loco resilui.
- . Postquam vero Clotharius Burgundiam obtinuit , Darulphi Ducis opera, & Medegesilii, qui S. Remigii monasterium in suburbio tenebat , quique Sancti viri locum occupare conabatur, in exilium a Clothario S. Lupus ejectus est, in eum fortasse insensus, quod Sigeberti partes secutus fuerat . Clothurius Rex commotus Beatum Antipitem jubet
exulare Vinemagi, qui en Neusric pagus . Traditus ess autem Duci pagano Bonoso Landerastis, qui eum relegavit in villam Anduaginam ad flumen auctam , ubi erant templa prophana , quae a Decurionibus colebantur. Ad eum Deum ubi pervenit vir Dei . . in Domino gaudebat, sentiens se a Deo mifum ad populum incredulum recte insituendum. Cum enim caecum quemdam illic illuminasset, superbum illum quem diximus Ducem , Sanctae Crucis signo iubdidit, undissique
salutaribus expiavit: permultos quoque e francorum exercitu, qui etiamnum gentili i erroribus tenebuntur sacro baptimo illuminavit. At Senonenses cives, pastoris siti absentiam aegre Tom.XIII. O o se
AN. 6 I S. S. Lupus se. nonensisEpi scopus. s. Lupus in exilio ethniis cos ad Cliri. sti fidem con vertit . s. Lupus ab exilio revo
294쪽
29o H Isaeo Iaserentes, ac in Medegesilum , qui malis artibus eumdem exulare coegerat, ira accensi , interfecerunt, legatosque Ra-gnegi situm Senonensis ecclesiae Archidiaconum , una cum Veini bauda Abbate , qui in Tricassina civitate florebat ad Regem miserunt, rogantes suum sibi reddi Pastorem , qu rum precibus annuens Rex , ab exilio Lupus revocatur , ac
Regi ipso sistitur. Letatur Rex, Proceres omnes gratulantur Gnti Antistitis praesentia , contemplatusque erem Rex , pietate flexus, ad pedes ejus humi proseruitur, veniamque
ab illo deprecatnr , c. ac munera ecclesiis suis obtulit. ac ut in ecclesiam suam rediret permisit. Lupus vero suae restitutus sedi, eam ecclesiam moribus, ac miraculis illustravit usque ad annum sexcentesimum vigesimum sextum , quo in Coelum abiit. Haec , & alia quam plurima narrantur, ab ejus vitae auctore, quam exhibet Surius etsi elegantiori stylo redditam . 8. Eodem tempore alii plurimi in Galliis , dodirina& pietate viri florebant, apud Clotharium in maxima veneratione habiti, ex his Faro Meldensis Episcopus recensetur, cujus vitam post Surium ampliorem exhibet Mabillonius. Is porro nobilibus parentibus ortus , grandior faetus, aula relicta, contemptisque Mundi vanitatibus , totus se Deo dicavit, ac Meldensis postea Episcopus ordinatus, annis plurimis eam ecclesiam administravit, ut ibidem videre est , longius quippe , latiusque stylus noster excurreret, si Sanctorum gesta , in compendium etiam redacta, exponenda es
9. Hoc unum adnotare non injucundum fortasse Iectoribus erit, quod cum in Lupi Senonensis Episcopi vita, Campanarum mentio Occurrat, si de earu indem antiquitate , & usu nonnulla adnotaverimus. Harum in ecclesiis christianis usum ad convocandum in ecclesias populum, a Sancto Paulino Nolano in Campania Episcopo introductum fuisse quamplurimi tradiderunt; hinc eas ex Campania Campanas dictas suisse , latinae etiam Nolas, ex Nolae oppido addunt. Incerta tamen haec sunt, cum nullum apud eos , qui de vita , gestisque S. Paulini Nolani scripserunt, de Nolae aut Campanae usu , aut inventione vestigium occurrat ; Non defuerunt, qui Nolae seu Campanae in ecclesiis usum, a Sabiniano Pontisice , qui Saucto Gregorio Magno anno 6 4. isiligod b L cio le
295쪽
successerat, inveruam sui se scripserint; Polidorus Virgilius Iasu c un.
de rerum inventione libro quarto , Panvinius in Epitome au. 61 s. Rom. Pontificum, Giaconius in vitis Rom. Pontificum, cujus haec sunt verba . auod tintinnabulorum jono populus in. vitatur , vocaturque ad jacra audienda patis diei horis, S biniani, qui Gregorio juccessit, hoc decretum es. Antiqui
rem tamen Sabiniano Pontilice, in ecclesiis Nolae, seu Campame ullam suisse, eruditorum turba jam convenit . Et sane earum deri non semel memoria occurrit , apud Gregorium Turonensem , qui ante Sabinianum Pontificem . labente seculo sexto, circa aunum s9 s. obiit: Ex multis locis in vita S. Martini libro tertio capite a 3. haec leguntur. Interea ILgnum movetur horis matutiuis , aggregatur oe popuIus oec. Eodem incunte seculo sexto circa medium, ac ante S. Grcingorii, & Sabiniani Papae tempora, Nolarum , seu Campanarum mentio fit in vita Sancti Columbar Ibernensis, a Co- Iombano Iberiacasi , postea Bobiensi Abbate distincti, quam in Annalibus Benedictinis vulgavit Mabillonius ; ubi capite a a. haec narrantur . Media nocte pulpante campana , f
sinus fYrgens , ad ecclesiam pergit, & iterum capite as. Euadam die Sauctus Dei miuisero juo , campanam iubilo puιyare pra 'cepit, cujus sonitu fratres incitati, ecclesiam protiuus
sunt ingre si . In incerto itaque sit tempus, cum primum fideles ad ecclesiam Campanae, aut Nolae sonitu vocati sunt. Constat tamen nono vertente seculo apud Occidentales , ubique Campanarum sonitu invitatos fuisse , nam tardius sortasse Orientalis ecclesia earum usum adoptavit. Hinc in chro nico Danduli , apud Muratorium tomo Ia. scriptorum rerum Mura re Italicarum. Iegitur, quod Ursus, seu Urso Partecipatius Ve- Ital. tom. D. netiarum Dux ad Basilium Imperatorem duodecim Cam- pag. I 87. panas mira arte elaboratas, & sonitu praeclaras miserit; quod sane demonstrat CPoli tunc temporis, earum usum nondum, aut vix cognitum fuisse. Qua ratione autem primis ecclesiae seculis, tum pacis, cum persequilonis tempore, Diaconorum , Clericorumque officio ad ecclesiam convocarentur fideles , aut tabulis ligneis , ut in diebus passionis adhuc se vatur, aut tubis corneis, vel fictilibus aere, vel argento ,
apud Edmundum Martene in eruditissimo opere de antiqua ecclesiae disciplina capite secundo plura videri possunt: quae instituti nostri ratio exponere non permittit . Atque in eam rem hactenus dicta sussciant. O o a Io. An
296쪽
AN. 6Is. De synodo incerti loci poli Parisienis
IO. Antequam Gallia excedamus, dicendum restat de synodo luccrti loci, & incerti anni, quam constat li Oii Ionge a Parisiensit , de qua anno proximo egimus , celebratam fuisse, ut sequens canon indicat his conceptus verbis; Ut
eo litutiones illae , quae Parisios funt decretutae , hoc es, tam
a Domnis Sacerdotibus, quam a Domino Clothacurio Rege , juxta priscas Patriam constitutiones, in owvibus conserpen
tur , quia in nullo fidei Catholicae. pel Ecclesiasticae Regulae
contrariae flut ivventae . Caeteri deinde sequitiatuo. II. Ut altaria alibi consecrari non debeant, nisi in his tantum Ecclesiis, ubi corpora sepulta non sint . Canon Tertius deest. Quartus. Ut Monachi juxta regulam vivant, nec sequestrati percellas habitent vel convivant, & peculiare nil habeant &c. V. Ut intra septa monasterii non haptigetur , nec Mi ilae Defunctorum secularium celebrentur, vel saecularium Corpora ibidem sepeliantur. Desunt Canones sextus. & septimus. VIII. Illud specialiter decernimus, ut nullus EpitcOpus , vel Presbyter, aut Diaconus, vel Clericatus honore munitus mulierem in domo sua habeat, praeter matrem, sororem , & amitam. &c. IX. Eos qui ad Ecclesiam confugiunt, nultus ab Ecclesia violenter extrahat, nec confugiendi jus in Ecclesiam impediat. Deest Canon decimus. XI. Ut Abbates, & Archipresbuteri, absque culpa de Ecc Iesiastico ministerio removeri non debeant, nec per piminia Abbas, vel Archipresbyter eligatur. XII. Presbyteri, vel Diaconi, nulla ratione nubere praesium ant. Quod si praesuinpserint, ab Ecclesia sequestrentur. XIII. De excommunicatis placuit, si 'quis pro crimine suo ab Episcopo , vel Presbytero suerit communione privatus, Episcopus vel Presbyter, & facinus excommunicati, & privationem communionis vicinis civitatibus , vel paroeciis studeant indicare . Quod si quis ad ejus postquam notitiam venerit , usque audientiam cum ipso communicare praesumpserit,mbiennio communione privatus ab Ecclesia sequestretur. XIV. De ingenuis, qui se pro pecunia , aut alia re vendiderint, vel oppigneraverint, placuit, ut quandoquidem pretium, quantum pro ipsis datum est , invenire potucrint , absque dilatione ad statum suae conditionis, reddito pretio redeant, nec amplius quam pro eis datum est requiratur ; Et interiin , si vir ex ipsis uxorem ingenuam habuerit, aut mulier ingenuum habuerit maritum ,
297쪽
filii, qui ex ipsis nati fuerint, in ingenuitate permaneant. XV. Si quis Christianorum dioecesim , quae ab anterioribus Episcopi. Cetera autem desunt.1 i. In Hispania etiam, hoc anno Episcopi provinciae Tarraconensis, Praeside Eusebio Metropolita , una cum aliis undecim Episcopis, Egarae convenientes, constitutionem in concilio Oscensi anno I 3. Regni Reccaredi vulgatam, com-firinarunt: ut scilicci quidquid de castimonia presbyterorum , & clericorum statutum fuerat, auxiliante Domino custodiretur. In sesto autem Epiphaniae hoc concilium celebratum suit die idus Januarias, anno tertio Sisebuti Regis . Egara autem sita erat inter Barcinonem, Gerumdam, RAusonam , ut ostendunt BalaZius , & Marca . I 2. Hoc quoque anno Sisebutus Rex Iudaeos fidem
ampleini jussit; ut his verbis narrat Isidorus in chronico: Sisebatus Gomorum Rex, qua uis ejusde)n Romanc militiae
urbes coepit, G Judaeos Regni sui jubitor ad Grisei fidem
convenit. Sed vi adhibita, ut legitur in canone quinquagesimo septimo concilii quarti Toletani. Ergo nou pi , Iedlibera arbitrii facultate, ut convertantur , tua udi sunt, usu
potius impellendi. Eui autem jampridem ad Gripianitarem venire coacti sunt sicut factum est temporibus religio mi Principis esse ii , quia jam consat eos ese j ucramentis divinis associatos esse , , baptismi gratiam accepisse, ebrismate Muctor ese, Corporis Domini, G Sanguiuis extiti e
participes : oportet ut fidem etiam, quam Di vel necessitate susceperunt, tenere coguntur. c. Quamnam vim ipse Rex adhibuerit , ut Iudaei ad fidem converterentur, lex ab eo de his data significat, quae sic se habet: Om peritas ipsa petere, pulsare nos doceat, prae monens quod retuum C Ioram vim patitur: in nullo es dubium, quod illo indultae gratiae munYs abhorreat, qui ad eam procedere ardenti sui-mo non flesinat. Proinde si quis Iudaeorum , de his secilicet qui nondum funt baptizati . aut se baptizare dis /lerit, aut filios juor , pel famulos suos nutio modo ad face; dotes bapti. Zand i remiserit, pel fef/mque de bapti a Iubtraxerit, ct dei unius anni spatium , pos legem hunc editam quileiam illorum sine gratio baptimi trans erit: horetis omnium transgressor, quisque ille repertus j verit. centum flagella δε- casiatus fuscipiat, in debita multetur exilii poena ; res ta
Darietis. Marca lib. 2. Marca Hisp.
Jud. ei in Witi non si int baptizandi. Lex Si buti
298쪽
IoannisElee. mosynarii llieitudo in ta sublevandis pauperibus.
men ejus ad Principis potesatem pertineat, qualiter si Deo
rigibilem durior eum cus dierit vita, perpetua in ejus, cui Princeps largiri voluerit, potesate permaneant. Hactenus Iex . Ado autem Viennensis addit . baptismum renuentes in Gallias transiuise . Sed ibidem quoque ab Dagoberio Rege filio Clotharii ad fidem coactos . vel Regno ejectos fuisse. IESU CHRISTI AM. 6I6. DEUsDEDIT PAPAE 2.
r. Annus adest decimus sextus supra sexcentesimum, quo Persarum exercitus vastissimas Imperii provincias populati sunt magis quam potiti , nam ingenti adepta praeda ad sua redierunt; ut Theophanes 6 7. aerae Alex. , qui Kal. Septemb. superioris anni exorditur, narrat . me anno Persae
Egyptum , ct Alexandriam , ct Lybiam, ad que sines AEthιviae subegerunt: collecta captivorum multitudine . Doliis etiam ampli simis , ct pecuniariam vi asportata , suas
in provincias redierunt: De hac Persarum irruptione in AEgyptum mentio fit a Leontio in vita Joannis Eleemosynarii .ae de ejusdem fuga in Cyprum agit, ubi hoc antio mo tuus est , ut insta dicemus; hanc enim cladem Alexandrinae urbi imminere , ac sibi diem ultimum instare vir sanctus prae. dixerat. Inter plurima memoria digna sunt, quae hoc tempore in pauperum necessitatibus sublevandis idem egit, haec narrat, quod cum frumenti ac pecuniae penuria laboraret, maximam pecuniae, ac frumenti copiam sibi oblatam a clerico bigamo re. cusavit; cum eam ea conditione obtulisset, ut ei Diaconatus ossicium conserret . Meminisse iuvat S. Gregorium questum suilla apud Eulogium Alexandrinum Episcopum . des moniaca labe Alexandriae grassante, is ergo unus erat ex iis, qui per fraudem , & simoniam septa Ecclesiae invadere tentabat, sed in Petri imitatorem incidit, qui velut alterum Simonem , una cum pincunia sua eum repulit, ut ibidem pluribus refert Leontius. Interea vix simoniacum clericum dimiserat , cum nunciatum est ei, duas ex Sicilia naves Alexandriam pervenisse, cum maxima frumenti quantitate,
quam pauperibus cito distribui jussit, ut in ejus vita idem
299쪽
a. De ejusdem autem obitu . haec deinde adnotat .ctuando permittente Deo pro peccatis nutris futurum eras. ut traderetur Alexandria Persis , reininiscens pamr dicentis : Cum persecuti vor fuerint in civitate Via , fugite in aliam; fugam arripuit in propriam patriam , videlicet tu Cyprum , in cipitatem suam . Ei quidem Patricius Niceta .
ut CPolim ad Imperatorem pergeret, persuaserat: at admonitus dum iter ageret , ultimum sibi diem instare , ut in Cyprum deserretur . obtinuit; quo cum pervenisset, gratias Deo agens , quod pauperrimus , & absque semisse moreretur; die undecima Novembris ad Deum abiit, cujus memoria die a 3. Januarii, ob ejus ordinationem, Martyrologio
3. Joannis Eleemosynarii vitam , post Ioannem Moschum , Sophronius , Leontius Neapoleos in Cypro Episco pus scripserunt, quam paucis mutatis transcripsit Metaphrastes. A Leontio praeter vitam Joannis, orationes duae recensentur, in tonio a. auctuarii Graeco latini, quarum prima in Sanditam Simeonem senem , qui Christum Dominum in suas ulnas excepit, altera in sestum mediae Pentecostes, in caecum a nativitate , R in S. Petrum ab Herode in carcerem detrusium titulum praesert. At adnotat Lainbecius ex MSS. Caesareo, in pluribus emendandum esse Combefilium Aliae ejusdem Leontii extant homiliae, & orationes a Synodo Nicaena a. citatae actione 4. De cujus scriptis vide Odinum, Caveum . Dupinium , aliosque de scriptoribus ecclesiasticis
Georgius quidam ordinatus est, quem consobrinum Ioannis de iuncti fuisse , Baronius tradit, ea praecipue innixus conjectura, quod in vita Joannis, Leontius consobrinum Geo gii nomine vocatum habuisse narrat; cuius occasione mali simum animo sa isse Joannem adnotat, his verbis. Maguis'- annis consobrinus erat. nomine Georgius . Is contτmelia usis
Hur ab aliquo eaup ne civitatis Debeineuter iterat m=υ o, id ferebat gravi sime. Id enim fatiebat maguum, q ι'd erutinter eos Lycrimen , nempe 62s cum maguo u uitas , nimiae sordet, in humilitas ejus qui feceriar injuriain. Acc dit ergo seorsum ad A. I avnem adolescenr, lacrγmis c - lore cordit, quo angebatur, deplorans injuriam . Hunc cum
Leontii seriptoris vitae S. Ioannis Eleemosynarii Lamberius lib. q. dom-ment. biblioth. Caesarea pM. TO
300쪽
296 HIs TORI Aia,u Cust. patienter audisset Patriarcha, se injuriam vindicaturum pro M. 616. misit; idque facturum ut tota Alexandria admiraretur; cumque his verbis consobrinum Georgium Joannes recreasset , eum serio admonuit, ut si revera consobrinum esse cuperet, injurias non solum verbis illatas, sed etiam factis, aut si gris imposterum patienter serret, quod etiam exemplo comprobavit , dum Cauponam qui consobrinum situ in injuria assecerat, inaesimis cumulavit beneficiis, & tributum , quod Ecclesiae debebat, remisit; ut eodem loco narrat Leontius.
l' η'ς s. De Joanne Mosicho , & Sophronio , quorum conis p . .''s, suetudine delectabatur Joannes Eleemosynarius , nonnulla mili ac obitu ad n i Rinus . Joannis Moschi vitae breviarium , his verbis exhibet Photius. In Theodosii primum monasterio seculum
patere jubens, cum iis deinde monachis convixit, qui in deperto ad Iordanem exercebantur, gesque noda in Laura magni Sabae certabant. Unde rursum ad Auli ebiae regiones, . Alexandri urbem , proximamqze eremum, ad Ooim uJse d latus , multorum , magnorumque vir9rsm res praeclare gestas
aggregapit, quas partim oculis ipse sempit, partim recenti
nune auditione didicis: Eadem porro de causa , cum etiam
Insulas, Romam versus navigans lus fet, bisce similibus ibi quoque conquisis, cognitis, hoc opus consecripsit. quod δε- dicat Sophronio discipulo suo , eidemque hoc ipsum offert, cum
iam animo praeciperet instare vitae hujus in meliorem comm rationem. Joannis Moschi liber, qui Pratum spirituale dicitur, Sophronio cui inscriptus erat, etiam adscribitur, accentum & decem novem capitibus constat, simplici ac nitido scriptus stylo, omniumque virtutum exempla continens Romae opus Joannes digesssit, quo cum duodecim discipulis, quorum primus erat Sophronius transierat, ibique circa annum 619. vivere desiit, cujus Corpus anno 62 o. a Sophronio, ut Ioannes vivens jusserat, Hierosolymam translatum, in Coemelerio S. Theodori depositum fuit. De Sophro- 6. Sophronius vero Joannis Moschi discipulus , & in mψ' peregrinatione comes, Damasci natus, multiplici eruditione, ac divinarum litterarum scientia claruit. Sophista primum, sive causarum patronus; dum adhuc in seculo viveret Joanni Moscho familiaritate utebatur . Cujus vestigiis ad obitum usque adhoesit, cum quo in monasterio vixit, & Palaestinam,