Historia ecclesiastica per annos digesta variisque observationibus illustrata auctore Gaspare Saccarello Taurinensi ... tomus primus vigesimus sextus Ab anno Jesu Christi 592. usque ad an. 633

발행: 1785년

분량: 401페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

91쪽

Jasu CER. AN. 59 S. Gregorii longanimitas. De Malcho Episcopo cavilumniamGregorius diluit. Greg. lib. s. eps 27.

Antonium Subdiaconum . Rectorem patrimonii, nisi fugis. et, occiderent. Ego autem epis lar travmisi. posquam eum

ordinatum eontra rationem cognovi, in confra cons etudinem,

ut mi arum solemnia celebrare non pr6umeret, nisi prius a sereni inii dominis cogvoscerem , quid de ejus perdiona fusi sent . uuae scripta mea publice rclecta , vel in cipirate posita , publice hisdi fecit, atque tu contemptum Sedis Apos licae Vertius ςxillic. Euod ego quo ter patior . scis . riaute parctior fum mori, quam beati Petri loseoli Ecclesiam

meis diebui degenerare . Mores etiam meos lene cogniIοι ho. bes , quia diu porto; δει si jemei deliberavero non portare . contra omnia pericula latus podo . Unde necessa es euin Dei σuxilio peruolo fuccurrere, πς cogatur excedendo peccare.

Vide quae dico. pensa ex quanto dolore Iunt.

I9. Ob eamdem causiam , Maximum Episcopum Ro.mam non s emel vocaverat Gregorius. at Maximus in sua perseverans obiit natione, ac excusationes in pecc4tis quae rens . nimiam Gregorii severitateru praetexabat, ac privato in seipsum odio ferri ajebat, quibus ut iidem faceret , Mauchum quemdam Episcopum in carcere mori eum coegisse, addebat, cujus calumnias Gregorius diluit, epistola altera. Pervenit vero ad me, quia transmisit Nesio quem elericum.

qui diceret, quia Malchus Epycopus in cu dia pro flidis Occisus sit. De qua re unum VI, quod breviter jugeras ser xi is Dominis nosris, quia s δ' servuι eorum in morte

L v bardorum me misere voluissem ; hodie Longabardorum gens nec Regem, nec Duces, nee comitra haberes, atque i jumma confusione esset diois: Ied quia Deum timeo , tu moratem e Milibet hominis me misere formido . Quasi diceret. tantum abesse ut coegerit mori Episcopum , ut nec ipsos hoste , cum posset, volucrit occidi. At quomodo de MaIcho rςs se habuerit, accipe ex ipso, cum subdit: Malcιαι

autem Episopus neque in eumdia fuit , neque in aliqua offfictione : Ied de die qua cauom dixit, addictus es, ne lente me, a 'Mnifacio notario in domιm ejus ductus es: cui prandium factum est, ibique prandit, ιν honoratus es ab eo , ct nocte subito mortuus VI: quod ja in dilection in

92쪽

2, . Vicit tandem Gregorius paternis adhortationibus,& invicta constantia Maximi contumaciam , unde factum est, ut ad meliorem mentem rediret , cumque Romam venire renueret Maximus, obsessas ab hostibus vias pretetexens , dc Imperatoris praeceptum, qui jusserat ut Salonae, aut in Dalmatia , ubi quaestio mota erat, finiretur , concessit S. Gregorius , ut Ravennam se conferret, ubi juramento se purgavit supra Corpus Sancti Apollinaris. se nimirum a Sim niaca labe intcgrum, atque immunem et Ic: acceptaque poenitentia de inobedientia , & contumacia, qua in Apostolicam Sedem peccaverat, ad Salonitanam ecclesiam consentiente Gregorio rediit, cui etiam idem Pontifex pallium dedit . Haec omnia constant ex epistolis ipsus S. Gregorii datis It dictione fecunda et unde apparet causam hanc coeptam ΙΠ- dictione duodecima , perdurasse annos quinque. a . Hoc anno, vel in fine superioris , Amos Hieros lymorum Episcopus , post Ioannem electu est . Evagrius enim in fine sitae historiae, quae desinit anno syg., Vel s9

dolavatus est. De - ejusdem autem ordinatione, haec narrat Sopia ronius. Cum deflendisset Abbas Amos Hier=D0wam , Patriarcha ordinutus esset: venerunt omves monaueriorum eremi Abbatet, ut ad rarent eum ; inter quos adfui eget eum Abbate meo. Caepitque Patriareha dicere Patribus: Orate pro me , fratres: magnetm enim onus , m intolerabile inibi

iriunctum edit; facerdotiique dignitas me terret immodice . P tri enim, ct Pauli, similium est regere rationales animas. Nam iuveni scriptum , quia beati simus, ct aequalis Auelis ripa Lest, qui Romanorum Eeclesiae praefuit, per quadragivia dies perseveravit ad sepulabrum Apostoli Petri vigiliis, O oration bus i seni , petensque ab Apulolo , ut pro se apud Deum intercederet, ut dimitterentur sibi peccata sua. IND-ti que diebυ quadraginta . apparuit ei Petrus Asto tolus , dicens: Oravi pro te , ct dimissis lunt tibi precata tua prcter impositionis manuum: hoc enim jolum abs te requiretur, sive bene , flve fora se aliter egeris . Haec de his Sophronius ,

quorum fides penes auctorem sit. 22. Hoc etiam anno cum ad Galliarum Episcopos litteras dedis et S. Gregorius, & Virgilium Arelatensem Epi

sanioren smentem re

Gregorio rea conciliatur .

no committitur . De ordinati ne Amos

93쪽

RegumFran. corumlaudes ex fide catholica

38 HIs TORIA scopum ut diximus ) virum moribus , ac virtutibus Orn tissimum , Uicarium tuum constituisset in Regno Chil deberti Regis, ut quae contra canones invaluerant , corrigeret, ac praecipue, ut simoniacam Iabem ab ecclesiis exterminaret, ac datis ad Childebertum Regem, & ad Brunichildem Reginam litteris, ut ecclesiae utilitatibus ipsi quoque consulerent . excitavit , nec facile laicos ad Episcopale ossicium ordinare permitterent, aut juberent, admonuit. Certum namque es , inquit, non vos aute exercit li Ducem praeponere,

nisi vobis labor ejus , Messique conpiterit, nisi eum anteaHaep tae virtus, ollicitudo aptum ess e monstruperit. Si vero non aliis, nisi huju odi viris committitur gzbernandus exemeitus, qualis Dux debeat animarum, ex istus bene rei eomparatione colligitur . Ad Brunichil dem quoque Reginam . matremque Regis scribens , de Francorum Regno . atque Rege . haec habet. Non immerito contigit, ut c*ncta gentium Regna praecelleret: quippe earum em gentium Creatorem, o pure colit, ct veraciter conpletur. Sed ut Ludabilius in eo fides eum operibas enitesat, udbortationis vestra eum verba succedant, &rursus ad Chil debertum Regem: uuanisto taeteros homines regia diguitaI antecedit, tanto caeterarum gentium regna, re vi vesri profecto culineu excellit. Esse autem Regem, quila funt O alii, non mirum es: si es e Catholicum , quod alii non merenor, hoc satis es. Sicut enim magnae lampadis Blendor in terrae noctis obsuritate lumiuit hui claritote fulgesit, ita fidei pesrae claritas inser aliarum sentium obsuram peridiam rutilat, ac corusat. βαid Videnim Reges se celeri gloriautur habere , habetis : ρd ipsi in hac re Debementius superantur, quonism hoc priueipale bonum non habent, quod habetis . Ut erg= sicut fide, Da actione vincantur, benignam δε excellentia vestra f/is jubjectis Iemper exhibeat. c. Dedit has litteras Gregorius Candido presbytero, quem post Patricium Dinamium ad curandum Patrimonium S. Petri missit ad eumdem Regem. atque una cum

litteris etiam munu . Rege Christiariissimo dignum, de quo in fine ejusdem Epistolae haec habet: Claves praeterea S. Petri, in quibus de vinculis eatenarum ejus inclusum es, excellentia peprae direximus: quae collo pes Osuspense a malis

94쪽

23. Hoc etiam tempore ad Leandrum Hispalensem Epi- Iesu scopum , cui alias librum regulae Pastoralis miserar Gregorius, 19. s Moralium libros misit, non quidem omnes , sed eos quoS ha- S.Gregorius hebat prie manibus, ac tertiam , & quartam ejusdem operis libros Mora. partem in promptu se non habere, ut mitti posset, testa- lium ad Leantur . Ad Dominicum vero Carthaginensem Episcopum scribens drum mittitise ejus orationibus commendat. Ut ad haec pervenire mereamur.

idest ad vitam aeternam, me pro vobis, apud Sancti simum Beati Petri Apostolorum Principis corpus, ct vos pro me, apud Sanct um Cyprianum Marorem orationibus decet ineum

bere o

s . Hoc anno Ioannes Ravennatensium Episcopus vi- Ioannis Ravere desiit, ad quem extat Gregorii epistola, qua eum ut Ved ep, ς mores suos emendaret, admonuerat; ac Primum, ait S. Pon. 9R 'tifex , in hoc contristat. quia mibi fraternitas tua duplici eorde scribit, ct alia blandimenta tu epissolis fir exhibet. alia in liuua yDa peculariter ouendit ; Deinde grave mibi es quia irrisioner illas , quas habere notarii adbue pueri solent,

sque a buc frater meus Ioannes in lingva sua retines. Mo denser loquitur , in quasi de tali asutia Letatur . Amicis praesentibus blanditur, de absentibVs obluqetitur . Tertio grave mihi, omnino execrabile es , quia jerpis Dis qualibet hora fueris turpia erimina imponit , ut es minari, adbue graviter de hoc apertigi vocantur. Post Boe accesti , quod Lyciplina ad vitam elericorum eo Leudim nulla es , se tantummodo solum se Clericis Isis D)minum exbibet. Ultimum vero est, qzod tamen pondere elationis primum , quia de usu palii extra Ecclesiam: quod dece forum meorum temporibus facere umquam praesumpsit et Eumquam decessoribus ejus praejumptum es, sicut responsales nViri tesantur excepto si reliquiae eonderentur; quod tamen de reliquiis, unus tantummodo potuit inveniri, qui diceres meis dictas in des Ηιm meum cum fumma audacia non solum faciebat , sed etiam frequentabat. Ex quibus omnibus invenio , quia honor Ioannem Ra Episcopatur totus foris in osentatione es, non in mente . Et Venn Epis ρυὼem Omnipotenti Deo Dratias ago : quia eo tempore quo ad Ir'. 46 A me hoc pervenit, quod ad aures decessorum meorum numquom pit . pervenerat, Longobardi inter me, s Ravennatem civitatem positi f/erant. Nam 'sendereforsitan hominibus habui, qua rum Icio esse disritur. Ne autem eredas quia ego Ecclesiam Rom.XIII. M tuam

95쪽

Jssu Cuα tuam in aliquo gravari aut minui polo: recordare in Missi AN. s 9 s. rum Romanorum jolemnibus ubi Ravennas Diaconus stabat,

require ubi hodie sat, ct cognosces quia Ecclesiam R

Pennatem honorare desidero. Sed ut quicumque quodlibet exsuperbia arripiat, hoc ego tolerare non possum . Tamen hac

de re jam Diacono nostro Constantinopolum scripsi, ut per omnes , qui jub se etiam tricenos quadrageuοι Episcopor habent , requirere debeat. Et sicubi ise usus ess, ut in litaniis

cum palliis umbulent, absit ut per me Ravennatis honor E elesiae in aliquo imminui pideatur . Haec ergo omnia quae semperius dixi , Frater carissime , recogita ; diem vocationis tuae attende ; quas rariones de Iarcina 'scopatus redditurus es, considera . Emenda illos mores Notarii . Vide quid in lingua , quid in actu Episcopum deceat. Epo totus purui fratribus tuis. Non aliud loquaris. aliud in eorde habeas. Nec appetas ultra videri quam es, ut ρ s ultra esse quam

videris . Crede mihi, quando ad hune locum veni, tantae d liberationis fui tantaeque charitatis circa Frateruitatem tuam ut si eamdem caritatem meam eumdire potuisses . adbuc talem fratrem, sicque te pure diligentem , tibique omni devo. tione concurrentem numquam inveneras : hed cognitis verbis ac moribra tuis, fateor, resilui . Rogo ergo per Omnipotentem Deum , emeuda omnia illa quae praemisi. moxime duplicitatis vitia. Permitte me amare se. ad praesentem , in ad futuram vitam : utile tibi esse poterit, ut a Fratribus ameris . Ad haec autem mihi non verbis, sed m=ribus responde. Haec ad eum Gregorius quasi eum mox moriturum praescivisset. Ab ejusdem tamen amicitia numquam recessit S. Gregorius quem beneficiis promereri semper studuit. Nam cut diximus eidem Joanni libros de cura Pastorali nuncupaverat; Reliquias S. Pontificum . Marci, Marcelli . atque Feliculae Martyris miserat, ut docet inscriptio, quam Rubeus his verbis recitat.

Inclita praefulgens Sanctorum limina Templa Marci. Marcelli, Feliculaeque simul

Ponti Des hos Roma cepit, haec martyr habetur Horum Gregorius dat Papa reliquiasuetas petit AnIses meritis: animoque Ioannes p0ii pauca de tempore quo gubernavit Ecclesiam Ravennalem uri. Djuit jeoo by GOos e

96쪽

ari bis septeno faeri Diadematis anno

Tractatu vigili quo regit ecclesiam , oec. Ut vero eum obiisse didicit, non obstura doloris sui indicia dedit Gregorius, ad Castorium quippe scribens ajebat: Nimis nos Ioannis Fratris, in Coepiscopi no Iri mors cognita contrismvis, maxime quod civitas. illa hoc tempore amisit Pastoralis curae solatium, ac ejusdem ecclesiae visitatorem destinavit Severum Episcopum, Castorio vero Notario praecepit, ut Ravennates hortaretur, ut quantocius Episcopum , non, Iargum proemiis, sed dignum meritis eligerent. as. Defuncto Joanne Marinianus Ravennatensis Episcopus est ordinatus , de quo extat epistola Gregorii ad Andream Scholasticum , qua alium Ioannem electum respuit, eo quod psalmos nesciret. Rejecit etiam Donatum Archidiaconum cui multa obstabant: Mariniani vero electionem confirmavit , utpote quem in Monasterio socium habuerat, de ejusdem electione haec inter alia narrat . in epistola ad An.

dream : Excellenti simi viri Domni Patricii voluntatem iuperyona Donati Archidiaconi impure voluimus: sed quia valde periculosum es animae temere cuiquam manum i fuere, curae nobis fuit. vitam actusique ejus sistiti investigatione disem tere . Et quoviam metita inventa junt, sicut eidem domno Patricio scripsimus. quae eum procri ab Episcopatu removent, Dei judicium metuentes, in ordinando eo non praevidimus con-Ientire. Sed nee Ioannem PresbIterum Psalmorum nescium pr smpsimus ordinare , quia haec eam res minus fui prosecto Bebere sudium demonstrabat. His igitur remotis cum ad eli. gendum de suis a nobis partes urgerensis, O nullum se babere ad hoc ossicium 'aterentur idoTeum, majorque noI una eum eis teneret afflictio , tandem venerabilem fratrem Maria Hanum Preroterum, quem diu mecum didicere in monaserio conversatum , comm Ini concordantique voce, atque consensu saepius petiverunt. Cui refugienti, diversis modis vix aliquan- ο potuit suaderi, ut eorum praeberet petitioni consensum. Et quia bene nobis eius vita es eunt a. atque in lacrandis aximabur illum novimus esse sollicitum, nullam in ordis nove ipsinu moram atIulimus . Haec, Sc alia in ejusdem laudem Gregorius, cui pallium misit, ut statutis diebus utere-

in Episcop.

Gree. lib. s. viii. q8. Gree. lib. s.

97쪽

giis ecc'esiae Ravenn. A

pocrypha. De Rubris hin. Ravenno lib. q.

Gregorius neminem invitum coge

scopatum o

tur. Quia vero in eum aliqui obloquebantur, quod concilium Chalcedonense non reciperet quae apud schysmaticos 1blita calumnia erat in eos . qui tria damnabant capitula de his laripsit Gregorius ad Clerum . & plebem Ravenna

tem .

a6. Ad eumdem Marinianum aliae plurimae S. Gregorii extant epistolae , quarum una pallii usum eidem concedit . luxque ecclesiae privilegia confirmat. Omnia etiam pridilegia, quae tuae pridem concesse esse consas ecclesiae, nosra auctoriatate firmamus , illibata decernim is permanere. Quam Verode privilegiis ecclesiae Ravennatis chartam ex Ursiana biblio. theca depromptam in lucem protulit, D -Rubeis in historia Ravennatensis ecclesiae, commentitiam esse invictis argumentis demonstrant Baronius, & Muratorius, ut plura addere superfluum sit, cuin tot occurrant falsitatis indicta , quot in ea sunt sententiae, aut si mavis etiam quot verba ut cuique eam legenti patebit. 17. Inter Gregorii curas, una erat, ne ecclesiae P store viduatae diu remanerent , de quo argumento plures extant ejus dem hoc anno datae epistolae, ex quibus, aliisque alio tempore in eamdem rem conscriptis, illud admiratione dignum , quod neminem invitum , onus Episcopale subire coegit, etsi interdum persuaserit, vim tamen nemini adhibuit , immo quo aliquem sanctiorem sciebat , eo magis suo relinquebat arbitrio. In quam rem Sebastiano scribebat hoc anno. Indico, quod ad me Bonifacio destusore re erente, q/iovis Sancti simus frater noster Anas o Patriareba caetriochenus in una suarum civitatum regendam vobis Ecclesiam eommittere voluit, consentire noluisse. Suem sensum, ac sapientiam Pesram valde ego libenter amplexus sum : laudavipebementer , vos felices , me infelicem esse deputavi. qui hoc tali tempore regimere Ecclesiae fuscipere consensi. Si tamen animus vese ortasse fratribus condescendendo. , misericordia

operibus intensus , ad hoe unquam eonsentire decreverit ;peto ut amori meo otium minime praeponatis. Sunt enim is

Sicilia insula UeIesiae paeantes Epidicvis: si vobii placet

auctore Deo Gelesiam regere, juxta Beati Petri Aposoli limina cum ejus adjutorio, melius potesis. Sin vero non placet, feliciter insa. ut isa in sobis intentio permaneat, pro nobis infelicibus exora . Haec Gregorius ad Sebastianum in

Orien

98쪽

Oriente Episcopum , sed e sua sede barbarorum incursione da is Cit . expulsum , cum tamen certum sit ab aliis Pontificibus etiam Av. sys. Sanctissimis, ad idem onus alios coactos fuisse. Sed secun- ad Corint. 7.dum Apostolum, alius quidem sic, alius vero sc .a8. Monachorum etiam propensiorem curam gessit Gre- Gregorii progorius , eorum praecipue , quos sciebat, prosellionis monasti- monachis sol Cae cultores esse, quorum postulationibus semper facilem se licitudo. praebuit. Unde Eliae Abbati in Isauria, qui librum Evangelii petierat, ac pro cella aedificanda solidos quinquaginta, utrumque, ac majorem quam postulaverat summam misit A Solidos

autem vobis voluistis pro nec talibus cellae quinquaginta transmitti; ρzor multum esse aesimantes, ex eis nobis decem donasti, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan , vel hoc grave esset, adhue alios nobis ex eis epis dignati largiri . Sed quia paIde vos in eon inentia nostra beniguos invenimus, eidem benignitati pice simili respondemus. uginquaginta transemis G : ne forsitan minus essent, alios decem superaddidimus: ne vero hoe adhue minus esset, alios duodecim jungi fecimur. Ubi vero prolapsam sciebat monasticam disciplinam , ut revocaretur , omni studio incumbebat, ut ex epistola, hoc anno ad Joannem Abatem data, videre est. 29. De ecclesiae honis ea erat Gregorii cura, ut quae Quomodo antiquitus statuta erant , servarentur . ita ut ex redditibus impendi de- ecclesiae, quatuor partes fierent, quarum una cederet Cle- be di bonaro , pauperibus alia, tertia restaurationibus ecclesiarum , ςς- ςμη

quarta Episcopo si praeesset, alioquin quarta haec dividebatur , ita ut dimidia tantum Episcopo absenti tribueretur, pars altera Visitatori ab Apostolica Sede' delegato. Unde in epistola ad Leontium Episcopum Ariminensis ecclesiae visitatorem , inter caetera haec leguutur: uvidquid vero de redditibus eeclesiae ipsius accesserit, quatuor Iuxta consuetudinem oportet fieri porti*ner; unam . Icilicet, quae Clero praebenda sit ; aliam quae pauperibus. De reliquis autem duabus partibustrer fieri polumus. Unam fartis tectis profecturam, ullam profusentati ne tua , Camrio proprio Episopo dirigenda , reliquam tibimet reIinendam .

99쪽

pace cum

Longobardis ineunda. Greet. lib. F.

I. Quingentesimo nonagesimo sexto Christi anno . eamdem , quam pro ineunda cum Longobardis pace sollicitudinem susceperat, Gregorius habuit; cui subscribere Agilulphus paratus erat, ea conditione , ut quae pacis tempore ablata fuerant, restituerentur. Se modis omnibus satisfacturum pol

licebatur , si quid a partibus suis eonfiterit este commissum.

At Romanus Exarchus, privata commoda publicae tranquillitati praeserens, S. Gregorii consiliis restitit, ac data oportunitate hellum instaurare, numquam cessabat. Quare eum ad meliora consilia revocare hoc etiam anno conatus est, ac datis ad Secundum litteris rogavit, ut una cum Castorio Notario suo , Exarchum ad subscribendam cum Agilulpho Longobardorum Rege pacem inducerent . Irrita autem hoc etiam anno Sancti viri vota cesserunt. Quin instigante Exarcho, ut verosimile est, contestatorii quidam libelli noctis tempore, adversus Castorium Ravennae vulgati sunt, quibus ipse quoque Gregorius perstringebatur, quorum temeritatem , ut reprimeret Gregorius, libellorum auetores excommunicatimnis poena assiciendos censuit. Haec ad Ravcnnates scribens.

auidam maligni Diritur consilio repletur, eontra Castorium notarium , ac Responsalem nos in nocturno silentio in civitatis loco conrepationem posuit in ejus erimine loquentem, mihique etiam de facienda pace eat de contradicentem. Et quia quisque veraciter loquitur, semetinum innotescere non debet formidare, oportet ut publice exeat, c, quaecumque iu

tontestatioηe sua loqui praesumpsit, Vendat. Exod si nos exierit, neque publice consessus fuerit: quisquis ille sit, qui

hoc agere praesumpsit, vel consensum in tantae iniquitatis cou-

filio praebuit ; ex Dei edi Domini notri Iesu Orsi spiritu

desinimus, ut Sancti ejus orporis, ae Sanguinis participatione privatus sit. Si vero quia latet, edi quoniam nescitur, ten ri a disciplina non valet, si tanti mali conscius , etiam prohibitur , eorpus c, fanguiuem Domini percipere praesumpsit; anathematis ultione percussus sit, edi ut fallax ac pestifer o Santae Ecclesiae corpore dipsus sq. Quae vero interim V stantibus Italiam Longobardis Romanus populus pateretur, his

100쪽

ECCLESIASTICA. 9s

his verbis ad Eulogium Alexandrinum Episcopum scribens narrat . uuanta autem nos a Longobard rum gladiis in quotidiana no Irorum Cipium depraedatione, vel detruncati'ne , atque interitu patimur, narrare recubinus: ne dιm doloresnoseros loquimur, ex compasione, quam nobis impenditis.

vestros augeam I. a. Quam aspera, ac sceva Romae alibique paterenturii. qui Graecorum Imperio parebant, ex epistolis hoc tempore a S. Gregorio scriptis, constat, quarum una ad Fortunatum Fanensem Episcopum , ut vasa lacra venderet , pro captivorum redemptione licentiam tribuit . Ad Anthemium vero Subdiaconum de iis , quae Campaniae incolis acci 1erant, haec dolens scribebat. Euantus d=lor, quantaque Iuno Iro cordi afflictio de his, quae in partibus Campaniae contigerunt , dicere non possumus. Sed ex calamitatis magnitudine potes ipse cognosere. Ea de re pro remedio captivorum , qui tenti junt, yolidos experientiae tuae per harum portitorem Stephanum virum Magnificum transmismus, admonentes ut

omnino debeas esse Iollicitus, ae prenue peragar, liberorbomines, quos ad redemptionem suam fullicere non posse co-guoscis, ut eos flestines redimere . uri pero servi fueriut, O

dominor eorum ita pauperes esse compereris, ut eos redimerenore assurgant, ct hos quoque comparare non desinas . Q c. Oh eamdemque causam Gregorii exemplo excitati viri pii ad Gregorin m pecuniam miserunt, ut Ioannes Suracusanus Episcopus, ad quem S. Gregorii extat epistola, in cujus fine admonet, ne sua scripta in mensa coram extraneis legi permitteret. Nec a Longobardis tantum detentos redimi voluit, sed eos etiam, quos Iudaei emerant, ut ex epistola ad Ca0didum constat. Ad redimendos captivos, pauperumque necessitates sublevandas non modicam pxcuniae summam CPoli ad Gregorium miserat, Theotista clarissima, & piissima ma- Irona , cui respondens S. Gregorius narrat . uuia ex Crotonesi civitate , quae super Adriaticum mare in terra listic posta . rran cro anno a Longobardis eapta est, multi viri, ac multae mulieres nobiles in praedam ducta Iznt, cy- silii a parentibαι. parentes a sitiis, conjuges a conjugibus divisi: ex qui, τι aliqui jam redempti jγnt. Sed quia gradia praestaeis indicunt, multi apud nesaudi sim s Lou burdos hactenus

AN. s 96. De malis per Longobar dos illatis. Gredoris euinra in suble

uaudis assuinctis .

SEARCH

MENU NAVIGATION