장음표시 사용
191쪽
Dissidorum Exercisatio Theologica. 79 realiter exilibet, indicium instituerat Christus, astu Diaboli hominum n quitia eatenus perverti potuisse, ut hinc illi, quos ejusdem corporis Tanguinis pretiosi compotes esse voluit, sibi invicem salutem mutuam isthoc pretio procuratam redemptamquo invidendi o casionem arreptum irent. Ecqua enimalia ratio obtenditur furoris, qui gelititulo arma capellivit, Dei causum quasi vindicaturus, intulitque hoc sacro praetextu tot strages mundo, nisi quod in sententiis de hoc mysterio augustissimo declarandis paulo variatum sit Quantum sanguinis ubique effasum fuit ab exacerbatis, quae mutuam spirant internecionem, partibus, litibus hisce Sacramentariis eheu quam infelicibus lin funestum bellum tandem conversis lHinc quoque tum gladio tum igni sivitum est ultra omnem Ethnicorum4 biem, in tot millenos, omni alio scelere puros, hac praecipue de causa, eo quod a Transubstantiationis dogmate abhorruissent Christum vere adesse sub sacris symbiais, seque verum corpus Christi, post temerxtorum consecrationem, percipere, nemo non fatebitur hanc
vero fidem Christi instituentis verbis Mis 3 fundatam,
192쪽
fundatam, de qua generalis omnium consensio per omne Christianismi arvum
increbuit, in veram sacrae Communionis
tesseram acceptum iri, quis sanae mentis non diXerit, nisi praeceps ira obstitisset Si implici hac side contentus, neglectis curiossis inquisitionibus, rem sanctissimam quisque serio egisset, si praesentiae
modum Ecclesia Romana, consilio prinatim Lateranensi, deinde ridentino, non temere definivisset, si Lutherunt caeterique sibi solis hac in re sapuissent, nemini praescribentes, damnante neminem, diverso licet opinionis, coram nodem Altaribus, a quibus hodie arcemur tanquam profani nondumque initiati, a quibus etiam aufiigimus, ut olim ab Idololatrarum sacrificiis, genibus proVin luti, cum maximo tum pietatis tum
concordia fructu iisdem sacris interfueramus. E Sacerdotibus nemo cuiquam Laico ad venerabile hoc Sacramentum devoto corde anhelanti id communicare, La cis nemo a quoquam Sacerdoterite ordinato idem percipere metuerat.
Quod de aliis complusculis ejusdem prorsus momenti, quae salva fide in disceptationem veniunt, dicendum habeo: dum enim exclusis aliorum interpretamentis,
193쪽
Dissilioruin Exercitatio Theo gica. I 8 imentis, sine scripturarum sacrarum Apostolicae traditionis authoritate subsidio, ad novas determinationes descenditur, dum, quod usu hodie fit, Scholasticorum argutiae & rixosae Theologiae, quam otiosi homines ingenio subtili malisque ratiocinationibus nimiunt quam fidentes procuderant, placita tali in pretio apud quosvis sunt, ut necessariae Christianae religionis appendices esse censeantur, dum Articu-h fidei, qui vetustiora Ecclesia Catholi-
secula prorsus latuere, quasi inim- mensum, ut ex hodierno Ecclesiae Romanae statu ubscurisque aliarum Ecclesiarum confessionibus liquet, ad libitum augentur, quid aliud hoc Zelo, hac industria effectum fuisse experimur, nisi ut orbe Christiano in tot partes distr icto, penitus tollatur concordia' Sed de hoc secundo diffidiorum sonte satis anae dicitum est,in sorti se plusquam satis. In reliquis, quae supersunt, Xplicandis, non est, quod longo sermone os
morer, Vestramque mactem patientiam. III. Non leve momentum promoven-
qis augendisque Christianorum discordiis adhibetur ex esse en ista, quae Romanis Pontificibus olim adhaeserat, M. etiamnum
194쪽
etiamnum adhaeret, dominandi libidi
ne Ecclesiae Romanae magnitudini parum convenisse videbatur, ut antiquo regionum suburbicariarum limite includeretur: quippe non ordinis primatu, non veteri Patriarchatu, cui tamen Ecclesiae Britannicae non subjacebant, reliquisque privilegiis ob honorem majest temque urbis, quae principem mundi domitorem populum e sinu ipsius quaquaversum diffuderat, tandem citatis contenta majorum exemplo imperium
in universum orbem, ubi ubi degunt Christiani, superbe ambit. Si caeteris, triarchar, quibus id honoris eadem authoritate, . . mperatorum gratia, Consiliorumque generalium decretis constitutionibus delatum erat, in quo assignando eos ad civiles earundem civitatum dignitates, privilegia solum respexisse ex penultimo canone Concilii Chalcedonensis liquet ura ac libertate adversus stomani Pontificis molitiones tueantur; si alieno. jugo subessi nolint, ni Romam tanquam magistram dominam turpi obsequio adorent, ipsiusque decretis obsequantur, actum est illic de iis, postulantur chismatis, nec digni judicabuntur, quibuscum sacram
195쪽
Dissidiorum Exercitatio Theologica. 48s
retineant communionem. Cum Daedibvisum etiam Imperium diu inter Orbentem Occidentem, saltem simulata pace, concordatum fuerit, post omnia turbavit Romanorum Pontificum, qui Graecorum rebus quasi suis intercesserant, ambitio. Neque enim aliam originem fatale illud dissidium habuit, licet
vulnus magis magisque recruduerit, cum
articulus ille de processione Spiritus Samoti a Filio symbolo Constantinopolitano Romae adderetur, inconsultis primum Orientalibus Episcopis, imo post acerrime refragantibus contendentibusque, id per canones Synodi Ephesinae nullatenus licuisse. At res in Occidente4 curius agebatur, nisi quod unus alter huic tyrannidi subinde sese opposuerint,
irrito licet conatu. Dum vero spretis canonibus in omne jus divinum humanumque grassandi licentiam sumunt, dum quicquid est uspiam Ecclesiastica authoritatis ad se
trahunt, dum in conscientias dominari cupiunt, nec quippiam credendum fuerat, nisi quod Romana Curiae liberet, cui mirandum videbitur, orbem Christianum, tot malis oveterno excitatum,
de hujus tyrannicae potestatis eXercitio
196쪽
18 Causso Remediis tandem queri, de recuperanda litur-tate serio Meditari coepisse λ Interim
quid Romae agitura num ut tot Regum, Principum, rerumque publicarum mquissimis postulatis phispius repetitis debito modo cum effectu satisfiat, deliberatur num praedia & possessiones, quas diu vi plane manifesta insederant, h. e. communia religionis jura Episcopisin populo Christiano, quibus post liminio debebg atur, cedunt nihil mi
nus eXclgmant, frendent, insaniunt, monte Capitolino V oves hi excomminnicationis fulmina contorque 3 in eos,
quasi in tot sacra capita, a quibus hoc pigcubro Ilippi admissum erat, eo quia eos Rullianae servitutis fuerit pentarim. . Hoc est, quod ipsi adhuc doleat, quod tot malis artibus praestigiisque hodie eant repetitum hoc est, quod
Schisma, ni omen ave ruit De , Ute
num esse faciati dilaque enim quicquam aliud expectandum est, cum nor alia conditione, quantum per ipse est, pax acquiratur, nisi amissa libertatis, nec quiati esse sinamur, nisi ad jugum desuetum excussumque stupidi redeamus. IV. Has circa sacra lites discordiasque, quibus miseri mortales agitamur, in tot SectaS
197쪽
Diffidisrum Exercitatio Theologica I sSectas discissi, hinc quoque oriri tristi
experimento satis liquet, quod obr pente animis desidia, pietatis studium refrixerit, la sanctissima Vivendi,quam praescripsit Christus beatissimus noster salvator, norma adeo turpiter descitum suerit. Non est, quod in mollitiem, in luxum, in malesanos astedius, in serinos Christianoret immores, quibus orbis hic. noster vix sibi integer constat, tot bellis divulsus, ut pene satiscat, Ytr
mi in exspiraturus videatur, in praesenti convocati argumentorum, quae affatim suppetunt, copiis tragice inclamem. Singultibus Hachrymis quam satyra res mihi longe dignior visa est. Nec cum his Christiani nominis propudiis' dehonestamentis mihi am agendum est. Quam minimum verarin solidae pietatis apud eos reperitur, qui illam profiteri pro vita instituto suarum esse partium ducunt quam plurimum ero superstitionis dum peculiaria, quibus ab invicem distinguimur, dogmata in indicium Christianisini cedunt. Ita nimirum, pro genio seculi, non ' poliendis moribus, sed opinionibus sedulo incumbitur, nec ut vita satastissima professioni aliquatenus quadret, sed ut ad
198쪽
versarios argumentis vincamus, illom que sententiam falsi demus convictam, nobis curae est. At at quanto minus pietatis ossiciorum studio attenditur, magis detrahitur charitati acriori qui . dein gelo pro rebus leviusculis dimicandum esse autumamus, de vita parum Christiana, hac fallaci adulatoria m thodo, cum Deo quasi decisuti Frustra de nostrorum temporum infelicitate querelas effundimus, per nos ipsos, si velimus, meliora sperari fas est, si redeunte, quae diu exsulavit, pietate moerumque disciplina restituta, rem Christianam, quae vera in Deum pietate, in proXimum charitate, boni ne operibus,
noli ira, non odio, non rixis subtilibus que, ubi de summa religionis convenit, quaestionibus perficitur, tandem serio
agamus, tot partes hodie avulsas di stractasque cito coituras, pacemque Ecclesiisticam de facili redintegratum iri,
Dum vero adeo malis moribus . praeter propter vitam religiosam vivitur, dum retiistis charitate, modestia adeo altum sapimus, ut caeteros, qui a nobis paulum diffident, desipuisse ceri-seamus, dum editae adhaerescere in partium
199쪽
Dissidiorum Exercitatio Theologica. 187 partium diversarum patrono fulmin, trice sententia invehi praecipuum religionis argumentum habetur, dum ritibus placitisque Scholasticorum intenti,quod christus inpostoli faciendum praec perint, secure, quasi longe minoris esset momenti, negligimus parvique facimus, ex hac male collocata industria, ex hac insana ingeniorum pugna, interrupta communione, rem Christianam pessime habitum iri, , succrescentibu quotidie novis praejudiciis, malunm magis adolescere, nemo est consilio aut misericordia adeo vacuus, ut non id dolens gemensque quidem fateatur. Non mihi imputabitur, quod a vobis, Auditores, maxime deprecor, quasi sensis
rim, nostra non referre, cuinam e tot
Christianorum Sectis nos ipsos addixerimus absit Pares tanto beneficio gratias Deo opi maX. reserre non Opis est nostrae, eo quod Ecclesia Anglicanae vere Catholicae, quae inter reformandum regiminis Apostolici, purioris
doctrina tenax, a labe, corruptelis,
quibus pulcherrimam Religionis ,
ciem deturparant Romanenses, tantum reces erat, sinu nascentes sacro lavacro tincti excipiamur. Interim, ut iniquissimar
200쪽
188 De Cansis Oeam=aediuquissimae censurae, quam praecaVendam cupio, Apostolicam objurgationem opponam, Vers. q. Tu quis es, qui condemnas alienum famulum proprio Domino perstat aut cadit stabilietur autem, potest enim Deus eum stabilire. Nec dicere verebor, nullusque dubito, quin vos omnes, Patres iratres in raristo venerandi ejusdem sententiae fautores juxta mecum sim habiturus,
extremo judicii die majorem probae laons , vitae quam sanae opinionis a Christo judice habitum iri ration sneminem, qui Christianam professionem laudabili vita instituto decoraverit, ibcct in quibusdam, ni obstinatio mentis accedat, perperam sentientem, damnandum, denique eos, qui, diversae utpote communionis, interris se mutuis convitiis proscindunt, deque ipsorum mutua salute pene desperant, ob salutarem fundamentalium Articulorum Vim, modo iisdem vita pura, vere Christiana superstruatur, per gratiam misericordiam Dei, aeterna pace in ego simul regnaturOS. Sed de dissidiorum originibus hactenus 3 restat, ut de Remediis, quod