장음표시 사용
111쪽
oulaa eistellas distributae , M totam vocem, forte M sensum , Vel unicum punctum m tabit Alii tradunt veterum Sinensium litera turam propius ad Hieroglyphicam Agyptiorum
accessisse , & ex variarum rerum formis su isse concinnatam; Recentiores autem hanc immutasse. Rircherum audiamus: sh Primisma quemadmodum MVimi , ex animalibus, νο- .lumbus . reptilibus, piscibus, herbis, arborumque ramis, funiculis, silis, punctis, circulis, similibisque
characteres , alia tamen Otque alia ratione dispost iis, formabant. Posteriores pero Sina rerum ex in yientia doctιοres, cum magnam in ranta anιmalium plantarumque congerie confusionem viderent : ίharacteres ejusmodi varie siluratos ce)tis punctorum litanearumque ductibus amulati, in breriorem methois dum concinnarunt, qua in hunc usque diem utuntur.
Patet hinc, si fas sit Nirchero credere, posteriores Sinas prista scribendi ratione, tanquam non satis commoda, rejecta, ejus in locum hodiernam substituisse. verum adhuc quaerIpotest , an & quomodo , istae Sinentium Ιiterae dici debeant Hieroglyphicae φ Confusius super hac quae trione dii putatur a KIrchero, qui ab eo ne latum quidem unguem discedit , Spletelio. Negant , . & recte qui dem : sed argumentis, praefiscini dixerim, J
112쪽
non satis validis. Quod enim eontendune ideo dici Hieroglypicas non posse , quod ineommuni convertatione suas usurparent sinae, contra quam faciebant AEgyptii, frivolum est Natura namque & essentia Hieroglyphicorum non tam in eo consistit, ut communi usui subtrahantur , quam ut sui, notis figuris Mimaginibus res secretas & abditas exhibeant. ut 1 upra ostendimus. Sed , ut ad quaelito nem propositam rei pondeam; assirmo veteres i. Sinensium literas magis fuisse Hieroglyphi cas , quam hodiernas 1, has autem nullo modo
Hieroglyphicas dici posse r quia nulla in iis
earum rerum similitudo .cernitur , quas videmus tangi musque , quae tamen res sedes sunt Sc lcripturae Hieroglyphicae materia, quod ex omnibus' hiero ichematismis ad OAculum demonstrari potest. Sed de Sinensibus pro instituti modo satis.
ut tacuisse non videar. Ideoque quae antea prolixius proposuimus, post hae brevitas corriget. Non autem dubitare pos sum, quin artis Hieroglyphicae periti fuerint' Arabes, gens sapientiae cuItu admodum nobilis. Constat equidem eos stelas lapideas, in quibus literas secretas insculpserunt , possedisse , si Plinio habenda sit fides. Ad hunc enim ille modum, ubi de Arabia, ejus po-υ Μ . pulis
113쪽
pulis & insulis agit, habet: si Insula cele
bes Isara , Rhinnea, ct proxima , in qua βripta sunt .stela lapidea tueris incognitis. Quid autemh. l. per stelas lapidea; intelligat Plinius , non equidem dissicilia est colligere. Aut enim columnas , aut pyramides , aut etiam Obeliis scos, aut similia quaevis saxea monumenta fuisse suspicor. Quamvis in eam sententiam magis i propendeam, stetis modo dictas Plinii fuisse columpas vel pyraaeides , literis ignorabilibus exaratas. Literas autem incognitas .eodelm sensu dictas puto, quo apud Apulejum ignorabiles , eas intelligens , quae vel proprie fuerunt Hieroglyphisae, vel certe adeo occultae, ut a lectione sua rudes imperitosque ariscerent. Hujus generis esse videtur incisio illa, quam in monte Haiis factam esse literis mirificis , ignorabilibus, reconditis ab sti usissimisque refert Alrcherus. U Hanc autem inscriptionem in Europam nostram secum detulit Thomas Obecinψs Novariensis, ex ordine S. Francisci, pro ut idem testatur Nircheis rus. Existimo autem Magus, homines propter Esummam sapientiam maxime inclitos , ζι
huius Icriptionis notitia ruille Imbutos. Araiabes quoque utensilia sua , urnas , pocula,
114쪽
vasaque alia magicis characteribus exornare coniveuisse ostendit Nircherus; cm quos ego characteres non facile crediderim fuisse alpha . beticos ; verum potius significari s , & apote Iesmailios. Et ipsa convincit ratio usus, quod secretae sacraeque fuerint , neque omnibus cognitae. Sed ad Ar Mos.
& apud Armenos nonnulli se Hierogly phica invenisse gloriantur. Testatur Κirucherus su) ad se aliquando fuisse delatum 1chema quoddam ARMENORUM literis,
in omnia animalium genera transformatis, refertum. Hoc Hieroglyphicum esse multis persuasit non valde dissimilis scripturae ratio. Noster autem diligenti adhibita consideratione , & repetito examine singulas percurrens, non eas esse cognovit, quae credebantur. Scribit proinde literas istas ox eo fuisse characterum Armenicorum genere quod eorum lingua dicitur Euathachir id est ferrealitera e quo nomine apud eos. Venire solent literae majusculae, quod, ad instar ferri, temporis injurias atatemque validius ferre possint. Haec eadem literarum species alio nomine vocata est Chelhhachir, i. e. utera capitatu, quia in capitum maxime erincipiis mos Mi. ' erat mὶ pid. Oedip. n.Dm. III. nean. Ηιπσι. Dutum.
115쪽
erat eam adhibere. Et quoniam literas ejusmodi initiales vario apparatu florum, hembarumque exornare placebat; hinc nomen imposuere Zauhachn , quod literam florentem denotat. Cum vero sub diversis ani malium quadrupedum , Volucrium , reptilium,& his similium , formis exhibeantur nomen adepti sunt Chasana b r, quod Latio redditum lueram belluinam i sonat. Quod ad ipsas literas adtinet, ἀπὸ βης deprehendi varias iρ iis hominum , brachiorum , avium, serpentum, arborum, ramorum, falcium S e. figuras, nec non inconditos, ut mihi quidem videbantur, linearum in te redeuntium ductus, praecipue in margine librorum adscriptos. Non quidem in animum induco. has literas esse Hieroglyphicas ; attamen sutim
cuique liberum esto iudicium. Quicquid
est neque nostris Typographis inusitatum esse scimus , literas initiales & majusculas variarum rerum figuris decoratas habere. Aliud de literis Armenorum dicere P. L non
In PERSIAM traiicimus. Ubi primis
116쪽
νας, καθ ' λιγο ιοι, αμα Πυρ M-Tδωρ. ως ς π*ος. Ex his constat tantum abesse, ut numina sua sub sculptilibus signis repraesentarent Persae, ut potius insanos putaverint Seos , qui de Diis talia vel per cogitationem sentire ausi fuerint. Hioc odium eo m gravissimum in templa , aras . simulachra &c.3Deorum , quae omnia in bellis, ubi licuit exscindebant, & igni, Deo suo, haurienda idabanr, exceptis iis, quae in Delo & Epheso erant, quibus certas ob caussas abstinebant. Vid. etiam Barnab. Brissonium de Regno Persarum. q 3 Hunc t/men morem pollea remporis fuisse mutatum sequentia innuunt: sese mλλας , ' δι υ ρον arimonς ετων ἁνθρω-mειώ αγάλμαίη σεβειν ο υς, Βηρωσσδι ανXαλδα1κ- amra M &c. r Quod autem ad literas eorum pertinet, a symbolis non ab
117쪽
horruisse comperimus. Sic γῆν & υδωρ δουλέωαστριβ)ολα apud eos fuisse ex Himerio in Po- Iemarchico ostendit doctissimus vir Bam. Bristonius. Quod etiam ulterius liquet ex illo Diodori Siculi loco , ubi sic de Xerxe: si iis κhυκας - εις Ελλαδοι , προσταμ ῶς πα*ς τας--ἰε- ω -Tδωρ - ω. Δισον autem H S ta ' est, interprete Aristotele, sa
δουλωειν. Et sane, utrumnis horum eripueris, omnimoda tristisque inducetur servitus. Ve-aum haec ulterius persequi non licet.
SVRJs quoque usitatam fuisse Symia
bolicam Philosophandi rationem, unico' ' ut res multas breviter percurram, exemplo, sidque ex Hirchero, x qui illud iterum ex MSS. quodam Colleg. Maronidi 'aecepit, 3 demonstrabo. Syri igitur Cedrum arborem , cujus iis in locis , quam uspiam alibi', feracior tellus , pingentes, gum temmate : JNCO indicare voluerunt ne Thil, quod animum Dei voluntati conformatum, offendere possit, prorsus quemadmodum Libani Cedrum, corruptionis
118쪽
& cariet, ut tradunt, expertem, ordinarie 1 nulla res laedere 6c offendere potest.
Ostendit liber αε υ Βαβυλῶνι ἱερων
χαμεκα lων BABYLONIOS quoque dc Chaldaeos, orientalium sapientissimos, sacras habuisse literas. Mentionem autem hujus libri faciunt Joh. Gerh. Vollius, 3ὶ resam. Bochartus , s Δὶ qui eritia de concludietam Chaldaeos , quam JEgyptios & A thio--pas , secretius scribendi genus ulurpasse, Meminit praeterea Lucianus sa) quorundam apud Babylonios . -ν λ'γων ἐρριμυτων. Quamquam qua in re characterum istorum, formalis ratio constiterit , non usque adeo facile definiri potest. Num enim AEgyptiorum Hieroglyphicis ; ut taceam , quod Chaldaei nonnullis videantur tradidisse dictas modo
literas AEgyptiis,) an vero Hebraeorum Sinensium ve literis, de quibus supra ,3 similes fuerint, non inveni expressurn, nobisque idem perinde esse potest, modo constet eos a vulgari scripturae genere futile distinctos. '
VEniunt nunc im mentem Nobilis
Curtio, quam ex Gallica Latinam fecit Christ. Bennι-,nius, ct in edit. Cart. Pιιιseiana prasigum .
119쪽
Quis nescit quanta, ut ita loquar, luxuriiosa licearia ita sCIma θ TARTARI Omni sermone frequenient sabulat, ct ex iis depromta rita humana m nita Quis nescit quanto non solum vere hi, sed Oomnis Oriens delectetur, ut Rhetorum filii loquuntur, parabolis; usque adeo etiam, ut rix sine parabolarum mixtura familiari etiam sermone loquantur 3 Adeo ipsis placuit allegoriis uti. Sed & secretiorem animi sensa aliis aperiendi modum adhibuerunt. Quod , ut alia multa omittam, ex illo Herodoti loco apparet, ubi Scythae ad Darium , infesto exercitu in se movenotem . ita instructos mittunt legatos : επιμπιν
120쪽
hendere ηοη finis. . Alii globo insistentam finis gunt , sive ad rerum omnium dominium, sive volubilitatem & inconstantiam ejus guendam. Caeca quoque & pilae insiden deseribitur. Ad rem apposith. N. amica M. νjetati constantiam respuit, ita ut Ab insonstantia temeritate non sejungatur. QuemadmoduM 'Virgilius quoque canit his versibys: u Multa dies, varimque labor mutabitu avi Rettulit in meliust multos auerna revisetis Lusii, se in solido rursuι fortuna locavis.& Horatius: ib) . - - - Heu fortuna quis es crudelisr is nos vi re DEust at semper gaudes illudere rebuπHumanis i Sed de caeca Gentilium fortuna satis superinque actum. Nos oro meliora φdocti ocul tissimam Dei providentiam pie veneramur. N Hine DI M. VII. s. s. as. IJ Cicer. lib. II. O III. . Nat. Deorum p. m. 8a. sgJ AEneia. XI. P. 23.