장음표시 사용
361쪽
I Lxissentiam Dei vel ex contemplation ne huius Universi , vel ex animae
Rostrae consideratione aliis iis argumentis plurimis e Videnter denum stravimus is Si ra men aliquis inveniri possit Iuminis naturalis triae ita destiturus vel cupiditaetun tenebriς ita immersus ur. sup vectiun nat irae at rem non agnoscar is. Ath in diaeitur . Quae objiciunt Arbe .ec inuis physi rei; & moralibus contrae existentiam Des rerum omnium auctoris, conservaroris Mdomini jam a nobis plene soIuta ac dissipata suere invictis rationum momentis . Per quae confutari ac tandem convinci
possvnr Athei, adjuvante Deo . Drista sive TMissa vel etiam Naturalissa appellatur qui Deum existere quidem concedit , sed religionem nullam , cultum nullum profitetur Religionem omnem divinamque revelationem tanquam meras fabulas fastidiose ita ducunt Dei stae , satisque esse garriunt , si Veiis in naturae cordisque simplicitate adoretur . Longo Iareque pervagat ur l. aec exiria i i ssima pestis omni conatu extirpanda , sed maxime imploranda est Gratia ut tantas & perniciosissimas' - a men-
362쪽
trientis humhnae tenebras depellat . Solius Theologiae naturalis ope in articulo praeceden ri impugnavimus teterrimam hane sectam sacrae Theologiae auctoritate Omnseno debellandam. II. Fatalisa dicitur qui absolutam rerum omnium in Mundo necessitatem defendit. Fatali onus uuiveir alis appellatur, qui absolutam rerum omnium necessitatem ad ipsas quoque actimnes humanas extendit , negata libertate voluntatis humanae . Fatalismus panicula is vocatur qui necessitatem rerum omnium absolutam ultra Mundum materialem non extendit , concessa voluntatis humanae libertate . Spinoia & Hobbεsius fatalismum univerialem propugnant ; Stoici vulgo creduntur sar lismum particularem admisisse. Quia vero denam stratum est Mundum a Deo liberrime creatum esse , eum esse ens contingens , nexum rerum ac ordinem naturae a
neces ate absoluta i irim ument' esse t, atque animani humanam in volendo ac nolendo esse omnino liberam ; manifestum eli utrumque fatalismum errorem esse absur
III. Antro Omorphitie dicuntur qui Deo tribuunt corpus humanum ; 8t hinac errori rem Antroton opph raram crassum appellabimus', ut dictisnguatur' ab alto' errore quo Deo per modum' animae representato tacite tribuuntur limitationes & im Iersectiones ;hunc errorem Autroponio hisnaum fustitem vocabimus. 4ntro pomorphismum cras.
surre primig Ecclesiae' sa culis amplexi sunt quidam haeretici, eumdem olim Rabini pluia P 6 res
363쪽
Appendix ad Mersisspes , & hodie ex Iudaeis aliqui de sendunt , eae
Scripturae loca in quibus Deo videntur triabui organa & aetiones humanis similes pro . prie ac perperλm laterpretatῖ .. Porro de
monstravimus persectiones, quae animae nostrae insunt Deo tribuendas esse in gradu absolute summo , nec ipsi tribui posse , quae defectum aliquem in v lvunt ; quare patet δntropomorphismum subtilem crassum esse errorem . Crassissime errant Materialistae qui nulla dari entia immaterialia affirmant; demonstravirnus enim & Deiun & animam, humanam esse entia simplicia argue imm terialia , & per se. liquet Deo tribui non posse eorpus , quin ei tribuantur corporis. desectus a Deo autem nulli inesse posunudesectus ac proindo Antro pomorphismus crassus vanissimum est delirium. IV. Idealisae realem corporum existenis tiam negant , sed Dei & animae axistentiam admittunt . Hic error Antropomorpsis moest omnino oppositus . Duplici de cauta
realem corporum existentiam nepant Idea-listae. tum quia corpora impossibilia esse e xistimat , tum quia animae cum corporσeommercium repugnare iudicant . Verum corpora existeroe demonstravimus tractantes, de animae spiritualitate o Deinde commerincii animae cum corpore possibilitas patet ex hypothesibus philosophorum quas ita
Psychologia exposuimus .. Praeterea non Q. tum ex constanti sensuum testimonio & ex notione attributorum Dei qui decipere non potest demonstratur corporum existentia , 1ed ex veridica & omnino tridubitata Mosis historia Mundum materialem revera a Deo
364쪽
De creatum esse ostendimus. Idealistarum error ita manifestus est ut Universo generi humano insanire videantur. V. Paganismus sive Gentilisnus error est
quo fingitur Mundum a pluribus Diis pendere , sive quoad existentiam , & conter
Vationem , sive quoad gubernationem . PO ro demonstravimus Deum esse ens a se , Mundi creatorem eonservatorem ac guber natorem , ac proinde Mundam ab unico Ente pendere. Idololatria latiori sensu dicitur cultus omnis divinus enti quod Deus
non est exhibitus. Unde IdoIOIarra est qui falsis Diis & Idolis sive simulachris eum praestat cultum qui soli Deo convenit , Quare Gentiles sunt etiam Idololatrae. VI. Manichaeismus error est quo fingi- Iur Mundum pendere a duobus principiis, altero quidem bono a quo sunt hona in hoc Mundo , alterct autem malo a quo sunt mala physica & moralia . Hic error est antiquissimus praeserti m pud Persas revulgo tribuitur Zoroastro. In Christianismum De nio 3 invectus est a Manete &sub nomine Manicheismi propagatus . or tum vero inde duxit quod illius auctores
sibi persuaserint mala physi ea & moralia summae Dei persectioni, bonitati imprimis
divinae ac sanetitati repugnare, atque ideo finxerunt principium diversum a principio hono seu Deo . Unde Mundum pendere a junt quoad mala physica & moralia ab illo principio malo quod independens esse dixerunt a principio bono, seu Deo ente summe persecto. Verum demonstravimus mala phy
sica atque moralia , qua in hac rerum rie
365쪽
minime repugnare , ac proinde corti mentitium esse principium malum essidenter o Hendimus .
Vi L Spinosi mus error est quo non admittitur nisi unica aubstantim ii finitis attribuas praedita, quorum duo sunt cogita
tio re extenuo infinita I eorum unum quod
que aeternam & infinitam essentiam habet: entia vero infinita oriri finguntur ex necessaria modificatione attributorum istius subst in tiae, animas scilicet ex modificatione infinitae cogitationis, & corpo in ex modificatione extensionis infinitae . Spinosi sima uetor est Benedictus Spinosa natus Ainste-lodami anno 163ai Philosophiae Cartesiana prinei piis & methodi mathematicae specie uadam abusus est , constitutis singillatim da finitionibus, aAiomat bus, propositionibusae coronari'H . Sed contra Logica fregulas
muli is modis peccavit afferens obscv a &sai laces definitiones, quae lectori' parum atarento nebulas facile objiciunt . Spinos Deum non distinguit a Mundo absolutam rerum omnium necessit tem inducit , Deum facit mutabilem , extensum tamen intelligentem , ac proinde Athaei sinum eum Oralismo universali & cuim aliis erroribus , quos iam confutavimus, conjungit. 'aeterea, implae hyphtheseos basim & sun damentum assumit Spinosa non posse darichi s substantias eiu sdem essenta ae ; quia si eamJem habrint essentiam, inquir, sunt ima& ea tim substantia . Nullus autem est Logitasti tym qui statim non videar se esse
emingue amit Davi subtantia=- nos pos- . sunt
366쪽
furit habere eandem essentiam identitate numerica, concedo ; identitate vel generic λvel specifica, nego. Nullus quoque est homo sensu communi praeditus , qui ex e quod Petrus & Paulus sint homines, ideoque habeant eandem ess ntiam, sive simi. Ies sint ratione humanitatis , concludat Petrum & Paulam est si unum & eundem hominem numerice seu esse uni eum indi vi duum . Itaque patet Spinosi inum ineptissimis deliramentis absurdissimisque erroribus
VIII. Dicurei serus falsa est fle obscaena opinio, qua negatur intrinseca actionum, nestas & turpitudo , atque obligatio divina ad. alias aetiones committendas , alias vero omitreridas . Nomen sumptum est ab
Epicuro Philosopho Graeco qui Providentiam divinam negasse fatalemque necessitatem statuisse dicitur . Unde per legitimam conseruentiam perniciosissimus error ipsi tribuitur, homini nempe licere vivere prout libet, Deum parum curare quid faciat homo p& summum bonum in corporis voluptate consistere . Epicurum vindicavit Gassendus tib I Ethic. cap. et, ostendens eum non de voluptate corporis, sed animi fuisse locutum, & ipsum mei temperanter viis xisse. Verum quidquid sit de Epicuri mente , Epicurei sinus qualem modo definivimus hac primaria turpissimaque lege nititur , quod lubet licet. Cum enim omnem tollat divinam obligationem omnemque intrinseo cani actionum honestatem ac turpitudinem, omnes actiones ranquam indisserentes sta- iuri, donec lege civili quaedam praecipian-
367쪽
tur , quaedam prohibeantur . Itaque fi a vetitis actionibus abstineant Epicurei , id faciunt non legis reverentia sed metu poenae , atque ita ossicium boni civis parum curant , nisi quatenus coacti sunt a Deum vero sibi repraesentant tanquam Dominum indulgentissimum , qui saltem non utitur iure suo , nullamque Aominibus obligationem imponit . Hunc vero foedissimum e rorem iam confutavimus ubi demonstratum est hominem teneri actiones suas juxta divinam voluntatem ordinare atque determi. nare ; quod quidem ut in hac mortali vita laetamus D ET NOBIS DEUS OPTIMUS MAXIMUS , atque tandem divina attributa non in DeeuIo s aenigmate, sed, ut vident Beati, in aeternum intueamur .
368쪽
Nihil est in mundo materiali sine rationes sciente cur potior st, quam non sit sid in , s aliquid esse ponitur , ponendum V etiam aliquid , cur potiar sit quam non sit. 1
369쪽
Dὸ egantia oe existentia entis . I . ARTICULUS I. .
Possibilitas rerum ab oluta , o primaria es independeas a mo in axe diυina. 24
ARTICULUI ILDe ideηtitate , oe similitudine . . ARTICULUS III. Da ente singulari , s uniυersau . 29 CONCLUSIO.
Principium indiυiduationis est omnimodas determinatio eorum , quae enti actu insunt. 2
370쪽
F entiae rerum s attributa sunt abstat 'necessaria , immutabilia oe . est na , modi vero sunt Opothetice tantum necessarii, setabiles non aeterni. 4o
De generalibus entis affectionibus . s
