장음표시 사용
301쪽
lum contristabitur ob absentiam nimirum spei ad retributionem eona quendam. Porro eum omnis sipes eX sua natura uniatur cum aliqua de Iectatione, hic quoque affectus ad iram inducendam concurret juxta vulta gare illud di Ira multo dulcior mesie dististante in pectoribus mirorum gliscit. Idcirco etiam immoramur in cogitatione ulciscendi, quae imaginatio Voluptatem similem ei generat , quae somniantibus accidit. Omnium tamen maxim h pallio odii , & audaciae interveniet: odii quia dem , quia in sie involvit aversionem ab eo, de quo ultionem concupiscit sumere, ac proinde duplicem mali rationem sibi ob oculos ponet Aversabitur enim eum, a quo fuit contemptUS , tanquam a malo sitae ps sonae, eidemque studebit rependere malum, per quam illationem vindicta completur, quod est proprium odii. Participat etiam multureta de audacia, non solum quod utriusque objectum spiret aliquam arduitatem, cum circa leVia, facilia non procreetur ira ad mentem Aristotelis eodem loco , sed etiam quod ira attendat malum sibi illatum per perationem propriam Vel physice , Vel moraliter repellendum. Quare
Oportet ut iram antecedat affectus audaciae parVinendens malum terribile. Quomodo enim fieri poterit, ut irascatur qui laedentem formidat Θ quomodo subsidente animo per tremorem fieri poterit, ut erigatur idem ad reponendam offensionenata ΘUt tamen natura irae accuratius constet , observo discrimen inter Odium & iram. Odium excitari potest citra ullam actionem iniuriosain , & molestam ; dum saepe antipathia , aut alterius generiS Odium. adversus in visum hominem concipiatur, qui nunquam laesit, S tamen hujusmodi sit, ut eum aversemur, &longissime sejuncti ab illo esse velimus t secus de ira est discurrendum. Secundo oesium exurgere potest
adversuS Communitatem integram, imo adversus integrum hominum
genus, quale fuit Simonis Misanthropi: non vero ira, ut obserVat Phi-ID siph US a. Rhet. cap. a. contingit tamen sibinde, ut quando quis laesius fuerit ab aliquo certae nationis, aut ordinis, contra reliquos ejuSdem classis non solum odio insurgat, verum etiam ira impellatur. At studia υm istud vindictae in quemlibet occurrentem ex eodem ordine pICrUmque solum durat ab initio, quando recens est injuria, tunc enim conjunctio, & satietas cum laedente sat esse videtur ad explendam vindictam: elapso verb temporis spatio ira non nisi in offendentem desie viet, & nudum odium perseverabit contra singulos eiusdem ordinis. At cur odium pertinacius adhaeret, quam ira Θ aio, quia ex malo perseverante, scilicet ex merito Velut inhaerente qualitate ipsi inimica, non verti ex actione, quae fluat, & abeat, profieiicitur. Tertio Odium eo usque in crG-
302쪽
mentum fumit . ut impellat ad interitum inimico volendum i ita verburget ad damnum eiusmodi inferendum, ut aegrimoniam, & tristitiam laedenti inferat, ut sentiat calamitatem, ut noscat, quis malum intule fit, ut apud Homerum Ulysses Polyphemo enarrat, quis eum excaeca verit. Scilicet eb ex natura siua tendit, ut contristet laesium etimque poeta nitentia subeat, qudd primus offenderit. arto, ira cum amore componitur, non tamen eotest odium cum amore consistere. ita Augusti nus humis. s. ex so. inter iram, & Odium, ait: Huom videre, quantum intersiit f sape invenimus irasci patrem lis y patrem odise Ilum dimite invenies. Filio, qMem illit, irasci potes pater Irmscitur, is amat, potest dici et odit, es amat, non potes dici. Desi
derium etiam universό acceptum aliquatenus ab ira secerni, ambigi non potest . Nam ira est affectus ericaae, cuiusmodi non est: semper deside rium. Ita item prata equirit dolorem, quatenus ejus obiectum est malum compensans tristitiam irrogatam a desiderium vero ad dolorem nullam dicit habitudinem. Si tamen insipiciamus id, quod ira diradu dicit, fateor, iram esse desiderium quoddam, cum dicatur esse appetitus vindictae de offendente sumendae. Neque tamen omnis, qui appetit inferri alteri vindictam , dicendus est irasci, cum interdum solum attenia dat ad communitatis incolumitatem , & improbitatis exilium per cohibitionem facinorosorum, quae Vindicta non est propria redintegratio contemptus , atque adeo neque ira : sed cum Vindicta suscipitur ad retribuendam maestitiam, vindicanti ingeneratam, tunc talis proprie irasci dicitur. VAusus irae omnes revocandas esse ad iniuriam, seu contemptum, tanquam ad Causiam remotam commvn s fert siententia ; quia sicht tres sint veluti partes contemptus propriε dicti , despectus , detractio , &contumelia qua libet tamen injuria ad iram concitat, tametsi nulla sit, quae generosum animum magis fodicet, stimulesque, quam iniuria damnosa. Nempe in qualibet damni irrogatione potesst agnosci, quaedam materialis, & interpretativa desipicientia , quantum eis ex vi actionis, uua damnum insertur, lices ille, qui laedit suum praecipue commodum
intcndat, &forte libintius quaesiturus, si absque laesione alterius id fieri
303쪽
posset. Qubd si tamen nocumentum iniuste inseramrex intentione no eendi, & absque alio emolumento offendentiS , Ut cum quis cum Sar sone alterius segetes comburit, in hujusmodi castu intenditur directe dea pressio , & contemptus patientis, atque in ejuSmodi parVi pensione constituit bonum, & voluptatem suam, qui laedit, non facturus idem, nisi disipliceret, & alteri minor aestimatio conciliaretur. Hinc accidit, ut magis excandescamus adversus desipectum directum , & quos ex industria putamus nocuisse, quam ubi eX ignorantia, vel ex ira,aut alia pas sione injurigm exortam esse susipicamur: magis isplicet, quoὰ coram, quam quod clam, & in absientia molestiae ansiim praebet. Itaque causa remota irae est lassio injusta , quatenus haec in se involvit injustam parvi-
pensionem , ita ut magnitudo commotioniS ad iram co mira en suretur
non tam magnitudine nocumenti injusti, quam magnitudine parvipensionis, cujus patiens non est dignuS. Quamvis autem animalia bruta honorem formaliter apprehendere non possint, nec etiam jacturam honoris r nihilominus excellere appetunt, & aegrε ferunt, quod indigno dejieiantur ab excellentiae gradu, qui ipsis conVeniens apparet, ut docet Angelicus I. a. quaest. s. art. a. ad a. Sed restat dissicultas , quomodo h ruta sine ullo discursu appetant vindictam, quae a D. Thoma non exsiplicatur. Dici poterit, eo ipso, quod canis mordeatur ab alio , vel
ab homine percutiatur, deprehendere alterum Canem, aut hominem, ,
ut malum, & contrarium sibi , ideoque insiurgere in illum ut sibi inimicum, sicut ursus sine ulla praevia trione insiurgit in hominem , quem ut inimicum sibi apprehendit, & canis in cattum, & sic in aliis animantibus sibi invicem infestis sine ulla discursis apparentia. Erit tamen affectus iste proprius vindictae, cum sit appetitus nocendi alteri, eo quod sibi nocuerit, nec oportet interVenire aliam comparationem inter quantitatem mali accepti, & poenae infligendae. Provocat autem magis ad iram amicis S contemnenS, quam inimicus, tametsi offensio sit aequalis juxta
illud PCal. s . Si inimicus meus maledixisset mihi , siastinus cutjaue. Causa est in aprico ; nam eo major est injuria quaeVis, quo magis contradicit debito : major autem incumbit obligatio amico ad co-lenilum amicum , quam aliis, caeteris paribus : unde eadem depressio magis eXprimet iram adVersus amicum ejus authorem, quam adverSus extraneum. Hinc etiam sola amicorum, & conflanguineorum oblivio censetur offensiva , quatenus oppositam eorum memoriam censemus debitam . Praeterquam quod eadem oblivio specialiter denotet contemptum , quem plerumque comitari solet , cum dissiculter memoria
cxcidant, quae magni facimus. Similiter hilaris uxultatio in infortuniis
304쪽
hmprus , aut prompta denuntiatio eVentus improsperi passionem ira adducit , quia nihil horum fieri solet circa illos, quos plurimum magnu
opportet autem ad concipiendam iram, Ut offensionis moisis
deatur vindicabilis ab ipso patiente. Finge enim, Vindictam, seu retoria sonem despicientiae apprehendi ut impossibilem ; certε non emerget irn, sed assectus tristitiae,cum nemo expetat, quod Vires suas superat. Vult etiam ira ultionem procurandam ab ipso irato, & laeso ; non vero ab alio. Fertur enim ira ad hoc, ut resarciat e cessum deprimentis supra
depressum, ita ut magnitudo compensiationis commensuretur ex aequo magnitudini despicientiae ; alias non apparebit Obtenta reparatio, neque idebitur detrusius emergere iussicienter a Vilitate contracta, qui
quid aliunde accidat ad diminuendam laedentis aestimationem. Quam diu enim non imminuitur excellentia ab illo ipso , quem vilipendit, &sicut vilipendit,tam diu nihilominus alter manebit superior in hujus comparatione. Sed amabo , inquiet aliquis , cur ad vindictam a leb anhelat iratus, cum hac via malum praesen8, quod actu patitur , amoliri nequeat quid intendit, dum adeo ad ultionem pergit ut dubio huic satisfaciamus, statuendum, quod ira in malum praeteritum , quale in seipso est, directε non tendat, sed in illud feratur , quod ex illius energia,& noxia essicacitate etiamnum superest. Cum aut ex contemptu, lichi praeterito pars potissima perseveret, & malum merε morale sit, ae in opinione, & fama positum, ac proinde perstans moraliter, postquam etiam physice praeteriit , inde est, quod prae caeteris aliis malis , illud quod adversiatur honori , & existimationi , scilicet contemptus ipse, tolli , 5c reparari possit vindicta et qua de contemptore sumpta perinde moraliter sit, ac si nunquam desipectum ille exercui siet. Et haec quidem de causa remota irae; proxima enim statuitur dolor ex desipicientia conia ceptus. Ubi nolo intelligi causalitatem physicam in genere causiae efficientis ; sed intrinsecam, ita ut ira aliud non sit, quam dolor, & desiderium vindictae, sive illi sint duo actus realiter distincti, sive unus realbter aequivalens duobus.
305쪽
prim 5 effervescunt ex natura, & temperamento & hoe ex eo con hi git, quod assidui doleant interno, S minuto quodam dolore. Vel ian guntur ira ob mutatum , & mala affectum corporis habitum & cau sa iterum nor discrepabit a priori. Suppono namque, ut manifestssi
mum est, homines certis diei horis, certiS animi mensithus , certa atris& coeli temperie, certa etiam Vitae aetate, Cum aegrotant, Cum eiriunt
promptiores esse ad excandescendum. Horum 'quidem postremori propensio ad irascendum passim refunditur in bilem a sanguine secretim, nec obrutam, aut dilutam ingestis ciborum humoribus, aut vaporis, is 'quod quidem ita sie habet ; sed praeterea patentiori adhuc cauta effectus ille est adscribendus, nempe dolori copiam, ex cujus impressione fame- Iici ad irascendum provocantur. Hi enim jam ex sensu doloris h fame procreari, quo tenuissimae Ventriculi fibrae irritantur, ad tristem instigantur impatientiam. Hinc de novo irruente vel tenuissima hesione iram illico parturiunt, &egerunt, quae suaVis, & melle dulcior, ac proinde dolorem pristinum sedare potest, & priori molestiae mederi. Quod hic de famis, & ssitis doloribus edicimus, id ipsium statuendum est de singulis, qui ob mutatum corporis habitum mala assiciuntur. Quo etiam. ex capite, qui lassi sunt corpore facise succensent, juxta vetus dictum lassis rixam quaeri. Ideo quibus stomachus susipectus est , processuri ad res agendas majoris momenti, bilem cibo temperant. Qubd si corporis status sit rite constitutus, animus Vero caeteris passionibus indulgeat, iterum facila iracundia pedem figet. Sic qui 'siub tristitiae jugo
gemit, sacila siuccensiet: nec non ille, qui cupiditate aliqua agitur, cum omnis cupiditas dolore permixta sit. Quare etiam mora juxta Plautum bilem in nasum concit. Prout etiam discurrendum de sollicitudine in rebus amissis quaerendis. Denique ad iracundorum classem reseruntur , qui ex Vitiosa animae rationalis indole facila inflammantur. Hinc ad hanc passionem promptiores censentur Viri principes, divites, eloquentes &c : quippe cum se admirentur, & magnifaciant, nisi summa veneratio ipsis exhibeatur, neglectos sie reputant, ac inde Ocyus do-lcnt , doloremque recens ineussum laborant per iram fugare. Ea de causa , qui eximie excellunt, aut sibi videntur excellere in aliqua disciplina, frequenter exasiperantur ; praestemm si putent, se ex doctrina,& praestantia sua eum non capere fructum , & emolumentum ex hominum incuria, vel injuria, quod sibi deberi pro certissimo praesimunt. Propondent etiam in hunc affectum , qui severioribus disciplinis operam navant. Effectus refertur eo , quod purissimos spiritus consumant, & ut plurimum atrum sibi sanSuinem procreent, unde enasci
306쪽
cor stomaehostas, & facilis in iram prolapsio. Quod autem melaniaeholici cito in iram prorumpant , reiicitur in id , quia teter humorabundans infigit in sis, augetque cogitationem , ac sensiam desipicientiae & alioqui disipellit humorem hilaritati accommodatum, sipiritusque' exsugit ; unde obnubilatio animi , & consequenter acrior ille morsus , ex despicientia , hujusque amplificatio. Quia vero iracundiae philosopho alii dicuntur acuti, alii amari, & alii difficiles, ideo de his
quoque pauca sint audienda. Iracurdi aeuti Vocantur ex abundantia humoris cholerici, qui, utpote natura sua igneus, facit, ut facili, accitissime inflammentur , quamVis modico iterum temporis intervallo eadem mitigetur. Amarulenti sunt, qui exulcerantur lentε , sed dissi-eilius placantur ob inhaerentem animo pertinaciter offensionis memoriam long6que tempore affectum illum Occultant, quousque tempus opportunum vindictae superveniat. Adscribitur hoc praedominio complexionis terreae, quae non admittit mobilitatem vagam sipirituum vitalium , nec inducit trans irationem copiosiam, ade6que sipecies impressae Iongiori tempore possunt in suo Vigore praeteritam vilipensitonem conservare. Ira demum dissicilis ex intensione magna ita dicitur , quod tristitia ex offensia illata non deponatur , nisii dolor ultionis voluptate
placetur, quae & proprio subjecto, & aliis impense est molesta.
9. IV. v assignanda sit passio ira contraria 3
OMnes reliqui assectus oppositum sibi habent, amor quidem odium; desiiderium fugam ; delectatio tristitiam ; sipes desiperationem ;audacia metum t an autem irae suus sit adversarius, an Vero lenitas,3lacabilitas, mansuetudo sint pura irae privatio, paucis hic di siputabitur. erstandum esse videtur in sententia D. AquinatiS , negandumqUC, uultam esse passionem irae adversantem. Vel enim vacuitas irae, sive man-betudo simitur negativi pro carentia omnimoda affectus irae, vel politive pro actu irae remissio , vel languido Z si primum : patet manifella, nullum esse affectum irae oppositum, siquidem ea cessatio, & quies ab impetu irae non est affectus possitivus, qui possit irae contrarius statui, sie dest tantum negatio affectus positivi. Si placeat secundum, & lenitatis nomine tibi tantum veniat ira, quae non pertingat ad debitam mensuram : silc passio illa non differt ab ira, neque erit vere ei opposita, sed
307쪽
tantum secernetur ab ea penes intensionem, & remissionem, quod siti crimen non continet oppositionem , sicut furor, & ira non opponitri uti quamvis furor sit aliquid in amatius , & turbidius. Videtur quid ridassertio prima fronte Op sita esse Aristoteli et . Ethic. cap. 7. cira irimaexcessus, se defeemu , se mediocritas quoque est : sed cum nominiussere careant e medium mansuetum , mediocritatem mar uetudi=em
vocabimus. Ex extremis vero, in qui excedit iracundus siit, se tium iracundia: qui descit ira vacum , se defectus ira, vacuit surpe getur. Similia ingerit Ethic. c. s. ubi addit nomen extremi op)ositi irae tributum esse virtuti inter utrumque mediae, nomine alioqui se-stitutae, quod ea virtus magis accedat ad extremum sibi oppositum aer defectum, quam ad iram oppositam per excessum. At eX his tantiniaevincitur, Philosophum admisisse vitium aliquod circa nimiam plac; litatem, oppositum mediocritati mansiuetudinis, &adversians iracunii:
per excessum Cum mansiuetudine pugnanti. tametsi autem nullus )O- natur in Voluntate actus positivus circa omissionem irae, mera tamen ejus carentia interpretati vε volita, vitio vertitur, cum certos denique fines eXcedit. Non affirmo , eam carentiam effecturain habitum ritis positivum, quod per meram cessationem Contingere non potest: talarium Censeo , eam quietem , cum irasci oporteret , esse culpabilem. , dc hoc tantum intenasse AristotelerrL.
Q Iemadmodum fabulae, per medicamentorum quandam potionem
in brutorum animalium species naturam transmutari fingunt : ita virum repente videre Iicebit aprum, canem, aut pantheram, aut aliam quampiam similium ferarum ab ira factum esse. Et interitis quidem tranquilitarem mentis ita dilaniat, ut sibimet non congruat, ut deperdatur sapientia , ut quid, quo e ordine agendum nesciatur, sicur scriptum est: ira in sinu uisi requiescit, quia nimirum intelligentiae lumen 1ubtrahit, cum mentem permovendo confundit. Relinquitur justitia ;quia dum perturbata n ens judicium suae rationis exasperat, Omne, quod Iuror suggerit , I ectum putat. Amiztitur gratia vitae locialis , quia qui
308쪽
se ex humana ratione non temperat, oportet, ut bestialiter solus vivat. Quod physicas affectiones attinet, motus Cordis altuS , magnus , frequens , & Vehemens, tum ab impressa affectione , tum ab affusae bilis aculeis, quo acri humore natura utitur, ad Vellicandas organi fibras. Nec dictu adeo dissicile est, quomodo educatur, aut affundatur. Quis anim nescit ex cystide fellis duci, & patere meatus, tUm in duodenum,, tum in jecoris cellulas eodem succo turgentes Θ quis neficit multos arteriarum surculos per duodenum , & cystim siparsos, oui cum facile im-hui possint bilioso siucco, hic facile in reliquas arterias diffunditur. Idem de venis potiori jure dictum sit, utpote quorum officium est humorem, sia gere. Adde , si vis reliquam bilem sanguini admixtam , quae fibras tali modo affectas altius subibit, ac penetrabit. Denique ex Vehementi humorum agitatione, ac propter suam uliginem partes bilis colligentur , & mirum quantum fibras sollicitabunt ac vellicabunt. Analogiam habes in intestinis, quae affusa bilis ad egestionem solli citat, & ventriculum ad vomitum ; imo fiammos aliquando dolores intestinis conciliat. Non nunquam tanta Vis bilis per sumum aestum congregatur, & in Carnes effunditur, ut ictericus inde morbus contrahatur, & cutis toto corpore flaVescat. Ex cordis motu sanguis, ac spiritus effunduntur ad exteri ra : sed quia ira tristitiam habet adjunctam, tapius eundem ad cor revocat, non ut ibi quiescat sicut in maerore; sed ut cum accensus in corde efferbuit ad exteriores partes regrediatur, quasi ad repulsionem mali, quo vindictae appetitio illum evocat. Ex hoc undoso sanguinis motu Cul Ortam venae turgere, ac rubere incipiunt. Scintillant praeterea tumob.asi luxum copiosiorem spirituum , tum Ob Vapores, quos ebullientes humores ad illas partes emittunt: hi enim, cum membranam mag1s distendunt hanc magis coadunant,poliunt, aptiorεmq; ad refringendos incidentes solis radios efficiunt. Quia autem hic splendor spirituum se cum sanguinis rubedine ad oculare corpus delati permisicet, flameus quidam rubor ibidem apparet, quod & Homerus advertit hoc Versi: In εr ei ardentis candebant lumina flammae. Turgent praeterea, & suis sedibus exire volunt, quod siqnguinis influentis copia inflati urgeantur, quasi ad amplius spatium inquirendum. Non nihil tamen tristitiae iratis oculis aspersum esse videtur, desectu scilicet Cujusdam serenitatis , quam laetitia praeferre solet in oculis. Quod si subinde lachrymari furore insanientes videamus, procreat illaS lachrymas dolor ab injuria illata exortus , vel etiam inὁignatio CX eo enata. quod desideratam de inimico vindictam a se sumi posse desperent. Quorum omnium manifestum signum praebent tum faeminae, tum pueru, qua
309쪽
ubi ira cestu rint, in lachrymas ut plurimum prorumpunt. Supercista
comprimuntur, & deprimuntur. In fronte congregatur ingens rum nubes. Labra crassescunt, & ipongiosa haec substantia affusio Ln guine turget; aliquantulum sunt inversia ob aliqualem convulsioni L; hinc etiam tremor, nisii forte iste oriatur ex amusia, & stomachum lana cinante bile, cum labro inferiori magna cum stomacho sympathia 1ntercedat, quod probant aegroti, quorum labra tremula subsequentem vomitum certo indicant. Alii interius labrum , aut digitum n hordent. In furore retrahuntur labra, dentesque denudantur, ut irati istis lai quam stis armis inimicum terreant, vel ut eos magis expeditos ad nocendum habeant. Lingua blaesia, ac tremula, quia fibrae bilis aculeis vellicatae ordinatorum motuum minus sunt patientes, vel quia nimia quantitas sianguinis eandem gravem reddit. Loquela ipsa praeceps, subsultim exprometa, quod motus ad linguam, & ad cerebrum pertingat , Ssileut ex nimio impetu cogitationes, ita & verba praecipitat. Vox producitur acuta , & Vehemens ob corrugata S orangi sthras, & aerem, in pulmonibus contentum cum summa Violentia eleelum. Reliqui corporis gestus inεompositi, nullus amicorum consiliis, nullus majorum monitis , nullus parentum lachrymis locus. Incesius praeces , ven rum , & colli inflammatio. Brachia nunc huc, nunc illuc distorquentur, terram pedeS quatiunt Insiurgit, insiliit , precutit , per tela, per ignes, in media ruit pericula , ut commodi persius Satyr. r.
Nunc face iugo ita rex vescit anguis, s DIScintiliant oculi, dicisque , cisque , quod ipse Non sani esse hominis , non sanus juret Ore es.
Et haec in re Vastissima ob temporis angustias si ciant, pro rei subtilitate non utique digne tractata. Promerebimur etiam non mecti crem iggillationem eo ex capite, quod morborum animi naturam, Causas , di effectus ostendere conati, interim generalia morborum alex. pharmaca tradere Omnino praetermiserimus. Sed qui meminerit mora lis philosophi euram debere esse praecipuam, ut remedia suppeditet, quihus ad plenam animae sanitatem perveniatur , retrusa vehementia, quae
symmetriam illi necessariam pessundat ; me vero physiognominae agere, etiam hac in parte non dissiculter veniam largietur.
310쪽
Τheses ex universa Philosophia.
Ex Logica. Ogica est virtus intellectualis, oc scientia simpliciter practica. α' Cum quo tamen stat eandem posse esse artem activam. Ad omnem syllogisimum scientificu eadem est metaphysice necessaria.. Objectum Logicae sunt operationeS menti S. s Objectum attributionis est sola demonstratio. Ideae Platonicae, quocunque sensiu accipiantur, non sunt universale scientificum. 7. Neque constituitur uniVersale per naturam, quae , parte rei sit communis pluribus per inexistentiam, a. vel indifferentiam. Aut quae saltem in statu possibilitatis pluribus sit communis. Neque consistit in pluribus naturis, quae sint unum similitudine. 1 o. Sed partialiter constituitur per intellectos operationem. II. Actus judicativus praedicans terminum genericum de specifieo , aut individuali constituit universale. 12. Differentia specifica non bene des imitur ex praedicato.nobilissimo. 13. Sed assignanda est dissimilitudo essentialis.1 . Relatio consistit in sola ratione fundandi completa. Ex Physica univer ali. I s. Essentia corporis naturalis non consistit in actuali extrusiodie a Case
I C. Materia prima non sunt atomi homogeneae, nec elementa chymica, aut peripatetica.37. Sed est stubstantia incompleta Aristotelis , ingenerabilis , & incorruptibilis. Potest de ab luta potentia Dei existere sine omni forma substantia-li; non potest omni sipoliari naturaliter. I9. Non magis appetit formas nobiliores, quam ignobiliores. ao. Bruta Vere sentiunt, adeoque datur in illis forma distincta , com
a I. Qualis etiam admittenda est in plantis. aa. Plures formae substantiales non sub ordinatae naturaliter stare nequeunt in eadem parte materiae; possunt tamen per miraculum. 23. Non dantur formae CadaVericae.
24. Nec formae partiales, quae communiter adstrui solent. as. Unio insormativa consiliit in prioritate subjecti ad formam. 26. Possibilis est violentia physica sine injuria. . Repugnat moraliter,ut per operationem humanam fiat verum auru.a8. Physice contingere non potest mutua naturae prioritas pro eodςm