장음표시 사용
181쪽
Miehaelis do Castro Arch. Ulyssi ponensis in nostrate Ecclesia S. Mariau de Gratia sacro pallio condecoratus suit. Eodom tempore a Clemente VIII constituitur visitator Apostolicus Archidioecesis Angamalensis , di Cranganor
et Nestorianorum Malabarensium, quos D. Thomae Christianos appellant, ut eos ad obedientiam S. Sedis reduceret. Itaque ad insulas ualabares prosectus sacram visitationem ingenti cum animarum lucro, atque Catholicae Ecclesiae incremento perfecit Nam in primis ut Sacramenta rite conserrentur effecit, deinde libros nestorianos ab erroribus
si sententiis Catholicae Fidei adversantibus expurgandos curavit, atque quidquid Summi Romani Pontificis auctoritatem impugnabat penitus delevit. Paroecias quadraginta instituit , eisque idoneos parochos diligenter conquisitos
praesecit, an demum Synodum Diam peritanam in Diamper)in regione Cochinensi coegit die 25 Junii I 599, in qua
amotis schismaticis Episcopis plura centona hominum millia ad unitatem catholicam revocavit. Magno ad tantae hominum multitudinis conversionem alumento fuit singularis animarum Zelus , ne integerrimae Vitae exemplum , quod optimus Praesul jugiter praeseserebat, ne non miraculorum donum, quo ornatus suisse sertur. Mansit in Malabaricis insulis novem mensibus, post quos ad suam Goatiam Εωclesiam rediit, in qua item multas paroecias erexit, atque synodum an . 1606 celebravit. Duo reclusoria Goae instituit, unum scilicet Deminarum olim perditarum , et aliud pauperum puellarum sub habitu Augustiniano, et sub regimino Augustinensium consessariorum. Item laudavit monasterium
S. Mariae sub obedientia ordinarii, et cura spjrituali PP. Augustinensium. Variis vicibus suit Indiarum Prorex, et praesertim post obitum Proregis Alphonsi do Castro ipse aliquot annis illas provincias Lusitano Regi subjectas etiam in temporalibus administravit , quo in munere non uno tantum nomine Regi, Regn0que prosuit; nam tum plures
182쪽
civitates a Batavis obsessas, do victis fugatisque hostibus obsidiono liberavit, tum etiam munitissimam cujusdam
mahomethani principis arcem recens extructam, quae christianorum securitati periculum lacessebat, solo aequaVit, capto Goamque auctore perducto. Hi ne laetum .est ut insensissimos Lusitani nominis hostos nedum tremefecerit, Verum etiam ad nocendi impotentiam redegerit. An. I sit Iin Europam revocatus suit ut majora in Ecclesiam , ac Regnum beneficia consorret. In peninsulam itaque appulsus evagit Arehiepiscopus, ac dominus Bracharensis, Lusitaniae Prorex, atque Hispaniarum primas. Pallium Ecclesiae Bracharensis accepit per manus nostratis BD. Georgii Quemado Episcopi Fessensis in nostrato Ulyssiponensi Ecclesia Νο-stras Dominae do Gratia die 3 Julii 1612. Tanti illum Philippus III existimabat, ut primo Vallisoletum , ac deinde
Matritum arcessitum penes se esse voluerit in Supremi Concilii Lusitanorum dignitato constitutum, quem honoris gradum nemo ante quam ipse adhue obtinuerat. Item suit Catholicae Majestatis archimpellanus et consiliarius. In diversorum , in quibus sive in Europa, sive apud Indos versatus suit , ossiciorum persunctione nihil illi unquam
potius fuit, ,quam ut Religionem promoveret, Viduas sustentaret, pupillos susciperet, nud0s tegeret, egenos Sub levaret , omnesque , uno Verbo, adjuvaret , factus revera
fulgidissimum Antistitum exlmplar. Cum sanctitatis opinione obdormivit in Domino Matriti dis 3 u i an. 1617, aetatis suae 58, quamvis alii putent illum vixisso an . 61 ejus nativitatem an . 1556 assignantes. An. 162l, dio 10 Martii
illius exuviae incorruptae repertae sunt, atque Bracharam penes nostrates translatao. Vide Nicolaum Ant. Hispalensem tom. I pag. Anastasim nostriatis Gratiani pag. I 5,
Curtium in elogiis Augustinensium pag. l8l , Morerum tom. 4 pag. I 88 , Ossinger pag. 580 , Lanteri vol. 2pag. 2Il , apud quem uenosii scripta reperies , Moroni
183쪽
vol. I 8 pag. I 3 , et Gams pag. Il5. Historiam autem praelatae synodi Diamperitanae latino conscriptam praelo tradidit noster P. Joannes a S. Facundo Raulin an . 1745. . BRACHARAE AUG. EP. SUFF. Fr. Georgius Quemado, ' Lusitanus, ex nobili familia ortus in oppido Aldea Gallega do Riba-Trio, cum Eroinitanae Familiae nomen dedisset, eum aliis nostratibus lucra animarum quaerere an. I 575 ad Indias Orientales prosectus suit, unde postea reversus evasit visitator et resormator
conventuum ordinum militarium de Avisio , sdi Avis) et
S. Jacobi, nec non nostratis Arch. Bracharensia D D. Augustini de Castro consessarius. An. 1599, die 1 Feb. a Clemente VIII instituitur Episcopus Fessensis. di Fesse in Numidia, et praefati Archiepiscopi Suffraganeus. Mortalis peregrinationis cursum complovit die 29 Aprilis an .l6l8. Vide Herrerum tom. I pag. 305, Elmium pag. 268.
et C etanum de Solisa in catalogo Episcoporum Luaitanorum extra Dominium Lusitanicum pag. 176. Fr. Antonius Noto de Sanctis, Lusitanus, de Algar-bia, an . 1616 die 28 Novembris inauguratur Episcopus Nicomediensis, et Suffraganeus Bracharensis sub nostrate Arch. Alexio de ueneges, rexitque Bracharensem Ecelesiam eo tempore quo ille Ulyssi pone Lusitanum Regnum administrabat. Obiit an . 164l, et apud nostrates in Ulyssi ponensi Nostrae Dominae de Gratia Ecclesia tumulatus suit. Vide Herrorum tom. I pag. 48, Et Mium pag. 83, et C etanum do Sousa pag. lis. Fr. Antonius Bottado de Foyos Peroira o nobilibus parentibus Ulyssi pone ortum habuit an . 165 l. Apud Eremitanum Ordinem tria con ueta vota emisit dio I 2 Octo-
184쪽
bris an I 667. Fuit S. Theologiae Magister , qualificator S. Ossistit, examinator trium ordinum militarium, et Prioratus Crati, necnon deputatus tribunalis Bullas S. Cruciatas. Ab Innocentio XII inauguratur Episcopus Hipponensis, et coadjutor Braeharensis. Erga nostram Eremitanam Familiam revera se amautissimum filium ostendit, eique singulari munificentia tercenta crueiatorum millia scrugados donavit. Claustralem cellam nostratis collegii S. Antonii Bracharae, cujus suerat prior, cuicumque alteri habitationi etiam post acceptum Episcopatum praetulit ut cum suis confratribus conviveret. Huic Praesuli noster Fr. Josephusa S. Antonio primam partem sui operis sub titulo Flos Sanetorum Aug. et Dominicus Gandolfi opusculum sub nomine Le porpore Mostiniane dedicarunt. Ad mortalis vitae terminum pervenit die 27 Junii an . ITI 5 in oppido S. Sebastiani de Pretra, unde postea illius corpus ad Εωclesiam Nostrae Dominae de Gratia apud nostrates Ulys si ponenses translatum fuit. Vide catalogum Episcoporum Lusitanorum extra Lusitaniam C etaui de Sousa pag. II 3, et litteras nuncupationis apud praelatos auctores.
Fr. Joannes Suareg de Freguesia , Lusitanus, ortum
habuit in oppido S. Michaelis de Urro in dioecesi Portus Alaeris o nobilibus parentibus Didaeo Diaet de Urro, et
Luciana de Alcantara ; atque Salmanti eae Augustinianam tunicam induit anno 1523, et post novitiatum, verba sunt Osfinger, in omni studiorum genero tam miros fecit progressus ut eum ae lamatione omnium cathedraticoruman. 1529 doctoratus insignia obtinuerit. Magisterii honorem etiam apud Ordinem acquisivit , instante nimirum Joanno III Lnsitaniae Rege, cujus erat consessarius, Con ci0nator, oonsiliarius, atque eleemosynarius. Item suit in Diuitiaco by Corale
185쪽
Conimbriae Universitate publicus S. Theologiae prosemor, regalium principum DB. Philippi , et Joannis praeceptor, necnon S. Inquisitionis Ulystiponensis deputatus, sive consultor. Αn. 1545, dio 22 u i ad praefati Regis instantiam luauguratus suit Episcopus Conimbriae, quo nomine duabus vicibus, idest an . 1546, et 1563 ad Tridentinum Concilium so contulit, in quo multoties cum universali admiratione peroravit. Tridento Romam divertit, ibiquo a Summo Pontifice veniam impetravit uuum lapidem e sacra Lauretana domo avellendi, atque secum in Lusitaniam transvehendi. Ivit itaque Lauretum peroptatum thesaurum accipere, quem tamen in patriam ferre non valuit. Nam cum tam
pretioso lapide contentus aliquot tantum milliaria Laureis recessisset, derepente ingenti quodam doloro correptus suit, . qui eo magis augebatur, quo longius abibat. Agnovit statim vir Dei parae cultui summopere addictus nolle coelorum Reginam o sua domo aliquid auserri; ac proinde retro reversus lapidem ibidem , unde illum avulsorat, reposuit. Postea vero, ut scribit laudatus Osfinger, Jerosolymam prosectus fuit loca sancta visitaturus, ibiquo sui adventus monumenta reliquit; nam templo S. Sepulchri pretiosam suppellectilem donavit. Item suis sumptibus duo hospitia Ulyssipone landavit, unum nempe pro mulieribus ad meliorem frugem reversis, et alterum pro orphanis recipiendis. Dicitur ab Elmio vir singulari beneficentia ornatus, necnon Supra modum pius, ac eruditus. Plura reipsa suae eruditionis monumenta typis edita reliquit, quae recensentur
apud Lanteri vol. 2 pag. 323. Oculos huic terronae luci elausit dio 26 Novemb. an. 15 2. Vide catalogum Episcoporum Contabriae Francisci Leitad Ferretra pag. i55, Gams pag. 97, Nicolaum Ant. Hispal. tom. I pag. 600, et Herrorum tom. Ι pag. 44 I. Fr. Gaspar Casal de Santarem e nobilissima stirpe in Lusitania ortus appellatur ab Ossingor vir integerrimae
186쪽
vitae, ingenii praestantissimi, atque multa divinarum humanarumque scientiarum suppellectile instructus , et ab Elmio dicitur vir incomparabilis doctrinae. Fuit in Conim-briensi Athenam primarius S. Theologiae professor, a postea Regis Ioannis III concionator, et consiliarius, necnon ejusdem Regis, ejusque filii D. Joannis consessarius , regitque Senatus, seu comitatus vulgo nuncupati Mesa da Conscienesa e Ordens primarius praeses. Anno 155 I dio 3 Julii creatur Archiepiscopus Funchalensis in uadera insula, et Indiarum Primas, et an . 1557 die 20 Decembris ad Ecclviam Letriensem translatus fuit. In hae urba Α gustinianum coenobium, et cathedrale templum extruxit, quod est unum o totius Lusitaniae magnificentissimis. Bis ad Tridentinum Concilium se contulit, nimirum au. 1552 cum esset Arehiopis opus Funchalensis, et 1563 Episcopus Letriensis. Claruit in sacra oecumeni a synodo Tridentina, ita Pamphilus, quae eum christiane docteque disserentem,
saluberrima tu modium consilia afferentem, et medicamenta quae subortas quasdam animorum pestes amoliri possent commostrautem non semel audivit, meritisque laudibus ostprosecuta. Fato concessit Couimbriae die 9 Augusti m. 1584, et ibidem penes nostrates tumulatus suit. Vide Nicolaum t. Hispal. Bibl. Novae tom. I pag. 400 , Mororum tom. 3 pag. 28 I, Herreram lom. I pag. 303, Gams pag. 97, O inger pag. 2l3, et Lauteri vol. 2 pag. 275, apud quos operum ejus typis editorum catalogum reperies. Philippus Et ius in suo Encomiastico Augustiniano pag. 230 hae de eximio Praesule refert ex Hieronymo Magio jurisconsulto - Cum Summa pietate 3ummam etiam atque incomparabilem eruditionem eonjunoeit adeo ut is hodie sit, quem multi ejusdem ordinis siri sibi ad imitandum pro-mnant .... Tomum ejus primum de quadripartita justitia aride perlem. In quo Dii Bonu quam mulli stam eruditionem l quam christiana aestat quam reconditae Theo
187쪽
logiae supellectilem l quam calidi imorum ataumentorum Dim, cui nemo non manus dederit, reperit Distim ipsum
Augustinum haereticorum Alayellum, quin potius mi πλritum, quem et Paulus se habere fassus eεt, eruditiarimo sanetoque Episcopo adfuisse credas.
Fr. Michael de Sousa, et Tavora ortum habuit e nobilissima stirpe Lusitani Regni optimatum de Tavora, qui e regio Ramiri II Legionis Regis sanguine originem ducunt. Primam lucem aspexit Ulyssipone an. 1683, illiusque pater fuit D. Antonius Ludovicus Marchio de Τavora, et Comes S. Joannis, atque mater D. Maria Antonia deuendora filia D. Henrici Marchionis de Souga viri in Lusitania primarii. Nobilis ephebus paternae domus nobilitatem ae divitias flocci laetens cunctas saeculi pompas ae voluptates Eremitam cuculli humilitati , vitaeque coenobilime austeritati posthabuit. In ipsis religiosae palestrae primordiis nedum praeclari ingenii, verum etiam spectatae probitatis minimo dubia argumenta praebuit. Unus e praecipuisiuit iis solectis nostratibus juvenibus, qui in Lusitana Augustiniana provincia quamdam instituerunt strictioris observantiae congregationem, quae Jacobaea nuncupata fuit. Haec congregatio licet quibusdam regeretur legibus, quibus magis magisque pietatis servor, ac morum innocentia prO- movebatur, tamen quia nonnisi junioribus coenobilis constabat, quasdam non parvi momenti difficultates seu potius suspiciones offendit, quas cum diutius sustinere non posset, penitus pessum ivit, praesertim postquam noster Tavorasuum ab ea Validum patroginium prudenter amovit. Regebat tunc ordinem Vio. Generalis Querni. qui ad eliminandas discordiarum causas, quas n0va resormatio excitaverat , juvenes Jacobaeos in Goanam provinciam misit,
188쪽
cum quibus etiam noster Tavora prosectus suisset, nisi Suorum parentum auctoritas ac potentia illius discessum prohibuisset. Itaque remansit in Lusitania ubi magistrales apud Ordinem, et doctorales S. Theol. apud Universitatem Conimbriae insulas obtinuit, et totius pro vi uciae primatum adeptus suit. An. 1 40, die l0 Decembris ad Eborensem Archiepiscopatum per suorum meritorum gradus ascendit,atquo die 3 Julii l757 assistento sibi alio nostrato D D. Hieronymo de S. Josepho Episcopo Tipasae in suo Catho-drali templo solemniter consecravit ipsum mei suum germanum fratrem nostratem D D. Antonium de Sousa, et Tavoraelectum Episcopum Portuensem. Vixit in Archiepiscopatu usque ad an . 1 59. Ex manuscripta relatione praefatae Resormationis nuncupatas Jambeae eo quia illius landatores congregabantur in quodam Ulyssiponensis coenobii loco, in quo deambulare solebat quidam senex coenobita cui nomen erat Fr. Emmanuel a S. Jaeobo, ex annuar. pontis. ex Gam. pag. I 00, et ex Reg. Ι Gen. Leoni pag. 56.
EBORAE AUG. EP. SUFF. Fr. Hieronymus a S. Iosepho Ulyssi ponensis, an . t 52, dis 20 u i inauguratur Episeopus Tipasae in Aselea , et
Suffraganeus, sive coadjutor praefati nostratis BD. Archiepiscopi ut ehaelis do Pavora. Suffraganei ostietum exercuit etiam sub illius successors Card. Cosma de Cunha usque ad an. 1773, quo noster Hieronymus ex hac vita migravit. Vide Diarium roman. et Gams pag. I 00.
Ossingor dicitur vir lacundissimi ingenii, et rarat experientiae in rebus agendis , necnon divinarum humanarumque
189쪽
litterarum indagator a curatissimus. Renuntiatus suit Episcopus Fari Sylvarum in Algarbia; verum videtur obiisse ante possessionem initam die 24 Novemb. an. 1654. Vide Ossinger pag. 54, tanteri vol. 3 pag. 140, et Gamspag. 10 .Helsarum mi Eisas' Aug. D. Fr. Joachim de Athaide, qui ortum habuit in civitate Portuousi dis 26 Septemb. an. 1765, a Pio VII dio 29
Octobris an . 1804 ad Mailaporensem Episcopatum sublimatus suit. Deinde an. 181 1 transivit ad insulam Maderam Funchallensem Ecclesiam Vicarii capitularis nomine cum Archiepiscopali titulo administrare. Neque usque ad obitum hunc locum tenuit; nam an . 1820, dio 29 Majiad Helvarum Episcopatum in Lusitaniam translatus suit. Demum ad suae peregrinationis terminum pervenit Gibraltariae die 5 Novemb. an. 1828. Vide annuar. pontis. MO-roni Vol. 44 pag. 169, et Gams pag. 98, ubi illius Αugustiniana professio reticetur.
Fr. Franciscus Peretra, Lusitanus, do Villa do Lampages, ortum duxit e familia Comitum de Benavente in Castella. Dicitur a seriptoribus Vir singularis virtutis, et vilao valde exemplaris. Apud Ordinem fuit S. Τheologi Magister, Assistens ultramontanus an . 1602, et Lusitaniae Provincialis an . 1609. Adeo pergami eloquentia excelluit, ut cum Summus Pontifex Paulus V in suum concionatorem elegerit. Ad instantiam Philippi II ad Episcopatum Mirandensem evectus suit dio I Octobris an . 1618. Duobus annis illam Ecclesiam laudabiliter rexit, et an . I 620 Lamecum translatus suit. Verum anto possessionem initam Diuitiaco by Cooste
190쪽
ad meliorem vitam transivit dio I Januarii an . t 621. Vide catalogum Episcoporum Mirandae Ferdinandi de Abreu, Harum de nobiliorum generat. tom. I lib. 3 cap. 4
l. 136 , Lavanha in itinere Philippi II in Lusitaniam sol. 65, et 66, et Gams pag. I 02.
Fr. Antonius de Sancta Maria filius Ducis do Avetro, vir suit singulari erga proximos caritate praeditus. Inter caetera ossicia apud Ordinem etiam provincialatum gemit. Anno 1598 erat Lusitanias provincialis, et 1616 dio 8 Feb. a Paulo U instituitur Episcopus Lotriensis. Intersuit solemni Philippi III Ulyssi ponem ingressui au. 1623. Eodem anno hanc plorationis vallem reliquit. Vide documenta regalis Academiae Ulymi p. edit. an. 1722, Herr. tom. I pag. 48, Eissium pag. 79, et Gams pag. 103. :
Fr. Augustinus Bello, Lusitanus, publicus in Ulyss, ponensi Universitato philosophiae ac theologiae professor, vir egregie doctus, morumque probitate conspicuus ab Alphonso IV ad Episcopatum Portuensem m. 1350 praesentatus suit; verum humillimus coenobita dignitatem recusavit. Vide Torellium tom. 5 pag. 617, et Lanteri vol. I pag. 203. Fr. Joannes de Ualladares, nobilis Lusitanus, de Villa de Seiuvat, qui fuit Lusitaniae Provincialis, S. Officii consultor, ac regius concionator, die 9 Augusti an . 162 levehitur ad uirandas Episcopatum. Rexit hanc Ecclesiam usque ad au. 1626 , quo ad Portuensem translatus suit.