De pace ecclesiastica inter evangelicos procuranda sententiæ quatuor quarum tres priores aÌ€ tribus in Ecclesia Anglicana venerabilibus episcopis. Dn. Thoma Mortono, Dn. Iohanne Dauenantio, Dn. Iosepho Hallo promanarunt: ... eæ Iohanni Duraeo fuerunt

발행: 1636년

분량: 117페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

cultas, ut periecta illain suis inde lque numeris absoluta Consensione vix qui deha in hoc saeculo interi sperari possit, proximum est ut de pucipuis , ac palmariis Religionis cap bus eandem fidem colant , caetera' ab usu nostro paulo remotiora eo ad vita sanistimoniam , neque ad a

morum Consolationem , neque adia. Regnum Claristi, quod his duobnaaxime contineturo necessario petinent, sic credant, ut aliter de iis se tientes ferant. Nam ut in vita commiani etiam Optimorum Civium diversi sunt interdum de Republica sententiat dic in Ecclesia, modo constet de sustima Religionis , nihil vetat diversa at iquandis esse fidelium de nonnullis artilculis judicia. Id vero liceres res ipssoquitur , dc Paulus pronunciat qu

tue. i. ' etiam imperat, uno atque altero Phi 3 ioco, d communis est eorum omnium opinio, qui jam inde a primis Christia nisimi temporibus ad nostram memoriam aliquo apud Ecclesiam fuerunt innumero atque honore. Qu9 tament

non est ita accipiendum,quasi omnis in si Peligione dissensio serenda sit. Nam idem l

82쪽

em ille Apostolus alia docentes quam . ipse euangelizaverat, anathemate it d Christianorum Doliorum et- mitissimi consortia haereticorum tenda constantissime semper udi .arerunt. Sunt enim opiniones quaedam iter de Religione sentientium , quae ndamenta salutis labefactant,eamque ut Pietatem aut Caritatem evertunt, cluam nos Deo atque hominibus ex fa- rarum Litterarum praescripto debe vis. Qualis est Romanensium errori. iiii sanitissimum illum cultum, quem, uni servavit Dominus rebus creatis exhiberi volunt, qui fidem nostram . ex hominum arbitrio suspendunt, quilicis CHRISTI Pontificatum variis amodis stibi uunt qui Christianam delabique Religionem sic totam suis comi mentis deformarunt, ut nihil in ea si

L. t num,nihil sincerum ec incorruptum re a liquerint. Quale etiam est Socinianorum Dogma , qui ut alias eorum par-

vinitatem negant, qua una sublata ne a cesse est aut coli creaturam,aut non coli

Dei Filium , quod ullumque exserte pugnat cum iis , quae Scriptura nobis tanquam ad salutem plane necessaria 3 tradi

83쪽

SENTENTIA tradidit. Itaque nullana cum ii allici

ejusdem generis Enorum Patroni pl in ungi posse putamu iri R. id

negotio, donec privata dogmata i verint. At quorum Sententi aquati ero aliena cum pietate tamen aluunchalutate omnibus que earum ori

consistere potest, eorum sane Comm rasonem tolerandam ex Pauli des ne censemus Monere eos leviter dataque occasiones iudenter eoui isti ntilla alia subsit ciuis ab diri que&ana ferire nostra quidem sententia neci

pς it 'eque vero licet Ia inimi

Hypotlaesin veniamus, in hoc secundo genere cense nda arbitiamur, quae 'ter

Protestantium laeologo, de si Eucharistia signis praefantia, de ii d

Capitibus controvertuntur. Illi enita' spectant vel ad pio

ten nrieum,vel ad Charitatem in ho--,plan consentuinti Scriptur sig

vinitiis datas earumque per Lionem Persipicuitateni & υ paritetendunt Roinantii tablis y annidem letaliaque fermenta uno corde

84쪽

ASTOR. CCL G A L. aversantur, sibique ab ejus commu- one itidem cavendum putant cadem icramenta colunt eundem Christum nerantur, eandem in hoc saeculo ju-tiam atque sanctitatem profitentur,

iidem in altero gloriam expediant. enique tanta est utriusque partis in stupenda in omni fallitari Docti Consensio, ut nisi aliud sita dei et ipsali tum gestarum histori .i, Milla quae ha- tenus, proh dolor inter eos arserunt

dies, nemo non fuerit crediturus coisse eos a Principio, communicatisque inter se Consiliis, fidem una expositisse. ii tam multiplici mysteriorum Sylva,

tuis non miretur unum tantum 4lerum fuisse caput de quo penitus non onvenerint i Nam de ipsa Eucha -

istia praecipua tristissimi hujus disidii

ateria , consentiunt Sacramentumlle, non ficrificium manducandumon adorandum Species a Domino institutas neutri aut con Vertunt , aut dividunt sum sacri ritus eundem utrique agnoscunt , Cluisti mortem commemorare , carnemque pro nobis crucifixam, clanguinem essu in participare. Vnum est, quod coetera concordes dirimit, modus quo Christi caro nobis

85쪽

SENTENTIA nobis in eo mysterio communicarii 1 Res apud iitrosque eadem Rei tantum ratio diversa Tantulum dissidium temur quidem non esse nullius cor Christia fratrum in abiliter, planeque divinitus coeunrem abrumpere debeat , id ver,es quod constantissim nnos soli stimus in ea sententia. Miti Fratres polonos, iterosque omne I nostrarum Germa nos, quia i cmo neficit astam Controversiam eo Τ Π0 inplicavimus numero ac loco&liabuisse antehac, etiamnum ha b re Mitto Clarissimos utrius lue pars Theologos Saxonas atque Biaildebui gicos . quorum idem nuper fuisse

Ienerant amice inter se a0itasti si a quodque bonis omnibus ac pacificis in

genus gratissimum fore conzimii,

ero hoc loco accie non possumus

hoc Galliarum egit habet plurimas

q i lio iudicium tum variis antehac argu

86쪽

cxvi habita est , disertis limo luculen- istimoque Decreto testatas esse. Nam illum ex occasione cujusdam Civis Lug- dunensis cujus Filiam ambibat adole cens nescio quis Germanus,Augustanae ut loquuntur Confessioni addi us)luaesitum esset quo loco habendi forent, quos vulgbautheranos vocant, frates qui istic convenerant ex omnibus alliarum Provinciis ab Ecclesiis missimi versi ita censi erunt: uania Au-

ut aliis confessionis Ecclesia, cum is Refrinatis in omnibu verae Re- ionis Principiis, Articol quinun

iument Muscor: veniunt,cultumquerxercentpuru ab omni idolo triae

erstitionis Abe,si uisint libus Pro- es ovis homines, qui cum charitatis lenitatis Spiritu scros Ecclesia

rum no strarum cat M sequentent, ea - - que Communionem expetant, iis

rine usta abjuratione praevia, liberum ti ad sanctam Chri u Mensam Io - cum accedere, Matrimonia cum D 3 noIirae

87쪽

sacro Avacro si ceperint, neque di irecte unquam,nepse indirecte adver lsu eam, quam nostrae Ecclesiae credum ciat lue prostentur Doctrinam silicii laturos ede duntaxat Fide capita edocturos,de quibin inter nostras ipse rumque Ecclesim converrit.

Non ignoramus multa esse, qui a vi tilitigatoribus in hanc sententiam objici possint. Sed ea pleraque levissima sunt,neque ullo modo cum gravissimis fidei ac charitatis Christianae rationibus comparanda. Non est nostri instituti sigillatim omnia persequi. O nemus tamen in genere duo quaedam esse, quae si ea, qua par erat, diligentia observa'Ientur , fortassis aequiora mitiora iitrinque sutura unius partis de altera Iudicia. Principio igitur illud nobis summopere cavendum videtur, ne pri atorum hominum quanquam Do to

88쪽

rΑsTOR. CCL G A L. una, quanquam stinama apud suos ia-ii oloria florentium dicta aut scia-entias ei in qua vel santur parti quasio inmunem totius corporis fidem tri-uamus. Quid enim iniquius dici po- est, quam unius crimen , aut laudenti iuversis impingere i Et quod ille seuene, seu pei peram dixit, eius seu prae-ium , seu poenam in alios transcribete, ad e,nil tale promeritos, ut interum ea ipsis attingantur , quae neque do ab aliis acceperint, neque ipsi quam animi cogitatione versave in t niversorum de Religione senentia publicis atque conam unibus initraque seorsim parte instrumentis exosita continetur apud illos quidem gustana quam vocant Consessio te apud hos vero multis, iisque pro

uentium diversitates, diverse expressis a dei expositionibus Inde aestimandum alia id utrique sentiant. Haec enim cre-cre se haec amplecti, haec ad ultimum piritum tueri, velle fatentur universi.

At vero neque illi quod sciam Brentii, aut Chemnitii, neque hi Piscatoris aut

a Bezae scripta sic universim approba-unt, ut quaecunque in iis habentur,pro com-ὶRui di necessaria omnium Chri

89쪽

ta ENTENTIAstianorum fide accipi , atque agnoscvelint. Quinin tantum absint utriqui ab ista dementia , ut homine suarun . partium ipsi liberrime reprehendant, SI multa in eorum libris notenta suo Dorumque communi sensu aliena. Vnde conficitur, istorum dicta, quicunquel tandem fuerint Ecclesiae in qua vixerunt toti injusth, ac ut mollissime di cam, praeposter tribui Et tamen quid aliud sunt illa quae in se mutuo iactant Protestantium Theologi,quae tanquam

communia adversarum partium crimina exprobrant, quorum adeb nomine

invidiam alii aliis faciunt, quid , inqquam , illa sint aliud, quam privataqxiorundam in utraque parte octo tum placiti, quae haud raro, vel bilis intempestive commota effutiit, vel in igenium in causiae defensione laborans, urgente seu rerum ipsarum dissicultate seu adversarii acumine , magis exire lcessitate , quam ex judicio arripiunt Nam publica quidem, communia

latrarumque Ecclesiarum instrumentatam sunt pura , dc undequaque saluta-ιaa, ut paucissima sint d paene nulla,

qu alici a pars in alterius Confessione uesiderat. Nostri in Germania Consessisionem

90쪽

PASTOR. CCL GAL. sonem Augustanam laudans; neq; dubito quin nostram pariter Lutherani Fratres longe maxima ex parte probaturi sint, si modo eam sine nam praejudiciis legere voluerint. Certe neque in illa quis qua deprehendet eam, quam in Lutheranorum dogmate damnamus, carnis Christi omnipraesentiam, neq; in hac id quod nobis tam importune objicitur Stoicorum fatum. Sed dc alterum est solentae, ac tralatilium paene omnium in utraque parte peccatum, quod nos i hac causa etiam atque etiam cavendum existimamus nempe ne iis qui thesin aliquam tuentur , ea omnia tribuamus , quae nobis ex ea consequi videntur, secundum rectam disserendi rationem. Fit enim saepenumero , ut qui Principium tenet ex quo aliquid concluditur idem tamen id nesciat quod ex eo colligitur. Qui Princeps animadvertit Magnetem converti ad Septentriones non is continuo pervidit quaecunque xx hoc theoremate ad navigationum usum postea observata sunt. Nam conclusiones in Principiis suis latent; neq; ex iis sine aliqua opera, Iudio eruuntur. Itaque qui Prin

cipium tenet, si es serietur, vel id i

SEARCH

MENU NAVIGATION