De doctrina et meritis Joannis van Ruysbroeck [microform]..

11쪽

D. D. D. AUCTOR.

Venerabilis Ioannis an Ruysbroech, u sanctissimi audivinissimi contemplatoris , doctrinam et merita hisce paginis exponere sategimus. Nos non latebat argumenti dissicultas nec sine timore huic doctrinae indagandae manum apposuimus, verborum Bellarmini memores, auctori nostro praecipue congruentium: Id accidere solet iis qui scribunt de mystica theologia, ut eorum dicta ab aliis reprehendantur ab aliis laudentur, quia non eodem modo ab omnibus accipiuntur . cur tamen hanc elegeremus materiam illud nobis causa fuit, quod hoc tempore Eminentissimus ac Reverendissimus Sanctae Romanae cclesiae princeps PETRssLAMBERIL CARDIN1Lis Goossgηs, archiepiscopus Mechliniensis, illius de quo agimus servi Dei causam beatificationis saeculo XVII interruptam reassumpserit instanterque apud Sanctam Sedem agat, ut cultus publicus atque ecclesiasticus ab immemoriali tempore illi exhibitus, solemni decreto ratus habeatur atque amplificetur. IIaud etiam parum momenti nobis erat quod auius vir, inter auctores mysticos medii aevi apud nostrales facile princeps, a suis Belgis pro merito non agnosce

12쪽

relur, adeo ut perspectis illius satis eam indolem nostram esse dixeris ut de viris nostrae patris illustribus, dum ab extratibus summo habentur honore, nos econtra minime vel parum curem US. Quum enim, Saeculis elapsis Ioannis an Ruys bro ec opera diversas in linguas versa ubique magni habita in diversas regiones Spargerentur ultimi tantum hisce decenniis, in Belgio curante x. David. hujus Almae Universitatis Prosessore, collecta et in originali textu edita sunt quum etiamnum illorum auctor magnis Germaniae auctoribus musticis accenseatur, ab extraneis summis celebretur en comiis imo a Protestantibus inter u e formationis praecursores WVel, Besorma lores ante Reformationem numer tur, a OStris mira sane negligentia vix aut ne vix quidem de illo aliquid scriptum esse videbamus. Quibus rationibus moti, nec non antecessori peritissimi cui maximas ei reserre gratias liceat, consiliis et auxilio freti dissertationem nostram inauguralem conscripturi, de doctrina et meritis Ioannis an Ruys-broech aliquid qualecumque tentare auS SUMUS. Si quis rationem quaerat cur de illius vita et scriptis su Sior non sit sermo, responsio est de illis ampliorem Occurrere tractationem in opere nostro quod inscribitur :

Nolandum autem velim seriei editionum operum Joannis a Buysbroecii addendam esse ut completa sit, translationem gallicam quae anno proxime elapso

prodiit Lornement de noces spirituelles, de Buysbroeehi admirabie, traduit u stuman et eoompagne 'une introduelion par Maurio Maeterlinest quod opus artis litterariae magis quam inquisitionis scientificae prae se fert studium. Haec opella nostra praelociam data erat, quum ineditum D Ruelens opusculum, de quo p. 104 0quimur Ian a Buysbroee e Blommurdinne, a D. Vercoullio maxima nobis comitate transmissum est. Auctori Sententiam breviter referre liceat Initio saeculi XIV, Bruxellis exstitit quaedam Redwige,

mari, qui inde abis. 126 1 inter scabinos Bruxellenses recensetur. Illius mulieris historia non cognoscitur, sed in diversis actis, a. 1305 13 10. 1315, 316, sub nomine Blommardinne comparet inde abis. 13s usque ad a. 1330. in actis ipsius nulla amplius fit mentio: circa a. 1335 videtur mortua. Ex iisdem actis colligitur illam multas possessiones emisse prope domum Hinckaert, ibique sorsan bessianustium construxisse caeterum ambae familiae Blo mari et Ηinckaeri videntur suisse consanguineae: isti igitur HeylWigi R. saltem vicinus et sorsan consanguineuS

erat.

Hanc mulierem auctor putat esse haereticam lom-mardinnam, cui igitur R. interma. 1317 et 1335 adver-

13쪽

salus esset hanc etiam identificat cum guster Hadewueh, quae in codice Gandavens dicitur 'mihodo de sol. maeote heldest Seraphinnen arbitratur demum totum hoc negotium a Pomerio fuisse exaggeratum, omnia intra moenia egit inagii, cui sorte praeerat . peracta esse, ideoque de Blommardinna in R. libris nullam occurrere mentionem.

Sententiam D. uelens, erudite licet propugnatam, n0bis non arridere fatemur. Ad opportunius tempus eam discutiendam remittimus; et tamen animadveriendum ducimus Blommardinnam sectae liberorum spirituum addictam fuisse ex Pomerio) R. autem meritum praecipuum suisse ut illos haereticos debellaret ex coen- hovio). Loca librorum . in quibus pseudomysticos corripit, tommardinnae sane alludunt; quod autem nulla illius mulieris ibidem stat mentio, explicatur ex indole generali R. et script0rum ejusdem scholae; R. Semper est, Si ita l0qui fas est, impersonalis de seipso nunquam l0quitur vix in ejus libris invenitur verbum quod auctorem vel ejus consuetudines prodat.

Introductio

ART. 5. De ordine supernaturali et 1. De Christo D2. De Ecclesia a. De sacerdotio Christi, de sacramentis, et Specialim de Eucharistia 50 CAPUT II. - eo. De doctrina mystica Ioannis an Ruysbroec . 57ART. 1. Descriptio vitae mysticae juxta comparationem matrimonii spiritualis d. l. De vita incipiente activa 603 2. De vita interna, elevata affectiva 703 5. De vita superessentiali Dei-contemplatiVa 85MT. 2. Descriptio triplicis vitae juxta diversum gradum abnegationis voluntatis s0AM. 5. Descriptio triplicis vitae juxta triplicem hominis unionem Seu unitatem b

14쪽

CAPUPl. - Be 'sticismo speculatiro Ioannis an Ruysbroeck 101 ART. l. De controversia Ioannis an Ruysbroec cum coaevis ySeudo-mysticis . 1023 l. Notiones historicae 023 2. Exponitur controversiam inter et seclas mysticas. 106II. Errorum radices et sectarum indoles juxta R. exponuntur 115MT. . De pantheismo Ioannis an Ruysbroech 53 1. Pantheismi accusationes adhuc vivente R. prolatae 53 2. Epistola Joannis Gersonii ad fratrem Bartholomaeum Carthusiensem super tertia parte libri De Ornatu Spiritualium nuptiarum est GerS. n. .

II. Libellus Ioannis Schoen havia de Scoenhoven qui

nititur defendere dicta . contra magi Strum Ioannem de Gerson cla Cers opp. I, 65 . 4 213 4 Epistola Ioannis de Gerson contra praedictam defen-Sionem Gers opp. I, 78ὶ l293 5. Nostrum hac de controversia judicium. S ART. 5. De relationibus Ioannis an Ruysbroec cum coaevis Germaniae auctoribuS FSticis . . . . . . I42 CAPUT II. - De partibus quas habui Ioannes an Ruysbroec in Ecclesiae reformatione 5 ART. . Describitur Status EccleSiae 52MT. . De remediis contra hoc malum propositis 55 ART. 5. An Ioannes an Ruysbroech vere dici possit resor- maior . 6 ART. 4 duo sensu Ioannes an Ruysbroech reformator

INTRODUCTIO.

Ioannes in Ruusbroeo, sive, ut hodie dicunt, Rugs-broeest, qui pagus est prope Bruxellas, hanc urbem inter et IIalam situs, anno 1293 natus est secundum consuetudinem apud Regulares medii sevi in nostris provinciis vigentem, n0men sortitus si a villa unde natalem traxit origine n 2ὶ dictus est Ioannes an Ruysbroech, vel brevius Ioannes Rugabroech. Rus nomen non cognoscitur, neque de eius patre in historia sit mentio: mater ejus, semina pia sed a quae tenere nimis eum dilexitis, illum ab incunabilis ad persectionem christianam instituit, ita ut brevi re puer juvenis non more

eommuni carnales affectus, Verum totius spirituales prosectus pro suae aetatis modulo B sectaretur. nnos natus sere undecim Ioannes a maternam sollicitudinem

fugiensis, Bruxellas se contuli ad consanguineum suum doannem II inckaert, si qui eum gaudenter recepit, et scholis tradidit imbuendum . as autem, post annos quatuor, Ruysbroech divina inspirante gratia inereliquit, ut christianae persectioni melius studeret ejussama sanctitatis comperta, mater Bruxellas petiit, cumque

I POMERius, De orioine monasteris Vir visuarlis. I. II, e. II, in Analectis Bollanaianis, IV, 1885, p. 305. M POMERIUs II, 4 in Anci p. 285.

15쪽

sit ad eghinagium, ut vel ibi crebrius quam in rure .slii sui etsi interpolata, grata tamen sibi praesentia potiretur il. Ioannes II inchaeri, a patre Gercimo II in chaer mi

lite et , qui inde ab anno 287 inter scabinos Bruxellenses recensetur 9 saepe Ioannes Gerelini dictus bin,

tunc temporis erat major canonicus ecclesiae Sanctae Guditae ruxellensis 3 . II io, si insignis genere 40nore praecipuus dives poSSeSSione, praeter reprium patrimonium etiam bonis eclesiae ruens, cum per aliquot annos vitam Seculariter egissetis, ad meliorem frugem divina disponente clementia reversus, pietali Omniumque virtutum exercitiis sedulo operam impendebat per cujus conversationis exemplum ad sanctitatis studium inducti fuerant alii canonici, praesertim vero Franco de Fri i- domonte sva Coudenbergi, si famosus utericus, magister in artibus et ejusdem ecclesiae minor canonicus 6ὶ dives proprio patrim0ni magnaeque repulationis et

famae in populo et). His du0bus viris, jam in eodem

I POM . II, 2 in n. p. 281 coli. I, I0. b. p. 273. 2 Cod. II. 155 bibliothecae regias Bruxellensis, in necrologio Viridival lansi ad diem I maii Cis nol, p. 280. 3 HENN et WAUTERs Bistoire u in ille ae Brtiaeelles II i 11 4 POM. I. 8, in An. p. 2Tl. i5 i. e. ad primam undationem pertinens, capituli se duodecim an nicorum, a Lamberto Baldrico , ovanti et Brabantiae comite a. 104T. 16 dis novembris factam, eritia diploma invenitur apud illaecis Fop PENS OPP. ινδ. I, P. T. - ω BUTLER, Vies Misainta eL DE RAM VI pp. 303, 304. ' ν 6 i. o. ad secundam undationem pertinens capituli se decem canoni- eorum, a. 286 a duce Henrico I saetam, cujus diploma habetur apud ΜiRAEUM et FoPPENS OIν aul. I. P. 200.iT POM. I, 8 et s. in Anat. , p. 27 et 272. Cis. De oriuine monasteris nostri Viriai Vallis, initio eod. II, 155. Di quem locum operis Pomerii

inpendium esse dixeris.

- 3 domo habitantibus atque in communi de suis possessio-bus viventibus, se adjunxit juvenis mirae devotionis Ioannes Ruysbroech; si quem tam pro generis amnitate quam vitae et morum probitate dictus canonicus Ilinc haert mox a esseclum vicarium ejusdem ecclesiae Sanctae Guditae, etiam ad sacros promovit ordines t n. Anno 1 317 ἱ Ruys broec ordinatus est sacerdos, eoqu3 die quo primum Missae sacrisiicium perageret, matris Suae, paucis abhinc annis defunctae, apparitione recreatus, eam a purgatorio, illius sacrisiicii virtute liberatam esse

didicit at

Quum per nonnullos annos tres illi viri vitam sanctam in saeculo degissent, . vero praeSertim per Suae sancti latis minentiam ι omnibus exemplum se praebuisset quo etiam tempore, latentem haeresim, cujus fautrix erat mulier quaedam lommardina nomine, con

sulavit in a). ab aliis frequenter impediti, ne tam devote

Deo servirent, praecipue in h0ris legendis vel cantandis, sicut ex tot corde desiderabant, ceperunt locum perquirere secretum ubi liberius Deo in suo servitio vacare possent 6 n. Favente Franconis cum duce et

it POM. I, 10 in Anat. p. 273. Ex hac locutione, apud AL ANDR Bibl. Boro. Lov. 1643. P. 555, repetita Joannem auccessive vicarium et curatum hujus ecclesiae suisso deducit BAYLE. DictionnaiDe hiat et crit., Anasteril. 1 30 p. 106 - caesit ut olo inutiis como semble, de remorquerquil tali protre pondant qu'il tali vicairo 'uno gliso amissiale ν; quae conclusio legitima non est Ioannes vicarius vel cappellanus fuit, i. e. canonicorum in ossicii persolvendis adjuior, quod fieri poterat anteqnam alaucros admitteretur ordines Cis. THOMASSINUS, Vetua et non Ecclesiinaisciplina Paris. 1688, I p. 646.

e Cis. POM. II, 3I, in Anati, P. 305. I3 POM. II, 3, in Anat. p. 28 3. 4 cujus exemplum ib. II. 4. p. 285, videsis. 5 Id. 4. p. 286. Cir infra. 6 cod. II, IM, Ri Cis. ou . I, 13, p. 275.

16쪽

nobilibus Brabantis familiarit ite i , locum Viridis Vallis

Greenendael, prope Bruxellas, Sub paraecia de molaerthodie dictain, quem specialiter elegerant, a Ioanne III facillime impetrarunt. Illum locum, antiquum ducum Brabantis patrimonium Ioanni de Busco remitae, ex illustri ducum Brabantis prosapia oriundo, et post ejus mortem viro religioso ibidem habitaturo Ioannes II litteris patentibus d. d. Veneris p0St assumptionem B. M. V., anno 1304, liberaliter assignaverat et . IIuio

primo remitae successerant Arnoldus quidam Diestensis, et Lambertus, qui advenientibus sanctis sociis, non coactus, sed libere n locum cessit, ut ad aliud reclusorium, vulgo Botendate in pago hodie octo dicto se

transferret a). Diplomate dato Bruxellis, seria quarta in Paschalibus . i. e. 6 die Aprilis, anno 1343, Joannes III Franconi de Frigido monte possessionem illam contulit u tali conditione quod idem locus cum clausura et pertinentiis suis sit et maneat in futurum habitatio quinque virorum religiosorum ad minus, divina ossicia ibidem ad laudem et gloriam et honorem omnipotentis Dei, gloriosae Virginis Mariae ejusdem genitricis,

omniumque Sanctorum et electorum suorum celebrantium de quibus duo ad minus erunt et esse tenentur presbyteri viventes religiose 'εὶ Anno 1344 Franco ipsiusque socii, de consensu Episcopi, capellam erigere coeperunt quam erectam, vicari Domini Guidonis Ven-

tadori in tunc episcopi Cameraeen Sis, eodem anno. mensis martii die 3 censuerunt et concesserunt debere consecrari, simulque Franconi contulerunt curam ratrum, familiarium it servientium. Rusdem mensis

di venerabilis Dominus frater Mathias Episcopus

ecclesiae Trapegundinae, ex virtute et licentia praedictorum Domini Guidonis Episcopi vicariorum, praelatam primam ecclesiam in honore sancti Iacobi apostoli consecravit, et erexit in ecclesiam parochialem, cui praeesset Franco q). - Quum autem per quinquennium, licet presbyteri, sub habitu tamen seculari ibidem insimul habitassentis tres viri sancti Deo serventissime

servientes, pietatemque Maxime colentes, IucceSSutamen temporis, ampliori divini amoris servore accensi. diversis praeterea dissicultatibus vexati ad altiorem vitae gradum ascendere voluerunt eos siquidem de eorum vivendi modo et minus solito, et nusquam ab Ecclesia

approbato non modicum redarguerat Petrus de Salicibus . tunc temporis trior S. Victoris Parisiensis, ordinis canonicorum regularium S. Augustini. Habita igitur a Petro Andreae episcopo Cameracensi, licentia, canonicorum regularium S. Augustini regulam profiteri decreverunt si hinc die 10 mensis marti anni 1349, Franco de Frigido monte et Ioannes Ruysbroec in monasterio Osiridis Vallis, ab eodem Episcopo Petro, habitum regularem susceperunt, qui sequenti die,

17쪽

patronum elegerunt, a cui tamen beatissimam Virginem tanquam principaliorem patr0nam praetulerunt, ain. Joannes inckaert utpote Senex et infirmus, ordinem non est professus sed laeto sibi seorsim habitaculo, in solitudine licet exterius dissimilis interno tamen eodem servore praeditus, cum suis sociis ad mortem

usque permansit ιὶ Pia societati jam antea se adjunxerat Ioannes de Amighem, qui primus coquus sui monasterii Viridis Vallis 3ὶ Brevi quoque, suma virtutum

eorum crebeScente, crevit numerus fratrum clericorum

et delium laicorum, atque multis gratiis spiritualibus a Cameracensi episcopo, et donis temporalibus a duce Brabantis nova landatio dolata est. Professionis formula ab eis edita haec fuisse videtur : Ego . offerens trado meipsum cum iis oblationibus ad servitium hujus ecclesiae sancti Jacobi apostoli.

Et promitto Deo in praesentia cleri et populi me hic

amodo victurum usque ad finem vitae naeae secundum regulam canonicorum et beati Augustini sine proprietate pro OSSe et posse meo. Promitto etiam stabilitatem huic loco donec necessaria animae et corporis

ullo modo habere potero, nec alicujus levitatis instinctu vel quasi districtioris religionis obtentu hunc habitum

2 Juxta Asr. O cit . 32. ΡAQUOT Memoires, Lov. 1765, I, p. 52. 3 P. IMPENs, Chron. Bethl. I. 2. I s 22, ubi narratur miraculum quod a. 348 circa imaginem B. M . evenit quae ab Antverpia Bruxellas in capellam super abuIum nuncupatam translata est. CD MAST , OP cie., P. 33. qui hanc narrationem ex Impens desumpsit. 4 ΡοM. I. I8. in An . p. 27s. i5 Pori. I. II in an , p. 277. 'aulo post Rusbrochium, ait P. Impens.

- I immutabo vel hoc claustrum exibo. Promitto quoque obedientiam omnibus praelatae ecclesiae praelatis quos sanior pars congregationis can0nice elegerit, ut a Domino centuplum accipiam et vitam aeternam ij. Quam formam postea Peti'us de Salicibus, epistola anno 1366. a die sabbati post Pascha scilicet undecima die aprilis scripta et eis missa n impugnavit eam erroneam, Decretalibus et canonicis sanctionibus contrariam, et incompletam esse assirmans: cum enim votum castitatis sit unum ex essentialibus tribus votis illudque talis sormula non comprehendat, constare illam sormulam esse in susticientem et cujusdam novae religionis notam in se continere. Suasit igitur, p0St acerbam correptionem, cari lativa admonitione n ut canonicas institutiones ab una religione approbata, modum vivendi, habitum sormamque professionis assumerent quod mox illi humiliter suscipere et fideliter adimplere studuerunt q). Exinde

nova congregati non minu perSonarum numero quam

omnium virtutum prosectu ad augeri coepit. Devoti Prioris sancta conversatio, qui in saeculo jam degens christianae persectionis exemplar esse videbatur, in monasterio magis adhuc excelluit, ita ut ex omnibus

IMPRNs, Chron. Bethl. ' 23. Cod. II J55, s 6η. 2 Haec nobis traduntur ab auctore relationis quae in cod. II, 155 inum nitur et Ρ. Impens Pomerius, longam epistolam Prioris Sancti Victoris, a personaliter lectam, ad a. I349, reserro videtur I, I6ὶ de eadem epistola is super modum vivendi eorum et minus solitum et nusquam ab Ecclesia approbatum, videstu loqui auctor 2d relationis, qui eam ad a. 1366 refert. P. Impens duplicis epistolas mentionem sacer videtur I, 2.gga et 2 . Petrus de Salicibus qui caeterum nec 'omerio, ne ab Impens uti auctor primae epistolae citatur inde ab anno 1349 usque ad annum 1367 Prior sui Sancti Victoria cla Gaiata christiana, VII p 6833. Forsan Pomerius, qui in fino libri I, eventus contrahit et obiter narrat, do difficul-tibus servorum Dei loquens temporis moram antecessit.

18쪽

plures ad vivida virtutum exempla conspicienda a vel ad monita spiritualia recipienda et ad monasterium

Viridisvallis concurrerent. In eo humilis obedientia et maxima voluntatis propriae abnegatio 3ὶ ardentissimalum ad Deum, tum ad fratres propter Deum emuens caritas ιὶ piissima erga Sacram Eucharistiam devotio 3 . omnes denique virtutes elucebant. otus divinis contemplationibus addictus, copiose nonnunquam divina gratia perfundebatur, et coelestibus recreabatur visionibus si interdum ab antiquo nostrae salutis hoste graves patiebatur vexationes et , at simul etiam, cum Maria dum otiabatur, cum Martha negotians vitam activam cum contemplativa facillime coniungebat 8 . Praevis sui obitus die si is sanus mente et acie rutilus.

post devolam fratrum suorum recommendationem dulcissima ex sumatione spiritus et absque communi morientium vestigiis, anno Domini millesimo trecentesimo octogesimo primo, in octava beatissimae Kalherinae

virginis et martyris 2 die decembris in pace feliciter

obdormivit ad . Sepultus est. Dalribus magna devotione astantibus, in prima ecclesia nova autem, ad ampliandum monasterium, constructa ecclesia li), quum a. 1387

-- ί Joannes tSerclaes, episcopus cameracensis, Praepositi Franconis exsequiis personaliter adesset audita Prioris fama fratribus quoque illud humiliter agitantibus. decrevit ut ipsius ossa antiquo sublata sepulchro, in novam ecclesiam ad novum tumulum in quo Praepositus esset sepeliendus simul a fratribus transferrentur. Exciso tumulo, defuncti Prioris corpus illaesum in cista inventum est quod per biduum expositum die tertia cum magnae solemnitatis reverentia et populi non parva frequentia, una cum corpore primi Praepositi, in uno sed interciso tumulo venerabiliter collocarunt itaque duo sancti amici, re sicut in vita unanimes, ita disponente divina clementia. 0St mortem tam corpore quam spiritu fuerunt contubernales ij. Multa miracula Ioannis Buysbroech reliquias illustrarunt quae citata invenies apud Pomerium. II, 32, 33: Thomam a Iesu, Belatio pro beatificatione Ioannis Rus broehii cap. 28 Mastelinum, Morol. Mon Vir. Vall. , praesertim c. 25.

Anni 1622 die ' novembris Illustrissimus Iacobus Boonen, archiepiscopus Mechliniensis, corpus servi Dei terra delatum, ligneoque conditorio repositum, digniore luco collocari jussit quod cum Domina Isabella. Hispaniarum Insans die 17' novembris visitasset, aliud illi sepulcrum magnificum suis sumptibus fieri et ornari mandavit ei. Quum autem quotidie populi erga servum

Dei veneratio augeretur omnesque vehementer cuperent ut in Beatorum numerum tantae sanctimonis exemplum

19쪽

Ecclesiae ritum, sanctorum canonigatio sine praevia in sor- mali0ne, eaque uri dice facta, ac plurimorum testimoniis confirmata et illustrata, nunquam fieri Soleat, procesSum super vila et sanctitate Ioannis auctori late ordinaria

fieri praelati Patres curarunt ei: quapr0pler, litteris Illustrissimi Iacobi 00nen die θ' ait uarii a. 1624 datis depulatus uberius Miraeus inquisitionem illam

instituit: cujus depositiones a Joanne de Nege, apostolicost regi notari collectae sunt. Informatione die ' unii completa, processum archiepiscopi Mech liniensis sigillo confirmatum et Romae missum, P. Gabriel Pennottus, Procurator generalis canonic0rum regularium congregalionis Lateranensis congregationis indese mensis nomine S. . Urbano VIII exhibuit quo ad sacram Rituum Congregationem transmiSSO, a reS0lulum S probationes esse susscientes et plane satisfacium generali inquisitioni per sacros can0nes requi Silae, et propterea lillera remissoriales et compulsoriales decernendas et relaxandas ore et esse pro faciendis proceSsibus authoritate apostolica ad effectum beatificationis et canoniga-

I Quae R4 admodum atque eruditissimo Patre F. Thoma a Iesu. Hispano, or Carmelitarum Discalceatorum per Belgium t Germaniam vicario generali, id quo eis. PauUOT. p. cub. I p. 62ὶ Composita. a. l623 typis edita est ejusdem anni diem Martii a Cornelio domitto et Auberto. Mirae censoribus approbata. 2 MASTELINUS, P. est. I28.

- il tionis is ij. Judices ab Eminent. Francisco Maria episcopo Ostiensi, S. R. . Praefecto, constituti fuerunt Illustrissimus Iacobus Boonen, et venerabiles domini Auberius Miraeus, ecclesiae B M. V. Antverpiensis, Caesar clemens ecclesiae S. Gudiis Bruxellensis respective decani et Ioiaricus Calenus, ecclesiae S. Joannis in Molen beeli curatus et districtus civitatis Bruxellensis decanus. Illi viri, inde a 23 aprilis die 162 usque ad 11' februarii a. 1627. testes juratos audierunt processumque juridicum debile instruxerunt; quem praedicta die conclusum ad Sacram Bituum Congregationem transmiserunt q). - Causam beatificationis, postea qua de causa nescimus, interruptam, Em' ' Petrus ambertus G00Ssens, nunc temp0ris Mech liniensis archiepiscopus reassumpsit atque De lavente, ad elicem perducet

exitum.

Spiritu sapientiae et intellectus illustratus bi, Joannes Ruysbroecii materna lingua ι), tum adhuc in saeculo manens, tum in monasterio professus 3ὶ plure devotissimos atque altioris intelligentia libros sagaciter edidit, et gratiam coelestis suavitatis, quam divinitus accepit, in proximos suos et posteros Ecclesiae copiosa liberalitate diffudit s). Ipsius moris erat ut, dum

20쪽

sylvae Zoniae incederet, ibique dictante Spiritu Sancto,

ea quae mente sibi occurrebant, in tabula cerea scripto commendaret elapsa nonnunquam plurium hebdomada rum mora re quibus dictandi gratia privabatur , opus incoeptum perficiebat, atque u tam compendiose tamque decenter, absque priorum tamen memoria praeteritis praesentia n addebat, ut uno eodemque tempore, uos codices compilasse videretur i). Quum seni gravaretur, languore tamen corpori Splendorem mentis minime obfuscante, secum in socium fratrem monasterii assume

bat cui suas divinas contemplationes dictaret e). Haec opera, quae tribus manu scriptis contenta, in monasterio Viridisvallis servabantur at quum a diversis partim in latinum versa atque Spi edita SSent, seculo XVI pluries a Surio Carthusiae Coloniensis alumno, in editione latina completa vulgata sunt ab anno demum 1858, in textu originali curante David, I tomis divisa, edita Sunt. Quae, quum praecipui nostrae opellae sint sontes juxta editionem David. Pomerii tamen, qui chronologicus nobis videtur ordinem 4 secuti, citamus A 0pER CERTA. ' Regnum amorosorum. - ut oeo vanden iste der ghelieven. David, erhen an an an Ruuδbroes,

I POM II, 14, p. 293. Cis. 15, ubi narratur eum ub arboro, divina lueo circumdatum, a quodam fratre visum futans. 2 Io. Cis. Promotis fratris Gerarat carthusiensis, in DAVID, I, Orreae P. IX. 3 Mi Eus Fasti Belois et Buroonales Brux. 1622. P. II2. 4 POM. II, I6, in Anaι. P. 295.

4 De quatuor tentationibus. - Ba boeo vande vier

6 ' De spirituali Tabernaculo. - ut boeo vanden

P e duodestim virtutibus. - Ba boee anden twaeli dogheden IlI, p. 1 - 116J. 2' Summa totius vitae spiritatis apud Surium 1552,pp. 11. 12j. 3 Epistolae septem utilissimae lib., p. 24-539ὶ,

ex quibus unius textum integrum, aliarum autem trium excerpta, originali diomate in opere nostro itude surida myst dumolle age ..., p. 340 sqq. dedimus.

4 Cantiones duas piissimam Surius, p. 539 540ὶ.5 0ratio perbrevis, sed pia ut lib., p. 549j.