Nicolai Primi Pont. Maximi Epistolae

11쪽

. . . . . . i. v. l

12쪽

NICOLAvs EPISCOPUs SANCTAE CATHOLICAE.

α Apostolicae Romanae Ecclesae, omnibus uis Religiosnis ministris, ac uniuersis Orthodoxatis is cultorisbus, Sanctissimis uidesicet, ec Reuerendissu a mis Patriarchis, Metropolitis α reliquis Epistopis, aris cunctis fidelibus, catholicam duntaxat, cum . sede Beati Petri pie talem sutinu. tibus, sanam qsdoruinam noblitii m. defendentibus, per Asiam sciliscet,ec Lybiam consstitutis. si apud Constantinopolitanam Vrbem paulo ante gesta sint, uel etiam nunc gerantur, Sanctitatem, seu Religionem uestram non credimus ignorare: sed quas liter Zelo zelati pro domo Dei solicitudinem omnium ecclesiarum secundum Apostolum circunferentes, nos de his disposuerimus, breuiter charitati uestrae his nostri apostolatus literis, intimamus. Et ne aliter syncerae uestrae menti suaderi tentetur, uel aliter, quod egimus uobis surripiatur, ueraci relatione , ae praessentibus uos literis edocemus . Igitur postquam quidam inuidiae saucibus accensi. x superbiae fastu arroganter elati, more Iudaeorum, contra pastorem proprium insurrexerunt, α Patriarcham situm cominis strum uidelicet nostrum Ignatium sanctiss. praelatae urbis Antistitem ab ecclesia ipsa, cui iure poesdebat, tyrannice proiecerunt: Photium quendam ex soro . ac laculari militia, habitu, atque a palatinis aedis

bus eductum ac subito consecratum eidem, contra sacros Canones,

ecclesiae presecerunt. Tunc coepit scindatum, di Schisma in iam disti urbe, α in adiacentibus sibi ciuitatibus, no modicu oboriri: aliis quisdem Photii promotionem defendentibus, aliis autem hanc tans inceonuicto, α superstite Ignatio factam merito detestatibus. Tune inlato concilio Imperator Michael, qui x ipsae Bardae Patricii uersusis suasus Photii parti fauebat, ad Apostolatum nostrum Legatis cum epistolis destinatis, accusationes quiviam aduersus Ignatium deserentibus, petiit ut a sede apostolica Mitas daremus, qui scandala illa sedarent, α schismata dissiparent. Quo audito, quoniam sicut a Deo inspirata ue.stra nouit prudentia cunctisum Christi ossium cura constringimur,

13쪽

d proximos. Et ciuia inter infide,ec QR . - contantinopolitanae Ecclasi ,hi qui miis se Ut Eiestitibus aruebant uexin,

'Iez rii hui due ad hoc tamen, faciendum OpuS, Idonta

'i' et uia Rhidoaldum scilicet x Zachariam Juna cum

nobis esse ui , constantinopolim, tantum D

rent: st sedi a potabis p μ α' ri iusti laeti, nostiis ne cum illo. nisi quasi cum Haico.

rumiphus 1mὸ Φθη ' monitis nostris, contempturali sibi ἱ nobis totam tota Ecclesia nostra datis,immo postposi

' ri LA A Hristes claruit in contrarium uerterunt o nia.

to timore Dei,sicuti adultem,ac eccla quae sibi Merant impς μ' prohibitum suem seriem tu sanctum apper duodecim annos innocente cclesiam Do

14쪽

terea idem Leo Imperiales literas deprecantes, quatenus ec in dc sutione Ignatii, ae in confirmatione Photii, consensum praeberemus, o subscriberemus .At nos diuina docente gratia dum idem adest et Leo satus, conuocata tota, quae apud nos est ecclesa, decrevimus, α statuimus, atq3 profess sumus coram ipso, dc coram Ecclisa Dei, scut aeprostemur nos pro deiectione Ignatii, uel consecratione Photii nunquam misisse, nunquam missuros elle: Et in depositione Ignatii, ecpromotione Photii nunquam consensisse, nunq3 consensuros esse. Et his saepius dictis α palam an nunciatis, atq3 in Apostolatus nostii epistolis taliter insertis .ec eidem Leoni a secretis Imperatori Michaeli, uel Photio ad deserendum datis , hunc a nobis absoluinius. His ita uestrae sulcerae religioni ostenss, quae scripta per singula tempora pro hac re miserimus, singillatim huic scripto inserius annexa demotant. Primo etenim loco nostri Apostolatus habentur epistolae, ad Michaestem piissimum Impciatore, ec ad Photium Ecclesiae Constantinopora leos invaserem per Rhadoaldum, ec Zachariam transiit ita. Secundo loco continetur Satisfactio nostra, cuius textu uestrae a deo consei uandae generalitati dudum,tiansmismus. Sed ignorantes utrum ad uo iusque fuerit delata. iccirco hanc uobis denuo mittendam existimauis anus: qua nosse ualeatis quae fuerit super hoc negocio nostra uolutas. Tertio loco posita est epistola, quam per Leonem a secretis, Imperias lem uidelicet Legatum, de quo superius diximus, post reuersionem Misserum nostiorum praelato Mi saeti Augusto, dc ad Photium alteora direximus. Praeterea quae subsequuntur, eo sunt ordine huic inserta

uolumini, quo per singula tepora gesta, uel missa suisse noscuntur. EPISTLLA: I. missa ab Apostolica Sede ad Imperatosi rem Michaelem per Rhadoadum. α Z ichariam Epi pos .

filio Michaeli eloriola Imp Graecoriun. RINCIPATVM diuinae potestatis, quod omnium cos P ditor, electis suis Apostolis largitus est, super solidam fisdem Apostolorum Principis Petri uidelicet soliditatem

constituens, eius cingium, immo primam sedem deliberauit. Nam uoce dominica ipsi dictum fuerat, Tu es Petrus, ec super hac petram aedificabo ecclesam meam: ec portae inseri no praeualebunt aduersus eam. Petrus denique a firmitate petrae, quae Christus est, structuram

15쪽

IIII

uniuersalis ecclesae incocussam fidei robore selidatam: ita precibis

suis munire non cessat, ut errantium uesaniam recte fidei norma reusermare festinet: necno intrepide eam consolidantes remunerare proscuret . quatenus portae inseri, malignorum utiq3 spirituum surge, nes, atq3 haereticorum impetus non praeualeant eiusdem ecclesiae unistatem refringere. Quapropter Deo omnipoteti multiplices reserimus grates, qui uestro pectori hoc insundere dignatus est, ut Lutores reclasiae Dei essem , concordiae ipsus desideretis Euere, ne quavis rubigine erroris consumatur pulchritudo fidei, ec frangatur inisectus apostos licae traditionis. Ad cuius etenim sicut ipsi scitis )integritatem obstruuationis multoties conuentus factus suerit sanctorum Patrum, a quisbus ec deliberatum, ac obseruatum existiti qualiter absque Romanae Sedis, Romani q3 Pontificis consensu, nullius insurgentis deliberationis terminus daretur. Igitur a uobis Constantinopoli congregatum Concilium sui uestris apicibus nostris intimatum est auribus) huius tenoris seriem parvipedens, ab institutis supradictζs, manum considearationis suae rescistere non trepidauit: Adeo ut Ignatium supra iam nominatae Urbis Patriarcham, siae Romani consultu Pontificis ibiadem caetus conueniens, proprio privasset honore. Quod quam si rea praehensione dignum, testes illi, qui ei oppositi fuerant manifestanti quia tales quos in epistola uestra legimus, canonica institutio prohiae bet de inuidiose datos manifeste claret, quoniam nec ipse proprio ore manifestauit ut directionis uestrae asserinit literae)illa, quae ei obiicies bantur, neq; accusatores illius secundum sacrorum Canonum institu .ita probauerunt. Caeterum his etiam sc iniuste peractis, ad detestabistiora inconsderationis suae uotum, supradictam populi cateruam dirigendo, de laicorum habitu, qui ei praeesset, elegit passorem. O quam ipraesumptuosa temeritas, ille praeponitur ovili diuino, qui nescit aduhuc dominari spiritui suo. Nam qui ignorat disponere uitam suam per gradus ecclesae minime ductus, quomodo corrigere quibit uitam

alienam subito electus Latuisse uos non credimus, quid Ap stoloru

erit caetus post acceptum donum sancti spiritus. Ecce etenim ipsi uisione domini, ec locutione illius assidua eiusdemqs resurrectione lal tificati, atq; gratia spiritalis descensus consolidati, non praesumpserunt

de electis LXXII eligere tam audacter duodecimum, qui Iudae praesuaricatoris suppleret locu : sed per gradus quosdam ut uita ducatur de, septuagenario, binario q3 numao et gerunt duos, Ioseph qui uocabatur Iustus, ae Matthiam. Et sic ex his . quem alteri praeponerent interim ignorantes, diuinum examen postulauere, electione q3 data, qui humanis obtutibus iustior uidebatur, coram diuinitatis cospectu insistor

16쪽

serior est inuentus. Igitur illius eongi Nationis conatus, nihil horum studes exercere, uisi sunt a recto itineris tramite declinasse, cum in custodia dominici gregis no taliter, ut decuit, suiduerunt pastore praeponere. In notitia sciuide uecularium literaru nemo magi sita nomine merito censetur, nisi per gradus disciplinam procedens suerit doestus. Verum iste Photius uidelicet antea doctor prorupit, q3 doctus extites rit,prius msister uideri cupiit, q3 discipulus audiri. Pride auditor esse debuit, ac deinde institutori sed hic doctoris e contrario cathedram eligens, cere prius rimit, ac deinde coepit doceri: prius sanctificare curarauit, ac demum sanctificari: prius illuminare uoluit, ec postmodum illuminari. Haec itaq3 catholicus ordo prohibet: α sancta nostra Ro. Ecclesia talem electionem semper prohibuit per Antecesseres nostroseatholicae fidei doctores. Quorum nos tenorem obstiuantes, instituta ipsorum esse inuiolabilia censemus. Sardiniese deniq3 Concilium, ut de laicis n5 eligeretur Antistes, in. XIII. Cap. per omnia prohibuit lita inquies. Si sorte aut diues, aut scholasticus de foro, aut ex adminii stratore Episcopus fuerit postillatus, aut no prius ordinetur, nisi antet Lectoris munere, α ossicio diaconii, aut praesbiterii suerit pei sinctus, ut per singulos gradus, si dignus fuerit, ascendat ad culmen episcopastus, ec reliqua. Celestinus itidem sanctissimus doctor, ec nostrae Ro. Sedis Praesul egr*ius, in decreto suae sanctificationis Cap. XXI. asses rens diciti Audiuimus quasta propriis destitutas rectoribus ciuitates, Episcopos sibi petere de laicis uelle, tantum qs fastigium tam uile Gedere, ut hoc illis, qui non Deo sed iaculo militauerunt, aeshmet nos posse coserre. N5 solum male de suis clericis, in quorum conleptum hoc ficiunt, iudicantes: sed de nobis pessime, quos credunt hoc posset licere sentientes, quod nun auderent is no quorundam illic his co lsenties sentetias cohibereti ita nihil, quae frequetius sunt decreta, proficiunt, ut hoc quasi nunq; de hac parte conscriptum fuerit, ignoretur.

Quid proderit per singula clericos stipedia militasse, ec omne egisse in

dominicis castris aetatem,siqui his praesuturi sunt, ex laicis requiruns turi Qui uacantes saeculo, ecomi em ecclesasti ordinem nescientes,tatu praepropero alienum honorem ambiunt immoderata cupiditate transcendere: ec in aliud uitae genus calcata reuerentia ecclesiuicae disciplinae transre.Τalibus itam fiatres charissimi. qui iuris nomi id est Canonum gubernacula custodimus, necesse est ut obviemus: lili q3fiaternitatem uestram epistolis commonemus, nequis laicum ad ordinatione clericatus admittat, ec sinat fieri: unde ec illu decipiat, sibi causas generet, quibus reus costitutis Decretalibus fiat. Leo deniq; sin ἰctissimus doctor, ec apost. Romanaeq3 seda Pont . egregius, cuius laus ,

17쪽

in quarta Synodo magnificatur, hoc ipsum in Decretalibus suis pinu hibuit Cap. XXXIII. In ciuitatibus, quarum Rectores obierint, de substituendis Episcopis haec serma seruetur. Ut is qui ordinandus est. letiam si bonae uitae testimonio sulciatur, non laicus, non neophytus, nec secundae coniugis si maritus: Et reliqua. Gelasius autem suptiis' tati doctoris Leonis uidclicet meritis non impar, Sanctissimus Rosmanae Ecclesiae Praesul, non solum Episcopos de laicis fieri prohibuit. sed etiam presbyteros, ne talia praesumerent, uelauit in Decietatibus suis, Cap. III. ita inquies. Si uero de laicis quispiam ecclesiasticis est aggregadus officiis, tanto solicitius in singulis, quae superius compraeshensa sunt, huiusmodi decet examinare persenaiquantu inter munudanam, religiosam q3 uitam, constat esse discriminis, quia utiq3 consuenientia ecclesiae ministeria reparanda sunt, no inconuenietibus mos ritis ingerenda: tanto q3 magis, quod sacris aptum possit esse sciuitiis in eorum quaerendum est institutis, quantu de tempore, quo sue anthaec assequenda decerpitur, ut morum habere doceatur hoc probitas. quod prolixior consuetudo non contulit: ne per occasionem supplenciae paenuriae clericalis, uitia potius diuinis cultibus intulisse, non legistimae familiae consulemur procurasse compendia, quorum promotiosnis super anni metas, sex meses nihilominus subrogamus. Quoniam sicut dictum est distare conuenit inter personam diuino cultui deditam, ec de laicorum conuersatione uenientem: quae tame eatenus in dulgenda credidimus, ut illis ecclesiis, quibus in seiunatae bellorum, uel nulla penitus, uel ex ua remanserunt, ministata renovetur, quatenus his Deo propitio restitutis in ecclesiasticis gradibus subrogandis.

Canonum paternorum. uetus forma seruetur: nec contra eos ulla rassione praeualeat, quod pro accidentis desectus remedio prouidetur. No aduersus Scita maiorum noua lex proponitur, caeteris ecclesiis ab hac occasione cessantibus, quas non simili clade uastatas pristinam in faciendis Oidinationibus conuenit tenere sententiam Quo magis hae Opportunitate comm0niti, obseruantia ueneradorum Canonum propensius delegamus: λgulorum gruuum conscientias admonentes, ne in illicitos prorumpere moliantur e cessus me fas esse coii dat quisequam Pontificum, bigamos, aut cohiugia sortientes, aut ab aliis derelicta, siue quoslibet post poenitentiam, uel sine literis, uel corpore uistiatos, uel conditionarios, aut curiae, publicarum que rerum nexibus implicatos, aut passim nulla temporis congruentis expectatione disscustos, diuinis seruituros applicare miniseriis, neq3 suo libitu iura mideant aliena peruadere, absq3 Stais Apostolicae iusti depositione mandante. Praedecessor itaque noster, huius almae sedis Adrianus uidelicet Sanctissimus

18쪽

Sanctissimus Praesul, in epistola, quam Constantinopolim pro uenci; dis Imaginibus destinauerat ita instituit, ut amplius de laicis nulla latenus in eadem uestra Constantinopolitana Ecclesia ordinaretur Antistes: cuius textum si scire uultis .in Concilio, quod eius tempore in supradicta urbe celebratu est, inuenire potestis. His ita paulisper praestibatis in supradire uiri consecratione consensum Apostolatus nostii praebere non possumus, donec per Mitas nostros, quos ad uos destis nauimus, cuncta quae in iam praenominata sepius Vrbe de ecclesiasti eis causis, seu ordinibus preacta sunt, uel agentur, nomis intimata suerint auribus. Et ut in omnibus rectus ordo seruari queat, uolumus, o Clemens Auguste, ut Ignatius quem siclis supradictae gubernacula propria, spontanca qs uoluntate deseruisse, ec totius plebis congregato Concilio depositum esse uestris apicibus nobis intimare curastis, inc5spectu ueniat nostrorum Mitarum, ec uniuersi concilii uestris quidem imperialibus institutis quatenus perquiratur, quamobrem spresuerit ira tam sibi plebem, ec instituta antecesibrum nostrorum, sanxctorum que Pontificum, Leonis uidelicet Papae, atque Benedicti, pars uipendendo contempserit,ec in hoc agendum subtili examine a nostm iussionis inatis depositionis eius censura perquiratur: Quatenus inquirentes inuenire queant, utrum canonicus tenor in eadem obser luatus suerit, uel non manifestum existat ac deinde cum nostro praes :sulatui significatum fuerit, quid de eo agendum sit, apostolica sanctios lne diffiniemus: ut uestra ecclesia, quae tantis quotidie quatitur anxiestatibus, inuiolabilis deinceps, ec inconcussa permaneat. De Imagini sbm autem, eorum q3 obseruationibus licet nulla necessitas esset istis μbere, eoquM nostrorum antecesibrum uenerabilium Pontificum sancta solicitudo catholico ardore succensa, multa, ec ualde utilia ecclesiae Dei prolatura instituit: tamen quia stequens iteratio informationis solat uenerabiliorem intentionem reddere audienti i ideo quae de ei sedem pro construata unitate populo Dei, aliquid exponere curamus. Pristinam itaqs sanistorum patrum traditionem , quam a praedecessissribus nostris Ceatissimis, ec orthodoxis pontificibus, qui post Beatum Petrum in eius Apostolica Sede resederunt, nobis obseruandam suscepimus, ec hactenus immutilatam haec sancta catholica, es apostolica tenet, ac defendit ecclesia. Oportet eigo tota mentis intentione, sum Imi qs desiderii conamine uenerandas tam domini nostri Iesu Chris isti, quam quae sitae sanctissimae genitricis .ec beatorum Apostolorum, lans omnium sanctorum Imagines uenerari, ec colere: ec eo quo uale mus adnixu cotra haereticorum uesaniam, qui ab earum ueneratione populum cohibent,resstere suadeamus. Nam in pace ecclesiae consita

19쪽

m tutis nil contrarium esse potest, si sanctorum egigies repriae depictae

fidelibus augeant incremeti amorem. Re uera quia dum eorum uulas tus aspicitur,x operis actio recolitur, Deus cuius habitatio in eis esse dignoscitur perfecte laudatur. Certe si Deus, qui est inuisibilis, α in j corporeus, non per propriam substantiam deitatis, sed per subiectam

creaturam moriatum apparuit oculis, ut credentibus summum esset culmen honoris: quare animae sanctorum, quae manetes in corpore

uultus uniuscuiusqs habuisse noscuntur, secundum dispositione Dei dicit ipsi placentia operatas esse, non uenerentur a nobis magno hosnores Cur eorum execremur efiigies per quos agnouimus fidei ueriu- talem Apparuit nempe Deus Abrahae patri nostro, non in carne., neq; in anima sta in specie trium uirorum: quibus ille aliud cernes, ec aliud esse intelligens. pronus in terra adorauit, di dixit: Domine si inueni gratiam in oculis tuis, asseram aquam, ec lauetur pedes uestri.

Credidit illico Abraha Deo. de reputatum est illi ad iustitiam, ec amisciis Dei appellatus est. Apparuit denique Iacob per subiectae oratus G speciem, unde ec dixit. Vidi dominum ficie ad saciem, ec salua stacta est anima mea. Ecce incorporeus, Deus es inuis bilis, per speciem sublesta creaturae ita se mortalium uoluit uideri obtutibus, ut credentibus esset ad gratiam : Cur nobis sanctorum Icones, quos incorpos reos . cc uisibiles fuisse credimus, si illos ut uere Christi ueneremur amicos, poterunt esse ad culpam e Nam si eorum inigies execrabiles esse ciescientur, profecto x ipsorum reliquiae, quoru caro corrupti nem sensit in tumulo, pro neutro qliod abst)haberi deberetur. Veruntam e si ad eorum consortium uenire optamus, proiecto hic omiania in honore sanctorum, id est tam reliquias non solum corporum, sed ec u stimetorum, seu etiam Imagines uultus illorum in quolibet loco depictas celeberrimo honore uenerari debemus: reminiscentes illud quod Esaias speciem subleste creature se uidisse testatur, dicens: Vidi dominum Sabaoni sedentem super solium excelsum , et ea quae sub ipso erant, implebant templum ecc. Accessit itaq3 Moses .ec Aa ron, ut uiderent thronum ubi steterat Deus, ec erat sub pedibus eius tanquam opus lapidis Saphiri, ec uelut firmamentum coeli in claristate fulgoris ec stabat Cherubyn ex auro mundo. Quae omnia secus dum quod Salomon postea in templo instruxit, in monte cum dos mino loquens, imaginata, ec poesgnata uidit. Haec ec his smilia precedentes patres sciendo. Iconas saluatoris nostri Iesu Christi. eius que sanctissimae genitricis semperq3 uirginis, omnium q3 sanctorum in parietibus ecclcsarum, secundum quod tempus hodie probat,depini Xersit. ec pingere pro congruis locis omni dilectione usq; in presens

20쪽

VIIII

non prohibuerunt. Quid christiano utaressimis nocet, si quod amat, α diligit non ad adorandum deificet, sed ad tremedum terribilitcr in pariete, uel ligno depingit Verum quid offcit,s alpicimus Imagines

Christi in templo ecclesiae, α in arcano coidis praemeditamur eu uenturum, cuius Imaginem cernimus , citius uiuorum, ae mortuorum

iudicem aduenturum ' Quid fidei nostia contradicit, quod in centro camerae super altare, eius figuram, quod uel bum caro laetum est , echabitauit in nobis, animae nostrae assectando desiderant, cuius imisgo nominis titulum retentat, ec quia per naturam filium adoramus, quare per adoptionem nomen nouum scriptum in calculo, uel gemmis non adoremus' Altare itaqs sanctum, in quo Deo omnipotentisicrificiorum uota persoluimus lapis est naturaliter communis, nihil disserens ab aliis tabulis, quae parietes nostros, ec pauimeta adornant. Quia uerum sacratum est Dei adiutorio, ec benesictionem suscepit, . unde et mensa sancta esscitur: panis iterum, qui super eum Ofiertur,

panis est quidem communis Sed quado ipse sacramento sacratus suerit, corpus Christi in uentate fiet, ec dicitur. Sic ec uinum modicum aliquid digna existentia ante benedictionem , post sanctificationem spiritus, sanguis Christi efiicitur. Ipsa enim Clucis Imago antequam suscipiat eius formae figuram, lignum omnibus commune est. Susci piens autem omnimodo uenerandam similitudinem sacra est ec dramoni bas teiribilis propter quod in ea figuratus est Christus. Haec bre ui stilo transcurrentes, cum multa dicere quiuissemus, uestrae serenitati transcripsimus: quia Adrianus sanctissimus Prasul Anteceor noster, multa de his in epistolis, quae hactenus apud Constantinopolitanam habentur Ecclesiam, scribens contradidit: in quibus quicquid huius

rei necessias coegerit inuenire, poteritis. Oportet enim uvirum im speriale decus, quint in omnibus ecclesiasticis utilitatibus uigere audiuimus, ut antiquum morem, quem nostra ecclesa habuit, uestris tem poribus restaurare dignemini: quatenus uicem: quam nostra sedes per

Episcopos uestris in partibus constitutos habuit, uidelicet Thessalonia

censem, qui Romanae Sedis uicem per Epirum ueterem , Epitumque nouum, atq3 Illiricum, Macedoniam,Thessaliam, Achaiam, Dasciam Riperensem, Daciam mediterraneam, Misam, Dardaniam, Praevalim. beato Petro Apostoloru Principi contradicere nullus praessumat: quae Antecesibrum nostrorum temporibus Sancti Damasi, Siticii, Innocentii, Bonifacii, Celestini, Syxti, Leonis, Hylarii, Simpliscit, Felicis,ans Hormista sanctorum Pontificum, sacris dispositionis bus augebatur. Quorum deniqs institutiones ab eis illis in partibus dessinatas per nostros Misso, ut rei ueritatem cognostere queatis, ue