Nicolai Primi Pont. Maximi Epistolae

31쪽

comprobatur, non in auctoritate tenendu est, sed ne iterum talis prorueniat necessitas, magis magis q3 cauedum . quia omne quod ab aliis repraehendi poterit, conuenientius, ac decentius uidetur existere, si antequam semes repraehensionis accrescat, emendationis cura succedat.

De Tarasti siquidem promotione, qui similiter ex laicali coetu ad pautriarchatus extemplo culmen promotu= est, quam ec uos quas in auuctoritatem uestia defensionis assumere uultis, si sanctam quae apud uos tempore sanistissimi uiri domni Adriani Papae celebrata χ)synos dum diligentius scrutati fueritis, atq3 attentius intenderitis, inuenietis quid in ea idem sanctissimus uir consultus decreuerit, ec quod, dum

eius consecrationis repαhenderet actus, o mcerorem se pro tam praessumptiua factione nimium sustinere prosteretur . Dicit enim, quod nisi in erigendis Imaginibus seruentius contia illarum depositores. atque conculcatores, ut uerus miles Christi resisteres, nequaque uestis consecrationi assensum piaberemus, aut in Ordine patriarchatus ues stram dilectionem susciperemus: quae tantu declaratur inordinate prosmota, quantum comprobatur cotra apostolica decreta enormiter prasumpta. Beatissimum quoq3 Ambrosum clarissimam, et splendidissi

mam lucernam ecclesiae, qui ex Cathecum ino,diuino praesagio ad episcopalem per continuos graduS promotus est dignitatem , cur nobis pro uestio tutamine opponitis fec ad uessiam illicitam promotionem, an resertis qui non instinctu hominum, sed diuina uocatione per mi, raculorum prodigia electus est Nam cum in infinitae cunis sub nustricis cura dormiens solicite uerteretur, aperto ore examen apum subito a ait quod faciem eius, ec ora compleuit, ita ut ingrediedi, ec egrediendi uices frequentalent. Quem pater cum matre, uel filia deambulans, ne abiiceretur ab ancilla, quae curam nutriendi infiniis suscepes r. rat, prohibebat. Solicita enim erat, ne insanti nocerent, expectabat

- tamen patrio assectu quo fine illud miraculu clauderetur. At illae post in aliquandiu uolitantes in tantam aeris altitudinem subleuatae sunt, utit humanis oculis minime uiderentur . Quo facto territus pater ait: Si i uixerit infantulus iste, aliquid magni erit. Post haec uero adultus puer Ax. liberalibus artibus imbutus Mediolanum perexit, ubi Auxentius Arrianorum Episcopus cathedram non regendam, sed dilaniandam tesnebat episcopalem . Quo defuncto dum ad elestionem Episcopi mopularis seret in ecclesia conglobatio, ecce quidam insans acclamabat, dicens Ambrosium Episcopum , ad quam uocem es omnis illa conuetio sint liter acclamabat Ambrosum Episcopum. Qupd non humaianis id feri credendum est uoluntatibus, scd diuinis, ad saluationem, i ec ereptionem fidelium de aduolarii nostri saucibus, qui tan ; leo rugiens

32쪽

ns qaeerit quem deuoret, inspirationibus . Qui du se multis, ac uas

riis uoluisset occultare argumentis, s a tanae honore delitescere, tanudem superatus ad sacerdotalem ab omni populo, ec clero diuinitus est dignitatem eletis,ec a Cathecumino per singulos gradus ecclesiasti eos proficiscens, octauo die ab omni catholicorum, diuina annuente clementia. consensti est consecratus Episcopus. Attendat igitur prus dentiae uestrae dilectio, ec intimo cordis prospiciat oculo, si debetur ea quae per miraculocum signa fidelibus proueniunt, his aequari, quae proprio tantum libitu ad dignitatis gloriam percipiendam peraguntur:

et sic ad au ritatis uestiae excusatione praesitos assumite uiros. Ecce propter neressitatem, ec inopiam clericorum Nectarius: ecce propter ecclesiastica dπmata .ec haereticorum expugnationem , qui ueneranαdas deponere Imagines p sumpserunt, Tarasius: ecce per miraculos rum signa Ambrosius ad regenὸas ecclesias promoti sunt. De uobis autem, quibus perplures auctoritates conciliorum, atque decreta sanuetissimorum Pontificum resistunt, quid aliud est sentiedum, nisi inos pinata a uobis consuetudine adoleuisse credendum . Et secundum sanctorum patrum sententiam non solum quia ex laicali ordine contratanonicas auctoritates ad regendam Constatinopolitanam Ecclesiam subito transvolastis: sed etia quia uiuente uiro, dc incolumi persistente

uidelicet religiosissimo Ignatio Patriarcha cathedra illius scilicet C5stintinopolitanam Ecclesiam ut moechus surripuistis .ec inuadere praesumpsistis: postponentes illud, quod scriptum est, quod tibi non uis

seri, alii ne seceris: ec ideo uetae consecrationi aequitatis libramina tesnentes assensum praebere quia enormiter, ec contra sanctoru patrum institutiones peracta est minime praesumimus. Quod uero dicitis neqs Sardicense Concilium, neq3 Decreta alia uos habere sanctorum ponstificum, uel recipere, non facile nobis facultas credendi tribuitur: mas xime cum Sardicense Concilium, quod penes uos in uestris regionis bus actu est. ec omnis ecclesia recipit: qua ratione conuenerat, ut hoc sancta Constantinopolitana Ecclesia abiiceret, ec ut dignum est non retineret ' Decreta alia, quae a sanctis Pontificibus primae Sedis Romanae Ecclesiae sunt instituta, cuius auctoritate, atq3 sanctione omnes synodi .ec sancta concilia roborantiu . ec sabilitatem sumunt, cur uosl non habere, uel obseruare dicitis 'nisi quia uestrae ordinationi contras dicunt,ec ex laico subiis ad culme patriarchatus transvolare resisvit feontra illud apostolicum,nemini cito manum imposueris . Quod si ea non habetis, de neglectu aras incuria estis atruendi: si habetis . ecnon seruatis . Gremeritate euis corripiendi α incruandi. Quod uiolenter uos ad sacerdotalem dignitatem promotos actueratis atque

33쪽

XXII

protestamini, uestiae consecrationis tempore non ita esse declaratur

Qui postqs in Patriarchatus throno stabiliti estis, non ut pater in fisliis blandus sed ut immitem in depositione Archiepiscoporu, ec Epiis

scoporum per sevcritatem uos demonstrastis, ec in damnatione innocetis Ignatii,quem uos ut depositum habetis, immoderate exarsistis: in cuius depontione, nisi prius ueracissime illius cognouerimus transenestionem, uel culpam, inter depositos illum non numeramus, neci damnamus: quia ualde cauendum est. ne sine causa innocens damnetur: α sicut illum in pristino mansurum , s ei damnationis almina r non comprobantur, sancta Rom .honore retinet ecclesia, sic uos, qui . incaute, eccontra paternas traditiones promoti estis, in patriarchatus ordine non recipit: α neque ante iustam damnationem Ignatii Patris archae in ordine sacerdotali uobis manere consentit. Quira non ideo uestra arbitretur dilectio contra uos inuidiae causa, aut exosos uos hasbendo id agere,ans incongrue contra uestram ordinationem exardescere: sed dum zelo paterne traditionis uolentes sanctam Constantiunopolitanam Ecclesiam, quae pro sui stibilitate, atq3 firmitate censura sanctorum patrum ad hanc sanrum Romana Ecclesiam solito more percurrit,sne rhacula', sne reprehensione, aut aliqua inminessione illaesam consistere dc ea. quae ecclesiasticis regulis obuiant, resecare : ec maxime hoc, quod omni auctoritate canonica reuincitur, α tali con tioni contrait, quod iam per longam consuetudinem quasi res gulariter assiim defenditis omnimodis amputare. A qua quia uos sucut nos diligimus per in pationem paterni assectus prouidentiam . uestram pr dubio uolumus reuocare: imitantes Apostolum dicenstem: Filium, quem diligit pater,sam do casigat. E corripit. De D. suetudinibus quidem . quas nobis opponere uisi estis, scriberes fir dist

λuerias ecclesias, diuersas esse consuetudines, si illis canonica non obsita stit auctoritas, pro qua eis obviare debeamus, nil iudicamus, uel ris rei sistimus: tamen cauere uolumus, ne haec uestra consuetudo, quae oms nium sanctorum Patrum promulgatione conuincitur, ut ex laico nosubito ordinetur Episcopus, uires accipiat aut in uestra Ecclesia magis II pussidet, operam dare minime cessimus. Quam etiam nostra aposto lica tantum abigit censura, quatum hanc temere recognoscit praesumptam . De Misiis siquidem nostris quos petitos in struitio beati Petri principis Apostolorum pro utilitate santi Conmm opolitanae Ecclclesiae contra depositores Imaginum, uel alias necessitates ingruentes necnon es pro causa solummodo depositionis saepe siti uiri Ignarii inquirenda, illas in partes direximus, flendum non est: qui cum eis sis cui dicunt per centum dierum spatia, omnium, nisi suorum loquens disicultas

34쪽

XXIII

cli ficultas suisset denegata, ut apostolicae sedis Missi non digne susce

pii sunt, atq3, ut decuerat, retenti. Quod non pro alia gestum putaumus re, nisi ut inquirendi locum de depositione prasiti uiri non in uenirent: quia ceu in apostolica nostra insertum fuit epistola, quae neu stimus cuius illusione siciit in synodo a uobis missa reperimus)s a data extitit, non illius promotionem, aut ingressionem, sed tantumumodo depositionis exitu per nostros audire, uel cognoscere, sicut nucuolumus, Misbs uolebamus: quibus secundum horum relatione longa exilia .ec diuturnas pediculorum comestiones,si in tali intentione persistiset, quibusda nunciatibus, quod illis a nobis iniunctu sitit cliuobis cu sequacibus uestris resistentibus perficere minime potueruli aut depositionem iam dicti Ignatii utrum iusta, an iniusta fuerit, inuuenire ualuerunt. Qua cognita secundum sui modum canonica, aris apostolica in eo censura extenderetur.

Data Mense Martio Die. XVIII. Indict. X. NARRATIONIS ordo de Photii depulsione, ec Ignatii Patri .

archae restitutione: necnon de Zachariae, ac Rhados

alui dudum Episcoporum depostione,

ac excommunicatione, cum Ca ἰpitulis interpositis. Is ita se habentibus .ec his apostolatus nostri epistolis

Η pro manifestando nostrae uoluntatis proposito Constastinopolim,ec in alias naudi partes destinatis scut superioribus scriptis hucusq3 recitatis colligere, ac compraehendere potesius: nune quae post habitam Satisfictionem nostiam, ec ostesum uos tum nostrum de Ignatii fiatris, ec Coepiscopi nostri restitutione, ae Photii adulteri repulsone coram omni Ecd ia, quae apud nos est, sanae praesentialiter Leone a secietis Imperiali Legato, cuius superius mentionem fecimus, ec quae post discessum ipsus acti sunt, uestiae in Christo fraternitati ac piae generalitati breuiter indicamus. Igitur cum haec gerebantur nondum Rhadoaldus,ec Zacharias Episcopi, quos ab apo lica sede Constantinopolim direxeramus, detecti erant, uel ostes,quM ipsi deposuissent Patriarcham Ignatium , uel communicassentinuasori, ec moecho, ac laico Photio: sed procedete.tempore murmur multorum ab illis partibus Romam uenientium, quinimmo persccutiones a fautoribus Photii commotas fugientium, sensim eosdem coepit Episcopos muneribus suisse corruptos distimare: dc, quod comus nicasseia Photio, ec deposui sient Ignatium, diuulgare. Quo audito ni

35쪽

XXIIII

mio moerore M leti, qualiter ab ecclesa Christi, tui diuina dignatione taesumus, non habente maculam, aut rugam, aut aliquid huiusmodi inistram procul laceremus suspitionem uid licet, ne in hac saltem tenuis subsannandi oriretur occasio cogitare coepimus, ec mente reuoluere. Tunc conuocato multarum prouinciatum occidentalium regionum sanElissimorum Episcoporum coetu, ec collecta sancta synodo in ecclesia Dei, ubi beatus Petrus apostolorum princeps corpore fictaret, α uirtutibus emicat: deinde propter fiigidiorem locum in eccles si a Saluatoris, quae ab auctore u atur Constantiniana, es quae prima Ni in toto terrarum orbe constructa est,ibsqs recitatis omnibus scriptus t ris de graeco sermone in latinum conuersis tam uidelicet nefanda syra nodo, quae per iam satum Leonem apostolicae sedi delata est,qs etiam imperialibus epistolis in quibus omnibus depositio Ignatii continos batur: ec deductus in medium Zachanas Episeopus, quia Rhadoaldus propter absentiam haberi ad praesens non poterat, ec discusius, ec dilis genter examinatus, inuentus cst in depositione Ignatii, ec commus mone Photii omnino culpabilis. In quo idem Zacharias tunc Episcopus, nunc honore, ac communione priuatus, se obnoxium recognoicens proprio ore, ac proprio scripto se Constintinopolim a sede apos stolica directum esse, ec quae sibi a nobis agenda fuerant iniuncta, ne sglexisse: ac quae sibi fuerant prohibita, peregis e cosessus est: Ignatiumicilicet sine iussione apostolicae sedis deponcndo, ec Photio contra nos

stri apostolatus praeceptionem communi cado . Tunc decernete sancta nobiscum synodo depositionis, ec excommunicationis suae sententia praefatus Zacharias accipiens in foveam quam alii piaeparauit, incidit:

alterius id est Rhadoaldi examinatione propter absciitia usqs ad alii

synodum protelata. Quae autem in eadem uenerabili, ec sandia synos do unanimiter, ec colonanter de faue,c consacerdote nostro Ignatio Patriarcha, uel de inuasore,cc usurpatore ecclesiae ipsius Photio, atque lautoribus eius, necnon ec de sacris Imaginibus statuimus, ec promulgauimus: insuper autem quid in alia synodo a nobis olim collecta decreuerimus aduersus eos, qui diuinitatem domini nostri Iesu Christicum Valetino, Mani, Apollinari, ec Eutice, ac sectatoribus eorum coua primum pastore, ec apostolum, qui Christum tantum carne passium dicit, passibilem ore sacrilego in quibusda regionibus uestris praesdicare dicuntur, subter annexis Capitulis declaranu . Cap. Primum.

Photius, qui ex schismaticorum ec se a sanctae communionis participatione auertentium parte esse dignoscitur,ec ex seculari administratione

36쪽

se, ne, ans militia, ec ex soro subito claratus a Gregorio Syracusano dudum Epistopo in synodo damnato, ec ab apost, sede conuicto Epsordinatus est,ec uiuete, ac superstite consacerdote nostro Ignatio sanαctae Ecclesiae Constantinopolitanae Patriarcha sedem ipsus inuasit, ecsponsam, quam a Christo sponso immaculatam custodiendam ueluti amicus sponsi perceperat,n5 per ostium, quod Christus est sed aliunx

de ex aduerso in ovile dominicu more suris .ans latronis ingrediens. ac si uioletus, rapax ,ec sceleratus adulter irrupit. Deinde cum damnatis, α anathematizatis, atq3 cum his, qui ne sacerdotale ossicium ante audientiam praesumerent a p decestare meo beatae memoriae Benes diuta Papa suerant obligati, quotidie ac indisserenter communicas. αconuersans contra fidem promissam, contra que suam piosessionem qua pollicitus est se aduersus iam satum Patriarcha nullum sinistrum consilium esse frusturum, cong auit consilium, α una cum sequacis bus suis depositis .ec damnatis, excommunicatis. cc anathematigatis, ec aliis sine sedibus, ans cu his a quibus uel ille in egulariter, ec illicite prouectus suerat, uel quos ipse temere, ac indebite prouexerat contra eundem fiatrem, α comministrum nostrum Ignatium depositionem ficere, x anathema dicere ausus est. Deinde Apostolicae Sodis Misses quos pro causa sanctiaeum Imaginum, α pro inquirenda ec nobis res nuncianda iam sati Patriarchae deiectione, ec ob inueniendu modum promotionis huius neophyti dciunaueramus, quibus potuit argumestis a nostris mandatis auertere more Acatii quondam Constantinopolitani haeretici Patriarchae praesumpsit. Et ad processionem, quae ei cum paribus suis habebatur, sicuti eorum prosemone patefactu est. Et sanacto spiritu reuelante uenerandae synodo, quae a nobis collecta est, lauruit ad damnatorum, ec schismaticorum communionem contempta legatione, quae uel gentilium more seruari debuit, pertraxit, ae in illussionem beati Petri apostoli, a cuius sede prosecti suerunt, non solum inefficaces redire secit, sed etiam impugnatores omnium , quae fuerunt mandata monstrauit. Postremo Episcopos, qui ei tanc, adultero, di peruasori communicare noluerunt exilio relegauit, ec sui sceleris com plices in eorum subrogare locis no timuit. Et u's hodie ecclesia Des diuersis persecutionibus impugnare no desnit, ita, ut satrem, ec mespiscopum nostrum Ignatium sanctissimu Patriarcham inauditis pceanis, ec horribilibus tormentis asscere non quiescat, scd o omnes quotquot pro ueritate, ec fide cum eodem pessistere comptaehenderit, quisbus praeualet modis perdere impraetermisse moliatur. Haec ec his simi lia contra euΤmica, apostolica, prophetica, atq3 canonica institura assisens, sit Dei omnipotetis,ec beatorum apostolorum principum Pe

37쪽

tri x Pauli ec omnium smul sanctisrum, atque uenerandorum sex uniuersalium conciliorum auctoritate, necno α spiritus sancti per nes iudicio omiti sacci tali honore, ec nomine alienus, omni clincastus ossicio prorsus exutus: ita ut si post notitia huius sanctonis, quam diuina in iratione depromptam δε aedimus, cum unanimitate, ακoncordia sanctae synodi sit proculdubio promulgata, tetauerit in constantinopolitano throno possidere, aut saepe suo uenerabili coepiscopo nostro Ignatio, uominus ecclesiam sibi commissam sine quavis inuquietudine regere possit, impedierit: uel si ulterius ausus fuerit aliquid

de sacro ministerio more sacerdotis contingere, iuxta praecedetem consuetudinem, nullo modo liceat ei communionis spem, aut locum ha' bere satisfactionis: sed anathematis uinculis innodatus una cum communicatoribus suis, ans fautoribus perpetuo Dei per nostram mediocritatem iudicio, ac sentetia sacrum corpus, sanguinem domini nostri Iesu Christi non nisi uicino mortis periculo,omnino percipiat: ut haec unusqui 3 discens nequaq3 de caetero temeraria praesumptione ex laicis subito in dominicis castris insperato quodammodo impetu irrepere audeat, α principatus amore ante ducatum pressare uelit, Mimnis consummet ossicium: ec ante tentet docere, q3 discere: scut in eadem Constantinopolitana Ecclesia lape presumptum esse comperis, mus. Et rursus ne contemptis clericis, quoium utpote in tam magna

urbe copiosa multitudo est, qui q3 ab ipsis ut ita dixerimus cunabus lis impretermisse labore in ecclesa Christi desudant,ec indesinentia

domino exhibent seruitutis obsequia, is, qui deseris est alterius oculis, Christi repente principatum arripiat, ec nitatur, quos esse suos non reeognoscit, discerpere ec grex dominicus incipiat eum, utpote exuas neum, ec improuisum, omnino contemnere: p sertim cum peripis elat nil sibi stipendia prosecisse meritorum, ec alienum suoruni canat consumere suctus laborum. Cap. Secundum.

Gregorium sane, qui Syracusanae Ecclesiae irregulariter, atque Deo . eontempto preest, eo quia ec ipse ex parte schismaticorum si .ec post quam a synodo episcopatus osticio priuatus,eca decesbre meo sanctae l. memoriae Papa Benedicto obligatus est,cc Photium laicu subito cone seciare in episcopatu non formidavit, ae de sacro ministerio ausus est inulta contingere, iuxta praecedentem consuetudinem sancimus, ec iuxta canonicam deliberationem apostolica auctoritate dissinimus, alvstituimus, omni sacerdotali carere, atque priuatum sere minislario: ita

ut nullo modo liceat ei in qualibet synodo restitutionis spem, aut los cum habere satisfactionis, quod.de reliquo praesumpserit in sacro ossiscio more

38쪽

XXVII

rio more sacerdotis quouis tempore anathema sit. Sed di si contra smirem, ec Coepiscopum nosbum Ignatium turbas excitauerit, uel ab

eius communione fideses auerterit, anathema sit. Et omnes commuia

nitantes es ab ecdesia abiiciantur sed ec ipsa anathema sint.

Cap. Tertium, EOs uero, quos photius neophytus, ec Constantinopolitanae Sedis inuisor, in quolibet ecclesiastico ordine prouexit, quoniam manifestam est eos in omnibus consecratoris sui prauitatibus consensisse, atque ei post inuasionem communicasse, omni clericali ossicio priuas mus, ec apostolica, atque canonica auctoritate, ec synodali decreto eos penitus sequestramus. Cap. Quartum. Reuerendissimum, x sanctissmum fratrem, ec Coepiscopum nox strum Ignatium San&e Constantinopolitanae Ecclesiae Patriarcham, qui primo quidem imperiali uiolentia, ac terrore, proprio throno priuatus est .ec postea a Photio adultero. prauaricatore, ac perua re Sesdis Constantinopolitanae,ec ab eius complicibus excommunicatis, uidelicet α anathematizatis atq3 damnatis, ec sine episcopalibus sedibus,

α a predecetare meo sancte recordationis Papa Benedicto , obligastis hominibus anathematizatus est,ec postremo ab apost. sedis Misso contra nostiam praeceptionem ut sanctae synodo spiritus sanctus reuelauit, ec dudum Zacharias Episcopus, qui unus de eisdem duobus Legatis existit, propria consessione manifestiuit insulis est sacerdotalibus despoliatus, auctoritate summi iudicis domini nostri Iesu Christi proumulgamus, sancimus, atq3 decernimus, unq3 nec fuisse, nee ese depositum , uel anathematizatum , tans qui ab imperiali potentia sit abs ulla canonica auctoritate pulsus ecclesia, di tanq3 qui ab alligatis nullo post haberi uinculo colligatus .ec ab eis, qui nulla eum iudicandi potestatem , uel ab Apostolica Sede auctoritatem habuerint, α nullum sui honoris discrimen pati debuerit. Et ideo illum id est eundem fratrem, ec consacerdotem nostrum Ignatium Patriarcham Jomni uincculo anathematis ab eo remoto per potestatem diuina uoce beatissmo Petro collatam, ec per allistoritates sacrorum Canonum, ec decrestalium constitutionia ore sinittarum patrum prolatarum pristin b hosnori pristine dignitati, ec sedi, pristino gradui, ec Patriarchio, ae primnis ec pontificalibus insulis, aras ossiciis restituimus. stituimus, at cos firmamus: ita, ut quicunq3 post notitiam huius Apostolicae, atq; synodicae sanctionis, quominus omnia. quae praemisimus. insignia Ponti scatus recipiat. Ei impedierit, ec n5 in omnibus huic decreto obedierit,

39쪽

XXVIII

. uel se ab eius communione Uarauerit, uti ulterius contra eum allat quod iudicium proferre tentaverit, absque Scssis duntaxat Apostolicaei praemista conser se tisiquidem clericus fuerit,ab omni clericatus csscios coram Deo, α hominibus sit alienus, atque perenni pana tanquami magistrum proderit, cum Iuda traditore constringatur,ec nisi a praua

intentione recesserit, perpetuo anathemate maneat condemnatus: si uero laicus extiterit ille quisquis ess) huic noma constitutioni contraire tentans, ec eum sedem, ec omnem pristinam duntaxat dignitatem rescipere non permiserit, uti si post receptam priorem sedem denuo itu' lum impellere, α a Patriarchio expellere tentaverit, uel personae ipsus seu sacerdotali honori aliquam molestiam sine primae huius sedis conssensu intulerit, omni benedictione paterna priuetur, es maledictone Chanaan filii Cham , qui uerecundiam patris uidens non coopera ruit, sed irrisit, multetur: ec cum parricidis aeterna pcena Domino ius dicante mcellatur,ec nexibus anathematis non nisi resipiscens penti

tus eruatur.

Cap. Quintum. Eos autem Episcopos, seu cuiuslibet ordinis clericos, qhi post iniustam deiectionem fratris , ec Coepiscopi nostra, uel in exilio religati, uel minisserio, aut gradu inuidiose priuati sunt, stituimus, ut exilio disseium proprias sedes, atq3 gradus recipiant. Quod si quisquam huic

decreto nostro cotraire praesumpserit,ec ut sedes, uel gradus resumant impedierit, quousq3 no obteperauerit, anathema sit. Sane siqui ex eis ab aliis criminantur, decernimus eos antea sedes quidem, ec proprios gradus recipere , iudicari autem nisi a Sede Romana non patimur. Sed siqua piater resulam sorte egisse dicuntur, nostro eos decreto ius dicandos reseruari statuimus, i ta quod ec sacra piacipiunt canon . Cap. Sextum. Quod oportet nos Maiorum nostrorum statuta immoto menstis intuitu conseruare , ec in omnibus Sanctorum Patrum semper

dogmata uenerari , diffnimus de sacris, ec uenerandis Imaginibus Domini nostri Iesu Christi eius que semper Virginis genitricis Masriae, omnium que sanctorum martirum, qui Deo ab Abel iusto plascuisse creduntur, qui Ecclesia Sancta in uniuerso orbe diffusa antiquis, tus accepti, quae que Sedis Apostolicae Prasules pro eis deaeuerunt. ac statuerunt illibata persistae , atque intemerata manere . Quapros prer Ioannem quondam Constantinopolitanum Antisitem , ec sesquaces ipsius, qui eas stangendas, atque calcandas esse ore polluto asses

uerant,

40쪽

XXVIIII

uetant, quandiu de his nobiscum non senserint, ae iuxta sanctorum Pontificum Romanorum de tabcs alioru catholicorum patrum in situla non sapuerint, sancimus eos a Christo, α ab ecclesia citholica,

aris apostolici cile anathema. Capitula, quae subsequuntur in alia primitus a nobis collesti synodopmmulgata sunt. Cap. I. Quia dominus Iesus Christiis carne tantummodo passus est. Veraciter quidem credendum est,ec omnimodis profitedum, quia dominus noster Iesus Christus Deus, ec Dei filius passone crucis tantummodo secundum carnem sustinuit: deitate aute impassibilis mansit, ut apostolica docet auctoritas, ec sanctorum patrum lucidissima doctrina ostendit.

Cap. II. De his, qui diuinitatem passibilem dicunt

Hi autem, qui aiunt, quia redeptor noster, ec dominus Iesus Chrissius Deus, ec Dei filius pastionem crucis secudum deitatem sustinuit, quod impium est,ec catholicis mentibus exeaabile, Anathema sint. Igitur rediens Rhadoaldus a Galliis, ubi no minora quam in Constantinopolitana urbe perperam geliciat, ec Collegam suum tale quid pertulisse cognoscens, quin potius conscientia propria stimulatus, exspauit. Quod nos intuentes nequid formidaret, illum admodum susmus hortati, subiungentes duntaxat praeter examen synodi nihil in illum nos esse moturos:sed neqs ei sine culpa prolata, iore aliquid MUuersi laturos : sed quia sugit impius nemine persequente, dum nihil mali ec sufficietibus nostris fiueretur bonis, ante tempus synodi, ante sui purgationem, ecclesam , dc parochiam propriam deserens ad alias dioces , examen utiq3 subterfugiendo, se contulit. In quibus diutius

eo morante, apostolico moderamine freti, canonicam, quam merebis

tur ultionem super eum inferre distulimus: ne uidelicet ad uindictam siciles, uel uideremur esse praecipites. Quamobrem destinatis in diuersia loca cum epistolis cita est ubi solus illum rumor latitare latebatur Mistis nostris uidelicet sanctis limis Episcopis, raptu eum duximus cM uocari. Sed ille diuersas latebras penen ando utpote filius noctis, ec teranebrarum , qui opera lucis, ec cliei semper refugiens causam suam ad manifestationem iustitiae solis deduci formidat quou 3 ualuit, nobis obedire despexit. At ubi non reperit tutum suae tergiversationis latis bulum, tandem aliquando Romam redire ausus est. Et cum nos ins