Tractatio quaestionis, quo iure episcoporum residentia debeatur, per F. Ambrosium Catharinum Politum episcopum Minoriensem...

발행: 1547년

분량: 68페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

tisar Augustini CT Thomae,etr omnium hoc grnus regumenti esse inuridum. Et laruent,sit. simus nos benigniores in hunc hominem , admittimmus hunc locum,sed dicimus militare aduersus talum. Ipse enim ex uerbis Domim qicae praecepit Levitiis Num. 38. dicen .Excubuteo custodia sanctuari ri σ iniministerio altaris, ne oriatur indignatio

seper filios Istuet circ. colligit praeceptum re de LM esse . de iure diuino: quia isti ad quos loqueba tu, mastice significabant personam Romani Pontia scis,cir inferiorum pastorum. Ego uera qui aliquando in stadio Iurisconsultorum versatus sum, rel)ondeo illi, Inciuile est non tota lege perspecta,de una

eius aliqua particula iudicare, uel repondere. Ideos, o amice, perpende superiora quae ad Aarons minum sacerdotem praedixerat Domλιs Den; praedixerat enim. Excubabunis Leuita adnae apta tua, ad cuncta opera tabernaculi erc. Ex quibus, apparet quod excubatio minorum Lemitum mim de . praecepto summi pontificis pendebat, crnon iure diuino immediate, nisi quod punt iure diuino obligati parere Pontifici. Hoc est autem quod nos dicimus in proposito. N tuo me tempus mimeam alium citatum locum expendere. Mirum enim

quoi nihil faciat ad rem. Reliqua uerb quae des cxisi literis producit, quia iam patebunt in Io mostro, non omittuntur,eπ ni fallor facile reseru

62쪽

Τertis,quod vehementer uelim vium duerti P . in capite sui libelli septimo, plura de conciliis ase'.

feri,unde probet rejidentiam legibus canonicis con ciliosum, Crsummorum Pontificum inueniri praeis ceptam. reuera non solkm non militet cotis

tra nos sed contra illos egregie qui uolunt hoc esse diuini praecept Nam quod est distini praecepti noportet a conciliis praecipi, imo indignum esset de praeposterum si hoc feret. Vnde B. Paulus de his

quae praeceperat Dominus ait. Non egosed Domia 3. . T.

s. Solummodo si opus esset, per concilia declari rari posset aliquid esse diuini iuris. At verὶ stra

tui, minime: ne verbo Dei feret contumelia. Quamobrem hoc est pro nobis magnum Crurgenti nium argumentum, quod nulla Unodus, stus Pontifex, in suis ipsorum canonibus dicunt episcopos i reα sidentes directe contra ius diuinum agere,sed bene 'dicunt eos agere contra canonum instituta, uu β' quid amplius, contra Apostolorum statuta, quaeiam. men non faciunt nisi canonica iura. Videat qui uult. intit.de cler. non resid.

. Quarto, nitio quam indistincte Cr confuse finis per loquatur. Istud fingulariter est adnotandum, quod hic Magister non sol in falso Cr cassumniose .pasim hanc opinionem pergit nobis impingere,u delicet,qu)d opinemur episcopos non teneri ad reta' sidentiam,quam exigit debita cura gregissed quod 'omnem calumniam superat adiit nos putare conia

63쪽

trarium esse a sacra scriptura praeceptum,hoc est,

sacros canom hac de re contra scripturas militatis re. Nam cap.7.DI. 33.σ.34. cum exposuisset pro astruenda residentia, canonem concilii primi Camithaginensis, adiecit hic verba. Nunc uero contra

rium putant nosti i episcopi prieceptum a sacra scriptura, Nisi uelit hoc dictum excusare, quod satis

hoc putare credruntur, cum id ipse facto declarent, non obtemperando carionibus . Verim non sic erat loquedum homini dissutanti pro ueritate.Hic enim, modus proprius est autoritatem hasentis, CT im iripientis cum imperio, Cr non monachi, cuius pro . prium erat,sua potius Cr actorum peccata dest re, Cr non in maiores, mpraesules christiantire,

gis tanto stomacho inuebi, os bona pars nostim digni essemus opprobrio isto, non tamen ille dignus qui diceret, praesertim cum multi proferri pisiit, qui er bonae mentis sint,a indigna cura satagari pro suarum ovium salute. nto, quia neminem assium habebat hiegister, qui hanc tractauerit quaestionem inpropriis terminis,videlice An residentia personalis odost praecepta de iure diuino,tandem card. caietarii

solius nititur autoritate. Excuset autem Patres an

liquos hoc in terminis non tractasse, quia, inquit, non cogitabant fore tantum scelus in ecclesia, sicut repondit Solon rigatus cur non tulisset Iegem riparricida Nuinc rogo primum ab hoc homine,quid

64쪽

HUnc scivis quod non cogitabant Patres fore mecclinas nunquid non curare gregem, α non rei dere hoccine est ergo quod non putabant Patres ore in eccli ius Quid ergo ipse agit toto opuscu Do tendens a scripturis uituperatum esse hoc criam ,π a conciliis prohibitum,m a ueteribus sum Elis doctoribus improbatum Quomodo ergo nos cogitauium fore in ecclisias Dicet forte,non hoc e st quod aio,im potasse Patres ueteres,uidelicet, non fore hoc scelus, sed noufore qui illud defenderent, ex inseco non propora suisse quae, bonem in terminis. Ecce rursus caluuia, xum norio sit qui defendat peccatum imo nemo qui non improbet ac detestetur. Dicet, cur ergo putatis non esse hoc iuris distatu praeceptunis Repondemus, quia non apparet inscriptura praeceptum, σ nullus patrum hoc dicit,eν canones potius oppositum atagunt, ut deduximmus,eT in proprio libello abundius ni vagia furular er a ratio'e terminorum, σ de fundamentis scripturarum,ualde comprobauimus.Et ideo hocputare non est quasi scelus parricidii, quod sua armcitate esset omittedum ne commemoraretur,ut iste uult, in atrocem multorum Putrum iniuriam,praera

sertim cum si iuris diuini fit, oportuerit inueniri apertum hoc in scripturis, σ aperte nobis semdi : quod certe nullius ueterum feci ut ipsemet comprqbaui qui tamen tanto stiritu pro untiat atrox

65쪽

edeo scelus nostrum,quod nescimus quae Patrei

docuerunt.

i. Dicet, Quid res rides ad Reuerendisiimsi cara dindem crietimum, qui tractauit in terminis quae stionem hanc, er pie Cr sancte resoluit em, coracludens residentim a iure diuino praeceptunis Reu Dorideo primum, Dod in hoc paupertatem boni a m agnoscimus,qui cum alios non habent quos adqducvii in uno tantum aut re innituntur,nempe cardinest Caietano,tanqua ille non in multis erraueriter pernitisse: quae si quis uelit defendere, pari

profecto catholicum se comprobabit.Deinde re ncto,Pὀd caietanus mutauit sententiam:num quae ex illo citantur,ea dixerat anteg esset cardinalis, po stremo cardinalis creatus, longe aliud fecit. Nam clare constat eum cardinalem iam creatum, etiam episcopatum acceptasse, tamen non resedisse:ques plumen sanctum arbitrantur ut iste aio quod

pie er sancte illud docuerat, cir nonnusti etiam praedicant eum sanctum,de quo non contendo, Quom do ergo commisit tantum scelus uis adeo horren

dum, quod minime esset gitandum futurum tangparricidium apud Solonem s Et yrofectos de uim probo er sancto intelligimus quiddam aliquando ab eo dictum ,psremo vero Alter ab eo factum crseruatum, credendum est,ipse facto illum a suo di αcto iam recesisse, Ergo pro nobis potius intilitat Caietanuui uelimus eius autoritate semii ego,

66쪽

reuera nec eius dictum probem,neque eius factum. hac parte proba re ausim,in aduersarios tarnen,qui in uiri huius autoritate mirifice confidunt 3 ec me

rito Cr cum magna rWione reiecto: quoniam dum uolunt illum efferre in coelum, ut do inre aut mitatem extollant in eo quod probant, infamant p tius,cum festo in hoc non probauerit doctrina suam. Verum quod Cr eam quaestionem tractans docendo multum errauerit Caietanus, satis mihi uideor in proprio tractatu de episcoporum refidentia demonstrare: dea Cr censeat qui uult. Denique quia hic homo dum scripturarum CrPutrum autoritate in nititur, aliquando proprias etiam intermiscet rationes,unam tantum quae facem

re deceptionem imperitis facileposset: nducam: t enim. Si iuris diuta est quod 'debetur merces epirascopo, consequenter diuini iuris erit quod teneatur impendere plebi suae officium curae, Cr ideo etiam rementium. Quod argumentum fi probat, etiam probat, quod de iure diuino debet religiosus praeri' dicationem suam populaequoniam etiam illis prae idicauerit ure diuino ut nemo dubitan debetur supendiu uitae. Et militer probus diuini iuris estq; od myrcennio suilibet debetur sua merces, etiadiuini iuris erit ipsum mercenarii opus, ita om nis ars mechanica, er opera cuilibet impens erit diuini iuris. An non merito dixi quod ex paucis, etera huius bonanis Uderari possunt quesia sntuit ii

67쪽

Mme putuca sunt quae dixi inputandulamen isti qui suppeditauit materiam. VHelictorer disce nonfacile fidere in huiusmodi nouis Magistris, etsi se uade strenum is et ostentent Tunc enim eis tantum minus fidendum est.

Vnum tamen pene mente exciderat, optime lam to commemorandum,quod si hoc uiro desiderasesemApse enim uolens contumaciam multorum epta scoporum arguere,qui contra Unodorum praecepta agentes scularium principum fauore seipsos cu sunt , quo minus ad hoc generale concilium conuerenim post qua carionem Partae S odi protulit ad aversus eos sic ait. An non tibi uidetur loqui de vim do Tridentilia tum instequentimis non reprobo dictum:Ponti uerum Cr opportunum Uero enim hoc benigne ad tempus quando erat Unodus Tria dentina. Verum deiiderassem ut istius concilii autoritate similiter nunc uteretur,er urgeret etiam pro unodo Bononiensi; una enim Smodus est,eadem nec stas,obligatio eadem, cr illius canonis praeua

cutis ut potest cundiis piis constare minime cessat. Vale iterum bone Iector, er censuram n Tam ut maxime opportunum, er ab inuito,nec ne dolore exortam , boni conme.

SEARCH

MENU NAVIGATION