장음표시 사용
331쪽
valiandi facultatem, alium offerre potest; sed ecclesIast ἰ cus, qui scie as prudens id fecit, pro ea vice amittin juspraesentandi. Confer Benedictum XIV de Sνnod. Dioecesia I. m. cap. 7 uum. 6, & Giraldam Exposit. Iur. Ponti
g. LI. Lapso tempore, quod eccsesiastico,
aut laico Patrono concessum est , neque exacta praesentatione, transit ad Episcopum potestas Coninferendi beneficium suo arbitratu I). Mixtam autem juspatronatus naturam utriusque sequitur, azsemper illud sibi vindicat, quod in auero fuerit
optimum. Itaque est in eo tum vatiandi potestas, tum spatium sex mensium ad faciendam praesen lationem , quorum alterum laicalis, alterum juris- Patronatus ecclesiastici proprium est .. i) Cap. 3 de Drepatria
f. LII. Est item juspatronatus reale, quod inhaeret rei, praedio scilicet, aut castro, & cum redesertur ad ejus possessorem; & personale, quod non rei est adjunctum , sed Certis adscriptum se Sonis, hoc est patrono, ejusque haexedibus, aut descendentibus . Denique jus patronatus est haereditarium, quod simul cum haereditate sive legitima , Sive testamentaria ad haeredes desertur, & agnati intium, sive familiare, quod transit ad eos, qui sunt ex samilia, sive agnatione; preterya mixtum ex utroque, quod etiam voratur ex pacto , s pro νι dentia, quodque ad. eos defertur, qui sunt haeredes simul, & successores tegitimi, adeout nemo illud sibi asserere possit, nisi ostendat, esse se haere dem, atque a testatore descendentem .
332쪽
f. LIII. Aequiritur juspatronatris per Con-
Structionem, si quis videlicet aere suo Ecclesiam aedifizavit i) ; per 1 unciationem , si quis fundum ad Ecclesiam Construendam praebuit ; per dotationem, si quis dotem cecit aptam , & idoneam, Per quam consultum sit sumptibus, quos EC Iesiae conservatio, & Ministri postulant ca). Qui haec tria unus praestitit , is unus quoquo patronus essi itur; at cum alter Ecclesiam e Xcit vit, alter fundum, ae alter dotem dedit, omnes jusPatronatus Consequuntur ca); modo cum Epia scosi consensu aedilicata Ecclesia suerit 4 . i) Can. 26 3I 32 33 c. Is qu. 7, Cap. 2s δε
repat . , C nC. Trid. Sess. I cap. I 2, er Sess. 2scap. 9 de Reform. Atque haec quidem, quam Sequimur, communis opi aio est, quod tribus hisce modis consilluctione scilicet, fundatio e, dotatione acquiratur juspatrc natus, ade ut Si tres fuerint, quorum alter ecclesiam aere suo aedificaverit, alter fundutu, alter dotem dederit, omnes luSpatronatus Consequantur. Quidam tamen sunt, qui fundi donatione illud acquiri negant, alentes, fundationem, quam canones memorant, esse constructionem, non sundi donationem, & aliquem esse vix posse, qui ia alien fando ecclesiam aedificet. Que sententia est Francisci de Roye ad tit. de Drepatron. cap. I 3 , Van Espenti Iur. Eccles. univers. par. 2 tit. 2 s cap. 3 Num 6, cr seq. s& aliorum quor anadam. Ego facile do, & concedo, interdum constructiorem cum fundatione confundi, atque omnes, ut plurimum, ii suo, non in alieno fundo ecclesiam aedificare. Sed si quis in alieno aediscet, cur non acquirere dcbet iuspatronatus, qui fundum dedit, si aequo Ecclesia aedificari non potest Neque certum est quod canones, qui de fundatione loquuntur omnes ad conStr etionem referendi sint; imo vero in Can. eaus. I 8 qμ. Isatis perspicue jus praesentandi possessionis domino adscribitur. ε α) Non omnem tamen dotationem, aut constructionem satis esse ad aceta irendum iuspatronatus, Perspicae
docec Synodus Tridentina rit. Sess. as cap. 9 cum βxa
333쪽
tuit, ut Patronatus quisumque, ... aequislii a quadraginta annis citra, rn futurum aequirendi seu exaugumento dotis , seu nova constructione, vel alia simili eausa , etiam auctoritate Sedis Apostoliea , ab
iisdem ordinariis, uti delegatis , ut supra , qui nullius in his facultatibus , aut privilegiis impediantur, diligenter cognoscantur 9 Ur quos non repererint ob maxime evidentem ecclesia , vel beneficii , seu dignitatis necessitatem legitime constitutos esse , in totum raυocent. Ita si quis Ecclesiae non satis dotatae incrementum dotis attribuit, bene is quidem de Ecclesia meritus habetur, sed
3 Ita illud Glossae Patronum faciunt dos , adi
eatis , fundus, intelligendum esse ostendit Fagnanus in cap. Quoniam de Drepatron. uum. 49. Ceterum illud est animadvertendum, quod, qui taenium Ecclesiam a disicat non acquirit juspatronatus, nisi ea suam quoque dotem habeat. Neque enim sine dote Ecclesia aedificanda est , quinimo conseituendam esse dotem, antequam illa aedificetur, tradit Fagnanus loc. cit. num. 3 4. Quare Cum Sacri Canones sundatores j patronatus habere statuunt seos intelligunt fundatores, qui necessaria quaeque dederunt , si plures hi sint, omnes in solidum juspatronatus obtinebunt, si unus cuincta praestitit, is unus patronus habebitur. Et quamquam coniunctim aedificanda, & dotanda sit Ecclesia, tamen dotatio, quae deinceps fiat cum Episcopi consensu, valet etiam ad acquirendum juspati
natus. Fagnanus . locis cit. uum. ε8.
Sola fundatione, quae secundum eccIessasticas reguIas facta sit, acquiri iuspatronatus , quamquam illud expresse reservatum non fuerit, docet Glossa in Go. εδε Consecrat. dist. I ; idque Iate demonstrat Franciscus de Roye in Proluom. ad tit. de Iurepatri cap. I s. Quod non obscure videtur significare Clemens III in Cap.
1s de Drepatr. Cum rogatus num aliquis esciatur solaeeclesia construotione patronus, respondit: quod si aliquis ecclesiam cum Assensu Dioecesani construxit, ex eo juspatronatus acquirit.
f. LIV. Acquiritur etiam juspatronatus privilegio Summi Pontificis et , & praescriptione.
Quae praescriptio si contra Ecclesiam libera sit, debet esse temporis a quod homi uum memoriam e
334쪽
cedat, ct cum pluribus foetiata praesentationibus is quae exitum habuerint ab , potissimum si qua sit suspicio , it Iud a viro potente usurpari potuisse
Tunc enim, praeter quasi possessionem temporis an liquissimi. cujus initium in tenebris lateat antiquitatis , necesse est etiam probare titulum, & evinis re praesentationes Perpetuas saltem per annos quinquaginta , quae omnes ad exitum Perductae fue
1 Privilegium hoc tantum a Summo Pontifice concedi potest, ab Episcopo vero non potest Cap. 2 da Reb. Eceses. non aliem in s. i) Concilium Tridentinum Sess. 2s eap. 9 GReform. 3 Cone. Trid. Ior. eit., ibsque Bar Sa num. 32,. Atque hoc quidem de probandoe jurepatronatus Concilii Tridentini decretum non solum ad petitorium, sed etiam ad possessorium iudicium pertinere docet Famanus in
p. Consultationibus de Drepatr. n. 9- Id vero obtinet , cum adverrus ecclesiam probandum est iuspatronatus, nam si inter duos quaeratur, quis habere debet juspar natus, hoet contra verum patronum praescribendum ne- Cessarium , tres adsunt praesentationes, ostendit Franciscas de Mye in Prolegom. ad tit. de Iurepatris cap. I 66. LV. Transfertur juspatronatus cum re, Cui inhaeret, si reale sit cr), & transfertur etiam Coi tractu, aut Successione is Contractus donationem respicit , ac permutationem; quoniam juspatronatus ,
nisi qua lex impedimento sit ca , donari, perinutarique potest. Donatio in privatum hominem colis lata indiget Episcopi auctoritate , collata in E Clesiam , aut Monasterium non indiget ca . Quod etiam dictum volo de permutatione, quae similiten Cum privato homine absoluta opus habet Episcopi auctoritate 4 ; atque haec praeterea rem aliam
335쪽
spiritualem, aut spirituali annexam desiderat, ut recte persiciatur 5 . Venili tamen juspatronatus nequit 6), nisi sorte vendatur fundus, aut Castrum, Cui adhaeret, quia tunc etiam juspatronatus in emptorem transfertur . Verum ex iureis Patronatus, quod fundo adhaeret, nulla pretii fieri debet accessio; quia tunc res spiritualis, vel spirituali annexa, quod fieri nequit, tacite vendere in
i) Ita Iuspatronatus benescio, aut dignitati contu elum cum beneficio ipso, & dignitate, adjunctum castro , aut cum praedio, & caStro tranSfertur. i) Sic distrahi genti litium juspatronatus vetat lex fundationis, quae ad illud vocat certar familiae agratos, aut cognatOS, prout agnatilium, vel cognatitium juspa,
g. LVI. Successione transsertur jus patronatus ad haeredes sive Iegitimos, sive testamentarios I);& vero transfertur in solidum, quamquam haereditas inaequaliter dividatur, quoniam juspatronatus dividi non potest ca). Quae successio defertur in Stirpes, hoet est jure repraesentationis; & ideo pluribus patronis decedentibus , quorum alter duos haeredes reliquerit, alter unum, duo illi haeredes unum habebunt suffragium ad faciendam praesentationem , quoniam ambo unicum tantum patronum repraesentant 3 . - .
336쪽
dum est ; nam gentilitiam defertur ad successores cum iis legibus, quae in fundatione sunt conStitutae. αὶ Cap. I de Drepatri 3 Clem. 2 eod. tit.
3. LVII. Cum autem inter psures Patronos', aut unius patroni haeredes lacile dissidia , litesque
exoriantur, merito, ut haec removeantur, Consi tutum est, eos recte posse inter se alternis viCirubus dividere jus praesentandi se . Quae alterna druvisio nisi saeta fuerit, quoties facienda erit sta
sentatio, omnes patroni suum habebunt suifragium, sive vocem ad eam expediendam ca), & cum on nium voluntas Consentiens non fuerit, ille erit an teserendus, cui plura numero suffragia Praesto sunt, nisi quid sorte obstet, propter quod repulsam ferre debeat; cum autem paria erunt omnia, iteminque cum orta inter patronos dissidia, intra men Ses quatuor Composita non starint, Episcopus be neficium conferet suo arbitratu 3 . i) Cis. Clem. de Iurepatri 2 Praesentati o interdum spectat ad collegIum, &tunc omnes, qui collegium conficiunt, vocandi sunt adferendum sustragium, & praesentatio collegialiter, ut inquiunt , fieri debet, adeout extra collegium .Facta non valeat . Interdum vero pertinet ad plures divisim ; sive uti singulos, & tum separarim praesentatio fieri potest, neque necesse est quod omnes eodem tempore Consensum praebeant. 3 p. 3 , π 27 de Iurepatr. , 'ra . Clement. Λeodem.
f. LVIII. Amittitur juspatronatus, si Patro nus Ecclesiam reparare, & conservare recuset I), Ii eadem incerulio consumpta suerit, vel motu ter
337쪽
rae, vel vetustate, aut vitio Suo corruerit; si patronus suo se jure abdicet, aut alteri concedat ca , vel Ecclesiam, nulla sui juria facta reservatione, collegiatam fieri patiatur a , vel praedium venis dat, cui juspatronatus adheret; si in haeresim iniseiderit 4 , si ecclesiae Rectorem , aut Clericum vel per se, vel per alios Ozcidere, seu mutilare ausus fuerit s , vel jura ecclesiae usurpaverit
6 , vel separatim juspatronatus vendiderit θ) ;ddliique si praescribi permiserit.
1 Benedictus XIII Cons. Pius, em misericors. yss. 7 pag. 398 II Bullar. Roman. ed. Mainardi. ia) Cap. un. de Drepatr. in 6. 3 p. a s da Drepatr. ) Cap. io de Hares. 13 Cap. ix g. Sacri do Poenis. Atque haec quIdem poena non ipsum modo patr num. Comprehendit, sed ejus etiam descenden es usque ad quatium gradum, modo Post homἱcidium ra I sint. Nam qui nati sunt, antequam Ecclesiae Rector interficeretur, nullam dependunt poenam, sieuti ostendit Benedictus XIV as Synod. dioeces. lib. II
338쪽
Quibus Ecclesiastici Magistratus, O Benescia
T. Quid in beneficiorum conces- VII. Aut ordinem. sionibus Ob ervat usum, VIll. Au ao tot in gradum, quem II. Deileficia dignioribus sunt con- beneficium po,tulat . serenda. IX. Leses f ndatotu .n in conse- III, oc lU. Paroeciae per concur- retidis beneficiis. sum conferuntur. X. Stantia, e& consuetudines Ec. V. A beneficiis. tepelluntur, qui clesiarium. canonico impedimento labo- X l. Quod ius obtineat in Delo rant. 8ati . . VI ui non habent aetatem.
f. L no videamus,. quibus. Ecclesiastici Μagistra
tus , & Beneficia recte tribuantur deinceps ostendemus , quae impedimento sint, quominus rite, &recte ordine& suscipiantur ia Illud initio tenendum est VaCua esse oportere ecclesiastica beneficia, ut ea recte Concedantur. Nam Collatio,. quin etiam Promissici beneficii non vacantis , nisi fiat a Summo Pontifice, nulla Ast I , & qui sciens pruden&ad beneficium non vacuum institui se passus fuit, is ab ecclesiastica communione pellendus est ca) Deinde collatio idoneo, tempore hoc est intra sex mense& est expedienda c3 ,. ne hoet elapso tempore jus conserendi devolvatut ad proximum Supe riorem c; eaque non pretio fieri debet, non sub conditione, non alternatim, non impetrari per vim& metum, non Per obreptionem , & subreptionem
r) Cap. 2, Ur 7 de Concess. preMn. Cone. Trident. Sest. 2 capia I9 de Reformat. ubi sublatae sunt gratia , quae dicuntur expectativa, . reservationea mentales a d alia gratia ad Facatura .
339쪽
αὶ Cap. I de cineess. prab. VId. etIam. Reg. x Cancellar. 3 p. ς eod.; atque hoc tempus numeratura die eomitae vacationis . ) Cap. 2 eod.
g. ΙΙ. Post haec singulorum merita scrutanda sunt, & qui ceteris praestat, beneficium obtinere debet. Paraeciae conserendae sunt Per Concursum, qui expeditur a tribus saltem Maminatoribus Synodalibus, & Coram Episcopo, vel ejus Vicario generali ci , ac beneficium ab Episcopo deserem dum est ad eum, qui moribus, aetate, prudentia, doctrina cunctis antecellit, adeout irrita habeatur collatio , si minus dignus ceteris sit antelatus ca). Reliqua beneficia , quae adjunctam non habent cuiaram animarum , tribuenda sunt etiam magis aptis, ct magis idoneis clericis p sed jura humana firmas habent hujusmodi collationes, quas minus idonei
clerici impetrarunt. i) In hoe Examinatorum iudicis nullae sunt partes Episcopi, aut Uicarii generalis, qui ejus loco praesens
est nisi forte paria, aut singularia sint Examinatorum suffragia, quia tunC integrum erit Episcopo, aut Vicario, cui voluerit, accedere, uti perspicue statuit Conc.Tridentis ess. 2 p. 18 de Reform. atque ita respondit Sac. Con gregatio Concilii lib. I Decret. pag. Is 8. r) Concit. Trident. S ss. 14 cap. I 8 de Reforma Debent Examinat res renuntiare quotquot idoneos iudicantat te,.moribus , doctrina i prud ntia, aliis rebus ad vacantem Ecclesiam gubernandam opportunis. Episcopus vero dcbet ex his, qui renuntiati fuerint, magis idonium ella re, atqie ita a Sac. Congregatione Concilii definitum fuisse testatur Garcias de Beneste. par. ν c. 7num. O. S im autem des sent maneti Examinatores Synodales, ut recte napaet BE aedictus XIV. de Synrad. Dixe. lib. 4 eap. 8 num. 3 , Si ta tum de alicujus doctrita, itaterarumque peritia judicium ferrent, non item de morum
340쪽
γmbItate, ceterIsque dotibus quae sunt ag recte obeundum Parochi ossicium necessariae. Conser eumdem Benedictum est. Const. eum illud. g. 1 o.
g. III. Legem concursus editam a Synodo Tridentina, ut ejus Cursum , atque eXitum sacerent expeditiorem, declarare, & ampliare Censue runt Summi Pontifices, praesertim Sanctus Pius U
Quamobrem qui a minus aequo judicio Episcopi,& Examinatorum provocat ad Metropolitam, aut ad Summum Pontificem, is impedimentum inferre nou potest, quominus alter parozhiae possessionem obtineat; quamquam appellationis beneficio delere possit repulsae notam, ad suam novo expavimento virtutem ostendere ψ .
i) S. Pius V. in Atilla In conferendis sI tom. par. 2 pag. 3 62, Or Eulla Apostolatus 62 t. 4 par. 2pv. 3i Bullarii ed. cit. Σὶ Clemens XI. per literas Sac. Congregationis Conc. datas die Io Ianuar. I 2I, quae reseruntur a Benedicto XIV. in Constit. Cum illud 68 Bullar. sui pag. I 33 I
3) Benedicitus XIV. in cit. Const. Cum illud. ) S. Pius in Cit. G. st. in Conferendis, ubi appellatio tantum in devoluti υo, ut ajunt, non item in
f. IV. Solutae sunt hac lege concursus ΕCCIesiae jurispatronatus laicorum. Nam oblatum a Pa trono instituere debet Episcopus , si eum , secto EXPerimento sine Concursu cum examinatoribus in synodo designatis, idoneum inveniat si). At Pa troni ecclesiastici inter approbatos ab iisdem eSa mi patoribus , qui in concursu perinlitati fuerunt ingenium, st virtutem suam, debent digniorem.