장음표시 사용
351쪽
alii demum, cum nullum ea se re cerenm tempus a jurddefinitum sit, rem totam relinquunt arbitrio Episcopi , cujus est videre, num recens baptizati tantae sint virtutiS, atque in fide constantiar, ut iis ecclesiastica ministexta. committi possint. n. I diit. s : Idcirco Cornelius P. epist. 9ad Fabium Antiochen. n. 4 apud Coustantium eoi Is Iirregularem habuit Novatianum, quod in lecto decumbens baptismum accepisset. Hi vero homines elisici dicebant a graeco vel bo in , quod lectum significat.
g. VIII. Pertinet etiam ad animum libertas
doctrina, lenitas , sana mens, fama integra, vacubias ab omni sorde, atque ab omni incontinentiae nota. Sunt haec bona animi, quaeque his adversantur, faciunt aliquem irregularem.
f. IX. Itaque irregulares habentur servi M , nisi a domino Iibertatem fuerint consequuti, ordinati autem sciente domino ingenui essiciuntur ca) ;Praeterea, qui ad servos videntur accedere, tuto Tes , Curatores, & Ceteri, qui tenentur onere rationum reddendarum nisi eas antea reddiderint, atque ita omnem fraudis suspicionem excusserint
3 ; item illiterati, & indocti ), denique qui
alienum ab eccIesiastica lenitate animum declara
Illiteratos eodem jure ac corpore vitiatos Censet Gelasius Pontifex in Can. I dist. 36, er inscios literarum Synodus Toletana IV. Cau. s dist. s I. Ex quibus evidens est, eos ab ordinibus excludi, qui prorsus ignari sunt literarum, non item eos qui mediocri scientia sunt Pra diti, uti respondit Innocentius III. in cap. I9 de Elem. Quantam autem in singulis ordinibus debeant Episcopascientiam exquirere, tradit Synodus Tridentina Sess. 2 dicap. 2, Sess. 23 c p. 6 D II de Reform..
352쪽
f. X. Nam ministros suos, exemplo Christi, lenes esse voluit Ecclesia; atque hinc inter Episcoporum munera non illud postremum fuit, ut pro reis crimine damnatis intercederent apud Magistratus 1 . Itaque irregulares sunt, qui aliquid conserunt ad necandum, aut mutilandum hominem, quamquam is alterutra poena merito plectatur, veluti judices, qui sententiam proserunt mortis, aut mutilationis, modo eadem sententia ad exitum pediducatur a , item accusator, fisci patronus, testes in causa sanguinis, & ministri omnes, qui sententiam exequuntur 3 , cunctique demum, qui alienae mortis, aut mutilationis participes fuerint 4,
i in s. Augustinus epist. Is 3 ad Maced. on. t. 2eol. s 24 ed. Maurin. Venet. I 29, S. Ivo Carnotensis epist. 2 46 opp. par. 2 pag. Io6 ed. Paris. I 6 7, Concit. Sardicense Can. 7, π 8 tom. E col. 66a, Ur 663 colleci. Labbati, Concit. Toletanum IU. apud Gratianum can. 29
f. XI. Quod si clericus, qui civile habet im
perium in suos, Criminales causas alteri commit tat , eumque justitia debitum exequi jubeat, irregularis non est, quamquam a judice mortis Sententia proferatur I . Νe quis autem ansam h beat ad vexandos impune clericos, statuit Bonifacius VIII ca), eos irregulares non esse, Cum illatas sibi a laicis injurias persequuntur, modo vere, atque ex animo declarent, se non ultores injuriarum agere, ut sanguis effundatur.
353쪽
α) Cap. ult. de Homicid. in 6. f. XII. Sunt etiam, uti dicebamus , irregulares ii, quorum mens sana non est, ct huc vorantur amentes, furiosi, energument, & quotquot vel natura, vel morbo mente sunt imbecilliores Q;. Praetera qui bona fama non sunt, & huz referendi haeretici. schismatici, apostatae, atque ii, quorum Pater, avusque haeretici sunt, vel haeretici deCesserunt ca), itemque adulteri, perjuri, falsi teStes, . lenones, ct rei ceterorum criminum , quae alicui infamiam inserunt sa) Crimina haec aut nota Omnis bus , aut judicio probata eorum eos ab ordinibus.
α) Cap. is de Haret. λ 6. 3 u. t 7 eap. 6 qu. I. in Cap. 4, Erult. de I rivor. ordιnatia ubἰ statuitur: Si pro 'osita crimina ordine judiciario comprobata, vel alias notoria non fuerint, non debent Drater reos homicidii , post 'oenitentiam ira Iam susceptis , vel susciapiendis ordinibus impediri.
g. XIII. Ua uitas ab omni sorde eo spectatis ut ordines suscepturi nullum dedecus, nullasque Sordes ex nativitate Contraxerint. Ea de causa ab ordinibus arcentur illegitimi se ; nisi postea nuptiae inter eorum parentes rite concilientur ca), aut nisi religionem professi monimento hoz Pietatis natalium sordes eluerint, quia tunc recte ordia
nibus initiantur, licet a sui ordinis praefecturis,
354쪽
nisi primum ea Iege soluti suerint, abstinere se debeant a . Sed & bona cum venia Episeopi, aut Summi Pontificis ordines suscipere potest illegitimus, atque etiam Consequi ecclesiasticos Magistra. tus . In minoribus ordinibus, ct beneficiis simpli-
Cibus satis est venia Episcopi 4 ; in ordinibus Sagris, parochiis , dignitatibus Summi Pontificis venia desideratur s).
i) Hujus irregularitatis nullam antiqui canoneS TMtionem habuisse videntur. Nam Gn. 8 Nicephori Con' fessoris apud Cotelerium Eccles. Grec. monum. tom. 3pv. I 6 Paris. 1686 habentur haec: qui ex concubina, aut bigamis, vel trigamis nati sunt, modo vitam exhibuerint sacerdotio dignam, ordinantur . ConSentiunt antiqui Patres, quoniam testimonia Gratianus describit dist. ; idque latc demonstrat Christianus Lupus iaSynod. General. , π Provinci tom. 4 cap. 12 Dissert. Iprorm. pag. 36 ed. Venet. 172 s. Irregularitatem hanc, quae e X natalium vitio procedit, memorat Innocentius III. lib. I epist. tom. I pag. 46o ed. Paris. I 68Σ; & ejus etiam antea memiuetat d cretum Urbani II. ean. I dist. s is,& canon Synodi Pictaviensis in eap. 1 de Fil. Presbyt. Tam canon. hic, quam illud decretum pertinent ad exitum sere saeculi XI. ι p. r Or 7. oui fit. sint legit. Necesse tamen
est, quod inter parentes comiytere potuerit matrimonIum,
Cum filii concepti sunt, us postea per illud legitimi e Gficiantur. Vide literas Benedicti XIV. datas ad Archiepi-
Copum S. Dominici, quae extant in ejus Bullario t. Ipug. 276 Constit. II 3, ubi ea de re solide, copioseque disputatur. 3) Cap. I de AI. Presbyt. Quae autem servare opor teat, ut illegitimi regulare institutum recte suscipiant, explicant Gregorius XIV. Constit. Circumspecta 3 p. ias χtom. y par. I , & Clemens VIII. Constit. In suprema 268ρHg. Αο9 tom. s par. a Bullarii; quae constitutiones mi ligant , & relaxaent severitatem constitutionum ea de re a Sixto V. editarum.
355쪽
6. XIV. Λtque haec quidem venia non latius explicanda, sed certos intra fines cohiberi debet , & ideo cui data copia est suscipiendorum ordinum, non ei data etiam videtur copia obtinendi beneficii , nec cui permissum est unum benefiCium, licet plura obtinere ) . Decet autem hujus veniae cupidum Cuncta narrare , aC patefacere Summo Pontifici, 2 potissimum significare oportet , num beneficium, quod illegitimus petit, situm sit in eadem ecclesia, in qua pater ejus ministrat, vel ministravit . Dissicilius enim in hac ecclesia. illegitimo beneficium permittitur ; Cum sacri Canones , ut omnῖs a beneficiis imago haereditariae su Cessionis arceatur, & nulla sit reliqua memoriae conjugii, beneficio potiri illegitimos vetent, aut aliquod obire munus in ecclesia, in qua eorum pater dignitatem, aut beneficium obtinuit ca). Imo nec filius Presbytexi legitimus, scilicet ex justo Conjugio susceptus ante ordinationem, sine venia Seis dis Apostolicae proxime succedere potest in beneficio patris, nisi media persona intercesserit, ita
quam illud post patrem collatum suerit 3 .
si) Cit. eap. I , γ' eap. 2 de DI. Presbi. Vid. Rebus in Prax. beneflc. par. I tit. de dispensat. super deferi . natal. num. ψ7, π seq. a) Cap. is, S i 6 de Al. Presbyt. Conc. Tridentia Sess. 2s cap. I s de Resorm. Clemens VII. Const. Aucc nonum 37 tom. par. I pag. 92 Bullar. ed. ind. 33 Cap. 7 Ii , γ' I7 de RI. Presb t. At filius Presbyteri illegitimus, ne media quidem liter edente persona ac numquam omnino consequi potest be reficium, quod eius Pa er obtriuit, uti declaravit Clemens VI.
f. XV. notam, & suspicionem, quam Praebuerunt, incontinentiae I , ab ordinibus arcentiis
356쪽
bigami qui scilicet plures nuptias ContraXerunt Triplex autem est bigamia, vera , interpretativa, ct similitudinaria. Vera bigamia est, quam modo deseripsimus, nempe duplex Conjugium; interpretativa, in qua non re, sed interpretatione quadam duplex matrimonium consideratur, veluti si quis ducat uxorem alio marito viduatam ca), aut ab alio Corruptam, antequam suo se immisceret Conjugi D; similitudinaria est, cum quis solemni stitatis voto devinctus uxorem accipit, Cumque ea
i) Caput hoc irregularitatis, ex nota incontinentiae
repetunt Graeci Patres, quibus & Latinorum quidam assentiuntur . S. Io. Chrysostomus Homil. 2 in epist. ad Titum opp. tom. II pag- 738 ed. Paris. I 734 explicans illa Apostoli verba, oportere Episcopum esse unius uxoris virum, habet haec: eademque operAE impudicos eastigat, non sinens eos post secundas nuptias ad Ecclesia regimen assumi . Eadem dicit S. Hieronymus in eamdem epist. ad Titum eap. I col. 696 opp. t. 7 ed. Verona I 737. Conser etiam Tertullianum Ad uxor. lib. I cap. 7 p. I 6sed. Venet. an. Imq. Esse autem ab ordinibus tamquam bigamum, repellendum eum etiam, qui ante baptismum uxorem unam accepit, alteram post baptiSmum, docent Innocentius I. epist. I 7 ad Mace ou. Episci cap. 2 apud Coustantium col. 83I , Leo M. epist. 6 ad Anastan Thessalon. capit. 3 opp. tom. I col. 62I ed. inu. Ballerin., Ambrosius de ostie. ministr. lib. I cap. so opp. tom. 3pag. 78 ed. Venet. I7 8, licet alia Hieronymi fuerit , aliorumque sententia.
g. XVI. Verum hoc irregularitatis genus vulgo repetimus a conjunctiore Christi cum Ecclesia, quam significare non potest bigami matrimonium Q. Propterea bigamus non habetur, qui alienam
357쪽
viduam, sed non compressam a viro accepit uxo
rem a , nec qui plures steminas in incestum se aut in stuprum illexit 3 -
i Primos hanc Irregularitatem ad effectum significationis sacramenti retulisse videtur S. Augustinus de Bon. eonjugat. cap. Ig opp. tom. 6 col. 33I edit. Maurin. Venet. I 73I , ae S. Leo epistω It cap. 3 ovis tom. Icol. 66o ed. Veneri Baliaris. Eadem sententia est In centi III. in Cap. s de Bigam. non ordin. , & Ceterorum Pontificum in decretalibus , & ideo nunc hujusmodi irregularitas ex hac ratione repetitur. αὶ Cap. s de Bigam. non ordin. 3 p. 6 de eod. Can. 7 dist. 34ωg. XVIL Irregularitates quaedam perpetuae:
Sunt, quaedam temporariae, & hae quidem statim desinunt, sublata Causa, unde pro edunt. Ita qui Caret idonea scientia, aetate, libertate, cum libet est laetus, cum aetatem, & scientiam adeptus eSt, recte ordinibus initiatur. Perpetuae irregularitates, quas induxit Ius EccIesiasti um , tolluntur Uenia Sedis Apostoli ae; verum in homicidio volun tario venia dari non solet, neque ei lozus est, cum quis animi, aut Corporis Vitio non est aptus omnino ad suscipiendos ordines, atque ad obeunda munera, quae eorum propria sunt. In o cultis Criminibus solvit lege etiam Episcopus, excepto homicidio voluntario Ι - iὶ Conc. Trid. Sess. 14 cap. 6 de Neformia
358쪽
Quibus modis Potestas Iurisdictionis O Ecclesiastica
I. & IL Potestas iurisdictionis poenae causa, vel voluntati no . α ecclesiastica beneticia voi sua amittuntur .
mittunt saepe clerici ecclesiaglica beneficia se& amittunt jurisdictionem, quam acceperunt. Ordinis potestas semper in iis fixa haeret, uti haeret in animo Charactet, qui semel impressus deleri non potest; licet interdum aliquis hujus potestatis' usu prohibeatur. Verum potestas jprisdictionis, quae tota pendet eK imperio in subditos,. plane tolli tur, & extinguitur, Cum quis non ampliuς habet subditos in quos illam exerceat. S. II. Simili modo etiam ecclesiastica bene cia amittuntur L Cum enim ea consistat in jure percipiendi fructus bonorum ecclesiasticorum , in ossicio , in hororis gradu, in jurisdictione, 1aci Ie intelligitur haec omnia tolli posse; iis vero sublatiς beneficia amittantur necesse est. Duobus autem modis beneficia , & potestatem jurisdictionis amittimus , Voluntate nostra , hoC est per renunciati O-nem, translationem, Permutationem, atque extra voluntatem nostram, ac poenae Causa, scilicet Petdepositionem, aut degradationem.
359쪽
III. Duplex renunciatio; qualis VIII. Beneficia coram quo diis tacita mittantur λIU. Qualis expressa est IX. Reminciatio pura, ac sub V. Auctoritas Superioris, ut re- eonditione. nunciatio valeat. X. Quae in renunciationibus o VI. Iustae renunciationis causa'. servanda VII. Diserimen inter renunei. XI. Renunciatio fit etiam per pro, tionem loco tantum , ac renun- curatorem. tiationem loco , R dignitati.
Remmeiatio, quae ct resignatio dicitur, defini hi
potest ecclesiastici magistratus, ct beneficii Ex auisetoritate superioris sponte, ac legitime facta abducatio. Ea vel tacita, vel expressa est. Tacita orbtur ex sacto ipso, atque a jure inducitur, Cum beaneficiatus uxorem ducit i , cum Regularis Instituti prosessionem emittit a , Cum beneficium Coim Sequitur, quod priori repugnat, Sive, ut inquiunt, incomparabiti est 3 . Tunc enim vacant beneficia, quae simul cum nuptiis , cum Regulari instituto, cum altero incompatibili beneficio stare non possunt.
f. IV. Expressa est, quae fit verbis dimittemdi animum declarantibus, sive ea ore Sint Prolata, Sive comprehensa literis Conceptis forma, quae a jure praescribitur. De his expressis renunciationi bus agendum nobis est, quae olim non Probatae SD
360쪽
cris canonibus in more esse coeperunt, potissimum
Alexandro III Pontifice, iustis allatis causis ci
g. V. Magistratibus, ct beneficiis se abdicare Cuivis licet, etiam Pontificatu Maximo, uti Caelestinus declaravit suo exemplo, ct constitutione; quam probavit Bonifacius VIII cr). Sed tamen vires non habet renunciatio, neque quis abdicatione sua beneficium amittit, nisi se abdicet auctore eo, a quo illud obtiuuit, excepto Summo Pontifice , qai supra se ex hominibus habet neminem. Hinc Episcopi recte haud renunciant, nisi renunciatio Sedi Apostolicae probata fuerit' a) , ac ni in si justas habeant renunciandr causas.
g. VI. Causae sunt imbecillitas corporis, ob quam Episcopus munera episcopalia eXercere non potest; imperitia, ut regere nequeat Ecclesiam, Conscientia criminis , propter quod etiam post actam poenitentiam munere Carere debet; personae irregularitas; pervicacia plebis, quae cogi ad p rendum nequeat; gravis offensio , sive scandalum,
quod nonnisi dimissa Ecclesia removeri potest ci).
i) Omnes has causas enumerat, atque explicat dilia genter Innocentius III. in cap. Io de Renunc., unde illa tracta sunt carmina: Debilis , lanarus, male conscius, irregulariss. Quem mssia plebs ossit, dans scandala, cedrre poliis c