Diatribe academica exhibens partem priorem Disputationis de antiquis interpretibus scriptorum Latinorum [microform]

발행: 1829년

분량: 239페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

Interpretes an εὐ Aseonium. Aliquanto veriorem existimo Maii opinionem

de Interpretibus ante Amonium. aius enim, quod quantum aeso, nemo ant inum animad- artit, ubi Aseonium editum legeret, vidit hie illi fieri mentionem aliorum interpretum. Hi autem, quandoquidem non nominatim memorentur, nee ajus hariolari voluit, gninam fuerint, nec quisquam, ut opinor, in tanto Veterum silentio , temere hariolari audebit. Asconii testi--naa, quae Maius hac in re citavit, pleraquctvunt ex Commentariis ad Divinationem in 'evom, tum duo ex Commentariis ad Aetionem primum et unum e argumento L. II. Operae re, linin duco ea ipsa loea integra exhiberet a Divin. in emine IV. DUO CRIMINA 'ELMAmri Syriacusarior m aulam cri- mina aut eliam mraelii, bonia, qu- cum Palaestritis partitui Me - est et Cleomenia μωα hi sagitio, et M allia multi rebus interpretantur. Patil, infra UT ocuLIS MIDICARE POSAITIM Hoc quidam δευiter a Cicerone dictum

ibid. e. ΙΙ. CUIUA EGO AusA LABORO. Vne ii sunt hominem, qui hanc clausulam

212쪽

notant, ut malam cum it ex Fondeo e δαehio de induatria durior ad exprimendam sententiam Oaia , Ors Ciceronia. paulo infra. A QUADRUPLATORIBUS. Quadruplatore detratores erant criminum Publicorum in qua re quartam Partem de proscri torum Bonis , quos detulerant, Maequebantur. Alii dicunt, Oua

satorea, qui convicti quia pia damnari ODant, ut lectae , aut Pecunias gravioribus auris feneratas, quam pro consuetudine ati ejusmodi aliorum criminum. ibid. c. X. QUAERITUR IcIMA TOTA ramea quidam mirantur, cur haec ut a in accusando Verre non ob certe Caeci Ii , et nuut alia et non intellione haec ad te ua commode ad ni, quassice Caecili non uni necessaria. ibid. e. M. SUNT ALIM MAGIS OCCULTA PURTA est quibuεdam quaeritur,

quae sine nulla sunt enim se orα- forum est, neque minuere laudes, vel crimina, neque atendere.

ad Aet. I. c. H. REDEMPTIO EST HUIUS UDI cI PACTA. Sic quidam acciniunt, quasi hoc dicat mero, corrupti sunt isti

his dam

213쪽

dam nepte quaerunt: quaai certum ait, quo dicitur. Itaque, ausFicantur enatorem alii Crassum, alii Hortensium. Paulo infra. AEQUITEM ROM. Alii neminem PrO-

ferianes Alii Publicium ςuemdam, em,pori a tuis in dividenda pecunia Opulo famosistam m. ad Argum L. II. Inci it autem α Laiade Siciliam, et egreditur ad crimen tionis deinde Sosi i et Epicratis sed de jure Siculorum veraestrualm quidam

Ciceronem Urehendunt, quod non inde comerit.

Η eo quidem loca sunt, quae aium suspicari secerunt, fuisse iam ante Asconium aliquos, qui

..Ciceronem interpretati esse Videantur. . Et revera

manifestum est, Asconium in iis iacis aliorum hominum interpretationes retulisse, hi vero, numdata opera Commentarios seripse1int ad illustran- .dum Ciceronem, an vero im aliis scriptis , aliud diam agerent, subinde istas animadversiones im- miscuexint, mori immerito dubitam Posse 1d mur Sunt ero praeterea et alia loca in Asconii Commentariis, ibi taliorum, opiniones et interpretationes Vel memorantur vel refutantur. Excitabimus ea ad paginas edit iugd. Bat. 16A. qua potissimum uti Iacete P. S. SESTERTIUM MILLIE EX LEGE REPETO. Frustra calumniansur Ciceronem homines et modo eum aestertium millies. dicunt .rmetexe ,-- quadringentie o.

214쪽

pa 3έ. HABET ALLIENUM. Caecilius scilicet Allienum autem volunt intelligi proprium nomen eas quasi, Allia, ut Virgilius Aen. VII. 717. si vosque δε-

eans in uatum intemenit Allia nomen 'Alii Assienum non nomen PrUrium Pu . tane esθα, s alienum, et alteriua judicii, et non ex auditorio Praetoris, majorumque cauδαrum , ec subse Ilia, hoc est, non a tribunalibus. p. 44. INVENIT ISTE , QUI SIBI IN ACHAIAM.

Alii hunc Rupilium, si omium Putant. Sunt, qui Rupilium dicunt accu- alorem, O tam reum. Alii O Metelium NeFotem accusatorem. Curio-

nsem reum.

p. 75. DIM ENIM COMPEREMMNATUM Gm- Perendinatum Pro , Comperendinatione posuit. Comperendinatio ero utriusquct partis recitatio est. Alii sic adnotante Comperendinatio est secunda actio. cet. Alii aior inter Comperendinationem et ampliationem hoc intereat cet. p. 79 AUT AE ISTO, QUEM GUI SIMILLIMuri PRODUXIT. Reuerehendunt homine atu fissimi Tumum , quod in fia . Verris innoxiam laedat aetatem. P. 89. GRAECO MORE BIBERETUR. Grandibus, inquiunt, oculia , Et meracis Potionibus, qui non inteli une dicta Ciceronis e et hoc putant Graeco more

215쪽

cunt roseocant inteluendum est. P. S8 NEQUE CENsUS ESSET. Neque centum milita eatertium possideret Alii sic inlevisunto Negus snsus saet, hoc ficti, usque cenaus ejus in quinquennium Eud esset factus. et. p. Ioa MODESTUM ORDINEM. Quia χῶμnem dixit, equitum Romanorum Ora . nem dici quidam putanti ae libertinos igniscat. p. 12o SP QUID PERPERAM IUDICARI SENA-etus Multi subdistinguunt, et γα-

tim addunt, aenalus, ut quasi Per interrogationem istendae , is senatui

quidem cujusquam tollatis in potestates fuisse judicare suo aen3ctrat. Ex his omnibus igitur Iocis appareat. fuisse jam ante Asconium aliquos qui Ciceronis orationes interpretati sint. Mihi tamen, si quod equidem sentio dicere fas est, non admodum videtur absurdum, contendere Asconium istas interpretationes aeque ex aliorum contabulationibus quam scriptis libris cognoscere potuiSse. s. IO. Interpretes in editi. Praeter Scholia quae edita sunt, teste eodem

Majo, plurima adhuc latent in Bibliotheca Am

216쪽

. I. TULLI CICERONIS. am

brosianai Alii emo, inquit Maius, uini interpretes, qui plurimi in Ambrosiania Codieibuataeent, meque multa nequa dona eruditione pollent a tymologias vocabularum Murarum

notationem, isitasgus nuga Pueriliter consectantur Ouid referam elocutionia alluoiam pquid erba de barbarie suenti, quid scabiem et porriginem quid scholasticam Doltatem pia aconianus contra Ommentarius Earum omnium lucubrationum objurgat insaniam. Adde quod in Codicum recentiorum Paen omnibus ischoliis Christiani varsim ritiam semina Parent ae in Asconianis secus se. alibi ad Grat. Ir, Marcello AE L 2. ut istenderet quantum inter antiquorum et Sequiorum temporum scripta interresset ex Inediti cuiusdam Sehesiastae annotationibus hoc specimen exhibuite, Curricula. Ea dim utioum de Curia. Meldicitur α Cicerone, quod Consulares, qui con-νeniebant, in eo Deo habebant tractare ardua. Et ideo qui iuue ibant, αnt,frequenti incedebant, ut currere viderentur.' Si reliquas ineditorum interpretum annotationes meliora non docent, quam hoc specimine docemur, ista sca-hies et porrigo non digna est quae luce fruatur. Aliquanto meliorem spem fovere licet de Αnnotationibus ineditis, quae latent in Bibliotheca Vaticana, quas se aliquando editurum dudum Promisit aius ad Ciceronem de Rep. L.M. c. o. his verbis se Id argumentum nobitas ct tractat Cicero in orations pro Sextio, cujua

217쪽

Ad calcem hujus capitis commemorandi restant Sacer et StatiIius Maximus; quorum hic saepius, ille semel a Charisio citatur. Et Statilii quidem mentionem supra jam fecimus , ubi de Catonis interpretibus agebamus; sed alterius nomen est fere inauditum, equidem saltem alibi me legere non memini. Scripsit ille commentarios in Ciceronis orationem pro Rabirio quemadmodum coniicere licet ex hoc Charisii testimonio P. 188. o. se Per, Pro Psrquam alue, ut perduellio, Perquam duelEo, et Prua quam ho-atis , ut Rabirium a ui perduellionem fecisse dicebatur.' id est, contra Re . sensisae. quod judicii genus acer in eadem rations M. Tullii ab Horatio sumtum ait, dictumstus quod per tempus belgi ait factum , cum is in Afrorem uam gladio usus saet ''S. 2. Statii Lus Maximus. Statilius,aximus, num inter Ciceronis interpretes merito sibi commemorationem vindicet,

218쪽

M. TULLI CICERONIS. ox

dubitare, quam audacius contendere malim. Interpretes scilicet Ciceronis non eos intelligo scri-Ptores, suorum cujuslibet generis scripta prosint aliqua parte Ciceronis interpretationi sed eos per excellentiam intelligo , qui peculiari studio Commentarios in hoc vel illud Ciceronianae doctrinae monumentum composuerunt De Statilio, quandoquidem et ipsius scripta perierint, et nulla Veterum menti declaret, qualia fuerint, dissicile dictu est, quanam ratione judicari oporteat Charisius. Praeter quem memo, quantum scio, Statili mentionem injecit, pauca quaedam ipsius fragmenta servavit quae fragmenta utrum omnia ex eodem opere desumta sint, hoc illud est. de quo quaeremus Charisius scilicet non ubique ddidi nomen libri, ex quo hausit, sed duobus tantum locis memorat Statili librum De Singularibus apud Ciceronem positis rP. 175. Et tamen Pasaim ni ni se facie

dicimus e multi, e quia χαγEnumer

contendere a nobis non desinitis, licet Malilius Maximus de Singularibus -- pud Ciceronem quoque positis amenumero nolet, ut in caeteris an rati teneat examen , Per εαεdem Ma Pede. tensim subire conabimur, cet.

p. 93. 3. STOMACHOSE. Cicero Att. X. 5. J, ut Matilius Maximus de Singularibus

vud um positis notat. Reliqua fragmenta, ubi Charisius non addit ex quo libro desumserit, haec sunt et C e Ma-

219쪽

notat neaciens , quia ut continuo aliα- tim est, continuatim frequentativum.

et moderat feramus. δ

220쪽

Haec autem fragmenta ad quale Statili optis reserenda sint, auda sit quidquam certi vello statuere quandoquidem Charisius nomen operis non addiderit. otuerunt ista desumta esse e a xiis Commentariorum libris, quibus Statilius explicuerit plura Ciceronis scripta; sed ita alii somnient de Statili doctrina, ut ipsum levi hocce argumento in omnes istos Ciceronis libros explicationem scripsisse contendant. Nobis potissimum a Praeplacet opinio, qua omnia ista fragmenta desumta esse dicantur ex uno in opere de Singularibus apud Ciceronem. Quis enim unius hominis esse dicat Commentarios Cons Ti- here in omnes istos Ciceronis libros, ad quos fragmenta illa pertinent accedit etiam quod Charisius post citatum Ciceronis nomen non dicat tibi Statilius notat , de significatione Voculae ubi supra disputavimus, sed dicat ut Statilius notat. Gravissimum vero nostrae opinionis praesidium ex indole istorum fragmentorum Petimus. Si enim ex inscriptione Statiliani operis de argumento, quale continuerit, hariolari licet eontinuisse illud dicemus notitiam eorum, quae in Cicerone απαξ Ve σπαν. λεγομένα reperiantur. Iam vero quid dubitamus ad istum librum ea fragmenta Teiaraee, quae omnino cum illius libri indole conveniant ΤNostra igitur sententia Statilius non merito sibi locum vindicat inter Ciceronis interpretes, etsi non negemus ipsum scriptis suis libris quidquam contulisse ad Ciceronis interpretationem.

SEARCH

MENU NAVIGATION