장음표시 사용
181쪽
usque ad a. Mo. sed quummacrobius hoe mu nere unctus dicatur sub Honorio et Theodosio, intelligendum videtur ilIud tempus , quo ambo, hic in oriante, sileri occidente regnavexunt.1 oxii autem es m essavit a. 25. Sed et ouisa, i. e. sub Arcadio et Honorio, acrobiusiain aurat Praesectus raetorio ispaniarum,au madmodum apparet ex inscriptione legis cujusdam in Cod. Iustin. L. I. t. 11. quae lex datasst. Raven. ia 599. Quodsi igitur hoe anno dignitatem obunnIt raesecti Praetorio, ipsius natalis incidero debuit in finem saeculi 1 non val/d extremum. Et hanc ob rem quoque Μacrobi, aetas a Saxio Telata est ad a. 6Io. Da eligione et Patria acrobii dubia res est. Fuit peregrinus' sed quo loco natus sit, non constat Romanum enim se ipse diserte negat in Praes ad Saturnal ubi aequi bonique consuli cupit, a sub alio Ortum coela latinae lin
gua Mena non ad Moet, Vel si in au aermons
Romani oris elegantia desideretur Christianis ipsxim annumerat Barthius in Adv. p. Iam ita tamen ut ipse alibi in Adv. p. 598 sateatur in a- exobii libris vix unum et alterum ejus rei vestigium reperiri. Spanhemius contra iiDub Evangel. T. I. P. 555. ipsum Ethnicum fuisse opinatura cui opinisni assentitur Fabricius in Bibl. at T. III. p. 18o qui et hac de re Iegendos citat rotium ad atth. II. 16. et Huetium p. 789. et Io Mas. sonum in pistola, subiuneta duardi Chand-leri, Piscopi libro Anglice edito Lond. 1728. Sed
182쪽
Sed Macrobius etsi peregrinus, sive Christianus, sive Ethnicus fuerit, in libris suIs res tractat, quae egregie Veterum Philologiam et philosophiam illustrant. Conviviorum Saturnaliorum Libri H complectuntur, haud minus a Gellii
Noctes , Te diversiSSimas, quae tamen omnes suum singulae conserunt ad Veterum scriptorum
intelligentiam. Sunt qui putent, acrobianos Commentarios in omnium Scipionis esse partem Saturnaliorunt, perperam ab illis divulsam op natur sic Barthius ad Claudian. P. 18 et 79 . ubi narrat se in membranis manu exaratis antia quissimis hanc invenisse inscriptionem me
bii Theodostii Viri Consularia et Blustria Commmentariorum tertia die Saturniatorum Morprimvis incipit. Exinde conjicit Barthius, aer bium non in libros opus illud suum sed in dies
distribuisse e singulorum autem dierum peras aliquot libris distinxisse, quorum tertium e n- paxint hi de Somnio Scipionis Commentarii. Sed aut ego fallor, aut Barthius nimium auctoritatis tribuit unius Codicis scriptioni et non attendit ad Dialogorum formam, qua Saturnaliorum libri concepti sunt in his enim inter se colloquentes inducuntur amici, qui ad convivium Convenerant, Vectius raetextatus, ex mensae, Flavianus, Q. Aurelii Symmachi frater, Symmachus ipse Cae- cinna Decius Albinus, Furius Athinus, iast altius, Nicomachus vienus, admodum adhuc adolescens, Evangelus , Eusebius Rhetor, Dis xius edicus, Horus et Servius Grammaticus. Fieri potest, ut de tertio et quarto libro, quales
183쪽
hodie sunt, quaedam exierint sed dominus Commentarii inter alterutrum Saturnaliorum I hrum in trudendi ideantur, satis contradicit diversitas formae, qua utrumquis opus Onsev
Commentarii autem in Somnium Scipionis qui sine dubio poculiare Macrobi opus sunt integua
oratione conscripti duobus libris absolvuntur, qui singuli magnitudine superant totum , ut nuxto t. Ciceronianum do ep. Volumen. In Libro Primo ad stelliferae sphaerae euv-aum et subjectarum septem sermo Procedit fi minae tua libor in Somni verba Nom ere quo sast medici et non tellus nequio ου tur, at in sal. ει α ocim feruntur omini numara Fon ra, qua sunt in fine e XVII. d.
In Libro Secundo domustea earum modula . tione disputatur absolvit ille liber reliquam Somni partem, incipiens, quo Prior desierat, a principio, XVIII. Ouae eum intuerer ει pens, ut me eomi, quid hic, inquam quia
Uterque bis istinetus est apitibusa pilae habet XXu postaeioe XVI Singula capita suum
habent titulum, unde sit ut acus videas, quale ait cuiusqu argumentum quod tractetur Verba Scintili passim inserta sunt quae res secit, ut, quum omnes de Republica Iibri periissent, Sontium ipsam in Maerohai Commentariis ervatum alia
184쪽
Quod a dedicationem auinet alloquitur, exobius filium suum Eustsithium, quem L. I. c. I. esse sibi dicit mirae pari r uisedinem et gloriamis et L. II. o. ipsum esse sitia dicit Moadi etio rex. Sed et eundem alloquitur in pririseipso L. I. Saluaenaliorum. De Maerobsi artis Astronomieae peritia nimiudicax possum hoc scio, quod ipsius vera areeontioribus Astronomis non neglecta sint. Gr novius, in limine editionis suae prolixa quaedam Ioca ex Geometria nonymi Veteris et ex alio MSto Anglicano incerti auetoris, in quibus Ma . exobias in testimonium citatu et quorum uterque se Prodit Commentarios in Somnium Scipi nis legisse. Porro frequenter Macrobii menti siem injicit onorius Augustodunensis , o so init sub Henrie Quinto imperatore, a innum ahao. Et in opere de Philosophia mundi L. I. 2I. L. I. e. o. L. IV. e. 15. et in opera de Solis assectibus c. 5. in quibus locis Praecipue ex Macrobii Commantaviis in PaTte voeantu Li-hri primi apita 6 16. et x. Eoecentissimis scriptoribus Astronomis, qui de aerobii doe- trina suum judicium Protulerunt, excitasse suffieiat onluctam et Mambre Montucla I
185쪽
Sed licet acrobii doctrina parum honorificedaudata sit a xecentissimi harum erum peritis acriptoribus Macrobiani tamen Commentarii alia
quando digni visi sunt, qui una eum Somnio in
Graecum Sermonem verterentur amaximo Planu-de non a Theodoro aeta ut quidam opinantuYν quam Versionem hactenus ineditam in sua bibIiotheca habuit Iacobus uiaeius, et cujus saepius meminit Gulietinus orellius in Thesauro vocum Graecarum, qui in Praes haec ait i Quod somnium Scipioni Graece translatum, parpsram Gazam tribuatur. Veter dioea Manuaeripli festantur, in suibum non modo id omnium , verum etiam tota Macrobii uua
' Theodorus Gaza io in editione Ciceronis Idi
Commentio ios Macrobii sed et in Sturmiana Argentor tantummodo Somnium Graee tensi In AE vid. Fabriciua vertit; orium versim exstat Bibl. La T. L . to
186쪽
Somnia expueatio Graeca continetur, Maxim -que Planudi Geribitur.' haec versio, quemadmodum Fabricius narrat, reperitur in Bibliotheca regis Franciae, Codice 683. teste Larubeo Bibl. nov. ΜSS. P. 28O. et eadem memor tu in Catalogo SS. Graecorum Segulerii P. 1a in Celeber Montesiaconii Bibliotii. Coistini na P. 52Ο. Quae vero in acrobii operibus leguntur, ea non omnia sunt Macrobiana sed ipsum plurimae Seneca, Gellio praecipue, tum ex Valerio Maximo, Iutaretio et aliis scriptoribus, etiam quando non nominet, mutuatum esse, viderunt Ia- cob. Thomasias de Plagio 4 5OS. P. 244 seqq. Hieron. excurial r. lecti L. III. e. 5. . et Gulielm Saldenus de libris p. 167. et 76. ego quos auctores citat Fabricius P. 182. Neque His ter uretus ad Senecam de Benefie L. III. c. 18. Totam hanc, inquit, disputationem de Semmis, num dominis benincia tribuere possint, partim ex hoc Seneca Dco, partim ex Epiat. 67. Partim ex Merio consarcinatam Macrobius L. L, Saturn. c. a. pro sud venditapit.
Sed et ex missio et Plutarchi β' osiacis
tam multa usi pudor in septimum librum Saturnaliorum suorum transtulit . ut, areat, e m factilaasa eandem artem , quam Pleriquct
187쪽
Praeter merctium quoque Soninium ScipI nis explicandiu sibi sumsit Favonius Eulogius, oujus mentio utram ante Macrobium, an vero Postinum, inserenda sit, non plane liquet ' enim nec ille huius, nee hic illius mentionem v Iam injiciat desun omnino argumenta, quibus Probetur, nummulogius acrobio aetate superior an inferior fuisse censendus sit. Saxius in nom. Lit. P. I. P. D. facit Eulogium antiquiorem, tr huens Macrobio annum Io Eulogio annum 596. Ego potius Mogium putaverim Macrobio suisse uuiorem, etsi fortasse EuIogius non ultra ann Im 6. ejiciendus sit sed fortasse minus recte Saxiomaerobi aetas relata est ad a. εIO. AumuMN Andreas Sehorius in Assim . et se lare illo a Praec ad Eulag. P. 7 de his vo Romana praenomina, g Misa nomine sic disputavi a me tiumque me Iamiliarum ' aio ad Eulogium, de cujus hic mina, non ad amussim serva praenomines Favonii quod rentur, quin identidem in area alibi egre non mentiri -- perterent. aeterum dubini in mentem disitura an a ruri Possit da nomina in Fatii e Flaviani si eor Glogi ne an Elogius 3 ἀ---- vel denique Eliarii hendam. sit. I. Augustiui ut Flavius egetius ejus pro editioni,ns scribitur Elogiuaspe muralis Militarium scrip quod sequitur, Barthinc intor dictus est Mutare a Adv. L. II. c. s. et alibi. m n religio ait, quod et in
188쪽
-Item viginti armis privis memoranda suisset quo noto, Eulogiua habeatur Macrobii aequalis, ipso
Eulagius natione sui Carthaginiensis quod Probatur at o inseriPtionis ipsius libri et e testimonio S. Augustini, cujus in arto Rhetorica discIpulus stati quemadmodum hi narrat in libro de Cura pro mortuis c. I. , Carthaginis Rhetor Elogius, qui neu in eadem ares disecisurus fuit, sicut mihi Fas , Oateaquam in
Assirio- remeaoimus, eluiae, cum Rhetor eos Ciceronia libro discipulis auia radere , recansana lectionem quam Postridi fueratur diturus , quemdam locum .endit baciarum equo non intellecto, inta potuit Or-rct, oui citum qu nocter omnianti ego illi quod an intellige e. vosui, imo non ego , ae imago me nescient me. ' Titulus libelli est μυωωni Eulogii oratoria almae Kartaginia, Dia- putatio de Somnio cisionis, acriPea verio,
V. C. Cos. Provincia Biaacsnae.' Ex aequalibus, quantum scio AEulogii menti nem nemo iniecit et vel inter Tecentiorum secu-Iorum bos doctos pauci sunt qui ipsum Iegerunt. Hujus rei causa haec est, quod ad seculam usque XVII in ΜSto latuerit; quo demum temPOre evetusto Codice emblacensi primum erutus est ab Andrea Sehotto, subjunctusque libro quinto Quaestion Tullianar editionis. 16IS. Postea repetitus est a Graevio subiunctusque Ciceronis ossiciorum editioni a. 1688. Barthius tamen, quisere nullum antiquis scriptoribus intactum a Teu
189쪽
reii4vit, etiam ad uicini libellum diligentem
mantu admovit non dubitat ille in Adv. L. VII.
c. 6. Favonii disputationem vocare aureorum libellum. Qui, ita pergit, eo carior nobis factvisebet, quo Pauciores hujus generis a Feralitea ex immena clade barbarorum aeculorum retinere potuimua. Nam si Macrobium Casellam, Boethium, Casaio rum emas unda Latinorum Eteria haec materia limatrari possit, vix una alteraestus διαναε vererunt.' Vereor tamen, ne a Barthio nimium Iaudis tributum sit huicce scriptiunculam quum auctor ipge manifeste declaret, quam Parum operae in ipsam a
se consumtum sit. Inapilogo partis prioris attr Habea de numeri quoa in libris in agello potui reminisei, et in pilogo Partis alterius ait a Scis , - , Vir doctissime , Urehendisoas inrado temeritatis audacid, qui haec diu aesta Ieg. sciolis abolita, non meditat aediumultuari Heubratione di aserim. Sed λα- Mant alii acientia oriam, mihi pro defen- . Ans ait tudio tuo paruisse titulo, quem Scholius in Codice invenit, videmus ipsam disputationem scriptam psse Superio V. l. Cos. Provinciae Bigacenae. Hic
vero quis fuerit, apud neminem quantum scio, memoriae proditum est. In disputationis praefatione vocatur Vir Clarissimus et sublimis tum in
t in Sine dubio solis eor- sciolis cuius et recepi. ruptum est Andr Scholius mus veνhorum transpositio-eonjiei scholis abdita vel nem In ditis' enim est
obolita Bectius Barthius non tumulivaria sed meditatia
190쪽
Epilogo vir doctissimus. Caeterum de provincia Briacena, quae intelligenda sit, exponunt auet Tes, quos citat Barthius in Adv. . . e. q. Si quid vero de origine et consilio huius disputatiunculae hariolariclicet, coniecerim ipsam conia scriptam esse in grati in SuPerii, qui ortasse, quum Somnium non intelligeret, roga erit GIo-gium, ut sibi qualemcunque interpretationem nut- teret. Hanc conjecturam suadere videtur et externa opusculi breVisSimi sorma, et tempus, quo ipsum conscriptum narratur. Nisi enim ex alius rogatu haec scriptio suscepta esse dicatur, quare, quaeso, confici illa debuit ab Eulogio, quum in agro degeret et priVatus esset libris qui
profecto ad hujus generis scriptionem Perguam fuissent necessarii Τ Et Vero etiam, ni fallor, hanc conjecturam confirmant Verba, quibus Eulogius in fine disputationis Superium alloquitur, habeant alii acientias gloriam, mihi pro δε- Dasiones ait tuo studio Par uisse. Eulogii Disputatio duas habet partes altera exponit doctrinam numerorum ad Philosophiam translatorum, altera agit de coelestium orbium
disputationem quum in agro fragmentum Varronis, quo degeret et sine libris esset notante Barthio Adv. L. LHoc tamen non prohibuisse . 6. non relatum est ab iis videtur quominus memoriter qui Varronis fragmenta in aliorum scriptorum, inprimis egemuti Firgdii loca excitare LM