장음표시 사용
201쪽
tur, aut praemctur, jacias varii rurehensi inibus mordeatur. Nam et quibus hoc totum disserendi dia licet genua, velut ver acanE
um ludium familiari P wia mentibus capi lione deas iunt. Et qui maximum λψα acien
mant. suorum quidem Priores, si non in MMIoboris aueni aestimationem premunt, sed inprehensioni judicioque Onδentiunι nuuo modo fierendo ea. pulo. Multoque in me inbentius detorserim Fravae Finiani in id m, ac nos eris eos indere viribus facinime patiar o tius, quam tantae diδcolinae calcare rationem.
qua eat baec hom num Proseima quae tantactes imprudentia caecita Z ut eue ua essipat confeεsione condemnent. ulmo est enim qui se videri nolit peritissimum disserendi quin etiam Objectare i si nitiquid, et resoluaeres jecta ponantur: et is facile id factu est, euncti ad cientiam logiose disciplina , velut ad communi quaedam vientiae lucr concurrerent. iam ver quid absurdius Angi potest, quam quod Probabilibus, ut i 4 existimant, orgumentia, inutile ludium latice sonituntur astruere' suid enim nomenit disserendi artem disserendo perpertere, ut Quavifecte opinionem, ejusdem desseicia veritarem Urat ad eundem modum de imperita multi-din quaeritur in Praef. d L. VI. Ore quo
202쪽
dam Patrici Rhetor m eriti8sime, nων dia . bita erim, qui hunc in Topicis altiorem ex philosophia tractatum, vari obtrectatione r prehendant quia inter timeam dissutationem, P sicam interposuerit Ii ver sunt, et quibus hoc totum fi sophari displiceat: et
qui in argumentorum locis naturases admisceri Caucta. Formias non existimant cet. Sed quam modeste Boethius de se ipse sentia et quantopere dissicili hujus scriptionis muneri se fere imparem iudicet et simu imperita multitudinis
iudicium refellat, operae pretium est cognoscere ex raef. ad L. IV. , Ex Mare non Oamaum, mi Patrici, quantas saepe in dimet Iimi Feris cura vires asserae amicitia contemplatio cum et iis ludiosius co Ona m 4 , μοδ γOaiso penitus amore diligi-mua, et lacere cupientibus multa ea rerumcUM ubministret. Huc accedit, quod ut quaeque in entem venerint, injudicata, atque etiam incastigata promuntur quandoquidem Fud cari pectoria secretum nihil est periculi proferre quod sentias. Est igitur mihi,
atque ut ita dicam, voluptarium quod in uas Praescriptum jucunditatis impenditur. Sed Cum memes Pas Remendo, vereor ne imparato muneri par esse non possim, et descientia culFa in adhortantia cedat injuriam. Quost ut tibi etiam atque tiam Pros idendum sit, u tuis isse moribus emendatus, noctiri Ecujsi erroris sarcinam feras. Nosti oblatrantia
203쪽
Tractu- νε- initima te amici P or Ernua P sit nom/- ε, a MapEM Vino ad Patrimum attriet, cuius nomini Boethina hosce libros inseripsit, fuit ille rhetoricactarias eritissianiis, Boethii aequalis et familiaris, a quo a Paulo Diaeon habetuae simul cum Sm--ebo et Boethi tineidatus esse, quemadmodum Patet e Cassiodoro qui ad c 5 21. Mee scribit t,. -- iam o a Moderico in occisi,
bro Quatuo de Disserentiis Topicis, qui editi stant Parisiis a. DXXXVII. et hos quidem
seripsisse videtur post absolutum Commentarium in Ciceronem, quippe nius mentio in ipsis fiat. tum loco iam modo excitavimus, tum in sino L. IV. , Marcus T ius Uica non m do,
204쪽
Ciceronis Topica conacristi unia'. Absolvimus commemorationem do antiqui Ciceronis interpretibus, quorum quidem vera hodie supersunt. Restat inquirendum, num Praetextios alii quondam fuisse nemorentur, qui in interpretando Cicerone Peculiarem opexam P -- Tint; quorum lucubrationes iniuria temporis vesperierint vel in Bibliothecarum pulvere Iatere dicantur. Angelus aius quidem nequaquam dubitat quin plures aliquando fuerint sed testimonia, quae hanc in rem excitat, mea quidem sententia, non alis diligenter excussisse videtur. , Multi , inquit ille, veteres eruditi ratio,-- Ciceronia aeristis Commensariis Eusera- perus, quo inter videtur uiatas lina auctor , cui rei idem faciunt Asconiti Lad me. in toga αndi I Ouintilianus 1 sistit. Ita daequo Diomede Din Putachio p. - - J
in commentando Cicerone Praeci um vocato quod recte ne an aecua dicitam ait, amisas Cum judicare non possumus. Et quidem
205쪽
non a s L. II. -tra Unum . is . Denique et Praedictu Aaconius alio interprete haud raro indicat orationum Ciceronis, ad Din. in Verri IV VLL. X. XL. et Le. VL. VIII. Lib. II in argum. J. Sed enim ea
cuncta acriset Perierunt.' Hucusque Maius et quem testimonia, quae Pro sua opinione assert, non ubique satis diligenter excussisse utamus. De singulis Peculiariter, Pro argumenti gravitate, operae pretium est disputare. Dicemus itaque
primum de Tullio ipso, tum de Capro, de
Vulcatio enim supra jam vidimus denique da Interpretibus ante Asconium.
Interpres Grationum suarum. Μ. Tullius Cicero tibi a Maio perhibetur suas ipse rationes scriptis Commentariis illustrasse, Vereor ne sagax OVarum rerum repertor erra erit, vel adeo videtur non satis cogitasse quales libri intelligendi sint illi Commentarii , quorum mentionem faciunt sconius Quintilianus et Diomedes , quos ille testes huic rei fidem facere contendit. n. Asconii enim, et Quintiliani testimoniis, mea quidem sententia, non alii libri significantur, quam quales a Cice-xone confici solebant, antequam orationem haberet, ad causae dispositionem et memoriam, qui Terum summa et praecipua accusationis vel ε-
206쪽
sensionis capita complectebantur Cicero enim,
ut notum est, orationes suas non de Scripto pro nunciare solebat, sed Graecorum potissimum ratorum consuetudinem secutus est qui quidem praecipua capita ἐν τύποις uti illi loquuntur, Vel D υπομνήμαtra notaTe , tum et Orationum Exoria dia scriptis consignare solebant eliquam vero orationem AEc tempore pronuntiabant. mine, quod non raro accidit, si quae orationes, ad quai habendas oratores Praecipua iam capita notaVerant, sive propter Teipublicae motum sive propter comitia, in longius tempus disserventust, vel plane non haberentur, hae dicebantur ἐν
ποις et ἐν πομνήμασι καταλελεῖφθαι, quemadmodum docte explicuit Taylorus ad Demosthenem in Apparatu Beish. Vol. I. p. 551 et 56I. citatus ab einrichio I. I. p. 14. In hujusmodi autem
Commentariis, facile, ut opinor, fatebitur Maius orationes ipsas non fuisse illustratas, quandoquidem iam nondum scriptae, nedum editae
Et tales libros significari ab Asconio, quisque sibi iacile persuaderi patietur qui Asconii locum paulo diligentius intueri velit. Memoratur enim in isto Asconii scholio ad orat in toga candida p. 165 Fenestellae opinio, qui existimabat
Catilinam a M. Cicerone desensum fuisse, quum hic Torquato et Cotta Coss. ex Africa reVersus a P. Clodio adolescente Tepetundarum ecusatus esset quod addubitat Asconius, argumentis ex hac ipsa contra antonium et Catilinam habita oratione ductis; postremo haec addite Prae . ara ser-
207쪽
--α -- - , quoa eum sine Commentaria Clearonis uarum etiam defenaianum. Com- montarium tamen hujus defensionis aut prin-eipium nullum nVeniam. Itaque Puto non defendisse, sed tantum M Uendendo cogitasse 'SIgnifieat igitur Αseonius non hujusmodi Commenistarios, quibus Cicero suas ipse orationes ilΙustravit, ' sed ex libros in quibus ille, hi orationem habiturus esset, maxime necessaria et utique orationis Exordium scripto consignare solebat.
Et vero nihil plane aliud docet locus ille Quintiliani ex . . Inst. c. H. Hic enim, ubi suse
disputatum est de facultate dicendi ex tempore, expositumque quam sit utilis illa facultas et necessaria, tum quomodo comparaTi, conservarique possit, haec tandem addit Quintilianus D , Plerumque autem multa Mentibus iccidit uemaxime nece8staria, et istique initia acribant celem quae Asm erunt, cogitatione complectantur subit ex ue ore occurrant.
Quod fecisse M. Tullium Commentariis ipsius apparat. Dicit igitur Quintilianus Ciceronem
non semper integra oratione ex tempore Pronuntiasse, Sed interdum, ubi multa ageret, praecipua capita et utique Exordia scripsisse illudque potissimum ex ipsius Commentariis apparere, id est ex dii ipsis libellis quo ad praesens orationis habendae tempus aptaVerat. Bestat locus Diomedis p. 565. S. ex quo ait Minio nihil quidquam magis fosicere videtur, quam ex Asconii et Quintiliani locis. Diomedes enim, ubi dixerat verbum vendo in passiva sor-
208쪽
Titianus ottam aes agris tum primo Herom faminam vend-- magis suam ε--c- expedit eoae nam 4α -tium emisur quam Uenditur.' Cicero Causarum ILL Re endis iterum emta ' unde manifestum si venit non dici, sed aut Venundata ut vendita. Exinde si Maius vult probari, Ciceronem suas ipsum rationes interpretatum esse, manifeste prodit se Diomedis Verba non recte intellexisse. Facile autem apparet quomodo in istum errorem induci potuerit x putavit ille fortasse ita Cicer nis Ioeum in Diomede legendum esse Rependita. iterum emta, ita quidem, ut alterum alterius interpretamentum videretur Sed ruatum non latebat, iusquam in Cicerone usu ari verbum
nificare iterum emere, sed iterum vendere, qua significatione hoc verbum a Iuliano et Ulpiano passim usurpari exica docent.
Flavius Caper. Flavium Caprum non dubitanter,ajus resertinter antiquorum Ciceronis interpretum numerum equidem, qui hic insignem aliquando operam posuerit in interpretandis Veterum Scriptis, nullus dubito, et satis indicavi, ubi
de Plauti, Verentii et Asellionii interpretibus
209쪽
expositum est num vero idem ille merito sibi Iocum vindicet inter Ciceronis interpretes, rem potius esse dicam admodum dubiam. Non enim tanti aestimo indicium groelii, quod amato provocatum est. Agroetius in pistola, Praemissa libello de Orthographia et Prop. et Dissem Sermonis, d. a Pulschio p. 265 ita scribit ad Dominum Eucherium piscopum se Mellum Curi da orthographi misisti mihi haec
quoques res pro Oait tu et moribus tuis congrua eat, ut quia scilicet nos in hujus vitae actibus corrigere via, etiam in acribendi a . diis emendares. Nihil ergo quod in nobis eat. alienum a castigatione tu credias Omnia Oaim etiam quas dictu Parυα unt, ollicita indam rimaris , a Misendo ad acribendum, ab animo ad manum , a corde ad articulum perpenta. Hoc Eae per summum acerdotem Dei Esaa, commissos ibi hominem, ut i si dicitis, et ecundum viritum imbuere, et secundum
Elaram Perdocere. Huic ergo Capri libello, de orthographi et pro rietate ac d erentia aer monum, quaedam adjicienda ubjeci, non quod oi tanta peritiae aliquid Praetermiserit, tam multi praesertim literarum operibus celebrα- tua, qui in commentando etiam Cicerone prae cipuus sed quia nos disscili putamus, qu- ille ut facilia neglexit Ego autem eredidi haec ambigua aliquantis ideri, quia mihi ob- acum frequenter fuissent. ' Ad te hoc igitur opus mittitur, in quo laborabia plurimum. cui ne eas eat emendare ipsum qui aliquiώ
210쪽
emendare praesumsit. Donabit Dina pietas ut qui scriptum aba ta Obserpam Ossimus, etiam acriPtum emare tuum Possimus. Valememor nostri, decus. Mi praealdium meum Videri Agroetius ipse quo nomine Caprum o caverit in commentando Cicerone Praecipuum 3 nos aliorum testimonia requirimus, quae illam rem plenius assirment. Et ieronymi quoquo testimonium, mihi quidem non sussicit memorantur ab illo Capri Commentarii, hoc fateor; sed , ut supra diximus , P. 72. est hoc maxime dubium, quodnam Capri opus hoc nomine significetura Hieronymi locus est huiusmodi in L. Π eontra Rufinum P. 97. , Si quaestione δε animae statu in urbe commotae sunt, quae se ista querimonia el querela, qua utrum reeipi debeat, Episcoporum judicio relinquitur stnisi foris uresstionem et quaerimoniam id in aum igni cara putas qui in Curi commentariis hujusmodi guram merit. ' quidem, quod supra, P. 1μ. dixi de Capri commentariis in Terentium, idem valere opinor o Ciceronis interpretatione suspicor itaque Cavrum non data opera Ciceronem commentariis illustrasse, sed subinde in lineis de Latinisate de plurium auctorum locis disputasse.