Diatribe academica exhibens partem priorem Disputationis de antiquis interpretibus scriptorum Latinorum [microform]

191쪽

operae retrum duco ad hune loeum inserere ea, quae me Pro sua humanitate docere voluit

vae Doet. . . de Gelder, ni de Eulogianae

disputationis argumento a me consul us, haec reinseribere voluit se Quid de Eulogio sentiam, vo- his o Quoniam sine doctein numerorem adis Philosophiam translatorum , cuius disciplinaeis orionem recte a Pythogora rePetit, omnium scipionis vix possit intelligi, eam Pro suo captu explanare clarat Eulogius. Primum igi- , ΤΠ qae sit numerus explicat. - mo tamenis utriam Tecte secerit nec ne vid. Theon de Α- Ηλm eap. III et IV. P. 25 seq. -- Tum in idieat, quid differantisonas et numerus p. 6 . Porro usque ad P. 642. vadis, terna, rae, quaternarii, quinarii, senarii e septenarios, explicat naturam. i. e. rationem illustrat, , qua mos numeros in Philosophiam conferre so-

labam philosophi, Pythagorae et Platonis secta

se tures Deinceps P. 162 - 16s de octonario nu-- mero pauca dicens, quaedam adiungit de no-- venario. Sed quae ab Hogio huc usque dicta sunt, parum disserunt ab iis, quae in eandem, rem disputavit Theon Smyrnaeus demus cap. 4o do. P. 155. et Austor Theolog Arithm. Sequitur altera ες commentarii Eulogiani 3, 444-- p. de oesminum octium cantu, In hae parte Metiones usioae explicantur,

, ita ut quae dicta sunt, mox ad Harmoniam or- hium coelestium traducantur, quae cantum ς

192쪽

, menti Musici ocimia omprehenduntur.

Qui reeis do hilogi iudicare velit, seduIo, conserat eius Commentarium eum Μa robio, e ux Plutarcho de animae Paeocreatione e Timaeo,

Theotio domustea, --ctore in Theologume, nis Mithmeticae. Nimio sive brevitatis studio, sive librorum desectu impeditus, nareat qui dem Eulogius, quid illi numeri significent, sed is Parcius Tationes aperiuntur, quibus efficiantur et alii originem ex aliis trahant, tum Etiam oue, illam in Philosophia vim coeperint, quod -- liqui hi interprestes egregie eonfecerunt. ruinis usque Docti de Gesder, oui pro conrita hae notitia una gratias habemus. Caeterum Praeter Commentarium, iam disputationem de Somnio Seipionis, an plurescidis scripserit Eviogius, dubitari neet Barthius qH- fieri in dri L. II. n. 29. non dubitat, aiens,, μυοniuo momin, perquam xactus acris ror, cujus, noctiaram enisamae mminnumenta quam retus in Somnia Misionia enarratio Eum coli α- ex in o vacuis, να alia ipsi compo3iω. sed hae Barthii sententia hauyseio an ex Ficlogii verbis robari P sit, quum ti logius modo dieat se alios Mos compositurum si enim mi , mi igitur να--tion , qui a Ur positi iuri se Scipiois pria Perfritur, Arithmetiris iis probationibus eviranantea, prudentiae tuas, veri , armarissime aeque sublimia, non ue novas i notasque narramus, aed in recordationem gem

193쪽

saetorius commemoration reducimus. Quas a docti auribus tui Placer Perpidero is alta: moque oudaciuε, quae jubere dignaris, Peram

-. Non est praetereunda hoc loco Boethiani Commenturii omniemorauo, qui licet a Paucis legatur, egregiam tamen doctrinae quae in ipso eonspicitur, commendationem mereri videtur. Cum enim Ciceroni id praecipue in Topicis fuerit propositum, ut Topica Aristotelis obscu- 2iora illa et dissollia, ita latine illustraret, ut magis satilia et iucunda fierent intellectu, ne αminii Prosecto Praeterquam Boethio, aptius ista provincia demandari Potuisset, interpretandi ea ipsa Topica, qualia a Cicerone relicta essent. Omnes enim illos Graecos scriptores, quorum accurata lectio perquam necessaria et tillissima ducitur interpreti Ciceronianorum Topicorum , quales sunt Aristoteles Philosophus, ut et Pythagoras Musicus et tolemaeus Astronomus, et iis eomachus Arithmeticus et Euclides Geometra ex Plato Theologus et rchimedes athematicus., eos omnes Boethius, teste Cassiodoro Latine loquentes ita Latio stitit, ut Athenarum exuviis patriam docte opulentam reddiderit. Iudice Vos. aio de Poet. Lat. c. V. p. 63. Boethius vir

fuit

194쪽

bfuit Latine et Graece doctissimua, in omni

disciplinarum genere excetrans quoque Rama Varronis temporibu non habuerit undecuisque doctiorem Ouantum idem carmine a luerit, ostendunt libri quinques de Consolatione Philosophias, quos exsul Ticini scripsit. Omnino nihil in poesi venustius habuit, vel iistud aevum, et etiam quod proximae anteces cessit' Vossio adsentitur Barthius Adversar L. XvII. c. 13. et L. XXIV. e. 15. - μυerini Boeahi ingenium neque ante a mutios, nequo post se aliquem toto Romani Imperii empore habuit similem p adeo ei viro cum summa disciplinarum atque graυissimaruri Unitione, etiam elegantiore Musae omnem auum αυOremurcididere. - Videas ejus συγχρόνους , --nes a nativo fore Latinitatis in adfectatae

elegantiae numero abeuntes Flumen Romani aermonis Pud hunc fere solum remansit. 'Non sine causa vero eum Boethio vetus Romanorum eloquentia desiisse perhibetur, quam ob

rem scite intervallum illud temporis a Boethiotisque ad Petrarcham in Bolandi aressi Epistolis L. II. p. 552. vocatur interregnum ac petaliterarum deliquium. De odibit aetate nona est quod multum quae Tamus t sufficiat excitasse testimonium Procopii

L. I. de Bello Gothorum c. i. is Symmachus et hujus gener Boethius, nobilissim alimes majorum, euatus Romani actis princi earerant, consulari uterque dignitat justitia et Philoaophias opinione atque tussiis, Primi αε- ια-

195쪽

talia, mutiorum gentia atque O resaloni, tam civium quam Exterorum, succurrerantu Hi virtute ad eummum honori culmen prooecti, eeterrimo cuique ex Lemne a quorum consiliis astuque et delatione Theodoricus ovium, ut rerum novarum molitores, utrumque Peremit,

bonis hastae subjeceia. navit autem Theodoriens usque ad annum 5a6. quo tempore Ostrogothoram imperium pervenit ad Athalaricum. Biennio ante mortem Boethius Ticinum in exitium missus fuerat cuius exilii duobus sero saeculis Postea, id est, circa tempora Caroli Magni, in carminibus suis meminit Theodesphus Aurelianensia L. IV. eam. P, Ipse Moerinus magna ea Mjectus ab urbe, Consul Romana clarus ab arce Proc Antea autem, quam Per Has aulicorum' minum xtes do summa dignitate deiectus esset,

illam, qua apud Theodoricum valebat, gratiam,

tum et consularem dignitatem sortiter tuitus esse

videto, quippe qui Romanam Iurisprudentiam egregis callebat. Hujus ei specimina adsunt in eo ipso Commentario, de quo loquimur, quae hie illio diligenter notavit doctus interpres Iurispindentiae Tullianae in Topicis expositae Frano. God van Lynden P. 112. 25. 129. 152. et Mihi. Boethii Commentarius hoc habet sibi proprium, ut in ipso non adeo verba auctoris expli-eentur, quam quidem sententiam quales enimi Asconio in Servio, Donato et aliis reperiun

196쪽

tur quaestiones, sive de Ingua et loquendi genere, sive demonstructionis laxma, sive de uni-Versa antiquitate agitatae . hujusmodi quaestiones in Bolithiano Commentario non reperiuntur. Quumque BoEthlui in hocce Commentario, se Philosophum Paestiterit, non Grammaticum Dustra quoque in ipso quaeres aliorum scriptorum excitationem, quemadmodum in aliis Commentatoribus saepe fi equens et abundans est quibus

exinde laus nata est, qua lavet Boethius, Servatorum fragmentorum ex iis seriptoribus MD- Tum opera, vel et nomina, absque eorum e--

memoratione planes interiissent Universa ratio hujus Commentarii et consilium aperitur in eleganti praefatione ad atricium, cu 1ibellum misit ubi Boethius ita loquitur Exhortationes tua. Patrsci rhetorum peritissimct, suα 'e Praesentis honesiste Propositi, et futurae aetatis utilitates conjuncta est , mihi antiquius existimaυi muneri libentius aequieυ non quod ad inafruendum te, Commentarios in M. Tullii rosio, laborare me crediderim: ridi-- cum qui ct forem LMMemam docere emm , ut astunt, literas sed ut ex disciplinarum taberalium au tum penu, nostera uua te sem-Mer pignus amicitiae permaneret Ouod enim inuinnus ex animo diligentibus, jucundius μυeniri Potest , quam quod ipsius nimi Partes formae et infertile Nam cetera fere cadu m-becilla , plabantia, et, ad fortunae picem

197쪽

Gelaa: Earumque ullioritatam ipsa etiam cura ta conjiciens auget potius et cons iure Metuθ-ma Accipe igitur mus non escientiae ecu'-titate, ea amicitiae Praesumtion auaculum. uua quam neaei quonam inter auo Pacto etiam garrire non dedecet simul quia Praelato a nobis munere, cum tuorum,siquid Oa-tuM-rO, 3 uriua fueris, a negabis. Sed cum in M. Tulit Topia Victorinus rhetor Plurimae 4n disserendi arte notitiae, commensa acri aerit non me oportuisset melioribus -- aitan illentam eontingere, ni esset aliquid νγ - Oater quoqua labor exercere atque a rare solutaεει Quatuor erim voluminibus

Victorinus in vica conacrotia eorum Primo in Molarandia tantum tauri princi iis oc-eπαιur addit etiam , a qua in eodem volumine praedicenda fuisse PerPendit ut ab exordio ,omminis Uicorum, quod eat, majores nos res scribere ingressos, Trebat , usque χἀ eum Iocum qui eat Tin fine is et I Sed clam tempus est ad id c quod instituimus, accedexe, primi motaminis Victorini evositio terminetum Secundo volumine hisdicandi atque λυeniendi Dialecticae partibua et de Boorum atquctargumenti desinitione pertractat ut ab eo loco Topicorum, qui ea Pe s. J Cum omnis alio diligens dissexendi duas habeat partes, unam inveniendi, alteram iudicandi, Magum ad eundi Deum qui eat s in medio c. a. L Itaqus licet

desinixe locum, esse argumenti sedem. argu mentum autem Tationem , quae ei dubiae facias

198쪽

fidem , aeeundi libri Commentariorum evianαι subsistat Tertium vero itque quartuεν discretionem locorum inter se, eorumque Exem Pli multiformiter persequuntur: cit ut sesetius quidem mullian sibi de jure proponat Exe M quartus ver eosdem locos per alias ruraua similitudines monstret, ex Virgilio et Terentio poetis D oratoribus Cicerone et in tone a ut quod Praeceptis Ostenditur, exemplisco Ceacat, neque ab eo loco qui se in Topicis sin medio c. u. J Sed ex his locis, in quibus argumenta inclusa sunt, ex Osili Progreε

εα, eum transcenditicum, qui est Pad finem e. 4. I saleat aequitas, suae paribus in causis paria iura desiderat. Quanta per Para reliqua

TOFicorum sit . ipsius moluminis ma itu Gmonstrat, quam Victorinus neque attingit, neque istinor potuisset it rebus mdiamis immoratus, nisi opus muti librorum pluram lata distenderet Mostero et hanc Psam Paditiculam , quam Victorinus eligit, diligenter, ut Possumus, aggrediamur et longius vos sione Progressi, cum Uicorum habemus sns

Boethianus Commentarius sex libros habet, qui singuli Ciceronianorum Topicorum volumen facile magnitudine aequant. In libro primo Boethius de opicae acultatis Tatione pertractat. Postquam Prooemium, quo ad Trebatium Tullius utitur, paucis absolvit;

199쪽

Liber secundus continet proprio locos eorum eque exempla incipit a via. r. iacuntur Elimam argument ex his rebua, quae quodammodo ecta sunt ad id, de quo quaeritur et finitur in verbis Oe. 5. pr. Sed quoniam Nidum bonianem ad λα discendi Furia recui ais αί- cmiam . ut reliq aram i potius aliquid , quam te hinc patiar non atiatum diacedere. In libro tertio agitur de locorum vi atque ordine , deinde explicatur Ciceronis disputatio de desinitionibus quae incipit a c. 5. Quando ergo: unuεquiaque eorum locorum etc. et finitur ad c. 7. in L. Otio ad de sinitiones alιinet, hac j

In libro quarto sit transitus ad partitiones, et explicatur Ciceronis docarina de partium enumeration et quomodo hae in argumentationibus utendum sit. Incipit hic liberis c. 8. Partitiones autem is utendum eat, et procurrit usque ad sinem c. II. et quidquid repugnat, id ejusmodi eat ut cohaerere numquam μεδit. In libro quinto Boethius agit de Septem conmditionalibus Syllogismis et inquirit quae eorum natura Sit et Propositionum contextio Incipit c. 15. r. Cum iri erillo igitur distribuatur

Iocus hic etc. et Procurrit usque ad ea verba , quae sunt in medio C. II. ut ea quae Oiuntα-ria unt, aut cessaria interdum, ut ceris ignora ta videantur

200쪽

. In libro sexto Boethius disputat de tota Ioc

rum ratione, deque argumentatione, ac de quaestionibus et propositionibus, earumque terminis. Incipit a c. I . . Toto igitur Ioco ausα-r m Ulicato et et Tocurrit ad eum usque Ioeuin ubi Cioero de eoncursione agit, id est usque ad medium C. m. Postrema Topicorum Pars, inde a medio capite o. Hujus etiam generis est fama vulgi quoddam multitudinia testimonium, caret Commentario sed mihi Persuadere non Possum hane artem a Boethio intactam relictam esse. Videtur igitur P

xiisso liber septimus, in quo explicita fuerit pars illa postrema libelli Ciceroniani. Et hoc ita fuisse, ne quis dubitet, excitemus ipsius Boethii locum ex opere de Disserentiis Topicis L. I. ubi dicit ris Sed de tota dioisione eo muniter disseremus , locorum eantum, ex quibus argumentα

nascuntur, innitiones, exe la , Eerenti-asgust olligentem ain M sro Pro qualitate operis diligentius in his octo O minibus expedit arane qui bus Aristotelia Topic in ἰα- sinam verti a rationem, vel his Septem, quibus Marci Traiasii micis lucem P nae e positioni infudimus.' BOEthiani aevi ingenium quale fuerit et qualode suo Ιibro iudicium exspectaverit, significatur

in raef. ad L. II. tam disseillimi operia

cursu non aum neacius, mi merici, quin ι-bor hic noster, quem letoortante auctomimus,

dum judiei multitudini imperitae aut L