De rebus Thuriorum [microform]

21쪽

rent ). Nomen gentile inde derivatur hurii vel Thurini: huriat . . . legitur in inscriptione p. Gruterum p. CXLIX, ubi V DD. huriates

restituendum esse censuerunt videtur tamen ibi polius huriatae scriptum fuisse a huria derivatum ). Theophrastus p. Stobaeum Serm.

44, p. 201. Gaiss. οἱ Θουριακοι. Ad quem locum eynius Opuscc. II,

p. 152. puto itios pro Θουριοι. t sane duobus sequentibus locis Theophrasius ac forma utitur. amen formam Θουριακοι agnoscit Stephanus Jet. S. V. Θουριοι, eaque confirmari videtur loco Hesychii S. V. 'Ιπποδαμου νεμιησις, quo Sub monstros voce σατυρικους latere Θουριακους conjecit Valesius ad arpocrat. s. v. 'Iπποσαμεια nisi sorte malis Συβαριτικους. Fontem, a quo hurii nomen acceperunt, omnes appellant huriam D, excepto uno Scholiasta ad heocr. V. in ., qui de fluvio hurio loquitur, quo vix Domine dignus erat. Quamquam vero a sonte illo urbi nomen huriorum venerat, tamen videntur id ipsi Thurini quasi quodam lusu a Θουρος duxisse; cornupetam enim taurum numis suis praeserunt quod tamen non statim ab initio urbis factum est C Mionne t. I, p. 170, r. 665. Echhel. Doctr. Num Vet. I, 1, p. 161.), quem Sybaritae stantem et respicientems vel ad dexteram progredientem expresserunt Θουριος Pμητικος. ZetZ ad Lycophr. 153. . De numis Sybaritarum . inchelm. Gesch. . uris t. IV. in cimmit Ver e t. V. p. 202 sq. c t. VI,

p. 18.

Loco urbis mulato non statim nomen et ipsum mutatum est:

id quod innuit allas laureata in numis, quibus inscriptum ΣΥHAvel ΣΥHAPL Mionnet. t. I, p. 168, r. 654. Suppl. t. I, p. 320, Dr. 832. Neque tamen temporis tantum descenderim, quantum iubet Eckhel. D. N. I, 1. p. 161 sqq. Quod idem . D. proponit, Sybarilarum factionem lumis seriendis incudisse, adseriptitios colonos

5 Neque probaverim, quod oppo habet Thucyd. . I. T. II. P. 549. trier Thuriorum dicisti η Θουρία huc. VI, 1. cf. 104. Alibi idem ager in libris scr*tis et Θουριας ri , in me laribus ulgaribus autem male Soυρ α τις ζ Oeatur VII, 35. huria multis locis 1egitur, quibus nisi de urbe cogitari nequit. 6 Ut Θουριατα Messeniae aus. IV, 3 l. p. 355. ulin et in numi3. Steph. ya. s. v. Θουριοι καὶ et ἐθνικον Θουριαται - τινὲς δὲ Ουνίαν καὶ Ουνιατης. 7 Fontis nomen repetendum est a radice θορε, ebullire. Ignarra de phratriis p. 69. apte conlparat Ollo eapolitanum. 8 Singularis est sententia Winburnii p. 294. , moles ingenti opera Crathis fluctibus oppositas tauri, quippe quod sit Cralbi signum, capite retro

22쪽

ΘΟ ΙΩN, ferri nullo modo potest. - Agro longum tempus post

Thurios conditos nomen Sybaritani servatum esse, suadet heocr. V, 73.

In loe Strabonis VI, 390. υπὲρ δὲ των Θουριων ωαὶ 1 αυριανῆ χωρα λεγομiiset ιδρυται, Cluverus Ital. ant. p. 1271 legendum

esse coniecerat Θουριανή. Perverse: cf. Casaub ad h. l. et Romanetl. l. l. p. 103. COPIAE . Copia, quod Romani huriis post coloniam . U. 560. eo deductam impegere nomen Strab. VI, 404. Steph. s. v. Θουριοι cs Schol. Aristoph. Nub. 331. υστερον δὲ Ἀπιαι , et quod in numis ab illo inde tempore conspicitur, nunquam in usum venit vulgarem. De altera Sybari, quam aus VI, 19, p. 499. utin inter Brundusium et Hydruntem silam a posteriori nomine Lupiam dictam monet, vide nos infra lib. I. cap. 3. extr. Quae Magocellio in mentem venerint Sybaris nomen a voce 'dis Vel a 'n' di derivanti, Thuriorum autem a ''m, ea videsis apud ipsum ab Heracl. p. 517. quocum cons. egeri Thes. Brand Seleci. I, 331.

23쪽

LIBER PRIOR.

DE TEMPORE, QUOD INTERFUIT INTER SYBARII DELETAM ET THURIOS CONDITOS.

ybaritarum civitati nem intulit clades critentissima a Crotoniatis Milone duce iis inflicta. Contulerunt signa ad raentem fluvium, alteri hospitii tutores atque communis gentium juris vindices, Sybaritae interno reipublicae statu prorsus dissoluto, superbia ultra humanum modum adaucta tumidi et quasi furentes, ut Martem, quem ipsi iniuste excitaverant, acerbissimum experirentur Ingentibus utrimque copiis congressi erant victoria tandem stetit apud Crotoniatas, qui mox λὶ Sybarim expugnatam et direptam solo aequarunt, ruinis autem Crathim immiserunt aggeribus interscissis qui orentissimae urbis vestigia ad unum omnia funditus delevit. Incidit Sybaris excidium in Ol. LXVII, 3. Diod XI, 90, XII, 10.), postquam fere CCX annos incolumis perstiterat auctore Scymno Chio v. 356 sqq.): unde initia ejus circa Ol. XV ponimus. Restituendae urbis post duodesexaginta demum annos conatus factus est, teste Diodoro l. l. Quid nonne idem Polygelum circasmem Olymp. LXXV Sybaritis Crotoniensium obsidione pressis auxilio missum tradidit XI, 48. Namque Hiero fratrem, quem gratia apud Siculos pollere sentiret, exercitui, qui illis opem laturus esset, praesecit,

ea spe duetus, fore, ut nunquam salvus inde rediret de qua expeditione diversa sane ac plane contraria nobis servata sunt testimonia;

nam si Diodorum sequimur, Polygelus insidiis Hieronis perspectis ad Τheronem confugit secundum Scholia ad Pindari Olymp. 2, 29. II, 1, p. 65 Oechb. , c ad . 120 Sybaris reficiendae causa ἀνοικισμιος in illas regiones missus est, neque dicitur eo loco, quomodo 1 Tην ευδαιμονίαν φηρεθησαν - ἐν ἡμέραις ἐβδομηκοντα in

24쪽

rem gesserit: eontra si imaeo maiorem fidem tribuimus ap. Didumum in iisdem Seholiis . l. p. 64 set LXV, p. 264. oelleo bellum contra Sybaritas susceptum a Crotoniensibus haud dubie, non ab ipso Hierone occasionem Hieroni iraebuit fratris ablegandi: sed irospere regesta spem insidiatoris sesellit Negatiqectatus V. Cl. in explicationibus ad Pindari locum. II, 2, p. 118. AEL Goeller de siti Syracus. p. 17. id a imaeo die tum fuisse, imo eum haud dubie tradidisse, id

quod verum videtur viro doctissimo, ad restituendam Sybarim ablegatum Polygelum esse. ac sane si quis probare velit, tum primum restitutam Sybarim esse. sortasse confirmari opinetur sententiam suam

loco Polybi ΙΙ, 39. ubi paulo post Sythagoreorum collegia incensa Sybaritarum sit mentio. Sed falsum in hoc esse Polybium infra periculum faciemus demonstrandi Atque omnino negamus, Sybaritas illo tempore de reficienda patria urbe cogitasse. Nam quum vix sit cogitandus Diodorus sibi ipse contradicens, si alio modo eam difficultatem tollere licet, in aperto est, eum, qui libro XI, 9 et XII, 10. Sybarim post VIII demum annos resectam tradat, lib. XI, 8, ubi de Crotoniatibus eam urbem oppugnantibus verba iacit, aliter explicandum esse. Etenim Herodotus VI, 21. nos certiores facit qui cladi urbique suae superfuerint Sybaritarum, LAUM e SCIBRUM e convertisse, ubi Milesiis, qui post Sybarim excisam publice luctum indixerant. Issileto eversa Ol. LXX, 3 non larem gratiam retulerunt De Lai situ ad Laum fluvium, a Croton' stadiis CCCC constat ex Strabone VI, 38 ei ex liuio . . III, 10. Scidrus, de qua aliunde certius quidquam non cognovimus, rei vicines fuerit. Steph. Byg. s. v. Σκίδρος πολις 'Ιταλίας, i. e. Italiae angustiori sensu dictae ab auctoribus Stephani: ubi nunc est citrano, iam Tuisse suspicatur olflenius rassi Cluver. p. 288 Sed sinomanetl. I. p. 376 4 381 Utraque videtur colonosa Sybaritis accepisse aliquanto ante hujus urbis interitum nam diruta demum Sybari a reliquiis cladis illius funestissimae Laum et Scidrum occupatas esse, prioribus ineolis subactis vel expulsis, quae est sententia Magochii ab Herael. p. 502 Radulphi Rochetli Bis de colonies gr. t. III, p. 143, aliorum, minime verisimile est Magis etiam eos errasse omnibus machinis contenderim, qui POSIDONIAM quoque a Syh ritis patria sua exulis expugnatam esse statuerent: de quo hic nobis paulo diligentius inquirendum est ac de prioribus ineolis Posidoniae quae aesti nomen postea accepit tunc moi dicemus: hoc tantum quaerimus, quo tenipore a Sybaritis obsessa fuerit, quorum coloniam eam ditisse nestantur Strabo lib. V. sub n. et cymnus v. 245. In quo tum Neptuni cultus, qui Posidoniae maxime obtinuit, tum aedifi-

25쪽

ciorum quod restat p), tum genitivus doricus in Amin numis expressus duculentissime declarant, mon posse non de Troegeniis cogitari, quos una eum Achaeis Sybaritis urbem eorum initio incoluisse memoriae prodidit Aristoteles Pol V, 2. Schneid. Idem videtur voluisse Solinus II, 10. Paestum a Dorensibua sic , ubi Mazocchium ne mireris de hoeniciis ora oriundis cogitasse. Cf. O. Mueli Dorr. I, 403. Etrusc. I, 191. Iam quum ex Diod. ΙΙ Herod. V, 44 Heraclid. Pont. p. Athen XII, 21 discamus, Ielyn plebi Sybari lanae persua-Sisse, ut quingentos ex optimatibus urbe ejicerent id quod sub sinem civitatis accidit), hos megenios fuisse coniecit Heynius V. Cel. Opusc. II, p. 135. quem sequuntur esseling. ad Diod XII, 9 Arische de Societ a Pythag. Crotone cond. p. 17. alii propterea, quod Aristoteles

i. c. postquam aroegenios ab Achaeis numero superioribus expulsos

esse commemoravit, hoc adiicit: ἈΘεν ο αγο συνέβη τοῖς Συβαρίταις. At licet haec Aristotelis verba plurimum faciant ad istam sententiam mommendandam, clamem aliud Auit exstat, quod non minus graviter contrarium arguat Numorum enim losidoniensium typum antiquissimum si consideramus, ad Ol. LXVII descendere nullo pacto licet: et Crotonem Sybaritae a elyis factione ejecti dicuntur se convertisse. Accedit, quod utique lubricum est, in Herodoto I, 167, ubi Phocaeensibus Veliam condituric Ol. LXI. laesianus homo de responsum explicuisse dicitur, prolepsin historicam statuere. Quapropter Doricam urbis partem multo ante ultima Sybaritanae civitatis tempora c. CIII. a. u. c. est O. Muelleri sententia admodum probabilis Etrusc. I, p. 203. crediderim expulsam esse, vel potius iure paci cessisse: nam consuetudinem aliquam inter Sybaritanos et Posidoniatas interces-Sisse, persuadet numus, cujus in antica legitur ΛΑΙ, in aversa ΠΟ- Laus et Posidonia. Echbel. D. N. I, 1, p. 153. Quamquam ab Aristotele non sine timore quodam discessi βὶ Ut igitur ad initium

disputationis nostrae redeamus. haec videtur Diodori sententia fuisse, quamquam illa minus accurate expressa, Crotoniatas illis Sybarilis, qui-2 De aestanis reliquiis T O. uellerim db d Arch. p. 58. . lysses v. Salis arschlin's Reisen in oerach. molaren d Mnigr. Neves t. I. P. 226. SWinburno travel in the two Sicilies . II. p. 131 sqq. ustace our throughItalyra. II. P. 24. v. d. Hagen Brisse eeit. t. III p. 223 - 249. - Nicali 'Italian anti ceti. t. III. p. 171 vers. Danc Romanelli topogras ceti. t. I. P. 331. 3 Quod urichius p. 32 Crotoniatarum unios Doricis inscriptionibus signatos assert, ad Sybaritanos, quamquam et ipsos Actiaeos, momentum non habet, quippe qui nunquam eam Doricam indolem induerint, qua Croton ab initio gaudebat CL .mueller Dore. II. 178. et Passim.

26쪽

bus an et Scidini recessum permiserant, c. l. LXXVI denuo bollum intulisse. Quod quomodo iis cesserit, in ea, quam supra notavimus, auctorum discordia hodie enucleare non OSSumus. Videntur haud multum essecisse, certe Sybaritas non plane oppresserunt. Nam Ol. LXXXI, 4. hessalus quidam, sive hessali utrumque ex Diodoro XI, 90. et XII, 10. veterem Sybarim instauraverunt eum iis, qui ex pristina clade supererant. Nova urbs ex soli ubertale celeriter laeta incrementa cepit sed Crotoniatae veleris odii non obliti sexto anno

post iterum disserunt Diodori loci XI, 90. et XII, 10. ille I hie Vannos exhibens: quomodo vero seri possit, ut ex lacuna, quae inter

Ol. LXXXI, 4. et LXXXII, 2. apud Diodorum intercedit, ea disserentia explicetur, id quod videtur esse ingio ad XII, 10. difficile est ad intelligendum iterum Sybaritas inde expulerunt l. LXXXIII, 2. In quo Heynio illud iure mirum videtur, quod Crotoniatae non ipsi agros

feracissimos cultu vel colonis occupare maluerint. Sed equidem miror, virum Celeberrimum, quum illa scriberet, Don cogitasse de loco clari

simo Apollonii p. Iambl. 35 S. 255. ubi Sybari apta ager bello

partus, quum non e Voluntate plebis κατεκληρουχήΘη, odii an Pythagoreos erumpentis dicitur causa fuisse. Itaque etsi non ipsa veterem Sybarim arctius circumjacentia loca incoluerunt Crotoniatae, tamen videmus, agrum Sybaritanum ex aliqua parte victoribus essisse. s. O. Mueller in hist Doriens. II, 180. rische de soc a Pylli cond. p. 93. Alias ejus partes ab iis, qui ante Sybaritarum imperium suo jure eas possederant, vindicatas esse haud falso suspicabimur. C A mi , II.

DE COLONIA THURIOS DEDUCTA.

Sybaritae iterum patria expulsi Lacedaemonem et Athenas legatos miserunt, qui reditus atque urbis denuo constituendae auxilium sociosque expeterent. Quod quum a Lacedaemoniis impetrare non potuissent, faciliores se precibus eorum praebuerunt Athenienses, quippe qui iam tum ardua illa consilia videantur moliti esse, quae de posteriore tempore memoriae prodita sunt huc. I, 90. coli. Diod XIII, 2 30 et quae jam callide alti gerunt Corcyraeorum legati huc. I, 36. τῆς τε γὰρ Ιταλιας καὶ Σικελιας καλως παραπλου κεῖται τ.λ4 cs M. et Plut Per. 20. Itaque auxilium suum polliciti decem naves exstruxerunt colonis deducendis, quibus et alios praefecerunt, et Lam-Ponem Vatem nobilissimum praeterea Peloponnesii invitati sunt in societatem condendae coloniae, quorum multi nomina dedere. - Urbi

27쪽

aulem, cuius paulo post Sedem mutaverunt, pollinis oraculo renunciato, nomen huriis sive Thurio inditum es Sed non ita multo post urbem constitutam editione exorta Sybaritae, qui sibi plus aequo arrogassent, expulsi Sunt, ipsaque civitas conlimata novis e Graecia

colonis advocalis Diod XII, 9-11. Strabo I 414. Priorem illam coloniam spectant, qui Archonte Callimacho hurios conditos memo rant Corsini Fast. Att. III, 210. l. , posteriores colonos, qui ad raxitelem Archontem illud reserunt e g. Meura Lecti. Att. 4, 15 Larcher. Herod. I, p. LIV. .

Quae quum levioractu delineaverimus, paulo subsistamus atque ad temporum rationes accuratius describendas convertamur. In quo

inprimis repugnamus Oemelio, qui nuper libello scholastico: Quo anno Thurii conditi sint, Praxitele Archonte, Ol. LXXXIV, 1.

a. Chr. 444 colonos ad urbem condendam statuit profectos esse

p. 4 sqq. Nilitur enim duobus locis, quibus de vita Lysiae oratoris agitur, Dionysii alicarnassensis et auctoris Viti corali., quos, quippe qui in hac disputatione maxime valeant, infra adscripsimus ). Qui sane efficiunt, Lysian Ol. LXXXIV, 1 Thurios venisse

una cum aliis colonis e Graecia in eundem locum commigrantibus. Sed eos, quos Lysias comitatus est, non primos suisse, qui novam coloniam conderent, gravissimum Diodori testimonium docet, quem quomodo sententiae sibi adoptatae conciliaverit V. D. nunc videamus. Diodorus enim haec habet XII, 10: στερον ἔτεσιν κτω προς τοῖs πεντηκοντα Θετταλοὶ συνοίκισαν και μιετ χλίγον πο Κροτωνια- τῶν χξεπεσον , πέντε in τεσιν στερον 'o; δευτερου συνοικισμιου, κατα τους ποκειμένους καιρους, et αρχοντος δ' 'AΘηνησι Καλλιμιάχου συνωκω Θη, και αετα βραχυ μετασταΘεῖσα εἰς τερον τοπον τ λ. Sybaris igitur denuo a Crotoniatis eversa Archonte Cal-

28쪽

limactio novos colonos accepit, qui aliquanto post sede nautata urbenii propinquum locum transtulerunt, ducibus Lampone et Xenocrito. Hoc ubi dixit scriptor, quum ei in animo sit, uberius eius oloniae conditae historiam perseribere, iterum ab initio eam repetit ac legatosa Sybaritis Athenas et Lacedaemonem missos enarrat. Quod profecto nemini sui offensioni, nisi ei, qui opinionis, quam amplectitur, confirmandae studio refragantia aliorum testimonia non obstare, quoquo modo evincere conatu est. Itaque quum Diodorus in eodem versu duas res diversas ac prorsus contrarias dicere ei videretur Sybarima Crotoniatis deletam esse et aediscatam ab Atheniensibus eodem tempore ac postero' quod a Diodoro dictum esse quis est qui concedat d, oemelius deleta voce συνωκισΘα sortius distinxit post ἐάαρχοντος δ' 'AΘήνησι Καλλιμιάχου, quod ad antecedentia refert, i. p.

a Sybarim a Crotoniatis 'Versam. Sed ne illud iteremus, hanc emendationem, imo depravationem

omnino non esse necessariam, neve hoc Pren amus, Verba illa ετ αρ-

κοντος δ' 'AΘήν Καλλιμι mirum in modum frigere eo loco positas), plane falsum est, quod inde effficitur. Nam ut admittamus, in verbis πέντε ἔτεσιν στερον οὐ δευτέρου συνοικισμου corrigendum esse ξ Diod XI, 90. hic numerus esselingio quoque verior videtur ad Diod. l. l. , atque etiamsi concedamus, rem ita cogitari posse, Sybarim sub finem Olympiadis LXXXI, 4. . . . Chr. 452 ohessalo quodam restitutam esse et post sex annos Archonte Callimacho denuo eVeraam, quomodo, quaeso, hoc convenit Diodoro ipsi XII, 22 quem locum quin asserret caute vitavit . . , quo loco Sybaritae seditione in nova urbe exorta Archonte Lysimachide, i. e. l. LXXXIV, 4. eiecti dicuntur ut oloniam antea deductam fuisse et a Diodoro ad annum superiorem relatam, luce clarius sit. Sed p. 4. V. D. Sybarim deletam adeo . Chr. 451. statuere videtur, dicit enim haec Secundum Somnum m. o. 353 primo ann odimpiadis Θbaritae ludos ostmpicos colebrantes a Crotoniatis oreressi sunt. Id quod cum Diodori rationes sic componi potest: Fbaris deleta Obmp. LXVIII, 1. . Chr. 508, restituta post 58 annos pleno i. e. a. Chr. 451, Ora 452, quem

At hic quoque salsa opinione captum V. D. deprehendimus. Age evolvamus Scymnum, quid dicitῖ2 Qtio ne ipsum quidem virum doctum latuit, quapropter etiam ἐπαρχοντο ν Αθὴνησι Καλλι/ιαχ ου, quo quis κατα τους ποκει/ιενους καιρορους explicuisse videatur, ejiciendum esse proponest.

29쪽

αγωνα καταλυσουσι, τά τε του Διοs

ἀνέλωσι τιμάς, in ii παρευρέσει. ἈδρόμισΘο δη γάρη νυμινικον τι ἐμετέλουν, κατά τον χρονον τον αυτον 'Hλώοις, ναπει τις προ αυτους τοῖ ἐπάΘλοις' ἀγονυιενος σπευδοι καταντῶν, ἀπολιπων τήν Ελλάδα. Κροτωνιῆται πλησιον δὲ κείμιενοι κατὰ κράτος αυτους ηραν ἐν βραχεῖ χρον κ τ λ. Quivis jam videt, non inesse in his verbis, quae inde extricavit Voemelius. Adde then XII, 21 f. διοπερ ἀνάστατοι ἐγένοντο και διεφΘάρησαν παντε οι και των 'Ολυμπιων τον πάνυ αγωνα ἁμιαυρῶσαι ἐθελησαντες, καΘ ον γὰρ ἄγεται καιρον ἐπιτηρησαντες,ἄΘλων περεολf. αυτου καλειν ἐπεχείρουν τουλάΘλητάς. Ergo non in ipsis ludis celebrandis oppressi sunt Potuit quidem . . in

sententiam suam laudare Plin. N. H. VII, 22. uultus unum exemplum habet mirabile, proelium, quo Θbaris deleta est, eo die, quo gestum erat, auditum lympiae quo ortasse multitudo ad solemilia celebranda Olympiae versans cladis ejus certior facta esse signiscatur.

Sed ne sic quidem quidquam tali famae tribuendtim Exstant enim plurimae ejusmodi fabulae, quibus idem repetitur CL lin. l. e. lui. Aemil. auli. c. 24 sq. et qui alii de pugna ad Sagram laudantur loci. Denique lae uestimoni, Plinii N. H. XII, 4. Herodotum A. U. CCCX Thuriis historiam suam eondidisse, infra videbimus Non plus conserta Voemelli rationem rimandam, quam illae de Lrsia enarrationes

supra laudatae. Alii, ut dissicultates illae expedirentur, coroniae decretae et deductae tempora distinxerunt v. e. esseling. ad Diod XII, 10 sed vix quidquam inde lueramur. Omnia vero clara sunt, si in eo persistentes, quod Diodorus innuit, coloniam alteram Archonte Callimacho deductam esse statuamus, Lysiam autem et Herodotum alteri coloniae se adiunxisse, quae Praxitele praetore Athenis prosecta est ad augendum statum novae civitatis seditione illa, qua Sybaritae expulsi sunt, valde labefactatum. Has duas colonias se emendas esse, egregie e spexere, qui nuperrime de tempore Thurioriam conditorum scripserunt, Hoelseherus in libro de vita et scriptis Lysiae oratoris, p. 17-21, et

3 Hoc vocabulum recie inseri ad metrum constituendum rebsius Lecit. Diod. p. 165. 4 Sie rebsius I. I. ex alatino. I.egebatur Oia ira metrum ἐπαθMOG.

30쪽

Theodorus Berctius in Commentationibus de reliquiis eomoediae Alueae antiquae p. 51 sqq. a quidem in re disserunt illi NU DD. viri coloniae Lampo praesuerit: quum tamen in aperto sit, a Strabone, quippe qui de una tantum colonia loquatur, rem minus accurate expositam esse, non concedamus Boetschero, Diodorum e Geographo ita eorrigi debere, ut Lampo coloniani post Sybaritas expulsos Athenis prosectam duxerit posterioris oloniae ducem suisse Lamponem, et ipse statuit Si Croi in Mem de Acad. XLII. , ac plane consentinus cum Berghio, qui e Diodori mente seditionem Sybari exortam post colonos a Lampone deductos statuit. Neque equidem ignqro, qualem fidem omnino habeat Diodorus sed hoc loco consulte omnibus perpensis mihi e Suasum est, non nimium ei me tribuisse ). Quod autem tanto studio Athenienses Sybarim restituendam susceperunt, id potissimum Periel auctore factum est Plut Per. 11. praee.

reip. ger. 15. qui quidem ab Ol. LXXXIII, 4 demum solus rempublicam Athenarum gubernare coepit PluLPer. 6. huc. II, 65. , neque tamen propterea, quod ab illo coloni Thurios leuntur missi esse Plut. l. l. , isto anno omnino ea expeditio posterior habenda estidiamque iam aliquanto ante hoc tempus res Allieniensium propemodum

ad suum arbitrium direxerat atque ipsae eae res, de quibus Plutarchus in illis locis loquitur, antea gestae erant. Illo tempore autem eo magis consentaneum est Athenienses tetendisse ad potentiam suam per Itali- eas regiones constituendam ac divulgandum, quum in ipsa Graecia clade nuper ad Coroneam accepta vires suas aliquantum fractas viderent Thue. I, 113. Diod XII, 6. s. Clinton. Fas Beli. t. II ad a. 447 et p. 258. in summario Thucydidis. Itaque acri studio urbis, quae sui juris esset, in Italia condendae decem naves colonis repleverunt, Peloponnesiis quoque per praecones in societatem vocatis. Diod XII, 10 ). Inter eos, qui colonis deducendis praeseeti sunt, primum locum videtur obtinuisse Lampon, vates ille nobilissimus, et cujus opera praeeipue in colonia Thurios deducenda Perietes usus esse diei iur luLll. c. Schol. Aristoph. Av. 21, p. 443 Dind. De hoc viro, in quem

comici poetae attici maxime odium suum lusumque exercuere, es Schol.

Aristoph. Av. 988. p. 471 Dind. Ath. VIII, 344 e. plura dabit Th.

5 Totam rem plane aliter sibi constituit Utrictius lib. laud. p. 3 sqq. 6 CL Eiisti ad Dion Perieg. 373, a quo Lacedaemonios quoque coloniae

socios perhiberi, ne n oreris Lacedaemonios enim, quamquam Publice eam societatem detrectaverant, singulis Puta facultatem praebuisse nomina subseria

bendi.