장음표시 사용
161쪽
nentia a earnibus a superioribus Ecclesiasticis Clausula quibusdam displicuisset, diligentius is
dispensantur, eo quod cibi Quadra Mimales e, iuste rei examen selectis viris eruditis eommisit is valetudini osticere pssent, nihil ecitis alim Clemen XI. Pontifex Maximus, atque post re rum praeceptum Ecclesiasticum temeore Quadra- secta &-Sanctuarii pondus librata hine i eritimae Christianis impositum de uni ea resectione illorum censoria sustraria, tandem ad maresnem sumenda in die possunt absque ullo suae salutis Edicti, quod Romae pro Qua fiagesimae odiem
detrimento observare ; ergo , stante etiam disi time anno II . typis essedum ae vulgandum Pentatione a prataepto d3 abstinentia a eamibus, erat, sicut singulis annis fieri soletnne est , hane tenentur alterum adimplere Ecclesiae praeceptum Clausulam propria manu scriptam,' Edictoque inde uniea tempore Quadragesimae sumenda res serendam, ipsemet Pontifex Clemma XI. appo.
Qione in die, hoe est, semel tantum in die car- suit: Ed obserum B disiuno, alle di mi Ietoenibus se reficere, sicque taltem iacere Quod pos- siam renuti Mese quelli ebo si tabam vi ea mi imsunt, sicut in simili morum materia desnivit D. Iubri es mω- di essere si v xvλο ia υλο stiar
Me misi M. Pontifex Maximus in suo Decreto semis. Quae verba sic latine redduntur. Et renen. die q. mensis Martii anni 267p. dato , in quo tur Observare ieiunium , a cuius lege non dispensan- inter vatias Propositiones, morum doctrinam spm tur illi, qui salubri eamne vescuntur, eo fiso δαμctantes, hane ordine quinquagesimam quartam motiis, quod e um saluti noreant Qua/a simales his verbis concepram proscripsit. cui non potestro. cibi. Cum praedicta Pontificis Clausulx Edictumeitare Matutinum oe Laudes, potes tamen aliquas pro observatione Quadragesime Romae anno I o Loras, ad nihil renetur, quia major pars trahit ad ruit publicxtum . Extat etiam Edictum P tis mino rem . Denique, eos, quos superiores Eccle- Ma redi, Urbis Romae, totiusque Status Ecclesiastici a praecepto de abstinentia a carnibus dispen. siastici Protomediei Generalis , datum Romae sant, ne eibi Quadragesimales eorum saluti no- pro observatione Quadragesimae anno I r. inceam, ab obligatione tamen alterius praecepti de su- quo expresse asserit, eos, quibus ex speciali E inenda unica resectione in die, in qua consistit ta- clesiae indulgentia licet tempore Quadragesimalietio sormalis ieiunii, non esse exemptos mani sesto vesci carnibus, quod cibi madragesimales eorum tet ex Bullis & Constitutionibus editis a summis sanitati haud modicum damnum asterre possent, Pontificibus, qui diserte declararunt. eos, mam non dispensari. juxta mentem Summi Pontili. ibus dispensariint a praecepto de abstinentia a cis Gementis XI. & declarationem Gas aris Car.
carnibus, quod ei bi Quadragesimales eorum saluti pegna, Cardinatis Vlcarii ejusdem Summi Ponti- noxii esse μssent, non excipi a lege jejunii, sed ficis, ab observatione jejunii : pre tauro si
teneri tempore Quadragesimae unieam in die su- ά pensano EAP asinenta, e distano in mite lomere resinionem. Gregorius XIII. in Bulla C - fere sibi ase, non do vendati , ne pωendoli i M viatis pro Regno Lusitaniae sic stastuit: Praeterea Eiei festaliere da questa Abligatione, ebe pre ahro dii emus, μι dicto rriennio durante, carnibus ει ὰ salutare, o ri mole, beneόὸ per is lora sanita consitio iatriusque Medici , temporibus ieiuniorum se ali conceda ιι mangiare eami, eo reme Uureseram Quadragesimalium, Quam quo meumque die- semente, rem Ora si di Nosro S uινε, Helia -- totius anni vesti possint, ac pro edirum tibito nes suo Editio Sua Eminenda , seu Cardinalis is, o iactitaniis, itaqνώ, qui carnes comederint, Gasser Carmana Summi Ponti fieis Gomentis XI. serυara in ecteris sejunii Ecclesiastes forma, EA Vicarius , in suo Edicto, quod iussu ejusdem ieiunio fatiscisse censeamur . Alexander Summi Pontificis pro observatione Quadragesimae VII. Pontifex Maximus anno a 6s7. Romae pro- Romae anno Iror. publicavit.
mulgavit Edictum , quo, propter pestem, quae Ex his itaque Bullis & Edictis Romanorum
anno praeeedenti in hae Urbe saevierat, dispens, Pontificum, aliisque Documentis ad jejunii in vit tempore Quadragesimae cum Civibus Romanis dragesimalis observationem spectantibus , quae a praecepto de abstinentia earnis in diebus Domi- Clarissimus Canonicus Nireuus Antonius Cug-nicae, Lunae, Martis, & Iovis, expresse tamen gis, Cardi irati Vicario summi Pontificis a Secr. 'αlarans, jejunium servare debere, excepta tis, Vir Doctrina & pietate conspicuus, & adhuc die Dominica, in aliis diebus, in quibus libere Romae vivens , metum lanima humanitata rossent carnibus vesci. Similem dispensationem a communicavit, facile collisere potes, primo, non praecepto de abstinentia carnis tempore Quadra- idisse cum usu & consiletudine Ecclesiae, atque Iesimae anno 3638. totius Ducatus Mediolanensis Edictis Summorum Pontificum, pro observatio. idelibus indulsit idem Pontifex , ea apposta ne jejunii Quadragesimalis Romae promulgatis . Clausula e Cisra ramen σεχυ tionem a se itinis r conciliari opinionem illorum, qui dictitant. non Denrque, in Edicto, quod Romae pro observa- posse stare obligationem servandi legem ieiunii, rone Quadragesimae sub Pontificatu Clementis quando a Superioribus Ecclesiasticis concedi. XI. anno I OI. publicatum est, haee Clausula inr dispensatio a praeepto abstinentiae a carni- inseria fuit: vi in mare H distano , istis di cui bus; cum tamen, scut mox ostendimus, Summi leni sono renuti ane, quelli, ehe pre stitista cau- Pontifices , avitam secvii Ecclesiae consuetud,sa si eibano di erami faitibri. Quae verba sic lati- nem, conceptis verbis asserant, his, quibus ex Me redduntur. Et delens observare ieiunii Iegem, indulgentia Ecclesiae sis ac licitum est tempore
ad θη- obstringuntur tui, quibus lina de Gu- Quadragesimae comedere carnes, necessitatem imsa pπmtuitur , ut re stre Guadragesimae eam Cumbere ieiunandi singulis diebus 21adragesine salubra vescant r. Sed, cum haec inserta Inae, exceptis tamen d; ebus Domi ulcis . n. lial qua
162쪽
aliqua aestitudine laborent quae eos eximat a l. ab Ecclesiasico ieiunio, sive per Ecclesiam instim ieiunii . Secundo, colligere debes, rationem tuto, dispensare, vel eximere possunt. ormalem ieiunii sitam esse in unica resectione , M. Duae potissinium causae, juxta Doctorem quae in die sumi debet, & non in abstinentia a Angelicum , ab obligatione ieiunii Ecclesiastici carnibus, eum certum sit, juxta Doctrinam Ee- aliquos eximere possunt, aetas videlicet & noeess-clesiae expressam in Bullis, & Edictis Roma o- tas. Et primo quidem pueri ob aetatem a lesta ruin Ponti&um, quae si rius laudavi, solvi i' ieiunii Delesiallici dispensantur , tum quia pr iunium, si bina in die Kat resectio, & versa vi- pter naturae debilitatem frequenti cibo, & nonce, non .lvi ieiunium, si quis, post lemtimam multo simul utuntur, tum qnia etiam usque ad a Superioribus Ecclesiasticis obtentam dispensa- snesti tertii Septennii, hoc est, usque ad annum
tionem, semel in die tempore Quadragesimae case completum vigesimum primum, semper sunt innibus vescatur. Quando autem dico . rationem statu ausumenti, propter quod multo , seu fi formalem ieiunii sitam esse in unica resectione quenti indigent alimento. Secundo, senes, non in die, non id eo insensu intelligas velim, qua- quidem omnes, sed qni ad annum septuagesimum si unica illa resectio ita necessario in die lumen vel octogesimum pervenerunt, a jejunio Ecclesi. da sit, ut ille, qui ab ea abstineret , non ieiu- stico immunes & excusati suppqnuntur. quia aetas naret. eum potius rsectius ieiunium se Met , - es ta & ad ultimam vitae periodum iam declis , ad exemplum Christi Domini, nullam in die nam, gravem debilitatem freum trahit. Hi nes,meret resectionem; sed hoc in sensu a te in- apposite S. Hiore mus in Epistola eta. Veteristelligendum velim, Pod unica resectio ita con- editionis, ad Eustoebium, Coenobitariam institutastituat ieiunium, ut si quis in die bis reficiatur, reserens, ait: Vivisin pane, leguminibus er oleriis ieiunium solvere censeatur . Ut autem comper- bus, quae sale solo randiuntur ἰ Vinum ro/Mm s tum habeas , quam diligentissime e viderint nes aeeipiunt, ibas , o par sis se prandium , Summi Pontifices, ne haec lex jejunii in unicR ut aliartim fessa sustentetur aetas, aliorum non fran-reseelione posita, impuno frangeretur , consulto satur inestiens. Quod si tamen in senibus, etiam hic inseram quinque propositiones , quas , cum provectioris aetatis, tanta debilitas non sit, ut ceteris aliis, numero quadragima quinque . Au- eorum sanitati notabiliter non noceat, ex edit. xander VII. Pontifex Maximus proscripsit dum ut ieiunium Ecclesiasticum, quantum pro viribustas Deeretis, quorum primum datum est die 24. possi int, observare conentur, sicut & olim, nulla mensis Septemb. an. I 66s. Alte m vero suit pu- aetatis habita ratione, fulta ab illis observatum. blitatum die XVIII. rtii an. 1666. Prima testantur Sancti Patres, Biniatis Homilia r. de Propositio, quae inter alias ab hoc Sumnis Pon- - 1emnis, ubi ait Sanibus ab antiquo assue do te-tifice jure optimo confixas est ordine vicesima vem faeis ieiunii laborem; ει Sanctus Ambra etertia, sie habet: Frangens ieiunium Eccissae, ad in Sermone trigesimo quinto, ubi inquit ' Pud equuta tenetur, non ceat mortaliter nisi ex eontem- direre: sener Ariesuae o ad agesimam faciant,pis, sol inobedientia Me fa M. Altera Proposi- tuisses ex μυeneula non faciunt. Altera eausa, tio, quae est ordine vigesima nona, haec est.' In quae a lege jejunii Ecclesiastici aliquos eximere die tutinii, qui semus modicum quid comedit, etsi potest, est necessitas. quae nascitur aliquando exmsabilem quantitarem in Me comederit, non fran- infirmitate, Paupertate, mendicitate, peregrina sit ieiunium. Tertia Propositio, quae est ordine tione, operatione, praegnatione , & lactatione
trigesima, his verbis concepta est ; Omnes Hine erimo, hi, qui infirmi sunt, Iiberantur a Halos, qui in Republica remoraliter laborant, sunt lege ieiunii, propter impotentiam ieiunandi . s ex fati ab Aligar o ieiunia, nee debem se eerti- cundo a lege jejunii immunes sunt paup es, qui fore, an labis sit rumpMibitis cum ieiunis. Quadi ostiatim victum quaerunt, quod nempe ipsis cibita Propositio, quae est ordine trigecma prima , ad unam, quae honesta si, resectionem non suf- is a est: Ex santur abstine a praecepto ieiunii ficiant: Pauperes, ait S. Thon as , qui possunt
omner illi, qui iter reum, equitando, utcumque Dorientis habere, quia eis suseiae ad unam e irre agant, etiam si iter necessarium non sit; et ese melionem, non excusantur propter pavertatem alais is, unius diei edisseios . Quinta Proposi- ie/uniis Melesiae, a quibus ramen excusari videnturtio est huius tenoris: Non est evidens, quod e-- Ah oi θω rim eleemosinas mendieant, qui musuetudo non remedendi ova oe laesitania in Quadrin positim sinuia fabaere quia eis M victum Horiae .go a taliger. Has quinque Propositiones ab AE tertio, Peregrinantes, & operarii eximuntur amandro VII. damnatas detestari debes , ii ii e lege jejunii, cum tantus est eorum labor, ac ve- adhaerere Sanctionibus, quas Summi Pontifices & hemens motus corporis, ut sine valetudinis detri-Coneilia et rca jejunii Ecclesiastici observantiam mento ieiunium observari non possit. si tamen praescripserent. labor fine detrimento disseret quaat. aut si ς D. Cum, occasione celebris istius Controversiae, vi motu, vel agitatione eorporis, aut brachiorum uae circa ervationem jejunii, potissimum contentione vehementi peragi etiam ingesimalis, a Theologis Saeculi XUII. ventit, peregrinantes solius voluptatis causa iter susciri coepit, estentiam, itionem , necessitatem piant: aut illud pedibus non conficiant, sed cur-& obligationem ieiunii Ecclesiastici hactenus en ru vetamur, ve navigio dep tentur, vel incleate exeosueris . optarem tandem, ut hic, iux- equis incedant, vel aliquo quolibet modo in iti-ta Doctrinam S. G me, praecipuas assianares nere subleventur, ne illius difficultatem experian
causas , seu legitim impediarita , quae iliquos tur aut sentiant, tunc nec grini, nec artifices
163쪽
a lege ieiunii excusantur. Hine violatae legis imiunii rei sunt Pictores, Tonseres, sutores , & alii hujus generis artifices. quando non jejunant, Quia opera quibus vacant, non sunt grayia , ac
rubinde nulla legitima subest caum qiis jejunium pati secum non possit, vel quae ieiunium limpossibile reddat, sive notabiliter dissicile, ae sanitati periculosum & nocivum, sicut conti it an aliis Artibus mechanicis, quas exercent Fabri se rarii, Monetarii, Lignarii, & Murarii , aliique sinities opifices operantes vehementi corporis &hrachiorum contentione . quae secum Pati non potest ieiunium. vel illud saltem reddit valde lanitati periculosum, adeoque illos excusatia lege -- iunii, non tamen a carnium, vel aliorum, quae tempore jejunii prohibentur, alimentorum vilinentia immi ines reddit. Quarto, Mulieres prae xnantes, aut Nutrices lege iriunii eximuntur, ne stillaet jejunium satui, quem vel in utero S sant, vel lactentem ad ubera portant, noceant. At legem ieiunii violant mulieres illae, quae non ieiunant, quod videlicet capite, ut aiunt, nonnunqnam laborent, quod non dormiant, si incomnatae decumbant, & quod e sua serma exteriori, seu e venusta eo oris sui specie , quam depereunt, per jejunium excidant. Ejusmodi, inquam, mulieres , nec molliores Consessarii, nec Medici, qni illis lenocinantur, a lege ieiunii excusare, aut in foro conscientiae tutas reddere possunt, nec debent. Praeter has diras, mox a me, Post S. TMmam, & celebres Theologos . assignatas Praecipuas causas, quae ex aetate , vel necMtate
petitae aliquos a communi ieiunandi lege exim re possitnti aliam eautam non ieiunandi adducunt non ignobiles Theologi, eamque desumunt ex utilitate spirituali, quae utilitati ieiunii eiu que observantiae praeponi debet, videlicet propter Iaborem ad aliqua pia exercitia, &: sacras fim-ctiones pro salute proximi exercendas ex publico
munere ordinatum . Unde inserunt, Concion
rores, Consessarios, Lectores , & alios similes ,
qui mama mentis attentione, & applicatione opus habent ut ministeria sua exerceant, ae Prinmerea magnam spirituum cum vitalium , tum
animalium , in munere suo digne, ut par es obeundo, jacturam de exhaustionem patiuntur, aleae jejunii esis exemptos. Horum Theologorum opinioni non aecre quidem apse subscripserim , tum quia, si labor propter conservatio ni Vitae corporalis assumptias, quando pro ter difficultatem operandi non compatitur jejunium , suis ciens causa est. eur aliquis a ieiunio excusetur , Iidni etiam labor, propter aliquid ad aeternamilutem necestarium , vel ad vitam spi ritualem ordinatum, susceptus. poterit a seiunio excusare, quando simul eum illo ieiunium observati haud
poterit ρ tum quia etiam ieiunium inter corporales duntaxat exercitationes annumerari solet , opera autem pietatis corporalibus exercitationibus anteponi debent, sint testatur Apostolus Paulus Primae ad Timo eum cap. 4. vers. 7. dicens:
Exore te ipsum ad nam e Fciratis exemeitatio ad modicum milet; Heras aiarem ad omnia
inius es. Caeterum quamvis haec muri pinetur
Theologorum opinio , optarem tamen . ut Con-esonatores , praesertim tempore Quadragesima , dum ad populum conciones habent de maeniten- σtia, de ieiunio, de legum cum Divinarum, tum Ecclesiasticarum observantia , aliis suo praeirent
exemplo, imitantes Christinii Dpminum, quie is facere, re docm. Exempla siqi iidem masnam habent vim & ad persuadendum, & ad inflammandos animos aemulatione virtutis. Quod si Concionatores disti cultatem laboris, ac virium debilitatem e sati jejunare non possitu , debent saltem abstinere a carnibus. Alioqui periculum erit, ne multi ipsis exprobrent id , quod olim Apostolus Paulus Iudaicae legis Doctoribus vitio vertit cap. a. Epistolae ad Romanos , dieens e
Confidis to ipsim esse ducem erimum . iamen F mm , qui in renebris sunt, erutatiorem insipientiam,
magis rum infantium, habentem formam se entiae
ct seritaris iis luet Qui ergo alium doen. Mipsim non Gera M. . Uui in lege gloriaris, rer, ariearaonem Iegis inum is Misas M. Poseismo, ut cetera alia silentio praeterniittam . quae
ad Ecclesiactici ieiunii observationem sperint ,
quaeque commodius lesere poteris apud Theologos , praecipue Ludovisum Thomaisnum in libro accuratissimo ac doctissimo, quem de ieiun is conscripsit, brevem dumtaxat hic addam obsedivationem ad explicandum seu m, qui ex te innio Ecelesinit leo percipi debet , omnino necessariam. Jejumiit quippe multi, sed pauci fructum ieiunii consequuntur. Jejunar aeger , quia
eomedere non potest. Ieiutrit pauper, quia non habet quod comedat . Ieiunat avarus, quia in
pes suas , quibus vestit draco incubat, non vult expendere. Ieiunat Vir ventri & gulae deditus, ne cibis siniscetur, 3e ut avidius postea comedere possit. Ieiunat hypocrita, ut vanam vulgi gloriam aucupetur, & hominibus ieiunus appareat . Ieiunat peccator. sed interim induiget vitiis ac cupiditatibus tuis . nec ieiunat amendaciis, maledictis, aliisque pravis affinibus. Eius venter rugit ob inediam, lingua temulenta est . Abstinet ab esu carnium , iactat ventrem leguminibus & piscibus alitum . eontinet demesa morsu pecudum; sed linguam ha et earniumram, & dentem viperinum infigit fiatri suo, pro quo mortuus . est Christus. solus Christi nus vere pilas, qui jejunat ut Deo Diaceat, ut ei pro peccatis satisiaciat, ut passonidus suis simnum iniiciat, mictum ae meritum ieiunii adipiscitur, quia ut inquit S. Basilius Homilia a. de
jejunio, ut la dem tronaereatur temnium, rempe νare a tabis non saris est ; sed usum m -μη mur acceptariis. Deo gratum : Verum 1eiunium es visiorum asstinentia re immmmitas, ominentia linguis, e ibitio irae , inneupiscentiarum amput ris , detractionis, mendacii. σ pretiarii , secario ,
ere. Ut igitur stinum jejunii percipere possis ,
diligenter expendas velim, quo jejunium tuum reseras. η jejunes ut parcas penui, aut religio sor habearis , neqtiam est oculus tuus. Si jejunone in morbum incurras; quorsum morbum metuis: Ne te privet usu voluptatum, vitiosus est oculus
tuus . si jejunes, ut Deo sit statum ieiunium
164쪽
tuum, ut peia itaen concupiscentiam reprimas,& a vitiis ac mundi illecebris silli neas. Bene curris, & se una ac naeritiam ieiunii attigisti.
D. Impense prosecto gaudeo, quod multas de ieiunio explicandi dilhcultates opportunam nobis casionem Iuppeditarit celebris illa , quae in Galliis Saeculo XVII. circa observationem te. iunii Quadragesimalis inter Theologos oborta est Controversia. Modo gestit animus scire ea,
quae t elatu Dilciplinam Ecclesiae Saeculi XVII.
A an aliquae Controverfiae circa Disciplinam Ecelesiasticam ejusdem Saeculi suerint inter Theologos agitat ae M. Dilciplinam, quam Saeculo XVI. Teumenica Synodus Tridentina circa Metropolitanos, Archiepiscopos, Episcopos, Praelatos, & Clerices sanxit . retinuit ac observavit Saeculo XVII. Catholica Ecelesia, eamque e regie vindicavit adversus quosdam eiusdem saeculi laxiores Theologos, qui, mollioribus adhibitis interpretationibus, vim Sacrorum Canonum emollire, atque so. tutiorem Disciplinam invehere moliebantur , sicut aperte liquet tum ex Propositioniblis prostri. piis a Romanis Pontificibus Alexandro VII. Iunocentis XI. & Alexandra VIII. tum etiam ex Conciliis , quae Saeculo XVII. habita sunt, in quibus, sicut in quarto Colloquio ostendimus, vi- pilantissim, i Praesules nihil tam curae ac cordi
habuerunt. quam ut sartam testina conse Vent,
aut collapsam restaurarent Ecclesiae disciplinam, quam . Sanctissimis editis legibus, Patres Gen. ralis Concilii Tridentini pie inviolateque servandam praescripserunt. Cum igitur: eadem Saeculo XVII. obtinuerit Ecclesiastica Disciplina , quae sancita ac statuta Lerat in Generali Conci-Lio Tridentino, & cujus nos praecipua Capita in
Colloquio VI. in Historiam Saeculi XVI. sat si
Perque exposuimus, supervacaneum omnino esset in eodem argumento da utius versari, seu, ut vul. go aiulit, idem volvere saxum, eamdemque r ordiri telam . Praeterire tamen nec possum , nec debeo gravem contentionem , quae saeculo decimo septimo circa Drsciplinam administrandi suramentum Poenirentiae inter Theolocos vehementer exarsit. Nonnulli siquidem rigidiores Theologi , ad praxim revocare volentes veterem Ecclesae Disciplinam , iuxta quam iis duntaxat poenitentibus impertiebatur Sacrame
talis Absolutionis beneficium, qui prius impositam sibi satisfactionem peregerant, damnarunt, tamquam abusum , eam , quae mox in Ecclo. si a viret , disciplinam , seu consuetudinem absolvendi poeniremem , antequam imposiis tam sibi satisfictionem adimpleverit. Alii vero Theologi in alteram , huic e diametro opposseram, sententiam lintegerunt, asserentes , mox &absiaue ulla procrastinatione concedendam esse ab liitionem poenitenti habenti consuetudinem peccandi contra legem Dei, Nxturae aut Eccle. uae, etsi emendationis spes nulla appueat: Utrairraue sententiam, sive rigidiorum, sive laxi sum Theologorum, opinionem filiam & erroneam esse, non abs re erit breviter hic commonstrare.
Ad profligandam priorem innientiam rigidiorum
Theologorum, qui pertendunt, absolute, & ex ipsa Chri ili lege, & praescriptione necessarium esse, ut Minister maenitentem cogat ad peragendam satisfactionem antequam ei conserat bene. cium absolutionis . mult stippetunt momenta, quorum praecipua hic subnectere non pigebit. Primo, licet primis Saeculis Ecclesia non conserint lege ordinaria absolutionem Sacramentalem, nisi his, qui prius Poenitentiam, seu satisfactionem p egissent , id tamen tanquam absolute necessi,
rium, Bi ex ipsa Christi lege praescriptum esse non censebat, sed ut rem purae disciplinae spectabat,
a qua certis in casibias, reste Sancto Comiano, cum poenitentibus daspensabat , eis , ante im-letam satisfactionem, concedendo absolutionemacramentalem, sive cum urgeret mortis peric
tum , aut in discrimine versaretur Poenitentis salus, sive cum immineret persecutio, sive quando Martyrum libellis commendabamur lapsi, vel quando lapsi, post scelus commissum , arduum aliquid, & eximium edebant, sive denique dum ex reditu lapsorum ingens aliquod bonum in Ecclesiam redundabat , ut Schismatis extinctio . aut multorum ad Ecclesiam reduel io. In his, inquam, casibus Ecclesia concedebat antiquitus absolutionem Saeramentalem Poenitentibus . antequam suntli essent poenitentiae laboribus, & satisfactionem Canonicam implevissent . Quod quidem argumento est , nunquam Ecclesiam existimasse , hunc ordinem praemittendi satisfactionem abistutioni esse ex ipsa lege Christi ae praescriptione absol
te necessarium, alioqui in nullo casu hunc odidinem intervertere, & ab hac lese cum nemine dispensare potuisset. Merito igitur Moandis VIII. Pontifex Maximus die XX. Melisis Decembris anni MDCXC. tres sequentes damnavit Propositiones, quarum prima naec est: ordinem praemit-rendi Iatisfactionem Absitationi induxit non politia,
a,r institurio Ecclesiae; sed ipsa Chrsi lex, ct praescriptio, niatura rei quodammodo dictante. A ltera ProsMsitio sic habet: Per iliam maxim xx o ase vendi, ordo Poenitentiae es imissus. Tertia Propositio his verbis concπta est: C-suetudo m arena quoia administrationem Sacramenti Peae niι--ιia . etiamsi eam plurimoriam ho minum sustenter
Atitioritas, or macia temporis diutumisas confirmet,
nihil inin ab Ecelesia non .abetur pro usu, sed pro MMD . Tres illae quorundam modernorum ac rigidiorum Calaistarum prorisitiones simillimae& maxime geminae sim errori Petri de Osena, quem Sinus V. Pontifex Maximus, Concilium Complutense confirmans, proscripsit anno Is . μn sum absuυendi Paenitentes, iasi peracta nisu Famitentia eis in uncta. Quam damnationis sententiam ab hoc Sumt- Pontifice in Petrum de
ma latam innovavit & retorsi lie XXIII. mensis Iunii anni MDCXLIV. Sacra Faeultas Parisiensis in quosdam Theologos, asseremtes : Exemtionem Poenitemiae seu satiruectionis impositae, necessaris re ex institutione Christi, ae A. variabili Sacramenti natura, ita praeroquiri assiaris
165쪽
di satisfactio prius completa fueris . Praterea quamvis satisfactio sit pars ad integritatem S,
cramenti Poeni eritiae r mili sita, non ideo tamen necesse est ut ante Abiolutionem adimpleatur .
Nam, & capilli, & ungues i artes hominis sunt,
nee tamen cum hominibus naicuntur. Suthcit ergo, ut Panitens, dum se subiicit clavibus Ecclesiae. propositum habeat peragendi satisfactionem sibi impositam per spiritualis Iudicis Set,
tentilim , qu a , ut inquit S. Thomas 3. Par. Quaest. m. Artic. a. ad a. Satisfinio confret gratiam prout est in Proposito, o auget eam prout est in executiona. Denique, summae temeritatis
est velle improbare hodiernam Ecclesiae Disciplinam, iuxta quam vere Poenitentibus impenditur
Abuolutio antequam satisfactionem impleverint , uamvis diversa olim in Ecclesia mineret Diciplina, qtiae satisfactionem Absolutioni praemitteret. Hanc priorem, & Veterem Ecclesiae Disciplinam laudabilem iuisse lubentissime fiteor , sed se prior illa Disciplina laudanda est, ut hodierna non vitupetetur. Est enim utraque unius
eiusdemque Ecclesiae & Sponsae Christi consuetudo diversa, per quam , licet pro conditione tem rum, pro languore Christianorum, vel alia justa ratione, mutatio quaedam in hae satisfaelo. riae Disciplinae observatione acciderit, doetrina tamen, & fides ratioque satisfaciendi una eademque perseverat . Suas habuit verus Disciplina rationes, suas habet etiam rationes nova Disciplina. Neutra improbari debet, sed potius mannes Fideles profiteri debent, quod quemadmodum Ecclesia iustis de causis immutavit veterem Distiplinam Baptismum conserendi in trina, vel unica immersione; Communionem Eucharisticani
sub utraque specie percipiendi; Unicam in jejunio inadra mali ad vesperam, vel ad horam
Nonam sumendi resectionem , & gravia peccara expiandi per poenitentiam publicam, in quatuor Classes, Flentium , ridientium, nostra aram, erm uJntium, distinctam , omnes, inquam, F deles profiteri debent , quod quemadmodum Ecclesia vaec Omnia, licet olim ustata , justis de causis immutavit, quia haec pertinebant duntaxat ad Disciplinam, quae & antiquitus varia fuit,& vicissitudini temporum obnoxia in g, ita pari jure Ecclesia veterem Disciplinam praemittendi satisfictioitem Absolutioni Sacramentali immut vit in hodiernam , quae viget , Disciplinam
eo edendi Absolutionem Sacramentalem ante peractam satisfactionem , quia minime neces-1. est ad essentiam Sacramenti Poenitentiae, vel etiam ad eius integritatem , & --ctum , ut ad Abiblutionis Sacramentalis valorem , ut satisfactio ante Sacramentalem Absolutionem impleatur . Totum id Disciplinae
negotium est , qnae lege fidei manente ut ait. Temtussianus, pro conditione temporum Patitur mu
D. Fuitna itidem damnata a Sum mist Pontificibus altera, quam mox circa Disciplinam administrandi Sacramentum poenitentiae reserebas , quorundaem Saeculi XVII. Theoloporum senten
Ira, aderentium, concedendam esse absque ulla
eunὲtatione Absolutionem poenitenti habenti consuetudinem peccandi contra legem Dei, Naturae, aut Ecclesiae, etsi emendationis spes nulla pareat λM. Hanc laxiorum Saeculi XUII. Casui starum sententiam, quae Disciplinam Ecclesiasticam labefactat , verae peccatorum conversionis spem extinguit, & omnibus vitiis aditum ae impunitatem aperit, damnavit Innocentius XI. Pontifex Maximus Decreto die a. mensis Martii anni I 67I. dito, cuius iam mentionem fecimus in Colloquio tertio. Noverat ille quippe optimus, juxta ac Sanctissimus Pontisex, non veras Ais ceras . sed fictas ac si alas esse illorum conve
sones, qui eadem in singulis Consessionibus t
thalia peccata accusant semper ac recruunt, sed vitam namquam emendant, sicque perpetua in
nis poenitentiae, & infructuosarum Coniessionum
vicissitudine labuntur, exurgunt, relaiantur m sum, & divinae hac inconstantiae levitate misericordiae illudunt. Vera autem peccatoris conve so non ex verborum Eliis, non ex lacrymis doctis mentiri, non ex impersectis mollis volunt
tis desideriis , quae toties instinctuosa filisse deprehenduntur, & quibus, teste S. Bemardo, internus scater, sed ex robusto & efficaci, cujus saltem vestigium in vitae emendatione vere appuret, proposito non amplius peccandi dignoscitur. Noverat Iunoeentius XI. quod licet peccatores, etiam scelestissimi, Pollini uiomento temporis ab improbitate ad pietatem per specialem gratiam Dei, quae tarda molimina nescit, tradi ci ; non tamen, iuxta consuetum iustification cumnm, tam sicile. tamque brevi temporis i tervesto dirumpi possunt vincula peccatorum fi quentatis actibus obfirmata, cor lapideum iacarneum comminari, & veram ac stabilem οὐ ineri conversionem, quae non nisi petendo, qua rendo, pulsando impetratur. Noverat etiam Imnoeentius XI. ac diuturna experientia, rerum magistra, compertum, ac exploratum habebat, niamiam absolvenili facilitatem recidivos ae Consumtudinarios peccatores in vitiorum luro fixos deti nere, quia, ut ait S. Ambrosius Sermone VIII. in Psal. ii 8. Facilitas veniae inrentivum tribuit
delinquendi, vel, ut dicit S. Augustimu Sermone de Diversis: Si rito rediret homo aes pristinam bearitudinesm, ludus ilii esset peccandu ea re in mortem', idemque eleganter exprimit his Patribus a me laudatis antiquior S. Cyprianos in Tracta- iv De Lia sis , ubi haec habet . ii ,ecantem blandimentis a Iantibus miser, peccandi fomitem Dbministrat, nee eomprimit delicta, sed nutrit . At, qui consiων sortioribus redarguit simul, atque
instruit frarnem , promovet aes salutem . Imperitus est medicus , qui tumentes vulnerum sinus manu Parcente contrectat, re i. altis rorassus υλscerum mretati viras ine usum, dum servat, ex gerat . Aperiendum υulnus est, resecandum , re ρο- tredinibus a malis medela fretiore curanisam. Vociferetur er clamet sicer o conqueratur aegre μ' riens
166쪽
i res per dolorem . gratias aget postmodum eum Iemsisti Ditatem. Noverat denique Dinoeensius XI. Pontifex Maximus quod Clerus Romanus in
Epistola, quam scripsit ad S. C 'ianum, &quae inter Epistolas s. Ariani in ordine tri-
sesima prima, perstringit quosdam Sacerdotes , oui pro salutaribus dilationum remediis exi. tiosa praepropera: Absolutionis venena lapsis
porrigere audebant : Hoe ncin es eurine, inquit Gerus Romanus, sed . si verum dicere volumias ,
o Here. Et paulo post in eadem Epistola subditi in docti simus Clerus: Oremus, ut qui cecidisse referuntur Glisii Di magnisudinem agnoscenter ,
intelligant non momentaneam, neque e properam
desiderare medicinam .... Alvitium ιllis proficiet petitio modesta, humilitas necessaria, parientra non otiosa. Mittant legares pro Iris MLribus lacrinas; advocatione fungantur ex in imo pectore pridati gemitus, Murem profanus coximis criminis φpu.
mani ad s. CUrianum reseri Cardinalis Barmnius in Annali diis Ecclesiasticis ad annum et r. numero 79. ibidemque suam ea de re mentem aperit his verbis : Quam re a parum tuta, quamque Esbio sis tua festinanter exhibita reconciliatio etiam peremibus eam cum lac mis, dicta nuper Iementia declaravit. Duo igitur munia. circa Disciplinam administrandi Sacramentum Poenitentiae , dc recte dispensandi Mysteria Christi, Sacerdoti, cui
creditum est regimen animxrum, obeunda incumbunt. Primo oportet ut iis, qui iteratis lapsibus firmum sibi propositum vitae in melius commuistandae non adesse fidem iaciunt, absolutionem disserat , donec illorum snceram vitae emendandae voluntatem probaverit, & congrua in eis exploraverit verae conversionis indicia. Secundo, Sa. Ordos in administratione Sacramenti Poenitentiae
sectari debet hodiernam Ecclesiae disciplinam , iuxta quam beneficium Absolutionis Poenitentibus
conceditur ante peractam satisfactionem. Si enim
Sacerdos disciplinam, quae olim viguit. & nunc antiquata est, vel in desuetudinem abiit, quae. que satissictionem Absolutioni praemittebat, an
usum privato arbitrio revocare voluerit, pertu
tabit omnia, laqueum Animabus injiciet, nimis emungendo eliciet san uinem, eritque mmnino alienus ab ingenio piae Matris Ecclesiae, quae, ad Fidelium salutem promovendam, vulnus Disciplinae suae inferri multoties passa est, illam sepe immutavit, & nonnullarum Sanctimarum observantiam in desuetudinem interdum abire permisit. Standum itaque est hodiernae disciplitiae Ecclesiae in Sacramentorum administratione, & ab ea ne latum quidem unguem recindendum; quamvis & antiqua Ecclesiae Diseiplina plurimi facienda sit, suscipienda, colenda, ejusque
instauratio in pluribus optanda, nunquam tamen privato arbitrio & auctoritate tentanda . Quo enim spiritu gubernante veterem Disciplinam te vavit, eodem regente mutavit Ecclesia, quae pro varietate temporum, locorum circumstantiis, &Fidelium salute omnia consulte, provide, &sapienter disponit, suamque attemperat Disti-
plinam, quam si quis elato supercilio imbrotare, '& veterem Disciplinam severiorem propria sua auctoritate postliminio revocare velit, Ianquam Ecclesiasticae pacis perturbator apud omnes audire debet, iuxta praeclum illam S. Auti tini Senyentiam, quae menti tuae penitius infixa iugiter insidere debet: Contra rationem nemo Mutus, cintra ScriEturas nemo CMisiantis, contra Meusiam
D. Circa Disciplinam cum Monasticam, tum Regularem Saeculi XVII. duo duntaxat argumenota, quae mihi peculiari aliqua observatione digna videntur, pro,nam . Primum est, an Saeculo XVII. fuerint instituti novi Regulares Ordines ,& quis eorum conditor sit λ Alterum est, utrum Ddciplina tam Monastica, quam Regularis emdem Saeculo viguerit, ac novum susceperit ina mentum λM. Saeculo XVII. praeter celebrem Gallicanam Oratorii Iesu Congretitionem, quae sicut diximus sub finem Colloquii UI. in Historiam Saeculi XVI. a Petro de Bertilis Presbytero Paris no , doctrina & pietate eximio, & postea S. R. EGLCardinali, instituta, & ad petitionem Mariae M dicet Galliarum steginae, & Petri GOMA, A chiepiscopi Parisiensis, a Patiis V. Pontifice Max.
an. I 6Iῖ. approbata, Per omnes Galliae Provimcias , magno cum populi mictu proparata est. praeter hanc, inqu1m, Illustrissimam Oratorii tela Gallicanam Congregationem, quae hactenus innumeros pene Viros eruditione &-vitae probitate insignes Ecclesiae dedit, alia non minus Ecclesiae utilis prodiit Saeculo XVII. Congregario Pauperum Matris Dei Seholarum Piuum dicta vulgo Pauliana, quod sub Paulo κ Pontifice Maximo erecta sit an . Ibi T. quamvis sub Pontificatu tantum Gregisti XV. Succestaris Patili V. inter Congregationes Clericorum Regularium locum habere meruerit. Huic Scholarum piarum Congregationi initium dedit Iosephus Calasantius, Aragonensis, ex clarissima Calasantiorum Familia, in Regno Ar niae adhuc florenti, oriundus. & in Academici Complutensi Doctoralibus insulis immu- ratus; qui post- rejestas pertinaci modestia oblatas sibi saepius riclesiasticas Dignitates, sicut i stantur ejus vitae Scriptores, stomam se coni
lit, ubi attente considerans, bene multos esse Iuvenes , qui ob paupertatem parentum, litteris mperam dare. & ad pietatem insermari haud mustini, indeque Ecclebae & Reipublicae plane inutiles evadunt, quodque gravius est, natura plerumque feroces, ad vitia proclives, & ad detrimentum parentum nati, cum nefariorum hominum
gresi s vitam perditissime abiiciunt, & in omnia flagit: oriam genera prataeipites feruntur; hoc, inquam , prande malum, quod in Ecclesiae ac Reipiiblicae dedecus cedit, secum tacitus reputans Iosephus Calasantius, eique praesentissimum remedium adhibere volens, de scholis piis erigendis
actutum copitare coepit, ut Iuvenes tam Clerici,
quam Laici pauci es, ad pietatem, ad liberales aries, bonasque Disciplinas gratis instituti, litteras excolerent, & honinam vitae rationem tene-
167쪽
rent. Aiannm istud opus Venerabilis servus Dei Iosephur Causantisis Romae suscepit , illudque adoptari in exitum seliciter perduxit , Clericorum Revularii in Scholarum Piarum excitando Con-Εresationem , quae confestim non solum per im am Italiam , verum etiam per Hispaniam , siciliam, Sardiniam, Germaniam, Poloniam longe lateque dii basa, & ex ea uberrimos fructus, sive in institutione Iuvenum, sive in Concionibus h bendis ad populum , sive in aliis piis , cum dint aesticis, tum publicis digne obeundis exercitiis . hae enus universa percepit Res ublica Christiana. Jabet haec Clericorum Regularium Scholarum Piarum Congregatio Collegia, seu Scholas , in
qinbus Proseisores, praeter Grammaticam, Rhetoricam. At tem poeticam, Arithmeticam, cet ra' te M Atheseos Disciplinas, quarum notitia . citrx ullam vel minimam mercedem , Iuvenum
.ai Criim animos summa cura ac diligentia im-hinint. docent instiper Clericos ac Sacerdotes Philosophiam, ae Theologiam DosmAticam, Schin lassicam, Alceticam , & Moralem, iuxta germanam mentem S. Thom , Doctoris Angelici, cujus doctrina nihil secundum Deum prius & antiquius habent, atque in eius verba iurare solent. Hinc illa, quae inter hanc Clericorum Re-ularium Scholarum Piarum Congregationem, Ecacrum ordinem Fratrum Praedicatorum ab initio semper intercessit summa necessitudo , qtiaetandiu ilabit , quandiu doctrinae S. Ninnae Α- qtiiuinis, Theologorum Principis, situs in Ecclesia cotis abit honos. Huius arctimini inter Cl xicorum Regularium Scholarum PIaroni Congre-vationem & Fxmiliam Domin canani initi sce-δeris locupletissimum testimonium praebuit nuperrime eiusdem Confrepationis clari ili miis Alimmnus, & Romae in Scholis Piis S. Pamale ,nis Saenae Theologiae Pro tar Niolatis Maria a S. Dominiis, qiii in eleganti Oratione, habita anno I m. in Funere Rev. Patris Antonini Cloche , Oraus Ordinis Praedicatorum Generalis Magistri , se de tua illustri Clericorum Regularium Schoetarum Piarum Congregatione estatur: Rem non σxtraneam loquar , sed qMam ptam Iriliturum meum , Mniversae Terramis Jwυenturi bonis arti. hus, moribusque informand petuliari ψυt eae Sodis imperio destinatum, intre dum: 'icor 1 os Pa. rieres maiorem sibi, atque a=npliore=n in d es vid
publice, ex Insιrtito, docemus, id totum a Iapientissima, literarissimaqtie Dominici Familia , ius beatissimo patroci o muruιmur, er sinere,er doctor se glyiamrer. Grata sem re in LP coa xUνa redibit aureae illius diei recordatio, qua ad Angolici Praereptoris Thomae Ca edram Pr volint ii ies in ejusdem mctrinam sequi , o ne sitam quidem ab ea deflectere 4 perpetuo iussi sumus. Hinc Horatianum iliud praeceptum , I-dioribus ιιmo sudiis aecommodiuum , Audisoribus
suis nostrames iure merito repertim atque incutiam.
Nocturna versare manu, resare diurna,
Hoc Publieum singularis erga ordinem Praedie torum, cujus ipse Alumnus sum, obse antiae aebenevolentiae tritimisnium, suod in obitum Reverendissimi Patris Antonini Ciocte, ejusdem Ο dinis Generalis Magistri, exhibitit Romae Cimricorum Regularium Seholarum Piarum Congregatio, si non agnoscerem , caecias : si non amis plecterer, serreus: si non praedic rem , ingratus omnino essem. Agnosco. amplector, etiam atque etiam praedicabo . Nunquam intermorierur,
nunquam intercidet fidelis memoria tanti Beneficii, quod in omnium Familiae mininicanae A. lumnorum cordibus clavo trabali fixum perpetuo haerebit. Praeter hanc clarissimam Clericorun Regululum Scholarum Piamm Conprea. originem habuerunt Saeculo XVII. ordo Monialium Visit. B. Mariae Virgiuis: Ordo Moniatium Umfulminum: er Congregatio Monialium B. Masiada Camario, er S. Se Iastieae , de quibus pauca hie diremus. Ordo Monialium x isitationis Beara Mariae, se dictus a munere infirmos de egenos visitandi, quo, ob reverentiam Mysterii B. Vir-gnis Miniae, vi stantis Elisabetham. initio fungebantur piae quaedam sceminae, Auctorem habet S. Franeis m Sassum , Episcopum Geneveniem ,
rui Monialibi is huius ordinis Anessaei in Sabavia circa anniim I 6io. Regularis Vitae normam
praescripsit , eisque praefecit Dammam Franeiscam Fremisi de Chantia in Galliis natam Divione , Urbe Ducatus Burgundiae, Dioecesis Lingonensis, qtiae nascentem hunc ordinem instar Martis ae Fundatricis lactavit, aluit, sevit, instituit, pro pagavit , atque post plura excitata Monasteria , post graves pro Dei gloria fle salute 'tum sita .
tum proximi ardenti relo promovenda exhaustos heroica constantia labores animam Deo , quem in vita unice qtiaesierat . ac dilexerat, reddidit die I r. naeniis Decembris anni I 6 I. Ea Sanctitatis fama in vita ει post mortem adeo claruit Ven
rabilis haec Dei Serva. ut nunc Acta de eius Vita, Virtutibus, Ec Miraculis in Sacra Rituum Conpregatione ex amanentur , omnes ite Viri pii eam in spem erigχntur, sere iit Caelitum albol mpediem solemni ritu adscribatnr. Alterum ordinem Moniali iam insuli rati, seu Virginum ac Viduarum, sit b ni meu patione s. Ursiae, fleRegii in S. Aut 'ini. ad erudiendas litteris 3e bo. nis moribus puellas Parisiis anno 16ii. condidit nobilis Vidux Maria L .uire .. Domina s. B be . quae novae a se instillitae Sodalitatis approbationein a P Is V. Pontifice Maximo die et r. mentis Septembris ejusdem anni obrinuit . Huic Monialium Ursulinarum ordini similem Motii, illam Conu regationena sub nuncupatione B. ΝΙ-νiae Vietinis, ad puellaes litteris de pietate imbuendas , instititit Venerabilis Servus Dei Petrus Foreritis, Parochus Marenturii in Lotharinpia . 8c Canonicorum Regularium S. Areustini Con. vrecationis S. salvatoris Resermaror , vitae sanctitate clarissimus. Deniqtie Monialium Bene licti. narum primae Regulae, sub nomine Congregatimnis B. Mariae de Caisaris, ct S. Seboiasticae, Im
168쪽
llinitrix fuit. Avianista aureliama, Ludσυisi Da- eis Onetavillani filia, quae hanc Congregati nem incnoavit in Monasterio Pietaviensi in Gal. liri. ubi & sexto post mense pie decessit die
Apr. an. I 6iR P termittere non debeo Congregationem μανα- - m--Am , cuius Saec loxet. Auctor ae Institutor fuit Caritas Carasa , Nea i e nobilissima Familia oriundus . Hie , spretis Mundi illecebris, inter Sacerdotes adscriptus in Specum te recepit, ut vitam solitari xmageret, anteaeis vitae tuae peccata amare fleret.& austera poenitentia expiaret . Zelo tamen promovendae salutis animarum vehementer accensus & potens opere ae sermone, agros astellaque circumiens, multos ejusdem vitae socios sibi adscivit. atque sui amenta iecit Pi m Ο-perariorum Congremtionis , quae a Gre Orto XU. approbata suis Constiturione, quae incipit: Ex ειω Diiana Maiesta, Sta di iterum confirmataeit ab Urbiso VIII. Recitur haec CongreRatio a Praepostro triennali, eiusque Alumni, nullo R. iiqionis Voto obstridii, Missiones exercent, Ceyerisque laboribus iaerfunguntur. quos Vini Apollo. hei ad exeolendam Vineam Donusi obire solent. Eorum Wilis es lanea, laneum etiam gestant
indusium, laneis operimentis uruntur in lecto ex paleis duntaxat strato, aliisque piis exercitiis, imiuniis, vigiliis, ora ionibus vacant. Quae omnia accurate recenset in Vita Camia Cis fae, huius Congreuationis Itistitutoris , Retrus Gi ρεαι miusdem Congregat oris Alumnus. Confunda nonaebet haec Piorum operar.orum Congregatio cum at era Presby eroom Missionariorum Compreti tione, quae Saeculo XVl I. a Venerabili Ser. vo Dei Vinoemio a Pausi in Galliis circa annum iba6. institiira, dc per universutra Orbem dilata. ta, innumeros pro ulit Viros illustres, qui, parentis sui vestiuiis instilentes, procurandae alutian: mamm, 'iri exemplis, qua Missonibus, quaeditis A et 1eis libris , Mnesione Spiritus baneti persusis, inde ista studio allaborarunt, & plurinios In Christo filios multo sudore Renuerunt. Obiit Parisis Venerabilis Servus Dei Vtaeentitis a Pamis, meritis plenus & vitae sane inronia conspiculis, die et . mensis Septembris anni I 66n. & sepultus est in Gel a S. Laetari , et iique Sepulcro illud inscriptum est Epitaphium . Hre iacer trirri,inabilis Vin tim a Paulo , Fundator , fia
Dae 8s. Ejus in Deum pietaras, de ardentis linae in proximum charitatis naerito iactit in est , ut a multis Prancipibus, a Ciero Gallicano, dc a Generalibus ordinum Regulatium I)ra finis petita sit a Sede Apostolica sClemnis alitia Cano.
D. Vipiit ne Saeculo XVII. Monasica , seu
Recularis Diiciplina, ac novum suscepitne am
M. Saeculo XVII. in multis Monasteriis pri. r. ia disciplinae cum Monasticae, tum Resularis observantia eollapsa est, obscuratum aurum, m intus color optimus, dispersique lapides Sanctuarii . mpseranda est inquit doctissimus noster Vindem rem nur in primo Tomo suae Theologiae M iis er C dis Editionis Lugdunensis in selio , p g. mihi μ1. 3 3uorumdam laxarissimae
sua, quaeve reddide in oram omni populo Dei. Et auo in loco, seu pag. Ipi. ejusdein prinii Tomi Theologiae matris 'doctna re elepans Seriptor: sed quid δε Retigissis
Heam ego flatu Religiosis, Maraetere ruereris, ιλ
stili Regularis Disciplinae Saeculi XVI l. testis mciliatus. Cum igitur eo Saecillo in multis Mon steriis collapsa esset Monas i. a , seu Regularis Disciplina , excitavit Deus optimus Maximus eodem saeculo Sanctissimos Pontifices, & Viras Disciplinae Regularis etelo flagrantes, qui ad emstaurandam Monasti eam Ac Regularem Disti Hi-
Dalra, qtaae multis Cori Othiis erat collapsa, nanein cur am, industriam, ac diligentiam conm-leri t. inter Ammos Pontifices, unum prae ceteris laudabo timoremium XέI. eiijus intentionem consulendi inllaurationi Disciplinae Regularis , Sacra Cardinalium Concreuario ab eodem Sumna Pontifice sui er Disciplina Regulari speetaliter deputaya. expresse declarat iii eo edtino, quod die
XVIII. melisis Julii anni iΘs. publicavit, cuius praecipua Capita hie exscri here, tuisque subjucere oculis necessarium esse duxa.
- Sanctissimus in Christo Parer, & D. N. Imnocentim Divina Pini dentia Papa XII. pro P terna charitate, qua Reliqiosos ordines multis, magnilque in Ecclesiam Dei meritis resul Mntes,
di peculiaris erga Sedem Apostolicam devotio
169쪽
nis' nomine commendatos complectitur , volens eorum conservationi & propagationi consulere ,
simulque ex iniuncto sibi eae litus Pastoralis ost eii debito providere, ut Regularis in iis Disciplina ad Religiosorum salutem, & totius Christiani populi aedificationem , utilitatenariue sartatecta custodiatur , ac vigeat, & seubi collapsa
es , adjuvante Domino, reparetur, constituit, &declaravit, se licentiam recipiendi Novitios in singulis approbatis ordinibus benigne concessa. I, ut volentibus .e periculosis saxuli fluctibus ad Religionis portum confugere. iacilis, tutus aditus. aperiatur ἰ dummota txmen observentur ea, quae pro Regulari vita recte instituenta tam a Sacrosancta Synodo , quam a Praedecetaribus suis Romanis Pontificibus, orari a vero selieis recordationis Gemente VIII. in Decretis Get ratibus pro Regularium resermatione, necnon Imnocentio X. & Alexandro VII. Novitiorum receptione , & Prosessoriam educatione salubriter eonstituta sunt, quibus omnibus firmiter inhaeret
sanctitas Sua, eaque, quatenus opus sit, confirmat & renovat .... Quocirca Sacra Congregatio,
ab eodem sanetissimo Domino iNostro ruper Disciplina Regulari specialiter deputata, quae plura
hae emis pro recta nonnullorum Monasteriorum gubernatione Decreta edidit, aliaque in dies editura est, ut omnibus praeuia ejusdem Sanctissimi Domini Nostri mens pateat, & celerius innotescat . de mandato sanelitatas Suae praesemis mereri .tenore denuntiat omnium & sngulorum ordinum Regularium superioribns tam Gener libris, quam Provincialibus, ceterisque, ad quos jectat, ut in unaquaque Provincia per Italiam& Insulas adiacentes quamprimum deputent aliquos Conventus, quos magis aptos censuerint,
vel unum saltem , ibique aueloritate Apostolica
laruant omnimodam observantiam Regulae, Constitutionum uniuscujusque ordinis, & Decreto. rum Apostolicorum, praecipue vero exactae vitae
communis ad sormam eorumdem Decretorum ab
omnibus Relisiosis, qui in Conventibus, ubi recipiendi Novitii Ac Professi educandi sunt, nam
Tabuntur. omnino servandae. Postquam vero Re. Eularem obsere nitana, & signanter quoad ex mam vitam communem eum essectu stabilitam
fuisse, eidem Sacrae Congregationi sullicienter constiterit, tunc Sanctitas Sua ante dictam tib centiam , quam hactenus distillit, Novitios ibi recipiendi beniqne concedet, & locum ad Prusessos pietare & litteris ins iniend*s usque ad sacerdotium, vel alias, juxta antiquas & laudabiles cujusque ordinis consuetudines, in iisdenique Conventi , non autem in aliis, nisi fuerint
ejusdem Observantiae, desinabit . Quae quidem
omnia, quo facilius, esticacius & durabilius ad praxim d uti valeam, eadem Sacra Congregatio Sanctitatas Suae aue oritate committit, & in vi aute Sanctae medientiae praecipit praelatas Si Fraoribus, ad quos pertinet, ut in supradictis Con. ventibus non collocent. nisi Reliqiosos graves, devotos, exemilares , Regularis Observantiae &puritatis Regulae studiosos, orationi praeserit m ac
NiOrtificationi, sine quibus non potest Religiosa
vita consistere, addicto . qu de eonsentiant e
acte servare vitam communem. atque inde amo veant eos Omnes , qui tam sanctae ordinationi contradicere, seu veruis, aut fictis, qu o m do se se opponere audeant ..... Proim etiam eadem Saera Caningatis μ' -- ut m moratis Conventibus praefici omnino curent Viis
ros nou solum discietinae zelo. sed etiam chari. tale & morum suavitas e praeditos, compatientes,
istemitatis amatores, misericordes , quorum Tingimini libenter alii se submittant. Studeant ve- prmipue, ut ea omnia, quae tam ad victum& vestituin, quam ad reliquas vitae necessitatesertinent, ingulis Religiosis prumpte subininurentur, ac piasertim aesritudinis tempore nihil alleui desit, quod ad sanitatem reeuperandam per
tineat. - postremo, ne Regularis Distiplina .
tam in Conventibus iam erectis statui ur , rei xetur in erigendis, eadem Sacra Congregatio , Sanctissimo Pontifice timore. io XII. approbante, saluit atque decernit, nuua in post ram Mon seria, Collegia, mmor, Camen , aut alia Re tigisserum Aea fumdari, origi, aus cumis modo im
vitae mmmunis au omnibus Religiosis A. remm rantibus perperamo ct inviolate servandae, ae proptem ea nullas deinceps admittendas huiusnisvi μου tiος, nisi . praeter alia ad id requi ira, prius t aitime confluerit, adesse annuos reditus, ves re tam eleemo6--m Dem, quibus Δοderim saltem Rotigiosi in exacta vita communi commoda vale πιsustentari. Hoc Sacrae Congremtionis, a Sanctis- sinio Pontifice morentis XII. super Disciplina Regulari specialiter deputata. salu mum
cretum extat integrum in Collectione Bullinum , Uiturionum, Brevium , er ordinationum Immeensii XII. quae Romae Typis Camerae Apost licae edita est anno 16ρ' o utinam ' omnes Disciplinae Monasticae, seu Regularis , cultores ad
hane vivendi normam mores suos exigere sat verent, Primaevae suorum ordinum Regulae o servantiam restaurarent, seque ad vincendas mnes disticultates , quae ab hac caelesti ineunda via timidos deterrere possunt, vicissim adhortarentur ea praeclara Sententia , quam Lactantiast libri VI. Infitiarionum αυininum ely. IV. tr dit, hisee elegantissimis verbis μxpressam: Via in
extantibus impedita , in etim summo labstre ac pedum nisu, cumque magna earindi solitaturina
suis, Deus, iustitiam, remperantiam, parientiam, fidem . eastitatem , abstinentiam , concordiam , sciretiam . veritatem , Lapientiam , ceterasq-
miniam , Iasorem , dolorem , amari diues mnes .... h μι ergo , quoniam durum asperumq-irer ingressus est , conromptui , derisui , odio fir ,
necesse est . -nes enim, quos eusti iras ain v
pre, humisii, lana ius, subiectia iniuria, s tamen
170쪽
uia, quae amar.1 stina, perferens : Et si patientiam iugem iniis mum tuum gradum finemque perduxerat, dabitur et cmna υirtutis a Deo , Pro Iaboratas. quos iu vita propter iustitiam periti- sit, immortaritate donabitur.
D. Quod olim Apostolo Paulo sicut nuperrime cap. 27. vers. ad. AElmam Aistolorum lege. bam causam suam contra liniae s , acerrimos eius
inlectatores, peroranti, respondit Rex Agrippae In modico, Paule, suades ms Chri anum heri ;idem tibi, de oeristione & sanctitate Monxsticae Vitae, seu Regularis Disciplinae disserenti, itinianti animo dicam : Parum abes , quin mihi
suadeas, ut nuncium Iarando remittam, er arctis. rem Dis plinam Regniarem a Iectar. erum ,
ut istud, quod mox animum meum incessit, desiderium sit scipiendae cucullae, maius possit suscipere incrementum, percense, quaeso, Viros illos allustres, qui Saeculo XVII. ardentissimo reto imcensi, primaevum Monasicae Vitae, I i Regularis
Disciplinae nitorem revocarunt.
M. Opto sane, eharissime Discipule ut venbis utar eiusdem Apostoli Pauli, Regi Agrippae sp entis ro, inquam, apud Deum, oe ium dira, ct in magno, non taurum te, sed etiamomuer, qui audiunt, hodie fieri tales, quatis egusum se. Nec dubito, quin sanetiim illud propositum, quod, diu ina amante mlia, animum tuum subiit Regularem vitam promendi, magis Inariae scat, & altiores radices agat in corde tuo, post- suam in medium produxero celebres Viros , &ammortali memoria dignos, qui Patrum sitorum zelum incredibili servore aemutantes, & nulli labori, nullis vigiliis, nullis rei pectibus humanis Parcentes, lusonasticam, seu Regularem distiplinam , multis .in Coenobiis Sinc. XVII. restituerunt, eamque sanctissimis legibus munierunt. In
rimis, inter observantiae Regulariς Saeculi XVII.
.estitutores iure optimo recenteri debent duo Familiae Dominicanae Alumni, natione Galli , P. Sebastianus Misbaelis , 5c P. Antomm Cu-beus, quorum primus eximia pietate praeditus , plures in Galliis ordinis Predicatorum Conventus reformavit; Alter vero novam in Gali Pro. Vincia , annuente Magistro Generali ordinis Praxlicatorum , nstituit Congregationem si ab nomine Sanctissimi Sacrammti , in qua Religiosi minioni Constitutiones ordinis ad strictos ii ris apices observant, summae paupertati addicti , annuis reditibus etiam in communi carent, in Massonibus limiter insistunt . oppida pedibus Peragrant, verbo Dei reficiunt, exemplis perminuent , Confestiones excipiunt, parvulos Doctrina Christiana imbuunt. & post exantlatos Apostolicae vitae labores, saepe sunt pane & aqua cruda contenti, ad novos labores semper vegeti, semper alacres, nuanquam sessi, vultu hilares, in orati ne continui, vi austera vivendi ratione sibi perpetuo constantes. Ad restaurandam itidem ordinis Sanctissimis Trinitatis Redemptianis Captis umprimaevae Regulae observantiam plurimum in Gallia laboravit venerabilis Pater ejusdem ordinis Hieronymus a Sancti no sacramento , qui Rinruam missus, Diploma obtinuit a Clemente VIII. ASTICA. IN
ut in Gallia resermatam Congregationem eric 'ret, eique facultatem concellit Putilus Q ut ditas e uidetu Ordinis Provincias Franc:ae iurisdieli miri unius Vi carri Generalis stibiiceret. Tandem a Gregorio M. Litteias Apostolicas , & ab Urbano VIII. anno I 629. Breve accepit erectionis & confirmationis Gallicanς Congregat onis Discalce tς Ordinis noctissimae Trinitaris Redemptionis Captivorum, eamque primun RO instituit in Conventu S. Dionysii, cujus ipse in Monte Exquilino sundamenta iecit , & in quo pie obiit die; mensis Ianuarii anni i6i . Hςe Galli exna ordinis Sanes dimae Trinitatι; Redemptionis Camis rum Discalceata Congregatio per hoc prelartim distinguitur ab altera eiusdem Ordmis Discalceata Congregatione quς viget in Hispania , quod Religiosi Gallicans Congregationis Discalleat et Vestes deserant omnino albas, sicut in prima huius ordinis Redemptionis Captivorum erecti ne statutum sierat, quem antiquum habitus Osedinis colorem immutarunt Hispans Congregati nis Discalceatς tardicti ordinis Sanctissim o Trianitatis Redemptionis Captisorum Religiosi e V rum , inter Congregationes , in quibus Siculo XVII. refloruit Monastica , seu Re laris Disciplina , principem locum tenere debet Bene-dietina S. Maura Congregatio , quς ad petit:onoen Christianissimi Regis G, iei XIII. in Galliis s uti Pontificatu Gregorii XV. anno I 62I. e- rem fuit . & confirmata ab Urbano VIII. an-m3 1627. Hςc, inqiram , Congregatio pN Ceteris aliis, q- seculo XVII. originem habuerunt. commentari detuet, quia pietate , eruditione Zelisoribus , Reipublicς Christiane utilissimis .
eo Rculo maxime floruit, de universam etiam num Ecclesiam illaetrat . Hujus celeberrimae Congregationis pietatem non longa Aes , inimica rebus optime constitutis , imminuit , non ipsa rerum humanarum satalis conditio , ut non sint admodum diuturne , laba adflavit ; non varietas temporum eius uiscipline rigorem laxavit .
sed potius in avita ordinis S. Benedicti severitate Uisciplinc , ct in iisdem Institutis adhuc inhiret acriter, ab iis ne latum quidem unguem discedit , in iisdem diurnis ae nocturnis precibus iugiter insistit , easque non sne suavissimo
sensu pietatis, ac sanctillimarum Ceremoniarum apparatu ac Veneratione celebrat laudatissima illa Congreratio, in cujus Monasteriis , vere pietatis Sanctuariis , mirantur omnes Temploninanitorem, Divinς rei faciend3 curam , Monachorum mores , cultum , numerum , modestiam . graviolem, sanctimoniam, eorumque Conventus D sartam testam conservandam Monasticam Disciplinam frequentes . De ecitditione vero , &Litterariis operibus . quibus clarissime huius B nedicti ne S. Mauri Congregationis Monachi inde is studio incumbunt, hoc unum duntaxat dicam, videlicet ex Illustrissima illa Congregatione, qur est instar Civitatis Alius in Monte positae , innumeros prodiisse , & nunc etiam prodire erim ditos Monachos, &uorum operibus antiquitas , cum Sacra. tum Ecclesiastica & prophana fuit illustrata, Ecclesia adversus hereticorum insultus