Statuta synodalia Dioecesis Metensis

41쪽

In parochiis ruralibus Pastor, pro sua prudentia , saepe in pronao addat et recitet aut recitare jubeat Iinguli vernacul1 clare et intelligibiliter orationem Dominicam , Salutationem angelicam, Symbolum Apostolorum, septem Sacramenta, Praecepta Deca logi et Ecclesiae, ut hoc saltem modo repetita pra cipua religionis elementa rudiores discere valeant.

xx VII. Si quae festa , jejunia vel alia Ecclesiae instituta

ineunte hebdomada celebranda Occurrant, ea Dominica praecedente in Proum denuntientur eorumque ratio et sinis exponantur.

xx VIII.

Cum vero, inter omnes Ecclesiae leges, nulla magis negligatur et contemnatur quam lex jejunii et abs tinentiae a carnibus, res est maximi momenti ut Ρ tores instent, arguant et obsecrent 1 pro religiosi observatione sanctae hujus disciplinae, a temporibus Apostolorum tam sapienter institutae , qu1 Peccata expiantur, domatur carnis libido, virtutes comparantur et perficiuntur , temporalia et aeterna Dei beneficia impetrantur, anima liberior ad coelestia erigitur, Christianus jejunii et Passionis Christi particeps sit et socius, ad sestorum Paschalium alia- si Tim. 4. 2.3.

42쪽

xumque festivitatum jam celebrationem praeparatur , unaquaeqsse anni tempestas Per specialia poenitentiae exercitia Deo consecratur , sancti Ecclesiae Pastores a Principe Pastorum obtinentur. His innomeris et salutaribus bonis se atque Ecclesiam fra dant, quantum in se est, et peccant illi qui legem infringunt, nisi legitimis rationibus excusentur, nisi etiam jejunii et abstinentiae desectum et dispensationem per alia bona pietatis et misericordiae opera suppleant. Enim vero licet bona et sancta mater Ecclesia, pro sua indulgentia et malorum temporum necessitate , disciplinae rigorem relaxaverit, spiritus ejus semper idem est et semper clamat cum Christo Domino: si poenitentiam Don egeritis, omnes

similiter peribitis. i

mneantur etiam fideles jejunii et abstinentiae observatores, jejuvium Parum Prodesse, imo meritum suum Perdere, nisi Verae poenitentiae spiritu sanctia scetur sa) ; et idcirco praecipue studeant ut, dum

eam a cibis te erat, mens a peccato abstineat, virtutesque amplectaturi scindant corda sua et non

vestimenta sua 3 . XXIX.

43쪽

rum saecularium, nisi pro utilitate publica et ex Episcopi licentia. XXX. Pro antiquo Ecclesiae more, singulis diebus D usinicis, antequam in Missa parochia li panis et calix consecrandi Deo esserantur, fiat per manus fidelium solemnis oblatio panis, qui a Pastore benedi-eatur et omnibus Post communionem distribuatur usquisque honori et religioni ducat, illum panem offerre tu ordine Vicis suae, tanquam Symbolum sanctae Eucharistiae et signum communionis et charitatis, qua omnes in Christo colligantur. Unus enim Panis, unum corpus multi Sumus, omnes qui

de uno Pane Participamus i). XXXI- Collectae oblationum , quae fiunt intra Missarqm

solemnia, incipiant a 'tempore quo cantatur Gloris ira ex Dis, et interrumpantur per Pronaum et mu- crinem , atque a canone inclusive ad communionis antipho m.

XXXII.

Singulis Dominicis et Festis post Missam par hiatem, in ditione Galliae, ter cantetur pro Rege Ve sus Domine, sat mos Regem, et emaudi vos i) i Cor. I , I P.

44쪽

in die qua in caperimus te. In aliis ditionibus e dem oratio pro supremo earum Principe.

XXXIII.

Patresfamilias qui suorum, maxime domestic rum , curam habere tenentur , moneantur ut secuit tem audiendi Missam et verbum Dei concedant saltem altematim suis servis et ancillis, qui Μissae tem-Pore domum custodire debent, vel in pascendis animalibus occupantur. Idem dictum esto Pro Cominu Iutatum ruralium opilioninus et bubulcis

Attendant Ρastores ne organa et quaecumque ins trumenta musica, in divinis officiis vel processionibus, modulationem pro narum et inhonestarum Canti num imitentur; sed non resonet nisi dulcis melodi', quae Ecclesiae hymnos tet cantica spiritualia repraesente' ac pios affectus excitet.

XXXV.

Ne devotio et attentio populi christiani, intra missarum solemnia, conciones aliaque divina ossicia, tuis tur aut distrabatur, pauperes in templis mendicare non sinantur, hed ad eorum valvas stare jubeantur,

XXXVI.

Vesperas praecedat Vel sequatur, pro prudenti Pastoris, recitatio et explicatio catechismi. Ad assi duam ejus frequentationem obligandi sunt pueri ante primam communionem et per unum integru

45쪽

annum Post Primam communionem, atque exhor

tandi generatim parochiam, ii maxime qui religionis

suae elementa ignorant.

Sanctum tempus Adventus et Quadragesimae, tempus illud acceptabile, dies illos salutis, non frustra elabi sinant Pastores; sed pia exercitia instituant , quibus suos parochianos per familiaria colloquia er diant, per devotas preces ad coelestia erigant, et adm3gnus, quae subsequuntur, solemnitates dignὸ celebrandas praeParent.

Adhortandi sunt patres et matresfamilias ut preces in Communi, quotidie saltem vespere, alia Voce ab uno ex familia alternaum recitandas curent. Quam id 'eum fit illud Iaudabile exercitium ad pietatem λ- vendam et benedictionem Dei attrahendam, res ipsa et experientia docent. XXXIX. Ex antiqua Ecclesiae consuetudine, singulis di bus fideles campanae sono invitentur, mane, meridie et Vespere, ad recolendam Incarnationis et Resurre tionis Domini memoriam. XL. Maxime expedit rudem populum doceri , quis sit rectus, pius fideique catholicae consentaneus, cubtus Sanctorum et SS. Reliquiarum atque Imaginum,

46쪽

ut obstruatur os impiorum ac Mereticorum , loquentium iniqua, 1 et Dei Ecclesiam calumniantium quasi idolatriae faventem. x LI. Sacrae Imagines, tam sculptae quam Pictae , in Ecclesiis nihil nisi decens, decorum et religiosuin praese serant. Caveatur ne Imagines, quae tanquam radium libri, ad eruditionem et aedificationem eXPO-nuntur atque ab Ecclesia catholica commendantur, Per mundanam et proCacem Venustatem Vel per insolitas et ridiculas figuras scandalum Pariant , atque contemptum et cachinnos impiorum moveant. Neque in ornandis Ecclesiis adhibeantur aulaea , quae vel ethnicorum hominum, aut aliarum rerum a religione vela rei veritate et loci sanctitate alienarum, speciem repraeSentent.

In Ecclesiis nihil deponatur profanum, quod la- Cum sacrum dedeceat, Vg. suppellectilia, stume

ta, etc.

Nullus Pastor vel Sacerdos, sub interminatione Sus- Pensionis , praesumat miracula publicare, vel Sanctorum Reliquias venerationi fidelium exponere, neque sodalitia aut nova pietatis exercitia, quantumVis uti lia , in suam parochiam inducere , quae Episcopi auctoritate non sint comprobata. H Psal. 62. 12.

47쪽

Sanctae Reliquiae in vasis honestis seu capsulis obseratis , locoque honesto, nou tamen in tabernaculo SS. Sacramenti custodiuntur. In sestis solemnibus Possunt super altare exponi, et in processione circumferri, quantum fieri poterit, per clericos sacris initiat OS.

Nullae processiones, publicae supplicationes alia que caeremoniae publicae , sine Episcopi auctoritate fiant, nisi eae, quae aut legibus ecclesiasticis aut diuturna consuetudine in omnibus parochiis constitutae reperiuntur. ΡrOcessiones extra fines parochiae non excurrant. omni suspicione et occasione scandalicareant, decenter et modeste fiant et saucia religione sint dignae.

Ρeregrinationes in honorem Sanctorum pietati quidem favent, quatenus fideles vehementiori affectu incitant ad eorum Virtutes imitandas, Seque eorum meritis sociandos precibusque commendandos. Sed Pastores praemuniant suos subditos contra abusus et Scandala, quae saepe inde oriuntur, et eas non nisi discreto consilio permittant, praesertim mulieribus et juvenibus utriusque sexus, qui sub hoc praetextu OD sicia domestica deserunt , et multis periculosis Occa'siouibus se exponunt.

48쪽

Cum superstitio a vera religione sit prorsus aliena et quidem Dei cultum corrumpat, Pastores satagant diligenter, ut omne superstitionum MDus e sua Parochia tollatur.

X L VIII.

Μoneant ut nemo ad morbos vel vulnera hominum Vel animalium curanda, superstitiosis remediis utatur, Vel super rebus deperditis aut futuris evem tibus, ac quibusvis secretis, divinos seu pro divinis Se Venditantes consulare praesumant et multo minus in detestanda arte magicii ullo pacto se immiscemi.

Et quoniam rudis populus saepe ex ignorantia superstitionibus inquinatur, hanc ei regulam GPonant, scilicet ibi inesse quid superstitiosum, cum a re qua' eumque expectatur quicumque effectus, quem resima nec ex natura sua, neque ex institutione di Vina, neque ex ordinatione vel approbatione Ecclesiae producere Potrat.

Quod energumenos spectat, illud ex evangelio et priorum Ecclesiae saeculorum historia liquet, daemones divino permissu posse hominibus et aliis creaturis abuti, reveraque abusos atque . Christo Iesu ejecios, eandemque ab ipso potestatem Apostolis suis et eorum Successoribus datam esse. Sed aliquando bomines nequam ex malitia singunt se a daemone

49쪽

obsideri et miris modis exagitari. Saepe etiam personae credulae, imbecilli ingenio Vel atro et ignoto morbo deceptae, sibi videntur daemonium habere et ab eo vexari. Nonnunquam domus aut alia loca creduntur a malignis spiritibus infestari, cum no nisi ex causis pure naturalibus aliquid incommodi patiuntur, aut dolosis malevolorum vel irrisorum artibus inquietantur, quas postea patefieri contingit. In auciapitibus istis casibus maxima sagacitate et prudentia opus est, ut Verum a salso secernatur. Quapropter errinribus , obloquiis et scandalis Occurrere volentes, quae impiorum malignitas libenter in sacrum ministerium resuoderet, prohibemus sub interminatione SusPe striis , ne ullus sacerdos, si quid hujusmodi, ut supineXPOSitum est, accidat, eXOrcismos ab Ecclesia apyrobatos aut alios quoscumque usurpare praesumat , Sed rem nobis diligenter reserat, ut omnibus mature Perpensis, quod expedierit statuamus.

DE SACROSANCTO MISSAE SAL RIFICIO. A R TI C U I. US I. Con nullum aliud opus, inquit S. Concilium Gidum unum, I) adeo sanctum ac divinum a Christi fidelibus si Sess. 22.

50쪽

stactari possit, quam hoc ipsum tremendum mysterium , quo vivifica illa hostia, qua Deo Ρatri r conciliati sumus, in altari per sacerdotes quotidie immolatur, satis etiam apparet omnem opem et duligentiam in eo ponendam esse, ut, quanta maYim fieri potest, interiori cordis munditia et puritate atque exteriori devotionis ac pietatis spesie Peragatur. ΙΙ. Enim vero Christus Dominus, qui per totum Vitae suae mortalis cursum paupertatem ac humilitatem quam maxime semper dilexit et sectatus est, magnificentiam in institutione Eucharistiae assect Vit, quam per duos Discipulos in caenaculo grandi βtrato apparari jussit: nos docere Volens, hoc au

gustum mysterium, non solum cum Summa Venera

tione, sed etiam, quoad fieri potest, cum solemni apparatu et insigni pompa esse recolendum, ut sic Dei sub velis eucharisticis abscondi ii i) dignitas et

majestas aliquatenus manifestetur.

III.

Curent ergo Pastores et alii ad quos pertinet, ut omnia quae ad celebrationem Μissae requiruntur, sacri lapides altaris, calices, corporalia, Purificatoria, albae ac reliquae vestes sacerdotales, omniaque Paramenta altaris sint integra, honesta et munda, tantoque mysterio digna. Nimis absurdum foret , aera sordescere, cum profana nitescunt. '