장음표시 사용
151쪽
CONcILIom GimELALIuM ast quod habebat in Papatu consenserunt, qua ειν- re auctoritatis Θnodalis per praefatam veritialem facta sunt Numquid non omnes ad electioin nem felicis recordationis Martini Papae .processerant eadem Θnodali auctoritate ' in qu deis invi deinreps approbante Concilio δε- snivit errorem esse; siquis diceret non esse dei cessitate salutis credere Romanam Ecclesiam ese supremam inter EccleDi s per Romanam E clesiam intelligatur universatis mctis aueConcilium generale. Item : ordinatis eodem approbante Concisio, ut quilibet dehaeresim σι smarumsu pectin interrogaretur, an credat, teneat, in asserat quod quodlibet Conciliumg nerale, in etiam Constantios Catholii macclesiam repraesentet. Item, utrum credat quod quicquid i ιm cimilium Uantiense definivis in approbavit in saevaraesdei. DiatemAmmarum , quod hoc fit ab omnibus fidelibus i nendum C approbandum; cum tame num in xaret praedictam decurationem tu eodem cinci iiofactam esse Deinde vero in hoc Basleense Concilio eadem declaratio innovata fuit inρublica Segione , ubi de nulla obedientiarum dirue tia sermo erat ubi etiam quamplures Cardis Iec Patriarcha Archiepiscopi , Episcopi, Geterique Praelati , in Doctores infignes in multitudine copiosa pr entes erant, in Lega-ius Apostolicinpraefidentiam exercebat. Ut quid ergo nunc allegatur, quod hac declaratii ab una tantum berientiai Concilio Constantiens facta
152쪽
fui, Hactenus Patres Synodi Basileensis lairesponsione Synodali , quae incipit Beatin
Heronymus , Crc. X quorum indubitatis rationibus liquet, mera esse effugia, iutilitigationes quae dicuntur a Curia, toma nae Scriptoribus contra decreta quartae Scquintae Sess1onis Constantiensis. Certe ille, qui Praefationes lucubravit ad Concilia generalia nuper Romae edita veritate devictus nihil habuit quos his Decretis opponeret quamquam in omnibus aliis, qu1bus de potestatis Papae praejudicio agitur, semper seleat exceptiones instruere, Cipportuneri importune oggerere. Quarta objectio duas item habet partes, uuae spectant ad Synodi Constantienus comnrmationem , de qua magis opportune dispullibitur, partim Sessione ultima partim in Analysi Bullae, qua Martinus de consensu Concilii ejusdem Decreta in rem judicatam
I. Porro iisdem Sessionibus 1 v. b.
Patres cavent , ne Joannes XLII. quem pro vero atque indubitato Pontifice agno-Jcebant, totum Concilium , vel partem Concilii, hoc est Personas idem Concilio adhaerentes interturbet, vel alio traducat ipsb invito Concilio Hocque est primum exemplum praXeos Decretorum de Concilii auctoritate supra Papam Procul dubio si
Ecclesia in Synodum congisgata hac pol state
153쪽
CON ILIORUM GENERALIUM. rostate minime polleret, nequaquam sibi ipsi esset architectoniceri sumiens: quotieL cumque de illa reformanda in Capheri me . bris ageretur, Papa posset impedire ne Como lium indiceretur , illudque , ubi Congregatum esset, disibiveret, aut alio traduceret Sicque Ecclesia Sponsa Christ1 amantisi sim despotico apae imperio subderetur, quod Juri divino naturali plane repugnat.
Anno Domini Μ ccccxv die XV I. Mprilis Achio vi celebratur, in qua seliguntur mittuntur Legati ad Joannem XXI II. ut eum invitent irent quo revertatur On
stantiam ad schisma exstirpandum , sicci
iam in capite&in membris melius ordina dam sicut juramento se facturum obstrinX Tat, quem in finem Joanni offeruntur nomine Concilii quascumque voluerit Xcogitare securitates Praeterea eX singulis deliguntur nationibus Doctores, qui doctrinam Joamnis Hus eXaminent ac demum Lite se Academiae Parisiensis ad Sacrum Concilium super decessii Joannis XXIII. perlegiantur. 2. Die a I. M i in 1 1. Adhione formulse Citationis contra Joannem apam Concilio
parere detrectantem , contraHieronymum Pragensem instruuntur. Hocque est secundum eXemplum praXis Decretorum' Uartae ' quinite Sessionis contra Pontificem. Ym. Sessione v Maji damnantur XL
articuli errorum Joannis icleis, quorum
154쪽
articulorum decimus septimus Marchiam introducit, sicqueest conceptuc Popuiares possuntadsinmarbitrium Dominos delinquentes
Item quadragesimus primus ita habet; n, de necessitate salutis cνedere Romanam Ecclesiam esse supremam inter auia Ecclesar Cui inicillo haec subjicitur condemnatio Synodi Error est spe Romanam Eceu mi resistat universalem Ecelsam, aut onerilium
Genlrale, aut pro quanto negaret Primatum Saemmi pontifcusve alias Ecele sparticulares Quorum articulorum ideo mentionem
sectendam duxi, quoniam dehinc nobis fu- rura est distulatio de illorum sensu. IX. Sinum x III Maji desectu viri h bentur qui in causam Joannis Papae inguiarant, eamque instruant. . . Actione XIV. Masti proni inciatur Senintentiasispensionis ab omcio Papali contra Joannes XXIII. Hocque est tertiu--emplum praxeos octoni tis concilii supra Papam. r. Actione xxv. M ilromotores Comcilii quinquaginta Capita accusationum proferunt adversus Joannem XXIII. XII. Sessione die, et x Maji, Legati, qui ad Ioannem Papam missi luerant, ut Actione seMa patet, reserunt quaenam egissent cum Joanne, illumque causari se pro ei Ecco a V vus unione ιrmulta fecis.
155쪽
CONCILIO M GENERALInM. et 'etiam anteuuam fulseris Papam assumptus, Granie Conriιii Constantiensis inchoationem , in
quo etiam se obtusis ait liberam cessonem P
patus, in valde dolere quod tam turpiter inde recesisset se nullam defensonem aut exceptio nem facere velle contra processum insefactum a sacro Concilio, sed paratum esse ejin determinationi in ordinarioni parere, eamque ratiφω- resutimequescire in affirmar compilium Conin nitens sancissima 4 ac Pisani Concilii con-riiuuationem esse , neque errare prisse: cproinde ei nullo modo velle eontradi re , etiam essea Bononiae , aut in alio quocumque loco libero μbique magis accepto fateripublice se in Papanti nullum j- habere inde erare ut quam ciat sintentia abdicationi, nil feferretur, quispe qui eam confirmare, mariscare, in emotos reparat- esset, utjam omniage conciliis dimi se rati abat, approbabat , in confirmabat, promittebatque contra ea se aliquando mi .nime reclamaturum. En summa eorum quae
Legati de Ioanne retulerunt. His autem per actis , Patres primum decernunt, si contia geri Sedem vastare, non expressa Constantian- si Θηodi consensum aureoritate ad electionem Papa procedatur. Deinde vero sententiam definitivam adversus Joannem pronunciant: illumque velut notorium simoniacum , bonorum Eccles dilapidat orem notorie standali-avantem Ecclesiam suis detestabilibus atque inho'xsi vita, moribui. σςοηGmnant, in a
156쪽
is 'HIs TORIA Papatu, atque omni ejus administratione spiria mali in temporali privant, usu deponunt erc. Quae ratione procedendi innotestati Patres Concilii Constantiensis tenuisseJoata.
nem XXIII. pro vero legitimo atque in dubitato Papa, quippe qui ante ejus abdic
tianem statuerint, Sedes vacare contingeret, non esse ad novi Pontificis creationem proceden- .dωει ni id consensu , auctoritate Synodi. c.
Deinde post ejusdem abdicationem eadem
geretur ad Papatum, quod argumento est illos censuisse 1edem vacare per Joannis abrogationem.
. Et hic occurrit quartum monimentum Draxeos auctoritatis Concilii suora Papam. Verum cum post Joannis exauctorationem non deessent in ipso etiam Concilio Consta tiensi, qui Joannem tuerentur, quo inter erat Joannes Patriarcha Antiochenus, a dinalis Alliacenus, Gersonius Cancellarius Parisiensis scripserunt tractatus de Ecclesia auctoriate, eosque coram facro Concilio publice recitarunt.Gersonius quidem ii umdepotestate Eeclefastica ann9 cc CCXUI die vi Februarii, ut in fine illius libri tost turi Actione XIII. die Xv. Junii MCCCC XU. conditur Canon de Eucharistia a j unis sumenda, dc de communione laica sub una sp uie paniS.
. Sectione xiiii die iv. Julii sequentis
157쪽
Carolus de Malalestis Procurator Gregorii Papae XII in sua obedientia venit ad Syno dum, ut nomine Gregorii Papatum Hur ret, ea lege ut etiam Gregorii nomineri auctoritate Synodus Constantienssis indiceretur in Apulia, quae tum Gregorio parebat, atque etiam confirmaretur: Cavit insuper
Gregorius, ut Acta ejusdem Concilii, quoad ei adhaesisset, potius sub nomine Sigismundi Imperatoris , quam Synodi Constantiensis
ederentur. Quocirca Patres Constantienses hanc Sessionem sic concipi voluerunt Anno a nativitate Domini CCCC v. Apostolica sede vacante, regnanteque Serenissimo in mulctismo Principe Domino Sigismundo Rege
Romanorum , Hungariae , c. Die autem
Iovii iv mensis 'uli fuit tenta Sessiogeneralis per sanctam 3nodum Constantiensem , παResqua videbit Lector.CaeterumC etanus, qui undequaque arripit occasionem labes clandi Decreta quartaedi quintae Sessionis c pile, i. pologiae suae, de comparata auctoriarate Papam Concilii, hinc essicere conatur Constantiens Concilium non fuisse legitimum, ierum ante Gregorii XII adna sionem , Patres Constantienses id cerissisime indicare, quando Gregorii XII post latis annueruntin subscripserunt consentarunt enim ut ille etiam indiceret& confirmaret Concilium, atque etiam ut sub nomine '
Sigismundi acta ederentur, dcc. μοι Ipρ
158쪽
io Hrs et o RI Atius, inquit C etani; , scandalum per tu
debet a qualibetsingularipersona , quam ut vertara deferatur et nomod Concilium universalea Diritu sancto rectum potius veritatem defomit, seipsum facta negans, quam scandalum permittere voluit jam natum Ac si diceret fletanus , Patres Constantienses si moraliter compertum habuissent se verum a que legitimum essicere Concilium, nunquamiti debuisse ut atomine atque auctoritate regorii Antipapae synodus Constantiensis indicereturin connrmaretur. Unde a primo ad ultimum persuaderevult, Decrota de eminentia Concilii supra Papam saeta non fuisse HSynodo generali legitima. Quae
dum attendo , valde addubito, utrum Greis
gorius Antipapa magis fuerit in culpi, quod tamdiuEcclesiae unionemri sthisinatis exsti pationem impediverit An C etanus, qui tam sedulo ejus Acta semisticis argutiis Ofendere molitur : Siquidem pura quaestione facti juris quaestionem obruit. rosecto Ca-jetanus , ut Curialis homoque mundanus, non ut mansuetudine legis gratiae & sapientia Christiana instructus , loquitur: Si enim Deus quaedam nobistum agit in sacris scripturis per Anthropopathiam condestensi nem atque ipsemet Christus sese exinanivit
ut Sathanam exarmaret, mundum Deo
Patri lucrifaccret quid mirum est , atresns lauta, ut 'schismata sarcirent, Pa
159쪽
C ci LIOUM GENFRALIV. Dpacem Ecclesiae Catholicae redderent, de)ure suo in speciem aliquantulum recessisse , ut duos ambitiosos, perficaces, foedifragos Antipapas ad concordiam adducerenti Quod plusquam humanae fuit sapientiis, quam h
mines mundanos despicere non est mirabile: quando animalis homo non percipit ea qua Dei
sunt, stultitia est illi in non potest intelligere,
quia spiritualiter examinantur. I Corinth. 2.
Equidem Gersonius, qui Synodo Constametiensi intererat, quo sensu haec Acta Concilii capi debeant, explicat sermones, quem imscripsit, Pra Magis Regis Romanorum ad Petrum de mi, directione Iv. Siquidem Sisgismundusmpexam se in Arragoniam comtulit, ut homoem pervicacem ad unionem faciendaminvitaret haemo habet Cances, larius cibum generat se est sum omnes ιτ post. 3, me a summis P- μώ-ό a generati bin Onciali editas, quod eas poto
m retur impedimentumve scandalum esse ad ter Ecclesiastica unionis. Hoc practicavit pra-fens Concilium tollendo poenas omnes, er--- liuisitones me suspendovi insuper fumram imiP-scis elemoram, recipiendo deniquν- cauleiam, in humia qua m condescensane pratensam c-firmationem Concilii a Domiso
Gregorium XV designat cum multissimili sis quae quasi jurium positivorum
160쪽
debet a qualibet singularipersona, quam ut veriata deferaturis quomovi Concilium universale a Spiritu sancto rectum otiin veritatem des ruit, seipsum facto negans, quam scandalum permittere voluit jam nati ma Ac si diceret fletanus, Patres Constantienses si moraliter compertum habuissent se verum a que legitimum essicere Concilium, nunquam pati debuisse ut atomine atque auctoritate Gregorii Antipapae synodus Constantiensis indicereturi contirmaretur. Unde a primo ad ultimum pertaderevult, Decrota de eminentia Concilii si1pra Papam facta non fuisse inSynodo generali legitima. Quae dum attendo , valde addubito, utrum Gregorius Aritipapa magis fuerit in culpi, quod tamdiuEcclesiae unionemri sthisinatis exsti pationem impediverit An setanus, qui tam sedulo ejus Acta sophisticis argutiis defendere moliturci Siquidem pura quaestione facti juris quaestionem obruit. rofecto Ca-jetanus , ut Curialis homoque mundanus, non ut mansuetudine legis gratiae & sapientia Christiana instructus , loquitur: Si enim Deus quaedam nobistum auit in acris scripturis per Anthropopathiata condescensi'nem atque ipsemet Christus sese exinanivit
ut Sathanam exarmaret, mundum Deo
Patri lucrifaccret quid mirum est, atres Constantie es, ut ichismata sarcirent,