Historia Conciliorum generalium. In quatuor libros distributa. Auctore magistro Edmundo Richerio, doctore ac socio Sorbonico

171쪽

C SI DORuM GENERALIuΜ. 369quamquam motus ille triceps extitisset, me auctor1tatem Pontificiam non potuisse residere apud Benedictii , Gregorium Antipapas, propter ea quae superius cap. s cundo docui num. I. ubi ostendi ex semientia bellarmini solum Alexandrum . Joan. XXIII. fuisse veros legitimosint

tifices.

Quarto , imponit Patribus, dum perhi. t illos docere nefas esse Tyrannum pertimere , si facultas suppetat habendae semientiae Superioris haec onini verba fas

cultas suppetatiscilicet, commenta sunt MMrianae, non definitio Patrum Constantiemsium Et quamquam in nefaria Ioannis Parvi assertione a Patribus relata haec legam turri non expectata sententia vel mandato Iudicis cui cumqueci attamen non propria

si in Concilii Haec autem ideo excogitata sunt a Mariana , ut suam opinionem ς Tyrannis tollendis venditaret contra decremtum Constantiense quippe qui nominatim doceat, licitum privatis hominibus privato motu Tyrannos duabus de causis interimere. Prior causa est, si nullum intercedat s Cramentum privatim datum quod violetur, sicut a Duce Burgundo violatun fuit: Hic enim sacramenti religione interposita Ducem Aurelianensem ad amicitiam simulatam invitarat. Altera causa est, si facuis

172쪽

tas habendae sententiae superioris, sive ad declarandum aliquem Tyrannum, sive ad eundem opprimendum minime suppetat sedes intina verba Marianae expendere praestiit: Reges, inquit, quidfaciendum si publici conventus facultas erat sublata , quouspepote'

contingere Par profecto mea quidem sententia Iudicium erit, cum Principis irrannide oppressa republica , sublata eivibus inter se convenien-ῶfacultas, voluntas non defit delendae uram dis, scelera Principis manifesta modo C into-uranda,iniacandi , exitiales conatus comprimendi uis sacra patria pessundet, publicos in

hostι in provinciam attrahat, qui votis publicis

favens eum perimere tentarit, haudquaquam

inique eum fecisse existimabo. Haec Mariana capite, I libri I. Deinde capite, II nefanda commiseratione erga illos, qui se mactandis Tyrannis serro devovent, ne scilicet si deprehendantur poenas luant, docet Magister nequitiae securius esse veneno quam ferro Tyrannos tollereri quae doctrina nunquam satis potest odio haberi, cum viam sternat seditionibus ad evertendas Politias, & Reges quoscumque quaesito colore Tyrannidis tru

Certe haec a Mariana&ejus sedalibus p rabantur in caput Henrici IV. Galliarum Regis, quo tempore Gallia bellis civilibus flagrabat. Verum quis non demireturi Num Cotonum statim post Henricum Magnum

173쪽

gnum extinctum , mense Julio anni MDCx epistolam declaratoriam doctrinae Societatis Jesilitarum Reginae matri nuncupavisse, ac eadem epistola nominatim in laudes Decreti Concilii Constantiensis contra tyrannicidas currisse Deinde vero mense Augustos quenti institutionem Catholicam sub nomine ejusdem Reginae vulgavisie, in qua libro

II. Cap. VII de Conciliis generalibus, Synodum Constantiensem ex albo Conciliorum generalium penitus induxit atque delevit sic enim ex eodem orefrigidum & calidum illudendis hominibus spirari experi

mur.

Caeterum, ut ad historiae continuationem redeamusci quando M. Andreas allius quarta parte quae1tione v I I libri De suprema potestate Papae contendit tempore schismatis, Concilium non posse res fidei definire sed tantum schisma sarcire certumqued indubit tum Pontificem eligere, prolaeto ad his Concilii Constantiensis conclusioni Synodi factae a Manino V. aperte repugnat siquidem X hac Sessione x v. liquet , haereses Wiclessistarum, Hussitarum, tyrannicidarum pridem ante Martini V eleetionem damnatas alatribus Constantiensis Synodi: Deinde Martinum ultima Sessione cuncta&singula , quae facta fuerant conciliariter in materia fidei comprobasse. Et ita planum e

vadit, Vallium quae disputat de sua pharit

174쪽

goniam, alliciendi gratia Petri de Luna ad

unionem.

XII. Actione xv II. Imperator cum praedictis Legatis discedunt a Concilio habemiturque publicae supplicationes pro iisdem rium vero Gersonius doctissimam habuit comicionς coram Patribus, quam ita inscripsit, Sermo fictus pro viqi Regis Romanorum, in quo multa disputat de Concilii &Papae auctoritate. In hac autem Sessione tertium morinimentum praxeos decretorum quartae

quinta Sesi1onis de Concilii eminenti supra linitimum atque indubitatum Papam legitur quoniam Patres Constantienses, ut honoriri securitati Angeli de Cor xio, qui Gregorius XII in sua obedientia nuncupabatur consulerent, flatuunt ordinant decernunt, ut praedium Angelin inter sancta Romanae Ecclesiae Cardinalessit OV esse debeat primm titulo Epis opali, utque non possit, neque 4ebeat conveniri denunciari , accusari, em xari, inquietari, impediri ordinari sive extraordinηri , ratione in occasione spiritualis CV temporalis AEdministrationis Papatus vere scputative , quomodocumque , quatitercumque, e actis , gestis , ordinatis , indultis, custi re epii , te iis, abitis, muro-

175쪽

CONCILIORuM GENERALIUM.

gatis, donatis, in alienatis, ac effusis , quittatis, liberatis , ali quibuscumque qualitercumque factis , seu peractis , per eum , seu ejus nomine ad cujuscumque officii, cujusecumque personae instantiam , cujusvis dignitatis, praeeminentiae, status , gradus , ordinis , vel conditionis , aut sexus, etiamsi Papalis , Imp perialis vel Regalis existat, jure vel de A , aliter qualitercumclyi e conveniri nunciari , accusari , vexari , C . statuens V ordinans dicta sancta Synodus, quod quilibet futurus Romanus Pontifex omnia . 'quia supradicta pudeat inviolabiliter observare , De su Apostolicis informa plena , congrua , decenti approbet, ratificet, cro. Vides, Lector, Synodum Constantiensem, tanquam immediate auctoritatem a Christo colligentem , futuris atque indubitatis Pontificibus legem figere quod argumento est certissimo Patres intellexissein voluisse decretum quartae quintae Sessionis de eminentia Concilii supra Papam absolute ac simpliciter obligare quoscumque Pontifices, nec tantum vim habere solo tempore schismatis, ut cavillantur Ad

versiaru.

Sessione xvo I. die xv II. Augusti mittuntur Legati ad D. Angelum de Corario Episcopum Cardinalem, & ad alios Cardinales , qui eidem cum esset Ρapa adhaeserant cum gratioso diplomate in eorum omnium gra-

176쪽

r Is TORI Atiam edito a Patribus Constantiensibus. Actione x xx die XX III. Septembris Hie ronymus de Praga suam haeresim a urat: decerniturque quod non obstante salvo conductu dato haereticis ab Imperatoribus , Regibus haeretici accusariti damnari possint de haeretica pravitate unde in vim hujus de- CretiJoannes Hus damnatusti ustulatus est idque occasionem praebuit Boliemis arma capiendi & saeviendi in Catholicos, quos sa pe bello vicerunt. Sed redeo ad XIX. Sessionem, in qua pariter edictitur, ut Carolina delibertatibus Ecclesiasticis expediatur sub Bulla Concilii Carolina autem ideo Vocatur, quod Carolus IV Imperator Romanorum eam sciverit in gratiam Ecclesiasticorum quam integram habes ad calcem Actorum Constantiensium, cui haec alia eximia constitutio Patrum hujus Synodi pro Ecclesiae libertate subjicitur:

XIIL Cum paterna pietaoliis hominumprovidere debeat, licet in casu necessitatis urgentis valeat vicistud laudabilis . declarat sancta nodin non licere Romano Pontifei indictiones seu exactiones quascumque super Ecclesiam, vel Ecclesasticas personas imponere per modum de

cἰmae, vel alio auovis modo. Si vero cum nece

sitas acciderit Papae, qua es t eidem debites b-

veniendum , vocato generali Concilio, secundum quod expediens videbituro utile fecundum aecretnm Conciliaprovid tur eidem Qua consti-

177쪽

constitutioneSynodus legem ac regulam ce tis atque indubitatis futuris Pontis cibus praescribit,in ita hoc erit quartum monimentum praXcos decretorum quartaein quintae Sese honis. cque vero premendum est silentio, istam decimarum sicut Mannatarum impositionem ab aliquot seculis viguisse , quibus Romani Pontifices sese negotiis secularibus& rebus bellicis implicarunt quod eorum incoeptum nunquam transisse m rem judicatam , maxime in Galliis, nisi se Regum Priticipum auctoritate munivissent ad exigendas hujuscemodi impositiones : Et hinc

ille luctus publicus Ecclesiarum. Caeterum hanc Constitutionem Synodicam dedecimarum impositione Martinus V ut insta ostendetur, Vanam reddere conatus est Anno CCCC v. die XXI. Novembris Sessio XX celebratur. Deinde Amio Μ C CXVa die XXX.Januarii habetiar solemnis cor

gregatio in Ecclesia Cathedrali ad audiendos Oratores, qui cum Sigismundo Imperatoremissi fuerant ad Regem Arragoniae, i nedictum XIII referunturque duodecim capita, de quibus cum Arragoniae Rege,

Comite Armeniaco concordarant pro unio ne obedientis Benedicti cum Synodo Constantiensi, quae concordata probantur a Patribus Concilii. Sessione XXI eodem anno die XXX damna tur Hieronymu deiraga tanquam haer

178쪽

Actione XXo die xv. Octobris ejusMiri anni oratores Regis Arragonum uniuntur cum Synodo Constantiensi conformiter ad

duodecim capita paulo ante proposita. Actione XXoI die xv. Novembris is contra Petrum de Luna instruitur, ut ei dies peremptoria diceretur. Tum die XYvor ejusdem mensis in Sessione XX IIII. Decretum de illo citando edi

Actioite xxv. die XI Ida Deceinbris E clesia Olomucensis regni Bohemiae, mortuo Patriarcha Antiocheno, qui eam regebat, datur in commendam Joanni Episcopo Lut mulsensi, quoad Pontifex eligeretur. Actione XXVI die XXIV. Decembris statuitur, ne juri alicujus nationis de prioritate votorum sistragiorum derogaretur. Praeterea Actione xxv II. ωXXVIII anno Μ CCCC XVII tractatur causa Episcopi Tri dentini contra Fredericum Ducem Austriae, qui in possessiones Ecclesiae Tridentinae invaserat quae controversia continuavit ad tempora Pii ΙΙ. Papae, Mardinaliscusani. Sesi1one XX et vi die, III Martii, coeCXVII. Petrus de Luna contumaciae postulatur, ac primo citatur. Et XXX. Sessione Concilium approbat sub stractionem obedientiae factam ab Arragoniae

Rege.

XIIII. Sessione xxxi ultima Martii de-

179쪽

CON ILIORUM GENERALIUM cernitur adversus Comitem Astensem dc Vi tutum, eo quod Episcopo Astensi vim intuliLset, eumque in Carcerem compegisset.Nos uiarur,inquiunt Patres, super praemissis,priu fum-

maria informatione auctoritate nostrafacta, at tendentes, quod Subditi in eorum Praelatos, in Laici in Clericos nullam habent jurisdictionem

in potestatem et quod praemissa in libertatis Ecclesiasticae in Pastoralis dignitatis vilipendium non modicum, in scandalum plurimorum redundare dignoscuntur Nolentes hujusmodi offensam , sicut nec debem sub dissimulatione transere inc Per hoc praesens publicum E- diritum legendum in publicandum, ac in valvis majoris Papiensis , Novarien is , CV flensis Ecclesiarum Cathedralium a figendum, Eictum Philippum Comitem 'e usque Commis' sarios, inficiales , in quoscumque alios, qui culpabiles fuerint in praemissis, in eos, C in quemlibet , sub excommunicationis in inte dieii, Grin eisdem Ecclesis , civitate Astensi, in caeteris terris in locis dictae civitatis , in eidem Comiti subjectis, si monitioni hujusmodi non paruerint, inc atque praefatum Episcopum absque quolibet contradictionis obstaculo infratres menses a die relaxationis iovi coram nobis personaliter accessurum CV ibidemjuri pariturum, libertati suae pristinae restituat eumfamitia, universisque bonis suis absque diminutione

aliqua, in C.

Porro ex hoc monitorio Cardi lii Bella I b. II. M minus

180쪽

Sabditas nullam harim Potestatem , etiam, Politicam, in Pralatas , sicut nec Lai s inclevia , - es in Pastorem. Ad quae pri mum respondeo ex doctrina ejusdem Bellarmini, nactis Conciliorum ea diligenter se Merri oportere quae runt Conciliariter facta, ab iis solum quae Historice , aut alio quin vis modo rurrantur. In hocautem mqnitorio Concili steriacto clausulam , quam ostem tui habet Belluminus, de Ecclesiasticorum immunitatibus. non Synodice dc Nationalia ter discussam, sed tandummodo recitatam , &mseriam obiter absque ullo examine Ac prouide non vim Canonis, sed nudo recit tionis obtineres: Non enim ostendi potest, Patres Constantienses Nationaliter i Syn dice di utasse, utrum Ecclesiastici

4m Legibus cmlibus Pris

Secundo opponoPatre onstantienses nae

ad Regum aut Principum Statum: Majo vitemseviant: o novi Principes nullam motant immurutatem concederes, nisi una Regiam Maiestatem abdicare vulint, ut alias