장음표시 사용
161쪽
pacem Ecclesiae Catholicae redderent, deju-xe suo in speciem aliquantulum recessisse, ut duos ambitiosos, peryicaces, foedifragos Antipapas ad concordiam adducerenti Quod plusquam humanae fuit sapientiae, quam h
mines mundanos despicere non est mirabile: quando animalis homo non percipit ea qua Dei sunt, stultitia est illi in non potest intelligere, quia spiritualiter examinantur. I printh. 2.
Equidem Gersonius, qui Synodo Consta tiensi intererat, quo sensu haec a Contati capi debeant, explicat sermones, quem imscripsit, Pro Magis Regis Romanorum ad se trum de ma , directione Iv. Siquidem Sisgismundus meram se in Arragoniam comtulit, ut holumem pervicacem M unionem faciendaminvitaret Haemo habet Cance, larius Concilium generale pio est super omnes legespositisvi me a summi Mi cibin , a generaeibin Onciliis editas, quod eas potest
interpretari , mutare, e tollere, pro quanto
videretur impedimentum et scandalum esse ad iteraces astica unionis. Hoc practicavit pram sens Concilium tollendo poenas omnes erinia Alitassenes me suspendendo insuperium ms--P-i λelectioram recipiendo deniquν- caute , in humidi quadam condescen ne Ninnsam confirmationem Concilii a Domiso
m Gregorium vi designat cum maliis fimilis ui quas quasi jurium positivorum in no adminis sine quid δμω Conr
162쪽
stantienses hac Sessione x 1 v. nominatim de clarant istam cautelam abundantiorem pro majore bono factam; Attende Lector; Sacro
saneta 1nodu Constantiensis in Spiritu sancto
legitime congregata Ecclesam Catholicam repraesentans, ut istae duae obedientiae, fidelicet,
illi, qua profitetur Ioannem XXIII. Olim fuisse Papam, in illa , quae profitetur Dominum Gregorium XI L esse Papam, uniantur, una alteri , in altera alteri conjungantur sub capite Christo, dictas convocationem, auctori
rionem approbationem, Q confirmationem, nomine illiin Domini, qui insua obedientia dicitur Gregori in XII nuncfactas, quantum ad ipsum spectare videtur quia abundans ad certitudinem pro bono cautela nemini nocet, sed omni bus prodesto in omnibis C per omnia admiserit C amodo a supradictis obedientia cose, junctas CV unitas esse decernit m declarat in
uno corpore Domini nostridi s u Christi, Cro. Sed ut C etanum argumento ad hominem expugnemus, Velim restire, si Gregorius mi ariolaturo existimavit Constantiense Concilium nequaquam verum legitimum esse Concilium, cur pastus est Patres Comstantienses hac Sessione Xa v. asserere Conmellium Constantiens in Spiritu sanct legitime congregatum esse , in Ecclesiam Catholicam repraesentare. Item, cur ab iisdem Patribus flagitavit, vellent, juberentque sua saluti in securitatifuturae consuli, --ne disinc
163쪽
CONeII ronii opum ALIuM. Ist se eligerentur Pontifices indubitati quicquam sis negotii aut periculi crearent, propter res a scvero elputativo Papa, quomodocumque in qualitercumque gestas usque i, diem, quo se Papatu abdicavit Sessione v M. Maecne , amabo, Gregorius potuit aut debuit ab iis petere, RUOS non rebatur Certum atque indubitatum
cssicere Concilium ξ minime gentium quid Crgo illis cautionibus, quas urget&obtendit C etanus, moliebatur volebat scilicet suae ambitioni imaginariae velificari , iXcusationem aliquam suo errori inveterato praeteXere, atque filam conditionem meliorem
reddere,' nihil aliud intendebat. Quod si argutulus sophista hic opponat Gregorium non duxisse Constantiens Concilium fuisseligitimum antequam eidem adhaesisset, parum quidem proficiet qui ut alias docui
Unitas atque auctoritas EcClesim hoc articulo fidei decantati Credo unam sanctam Eccle- sam Catholicam , Orc. habitare non potest apud illos, qui unitatem vel oppugnant, Vel totis nervis impediunt, ut Gregorius , cui sola Apulia obtemperabat Accedit praeterea, Benedictum, cui Arragonia, Cotta, Cum Comitatu Armeniaco parebat, eadem eXCipere, tostulare potuisse cum Gregorio & consequenter , ne quidem post unionem Gregorii . Constantiens Concilium legitimum esset, si superior argutia obtine
164쪽
exemplo Joannis XXIII Gregorii XΙΙ.
cedere vellet Papatu : eamque ob causam Sigismundus Imperator rogatu Patrum pr ficiscitur in Arragoniam , ed frustra quia homo perditus, anquam aspis surda, aures obturavit, neque unquam animum adjungere voluit: chinc patet cmum fuisse Pl linam dum Petrum de Luna virum bonum C reipublicae Christianae amantissimum numcupat.
Xv. Sessione die, I Julii condemnantur erroresJoannis Hus ejusque persona Curiae seculari traditu Ille autem de hoc judicio appellavit ad Dominum nostrum JEsu MChristum , tanquam ad summum Judicem, ut habetur in sententia condemnationis. XI. Eadem Sessione haec Propossitio Joamnis Parvi , Theol. Parisiensis, axiem Ducis Aurelianensis a Duce BRrgundo factam propugnantis, silc damnatur. Quilibet Irrannus potest in debet licite in meritori occidi per quemcumque massinum suum , vel Sabutium, etiam per Lisculares insidias, in subtiles blanditias. vel adulationes , non Obstiante quocumque praestit juramento , seu con 'deratum factis
cum eo, non expectata sententia , vel mandato
iiιdicis cuiuscumque. Adversus hunc errorem satagens haec sancta Θnodus insurgere , in ipsumfunditus tollere, prahabita deliberatione
165쪽
CONCILIORu GaNERALIuM. itimatura declarat, decernit, ' definit, huius modi do Erinam erroneam in Me C moribus, ipsamque tanquam haereticam, scandalosam, Craufraudes, uecoptiones, mendacia, proditiones, perjuria vias dantem, reprobat in condemnat. Declarat insuperi, decernit in definit , quod pertinaciter doctrinam hanc perniciosissimam asserentes , sunt haeretici tanquam tales juxta Canonicas sanctiones puniendi. Cui De'
creto adjungenda est Condemnatio propositionis decimi septimi Articuli errorum Joamnis Wicleis, cujusjam memini Sessione odit Va Popularespossunt adsuum arbitrium Dominos delinquentes corrigere. Caeterum Cmora
tu Ioannes Parvus superiorem Propositi tionem novem quasi rationibus seu appendicibus confirmare nitebatur , quae liunge plures errores continebant , quam memorata Propositione continentur. Priri Propositio erat; uod Leged;vina, natu li, in humana liceret occiuere , es curare, occideretueT'rannus , qui per fraude , machinationes , dolos , C aliis iis secretis Regem suum per
mero moliretur maxime varo quando Rex talem Tyrannumpunire non posset auia hicnimis
potens eset. Quae Propositio cum niteretur styibus conjecturis, rumoribus fictis ab inimicis Ducis Aurelianensis , qui graviter ferebant illum Regentum esse Franciae: Loo ut talia, multipliciter scandalosa, err hea tam in fuerat ab Episcopo Parilis .
166쪽
164 HIs TORIASccunda Propositio erat Lege divina nat rati , CV humana licere unicuique subdito talem
t)rannum occidere , vel curare ut occideretur. Tertia , d quarta : Licitum C meritorium esse talem occidere urannum, vel curare ut octi-deretur etiam insidias quascumque, quocumque modo. Quinta, seXta dc septima Occisores 'rannorum ejusmodi utenos esse praemio,
ac Regem illos debere honorem muneribus assiacere Octava occisorem talis 'ranni nihil age-σe contra praecepta Dei bene intellecta quoniam litera oceidit, spiritus viviscat. Nona uuamquam confoederatio aut juramentum inter ιyrannum , occiIorem 'ranni mercesserit, da eo amicitia servanda inter se, tamen vus. modi confoederationem C iuramenta non obligare , si contingat illa cedere in damnum suae uxoris, familiae, Crc. cum ex ordine charitatis quilibet teneatur seipsum, uxorum, Q miliam plus diligere, Erc. Quae omnes Pr ,
positiones sint damnatae ab Episcopolariasiensi tanquam falsa, erroneae, seditiose: ultima quod vias insuper muniret ad mendaciam penuria. Caeterum in Synodo Constantiensi annito batur Gersonius, ut hujusmodi novem Appendices etiam damnarentur cum sua gen rati aut cardinali Propositione hasque causas adserabat. Primum, quod Ioannes Parvus suas propositiones jure divino naturali, humano fulciret tanquam certistimas Secundo
167쪽
CONCILIORu GENERALIuM iis rado, quod assereret quocumque modo abLque dissidatione, ignominiose, ac derepente occidi posse Tyrannum Tertio, quod ReX occiserem Tyranni deberet approbare , atque honore praemio afficere. Quarto, quod proprio suo sensu sacram Scripturam instium privatum sensum ac errorem distorqueret: ac quoslibet privatos faceret intem retes sensus. literatis scripturae, asserendo iteram occidere,& spiritum vivificare. Quinto, quod falso supponeret Regem non pollere potestate puniendi juridice illum quem Tyrannum esse fingebat: proinde ab alio
quocumque , quacumque via posse occudi Cum autem Patres Concilii has quinque Circumstantias in condemnatione Propositionis generalis omisissent, suadebat Gersonius ei rorem illum non sufficienter, sed valde diminute damnatum esse , eo quod plerique Duci Burgundo faverent, cujus rei causam
reddit in Dialogo apologetico Actorum Synodi Constantiensis , de quo infra comm dius agetur Sestione ultima. Joannes Mariana libro primo de Re e & Regis institutione capite seXto, ubi pro certo& comperto hanc
assertionem defixit quam tamen lege divina incertam alias ostendemuso nimirum qu sionem juris , hoc est, licere Tyrannum interimere, esse in aperto solam vero quaestionem facti, id est , quis habendus sit Tyramnu , obscuram esse : Tandem in fine capitis'
168쪽
ia i modo, se V per insidias fravide Verum
id decretum Romano Pontisci Martino V. probatum non invenio, non Eugenio , aut successoribus, quarum consensu Conciliorum Ecclesiasticorum sanctitas stat ejus praesertim, quod non; ne Eccle motu tricipiti Pontificum disidi de summo Pontiscatu contendentium celebratum fuse scimus. Et erat Patribus propositum Hust sitarum licentiam frenare , reprobare placita existimantium quocumque Principes crimine a missi , principatu cadere , posseque potestate, quam injuria occupabant , quocumque impune spoliari ac proprie Iovinnis Parvi Parisiensis Theorogi vanitatem improbare animus erat Ludovici Aurelianensis' dem a Joanne Burgundo Lutetia factam eo commento excusantis , quasi Drannum opprimerefas si privata auctoritate: qtiod non licet , praesertim violato juramento uti ille fecit , neque expediata sententia superioris, si facultas suppetat videlicet, sic enim
Hactcnus Mariana, in cujus opinione quatuor animadvertenda video: Primo , D crctum Synodi Constantiensis adversus Drannicidas non prpbatum fuisse Martino V. immo vero , Mariana , Otho de Columna
Cardinalis S. Georgii in Velabro, qui Pis
169쪽
CONCILIORu GENERALIUM. 6 Ino, Constantiensi Concilio, nec non huic decimae quintae Sestioni, cum deliberaretur interfuit postquam Ct creatus Papa nominatim dixit Sesi1one ultima Constantienti s omnia probare quae facta fueram conciliariter in materia fdei. Porro hanc materiam ad fidem spectare docetur hac eadem Sestione XV Deinde conciliariter aliquid sanciri , est Primum inter Nationes discutici deinde ad 'Synodum reserri, ut publica Sessione De Cretum condatur quod ita faetitatum ipsa Acta clamant eadem Sessione Xv. ubi deCreatum silentii ad hunc moduin concipitur:
Et quia iam materia Deo annuente tractanda per omnes nationes , in sanctos Patres , Spiritu Sancto dirigente , unanimiter in concorditer
conclusa est , prout audiet in prohibet , C mana a eadem sancta 3nodus sub simili poena
ac fautor a haeres , nequis Clamare , Omradicere, aut etiamsurgere, disputare vel defen- 1are , aut alta voce loqui audeat, nisi hoc per ipsam anfiam 'nodum deputatus, Orc. Quibus e verbis claret res in Sessione XV tractatas , primum Nationaliter , deinde Conciliariter definitas fuisse mihi enim unquam est Synodice conclusum, quod non prius tributim mationaliter , rationibus utrinque agitatis, discusitim fuerit. Quantum autem laboris atque temporis Patres Constantienses impenderant in definienda controversii ad-Versus Tyrannicidas leges apud Gersonium L IV.
170쪽
iv de Consolatione Theologia Dialogo ultimor ubi non obscure indicat librum fratrisJoan. Falhemberi, de quo ultima Sessione nominatim disputabitur , ad hanc materiam deo cidendis Tyrannis spectare.
Secundo, cum Martinus V. diserte co
firmari hanc Sessionem xv. ut dimim es h ego argumento utor ad hominem frustra est Mariana , ut demonstret non probatam fulsist Eugenio , terisque Eugenii succeu soribus: Hoc enim procederet in infiniatum, pertinetque ad quaestionem facti ac superfluum esset cogere Concilia , si ab omnibus Succesibribus Pontificum nominatim acta Synodorum auctorari oporteret rquae Marianae sequacium opinio inde m nat, quod arbitrentur Papam absolutum infallibilem esse Monarcham Ecclesiaeci atque ejus solo imperio, non Aristocratico, gimini, cuncta debere peragi in Ecclesia aquae opinio damnaturSessione tu,&v. hujus Synodi. Tertio, false quoque obtendit Ecclesiam motu tricipit Pontificum laborasse: quando certisi1mum demonstratum est Joannem XXXIII exauctoratum fuisse Sessione X i. Gregorium XII. jus suum ejurasse Sessione, I v. Quare solus Benedictus XIII supererat sed pridem ante in Synouo istia damnatus fuerat. Accedit,