장음표시 사용
231쪽
Quemadmodum literati omnes maXimas Apelliconi gratias debent ob conserVatos libros optimos , quos non tam ad augendum bibliothecae suae numerum emerat, quam ad praecavendum, ne diversas in provincias translati, ac distracti perderentur; ita etiam Athenienses scientiarum amantissimi nomen illius , qui magni Aristotelis opera conserUaverat, in numis signare prosecto poterant, ut se tanti beneficii memores, gratosque ostenderent. Ipsa Hadriani docti sane imperatoris restitutio facile demonstrat, Athenienses ejus philosophi libros magni fecisse, nec recuperaturos, nisi repetitis, atque ferventissimis precibus institissent. Absurdum itaque est existimare, duo haec nomina eodem in numismate coniuncta ad celeberrimum illud factum non referri, si autem nunc adlata probantur, nomina haec non tam magistratuum, quam virorum literis, aut aliis dotibus excellentium esse dicemus, unde multos alios hujusmodi numos licebit explicare.
XXVII. Caput Palladis. ) In quadrato quodam incuso noctua, oleae ramus, & inscriptio: AΘΕ. Num ushic antiquissimus inter gravissimos tetradrachmos recensendus est, utpote adpendens gran. 265 l.
232쪽
Caput arietis cum monogramnaate literis AIT. continente. X Dimidia navis, &inscriptio: AII IN A. Opus mediocre temporis injurias fere absque damno tulit. Tab. XXL N. 6. Si is p Insula AEgina inter portum Piraeum Atheniensium, &oras Peloponnesi sita ambitu suo Iso. stadia complectitur, &eiusdem nominis urbem: inclaruit ortu A aci regis sui, a.'j. cujus matre antiquum Enopiae nomen desinassat: maris impe- Stro λ habuit aliquamdiu, de illoque postea cum ipsis Atheniensibus contendit, uti etiam de victoriae gloria in bello Persico post pugnam ad Salaminam, ad quam a nullo pc-S hq p pulo, si Athenienses excipias, tot naves missae sunt. Ephorus apud Strabonem, Phidonem primum in insula I ginas .ia argenteam pecuniam fgnasse dicit, unde Begerus numuin I. p. a p. cum inscriptione: ΦΙΔO. inter antiquissimas AEginetarum
Nullum adhuc numisma editum puto cum nomineri ginae, ut in nostro. cujus vel ipsum opus remotissimam sapit antiquitatem. Dimidia navis magnam eorum maritiis mam, ut diximus, Potentiam indicat. Caput arietis impe-
233쪽
ATTICAE ELEUSIs.rii signum esse potest, nisi eo lanae copiam, & armentorum
abundantiam denotari arbitramur,. quibus Aginetae divitias suas, proinde maritimas etiam Vires debebant.
II. Ceres in curru a serpentibus alatis Veisto d. hinas spicas, s serpentum frena sustinet. X Intra coronam myristi scrofa , & literae EA . Tab. XXL N. 7. ΙΙΙ. A priori vix differt. Ibissim N. 8.IU. Fere similis excepta longiori epigraphe: ΕΛΕΥΣΙ. Ibidem N. 9. U. Etiam similis prioribus, si clavam, cus scrofa. ut in numo VI., insistit, adjeceris; in hoc tamen infra
clavam ramus quercus cum glande adest. Ibidem N IO. , II. Nec numus VII. aliquid differt, nisi spicea corona perfectiore, quam in aliis. Ibidem N. Ia. Omnes autem hae m netae bene sunt conservatae. Quanquam sex hi num, admodum parvi totum urbis nomen non ceperint, & urbium complurium nomina ii dem literis incipiant, attamen mihi ex solo typo clare adeo elucere videtur, eos ad Eleusin, parvum Atticae oppudum, pertinere, ut id argumentis constabilire censeam superfluum. Eleusis a ludis, ceremoniisque in honorem Cereris ibi ab Atheniensibus celebratis , adeo olim inclyta Meser, fuit, ut ipsi deae Eleusiniae nomen daret. Meursius horum festorum mysteria adeo fuisse secreta dicit, ut illa revelanti capitale immineret supplicium; nec ego eadem describendo patefaciam, cum praesertim hic ipse autor, Pausanias, aliique id abunde praestiterint.
234쪽
226 V Cereris jam meminimus, quae curru serpentibus juncto LXXL Proserpinam filiam a Pluinne raptam ubivis gentium quaesii-vit ; alii tamen aliter hanc ipsam fabulam narrant: a Rharo scilicet Celei patre, avoque Triptolemi peregrinantem Cererem hospitio eXceptam esse, hanc Vero gratam serendarum frugum artem nepoti deteXisse, atque proprium cum rum draconibus junctum concessisse, quo etiam usus est, ut per univei sim orbem doceret agriculturam, dum ante agris Rhari a vi , a quo nomen etiam tulerunt, seminis beneficia prae aliis impendisset. Num os jam aggrediamur, quorum primus admodum est rarus: antica Cereris fabulam, inscriptio nomen urbis, scrofa sacrificium , in quo Cereri immolabatur hoc animal, antequam quis ad ejus mysteria admitteretur, corona myrti posticam circumdans sertum indicat, quod gestare debebant, qui liis mysteriis initiari petebant - - - - II. UI. m. priori. fere sim i es sunt, nisi quod corona ncia eX myrto sed ex
spicis contexta eam referat, Mua ornari solet Ceres. Scri-ivat i i --Pausanias in his ludis victorem coronatum fuiste hordeo, quod in Rhariis campis nascebatur, & scrofam ideo Cereriim in Olatain, quod frugibus noXia esiet - - - - ΙV., & V.
clavam insuper habet, & quernum ramum, quad. ad Herculem relaruntur: minora sane sesta potissimum ad Herculem pertinent, ejus enim, qui, utpote 3dVena, ad majora Eleusinia admitti non poterat, gratia instituta, & in parva Atticae urbe Agra haud procul Athenis celebrata sunt.. Meursius Eleusiniorum mysteriorum autorem Erichthonium , alii Cererem &C. VoluΠt. Doctor Potter narrat A ch ρμα, liter olom , Castorem , & Pollucem antea ad haec fe-
235쪽
GRAECIAE. BOEOTIA. et avsta admitti non potuisse, quam jus civitatis Atheniensis obtinuissent.
VIII. Caput Minervae. X Tropaeum eum epigraphe: BOO N. Tob. XXIL N. I.
Occasionem extructi a Boeotis tropaei, aut. cusi hujus numi tempus determinare non audeo; ut aliquid tamen in medium proferam, dicam hocce numisma eo tempore per cussum videri, quo I hebani magno Epaminonda duce La. cedaemonibus numero multo 1ilperioribus ad Leuetra Baestiae urbem fusis, Cleombroto eorum rege Caeso, tropaeum fortitudinis suae monumentum ereXerunt. Cicero eo tem-POre, quo eXcitandorum tropaeorum mos jam obsoleverat)Τhebanos accusatos meminit erecti de Spartanis tropaei, quia forsan non nisi de barbaris victis ea constituere consuetum erat. Quanquam autem Thebani fuerint, qui Lacedae monios vicerint, tropaeumque statuerint , probabile tamen est Boeotos in numis eam victoriam signasse, quae intra eorum fines relata , totam regionem ab hostili impetu liberaverat.
Alia quoque se offert victoria, quae simile mereri poterat tropaeum, cum scilicet Athenienses victis ad Oen phyta Boeotis, subjugi ta Boeotia , & Phocide, Chaeronea quam illis Boeoti exules ademerant, etecuperata, ejus im
236쪽
colas domum in captivitatem abripientes, in exules Euboia inciderunt, qui cun, Locris Oropensibus, & Boeotorum exulibus Orchomeno eruptionem fecerant: cum quibus inuto praelio caesi Athenienses, quae occupaverant, brevi amiserunt. Quare Boeoti cum aliis in suam regionem reducibus pristina vivendi ratione, propriisque legibus posthac usi sunt. Attamen idem Thucydides anno octavo belli Pelopon- η u y . nesiaci refert a Boeotis Tanagrae collectis, consilio Pagondae hq Thebanorum ducis, & Ariarantidis Lysimachi filii, qui pervices exercitui praeerant, Athenienses, qui capto Delio, Hippocrate duce, receptui canebant, adgressione facta victos, fugatosque, atquo propterea tropaeum ereetiam esse. Si itaque numus noster hac occasione , ut puto, cuius fuit, II S. annorum aetatem jam superat , cum id Olymp. LXXXIX. anno A. X. 4 I. contigerit.
XI. Caput Jovis, aut Neptuni. X Neptunus stans d.
genu innixus, pedem navis prorae imponit, sinistra tridentem tenens : epigraphe: ΒΟΙΩΤΩΝ. Tab. XXII. N. a. X. De hoc numo aliud nihil commemorandum habeo,nisi quod per sese patet, ad Neptunum scilicet referendum& a Boeotis percussiim esse. Caput Apollinis. X Idem typus, qui in .secundo. 'T es, Numum a Begero caelatum, explicatumque inveniet lector.
. a. XI. Caput Apollinis; ut arbitror. X Scutum Boeoticum , inscriptio nulla. Tob. XXIL N. 4. Du . De scuto Boeotico vide laudatum Begerum.
237쪽
XII. Caput barbatum, forsan Neptuni. Figura
chimaerae similis, utpote composita, ex parte equi inferiori, cui barbatum caput est rixum, & ex Tritone, qui concha marina canit, & duarum caudarum alteram post se, ait ram ante se retorquet, qua tridentem retinet: inscriptio:
Numus hic non typi solum raritate, Verum etiam explicationis dissicultate insignis Neptuno omni ex parte adscrjbendus videtur. Begerus numum Boeoticum protulit quem ipse possideo) habentem in adversa caput Apollinis I M. LIsmenii, ut vocat, in aversa Neptuni imaginem ς addiditaque Boeotos Neptuno , Cereri, & Apollini admodum d Votos fuisse, meus autem V II., & XIV. numus Μυnervam etiam ab iis adoratam esse demonstrat. Neptunum autem ideo forsan coluerunt impensius, quia eorum regio a diversis maribus adluebatur , & Boeotius, a quo nomen ducebant, Neptuni ex Ame filius credebatuta Quid de hoc numo dicam, me nescire fateor ingenue, nisi Neptuni cultum, ut evidens est, designari. Equus si ne ad eum refertur, unde Posidonii nomen est. Triton item, & tridens, ejusque dei caput id confirmant. Eques
Georgius Wheeler in suis itineribus Boeoticum numum prodidit, in cujus aversa centaurus tridentem tenet. In jaspi- 'illum . de quodam rubro, quem habebam, insculptus erat dimidius equus marinus alatus, in cujus pectore barbatum lca sedemiput, a tergo delphinus conspicitur. Sardam praeterea teneo, in qua integer equus marinus, pariter alatus, cum eosse . cauda piscis comparet, infra quem tridens. Quamvis am
238쪽
23otem aenigmaticae hae figurae in gemmis frequentiores sint, . quam in numis, attamen nunc adlatas ad N ptunum spectare, & ei, quae in nostro numismate cernitur , aliquomodo consentaneas esse quis non videat Τ
Quamvis nihil de hoc symbolo decernere velim, eruditos tamen interrogare licebit, an haec citimaera isthmicos ludos indicare non posset, ad quos omnis nationis homines admittebantur Τ Dum hi ludi , a Neptuno in honorem Me- , licertae instituti, celebrabantur, juVenes clangebant tubis, canebant tibiis , aliisque musicis instrumentis adventantem, ut putabant, Neptunum pro dignitate excepturi : concer-V Spaη- tabatur in his festis cursu equorum curribus junctorum, mu- poesi&c.
An noster mimus occasione alicujus a Boeotis in his lu-- dis relatae victoriae cudi non poterat Τ Sane P. Harduinus lib. de nimis populorum, F urbium Fc. numum Tanagrae profert, qui altera ex parte scutum Bo Oticum, eX altera dimidium equum 'cum corona oleagina circa collum , & literas ΤΑ exhibet, quem Victoriae curribus reportatae indicium
An idem' chimaera significare non posset y Dimidius certe equus ad eos ludos, Triton buccinator ad tubarum cantum, cayut tandem Neptuni, & tridens ad opinionem adventuri numinis, aut ad ipsam ludorum inditutionem re ferri posset.
XIII. Scutum Boeoticum. X Tridens BOO N. Tob. XXIL N. 6., ct inscriptio:
239쪽
Numus hic Neptunum in Boeotia cultum ostendit: 1cutum, quod adtinet, laudatus Begerus legatur ; id enim solum adsero, quod ex meis numis adparet, scutum scilicet isthoc frequenter in Boeotica pecunia , aut subdit rum urbium, uti Thebarum Ρlataearum, Orchomeni fuisse signatum. XIVia Caput Apollinis obversum, & alia duae eidem ex parte adjectae facies , quarum una nonnisi inverso numO cerni potest. 9 Minerva stans cum hasta , & scuto: epugraphe: BOlΩ N. Tab. XXJL N. 7. Numisma istud cultam a Boeotis, ut diximus, Mine vam etiam patefacit.
XU. Caput iuvenile cum singulari ornatu. Pharetra, ex cujus parte altera o quadratum, ex altera Veiogalea. Tab. XXIL N. 8. Numus hic antiquissimus est. Θ quadratum Theb sdenotare videtur, quod si admittatur, caput anticae Cθει mum ejus urbis fundatorem referre poterit. inm), XVI. Caput Herculis juvenis pelle leonis involutum. Clava, vas, e quo eminent rami palmae,& inscriptio: ΘHBAI. Tob. XXIL N. 9.Nuin mm) Plura de hoc num o disseram in adpendicula ad num os urbium,& populorum Gessieri ad calcem hujus tomi adjicienda, quo lectorem remitto.
240쪽
s3a DE URBIBUS ET POPULIS Numismatis hujus aversa referenda videtur ad ludos in honorem Herculis celebratos, quem plurimi a Thebanis factum novimus, quemque Thebis natum suspicor.
XVII. Scutum Boeoticum. Intra cavitatem numi versum caput Junonis, credo, margaritis , ' inauribus, monilique ornatum: epigraphe: IIAΑ - - - - Pondus est gran. 4ol. Tab. XXIL N. Io.
Pulcherrimi hujus numi scutum, & caritas ad Beeotiam , literae ΠΛA. ad urbem Plataeas ipsum numisma pertinere aperte ostendunt. Erat haec urbs Boeotiae percelebris, ob cladem, quam Persis a Mardonio ductis Graeci auspiciis Pausaniae Spartani, & Aristidis Atheniensis intule runt, clarissima, & ab Junonis Cithaeroniae tutelari numine illum is, de qua quidem dea haec sere a Plutarcho, alii accepimus. Cum Iuno, irata Jovi, se ab eo separas, set, & in insulam Euboeam recepisset, is reconciliari cu- , sens, Cithaeronis earum regionum sapientia clari principis consilio, statuam quemam velo tectam curru a bobus umcto circumduxit, proclamando simul eam esse Plataeam AsB-pi filiam, suturam sibi conjugem. Tum Juno haec in Euboea audiens timore una, & furore perculsa ad fatalem properat currum, novaeque, ut putabat, uXOris Velum ultrici manu adstrahit: at omnem praeter expectationem, non nisi inanime reperiens simulacrum, Jovi laeta reconciliatur, cui novae conjugis instar fuit, atque inde Sponsa nomen abstulit. Hac itaque occasione Plataeas landatas. , ct in ejus