장음표시 사용
41쪽
quinquagena talenta vectigalis capiebat. Qua ortuna Alcibiades non erat contentus, neque Athena Victus Lacedaemonii Servire poterat pati. Itaque ad patriam liberandam omni ferebatur cogitatione. Sed videbat, id sine rege PerSarum non pOSSe fieri: ideoque eum amicum sibi cupiebat adjungi neque dubitabat, facile Se OnSecuturum si modo ejus conveniendi habuisset poteStatem. Nam Cyrum fratrem ei bellum clam parare Lacedaemoniis adjuvantibus, Sciebat id si aperuiSSet, magnam Biniturum gratiam videbat. X. Haec quum moliretur, peteresque a harnabaZO, Iut ad regem mitteretur, eodem tempore Critias ceterique tyranni Atheniensium certos homines ad Lysandrum in ASiam miSerunt, qui eum certiorem sacerent, nisi Alcibiadem sustulisset, nihil earum rerum Ore ratum, quaSipse Athenis constituisset Quare, Si Sua re aeStRS manere Vellet, illum persequeretur His Laco rebus commotu Statuit accuratius ibi agendum cum Pharnabazo Huic ergo renu ntiat, quae regi cum Lacedaemoniis essent, irrita futura, nisi Alcibiadem vivum aut mortuum tradidissol. Non tulit hoc Satrapes, et Violare Clementiam, quam regis opes minui maluit Itaque misit Susamithren et Bagaeum ad Alcibiadem interficiendum, quum ille esset in Phrygia, iterque ad regem Compararet.
Missi clam vicinitati, in qua tum Alcibiades erat, dant negotium, ut eum interficiant. Illi quum eum ferro
aggredi non auderent, noctu ligna contulerunt circa
CnSam eam, in qua quieSCebat, eamque Succenderunt:
ut incendi conficerent, quem manu Superari posse diff-debant. Ille autem ut sonitu flammae est Xcitatus, etSi gladius ei erat subductus, familiaris sui sub alare telum eripuit Namque erat cum eo quidam ex Arcadia hospeS, qui numquam discedere Voluerat. Hunc sequi se jubet, et id, quod in praeSentia VeStimentorum fuit, arripuit. Mis in ignem ejectis, flammae vim transiit Quem
ut barbari incendium efffugisse viderunt, telis eminusmisSi interfecerunt, caputque Hu ad harnabazum retulerunt At mulier, quae cum e Vivere OnSUerat, muliebri sua veste contectum aedificii incendio mortuum cremavit, quod ad vivum interimendum erat comparatum. Sic Alcibiades, annos circiter quadraginta natUS,
42쪽
l XI. Hoc infamatum a plerisque tres gravissimi histγrici summis laudibus extulerunt Thucydides, qui ejusdem aetatis fuit Theopompus, qui poSt aliquanto natuS, et Timaeus qui quidem duo maledicenti SSimi, nescio quo
modo, in illo uno laudando ConScierunt. Namque ea, quae Supra diximus, de eo praedicarunt, atque hoc amplius quum Athenis, splendidissima ciVitate natu eSSet, omnes splendore ac dignitate SuperaSSe Vitae; OStquam inde expulsu Thebas Venerit, adeo Studiis eorum inserviSSe, ut nemo eum labore corporiSque Viribus posset
aequiparare omnes enim Boeotii magis firmitati corporis, quam ingenii acumini inserviunt); eumdem apud LacedaemoniOS, quorum Oribu Summa Virtus in patientia ponebatur, Sic duritiae Se dedisse, ut parsimonia Victus atque cultu omne Lacedaemonio Vinceret Venisse ad PerSaS, apud quo Summa lati eSSet Ortiter Venari, linu- riOS vivere : horum sic imitatum consuetudinem, ut illi ipsi eum in his maxime admirarentur. Quibus rebu esse-ciSSe,ut,apud qUOSCumque eSSet princepSponeretur, habes returque carissimus. Sed satis de hoc reliquos Ordiamur.
P. I. Patriam a tyrannis liberat. II Phylen confugit; Munychiam occupat parcit civibus III. Pace faeta legem fert oblisionis. IV. Corona oleagina Ornatur. Ad Cilicium a barbaris interficitur.
I. Thrasybulus, Lyci filius, theniensis. Si per
Se Virtus sine ortuna ponderanda Sit dubito, an hunc primum omnium ponam. Illud Sine dubio neminem huic praeser fide, Constantia, magnitudine animi in patriam amore , Nam quod multi Voluerunt, pauci potuerunt, ab uno tyranno patriam liberareri huic contigit, uia triginta oppressam tyrannis X Servitute in libertatem
43쪽
vindicaret Sed nescio quo modo, Hum eum nemo anteiret his virtutibus, multi nobilitate praecucurrerunt. Primum Peloponnesio bello multa hic sine Alcibiado gessit, ille nullam rem sine hoc quae ille UniverSa naturali quodam bono fecit lucri Sed illa tamen omnia communia imperatoribus cum militibus et fortuna, quod in proelii concursu abit res a consilio ad Vires Vimque pugnantium. Itaque jure suo nonnulla ab imperatore mileS, plurima vero fortuna vindicat, meque hic plus ValuiSSe, quam duci prudentiam, Vere poteSt praedicare. Quare illud magnificentissimum factum proprium est Thrasybuli. Nam quum triginta tyranni, praepo si sit a Lacedaemoniis, Servitute opprESSn tenerent α. C. n. Athenas, plurimos cives, quibus in bello parSerat fortuna, partim patria XpuliSSent, partim interfeciSSent, plurimorum bona publicata inter se diviSissent: non Olum
princeps, sed et jam solus initio bellum his indixit.
ΙΙ Hic enim quum Phylen confugiSSet, quod eSt caStellum in Attica munitissimum, non tu habuit Secum, quam triginta de suis Hoc initium sui salutis Actaeorum, hoc robur libertatis clarissimae civitatis Neque ver hic non contemtus est primo a tyranni S atque HUS solitudo. Quae quidem res et illi Contemnentibu perniciei, et huic despecto saluti fuit Haec enim illos ad perSequendum SegneS ho autem, tempore ad comparandum dato, fecit robustiores Quo magis praeceptum illud omnium in animis esse debet: Nihil in bello oportere contemni; nec sine causa dici: Natrem timidi flore non olere. Neque tamen pro opinione Thrasybuli auctae sunt Opes Nam jam tum illis temporibus sortius boni pro libertate loquebantur, quam pugnabant. Hinc in Piraeeum transiit, unychiamque munivit. Manc bis tyranni oppugnare Sunt adorti, ab eaque turpiter repulsi protinus in urbem, armis impedimentiSque amiSSiS, resu- gerunt Usus est Thrasybulus non minus prudentia, quam sortitudine , Nam cedentes violari vetuit; cives enim civibus parcere aequum cenSebat. Neque quiSquam eS Vulneratus, nisi qui prior impugnare voluit Neminem jacentem Veste spoliavit; nil attigit, nisi arma, quorum indigebat, et quae ad victum pertinebant. In secundo proelio cecidit Critias, dux tyrannorum, quum quidem exadversus Thrasybulum sorti Ssime pugnaret.
44쪽
ΙΙΙ. Hoc dejecto Pausanias venit Atticis auxilio, rex Lacedaemoniorum Is inter Thrasybulum et eos, qui urbem tenebant, secit pacem his conditionibus : ne qui
praeter triginta tyranno et decem, qui OStea praetores creati superioris more crudelitatis erant usi, assicerentur exsiliori neve bona publicarentura reipublicae procuratio populo redderetur Praeclarum hoc quoque Thrasybuli, da quod reconciliata pace, quum plurimum in civi- tate OSSet, legem tulit ne qui ante actarum rerum CCUSAretur, neve multaretur eamque illi oblivionis appellarunt. Neque Ver hanc tantum ferendam curavit, Sed etiam, ut Valeret, effecit. Nam quum quidam ex his, qui simul cum eo in exsilio fuerant, caedem sacere eorum Vellent, cum quibus in gratiam reditum erat
publice, prohibuit, et id, quod pollicitus erat, praeStitit. IV. Huic pro tantis meritis honoris corona a populo data est, acta duabus Virguli Oloaginis, quam quod amor iVium, non Vi eXpreSSerat, nullam habuit invidiam, magnaque fuit gloria. Bene ergo Pittacus ille, qui Septem Sapientum numero Si habitus, quum ei ytilenaei multa milia jugerum agri munera darent, Nolite, oro vos, inquit, id mihi dare, quod multi invideant, plures
etiam concupiscant. Quare eae Sti nolo ampliuS, quam centum jugera, quin et meam animi equitatem et vestram voluntatem iniacent. Nam parva munera diutina, locupletia non propria eSSe conSueverunt. Illa igitur corona contentus Thrasybulus neque ampliu requiSivit, neque quemquam honore Se anteceSsisse existimavit. Hic
Sequenti tempore, quum praetor classem ad Ciliciam appulisset, neque Sati diligenter in caStris ejus agerenas tur Vigiliae, a barbariS ex oppido noctu eruptione facta, in tabernaculo interfecina St.
P. I. Peloponnesio bello bene meretur de repbl. VI. Eaesul Persis usui est adversus Lacedaemonios III
45쪽
Aecusaturus Tissaphernen per litteras agit cum Artaxerxe IV. incit Lacedaemonios ad Cnidum Gracia liberatur et Atheniensium muri re sciuntur. V. A Tir bazo in vincula conjicitur. I. Conon Atheniensis, eloponnesio bello accessit ad rempublicam, in eoque Hu opera magni fuit. Nam et praetor pedestribu eXercitibu praefuit, et praefectus classi re magna mari geSSit. Qua ob cauSas praecipuus ei honos habitu eSt. Namque Omnibus unus insulis praefuit in qua pote State hera cepit, coloniam Lacedaemoniorum. Fuit etiam Xtrem Pelopon- 463nesio bello praetor, quum apud Ego flumen copiae - - Atheniensium a Lysandro Sunt devictae. Sed tum abfuit eoque peju re tamini Strata eSt. Nam et prudens
rei militaris, et diligens erat imperii. Itaque neminierat his temporibus dubium, si affuisset, illam Athenien-
Se calamitatem accepturo non fuiSSe.
ΙΙ. Rebus autem amictis, quum patriam obsideri audis-Set, non quaeSivit, ubi ipSe ut Viveret, Sed unde sis praesidio posset e SSe civibu SutS. Itaque contulit - se ad harnabazum, Satrapen Ioniae et Lydiae, eumdemque generum regi et propinquum apud quem ut multum gratia valeret, multo labore multisque effecit periculis. Nam quum Lacedaemonii, theniensibus devictis, in
Societate non manerent, quam Cum ArtaxerX fecerant,
Agesilaumque bellatum miSiSSent in Asiam, maxime impulsi a Tissapherne, qui ex intimis regis ab amicitia
ejus defecerat, et cum Lacedaemonii coierat Societatem: nune adversus Pharnabazus habitus est imperator requidem vera exercitui praefuit Onon, HUSque Omnia arbitrio gesta Sunt. Hic multum ducem Summum, AgeSilaum impedivit, Saepeque ejus consiliis obstitit neque vero non fuit apertum, Si ille non fuisset, Agesilaum Asiam Tauro tenus regi suiSSe erepturum. Qui posteaquam domum a Sui civibus reVocatus est, quod Boeotii et Athenienses Lacedaemoniis bellum indixerant, Conon nihilo secius apud praefecto regis Versabatur. USque
omnibus maxim erat USUi. III. Defecerat a rege Tissaphernes, neque id tam ArtaXerXi, quam ceteriS, erat apertum. multi enim magnisque meriti apud regem, etiam quum in Officio non
46쪽
maneret, Valebat. Neque id mirandum, si non laetiti ad credendum adducebatur, reminiSCenS, HUS Se Opera Cyrum fratrem SuperaSSe. Hujus accusandi gratia Conon a PharnabaZ ad regem miSSUS, pOSteaquam Venit, primum ex more erSarum ad chiliarchum, qui secundum gradum imperii tenebat, Tithrausten acceSSit Soque Ostendit cum rege colloqui velle. Nemo enim sine hoc admittitur. Huic ille, nulla, inquit, mora est Sed tu delibera, utrum colloqui malis, an per littera agere, quoe
rari te regem quod προςκ εῖ illi vocant). Hoc si tibi
grave St, per me nihilo Secius editi mandatis conseses, quod Studes. Tum Conon mihi vero, inquit, non est grave, quemvis honorem habere regi Sed vereor, ne civitati
meae Sit opprobris, Si, quum eae a Sim profectuS, quin ceteris gentibus imperare conSueverit, potiuS barbarorum, quam
illius, more fungar. Itaque, quae huic Volebat, Scripta tradidit.
IV. Quibus cognitis, re tantum auctoritate HUSas motUS St, Ut et TiSSaphernem hostem judicave-R- - - rit, et Lacedaemonio bello persequi juSSerit, et ei permiserit, quem Vellet, eligere ad di SpenSandam pecuniam. Id arbitrium Conon negavit Sui esse Consilii, Sed ipsius, qui optime suo nOSSe deberet Sed Se undere, Pharnabazo id negotii daret. Hinc magnis muneribus donatus ad mare est miSSus, ut Cypriis, et PhoenicibuS, ceterisque maritimis civitatibu nave longa imperaret,
pararet dato adjutore harnabazo, Sicut ipSe Voluerat. Id ut Lacedaemoniis est nuntiatum, non Sine Cura rem adminiStrarunt, quod majus bellum imminere arbitrabantur, quam Si cum barbaro Solum contenderent. Nam ducem fortem prudentemque regii Opibu praefuturum, ac Secum dimicaturum videbant, quem neque OnSilio, neque copii Superare OSSent. Hac mente magnam ab contrahunt claSSem; proficiscuntur Pisandro duce. s. n. Hos Conon apud Cnidum ad Ortus magno proelio fugat, multa nave capit, complure deprimit. Qua victoria non Olum thenae, Sed etiam cuncta Graecia, quae Sub Lacedaemoniorum fuerat imperio, liberataeSt. Conon cum parte narium in patriam Venit muros dirutos a Lysandro, utrosque et iraeei et Athenarum
47쪽
reficiendo curat, pecuniaeque quinquaginta ta malenta, quae a PharnabaZ acceperat, civibus suis donat.
V. ccidit huic, quod ceteris mortalibus, ut inconsideratior in Secunda, quam in adVerSa SSet fortuna. Nam classe Peloponnesiorum devicta Uum ultum Se injuria patriae putaret, plura concupiVit, quam essicere potuit. Neque tamen ea non pia et probanda fuerunt, quod potius patriae Ope augeri, quam regi maluit. Nam quum magnam auctoritatem Sibi pugna illa navali, quam apud Cnidum fecerat, ConStituiSSet, non Solum inter barbarOS, Sed etiam omne Graeciae civitateS, Clam dare operam coepit, ut Ioniam et E Oliam restitueret Athenientibus. Id quum minus diligenter Sset Celatum, Tiribagus, qui Sardibu praeerat, Ononem evocaVit, Simulans, ad regem eum Se mittere Velle magna sade re. Hu nunti paren quum eniSSet in - - vincula conjectus est, in quibus aliquamdiu fuit. Inde nonnulli eum ad regem abductum, ibique periSSe Scriptum reliquerunt. Contra ea Dinon historicus, cui nos plurimum de Persicis rebus credimuS, effugiSSe ScripSit: illud addubitat, utrum Tiribazo sciente, an imprudente sit actum.
P. I. Dionysiorum Unis et intimus. II. Platonis discipulus et amicus. III. Simultas Dionis et Dionysii junioris. IV. Corinthum deuehitur 'us filius pessime educatur. V. Syracusarum potitu tyrannum ad pactiones adigit. I. Heraclidis coede populum a salienat. VII. Tyrannus vulgo appellatre nonferen S. VIII. Callicratis consilio decipitur. IX. Domi moedi festo occiditur. X. Tumultus post ejus mortem et desiderium mortui.
48쪽
1 . Dion, Hipparuit filius, Syracusanus, nobili genere
natus, utraque implicatu tyrannide DionySiorum. Namque ille Superior Aristomachen, sororem Dionis, habuit in matrimonio, e qua duos filioS, Hipparinum et Ny-Saeum, procreaVit, totidemque filiaS, nomine Sophrosynen et Areten quarum priorem DionySi filio, eidem, cui regnum reliquit, nuptum dedit, alteram, Areten, Dioni. Dion autem praeter nobilem propinqUitatem generOSamque majorum famam multa alia ab natura habuit bona, in his ingenium docile, come, aptum ad arte OptimaS; magnam corpori dignitatem, quae non minimum Commendaturri magna praeterea divitia ' patre relictas, quas ipse tyranni muneribus auXerat. Erat intimus Dionysi priori, neque minu propter moreS,AEUam assinitatem. Namque etsi Dionysii crudelitas i displicebat, tamen SalVum propter nece SSitudinem, magi etiam Suorum auSa Studebat. Aderat in magnis rebus ejusque consilio multum movebatur tyrannus, nisi qua in re major ipsius cupiditas interceSSerat. Legatione Vero omne SJ, quae SSent illuStriore S per Dionem administrabantur qua quidem ille diligenter obeundo, fideliter administrando, CrudeliSSimum nomen tyranni Sua huma nitate tegebat. Hunc a Dionysio missum Carthaginien- Se SUSpeXerunt, ut neminem Umquam Graeca lingua loquentem magis in admirati. II. Neque vero haec DionySium fugiebant. Nam, quanto SSe. Sibi Ornamento, Sentiebat. Quo fiebat, ut uni huic maxime indulgeret, neque eum Secu diligeret ac filium qui quidem, quum, latonem Tarentum venisse, sam in Siciliam esset perlata adoleScenti negare non potuerit, quin eum arce SSeret, quum Dion tu audi ondi cupiditate flagraret. Dedit ergo huic veniam magnaque eum ambitione SyracuSa perduxit. Quem Dion adeo admiratus est atque adamaVit, ut e totum eias traderet. Neque Vero minu Plato delectatus estu. - - 1One. Itaque quum a Dionysio tyranno crudeliter violatu eSSet, quippe quem Venumdari USSiSSet, tamen eodem rediit, ejuSdem Dioni precibus adductus.
Intorim in morbum incidit Dionysius. Quo quum graViconflictaretur, quaeSivit a medici Dion, quemadmodum se haberet simulque ab his petiit, si sorte majori esset periculo, ut sibi saterentur: nam Velle Se cum eo collo-
49쪽
qui de partiendo regno quod sororis suae illos ex illo nato partem regni putabat debere habere. Id modici
non tacuerunt, et ad DionySium filium Sermonem retulerunt. Quo ille commotus, ne agendi esset Dioni potestas, patri Oporem medico dare coegit. Hoc aeger Sumto, Ut Somno SopitUS, diem obiit Supremum.
III. Tal initium fuit Dionis ot Dionysii simultatis,
eaque multi rebus aucta est Sed tamen primis temporibus aliquamdiu Simulata inter eos amicitia manSit. Quumque Dion non desiSteret obsecrare DionySium, ut Platonem Atheni arceSSeret, et ejus conSilii uteretur;
ille, qui in aliqua re vellet patrem imitari, morem eiJgessit. Eodemque tempore Philistum, historicum, Syra 2
cuSas reduxit, hominem amicum non magi tyranno,
quam tyrannidi Sed de hoc in eo meo libro plura sunt exposita, qui de historicis Graecis conscriptus est.
Plato autem tantum apud Dionysium auctoritate potuit, Valuitque eloquentia, ut ei persuaserit tyrannidis sacere finem, libertatemque reddere SyracuSuni qua Ol-iat Philisti consilio deterritus aliquanto crudelior SSe coepit. IV. Qui quidem quum a Dione se superari videret lingenio, auctoritate, amore populi, VerenS, ne, Si meum Secum haberet aliquam occasionem sui daret opprimendi, navem ei triremem dedit, qua Orinthum deveheretur OstendenS, Se id utriusque sacere CRUSa, ne, quum inter Se timerent, alteruter alterum praeoccuparet Id quum tactum multi indignarentur, magnaeque esset invidiae tyranno DionySiu Omnia, quae moveri poterant Dionis, in navi impoSuit, ad eumque misit. Sic enim existimari volebat id se non odio hominis, Sed Suae Salutis fecisse causa. Postea vero quam audivit, eum in eloponneSO manum Comparare sibiquo bellum sacere conari Areten, Dioni uxorem, alii nuptum dedit, filiumque ejus sic educari jussit, ut indulgendo turpissimis imbueretur cupiditatibus. Nam puero, priuSquam pube AESSet. Scorta adducebantur; vin epuliSque Obruebatur, neque ullum tempuS Sobrio relinquebatur usque eo vitae tutum commutatum serre non potuit, poStquam in patriam rediit pater nam- quo appoSiti erant cuStodes, qui eum a pristin victu
50쪽
deducerent), ut se de Superiore parte aedium dejecerit,atquo ita interierit. Sed illuc revertor. V. Postquam Corinthum pervenit Dion et eodem per
qui praefectus fuerat equitum omni ratione bellum Comparare Coeperunt. Sed non multum proficiebant, quod multorum amorum tyranni magnarum opum putabatur. Quam ob cauSam pauci ad Societaterrpericuli perducebantur. Sed Dion, retus non tam Suis copiiS, quam di tyranni, maXim animo duabus Onerariis navibu quinquaginta annorum imperium, Uni tum quingenti longi naVibUS decem equitum, Centum
peditum milibus, profectu oppugnatum, quod omnibuS gentibus admirabile Si visum adeo sacile perculit, ut post diem tertium, quam Siciliam attigerat, SyracuSas introierit. Ex quo intelligi pote St, nullum SSe imperium tutum, niSi beneVolentia munitum. Eo tempore aberat Dionysius, et in Italia claSSem opperiebatur, ud- VerSariorum ratu neminem Sine magni copiis ad se
Venturum. Quae re eum fefellit. Nam Dion iis ipsis, qui sub adversarii fuerant potestate, regio Spiritus repressit, OtiuSque HUS parti Siciliae potituS St, quae sub Dionysii poteState fuerat parique modo Urbi Syra-CUSurum, praeter arcem et inSulam adjunctam oppido eoque rem perduXit, Ut talibu pactionibu pacem tyrannus facere vellet Siciliam Dion obtineret, Italiati DionySius, SyracuSa Apollocrates, cui maximam fidem
VI. Has tam proSpera tamque inopinata re ConSecuta Si Subita commutatio, quod fortuna Sua mobilitate, quem paullo ante extulerat, demergere S adorta Primum in filio, de quo commemoravi Upra, SUR Vim eXercuit. Num quum uXorem redUXiSSet, quae alii fuerat tradita, filiumque Vollet revocare ad Virtutem a perdita luXUria, accepit graviSSimum paren Vulnu morte filii. Deinde orta dissensi est inter eum et Heraclidem, qui, quod principatum non concedebat, stactionem Comparavit. Neque i minus alebat apud optimateS, quorumconSenSU praeerat ClaSSi, quum Dion Xercitum pedestrem teneret. Non tulit hoc animo aequo Dion, et Versum illum Homeri retulit ex Secunda rhapsodia, in quo