장음표시 사용
191쪽
i DE OFFICIIS ERGA ALIos. f. set. In Matrimonio ergo actionum series persectariun
necetiario abrumpitur actionibus licitis. f. sa. Caelibatus est vitae conditio Matrimonio abhorrens, ne concupiscentiae motibus coinquinetur. Caelibatus ergo sure naturae majorem persectionem continet prae Matrimonio si . 35.
i) Duae sunt opiniones de matrimonio longe oppositae absurdissimae, quas ex una parte Montanistae, Naturalisbe quidam ex alia protulerunt. Primi repugnans, oppositum naturae ajunt esse matrimonium; ideo intrinsece malum: alii contonum naturae; ideo bonum ; & intris e malum non uti matrimonio. Peccatum ideo Μontanistis est inire nuptias peccatum quibusdam Naturalistis non inire. Ut libere dicam quod seliistio ; primi prudentia , scientia alteri peccasse mihi videntur . Primi
ducti sola ratione, quae recto itinere fertur ad statum naturae integrae, corruptionem, quae supervenit, etsi insecerit omnem humanam naturam, tamen non extinxisse bonum, & officium conjugalis societaris animadvertere nesciverunt. Alteri hunc, in quo sumus , corruptionis statum, ut per se, & absolutum, ac naturae ingenitum esse putaverunt . Hinc primi concupiscentiam propagationi servientem ut malam , & naturae oppositam existimantes matrimonium improbabant : hi congruam, &intrinsecam naturae credentes , matrimonium esse absolutum naturae officium contendebant. Manichaei, qua ratione conciliari possit alter cum altero statu, seu status naturae integrae cum statu naturae corruptae, cumaeon vidissent, in eum e rem lapsi sunt , ut aliud numen in medium proferre non dubitaverint , cui concupiscentiae , malorumque aliorum omnium originem affinxerunt. Neque illud suspicati sunt, concupiscentiam, ut quodcumque aliud malum , non esse, nisi quemdam desectum ortum ex infirmitate naturae, qui non essicientem, sed deficientem ha
Distinguendum ergo in matrimonio id quod est proprium naturae,& quod corruptio superveniens intermiscet. Natura, ut in limine prioris partis diseruimus, alium finem non habet, nisi ut assequatur Deum, S cum eo se conjungat. Medium, dc via , quae ducit ad hunc finem, est ejusdem amor. Qui tunc se & profert, & aliis praebet, cum Dei gloriam , quantum possumus, amplificare conamur. Proinde si natura esset integra, quisque sane homo lihele, ac sine offensione in itinere suo peris geret creatorem suum amore prosequeretur , gloriamque illius , quoad ejus fieri posset, augeret; neque enim esset corruptio , aut cupiditas, quae vitii aliquid in naturae cursu interponeret. Facultates cujusque no
192쪽
3uRIs NATURALIS PARS III. et s f. as impossibilis dignoscitur, ultimum in actio.
, s6. Ubi ergo prolis procreatio impossibilis dignoscitur,
concupiscentia in generationis actione finis evadit. g. 37.
turales omnem vim suam exererent, & quoad datum a natura esset, in suis functionibus libere proferrentur. Idcirco medium proprium,& consonum naturae tune esset ad gloriam divinam augendam, numerum adoratorum ejus ope generationis aisiere . Filii recens orti si nondum pluenam , & pectia am Dei cognitionem , amoremque habere possent ; sed
non debilitati corruptione sine ullo impedimento in cognitione Dei er scerent, prout sese paulatim facultates naturales explicuissent;& ex quo vis objecio , secundum eorum pulchritudinem , & varietatem , diversas ideas divinorum attributorum hauriendo, cor eorum novo in dies amoare erga suum Creatorem impleretur . In hoc rerum statu vetitus erat jure optimo caelibatus, qui naturae ossicio, quod sine labe, & impersectione exercere posset . adversaretur. Nunc vero corruptione qua faedata, & in pejus commutata natura est , in ea sumus imbecillitate , ut non statim , imo nunquam ex objecti sentatione , nisi multa vi, Cre toris nostri ideam abstrahamus . Eo tantum nunc sertur natura , ut in sensu quiescat, immoreturque in ea voluptate, quae prima se ossem, &quam absque vi, ac sicile experitur. Novus ex eo oritur appetitus, conis cupiscentiaque appellatur cum primo pugnans, qui sertur ad Deum. Qui quidem eo aerior est, & vehementior , quo majorem percipimus in rebus sensibilibus voluptatem . In hoc statu adeo homo est infirmus, ut nunquam ad conjunctionem cum lamina necessariam ad generationem v eoniat, nisi ante sit incitatus, adjutus stimulis sensibilis, Jc omnium vehementissimae voluptatis , quae idcirco concupiscentiae nomen obtinet ς nisi nube obducatur intellectus, aut saltem aliquantum indulgeat sensui. In statu integro adeo vigens erat natura , ut ad agendum nullo incitamento rerum creatarum opus esset , & in ipso generationis actu non avertere oculos ab aliqua Dei persectione poterat . Nunc 'dum cognitio lapsa est, & dedita in sensu, quam non rerum, & Dei oblivionem exisperitur natura λ En quomodo nune matrimonii usus avertit hominem ab ossicio naturae. En quam imperfectionem corruptio immiscet in usii matrimonii. Quae quidem imperfectio ex corruptione orta, non id agit, ut non si licitum matrimonium : matrimonium natura sita tendit adg t,riam Dei sed id tantum, ut seriem actionum prisciarum interrum. pat. Doctissime explicat hoc Augustinus lib. de Nupt. & concup. 6. . contra Iulianum exemplo ejus, qui ductus ratione, cuin ire in locum aliqtiem
193쪽
t νε DE OFFICIIS ERGA NOS ALIos s . Ubi procreatio prolis impossibilis, generationia actio
contra natuIam rationalem est.
D. Ubi procreatio piolis impossibilis , generationis actio concupiscentiam habet pro fine ex L 26. praec. Concupiscentia
sibi idoneum decrevisset , id ficere nisi claudicans non posset . Ire Iaeum locum , quamvis infirmo gradu, malum non est, imo bonum; status pergendi modus imperfectus. Pro Me nuptile , ait , qu a etiam de illo malo aliquid bonἰ faciunt, gloriantur.' quia vero sene illo feri non potes, erubescum; tanquam se qui quam pede visimo ad aliquod bonum es m euis.
dieando perveniat, nee propter claudieantis malum mala es illa perventis , nee propter Elius pervensionis bonum bona es claudieatis ' ita nae μοριεν μbi is malam nuptias condemnare . nec propteν nuptiarum bonum libidines Iaudare debemus.
Sed, ne detur Iocus sophisticis intellectibus, omittamus statum n
turae integrae, in quo creatus est homo; quem statum non modo fides, sed ratio etiam debet admittere ut in nota, Io pari,innuimus . Certum, exploratumque est , ut de eo stitu omittamus, finem alium non habe. re naturam humanam , nisi omnibus viribus tendendi ad Deum : Ex Prima Parte . Certum item , exploratumque in praesenti statu dari m trimonium sine actuali concupiscentiae exercitatione non posse ex LIS par. 3. actualis exercitatio concupiscentiae sine intellectus obscuratione imis postibilis ex Ir. & seq. r.3. Clarum ideo matrimonii usum non esse acti nem persectam ex 3I. par.3. Quomodo ergo natura , cujus unica lex est persectio, potest obstringere matrimonio eos homines, qui, ut hane impersectionem au iant , invito sensu, & carnis illecebris, ab eo abili.
Ment ρ Oporteret, aut naturam ab se faedam hanc voluptatem avertere;
aut si hane vim nF habet, nemini erit dubium, etiam ex lege naturae , quae postulat periectionem , caelibatum esse persectiorem matrimonio. Non desunt homini, si velit , etiam in hae corruptione, ad gloriam Dei augendam, & proserendam, viae, di rationes, absque eo quod nuptiarum inquinamentum subeat. Potest quisque non harum ad id ope. r. adhibere in seipso si incumbat, ut haereditariae contagionis lacrymabi-biles effectus ab se amoveat , s suam persectionem , quod primum est
naturae oficium, curet; in cognitione Dei crescat, amore in eum, quantum potest, cor vivificet; & virtutum exercitatione desectibus, quos, si Matura sana esset, non haberet, medeatur. Non desunt viae ad divinam gloriam proserendam , si pravae tot puerorum , & juvenum educationizo virili parte occurrat e quae tam communis est desectus parentum , im aut immatura morte praerepti praecipuum rixatrimonii ossicium implo
194쪽
contra naturam rationalem est eX f. 12. Part. tertiae. Ergo
ubi procreatio prolis impollibilis , generationis actio contra
sciet nou possunt ' aut brutorum more hane vim rationem ingrediem res , sicut equus , & mulus , quibus non est intellectus , nihil cum ad tam saninim , di matrimonio essentiale munus adhibent . Quid prohibet , tot puerorum caecas mentes , unde totius vitae, atque officiorum omnium perturbatio sequitur , sanioribus praeceptis. Religionis imbuere et Patre quippe , ait Augustinus lib. I. de Nup. & Conc. L 13. , iam Momnibus gent bus spir taliter gignendorum , ωnde m ne ea-aIiser sint fu rim , copia fit om- . Quid drim , quam multi Athei sint, cointem Quot Idolorum cultores, Polithei, Quot mistarum, & Naturalistarum caeca dogmata impune voce omnium , 8c sermone serantur En hie late patet campus , quo gloria divina amplificetur oblata in his sicultas assequendi sine ullo inquinamento cordis, & carnis, eum finem , quo tendit matrimonium . Anne ob carnis voluptatem , qvie in eo est , defenditur ab Naturalistis matrimonium potius , quam ad augendam Dei gloriam , cum tot sint ante oculos homines, qui in te. nebris iacent, Ze umbra mortis At si eaelibatus in hoc rerum statu persectior est matrimonio, ponset quisque sine eulpa matrimonio abstinere ; posset propagatio generis humani deficere ; nec damnandum esset , si vacuus, nudatusque iatoriis bus universus terra orbis linqueretur . Ut ingens absurdum consecuti nem hane obiici, legimus saepe, & audivimus . Mitto hie, num recte fluat: velim solummodo evolvatur. Ingens ergo absurdum, si homines omnes nati ad id solum ut consequantur suam felicitatem, quae Deus est. ne in came volutentur, & sanguine inire nuptias respuant Bona v nia , si te hie appello, & tecum sic 'gam Dive Paule . Videris enim in naturam admitisse peccatum. Nonne ais, velle, cupere , omnes h mines manere, ut te, coelibes λ Nonne mala desideria, ut doces, sunt peccata λ Atqui peccatum est, sententia horum, nuptiis non rindulsere en ergo malum desideras, en peccatum . Nescio, quo ore hujusmodi Na. turalistae, qui se etiam Christifideles putant, propositionem hane efferre possint . philosophia rem evolvamus . Prior ne est in natura lex . perficiendi seipsum , an servandi suam speciem Natura primum respiis est eausam , inde effectum. Si ergo matrimonium opponitur persectioiu . causae, hoc officio eam eximat, necesse est. Natura desiderat conservatim .
nem speciei ; sed desiderium istud inclinationis antiquae , quam habuit in primo ortu, cum in ra erat, sunt reliquis Neque enim in medio
195쪽
et 8 DE OFFICIIS ERGA ALIos. ,s8. Eunuchi ergo , & spadones, quos vel natura ipsa, vel hominum improbitas, vel casus potentia generandi pri
vavit , contra naturam Matrimonium inuent ex 37. praecia
M. Laeeta illa est, cui vis physica ad generandum d
fecit. ἴ- o. Certo emtae Matrimonium contra naturam rationalem est. ε
D. Certo effata illa est, cui vis physica ad generandum
cormphionis proclivitates primo ingenitas potest oblivisci , & exuere . Superveniente vero concupiscentia , & ossicio propriae persectionis cum Iem secundaria , speciei tuendae, pugnante, nequaquam ut ossicium p teu iuberi matrimonium; quia potiori legi propriae persectionis opponiatur . Imo felix dicenda esset natura , si cursum sitae generationis tam pulchro fine clauderet . Saniores longe essent homines, si , ne dent locum concupiscentiae , a qua furta, odia, bella , & cohors tot malorum terras obtinet, perversitati, & corruptioni hujus 1 aeculi finem facerent. Auctor naturae, potius quam indignetur , quod Patris persectissimi, &in omnibus actionibus suis purissimi persectionem sequuti snt, praemio assiceret . Suum deinde esset , si nihilo tamen lectus genus humanum
servare vellat, aut morari cursum concupiscentiae, aut alium edere mundum , in quo homines sine corruptione propagarentur . Audi Augusti. num lib. de bono Conjug. cap. 9. & Io. Nunc vero scilicet post adventum Christi) ad inmisam santum, edi sinceram societatem undique ex onsenibus gentibus copia spirisalis cognationis exuberet , etiam propter solos filios
connubia evientes , ut ampliore continentiae bono potius utamur admonendi sunt .Sed ποτὶ qui murmurent: Quid se , inquiunt, omnes homines vellas ab omni concubitu continere e unde Iub et genus humaritim λ Utinam , omnes boe vellent dumtaxat in charitate de corde puro , conscientia bona , enon ficta, multo citius Dei civitas compleretur, ρο acceleraretur te laus se- euli. Gid enim hortari apparet ias solum cum ait a cum ἰnde loqueretur . Vellem omnes esse scut seipsum I. Cor. 7. 7. aut illo loco 29. Hoc a tem dico, fratres , tempus breve est , ut & qui habent uxores tamquam non habentes sint .... Volo fratres vos sine solicitudine etiam ese. Deinde subjungit , qui sene uxore es, coitar ea quae sunt Domini, aut quo in edo placeat Domino, qui junctus es matrimonis , eogitat quae sunt mundo quomodo placeat tixori me. Unde mihi videtur, hoc tempore solos eos, qui se non continent, conjugari oportere secundum illam Apostolicam sententiam . G; se non continent, nutant , melius es nubere, quam uH.
Idem c. I 3. Io. lib. I. de Nupti & Conc. c. 13. 3c alibi passim.
196쪽
defecit ex s. 39. praec. ac proinde generatio prolis impossibili. Ubi teneratio prolis impossibilis , generationis actio contra
naturam rationalem est ex j. 37. pari. tertiae. Ergo certo eslatae Matrimotuum contra nat am rationalem e1t I).3 6 I. 1ὶ Plura sunt distinguenda, ne ex hae propositione detur ambiguit
ri locus. Et primo aliud est matrimonium . ut ossicium naturae, aliud in Sacramentum, seu officium Christianae Religionis. Propositio loquitur de matrimonio, ut est inicium naturae, non ut Sacramentum. Secundo haec propositio nec aetatem statuit , nec sexum : sed sblum intelligenda in hypothes, quod natura sit effoeta. Notum est enim , principium , Aterminum sereunditatis pro varia caeli, loci regione, varia corporum str Rura, valetudine, temperationumque inter se conjunctione , varietatem sumere. In America Meridionali anno septimo viro est matura mulier, trigefimo fecunditatem amittit. Nostris regionibus vulgo antequam decem, & quatuor annos sint natae , non sunt scecundae mulieres: quadra. gesimum inter, & quinquagesimum cessat earum foecunditas. Lex civi us communiter duodecimo anno mulieres , quartodecimo viros idoneos matrim nio judicat . Praeterea in viro etsi si exactae aetatis , vigor tammen generationis manet . non ita in muliere . Unde, qua aetate, quo
tempore Decundi homines sint, non scecindi, quid facti, ut ajunt, quod statui latione non potest . Posito tamen iacto , aut hypothesi . quod juris sit, definiri tunc potest. Itaque in hypothesi, quod sit eficeta natura, nihil facilius, quam quid sit illi consonum, & accommod tum statuere. Etenim si natura ab eratis vim , & finem generationia
exclust , quonam alio possint duci fine ad exercitationem matrimonii. nisi solo explendae voluptati si Quae cum si motus inordinatus, in main trimonio idcirco non damnanda , quia vitium est , ac delectus naturali icio generationis superveniens. Cessante vero vi, ac fine generationis, qui eam vult, necesse est, non ad finem congruum naturae, sed tantum per i e velit. Unde fit, ut natura rationalis volens, ac per se consentiat motibus inordinatis inserioris, & irrationalis naturae. Sane in statu itagis naturalis, cum multae jam essent aetatis Sara, & Abraham matrimo. . nil usu abstinuerunt, idque ex eo intelligitur, quod ubi Sarae nuntiatum, Bre, ut brevi conciperet, risit; defecerant enim menstrua, ait Sacra Hi-soria; & eam adduxit rationem, quod non ejus essent aetatis ipsa , &Vir ejus, ut indulgere voluptati deberent. En ergo ut ii deserant uti conjugio e Gen. I 8. io. Cui dixit et revertens veniam a. t. tempore iso Uineis com te , er habebit filium Sara uxor tua e suo audito Sara risit p. ostium tabernaculi. Erant ambo Ienes, premHque Hatis, or de nam iis,
197쪽
ri mulistiae Ga H oemis dicens quam consenui, er Dominus meus vetulus es, voluptati operam dabo ρ Ethnici quoque, etsi obruti tenebris erroris , & ignorantiae , & omnium generum libidinibus dediti, tamen matrimonium incetorum ut absonam rem, ac monstri similem habu
rimi. Testimonio est Martialis, qui illud cachinnis excipit . Vide lib. 3. Epig. 29.
At Ecclesia senum marimonia non improbat: II coniunctio Cert effaetoruin est eontra naturam , quomodo ab Sacramenti dignitate non amovet 8 Sane hujus Ioel, & philosophicae tractationis non est , quod ratione statuitur, cum sacro Ecclesiae ritu componere. Pertinet id ad The logum. Caeterum ut aliquid de hoc quoque dicamus: primum omnium , docent omnes Theologi , si quis matrimonium ineat alio fine , praete quam generationis, nunquam exeretem esse eulpae, saltem venialis' etiams id fiat causa vitandae fornieationis , ees valetudinis : propterea quod quivis usias concupiscentiae, cui ut finis non est proposita generatis, vel
iustitia debiti res, i, semper est peccatum, saltem venitae. Audi A gustinum, qui diabis auctoritate Pauli Apostoli Enchiri. eap. 8. sic inis
quit. Pu ri posses. - s. peccatum, miseri coniugi πων filiorum praerea dorum eausa , quod bonum es nuptiale , sed ea iis etiam voluptatis , frenisationis, me adulterii, seve cuiusquam alterius .mmunditiae mora ferum matum, quod turpe es etiam dicere, quo potes tentante satana Iibido m νrahere, ineunt nentium istaret infirmitas. Posset ergo, ut dixi, hoc non esse. peccatum, nise adiudisset . postolus: Hoc autem dico secundum veniam , non secundum .mperium. uuis iam esse peccatum neget , cum dari veniam sa-ιientibus . Molica a Diritate fateatur ' Item lib. de bono Conjug. 6. 7. Reddere destrum conjugale nialius est criminis r exigere autem ultra neres ratem generandi, eti*ae venialis. S. Bonaventura in o. sent. dist. 3I. M. Mad 1 . sui estis eau a fornicationis vitanda is se, in Me semper peccat v nialiter. D. Thomas dist. 3I. quest. 2. art. 2. Duobus solis modis coniuges absque omni peccato e meniunt I scdicet causa presis moereania , oe debit; reddenAE , alias autem semper es ibi peccatum , ad minus veniale . Et in resp. ad. a. Si aliquis per actum matrimonii intendat vitam fornicationem ias , A es ibi aliqua superfuisas , secundum Me es peccarum veniati 'Me - ,Δe es matrimonium hin tutum , nis fleeundum ista entiam , φων- es de peccatis venialibus. Idem docet doctor Angelicus in resp. ad 4. de actu conjugali sanitatis causa. Merito inde anno Ivp. 1.Μart. ab I nocent.XI. damnata Bit haec propositio quae est num ρ. Opus conjugii ob Ioiam voluptatem mere tum omni penisus earet culpa, M defectu veniasi. Deinde mos Pastorum Ecclesiae hie semper seit , ut quantum in eorum facultate esset, sanis consiliis eos, qui emeti censentur, praesertim mulieres, ab matrimonio dehortarentia. Vide Iuveninum in comment. - Sacram; cap. II. I. n.
198쪽
Rursus Patrum , & Theologorum omnimn sere sententia est , est sentiam matrimonii non in commixtione corporum, sed in animorum vera, δc inditalubili conjunctione consistere . Imo persectius esse ajunt matrimonium eorum , qui certo animo , & voto etiam suscepto nun- aam dandi locum concupiscentiae, illud ineunt. Ut fuit matrimonium inter Beatissimam Virginem, & Sanctum Ioseph, quos, etsi nullus intercesserit motus concupiseentiae, persecto tamen conjunctos fuisse matriis monio Sacrae Literae testantur: ut etiam in historia Ecclesiastica docent exempla eorum, qui data utrimque fide , conjugii usu abstinendi, matrimonium susceperunt . Consule Renatum Hyacintum Druven de Re Sacramentaria lib. q. quaest. I. in corol. . Longum esset Theologos
omnes adducere, dinianam hanc tuentes contra unum Gratianum , qui
ut ille ait, alium non habuit sectatorem praeter Ioannem Wiclinim .& quosdam haereticos, quos Gotti astat . Dereptus fortasse fuit Gratianus iis patrum testimoniis, quos aut apocryphos is aut adulterinos pro veris, sincerisque habuit. Satis sit Μerbesus, qui de Sacri Matri diueri' quest 4s. paulo post probatam conclusionem secundam haec ait:
constituemiam matrimonii essentiam id unum requishuν, ut inter eontrahe res fit mutua animorum tomunctio in isdisiatiam vitae serietatem dimer ause s. Patrum testimoniis insignioribus uno, vel altero contentus ero.
Qui plura desiderat quemvis adeat Theologum , qui lim fusius perer Ret. Igitur Augustinus laec habet lib. I. de Nup. & cone. I. II. .
suibus vero placueris ab usu eamalis e--ssentia ex consensti in perpetuum ab nere, absit, ut inter illos visculum c-jugale rumpatur, immo eo sim: inius erit , quo magis ea pacta secum inierum , quae eaνius , concordis puesemanda sunt non voluptariis nexibus emporum , M voluntariis octibus
animorum. Neque enim fallaciso ab A imo dictum est ad Ioseph: Noli timere accipere Μariam conjugem tuam. Conjux vocatur ex prima fide δε- sponsationis, quam concubitu nec cognoverat, nec fuerat cogniturus. Nec mriero, ure mendax fuerat conjugis appellatio, ubi non fuerat, nee sutura erat
camis commissio. Erat quippe illa virgo , iam es sanctius , mirabilius ineunda viro suo , quia etiam faecunda με viso . Propter quod Mele coniugium parentes orsi secari ambo meruerunt er quis suum illa pater ,
verum etiam sile pater ejus, scus conjux mapris ejus, utrumque m ente , ueame . . . Sed cum illo non seminante illa peperisset , profecto nec ambo p rentes stat, ns isto se etiam sene emis commissima coniuges essen . Et sum. s I. de diveri s. II. Non itaque pro terea non suis pater Ioseph, qui cum . matre Domini noκ concubuis. Quas timorem Io do faciat , noueharisas conmalis. Contra faustum Manicheum lib 13. 5. S. Ioseph Maria
maritus dicitur habens eam coniugem conitaemo non combitu , sed assem 'non commixtione corporum , sia eo larisae, quod est caerius, animorum . Idem
lib. de bono conjug. o. a. di alibi Iussim. D. Thomas 3. par. q. 29
199쪽
M. 2. . Matrimonmm , IAM coniugium dicitur verum ex hoc, quod suam perisfectionem attingit. Duplex es autem rei perfectio prima, secunG. Prima quidem rei persectis con is in ipsa forma, ex qua speciem fortitur. Secundis mero perfectio e suis in operarisne rei, per quam res aliqualiter suum finem attingit. Forma autem matrimonii consistis in quadam inismi bili coniunctis. ne animorum , per quam unus conjugum inrita tolliter alteri fidem Ieriare a nemr. Finis auum maιrimonii es proles generanda , m educanda . Hugo de S. Victore apud Μerbesium . Discutiamur , ut postulas , quid sit eonjugium ex eius a uitione proposita consederemus, s smia esse potuerum M UMgine Matre, consensus coniugalis , Ο propositum virginitatis . cuia enim 6 conjugrum , nisi legis a societas inter virum, fem nam .' in qua via delicet societate ex pari consensu uterque semetipsum debet alteri ρ Coniugium est ipsa societas reali consensu consederata , qua altero visente alterum ab altero non dis vir. Est adhue alius sonsensus, sed carnalis commercii ad invicem exi. gendi, atque reddendi, similem inter Virum, ac mulierem pactionem coitis stituens. Comes, non effector conj ii, ossicium , & non vinculum ; qui
R ipse tamen, cum pari ab utroque Volo scicipitur, pari etiam nece se
Hujus debiti necessitas illos conjiCatos sibi ad invicem non subii
eit, in quibus, dum conjugium contraheretur, Vel sanciretur , hujus omis is erinsentus non praecessit. Nec tamen hoc ossicio cessante, veritatem, seu virtutem conjugii cessare credendum est , imo potius tanto verius, ac sanctius coniugium esse, quod in solo caritatis vinculo , non in con. niscentiae carnis libidine iandatum est. Catechismus Romanus de ma ni m. n. 8. Parochos hortatur, ut fidelibus tradant: Matrimonii naturamia visculo , cr obligatione stam esse οῦ ac praeter consensum , eo, quo dictum est, modo expresum, ut verum matrimonium exsat , conrubitum necessario
Denique concordi Medicorum omnium judicio constat , non ne
definiri certum tempus , quo mulier absolute sit effeta . Clarissimus an-Swimen in Comment. ad Aphorismos Boerhave I 284. Statuit menstrui fluxus durationem coincidere cum fecunditatis tempore. Tum adducit exempla mulierum quoque , quae longe supra quinquages mum aetatis annum menstrua passae sint. Dialel Puerarius Genevenss Me. dicus scripsit Thomae Bartholino , quae sequuntur, quorum testem sentetur : Mulier quaedam octogenaria a duobus circiter annis menstrua patitur ευτακτως cum sanitatis commodo , &-. Plura exempla mulierum , quae menstrua passae simi supra annum quinquagesimum i ore est apud Halter Element. Phisolog. T. q. , & apud innumeros alios scriptores, quos affert Histor. Academiae Scient. anno I7o8. Ubi legere est Mulierem menstruatam ad ann. usque Iob. Quodque propius ad rena
200쪽
Iu RII NATUR AL IS PARS III. 18
i. Omnis actus libidinis tum extra matrimonium, tum in intrimonio, qui ad generandam prolem non tendit contra naturam rationalem est. Demonstratio patet ex antece
nostram pertinet, dictus Halter eodem Tomo p. asserit Mulieres filios, filiasque post asinum quinquagesimum usque ad annum septuagesimum edidisse . Ex quibus, aliisque, quae brevitatis gratia omitto, conficitiae, definiri aetatem nullatenus posse, qua mulier certo sterilescere dicenda sit. His positis, en quid di i matrimonium, quod consideratur se. Ium , ut matris munium ad procreationem prolis , de quo nos in hac compendiosissima Iuris Naturalis Institutione loquuti sumus , & quemadmodum spectat illud Eeclesia. Ecclesia considerat illud ut vinculum,& conjunctionem ani morum, in quam Deus effindit coelestem gratiam , largiusque in eos , qui cordium, & charitatis vinculis, quam qui comis mixtione corporum conjunguntur : illos vero actus, qui excedunt comcessos fines, qui non ad generationem, aut debiti justitiam se reserunt, ut cum generatio est impossibilis , accenset peccatis . Hinc orta Pasi rum conluetudo piis exhortationibus deterrendi matrimonio eos , quietati communi lege naturae existimantur : illud enim ante oculos habet , pene impossibile esse , ut ii aliquo damnabili usu concupiscentiae non inquinentur. Ex alia parte, cum connubii essentia non in corporum , sed animorum communicatione consistat , & praeterea illud in s ro exteriori credere de filiis suis debeat Ecclesia , quod nimirum duce gratia interiori , quae ad honum semper movet, nunquam ad malum , ad id sacramentu in accedant ; injuriam sese iis putat facturain , & n tam ignominiae inurere , si ab Sacramento eos arceat , quod suscipere optime sine impuritatis exercitatione possunt . Hinc cum certum , eX ploratumque sit in Ecclesia, actus maritales, cum physice est impossibilis generatio, esse peccatum, non illud dicendum, eam hos actus ad Sacra mentum evehere, sed tantum probare bonum societatis; jam enim ali qui, quod sit eius de hoc judicium , constat ' nem ne omnes impuros
actus adnumerandos esse peccatis. Nos vero, qui in iure naturali matrimonium solum ut exercitationem concupiscentiae ad propagationem prolis, dc divinae gloriae amplificationem spectavimus, merito, data hypothesi, quod generatio sit impossibilis, tales actus,& tale matrimonium contra rationem, δc naturam esse statuimus. Quod vero Μedicorum iudicio dein finiri non potest tempus, quo mulier si effoeta , & generatio haberi non possit, hoc nec infrmat nostram pmpositionem , quae procedit ex hypothesi, Sc mori suffragatur Ecclesiae Senum coniugia etsi aegre admittentis.
ιὶ Duo continet laec propositio . Primo prohibet omnes actus V