장음표시 사용
181쪽
f. i5. Nequit homo habere rectum de Deo , attributis judicium &c. nisi existat. l. 16. Existentia hominis haberi nequit sine generatione; haec autem sine Concupiscentia si).
q. 17. 'quis putet se amare Deum , k laudes , & honorem ipsi minime tribuat , vel gloriam ipsius pro viribus non promoveat . Amor novit optime omnes curandae gloriae , laudis , & honoris opportunitates ; nec possunt omnes officii hujus actus externa lege contineri: non enim potin est lex ad individuum quemque, & tam varias cuiusque rei constituti mes descendere. Id ad summum monere externa lex potest , quibus e sibus contra naturalem legem peccemus genetica quadam denotatione , Non autem his singulos , & individuos notare , & complecti . Solus
amor fidus est legis hujus interpres : amoti soli legis hujus est rejicie
Quod hactenus docuimus, iuvabit ad ea, quae de Matrimonio in- ει dicemus, illustranda. Cum illud quoque sit actis hominis, Sc omnes hominis actiones ad Dei gloriam , & honorem sint dirigendae , Destra putet ad gloriam Dei huie vivendi eonditioni se qisisquam dedisse, nisi
magnus in eo resideat, & totum obtineat divinus amor: imo cum in
hoc vitae genere necessario debeat interesse concupiscentia , ut conditio ejus essentialis, quae mgnom allicit, & trahit post se hominis naturam, naturale, ac probabilius signum est, ab ea motum , duruimque huie vitae se devovisse, qui Deum impense non amat , non Vero gloriae Dei stimulis, & ejus honoris, atque amoris . Cujus in animo M. quaquam regnat hic amor, nec potest illum urere deiiderium quaerendae divinae gloriae. Ex alia ergo caula, cur id sit electum vitae genus , repetondum . Plerumque sunt stimuli concupiscentiae : unde est negleinis quotidianus, cum magno Reipublicae, tum Christianae , tum Civilis disependio, emerorum officiorum , educationis nimirum , quae prenditus divuNam gloriam promovet di auget.
r) In ordine praesenti naturae est physice impossibile, hominem dare
se generationi sine praesenti stimulo concupiscentiae. Potest homo, im debet ad eam motus ratione, ae Religione accedere ; sed actus exercuaatio non potest non esse concupiscentia ; quae ne modum eXcedat, mogenda ratione , & certis limitibus circumscribenda . Concupiscentia est desiderium adhaerendi creaturae : desiderio praecedat opus est idea ob mdes rati. Itaque ad generationem proponenda oculis idea creaturae; imo eius corporis. Si ante oculos cognoscitivae facultatis est idea materialis; Iunc homo non est in mente , non est conversus ad Deum . Sentire
182쪽
i . Antequam Anima ad mentem , seu cognitionem Dei vivam perveniat , opus est , ut nutriatur cibo corpus exf. s. Part. secundae, ut conservetur sanitas ex s. q. ejusdem Partis: ut repellantur, quae sanitati ossiciunt, ex s. 8. secum
actu Deum , & inu concupiscere , duobus e regione dissitis terminis opponuntur. Actualis Dei , rerumque divinarum meditatio , est veluti aqua, quae praemit, & diluit omem ignem concupiscentiae ; & actualis concupiscentia est ignis , qui omnem adurit aquam intelligenti e ; est nubes, quae tenebris offindit lumen rationis , & aufert ab oculis veram ideam creatoris, seu ideam vivam,& spiritualem, non impressam,
Si per actualem divini amo A exercitationem haberetur generatio, genitus ex ea esset quidem sanctus, 3c filius Dei, quia genitus ex v iuntate divina . Si per actualem exercitationem amoris rationalis haberetur, genitus esset nomo, quia natus esset ex voluntate viri . Si vero per actualem exercitationem concupiscentiae ; genitus tunc in peccato, seu peccator, quia ortus ex voluntate carnis . Conceptio per Spiritum
Sanci , Sanm; per Rationem, Rationalis; per concupiscentiam, Carnalis.
Hi autem ne sit locus erroes , distinguendum: si qua mulier eon-eiperet per Spiti tum Sanctum, amo sancta esset , & genitus Sanctus es per solam rationem , actio esset rationalis, & filius homo rectus: fi
ero concipiat ad explendam concupiscentiam, actio est carnalis, & ia 'peccato, filiusque carnalis , atque peccator . Si qua vero velit ducta ratione concipere; eum id haberi tine concupiscentia , tanquam naturae Ii ad eam via , nequaquam possit; genetrix tune non peccat, licet actu Sst carnalis; ideo qui genitus, cum necessario ortum duoat a concupiastentia , ipse quoque est earnalis . Concupiscentia in seipsa est desectus rationis, & earnalis, etsi a generantibus ratione regatur; non secus ac equus, licet ab equite regatis , non ideo desinit esse equus . Peccatum in seipso est desectus rationis . Hie desectus si cognoscatur, & lit V Iuntate positus, poena dignus: si ex natura oritur, & dirigatur ad bonum finem , non desinit esse desectus rationis , sed non poena dignus. Feeratum . eommuni, obvioque sensu , in desectus , quem voluit Vo- Iunias , & ideo poenam moeretur. Non ideo tamen concupiscentia nota dicenda in proprio sensu peccatum ς imo dicendum , concupiscentiam generantium esse in seipsa peccatum , etsi peccantem non iaciat Volumtatem , si ab ea regatur ad res tam finem: & hic mihi videlitae esse v
183쪽
dae Panie: excolantur Sensatio, Attentio, Reflexio , eaeterae Analyticae facultates ex ι 17. ejusdem Pariis. Sicut tisa cultates Sintheticae ad manifeirandam gloriam divinam , ex s. 57. par. I. Uno VeIbo nuS est, ut excolantur, Voluntas,
f. 18. Cum autem haec omnia sibi praestare non possint im antes, S: pueri usque ad ceItum tempus; hinc qui ab ipsis obtinere vult, ut Deum cognoscant , & ipsius laudem verbis
in peccatis emeepis ure Mater mea , hoc est in actibus concupiscentiae . Non dixit: concepit me mater peccans , vel conceptus sum in iniquitatibus matris mcie. Concupiscent in emo in hoc statu rerum est via necessaria ad gen rationem. Cocupiscentia est obnubilatio, & caecitas intellectus ; est actus consertus , plenusque tenebrarum , per quem , & in quo ortum habet homo. Mirum itaque non est, si filius tenebrarum , & ignorantiae nascatur homo , cujus anima , & corpus occalione , sicuti caeteri effectus naturales, a Concupiscentia originem ducunt. Quilibet effemis qualitates causae secundae in se attrahit , Iicet verum Esse ab ipsa non recipiat , nec realiter producatur, in quo stat ordo naturae . Co cupii centia actus est, qui convertit , & mergit hominem in crcaturam ; aufert ex oculis ejus in actuali exercitatione ideam vivam Dei , operiendo eam ,
ut ita dicam , & opprimendo tenebris si is, quas spissuli mi, bc conseristissimi motus ejus, ut 1 upra dictum est, inducunt . Quid igitiae admiremur, si ex ea genitus ad creaturam convertiis nascatur , & non ad Deum; si in eo idea Dei obruta, velut nube obdormiat, & inter terebras ignorantve obvoluta langueat λ Ρorro convertum este ad creat inras, & non ad Deum, est certe peccatum . Genitus ergo qui ad creaturas conversiis est , non ad Deum est vere peccator . Concupiscentia est peccatum ex natura potius Oriens, quam ex Voluntate generantis . Genitus oritur conversus ad creaturas, nec ulla mentis iacultas respicit in Deum, non propria voluntate , sed quod ita tulit ejus origo. Itaque is est non voluntate peccator, sed origine, s ed natura, uti post Augibstinum maxime , omnes loquuntur Theologi . Exequerer nunc omnes
originis hujus effectus , nisi opus esset simul ingredi in ordinem Graistiae, & elevationis, rem tam ab iis, de quibus agimus, dissitam. Criterum de his jam sese in Theologico simul , Philosophicoque nostro specimine disseruimus; ubi cur hac lege generatio fiat, expositum; ubidi animae, corporis origo, ni fallor, . dilucide pei specta. :
184쪽
IURIS' NATURALII PARS III. ruerbis Q ae factis exprimant ; haec omnia ipsis prestare debet . , I9. Ad 'augendam igitur gloriam divinam, divinumque cultum , requiritur Generatio, cultus Corporis, Mentis , de
- g. O. si in Non statim ac homo per generationem extitit, cognoscit subit
Deum : multo minus ideam Dei leu actione seu vocibus profert. Nondum enim evoluta est Ratio . Concuplicentia, si psychologice consideretur, est cognitio mersa in ultimis Phantasiae regionibus, scilicet intactu, imo pasmin in totum fusa corpus ; quia tactus tensus est omnibus amplior, & potentior , imo per omnes cujuslibet senius partes persus ,& extentus. Unde ratio, quae in mente sita est, etsi non extincta, obnubilata nihil minus remanet, & inter densores , quae possunt umquam accidere homini , tenebras caliginis obruta. Hinc fit , ut generatio serat secum rationis totius involutionem , di penae interitum . Corrupti est evidentius indicium, & exercitium aegritudinis, ac debilitatis corpo ris: & quo magis debile corpus, eo proclivius ad concuplicentiam: ex qua cum habeat exordia genitus, trahit per consequens magnam egritu dinem membrorum, qua fit difficilior evolutri rationis. Concupiscentia polita est in tactu, in ultimis, ut diximus, Phantasiae regionibus; seu ut melius dicam , in imo corporis , atque sensus . Unde insans cuintactu solo oritur; solam ex rebus impressionem, ac sensationem patitur; non habet apprehensionem , & multo minus potest attentionem super objecta exmere. In debili corpore , quo citius admittitur sensatio, eo facilius vi elastica effluit, & perit: Corpus solidum , etsi non iacile accipit sensationem. , tenaciter tamen servat. Ut evolvatur ratio , ut Vidi natas, ubi de cultu mentis, neces le est primum retineantur ideae. Itaque, ut incipiat sibi proponere, & explicare ideas puer, curandum prius, ut illi solidetur per aptum , opportunumque nutrimentum fibra corporiS. Qui cupit augere gloriam divinam opus est instet eum cura in membris geniti firmandis, di prout idearum tenaciora fiunt vesti a , conetur expedire rationem . Sensationes ex se pueri habent a limitari solum possunt, in determinatis, eas circumscribendo , objectis, quae propius ad ra-,tionis explicationem perducanto Et eum objecta , quae eos semper ci cum stant, sint Genitores, & dorhestici, & res familiaris; patet necessi. tas cavendi ne quid loquantur, agant, aut indicent , di ne minimum quidem, quantuna potis est, domi retineant, quod non redoleat Religi
nem; quod fieri, nisi pii vere, & animo sint, non potest . Hinc duplex elucescit conjugatorum officium excolendi pietatem , di persecti nem, ut suae scilicet, & filiorum consulant felicitati.
185쪽
I. dio. igitur consentiunt in generati meae I lustent ulterris generato cultum Corporis , Mentis , ac Volun- Fatis , ad augendam Gloriam Divinam consentire videntur.
f. 2I. Excitabitur in pueris apprehensio, si mremus , ut obiecta ab iis,
quae rem circumstant, sev nt, dc amoveant e quia commodum erit, si, cum res indicabimus, ideas nominum apponemus , aut ad nomen, quae res ei subiicitur, oficiamus. Res in se non complectuntur nomina,mc nomine res continetur : nomen nexu mere extrinseco rebus adju
Hiim . Ita fiet , ut objecta alterum ab altero separentur , & solum in seipsis circumscribantur . unde non parum mentis confusoni medebimur. Attentio, si curam eorum animo, δc solicitudinem ingeramus, in hae, aut illa objein parte, boni aliquid inveniendi, vel mali: ita mens aiasuescet contrahere in unum cognitionem sua natura pererrantem . Sie deinceps caeteris subveniendo sicultatibus ad veram rationem rerum, hoc est ad ideam vivam Dei, puerum perducemus. Quod ad alimentum attinet, natura , ut obveniat ignorantiae m itum in conquirenda qualitate cibi, & inopiae illum praes di, petendi. que undecumque possit haberi, una cum genito edit in matre primum, ac proprium insantium nutrimentum . Ne vero progrediar in rem ab his, quae est prae manibus, dissitam, eujusmodi in educatio puerorum , labor multus & cura genitoribus impendenda est exeolendis corporibus puerorum, ae mentibus, ut finem a natura intentum consequantur, qui
est gloria divina, & filiorum felicitas. His officiis, & laboribus si genitores se subducant, praeterquam evidens, & apertissimum est indicium, ad solam luxuriam hoc delegisse vivendi genus; causa quoque est , cur pueri ab nobilitate sanguinis, & qua nati suere conditione degenerent.
De nobilibus loquor, penes quos jam communis horum officiorum in. curia , Sc immunitas, tanto Religionis, & sui generis detrimento. N bilitas ex magnitudine mentis olitur, vel , ex magnitudine cordis; ex illa manant alta consilia, quibus moneantur, atque regantur populi; hac propria Flemum , magnaque gesta, quibus omne detrimentum a patria depellatur, juventur, atque serventur cives. Μagnitudo consiliorum eum e Spirituum, & sanguinis conditione proveniat , magnitudo cordiae eonstructione, & natura solidorum , 3c vulgo credatur, ambo haec in filios per generationem transfundi . hinc communi creditum opinione derivari, ac descendere nobilitatem in posteros. Haec semina magnarum cogitationum, haec in sanguine, & corporis structura , elementa virtutum, quae suo in sinu continet natura, educatione excitantur, & stabiliviatur. Si vero aliae dent pueris, praeter quam eae , quae Senuem , n tri.
186쪽
l. 2I. Finis ex nexu medio n ad praxim reducto resin
tat: seu est Phinomenon Mediorum si).
22.erimentum, ipso lactis alieni haustu vertitur in aliud naturalis conditio sanguinistae Ipirituum . Ac primo idearum impressiones ex varia variriorum consuetudinθnullo discrimine habitae, quae tam arcte pueris, & ten citer defiguntur, ut abiici toto vitae tempore sine magna saltem dissicultate mequeant, opprimunt primordia virtutum e nutricum , & incultorum hominum consuetudines grandium corda deiiciunt ; appetitus educantium transeunt in educatos; opera educantium norma sunt, ad quam diriguntiationes, qui educantur. Si potest nobilitas in haereditatem descendere. sanguine opus est, & edueatione descendat: sed & sanguis, & educatio, nisi nutriant, & curent proprios quisque filios , degenerant . Sed quo niam sanguis , & spiritus, & ipsum quoque solidum corporis , is gener tione, mille alterationibus, & vitiis est obnoxium ; ita quoque educ tio . Hine fit , ut non semper ex nobilibus ipsis nobiles nati descem dant: imo lare fastus , superbia , otium , & tot rerum implicationes,
'iue comites sunt alto loco constitutorum, omnem inserunt nobilitatem.
Tutius ad rempublicam, ut fisit mos aegyptiorum, ibi ponere nobilitatem di iis deserre honorem, ubi cogitandi sublimitas, ubi cordis magnituta invenitur, quocumque in caetu, quacumque in arte , quacumque in domo . Ita semper erunt reipublicae Moyses optimi legibus serendis; optimi Davides ad patriam desendendam, iugandosque hostes; optimi Cico. rones ad orandam salutis publicae causam . Ideam fovere nobilitatis lativitiarum continuatione, & honorum gratuita collatione, idem est , ac in sinu reipublicae fovere luxum, otia, impotentem superbiam , ymi dicia, quibus praeoccupati, qui nobiles censentur, se homines existimant caeteris hominibus dissimiles . Quidquid virtus non est , nobilitas non est: est ludus seriunae, est satuitas hominum sensus nullius. Hate scire,& eadem pueris edocere, pertinet etiam ad rectam ipsarum educationem . i) Finis naturalis rerum non est quid diversum a congerie medio
rum omnium; imo phaenonienon est mediorum ipsorum : atque media non alicd sunt, nisi musarum continuatae actiones, vel iteratae . Finis
naturalis ignis est urere, & ustio nihil aliud est . nisi continuata ignis actio, & phaenomenon, quod ex tota continuatione actionum ipnis resultat : & haec individua determinata ustio est , quod e tot illius determinati ignis determinatis actionibus iactum est; nisi quod, mimae&mina compostae actiones rerum , cum sensu percipi minus possint, de iteratione sui sensibiles fiant, actionem eam, quae jam sensibus patuit,
finem dicimus ; aut cum eo processit actio, ut, quod ex ea ortum est, suificiat nobis ad naturaleni, aut civit Lm usum . Natura vero in qua
187쪽
β 22. Ad generationem requiritur corporum conjunctio; ad cultum Corporis , ac Mentis , requiruntur labores, & bona.
f. 23. cumque sua amone suum assequitur finem. Quaelibet enim actio ab altera dictinctam obtinet existentiam : si distinctam obtinet et stentiam , traminum inter utrumque intercedere opus est : si terminus intercedit finem suum obtinet quaelibet amo. autem nos finem dicamus id, quod ex omnibus mediis, aut actionibus ortum sit, id hominum ignorantia , vel cupidinibus factum est. Ignorantia quidem G quod deprehendere nescimus insensibiles amones naturae, & per cons uens finem
actionis cujusque ab ea indivisum . Tunc enim finem naturae cognosci-δn , cum , ingeminante natura ipsa , vel per consertam nimis acti Mem , Vel per continuationem , actiones suas , sensibus ipsae nostris in aliquo objecto incurrunt. Cupidinibus vero, quod, cum e natura illam actionum seriem, quas non potest, vel non vult educere, expectamus ;id, ut natura finem, ex nostra imaginatione comminiscimur, quod placet nobis, & usui esse credimus. Homo itaque compos rationis id solum curare debet , u: naturae suae convenienter agat : quod si continue urgeat, finem suum continue consequeriir . Nec curandum quinam ex Commixtione suarum cum actionibus aliorum, sea liberorum, seu necessariorum entium, exitus veniat, aut phaenomenon. Quod non pendet
a nobis unquam finis noster : finis soluinmodo cupiditatum esse potest, ει concupiscentiae nostrae . Indicium est evidens commixtam in inioni. bus cupiditatem esse, si ubi, quam debuimus, operam collocavimus, rem tamen ad exitum optatum minime perductam arbitrantes animo ang mur, nec smus transuilli. Norma haec, quam ad fines expendendos rerum ontologia praebuit,m t ad actionum bonitatem , vel malitiam in conjunctis matrimonio decernendam dux certissima . Sanctitas filiorum non omnino ex eorum actionibus pendet: filiorum ipsorum, necesse est ad id accedat voluntas; cultum Vero praestare mentis , & voluntatis, atque corporis totum in
parentibus est : & cum omnem in eo posuere solertiam , ac diligen- iam, finem ipsi proprium jam consecuti sunt. Cum vero finis in trinisi reus sit actionibus, si videantur tam citi ad generationem , & solliciti, ad cultum autem filiorum mentis, & cordis moveri nihil , aut parum , evidens , manifestumque est , finem eorum esse vel solam concupiscentiam , vel hanc primario intentam. Itidem si plus, quam necesse est matrimonii usui vacent, aut quo tempore sciant 'venire non posse sobolem , aut si veniat, corruptam tamen, Sc non sinceram fore conis structionem , clarum tune, solum finem actionum esse concupii centiam . In ea enim desinunt actiones, nec ultra pergunt . Contra qui quaerit
188쪽
3URII NATURALIs PARI III. 1 t . dis. Qui in finem consentiunt, in media consentire de.
f. et . Ubi ergo duo eumdem indivisum finem obtinere cupiunt , media pro viribuS quisque , ω ex animo debent
dis Ac proinde in Matrimonio corpora , labores , tibona conserre debent ex animo ex jaa. atque consululate; quia sine horum confusione persecte fiuis obtineri non pot
gloriam divinam, concupiscentiae tantum , quantum satis est generationi. vel invitus indulgebit : eessabit vero nunquam , quantum in ipso est, sanos de Religione sensus filiis imprimere, nec quiescet, donec sui o eis fructum, debitas nimirum Deo laudes, debitos honores e filio non eduxerit. si in Cum meta , & terminus matrimonii si unus, individuusque finis , nempe ut ex procreatione liberorum gloria Dei, & selicitas eorum habeatur; cui rei necessarium est , ut ii alantur, colantur, S. tot curae , & labores , quot secum importat eorum educatio , & sontantio adhibeantur, clarum est in matrimonio opus esse , ut corpora , cum, labores, & omnia bona sint promiscua . Quod ad commixtionem c porum , sere illud ipsa generationis natura. Quod vero ad laborum, de bonorum communionem, oritur ex eo quod Am ambo vi Religionis ad eumdem finem individuum sncere, & ex animo ferri debeant, qui Gque eorum quantum in se est , omnem suam operam , & studium debet conserre in hunc finem . Sed illud praeterea hujus conjunctionis proprium , ac peculiare est, quod corpora , bona , labores non modo con iungantur, sed ita veluti in unum coalescant, & confundantur, ut nulla posui dari realis diviso - Cujus rei ratio est, quod omnes eorum acti nes, bona, alimentaque ex bonis provenientia hunc tantum finem reis spicere debent, in hoc uno versari: ideo unus , & indivisibilis est omnium bonorum, corporum , Sc laborum effectus'. Et cum non aegrE, &ficte, sed omni vi, bc ex animo debeat quisque eo ri ad hujus veluti fructus maturitatem concurrere ; fieri nequit, ut in eo suam quisque oporam seiunctim ab alio collocet. Mille enim inter eos ex ipso matrimonio sequuntur mutationes rerum , & corsrarum . Ex generatione male se habet, & in deteriorem statum commutatur corpus matris, non ita Ptris: ab ea deinde lac puero & potior cura praebenda ' quo fit, ut mulier nec ad rem familiuem , aut administrandam, aut augendam, nec
189쪽
1 1 DE OFFICIIs . ERGA ALIos .f. 26. Ex conjunctione corporum incitur una caro : ex con iunctione corporum, bonorum ti laborum individua etacitur ratae consuetudo.
6 di . Ubi datur conjunctio corporum , laborum, ac bo.
norum propter eundem sinem datur vinculum animorum. - D. Vinculum rerum spiritalium est tendentia duorum, vel plurium in eumdem finem ex Li8. primae partis. Ergo ubi duorum voluntates miscent corpora, labores, ac bona propter eumdem finem ; vinculum animorum dari necesse est si).f. 28. ad sui ipsius sustentationem oneram dare possit. Ne plura dicam, si quis
conversis ad experientiam oculis , & sine partium studio coniugum se tum, & eonditiones consideret , clare perspiciet , poscere , non modo conjunctionem eorporum , laboriam, & bonorum , sed quod pluris est, eam omnium rerum commixtionem , ut quisque eorum debeat atque habere ut rem suam, de fructum , & bona , & corpora . Unitas finis natura sua confundit in unum media , ut haud deinde possint diVidi loquimur hie de divisone naturali, non de civili; aut si dividi possint, solvi nunquam. Solutio enim naturalis , non civilis a divisione in eo differt; quod in solutione quariue pars ad suum statum nulla sui diminutione redit e ita solvitur index horarum , exercitus, societas : quod
fieri in matrimonio nunquam potest: divisio fieri potest cum eollisione di alteratione partium . Sed insolubilitas matrimonii fusius in jure P litico pertractanda. x in omnes homines interius sunt conjuncti; quia omnes, idem primum , & individuum esse participant . Conjunm etiam sunt exterius, quia eodem fine colligantur, qui O felicitatem in Deo assequi . Vine tum interim emcit natura , exterius religio . Non quod quid exterius homini si religio sed quod cum ex intima natura teneatur assequi solicitatem , omnes uias amones, quae exteriorem natura partem essiciunt, debet ad hune finem redigere; proinde pars exterior hominis, uno, e deinque Religionis vineulo continetur . Quia vero hic idem omnium
inis infinitis eonstat attributis quae sunt veluti tot externae significationes unius infiniti, incomprehensibilis esse, quibus homini ad se iter ostendit, & ad sui coli secutionem allicit facilioremque interioris offeti viam nobis redditὶ illud sequitur praeter generale , dc commune omniabus vinculum, dari posse singularia quintam, & quae proprie ad quemvis pertinent, vincula Religionis. Quisque enim, pro ut hoc potius, quam alio modo primum esse participat , ita interius ad unum potius quam
ad aliud attributum ejus sertur; quae inclisiatio laterior ex divresa ejusdem
190쪽
28. Conjunitio corporum laborum, ac Bonorum ad amgendam gloriam divinam, unde individua vitae consuetudo resultat ex g. 26. , par. terriae dicitur Matrimonium.
. 29. Matrimonium est ossicium Religionis. D. Proserre gloriam divinam est ossicium Religionis exf. 8 . primae partis. Matrimonium est co unctio corporum, laborum , ac Bonorum ad augendam gloriam divinam ex s. praecedendita Ergo Matrimonium est ossicium Religionis., so. Cum corpora misceantur ad generationem ; haec au-tem haberi nequeat sine concupiscentia ex I6. par. tertiae ΙΙinc Matrimonii exercitium ingreditur concupiscentia. 3I. Generationiis exercitium non persectum , non bonum , sed licitum elle potest. D. Generationis exercitium haberi nequit sine concupiascentia ex s. 'cedenti: Concupiscentia inordinatus motus est in natura rationali ex s. Ia. par.tertiae. Cum autem acti nem ingreditur aliquis actus natura sua inordinatus , tunc
actio licita esse potest ex s. 5. par. tertiae; ergo generationis exercitium non persectum , non bonum , sed licitum esse
esse participatione orta , naturalem cujusque genium efficit ex nota 3 . lecundae partis. oritur ex eo , ut quisque uno potius, quam alio divino attributo trahi se , & allici sentiat, unde consequitur eos, qui eodem attributo ad consequendum hunc finem moventur, Praeter .en rate, & commune, alio quoque, & peculiari eiusdem Resipionis vincula contineri. Ita ii , qui naturae rationalis , non sensus inclinationem
sequentes matrimonio conjunguntur, uno, eodemque vinculo amplifican
dae divinae gloriae sociantur . Μihi semper non sine animi dolore mulisto venit in mentem eorum sententia , qui putant mmrimonium , esis solum officium naturae; cui tanquam quid insitum , & adlestitium sit Religio- Unde ducunt, si quis in matrimonio possit implere solum naturae officium , non Relisionis , posse se matrimonio coniungi: ita s lius naturae offitium, religionis, officio praeserendum . Religio est anima
unica, & moderatrix naturae; quae movet eam ad agendum ad se tan
tum 1 quilibet status hominis debet esse quoddam vinculum, & ossicium pecuuare Religionis.