장음표시 사용
271쪽
pudore iam satis esse punitos, nec alus poenis esse deterrendos. Hinc exercit sum Duces quamvis aliquando in rebus agendis, cν piendi ilue consitus errarint,eos non modo haud puniebant, lita praemiis potaus Raeciebant, perinde ac si rem bene gelli stetit. Peris. multi in quidem interesse putabant, ut qui exo uul praeficero tur ab omni metu liberi essent, dc rerum gerendarum cons lia
ipsis Oeeasionibus arriperent, nec haberent, quod formidarent Dn. Besola. clasi 2.d p. q. m. 13. Ut autem Nincere suadens, eulpa de jure vaear, aliter r Iicet cadat,ac putabatur: ita consilia prava & dolola juita poena manebit. Sic A thenientes mala. consilia puniebant, etiamsi bene succedebant. vid. evnd. Besold. G. 36. 7.er 38. ' ν Sed nec bona teonsilia praemiis assicienda, ne quis spe adupistendi a vero deflectator,& ad gratiam loquatur ii ius me. 8. num. I. ubi arcanum se dogma iuggerere dicit: vel etiam supeς- . bia incipiat tumere,dum te placete videt. Sed quid Dio Cossisse ein contrarium sensem ille Augusto Imperatori suadet, alens: Eos qui rectam sententiam probamque dicent, & lauda & honorata a
illorum enim inventis bene audies : qu vero aliter neque igno. mima assice,neque aecula. Mentem enim illorum conliderare L portet, non autem aberrationem castigare.
Et Althus e. 2 i. in Polit. hunc proponit. canonem rPrimeeps, quiu Consiliarios in fide ossicio ac igentis retineat, dei pila honorandis,amplificandis ac loeupletandis vitissim . curam sule piar. Urchn. loco aiotei abeg. ubi explodendum scripti it et instituis tum Persarum . ita subjicit: Nee v. hare eo modo. accipienda, ac si nolumus fidem dc indultriam Consiliarii boni honoribus & mu neribus dignis affet, quod prudenti principi diligentissime facuendum sed ne in medium proposito praemio. eonsiliorum qualio nundinatio & sordida mercatura instituatur.Hine alii foederet diastinctionis rem dirimunt idc dicunt, quod communiter Consili rium prudentem honore & praemio assicere sis & jus sit, at nolis' Obsingula suasa Steonsulta. Andr Rode contal seu coluit. discurs. 6. in tu . I bis siph. ResuN.Ian. '
272쪽
lium dandum de si e publica sint . . adbibendi 8 '
Pter alia trequisita boni eonsultoris eap. o. num. M. retuli. I us benevolentiam seu fidelitatem, is debeat esse fidus, & ami-eus Principis, erga iplum & Rempub savoris ac amoris auram . spirare: qualis cum in peregrinis & aliunde accersitatis vix atque ne vix quidem insit,a Constitorio Principis erunt arcendi, idque propter rationes sequentes. ιν Ad Consilium t de Repub. dandum, caput est. nosi Rempub. Ocer. Nde orat. vet,ut Plato in Phaed. in omni reconsu- ρη 'lendi principium nori id, de quo consilium institutum, aut . sevieni tota via aberrare necessum est. Et in Alcibiade: Consilium elus est, neg4nte. qui rei cujusque pςritus Nemo enim sapienter de iis rebus dissorere, aut altis re tum consitum dare potest, quas non noviti Inde TacitM: Morum animorumque Provinciae nisi sint gnari, qui de ea conlultant perdunt se oc Rempublicam. Cui vero non con sur,advenas raro momin,ingeniorum, legum & totius ReipubLesse peritos acgnarcs 1 Quia etiamsi liis peritia,vιx tamen χurae sunt, illis ne- 3:gotia n allus in eis affectus, nulla fides Qui di illis ne fidendum, qui nihil aliud cogitant, nihil aliud meditantur,quam Plautinum illud λ mihi istic nec si ritur, nee metitur. Itaque ad commodum suum aut Principis arbitrium pleraqψe referunt, nec quae optima tot maria Reipub. led quae Principi jucunda sibi veru scue imS ,r Libi ita Tandem poli partas opes desideriora tri P, muἡ Ie decedunt, antequam si opportunum , aut a j dirui stip '' cu ping Hor coditio se in re, set nend. sisndit q. is N i A is Dbus 'ddc ieridam stat saciliores. Lecta hi si c f.
273쪽
4 Miserat fila terra ab omnibus judicatur. quae nutursior una,vel pauco 1 in consilio principi eopspicit Asitim.uhαν t. tib i fol. i 83 Richter. axiomat. Polit. 2so. Laaeterbach. in Principeatari seiano c. 6. II nc plerunque lutus pertui bytici. Indigenae eis gina haud facile concoqisum, in sua Repub pIus credi aut tribui alienis. Inde l. vo r. questus, animorum a Principe aliena uo. L pi innot. adlιb.s taliι. c. 4. I lac de causa Albertum Sueonum Regem subditi conlecerunt i ' carcerem,quod per exteros omnia ageret. Jub. - ma Olai Lb. H. rer . neci . I A. Accedit auctoritas is Scripturae. Sic Psit n. Ioo. v 6. David oculos convertIt ad fideles terrae, ut secum sedeant. Et gyra id. cap. 8. N. 21. Coram extraneo, it,ne facias consilium: ne scis enim quid pariet. Itemque Salomon Proxerb. 29. V. y. IO. Causam tuam tracta cum amico tuo, de secretum extraneo ne reveles : ne forte insultet tibi, cum audierit, & ezprobrare noris
. 3. Facit etiam auctoritas iuris i Civilis & Canonici itemque Ord:natio Augustana Imperialis Camerae. vide supra
I o. Nec desunt aliorum: Regnorum & Populorum Si tuta. Apud Gene vates Syndicus aut secretioris considii Senator nemo fit, nisi Gene vae domicilium originis habuerit, tesu Borino Lb. I, Repub. cap. i. num 48. Et apud Antoniνm Boiimium d cad. - . lib. o. rer tangar. jubetur Uladislaus II. ut aulicorum duntaxat ungarorum officiis semper utatur: nec in Regni admini-hratione, aut curiae, regi atque munetibu ullum ex peregrinis consiliarium, quaestorem, praetoremve, aut amanuensem, cubic larium, ministrum, structorem & architriclinum admittat. Nec te ungaricis rebus acturus ullum, praeter Ungaros, in consili urris venire patiatur, Idςm I vetcribus Romanis stlit observatum, t se Livio lib. r3. dicente ' Romani veteres non modo peregrinos, sed ne foetos quidem ipis in Senatum admittebant, ac bellum quam pacem eam maluere, in qua peregrinum Seuatum & Consules Romae essent visuri. 7. usui compertum est, consilia externa esse infaustata, Alexa mDi iij Cooste
274쪽
Alexander M. math audire ecepit, cum Persis audiisseti Romani. labi, cum Graecos & exteros adhibuerunt. Effatum itaque hoe Lia uis notis adlu).I. Polit.e .considerandum ut in quam domum vespillones veniunt,sgnum est funeris: sic Rea publicati labentis, ad quam fulciendam adhibentur e exegrini. Nee est, ut quis dicat, advenas & peregrinos e sie in contauium vocandos propter acumen , perspicacitatem & sapientia , malorem. Parem enim , inquit Hippolyt. a collis de consit, fol. 2 9. fuerit acute prospicere . quae facienda essent, ornateque . eloqui posse lodium Reipub. aut eupiditas nefaria tibi fuerit , quo minus id quod sentis, exprimas. Erat olim apud Athenienis sest lege sancitum, ut quoties advocata consione, populas sRepub. consultabat, praeco maxima, voce diram cladem & existium illi & posteritati eius imprecamur, qui Reipub. inutii . consilium daret, ne ipse incommodum aliquod subiret. Erint autem illae execrationes, quae caput civis perfidi devovebat. atam horrendis urbis scriptae, ut maximum metum omnibus, qui illas audiebant, incuteret. Sapienter e iam intellexi . ,rui legem illam tulit , nihil esse aeuto ingenio sine fideia, ne eipublic. studio, sine patriae caritate pernitiosius. Sicilis.
Hle tamen alii contraveniunt, dicentes hanc sententiam romanifestam t inhumanitatem in se continere, ae gentium ' Pro paristionumque diversiarum communionem inter se, bonamque, uta n. loquisblemus, correspondentiam tollere, & rumpere vinculum omnis societatis humarae, quae sancita est non tantum inter . hominem dc qiominem in uno loco , unaque resione eviventes,
sed etiam inter gentem dc gentem diversis regionibus, & subdi
ἷλε uΜ quippe oc naturam omnes in toto mundo homum es, atque ade1 gentes ac nationes commuta vinculo humanita sis & amoris inter se voluisse conj tactas. Et qui fieri potest, inquiunt, quin non genti sicut ait nus sentisi homo inseratur ac ineorporet ὶ Et quid facio
275쪽
. dum si satis idonei habeti nequeant λ Laurenach. d. c. o. Sed extranei virtute, doctrina & sapientia praeponderent 3 eur tunc non melioris aut aequalis cum caeteris conditionis else debeam t faciunt tradita per Lamberd. Dame. lib. I. Ethu, Chri ἰian. cap. Ii Aliud t ergo dicendum videtur, si dontestici & peregrini pδr, passu ambulent , i & utrinque. par ratio sit, victutis di doctrinae. Quare ista pro priori sententia in medium allata nota Ir ita tabsolute, & sine ulla exceptione dicta Volumus quasi nullo neteram plane casia peregrini at consilium sint admittendi ; sed cum qu MMO. . dam determinatione, cum grano salis, ut vulgo loquuntur l. Quandoque enim ob urgentes rationes dicausas non tantunia' indigena dccivis sed dc peregtinus, vicinus utiliter eligitur. E a cui isnotum Iosephi Hebraei consi Itum universe Egypto pro fuisse, ut non sentiret septem annorum sterilitatem, aliosque po- . pulus miseraefamis jejunio eo suisse levatos' ut utar verbis D. Avr- r Drosii liber. de .c. c. ii. Sic Li bb I. e. Polit, exteros non tem rὰ admittendos adeonsilium dandum judicat. Ut ergo in caeteris - - Ita & hic cynosurae vicem teneat lex illa XII. aabb. Salvi p pusi
non renui sit iu debeat monere re
r , o Emini non est nota sententia i catonis depraceptis Vita enm Smientia mun. quae teste Plutarcho lib. r. συμποτακων PIOVerbialis .mgans. i. filisse videtur: t
ead consilium ne accesseris,avle quam ceris ι.
276쪽
ι Curiositas i enim videtur, qui sese consilio dando ingerit non ro-: .gatus, dc prudentiam suam anteferre prudentiae Principis, & emi terorum Consiliariorum. Ut igitur non est boni Medici se eum . . vocatus non est, in trudere ad aegrotum:.lle nee Consiliatii ad Trincipem. Hippolyt. ὰ Collib. de conss.folito 6. In quam sentemtiam descendit Mathiaνest. de Prisc. e. M. qui tamen ipse sibi non constar, dum eodem loco sic scribit et Princeps ' si quempiam noverit inter Consiliarios, qui aliquo ad se respectu veritatem reticeat, ea de re maXimε succenseat. Dicetne vero irrequisitum talentio suo veritatem non occultare Z quod si fecerit, manica sua
eum excipiet D. Augustinvi in epist. ad Casiel . inquiens et uterque reus & qui veritatem oecultat, dc qui mendacium dicit, quia.ill prodesse non vult,& iste nocere desiderat. Consiliarius ergo postulante necessitate, in rebus magni Imomenti ob bonum publicum, etiam non rogatus, de quibus- Urmas,
dam mones it & de nunciabit, ne in censum adulatorum resera. tur. D. Gerhard. cent. A quaest. Polit. q. Sane Principum t aures multitudine adulatorum,.quibus circumsepti sunt, ad simplicis
nudae veritatis Iermonem plerumque obstruuntur Ivir. Cenolaa.
d Monesi. ct consi. cap. q. Huc refero,quod habet Antimachia veg. lib. i. theor. I. Princeps I, p uvnihil quicquam novit de negotiis, quae necessario expedienda: idcirco prudens de fidelis Consilia- έrius aperit Principi, quacunque a magistratibus in Rempublicam, vel ' privatis peccantur, ut admonitus iis mature prospiciat. Exspectate enim,donec Princeps de iis, quae nescit, nec cii e nisi a te potest, sermonem injiciat,vanum est. Qui vero potest, multis aeuariis curis distentus, scire omnia 3Tantum scit&curat, quam tum iis videtur, quorum in potestate fiunt aditus Principis. E quis dominus unquam iratus est famulo, qui eum non rogatus de occulto damno praemonuit. Quare nec is, qui conjurationis adversus principem sῖium inita conlilia senserit,ea occultabit. Nam
ea nisi patefecerit proditor dc hostis, reusque majestatis judicabitur i quisquis. f. idquod C. ad L. Iul. majes. Oibi Dd. communi-
sed& a Romanisl Senatoribus id observatum , ut neces L s- Ii a latet
277쪽
ine vigente ultro postularent, ut sibi de RepubL dicet eliceret .. sic eniam Tacit. lis ii. annas licebat patribas. quoties jus dicem
. dae sententiae accepissint, quae vellent expromete, relatione minque in ea postulare. Nec non Alexander ab Alexand. Lb. q. geniae disr. cap. ire senatoribus Romanis nonnunquam licuit, priusquam ordine. sententiae rogarentur postulare, ordinem de Repub. dicerent in
6 ExemplumIllustre elus rei nobis praebet Helvidius Pi iscus apud Diovem Cassium, ad q. um cum Imp. Vespasianus diceret, ne ima
Senatum veniret amplius. penes te, resipondit, est, ne me Senato. rem pallaris r quamdiu autem me loco non moves s est in curiam
mihi veniendum. Age ad ingressus taceto, inquit. Ne me roga, Meacebo. At est mihi rogandum, & dicendum mihi, quid rectum. putavero. Verum si dixeris, occidam te e quando ego dixit in me immortalem esse ἰ Tu tuum facies, ego meum: tuum est Occia dere, meum mori non trementet 77 verum quia non omnes Prinei pes ita affecti sane, ut Hi ro qui referente Plutarcho in apopbι. dicere solitus est: Nemine mi sbi importunum esse, qui libere loqueretur: aut ut Theodosius Imp. qui facilius ferebat arguentem, quam adulantem, teste D.
Ambrosio in orat funeb. Theodos 8 Consiliarius prius diligentissime de diu multumque secum
Cautela. rem proponendam examinabit, ne fallatur. quod ridi eulum es,su: deinde etiam omnes circumitanti mani antea simi li de ea usita cum principe l6quutus sit,an tempus , loeus & rerum status id requirant, an res opportunius differri possit, an ipsemet Consili rius principi gratus iti aeteptus sit,an per alium id commmodius fieri posse existimeti an alii tale quid tentarint,& quo successuis. Hippo l. decoUL O Kecherm lib: i. U. Polit. c. 7. δει. Ida. ita moisnet : Consistarius Prinei pi non sit importunus,aut imperiosus.sed talis, qui fluxu obliquo agat,& occasionem attendens, Principem porrun Emoneat. Hoc ipsum est quod idem Hippo I. praecipi I, ne.' Consiliariuς reverentiae Principibus debitae oblivi statur. Moia drendat praecipue colore aliquo orationis asperitas ex monit . orat. insui. c. I. Nam ut Principem admonitio amica deia
278쪽
de lenis plerumque flectit ita acerba di importuna objurgatio evis asperat. Antimach lib. I. ib. I. Ad eontraria ab initio adducta respondet Hippol. M. Reδοημέ eupliciter: r. non elsecuriositatem, sed vigilantiam,siquis debit, moderatione ea investiget Sc proponat quae sui officii sunt. Quoi .efero Georgi, M. ni dictum : Curiosusisti non qui sua curat , sed dirui consilium lollieite de alienis capit. Deinge, quamvis Prin- , cepi a Consiliario consilium non petat id tamen Rempub. facere, iquae necessitate urgetur,& eo ipso alis interpellat, subsidii que, Principis loco postulat.
concilium venire debeat, qando scit negotium aliquod tra MI um iri; cuisalva conmem .
T praecedentis uastipnis decisio et dependet praesentis res - . t ullo , An scit. si Constiari κο in ιoHistorio 'constitim aliquod tra- 1 natum iri sciat, cui sali coinientia Hsntiri nequeat,aes eo diedoresse contineat.oscium sum miniis diligenter o Meliter Iecd edici posisti Namsi& non vocatus t publici boni causa consillum darω et
Principi tenetur: multo minus Ialva fide effugere poterit occasie- mi Iones nem, ne rogetur. Oecassio n reru graviosum verosa caeteris distim pro Uin guit conlitariis illi quo periculosiora instant negotia,eo -gis te ob.rm. adjuvandum Rem p. accingent hi urgenti vel minimis dissicultatibus libenter se ab eis subducunt,ut concludit Hippol δἰ 26 p. Aciscedi . Antimach in praej. dicens: Consiliarii virtus maxime cernitur in rebuη arduis, nec noti cic. pro domo: Boni Senatoris eli, temper in Senatumvenire unde Priscus Helvidius quem cap. praeced tria me dium add iximus, Vespasiano Imp. mascule resim id t. I se l
itatum Veniam,quam dis Senator ero. Ncc en im debet esse Myojor metu, P. aircipis in ulla causa, Pa. nam Ipat II. . . .
279쪽
ia Amplius: Consiliarius ossicium dc vocationem suam pro regula habebit. Climvero eum in finem vocatus sit, ut ad conivrutationes veniat, neutiquam effugia aut diverticula quaeret. Ver es amor vigilans atque sollicitus eis, nunquam quis icit, Omnium rerum cura assicitur,on inla quae neces a sent, prae vulet, considerat oc suscipit. Iur. Certoian. de conril. O consi. e. r. v 3 'Hine de Catoneri praedicat Plutarch. in nuta, eum itia Senatum, quoties haberetur, temper venisse. Verebatur enim, ne
quid se absente per gratiam fieret. Et quis militis nomine illum dignum judicaret,qui ob evidens perprulum certamen detrecta η redi& sugeret. ξugit ait D. Grigorius homi . in Evang. noris . tantua ui mutat locum, sed& qui subtrahit solatium, fugit,qui e sub silentio abscondit, fugit qui tacet, cum resistere debere L . Quare cooscientia hie praetendi nequit: si quid enim tontra pietatem,eontra honestatem proponatur,id fidelisConsiliarius con- .' trariis argumentis refellat, operampne det, ne consilium in eve tum perduc Mur i quod fieret sane, si bonis & optimis latendi d retur facultas. Et quotiesi quaes*factum,ut unus cateros omnos se prius dissentientes argumentorum vi ad te traxerit' sin vero nihil eficiat,de interim concludatur, monet nihilominus Princi.)pem,dc pro Repub. protestetur. Ο Odiumlvero collegarum suorum hae in parte neu si quam' pertimescendum: non enim susscit sapien tia & fide praedit uiris esse Consiliarium Prineipis, nisi etiam animo praeditus sit,ne tria consulendo offensionem ullius pertimescat. Mid dov. in conti - Dissentiunt nonnulli per Ecclesiast. e . it. ν. p. in iudicin- Ratione- peceantium ne consistas, eri d. i. i. Beatus vir qui non abiit gantium. inconsilio impiorum. 8 Sed illi verum 1. sensum horum dictorum non percipiunt, non-- quia loquuntur de illis , qui sunt consortes impii & fra taηtur. dulenti consilii, non qui ex ratione ossicii coi siliis interis, sunt .
Ex modo dictis judicium fert posti, de eo: Si consili, y riud priorem Uementiam non probet, an quia offensionem meo
280쪽
ibit tacendo O capite annuendo muneri suosatisfaciat e In negatu tem vero abit sententiam.& dupliciter eum, peccare dicit assurgendo vel annuendo, & sie contentiendo: dc tacendo, quando maxime loquendi tempus fuerat. Huc trahit illud Jac. q. scienti bbnum,& non facienti , peccatum est illi.
, Pperiorum principum Consiliarios ac i Officiales lutitaresdimittem
Rimo Intuitu id videbatur ex eo, quoniam Princepsin vut' sibi adsciscere debet eos Consiliarios, quos scit suo ingenio bentenna maxime esse accommodatos. Iam vero illi antiqui adsueti Iuntia. QVm. moribus Antecessoris: & novus Princeps successionis lege desia gliatus non suo, sed Consiliariorum illorum aibitrio pleraque peragere cogeretur: quod iIli perquam dedecorosum, ut loquiatur Abonbρ na. 3. Pcia. c. 22.5αλψῖ Verum negativa, ut nimirum Princeps novus sui praede- Negans. . cessoriu Conuitarios naos & probos retineat s ponderibus suis e
Nam primo praestabilius est, ut Senatores, & qui circa se. 1 eleta Principis verIantur, sint perpetui,ut demonstravimus supra Up- ι .nu Π..2ῖ ex hac potissimum ratione: quia si dimissi fuerintllcctatiora Psιncipatus communicant aliis; dc ob ipsam illam dimissi uem, qu* rpbψ cm iis incutit , vindictam qyas doque Deditari fident. ., 2. iania novum ' imperi um i ςhoantinus utilis est ele LILHntia salua, j ἡ ω. liis . ..ia laque coiu uiuum, ut Diric. PIn- - ώ - e patias